Αποστολέας Θέμα: Υπάρχει η Ειμαρμένη; (μοίρα) Υπάρχει κάποιο κοσμικό σχέδιο για τους ανθρώπους;  (Αναγνώστηκε 22895 φορές)

Trithemius

  • L.V.X.
  • Μηνύματα: 1.225
  • Karma: 0
  • Enflame thyself in prayer... Invoke often...
    • Προφίλ
Πιστεύω πως βασικό γνώρισμα ενός εσωτεριστή είναι η ανάγκη για προσωπική βελτίωση και εξέλιξη. Μια τέτοια τάση γίνεται πράξη μέσα από την προσωπική προσπάθεια και επιμονή. Τελικά όμως υπάρχει μία πλευρά-άποψη που υποστηρίζει πως στη ζωή μας όλα είναι προκαθορισμένα από ανώτερους νόμους και δυνάμεις και πως κάθετί στη ζωή μας έχει ήδη "αποφασιστεί". Από την άλλη πλευρά, υπάρχει η άποψη πως εμείς είμαστε κυρίαρχοι των πράξεών μας, εμείς είμαστε οι αρχιτέκτονες της ζωής μας, εμείς καθορίζουμε τη "μοίρα" μας και η μετέπειτα πορεία μας αποτελεί υλοποίηση του κάρμα μας, αυτού που εμείς δημιουργήσαμε-προκαλέσαμε ιδία βουλήσει.

Αν θέλετε τη γνώμη μου, τάσσομαι υπέρ της δεύτερης άποψης, καθώς το να αποδεχτώ πως είμαι απλά μια μαριονέττα σε ένα κοσμικό "σχέδιο" δεν με εκφράζει καθόλου. Άλλωστε η όλη εσωτερική ανάγκη για εξέλιξη, ενασχόληση με τη μεταφυσική κλπ δεν θα είχε κανένα νόημα αν κάθετί ήταν ήδη προκαθορισμένο να συμβεί ή όχι. Παράλληλα, με την πρώτη άποψη, χάνω κάθε αίσθημα ευθύνης για τις πράξεις και τα πιστεύω μου. Κατά συνέπεια, θεωρώ πως η ειμαρμένη είναι το ισοδύναμο μιας ατομικής βόμβας στα θεμέλια της μεταφυσικής.

Ακόμα, θέλω να προσθέσω πως το θέμα σχετίζεται άμεσα με την ελεύθερη βούληση και φυσικά, αυτή αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα εννοιολογικά προβλήματα-αδιέξοδα των (μονοθεϊστικών κυρίως) θρησκειών. Φυσικά αυτό σχετίζεται άμεσα με την ίδια τη θεώρηση της υπόστασης του θεού και τη σχέση μας μαζί του αλλά φυσικά και με την αστρολογία.

Το περίεργο είναι πως είτε κάποιος αποδεχτεί την ύπαρξη και εφαρμογή της ειμαρμένης, είτε όχι, οποιαδήποτε απόφαση αποτελεί ίσως μία από τις πιο σοβαρές υλοποιήσεις του γνώθι σεαυτόν. Σίγουρα, μία από τις δύο εκδοχές είναι η λανθασμένη. Ποιά όμως κατ' εσάς; ???
...spes mea in mentem est...

Eleni

  • Μηνύματα: 235
  • Karma: 0
    • Προφίλ
Δεν νομίζω οτι υπάρχει μια τελεσίδικη απάντηση στην ερώτηση σου Anon, επειδή η πορεία της ζωής τάσσεται και με τα δύο.
Υπάρχουν φορές στην ζωή μας που ολα τα πράγματα ακολουθούν τις επιθυμίες και το πρόγραμμα που εχουμε θέσει και υπάρχουν άλλες που συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο.
Σου έχει τύχει ποτέ ως τώρα, να έχεις συλλαβει ένα σχέδιο που θεωρούσες  οτι είναι το ιδανικό για σένα εκείνη την στιγμή, που πίστευες οτι ήθελες  και αφού το προσπάθησες και το μελέτησες απο όλες τις τότε απόψεις,τελικά να απέτυχε απο κάτι εντελώς αναπάντεχο η γελοίο σαν να κινιόταν απο κάτι έξω απο έσένα και όχι απο την δική σου βούληση?
Η άλλες φορές οτι ζητάς γίνεται χωρίς την παραμικρή προσπάθεια?

Νομίζω οτι η έννοια της ειμαρμένης είναι οτι αυτό που είναι να συμβεί θα γίνει οτι και να κάνουμε η να μην κάνουμε ...αλλά το πως θα το αντιμετωπίσουμε, το τι θα νιώσουμε και πως θα το εξηγήσουμε αυτό ανάγεται στην ελέυθερη βούληση μας. Τα γεγονότα θεωρω οτι προέρχονται έξω απο εμας αλλα η διαχείρηση τους είναι δική μας.


Avaris

  • ΑΜΡΑ - Φίλος(Δ)
  • ***
  • Μηνύματα: 1.254
  • Karma: 0
    • Προφίλ
Παράθεση
author=Anon link=topic=75.msg436#msg436 date=1176668965]
Πιστεύω πως βασικό γνώρισμα ενός εσωτεριστή είναι η ανάγκη για προσωπική βελτίωση και εξέλιξη. Μια τέτοια τάση γίνεται πράξη μέσα από την προσωπική προσπάθεια και επιμονή. Τελικά όμως υπάρχει μία πλευρά-άποψη που υποστηρίζει πως στη ζωή μας όλα είναι προκαθορισμένα από ανώτερους νόμους και δυνάμεις και πως κάθετί στη ζωή μας έχει ήδη "αποφασιστεί".

Συνεπώς, εαν κάποιος είναι "γραφτό" του να είναι ο "εκλεκτός", ακόμη και να "κοιμάται" απο το πρωί ως το βράδυ, θα "αναπτυχθεί εσωτερικά" εως το "επίπεδο που απαιτεί ο Κοσμικός του ρόλος". Ωραίο ακούγεται.

Αντιθέτως, εαν το "κισμέτ" του είναι να είναι μια ζωή στον "Πάτο"  του Πνεύματος, ότι και να κάνει, δεν θα "εξελιχθεί" εσωτερικά που να "χτυπιέται" απο το πρωί ως το βράδυ. Τι αντίφαση με το Κοσμικό Δόγμα που επιτάσσει την "πνευματική εξέλιξη" των ανθρώπων!

Παράθεση
Από την άλλη πλευρά, υπάρχει η άποψη πως εμείς είμαστε κυρίαρχοι των πράξεών μας, εμείς είμαστε οι αρχιτέκτονες της ζωής μας, εμείς καθορίζουμε τη "μοίρα" μας και η μετέπειτα πορεία μας αποτελεί υλοποίηση του κάρμα μας, αυτού που εμείς δημιουργήσαμε-προκαλέσαμε ιδία βουλήσει.

Συνεπώς, βάση αυτής της "θέσεως", μόλις κάποιος κατακτήσει κάποιο "καλό επίπεδο στην Ατραπό" τα "κανονίζει" έτσι, που , στην επόμενη ζωή να γεννηθεί "πλούσιος" (για να μην αγχώνεται και με τα βιοποριστικά, ώστε να ασχολείται απερίσπαστος με τα "Μυστήρια" και μόνον), να επιλέξει για οικογένειά του μια οικογένεια "ήδη Μυστών" ώστε η "εξελιγμένη Εσωτερική Φύση" του να εκδηλωθεί "ταχύτατα" και να κερδίσει έτσι "χρόνο εξέλιξης" στην Υλική του Ενσάρκωση.

Και φυσικά, αφού κατακτήσει ακόμη υψηλότερο βαθμό Εσωτερικής Ανάπτυξης και σε τούτη την ενσάρκωση, θα "κανονίσει" τα "πράγματα" προς "εσωτερικό όφελός του" και στην επόμενη ζωή.

Υπέροχο ακούγεται! Μα και τρομερά "βαριά ευθύνη".....Καλύτερο άλλοθι είναι να μπορούμε να τα ρίχνουμε όλα στην "άτιμη τη Μοίρα".


Παράθεση
Αν θέλετε τη γνώμη μου, τάσσομαι υπέρ της δεύτερης άποψης, καθώς το να αποδεχτώ πως είμαι απλά μια μαριονέττα σε ένα κοσμικό "σχέδιο" δεν με εκφράζει καθόλου.


Όντως, δεν θα είχε κανένα νόημα να γεννιόμαστε "μαριονέττες"....

Παράθεση
Άλλωστε η όλη εσωτερική ανάγκη για εξέλιξη, ενασχόληση με τη μεταφυσική κλπ δεν θα είχε κανένα νόημα αν κάθετί ήταν ήδη προκαθορισμένο να συμβεί ή όχι.

Όχι μόνον με τη Μεταφυσική αλλά τα πάντα στη ζωή του ατόμου. Τίποτα δεν θα είχε νόημα. Να οι κυριότερες επιλογές που θα είχε το άτομο:

1) γιατί να προσπαθήσω για οτιδήποτε αφού δεν θα γίνει το "δικό" μου αλλά της "μοίρας" μου το "γραφτό"?
2) γιατί να αφήσω "απογόνους" ? τι νόημα έχει?
3) γιατί να συνεχίσω να ζω αυτή την "κόλαση" ? (σε περίπτωση που κάποιος γεννήθηκε και ζει μέσα στην ανέχεια και την δυστυχία)

Παράθεση
Παράλληλα, με την πρώτη άποψη, χάνω κάθε αίσθημα ευθύνης για τις πράξεις και τα πιστεύω μου. Κατά συνέπεια, θεωρώ πως η ειμαρμένη είναι το ισοδύναμο μιας ατομικής βόμβας στα θεμέλια της μεταφυσικής.

Σωστό! Η καταστροφικότητα του ανθρώπου θα ήταν πολύ πολύ χειρότερη εαν δεν υπήρχε ο "συσχετισμός" "ελεύθερη βούληση" και "κάρμα" στην Μεταφυσική.


Παράθεση
Το περίεργο είναι πως είτε κάποιος αποδεχτεί την ύπαρξη και εφαρμογή της ειμαρμένης, είτε όχι, οποιαδήποτε απόφαση αποτελεί ίσως μία από τις πιο σοβαρές υλοποιήσεις του γνώθι σεαυτόν.

Όντως, απο εκεί ξεκινάει η "όλη ατομική πορεία" ενός ανθρώπου. Ή τα ρίχνω στο "Σύμπαν" (και κατ' επέκταση στους άλλους) ή φορτώνομαι τις "ευθύνες" μου και "προχωράω".


Παράθεση
Σίγουρα, μία από τις δύο εκδοχές είναι η λανθασμένη. Ποιά όμως κατ' εσάς; ???


Μήπως καμία απο τις δύο όμως δεν είναι τελείως λανθασμένη αλλά υφίσταται ένας "συνδυασμός" και των δύο?
Avaris
Veritas Vos Velirabit

Eleni

  • Μηνύματα: 235
  • Karma: 0
    • Προφίλ
Διαβάζοντας την απάντηση του Avaris, μου δημιουργήθηκαν μερικά ‘’ερωτήματα’’ που θεωρώ ότι είναι βασικά σχετικά με τις έννοιες που επεξεργαζόμαστε.

Μιλάμε για την ελεύθερη βούληση θεωρώντας την δεδομένη και την αντιπαραθέτουμε στην ειμαρμένη την οποία θεωρούμε [ έτσι όπως περιγράφεται στο κείμενο] σαν ένα εξωγενή παράγων που πιθανώς καθορίζει την ζωή μας.

Δεν διευκρινίζουμε τι εννοούμε με την λέξη << θέλω>> και κυρίως ποιός είναι αυτός που θέλει.
Θα τολμήσω να παραθέσω μερικές δικές μου σκέψεις όσο πιο απλά γίνεται.

Νομίζω ότι οι άνθρωποι ‘’αποφασίζουν και θέλουν ‘’ , μηχανικά και εν υπνώσει τις περισσότερες φορές …όχι αυτό που πραγματικά θέλει η ψυχή τους η ο εσωτερικός τους εαυτός αλλά αυτό που ‘’πιστεύουν ‘’ ότι πρέπει να θέλουν σύμφωνα με αυτά που διδάχθηκαν από την οικογένεια τους και το κοινωνικό σύστημα.

Η διάκριση και η κατανόηση αυτής της διαφοράς είναι και δύσκολη και αρκετά ενοχλητική μια και πολλές φορές η προσωπικότητα και η ψυχική ιδιοσυγκρασία μας έρχονται σε αντίθεση.
Αυτή η αντίθεση εκφράζεται σαν ένα συναίσθημα πίεσης που είναι [ για μένα ] ειδοποιό , ανεξάρτητα αν είμαστε σε θέση να το εξηγήσουμε και να  βρούμε την αλήθεια.

Συνεπώς τα << Θέλω>> της εσωτερικής μας υποκειμενικής συνειδήσεως μπορεί να είναι εντελώς άλλα από αυτά που << θέλουμε>> και να μην μπορούμε να τα αναγνωρίσουμε.

Κατά την γνώμη μου αυτά που ορίζει η εσωτερική μας φωνή μπορούν να πραγματοποιηθούν επειδή είναι τα θέλω της ψυχής μας η οποία γνωρίζει τι της χρειάζεται , ενώ τα << θέλω >> της προσωπικότητας μας μέσα στα οποία περιλαμβάνονται και όλες οι εγωιστικές μας επιθυμίες, όλες οι ματαιοδοξίες μας και ο εγωισμός μας δεν μπορούν να  συμβούν εκτός κι αν μας είναι απαραίτητα η αν δεν αντιτίθενται , κατά κάποιο τρόπο, στο κοσμικό σχέδιο.

Παράθεση
Και φυσικά, αφού κατακτήσει ακόμη υψηλότερο βαθμό Εσωτερικής Ανάπτυξης και σε τούτη την ενσάρκωση, θα "κανονίσει" τα "πράγματα" προς "εσωτερικό όφελός του" και στην επόμενη ζωή.

<< Κάθε γνώση που αναζητάς μόνο για να εμπλουτίσεις τα φώτα σου, μόνο για να συσσωρεύσεις μέσα σου θησαυρούς σε αποπλανεί από τον δρόμο σου, όμως κάθε γνώση, που αναζητάς για να γίνεις ωριμότερος στον δρόμο του εξευγενισμού του ανθρώπου και της ανάπτυξης του κόσμου, σε φέρνει ένα βήμα μπροστά.>> Ρούντολφ Στάϊνερ.

Παράθεση
Όντως, δεν θα είχε κανένα νόημα να γεννιόμαστε "μαριονέττες"....

Μήπως εμείς αποφασίζουμε που και πως θα γεννηθούμε αν και δεν το θυμόμαστε?



Παράθεση
Μήπως καμία απο τις δύο όμως δεν είναι τελείως λανθασμένη αλλά υφίσταται ένας "συνδυασμός" και των δύο?

Αυτό μου φαίνεται κι εμένα το πιο αληθινό.


Κανένας

  • Μηνύματα: 979
  • Karma: 0
    • Προφίλ
Συνεπώς, βάση αυτής της "θέσεως", μόλις κάποιος κατακτήσει κάποιο "καλό επίπεδο στην Ατραπό" τα "κανονίζει" έτσι, που , στην επόμενη ζωή να γεννηθεί "πλούσιος" (για να μην αγχώνεται και με τα βιοποριστικά, ώστε να ασχολείται απερίσπαστος με τα "Μυστήρια" και μόνον), να επιλέξει για οικογένειά του μια οικογένεια "ήδη Μυστών" ώστε η "εξελιγμένη Εσωτερική Φύση" του να εκδηλωθεί "ταχύτατα" και να κερδίσει έτσι "χρόνο εξέλιξης" στην Υλική του Ενσάρκωση.

Και φυσικά, αφού κατακτήσει ακόμη υψηλότερο βαθμό Εσωτερικής Ανάπτυξης και σε τούτη την ενσάρκωση, θα "κανονίσει" τα "πράγματα" προς "εσωτερικό όφελός του" και στην επόμενη ζωή.

Δεν ξέρω αν υπάρχουν τέτοιες τεχνικές.  Εκτιμώ όμως ότι η φύση έχει προβλέψει ώστε σε κάθε ζωή να γεννιώμαστε με τις κατάλληλες προϋποθέσεις (γονείς, περιβάλλον, οικονομική κατάσταση), για να πάρουμε τα επόμενα μαθήματα.  Δε νομίζω ότι για να μπορέσει κάποιος να γίνει μεγάλος μύστης χρειάζεται να είναι πλούσιος. 

Εκτιμώ ότι δεν υπάρχει ακριβές προκαθορισμένο σενάριο (μοίρα).  Μας επηρεάζουνε βαθιά κάποιες «τάσεις», οι οποίες αποτυπώνονται στο ωροσκόπιο μας.  Αυτές έχουν να κάνουν με το χαρακτήρα μας αλλά και με τις περιόδους που ζούμε. 

Ένα παράδειγμα είναι η «Μαύρη Νύχτα», που συζητήσαμε και αλλού.  Η περίοδος αυτή, η τάση, θα έρθει σε όλους σε κάποια καθορισμένη στιγμή.  Αυτό δε μπορούμε να το αποφύγουμε.  Έχουμε έλεγχο όμως στον τρόπο που θα αντιδράσουμε.  Κάποιοι απλά μελαγχολούνε και υποτάσοντε.  Άλλοι τελικά το βρίσκουν σαν ευκαιρία να αφυπνιστούνε και να ανέβουν επίπεδο.
Ό,τι δε με σκοτώνει, με κάνει πιο δυνατό. Friedrich Nietzsche

Avaris

  • ΑΜΡΑ - Φίλος(Δ)
  • ***
  • Μηνύματα: 1.254
  • Karma: 0
    • Προφίλ
Συνεπώς, βάση αυτής της "θέσεως", μόλις κάποιος κατακτήσει κάποιο "καλό επίπεδο στην Ατραπό" τα "κανονίζει" έτσι, που , στην επόμενη ζωή να γεννηθεί "πλούσιος" (για να μην αγχώνεται και με τα βιοποριστικά, ώστε να ασχολείται απερίσπαστος με τα "Μυστήρια" και μόνον), να επιλέξει για οικογένειά του μια οικογένεια "ήδη Μυστών" ώστε η "εξελιγμένη Εσωτερική Φύση" του να εκδηλωθεί "ταχύτατα" και να κερδίσει έτσι "χρόνο εξέλιξης" στην Υλική του Ενσάρκωση.

Και φυσικά, αφού κατακτήσει ακόμη υψηλότερο βαθμό Εσωτερικής Ανάπτυξης και σε τούτη την ενσάρκωση, θα "κανονίσει" τα "πράγματα" προς "εσωτερικό όφελός του" και στην επόμενη ζωή.

Δεν ξέρω αν υπάρχουν τέτοιες τεχνικές.  Εκτιμώ όμως ότι η φύση έχει προβλέψει ώστε σε κάθε ζωή να γεννιώμαστε με τις κατάλληλες προϋποθέσεις (γονείς, περιβάλλον, οικονομική κατάσταση), για να πάρουμε τα επόμενα μαθήματα.  Δε νομίζω ότι για να μπορέσει κάποιος να γίνει μεγάλος μύστης χρειάζεται να είναι πλούσιος. 

Εκτιμώ ότι δεν υπάρχει ακριβές προκαθορισμένο σενάριο (μοίρα).  Μας επηρεάζουνε βαθιά κάποιες «τάσεις», οι οποίες αποτυπώνονται στο ωροσκόπιο μας.  Αυτές έχουν να κάνουν με το χαρακτήρα μας αλλά και με τις περιόδους που ζούμε. 

Ένα παράδειγμα είναι η «Μαύρη Νύχτα», που συζητήσαμε και αλλού.  Η περίοδος αυτή, η τάση, θα έρθει σε όλους σε κάποια καθορισμένη στιγμή.  Αυτό δε μπορούμε να το αποφύγουμε.  Έχουμε έλεγχο όμως στον τρόπο που θα αντιδράσουμε.  Κάποιοι απλά μελαγχολούνε και υποτάσοντε.  Άλλοι τελικά το βρίσκουν σαν ευκαιρία να αφυπνιστούνε και να ανέβουν επίπεδο.

΄


Φίλε Κανένα,

η παραπάνω απάντηση επίτηδες είχε σκωπτική διάθεση, για να τονίσω τα υπέρ και τα κατά της κάθε άποψης.

Σαφώς και δεν έχει σημασία το αν είσαι πλούσιος ή φτωχός. Εαν "υπάρχει μέσα" σου η πορεία προς το να γίνεις Μύστης, θα γίνεις. Κι εκεί, ένα μέρος της "Χημείας" θα είναι "Ειμαρμένη" κι ένα άλλο "Ιδία βούληση" και "προσπάθεια".

Παραδείγματα υπάρχουν πολλά και απο κάθε κατηγορία.

Δον Χουάν: απο πάμφτωχη οικογένεια Ινδιάνων. Τους γονείς του τους εκτέλεσαν οι Μεξικανοί στρατιώτες όταν ήταν σε παιδική ηλικία. Επειδή μάλιστα δεν ξεκόλλαγε απο την νεκρή μάνα του, του έσπασαν τα δάχτυλα του χεριού με τον υποκόπανο του ντουφεκιού. Είναι θαύμα πως επέζησε. Έγινε για πολλά χρόνια ένα απο τα Μεξικανόπουλα παιδιά - ζητιάνους των δρόμων. Μέχρι που τον βρήκε ο "Ευεργέτης - Μέντοράς" του και ανέλαβε την "Εσωτερική - Μυητική του Πορεία". Ο οποίος όμως δεν θα μπορούσε να κάνει τίποτα απο μόνος του εαν δεν "Δρούσε" ταυτόχρονα "ιδία βουλήσει" προς την Εσωτερική κατεύθυνση και ο Δον Χουάν.

Στην άλλη άκρη στέκεται ο Βούδας (χωρίς να εξισώνω τις αξίες τους, έτσι?). Πρίγκιπας, γόνος βασιλικής οικογένειας. Σαφώς θα έλαβε την καλύτερη φιλοσοφική πρώιμη εκπαίδευση απο τους μεγαλύτερους τοπικούς Σοφούς της εποχής. Αυτό ήταν το Δώρο της Ειμαρμένης. Τίποτα δεν θα συνέβαινε όμως εαν ο Βούδας δεν προέβαινε στις "Δράσεις που προέβη". 

Ο Ιησούς στέκεται στη μέση. Γεννήθηκε και μεγάλωσε σε περιβάλλον οικογενειακής γαλήνης, αγάπης και σταθερότητας. Εκπαιδεύτηκε ως χειρόνακτας και έλαβε και κάποια θρησκευτική παιδεία. Λέγεται όμως πως έλαβε και κάποια πρώιμη Εσωτερική εκπαίδευση χάριν του πατέρα του (Εσσαϊκή Αδελφότητα). Αυτά ήταν τα Δώρα της Ειμαρμένης. Και πάλι τίποτα όμως δεν θα γίνονταν εαν ο ίδιος ο Ιησούς δεν έκανε ότι έκανε.

Η Μπλαβάτσκι, γύρισε μεν όλο τον κόσμο χάριν των Εσωτερικών Ερευνών της, πλήν όμως έκανε πολλά μεροκάματα χάριν βιοπορισμού. Προικίστηκε απο την Ειμαρμένη με "Εσωτερικά εφόδια" πλήν όμως και με πολλά εμπόδια. Η δική της Βούληση ήταν όμως που την έκανε αυτό που έγινε.

Ο A.Crowley, είχε την τύχη να εντοπίσει το "Μονοπάτι" του απο τα 23 του (Χρυσή Αυγή). Αυτό ήταν "Δώρο της Ειμαρμένης". Δεν έγιναν όμως μόνα τους τα πράγματα. Η προσωπική του προσπάθεια (και τα προσωπικά του επιτεύγματα αλλά και λάθη) τον έφεραν εκεί που βρέθηκε (στα ύψη και μετά στο χάος).

Παντού και πάντα βλέπουμε τις δύο Όψεις Αλληλένδετες. "Ειμαρμένη" και "Ελεύθερη Βούληση" (αυτενέργεια).

Τίποτα απο μόνο του δεν αρκεί.
Avaris
Veritas Vos Velirabit

Avaris

  • ΑΜΡΑ - Φίλος(Δ)
  • ***
  • Μηνύματα: 1.254
  • Karma: 0
    • Προφίλ
Νόμος Ανταποδοτικότητας
« Απάντηση #6 στις: Απρίλιος 23, 2007, 11:24:38 »
Ένας απο τους βασικούς άξονες που στέκονται "ανάμεσα" στην Ειμαρμένη και την Ελεύθερη Βούληση, είναι η "Ανταποδοτικότητα". Ουσιαστικά, είναι ίσως ο "Ρυθμιστής", ο "Καταλύτης" που θα "ορίσει" την "Μετα-πορεία" του ατόμου. Δηλαδή, το που θα "στραφεί" η πορεία αυτού του ατόμου μετά απο μια "Δράση" του.

Το πως "ερμηνεύεται" αυτή η "έννοια" θα άξιζε να το δούμε. Όπως και το πόσα και ποιά είναι τα "στοιχεία" που την "καθορίζουν" ως "Συμπαντική Κατάσταση".

**************************************************************

"Ο Ουρανός έχει Άπλα.....
                                  ....Η Γη Διάρκεια...

Το Σύμπαν όμως κατέχει και τις δύο αυτές ιδιότητες....

Αυτό συμβαίνει γιατί μέσα του τίποτα δεν υπάρχει απο μόνο του, ανεξάρτητο απο τ' άλλα.....

.....Γι' αυτό το Σύμπαν έχει και Διάρκεια....

Το ίδιο παρατηρούμε και στη ζωή εκείνου που Γνωρίζει:

Ενώ ακολουθεί,
                    βρίσκεται μπροστά.....

Ενώ εξαιρεί τον εαυτό του,
                                   βρίσκεται μέσα.

Δηλαδή,

          ενώ ενεργεί χωρίς Ιδιοτέλεια,
                                                 πάντα έχει κάποιο όφελος......
"


Ταο Τε Τσινγκ


Avaris
Veritas Vos Velirabit

livelove

  • Μηνύματα: 144
  • Karma: 0
    • Προφίλ
Σκεφτόμουν  οτι ανάμεσα στην Ειμαρμένη και την Ελεύθερη Βούληση πρώτα απ΄όλα είναι η... Νόησις.
Ας θεωρήσουμε οτι υπάρχει η Ειμαρμένη και οτι εμείς οι άνθρωποι είμαστε μαριονέτες.
Αυτό αποκλείει οτι οι άνθρωποι φέρουν εκείνο το χαρακτηριστικό -που τους διαφοροποιεί απο τους υπόλοιπους οργανισμούς- δηλ. την νόηση. Δίχως τη νόηση ο άνθρωπος απλά δεν μπορεί να σκεφτει/να φτάσει σε διλήμματα/να αποφασίσει. Δεν μπορεί να αναρωτηθεί. Απλά εκτελεί και δεν χρειάζεται να σκεφτεί για τίποτα,
ούτε και για αυτά που αναφέρθηκαν νωρίτερα:

Παράθεση
Αν θέλετε τη γνώμη μου, τάσσομαι υπέρ της δεύτερης άποψης, καθώς το να αποδεχτώ πως είμαι απλά μια μαριονέττα σε ένα κοσμικό "σχέδιο" δεν με εκφράζει καθόλου.

Όντως, δεν θα είχε κανένα νόημα να γεννιόμαστε "μαριονέττες"....
Παράθεση
Άλλωστε η όλη εσωτερική ανάγκη για εξέλιξη, ενασχόληση με τη μεταφυσική κλπ δεν θα είχε κανένα νόημα αν κάθετί ήταν ήδη προκαθορισμένο να συμβεί ή όχι.
Όχι μόνον με τη Μεταφυσική αλλά τα πάντα στη ζωή του ατόμου. Τίποτα δεν θα είχε νόημα. Να οι κυριότερες επιλογές που θα είχε το άτομο:

1) γιατί να προσπαθήσω για οτιδήποτε αφού δεν θα γίνει το "δικό" μου αλλά της "μοίρας" μου το "γραφτό"?
2) γιατί να αφήσω "απογόνους" ? τι νόημα έχει?
3) γιατί να συνεχίσω να ζω αυτή την "κόλαση" ? (σε περίπτωση που κάποιος γεννήθηκε και ζει μέσα στην ανέχεια και την δυστυχία)

Κάπως έτσι... απορρίπτω την εκδοχή οτι έιμαστε μαριονέτες.Διότι έιμαστε άνθρωποι με Νόηση.

Αυτή είναι που μας επιτρέπει να έχουμε στα πλαίσια πάντα της Ειμαρμένης (στον καθορισμό της οποίας συμβάλλουμε και εμείς πχ βλ. την άποψη του/της "try") αυτό που λέμε Ελεύθερη Βούληση.  Η Νόηση.

Άρα ανάμεσα στην Ειμαρμένη και την Ελεύθερη Βούληση είναι ΠΡΩΤΑ ΚΑΙ ΚΥΡΙΑ H η Νόησις.

Έπειτα, βάσει της Νοήσεως έρχεται και αυτο που πολύ ωραία λέει ο/η Avaris...Η Ανταποδοτικότητα.

Παράθεση
Ένας απο τους βασικούς άξονες που στέκονται "ανάμεσα" στην Ειμαρμένη και την Ελεύθερη Βούληση, είναι η "Ανταποδοτικότητα". Ουσιαστικά, είναι ίσως ο "Ρυθμιστής", ο "Καταλύτης" που θα "ορίσει" την "Μετα-πορεία" του ατόμου. Δηλαδή, το που θα "στραφεί" η πορεία αυτού του ατόμου μετά απο μια "Δράση" του.
.

« Τελευταία τροποποίηση: Απρίλιος 28, 2007, 16:49:07 από clarion »
The opposite of a correct statement is a false statement. But the opposite of a profound truth may well be another profound truth

Ορφέας

  • Διαχειριστής
  • ******
  • Μηνύματα: 1.715
  • Karma: 0
    • Προφίλ
Διαβάζοντας την απάντηση του Avaris, μου δημιουργήθηκαν μερικά ‘’ερωτήματα’’ που θεωρώ ότι είναι βασικά σχετικά με τις έννοιες που επεξεργαζόμαστε.

Μιλάμε για την ελεύθερη βούληση θεωρώντας την δεδομένη και την αντιπαραθέτουμε στην ειμαρμένη την οποία θεωρούμε [ έτσι όπως περιγράφεται στο κείμενο] σαν ένα εξωγενή παράγοντα που πιθανώς καθορίζει την ζωή μας.

Ιδού λοιπόν το πρώτο θέμα που εγείρεται...
Είναι πράγματι δεδομένη η ελεύθερη βούληση;

Παράθεση
Νομίζω ότι οι άνθρωποι ‘’αποφασίζουν και θέλουν ‘’ , μηχανικά και εν υπνώσει τις περισσότερες φορές …όχι αυτό που πραγματικά θέλει η ψυχή τους η ο εσωτερικός τους εαυτός αλλά αυτό που ‘’πιστεύουν ‘’ ότι πρέπει να θέλουν σύμφωνα με αυτά που διδάχθηκαν από την οικογένεια τους και το κοινωνικό σύστημα.

Πολύ ορθά το θέτει η αγαπητή μας try.


Με την θέλησή μας μήπως πεινάμε;
Με την θέλησή μας μήπως θυμώνουμε;
Με την θέλησή μας και με την ΔΙΚΗ μας νόηση μήπως διαπραγματευόμαστε "λογικά" τα οποιαδήποτε θέματα ή μήπως ακόμα και η λειτουργία της σκέψης μας είναι ένα έτοιμο πρόγραμμα το οποίο "τρέχει" στο μυαλό μας, πέρα από την δική μας βούληση;
Ο Ροδόκηπος πρωτοπορεί Παγκόσμια έχοντας και πρόληψη και φυσική αντιμετώπιση του Κορονοιού, και μας φιμώνουν να μην ενημερωθεί ο κόσμος. Ενημερώστε άπαντες να γκουγκλάρουν ΡΟΔΟΚΗΠΟΣ ΚΟΡΟΝΟΙΟΣ. Εχουν ενημερωθεί παγκόσμια Πανεπιστήμια - Κυβερνήσεις https://www.rodokipos.com/ioseis-loimoxeis/koronoios/

LordPayens

  • Μηνύματα: 64
  • Karma: 0
    • Προφίλ
Θα μπορούσαμε να πούμε ότι κάθε μας επιλογή κουβαλάει και μια μοίρα. Το ερώτημα μάλλον είναι αν κάθε μοίρα κουβαλάει και μια επιλογή.

Φιλικά,
LordPayens

livelove

  • Μηνύματα: 144
  • Karma: 0
    • Προφίλ
Με την θέλησή μας μήπως πεινάμε;
Με την θέλησή μας μήπως θυμώνουμε;
Με την θέλησή μας και με την ΔΙΚΗ μας νόηση μήπως διαπραγματευόμαστε "λογικά" τα οποιαδήποτε θέματα ή μήπως ακόμα και η λειτουργία της σκέψης μας είναι ένα έτοιμο πρόγραμμα το οποίο "τρέχει" στο μυαλό μας, πέρα από την δική μας βούληση;

Με τη Νόησή μας ελεύθερα αποφασίζουμε αν θέλουμε να φάμε ή όχι.
Με την Νόησή μας ελεύθερα επιλέγουμε αν θα θυμώσουμε ή όχι.
Με την Νόηση μάς θα διαπραγματευτούμε λογικά, σύμφωνα με τον Λόγο (τουτέστιν όχι παράλογα-- Παρα+Λόγος) κάθετι και ελεύθερα θα αποφασίσουμε τί είναι ωφέλιμο και τί όχι.

Αγαπητέ Ορφέα,
Τι εννοείς όταν λες πρόγραμμα; Πάντως ο,τι κι αν εννοείς σημασία έχει οτι αυτό "τρέχει" στο μυαλό μας πέρα απο τη δική μας βούληση.
Νομίζω πάντως αν ζητήσουμε σε έναν αριθμό ανθρώπων-- που έχουν αυτο το "κάτι" που τρέχει στο μυαλό τους χωρίς τη δική τους βούληση-- να θελήσουν ή να σκεφτούν οτιδήποτε και τότε βλέπαμε οτι αυτοί δεν θέλουν και δεν μπορούν σε καμία περίπτωση (λόγω αυτού του "κάτι") να θελησουν και να σκεφτούν και να πράξουν το αντίθετο απο αυτό που τους έχει ζητηθεί... τότε μάλλον αυτοί άνθρωποι δεν θα ήταν ακριβώς άνθρωποι.. θα ήταν κάτι σαν...ρομπότ.

Όλοι οι άνθρωποι μπορούν να θελήσουν να σκεφτούν και να πράξουν με ποικίλλους τρόπους.
Αν μου ζητηθεί να φάω, μπορώ και να μην φαω, μπορώ να φάω λιγότερο η περισσότερο, αμέσως η αργότερα, αυτο το φαγητό ή το άλλο, σε αυτόν τον χώρο ή τον άλλον, με αυτούς τους ανθρώπους ή άλλους ...κοκ

Αν υπήρχε αυτο το πρόγραμμα που τρέχει πέρα απο τη δική μας βούληση.... Τότε σίγουρα θα ήταν πολλαπλών επιλογών...!! Αλλα το θέμα έιναι οτι ένα τέτοιο πρόγραμμα πρέπει να δεχτει συγκεκριμένη/ες εντολή/ες. Και αυτές δεν γίνεται παρα να τις δίνει ο άνθρωπος. Το αποτέλεσμα εξαρτάται απο τη Νόηση που θα καθορίσει τί τελικά θα επιλέξει.

Αλλα και πάλι...Δεν ξέρω τι εννοείς όταν λες πρόγραμμα!!

Παράθεση
Είναι πράγματι δεδομένη η ελεύθερη βούληση;

Αυτό είναι στην ουσία το ερώτημα.
Η ελεύθερη βούληση έιναι δεδομένη κατα την ταπεινή μου άποψη. 

Η try λέει...οτι...
Παράθεση
Νομίζω ότι οι άνθρωποι ‘’αποφασίζουν και θέλουν ‘’ , μηχανικά και εν υπνώσει τις περισσότερες φορές …όχι αυτό που πραγματικά θέλει η ψυχή τους η ο εσωτερικός τους εαυτός αλλά αυτό που ‘’πιστεύουν ‘’ ότι πρέπει να θέλουν σύμφωνα με αυτά που διδάχθηκαν από την οικογένεια τους και το κοινωνικό σύστημα.

και δεν έχω παρα να συμφωνήσω.
Εμείς οι άνθρωποι κάθε άλλο παρά αξιοποιούμε την δεδομένη κατ' εμέ ελέυθερη βούλησή μας.
« Τελευταία τροποποίηση: Απρίλιος 29, 2007, 14:50:28 από clarion »
The opposite of a correct statement is a false statement. But the opposite of a profound truth may well be another profound truth

livelove

  • Μηνύματα: 144
  • Karma: 0
    • Προφίλ
« Τελευταία τροποποίηση: Απρίλιος 29, 2007, 15:20:51 από clarion »
The opposite of a correct statement is a false statement. But the opposite of a profound truth may well be another profound truth

Eleni

  • Μηνύματα: 235
  • Karma: 0
    • Προφίλ
Η δική μου γνώμη, είναι οτι υπάρχει μια τεχνική σκέψεως  που λειτουργεί ως πρόγραμμα και που καθορίζει πολύ έντεχνα και υπόγεια τις επιθυμίες μας και τις αποφάσεις μας κλπ.
Αυτό φαίνεται πολύ ξεκάθαρα στα παιδιά.
 
Οσοι έχουν την δυνατότητα να τα παρατηρούν καθώς μεγαλώνουν, βλέπουν πόσο ''ίδια'' είναι απο την στιγμή που πάνε σχολείο, και πως επηρεάζονται η διάθεση τους και η συμπεριφορά τους απο την ''συλλογική πλήση εγκεφάλου '' απο το τι αρέσει στούς συμμαθητές τους, απο το πόσο τα επικροτεί ο δάσκαλος τους [ θεός γι αυτά] και άλλα που αν τα παραλληλίσουμε με εμάς θα δούμε οτι έχουμε υποστεί τον ίδιο προγραμματισμό.

Πόσα κάνουμε επειδή είναι ωραία και σωστά.....? Αν όμως δούμε πιο μέσα τα κριτήρια της ορθότητας, της ομορφιάς, της επιτυχίας θα αντιληφθούμε οτι είναι εντελώς επιφανειακά και καλύπτουν την εικόνα που έχουμε κατασκευάσει για να προβαλόμαστε στο κοινωνικό σύνολο, μια εικόνα όμως που και αυτή είναι η ''σωστή ,'' που οι γονείς μας η το περιβάλλον κλπ μας ΕΙΠΕ και μας ΔΊΔΑΞΕ οτι είναι η αρμόζουσα.

Νομίζω οτι αν αναλύσουμε τα ενδόμυχα θέλω μας θα δούμε οτι κάποια συμπίπτουν αλλά και κάποια άλλα είναι εντελώς αντίθετα απο οτι κάνουμε και αυτά τα αντίθετα ειναι που νιώθουμε σαν ενοχές [ μερικές φορές].

Παράθεση
Με τη Νόησή μας ελεύθερα αποφασίζουμε να θέλουμε να φάμε ή όχι.
Με την Νόησή μας ελεύθερα επιλέγουμε αν θα θυμώσουμε ή όχι.

Αυτό είναι και το ζητούμενο, να αποφασίζουμε με την δική μας νόηση για όλα τα παραπάνω.
Για να γίνει αυτό θα πρέπει να γνωρίζουμε πολύ καλά τον εαυτό μας.
Φέρνω ένα παράδειγμα θυμού.....

Ας υποθέσουμε οτι κάποιος αντιλαμβάνεται ενα απο τα αδύνατα μας σημεία που δεν εχουμε καταφέρει να υπερβούμε πρός το παρόν. Με τον κατάλληλο χειρισμό [ τυχαία αναφορά σε κάτι που θα μας πυροδοτήσει το πρόβλημά μας ] καταφέρνει να μας δημιουργήσει ένα δυσάρεστο συναίσθημα.
Ο εκνευρισμός που θα έλθει είναι προϊόν της δικής μας ελέυθερης βούλησης και της κατόπιν απόφασης μας να θυμώσουμε η είναι κατευθυνόμενος απο τον άλλο στα λόγια του οποίου αντιδρούμε ΜΗΧΑΝΙΚΑ?



« Τελευταία τροποποίηση: Απρίλιος 29, 2007, 14:38:29 από try »

livelove

  • Μηνύματα: 144
  • Karma: 0
    • Προφίλ
Φίλε/η try όλα όσα λές είναι πραγματικότητα. Μάλλον αυτο εννοεί ο Ορφέας λέγοντας "πρόγραμμα".
Σκέφτομαι οτι τα παιδια δεν έχουν αναπτυγμένη τη Νόηση με αποτέλεσμα η ελεύθερη βούλησή τους να μην αξιοποιείται. Και προφανώς το θέμα είναι οτι απο παιδιά κουβαλάμε όλα αυτά που δεν έχουμε κρίνει ποτε. Η Νόησις όμως εξελίσσεται/αναπτύσσεται έτσι δεν έιναι; 
Γι' άυτο και όπως λες...

Αυτό είναι και το ζητούμενο, να αποφασίζουμε με την δική μας νόηση για όλα τα παραπάνω.
Για να γίνει αυτό θα πρέπει να γνωρίζουμε πολύ καλά τον εαυτό μας.
Φέρνω ένα παράδειγμα θυμού.....

Αυτο νομίζω κι εγω είναι το ζητούμενο.

Παράθεση
Ο εκνευρισμός που θα έλθει είναι προϊόν της δικής μας ελέυθερης βούλησης και της κατόπιν απόφασης μας να θυμώσουμε η είναι κατευθυνόμενος απο τον άλλο στα λόγια του οποίου αντιδρούμε ΜΗΧΑΝΙΚΑ?

Η ανθρώπινη βούληση είναι δεδομένη, υπάρχει απο μόνη της, χωρίς εμείς να κάνουμε κάτι.

1. το ερέθισμα είναι τα λόγια του άλλου που κατευθύνονται προς εμάς

2. ακολουθει η δική μας αντίδραση ή οποία είναι:
   α) αντιδρούμε μηχανικά στα λόγια του άλλου και εκνευριζόμαστε

{Αυτο όμως δεν σημαίνει οτι δεν υπάρχει η ελεύθερη βούληση. Σημαίνει απλά οτι δεν την αξιοποιούμε, διότι δεν χρησιμοποιούμε τη νόηση, αλλα αντιδρούμε μηχανικά}

  β) αντιδρούμε και μέσω της νόησις:
      -αξιοποιούμε την ελεύθερη βούληση και είτε εκνευριζόμαστε ή παραμένουμε ήρεμοι

Αυτο το μηχανικά προσπαθώ να κατανοήσω...
Μηχανική μπορει να είναι τόσο η αντίδραση να εκνευριστούμε όσο και να παραμείνουμε ήρεμοι....
Αυτο προφανώς εξαρτάται απο το πρόγραμμα...το οποίο τί...Είναι αυτόματο..;;
Αυτό το πρόγραμμα τελικά έιναι αυτο που λέμε ΣΥΝΗΘΕΙΑ, ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ... τί ;;;
« Τελευταία τροποποίηση: Απρίλιος 29, 2007, 15:19:45 από clarion »
The opposite of a correct statement is a false statement. But the opposite of a profound truth may well be another profound truth

Ορφέας

  • Διαχειριστής
  • ******
  • Μηνύματα: 1.715
  • Karma: 0
    • Προφίλ
Με την θέλησή μας μήπως πεινάμε;
Με την θέλησή μας μήπως θυμώνουμε;
Με την θέλησή μας και με την ΔΙΚΗ μας νόηση μήπως διαπραγματευόμαστε "λογικά" τα οποιαδήποτε θέματα ή μήπως ακόμα και η λειτουργία της σκέψης μας είναι ένα έτοιμο πρόγραμμα το οποίο "τρέχει" στο μυαλό μας, πέρα από την δική μας βούληση;

Με τη Νόησή μας ελεύθερα αποφασίζουμε να θέλουμε να φάμε ή όχι.
Με την Νόησή μας ελεύθερα επιλέγουμε αν θα θυμώσουμε ή όχι.
Με την Νόηση μάς θα διαπραγματευτούμε λογικά, σύμφωνα με τον Λόγο (τουτέστιν όχι παράλογα-- Παρα+Λόγος) κάθετι και ελεύθερα θα αποφασίσουμε τί είναι ωφέλιμο και τί όχι.

Δυστυχώς (ίσως και ..ευτυχώς !) με την νόησή μας, ΔΕΝ αποφασίζουμε ΝΑ ΘΕΛΟΥΜΕ να φάμε. Τα ένστικτα είναι αυτόνομες-αυτόματες αναδυόμενες "θελήσεις" και το μόνο που έχουμε την δυνατότητα να κάνουμε, είναι να επιλέξουμε το πότε θα τα ικανοποιήσουμε.

Το αν θα θυμώσουμε, σίγουρα δεν το αποφασίζουμε εμείς. Τα συναισθήματά μας, όπως και τα ένστικτα, λειτουργούν αυτόματα και τελείως αυτόνομα και το μόνο που κάνει αυτό που εσύ φίλε μου αποκαλείς νόηση και ελεύθερη βούληση, είναι να εφευρίσκει τρόπους για να τα ικανοποιεί, δημιουργώντας συνθήκες και επαναλαμβανόμενα συμβάντα, όπου θα βρίσκουν ευκαιρία τα συναισθήματα να αναπαράγονται.

Η νόηση, είναι η πρώτη μας ευκαιρία για ανάπτυξη πραγματικής ελεύθερης βούλησης.
Όμως βρίσκεται εγκλωβισμένη και υποχρεωμένη, κάτω από την δύναμη της συνήθειας, να ΥΠΗΡΕΤΕΙ κυριολεκτικά τα ένστικτα και τα συναισθήματα.

Στην πράξη, παγιδεύεται σε μια ακόμα πιο ποταπή λειτουργία.
Δυναστευόμενη από τα ένστικτα και τα συναισθήματα, το μόνο που αναλαμβάνει να κάνει πέρα από το να τα ικανοποιεί, είναι να εφευρίσκει λογικοφανείς δικαιολογίες για να δικαιολογεί εκ των υστέρων τις αυτοματοποιημένες λειτουργίες έκφρασης και δράσης της προσωπικότητας.

Σαν λειτουργία η νόηση, παρότι φαινομενικά δείχνει ως εκφραστής της βούλησής μας, στην πράξη, αναπαράγει ασυνείδητες λειτουργίες, λειτουργώντας και η ίδια με ένα πρόγραμμα το οποίο μας εμφυτεύθηκε.
Το πρόγραμμα αυτό είναι το λειτουργικό που προγραμμάτισε τον τρόπο έκφρασης και δράσης της ύπαρξής μας.
Οι αλγόριθμοί του, εν μέρει οφείλονται στην κληρονομικότητα και εν μέρει στην πρώιμη εκπαίδευσή μας.
Στην πράξη όμως ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΝ σε μας, όχι μόνον τον τρόπο συμπεριφοράς μας, αλλά ακόμα και τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε και αναλύουμε τα εσωτερικά ή εξωτερικά ερεθίσματα.

Η try το παραθέτει πολύ εύστοχα
Παράθεση
Η δική μου γνώμη, είναι οτι υπάρχει μια τεχνική σκέψεως  που λειτουργεί ως πρόγραμμα και που καθορίζει πολύ έντεχνα και υπόγεια τις επιθυμίες μας και τις αποφάσεις μας κλπ.
Αυτό φαίνεται πολύ ξεκάθαρα στα παιδιά.
Βλέπουμε λοιπόν ότι, όταν μιλάμε για νόηση, στην ουσία καταλήγουμε να αναφερόμαστε σε τρόπους σκέψης.
Ο τρόπος σκέψης είναι αυτός που αλλάζει και η αλλαγή έχει δύο τρόπους να επιτευχθεί.
α) Να αντιγράψουμε τον τρόπο σκέψης που η κοινωνία θεωρεί αποδεκτό.
β) Να δομήσουμε σιγά σιγά έναν τελείως ατομικό τρόπο σκέψης.

Η πρώτη περίπτωση είναι ότι απλά αντικαθιστούμε το λειτουργικό πρόγραμμα του νού μας με κάποιο άλλο και δρούμε πλέον σύμφωνα με το καινούριο λειτουργικό.
Είναι προφανές βέβαια ότι όλες οι λειτουργίες που επιτελούμε, ελέγχονται και κατευθύνονται από το ΞΕΝΟ λειτουργικό που εγκαταστήσαμε (στην πράξη μας το εγκατέστησαν), οπότε δεν μπορούμε να μιλάμε για ΔΙΚΗ ΜΑΣ ελεύθερη βούληση, αλλά για την βούληση του λειτουργικού προγράμματος, το οποίο φυσικά δεν είμαστε εμείς.

Στην δεύτερη περίπτωση, γίνεται μια σταδιακή προσπάθεια να επαναπρογραμματίσουμε τον εαυτό μας ΜΟΝΟΙ ΜΑΣ.
Για να έχει δυνατότητα να γίνει κάτι τέτοιο, απαιτείται αυτογνωσία και σαν πρώτο βήμα προς την αυτογνωσία, είναι η αυτοπαρατήρηση.

Εδώ ακριβώς έγκειται και η μέγιστη συμβολή των μυητικών διδασκαλιών, γιατί μας παρέχουν μεθόδους εκπαίδευσης που οδηγούν σταδιακά στην αυτογνωσία.

Αυτή είναι ουσιαστικά η γνώση της αλήθειας.

"Όποιος γνωρίσει τον εαυτό του, γνωρίζει τον θεό".

Ακόμη, "γνωρίστε την αλήθεια και η αλήθεια θα σας απελευθερώσει".

Μετά από αυτήν την διαδικασία, μπορούμε να λέμε ότι έχουμε πλέον ελεύθερη βούληση...

Μέχρι τότε,

ετεροπρογραμματισμένα ρομποτάκια

Ο Ροδόκηπος πρωτοπορεί Παγκόσμια έχοντας και πρόληψη και φυσική αντιμετώπιση του Κορονοιού, και μας φιμώνουν να μην ενημερωθεί ο κόσμος. Ενημερώστε άπαντες να γκουγκλάρουν ΡΟΔΟΚΗΠΟΣ ΚΟΡΟΝΟΙΟΣ. Εχουν ενημερωθεί παγκόσμια Πανεπιστήμια - Κυβερνήσεις https://www.rodokipos.com/ioseis-loimoxeis/koronoios/