Αποστολέας Θέμα: Επιθυμίες και Ανάγκες  (Αναγνώστηκε 9034 φορές)

Avaris

  • ΑΜΡΑ - Φίλος(Δ)
  • ***
  • Μηνύματα: 1.254
  • Karma: 0
    • Προφίλ
Επιθυμίες και Ανάγκες
« στις: Μάιος 11, 2007, 17:20:38 »
"Επιθυμία"....

"Ανάγκη"....


Απο μόνες τους είναι δύο πολύ "φορτισμένες λέξεις".

Άραγε έχουν "αρνητική" ή "θετική" χροιά?

Ή, είναι "ουδέτερες" και παίρνουν μόνον την χροιά που εμείς τους δίνουμε?

Τι "αίσθηση" μας έρχεται στο Νου όταν τις ακούμε ή, πολύ περισσότερο, όταν τις χρησιμοποιούμε?

Μήπως η λέξη "Επιθυμία" είναι συνδεδεμένη με μια ανεπαίσθητη Αίσθηση "Σαγήνης" και "ανάλαφρου"?

και μήπως,

Η λέξη "Ανάγκες" είναι συνδεδεμένη με μια ανεπαίσθητη Αίσθηση "Βάρους"?

Τι συνδέει άραγε αυτές τις δύο Έννοιες?

Και φυσικά, πως άραγε συνδέεται η διαχείριση αυτών των δύο εννοιών με την Ατραπό?


Avaris
Veritas Vos Velirabit

Avaris

  • ΑΜΡΑ - Φίλος(Δ)
  • ***
  • Μηνύματα: 1.254
  • Karma: 0
    • Προφίλ
Απ: Επιθυμίες και Ανάγκες
« Απάντηση #1 στις: Μάιος 11, 2007, 17:39:51 »
Σχετικό απόσπασμα απο το "Μια Ξεχωριστή Πραγματικότητα", σ. 173.

ΔΟΝ ΧΟΥΑΝ: "....Με το να μάθει να εκμηδενίζει τις ανάγκες του. Όσο θα νομίζει πως υπήρξε θύμα, η ζωή του θα είναι κόλαση......

....αυτό που μας κάνει δυστυχισμένους είναι το ότι "θέλουμε". Αν μαθαίναμε να εκμηδενίζουμε τις ανάγκες μας και το πιο μικρό πράγμα που θα παίρναμε θα μας φαινόταν σαν αληθινό δώρο......η φτώχεια και η στέρηση είναι μόνο μια σκέψη. Το ίδιο συμβαίνει και με το μίσος, την πείνα ή τον πόνο".

Κ.ΚΑΣΤΑΝΕΝΤΑ: "...Δεν μπορώ να το πιστέψω αυτό, Δον Χουάν. Πως θα μπορούσε η πείνα ή ο πόνος να είναι μόνο σκέψεις"?

Δ.Χ.: " Για μένα είναι μόνο σκέψεις τώρα. Αυτό ξέρω να πω. Κατάφερα να φτάσω σ' αυτό το σημείο. Η δυνατότητα να κάνουμε κάτι τέτοιο είναι - μη το ξεχνάς - το μόνο μέσο που έχουμε για ν' αντισταθούμε στις δυνάμεις της ίδιας μας της ζωής. Χωρίς αυτή τη δυνατότητα είμαστε σκύβαλα, σκόνη στον άνεμο".

Κ.Κ.: "Δεν αμφιβάλλω ότι εσύ το πέτυχες αυτό, Δον Χουάν, αλλά πως θα μπορούσε ένας απλός άνθρωπος σαν κι εμένα να το καταφέρει?"

Δ.Χ.: " Απο μας, σαν ξεχωριστά άτομα, εξαρτάται ν' αντιταχθούμε στις δυνάμεις της ζωής μας. Σου τόχω πει αναρίθμητες φορές:  μονάχα ο πολεμιστής μπορεί να επιζήσει.

....Ο Πολεμιστής ξέρει ότι περιμένει και για τι πράγμα περιμένει. Και ενώ περιμένει δεν θέλει τίποτα κι έτσι όσο μικρό κι αν είναι αυτό που παίρνει, είναι πάντα περισσότερο απο αυτό που μπορεί να πάρει.

....Αν χρειάζεται να φάει, βρίσκει έναν τρόπο, γιατί, στ' αλήθεια, δεν πεινάει.

....Αν κάτι τραυματίσει το σώμα του, βρίσκει κάτι για να σταματήσει το αίμα, γιατί στ' αληθινά δεν πονάει.

...Το να πεινάς ή το να πονάς σημαίνει πως έχεις εγκαταλειφθεί και δεν είσαι πια πολεμιστής.

....Και οι δυνάμεις της πείνας σου  ή του πόνου σου θα σε καταστρέψουν"....
Avaris
Veritas Vos Velirabit

Typhon

  • R.I.P.
  • Μηνύματα: 13
  • Karma: 0
    • Προφίλ
Απ: Επιθυμίες και Ανάγκες
« Απάντηση #2 στις: Μάιος 11, 2007, 21:25:48 »
Πολύ ενδιαφέρον θέμα Fr Avaris. Το σκέφτομαι εδώ και καιρό. Οι περισσότερες επιθυμίες μας είναι στην ουσία ανάγκες. Δεν επιθυμώ να φάω, έχω ανάγκη να φάω. Υπάρχει όμως ένα οριακό σημείο. Δηλαδή τρώω, χορτάνω, αλλά επιθυμώ να φάω και άλλο (απο λαιμαργία). Έχω ανάγκη να κοιμηθώ αλλά απο τεμπελιά συνεχίζω να κοιμάμαι αντιστρέφοντας έτσι τις θεραπευτικές ιδιότητες του ύπνου και ξυπνώ περισσότερο κουρασμένος. Εφ'όσον φτάσουμε το οριακό σημείο, μετά έχουμε 2 επιλογές/τρόπους αντιμετώπισης αυτού του βλαβερού "θέλω" που ακολουθεί. Ο πρώτος είναι ο κλασσικός, της πειθαρχείας. Ο δεύτερος και αγαπημένος μου (πιο επικίνδυνος, αλλά πιο γρήγορος) είναι η βουτιά με τα μούτρα στο θέλω, η κατα μέτωπο επίθεση. Αφού φάω ένα cheesecake μετά έχω ένα άλλο cheesecake μπροστά μου. Μπορώ να μείνω να το βλέπω και να μου τρέχουν τα σάλια μέχρι κααααποτε να σταματήσω να το "θέλω" ή τρώω 5 cheesecakes μαζί, με πιάνει η αναγούλα και δεν θέλω πλέον να το βλέπω μπροστά μου και απαλλάσομαι απο το επιπλέον "θέλω". Και στις δύο περιπτώσεις μαθαίνεις να μην ξεπερνάς το όριο, στην πρώτη απο πειθαρχία και στην δεύτερη μόλις φτάσεις στο οριακό σημείο θα θυμηθείς την απαίσια αναγούλα και θα σταματήσεις (λίγο πρός Παβλοφ μου φέρνει  :) )

Υπάρχει και αυτό που ονομάζω Αρχέγονη Επιθυμία (που δεν είναι ακριβώς επιθυμία), κάποιοι άλλοι το λένε Πραγματική Θέληση. Άν κόψεις όλα αυτά τα αγριόχορτα των "θέλω" όπως είπαμε πιο πάνω, θα μείνει χώρος για να φυτρώσει το όμορφο Ρόδο, η Πραγματική/Αρχέγονη Θέληση/Επιθυμία. Πρέπει πρώτα να θυσιάσεις (σταυρός) όμως αυτά τα "θέλω"΄με τον ένα ή τον άλλο τρόπο.

Δύσκολο και περίπλοκο θέμα και η γλώσσα δεν με βοηθά να το εκφράσω όπως θα ήθελα. Εξ'άλλου τι να πείς για την Ουσία σ'ένα φόρουμ ή και ακόμη μεσω του προφορικού λόγου. Σαν ένας φέρελπις νεανίας που κάνει καντάδες κάτω απ'το παράθυρο μιας νεαρής καλλονής. Άλλο όμως να βρεθεί κάτω απ'τα στρωσίδια μαζί της  :)
« Τελευταία τροποποίηση: Μάιος 11, 2007, 21:41:48 από Typhon »
Υπάρχει γαλήνη στο Χάος. Αναζήτησε τη στο Μάτι του Κυκλώνα.

"Once I lived among ye. From self-decency now I habitate the waste places, a willing outcast; associate of goats, cleaner, far more honest than men. " AOS

Avaris

  • ΑΜΡΑ - Φίλος(Δ)
  • ***
  • Μηνύματα: 1.254
  • Karma: 0
    • Προφίλ
Απ: Επιθυμίες και Ανάγκες
« Απάντηση #3 στις: Μάιος 12, 2007, 13:41:17 »
Παράθεση
author=Typhon link=topic=124.msg933#msg933 date=1178907948]
Πολύ ενδιαφέρον θέμα Fr Avaris. Το σκέφτομαι εδώ και καιρό. Οι περισσότερες επιθυμίες μας είναι στην ουσία ανάγκες.

Κι εγώ το σκέφτομαι.  Αναρωτιέμαι μόνον για τον μηχανισμό που μετατρέπει την επιθυμία σε ανάγκη. Γιατί απο επιθυμίες, άλλο τίποτε. Τι είναι όμως αυτό το "κλικ" που τις μετατρέπει σώνει και καλά σε ανάγκη?


Παράθεση
Δεν επιθυμώ να φάω, έχω ανάγκη να φάω. Υπάρχει όμως ένα οριακό σημείο. Δηλαδή τρώω, χορτάνω, αλλά επιθυμώ να φάω και άλλο (απο λαιμαργία). Έχω ανάγκη να κοιμηθώ αλλά απο τεμπελιά συνεχίζω να κοιμάμαι αντιστρέφοντας έτσι τις θεραπευτικές ιδιότητες του ύπνου και ξυπνώ περισσότερο κουρασμένος.


ΟΚ.....αυτές είναι όντως κάποιες βασικές ανάγκες....αυτοσυντήρηση, έτσι? τροφή και ξεκούραση. Που όμως απο ένα σημείο κι έπειτα λειτουργούν με την "φιλοσοφία" του Ναρκωτικού.....

Δηλαδή, "μου αρέσει", άρα "επιθυμώ όλο και μεγαλύτερες δόσεις"......

Γιατί άραγε συμβαίνει όμως αυτό?



Παράθεση
Εφ'όσον φτάσουμε το οριακό σημείο, μετά έχουμε 2 επιλογές/τρόπους αντιμετώπισης αυτού του βλαβερού "θέλω" που ακολουθεί. Ο πρώτος είναι ο κλασσικός, της πειθαρχείας.


Μπααα, το τσιγάρο πριν δέκα χρόνια εκτός απο πειθαρχία χρειάστηκε και τσίκλες νικοτίνης για να κοπεί....


Παράθεση
Ο δεύτερος και αγαπημένος μου (πιο επικίνδυνος, αλλά πιο γρήγορος) είναι η βουτιά με τα μούτρα στο θέλω, η κατα μέτωπο επίθεση. Αφού φάω ένα cheesecake μετά έχω ένα άλλο cheesecake μπροστά μου. Μπορώ να μείνω να το βλέπω και να μου τρέχουν τα σάλια μέχρι κααααποτε να σταματήσω να το "θέλω" ή τρώω 5 cheesecakes μαζί, με πιάνει η αναγούλα και δεν θέλω πλέον να το βλέπω μπροστά μου και απαλλάσομαι απο το επιπλέον "θέλω". Και στις δύο περιπτώσεις μαθαίνεις να μην ξεπερνάς το όριο, στην πρώτη απο πειθαρχία και στην δεύτερη μόλις φτάσεις στο οριακό σημείο θα θυμηθείς την απαίσια αναγούλα και θα σταματήσεις (λίγο πρός Παβλοφ μου φέρνει  :) )


Να σου πω.....χμμμ.....κάθε βράδυ γυρνάω πεινασμένος μετά απο 15 ώρες στο πόδι και φυσικά θέλω να φάω και να πιω καμια μπύρα ή κρασί. Κανονικά πρέπει να φάω σαλάτα για να χάσω κανα κιλό. Έλα μου ντε όμως που το μεσημέρι τρώω ελαφριά (και χωρίς αλκοόλ) για να μην με πιάνει υπνηλία και να μπορώ να αντέξω την ολοήμερη εργασία.....

Έτσι, το βράδυ, αντί για σαλάτα (που δεν πάει μπύρα ή κρασί με σαλάτα) απο μόνο του το χέρι πάει σε "κρεατικά" και πικάντικα....

Έτσι, τελικά, δεν ξέρω εαν είναι ανάγκη λήψης τροφής ή εαν είναι απλώς μια "ιεροτελεστία ξεκούρασης" .....η λειτουργία του Ναρκωτικού που λέγαμε.....εκεί που παύει νάναι "ακριβής κάλυψη της ανάγκης" και μετατρέπεται σε "ανάγκη επανάληψης της ευχαρίστησης"..... ;D

Όσον αφορά το "πάρε πολύ μέχρι να μπουχτίσεις", άσε δεν πιάνει.....ξέρεις πόσες μπριζόλες και πόσα κουτιά μπύρα την έχουν πληρώσει αυτή την τεχνική? :D

Πέφτεις βαρύς στο κρεββάτι γκρινιάζοντας : "τέλος, δεν το ξανακάνω"... :'(

Και την άλλη μέρα, πάλι τα ίδια....

Παράθεση
Υπάρχει και αυτό που ονομάζω Αρχέγονη Επιθυμία (που δεν είναι ακριβώς επιθυμία), κάποιοι άλλοι το λένε Πραγματική Θέληση. Άν κόψεις όλα αυτά τα αγριόχορτα των "θέλω" όπως είπαμε πιο πάνω, θα μείνει χώρος για να φυτρώσει το όμορφο Ρόδο, η Πραγματική/Αρχέγονη Θέληση/Επιθυμία. Πρέπει πρώτα να θυσιάσεις (σταυρός) όμως αυτά τα "θέλω"΄με τον ένα ή τον άλλο τρόπο.

Συγγνώμη, μιλάς για Μύστες τώρα....με ισχυρότατη θέληση.....αυτήν ψάχνουμε καλέ μου Typhon


Παράθεση
Δύσκολο και περίπλοκο θέμα και η γλώσσα δεν με βοηθά να το εκφράσω όπως θα ήθελα. Εξ'άλλου τι να πείς για την Ουσία σ'ένα φόρουμ ή και ακόμη μεσω του προφορικού λόγου. Σαν ένας φέρελπις νεανίας που κάνει καντάδες κάτω απ'το παράθυρο μιας νεαρής καλλονής. Άλλο όμως να βρεθεί κάτω απ'τα στρωσίδια μαζί της  :)


Ωραίο παράδειγμα!!!

Που ανήκει όμως η κατάκτηση της καλλονής? Στις απλές επιθυμίες ? Ή μήπως στις ανάγκες?  8)

Κι αν μετά απο αυτήν θέλεις και την άλλη στο διπλανό μπαλκόνι? αυτό τι είναι? επιθυμία ή ανάγκη?  ;D

Και πάει λέγοντας.....και  ψάχνεις μετά ανάμεσα στον Ασκητισμό απο την μία και την Τάντρα απο το άλλο άκρο, που είναι η βέλτιστη λύση για "έλεγχο των (ερωτικών) - και  μη - επιθυμιών..... ???
« Τελευταία τροποποίηση: Μάιος 12, 2007, 13:51:13 από Avaris »
Avaris
Veritas Vos Velirabit

Avaris

  • ΑΜΡΑ - Φίλος(Δ)
  • ***
  • Μηνύματα: 1.254
  • Karma: 0
    • Προφίλ
Απ: Επιθυμίες και Ανάγκες
« Απάντηση #4 στις: Μάιος 15, 2007, 13:05:02 »
Και μην ξεχνάμε τον Βουδισμό:

"....η ρίζα κάθε κακού βρίσκεται στις επιθυμίες...."

Αναρωτιέμαι που σταματάει το "Ορθό" και που αρχίζει η "Υπερβολή" σε μια τέτοια ακραία θεώρηση!!!
Avaris
Veritas Vos Velirabit

livelove

  • Μηνύματα: 144
  • Karma: 0
    • Προφίλ
Απ: Επιθυμίες και Ανάγκες
« Απάντηση #5 στις: Μάιος 15, 2007, 13:35:36 »
Σκέφτομαι οτι ανάγκες είναι μόνο αυτά που χρειάζεται κανείς για να διατηρηθεί στη ζωή.
Όλα τα υπόλοιπα είναι απλά επιθυμίες. Είναι δύσκολο όμως να προσδιορίσει κανείς το ακριβές μέτρο κάθε φορά για κάθε ανάγκη. Κι εκτός αυτού οι ανάγκες είναι αρκετές για να αναφερθώ σ΄αυτές. Κάθε ανάγκη πρεπει να ικανοποιείται στο βαθμό που χρειάζεται ώστε να διατηρούμεθα στη ζωή. Όταν οι ανάγκες έχουν ικανοποιηθεί στον εν λόγω βαθμό αλλα παρόλα αυτά εξακολουθούμε να τις ικανοποιούμε, τότε προκειται για επιθυμίες.
The opposite of a correct statement is a false statement. But the opposite of a profound truth may well be another profound truth

Avaris

  • ΑΜΡΑ - Φίλος(Δ)
  • ***
  • Μηνύματα: 1.254
  • Karma: 0
    • Προφίλ
Απ: Επιθυμίες και Ανάγκες
« Απάντηση #6 στις: Μάιος 15, 2007, 13:47:43 »
Έχω την αίσθηση πως η μεγαλύτερη τέχνη του ανθρώπου είναι να "γεννά επιθυμίες".....

Μία ικανοποιεί....δέκα νέες γεννιούνται απο μέσα του και διεκδικούν κι αυτές την ικανοποίησή τους......Λερναία Ύδρα....

Η "Ροπή προς την ευχαρίστηση" προφανώς.....αυτή είναι που τον κυριεύει και τον "καθοδηγεί".....( και αν το προεκτείνουμε, εκεί θα βρούμε και την αιτία της Πολεμικής και καταστροφικής δραστηριότητας του ανθρώπου).....

Εαν λοιπόν η "ευτυχία του ανθρώπου" μετρηθεί με το πόσες "επιθυμίες" του ικανοποιούνται, τότε αυτός ο άνθρωπος δεν πρόκειται ποτέ να νοιώσει ευτυχής.

Θάναι πάντα ανικανοποίητος και πάντα θα πολεμάει με νύχια και με δόντια να ικανοποιήσει και άλλες του επιθυμίες....ή να πάρει μεγαλύτερες δόσεις ικανοποίησης σε επιθυμίες που πλέον "χρειάζονται μεγαλύτερη δόση" για να ικανοποιηθούν....

Ένας φαύλος κύκλος.....αυτοκαταστροφής θα έλεγα....
« Τελευταία τροποποίηση: Μάιος 15, 2007, 13:56:02 από Avaris »
Avaris
Veritas Vos Velirabit

livelove

  • Μηνύματα: 144
  • Karma: 0
    • Προφίλ
Απ: Επιθυμίες και Ανάγκες
« Απάντηση #7 στις: Μάιος 15, 2007, 15:12:46 »
Συμφωνώ με τον Avaris.

Δεν μπορούμε μάλλον εύκολα να ξεχωρίσουμε τί αποτελεί ανάγκη, τί είναι εκείνα τα πράγματα που μας διατηρούν στη ζωή. Σίγουρα αυτά είναι πολύ συγκεκριμένα. Όλα τα υπόλοιπα...ο,τιδήποτε δεν είναι αναγκαίο για να μας διατηρήσει στη ζωή είναι επιθυμία. Απλά. Τελικά βρισκόμαστε να "γεννάμε" επιθυμίες ενώ καλά καλά δεν έχουμε ξεχωρίσει ποιες είναι οι ανάγκες μας. Κάπως έτσι ικανοποιούμε τις επιθυμίες την μία μετα την άλλη με τη σειρά που αυτές γεννώνται.

Λέμε οτι η τροφή είναι ανάγκη. Και οφείλουμε να την ικανοποιήσουμε. Τόσο όσο χρειάζεται προκειμένου να διατηρηθούμε στη ζωή. Το μέτρο το βρίσκει ο καθένας για τον ευατό του. Και παρατηρει κάθε στιγμή τί χρειάζεται και πόσο. Ποιοτικά και ποσοτικά. Όταν λοιπον θα έχω ικανοποιήσει την ανάγκη του να φάω για να διατηρηθώ στη ζωή, αλλά παρόλα αυτά εξακολουθώ να τρώω ο,τιδήποτε χωρις αυτο να χρειάζεται στην ουσία... τότε απλά ικανοποιώ μια επιθυμία. Το ίδιο ισχύει με κάθετι.

Σκέφτομαι οτι εδώ τα πράγματα είναι σχετικά εύκολα, ή καλύτερα ευδιάκριτα.Όμως όπως ακριβώς τρέφεται το σώμα μας με υλική τροφή και νερό, έτσι τρέφονται η ψυχή και το πνέυμα μας με συναισθήματα και σκέψεις/ιδέες κτο αντιστοίχως. Όταν καλούμεθα να προσδιορίσουμε τί έιναι αναγκαίο για την ψυχή μας, ποια συναισθήματα,  τότε εισερχόμεθα σε ένα πολύ λεπτό πεδίο. Και ακόμα πιο λεπτά είναι τα πράγματα όταν καλούμεθα να θρέψουμε το πνεύμα μας.

Νομίζω οτι πρέπει να κατακτήσει κανείς το πρώτο επίπεδο και να μάθει εκεί να διαχωρίζει τις ανάγκες απο τις επιθυμίες. Αφού το κάνει αυτό και μόνο τότε μπορει να περάσει στο επόμενα σταδιακά. Σκοπός είναι να το κατορθώνει κανεις σε όλα τα επίπεδα ταυτόχρονα. Μου φαίνεται δύσκολο, αλλα όχι ακατόρθωτο.     

Ο Avaris έκανε λόγο για "ευχαρίστηση", εκείνο που λαμβάνει κανείς όταν ικανοποιεί επιθυμίες. Νομίζω οτι αυτο έιναι το βασικό εμπόδιο στο να κατορθώσουμε όλα αυτά που προανέφερα, αλλα μπορει και να αποτελέσει το βασικό κριτήριο για να διακρίνουμε τί αποτελεί ανάγκη και τί επιθυμία.

Σκέφτομαι πως λειτουργεί σε έμένα τουλάχιστον με την τροφή (επειδή γι' άυτο μπορώ να μιλήσω με περισσότερη σιγουριά). Όταν λαμβάνω την τροφή πραγματικά επειδή έχω ανάγκη απο αυτήν τότε η όλη διαδικασία δεν μου προκαλεί καμιά "ευχαρίστηση", αλλά μάλλον αναζωογόνηση. Αν όμως τρώω χωρίς να είναι αναγκαίο τότε αισθάνομαι "κάτι", το οποίο θεωρώ οτι είναι ευχαρίστηση η οποία συνήθως μετα μετατρέπεται σε δυσφορία. Είναι δύσκολο να το περιγράψω ακριβώς με λόγια, αλλά κάπως έτσι είναι.

The opposite of a correct statement is a false statement. But the opposite of a profound truth may well be another profound truth

Avaris

  • ΑΜΡΑ - Φίλος(Δ)
  • ***
  • Μηνύματα: 1.254
  • Karma: 0
    • Προφίλ
Απ: Επιθυμίες και Ανάγκες
« Απάντηση #8 στις: Ιούνιος 01, 2007, 19:15:26 »
Παράθεση
author=clarion link=topic=124.msg976#msg976 date=1179231166]

Δεν μπορούμε μάλλον εύκολα να ξεχωρίσουμε τί αποτελεί ανάγκη, τί είναι εκείνα τα πράγματα που μας διατηρούν στη ζωή. Σίγουρα αυτά είναι πολύ συγκεκριμένα. Όλα τα υπόλοιπα...ο,τιδήποτε δεν είναι αναγκαίο για να μας διατηρήσει στη ζωή είναι επιθυμία.

Να όμως που "μπλέκονται άσχημα μεταξύ τους"....η χειρότερη "Διαπλοκή" θάλεγα..... :D

Παράθεση
Απλά. Τελικά βρισκόμαστε να "γεννάμε" επιθυμίες ενώ καλά καλά δεν έχουμε ξεχωρίσει ποιες είναι οι ανάγκες μας. Κάπως έτσι ικανοποιούμε τις επιθυμίες την μία μετα την άλλη με τη σειρά που αυτές γεννώνται.


Όπως τα παιδιά επιθυμούν αμέσως το νέο παιγνίδι που θα δουν στην τηλεόραση. Συνεπώς, είμαστε ακόμη αιώνια παιδιά, όσον αφορά στον "χειρισμό των επιθυμιών"....

.....περαστικά μας..... :-[


Παράθεση
Λέμε οτι η τροφή είναι ανάγκη. Και οφείλουμε να την ικανοποιήσουμε. Τόσο όσο χρειάζεται προκειμένου να διατηρηθούμε στη ζωή. Το μέτρο το βρίσκει ο καθένας για τον ευατό του. Και παρατηρει κάθε στιγμή τί χρειάζεται και πόσο. Ποιοτικά και ποσοτικά. Όταν λοιπον θα έχω ικανοποιήσει την ανάγκη του να φάω για να διατηρηθώ στη ζωή, αλλά παρόλα αυτά εξακολουθώ να τρώω ο,τιδήποτε χωρις αυτο να χρειάζεται στην ουσία... τότε απλά ικανοποιώ μια επιθυμία. Το ίδιο ισχύει με κάθετι.

Άρα, το θέμα έχει να κάνει με μια "σιδηρά αυτοπειθαρχία", εξαιρετικό "αυτοέλεγχο" και "υψηλότατη αυτογνωσία"......

Σαν να λέμε δηλαδή, πως το να νικήσεις τις επιθυμίες σου είναι πραγματικά "άθλος του Ηρακλέους".....

Κι όποιος το επιτυγχάνει....."Μακάριος εστί"..... ::)


Παράθεση
Σκέφτομαι οτι εδώ τα πράγματα είναι σχετικά εύκολα, ή καλύτερα ευδιάκριτα.Όμως όπως ακριβώς τρέφεται το σώμα μας με υλική τροφή και νερό, έτσι τρέφονται η ψυχή και το πνέυμα μας με συναισθήματα και σκέψεις/ιδέες κτο αντιστοίχως. Όταν καλούμεθα να προσδιορίσουμε τί έιναι αναγκαίο για την ψυχή μας, ποια συναισθήματα,  τότε εισερχόμεθα σε ένα πολύ λεπτό πεδίο. Και ακόμα πιο λεπτά είναι τα πράγματα όταν καλούμεθα να θρέψουμε το πνεύμα μας.

Όντως....πολλά τα είδη ψυχοπνευματικής τροφής.....ποιά όμως είναι "διδακτικά" και "ωφέλιμα" και ποιά "συγκεκαλυμμένα βλαβερά"?



Παράθεση
Νομίζω οτι πρέπει να κατακτήσει κανείς το πρώτο επίπεδο και να μάθει εκεί να διαχωρίζει τις ανάγκες απο τις επιθυμίες. Αφού το κάνει αυτό και μόνο τότε μπορει να περάσει στο επόμενα σταδιακά. Σκοπός είναι να το κατορθώνει κανεις σε όλα τα επίπεδα ταυτόχρονα. Μου φαίνεται δύσκολο, αλλα όχι ακατόρθωτο.     


Η άτιμη η επιθυμία φίλε μου Clarion, έχει μια μεγάλη "μαεστρία"....την "συγκάλυψη"....ξέρει να "κρύβεται" πολύ καλά πίσω απο το "προσωπείο της ανάγκης" και να "μυξοκλαίει" κάνοντας όλο σου το ενδοκρινικό και το νευρικό σύστημα να παθαίνει blackout εαν δεν "ικανοποιηθεί" η "καημένη η (δήθεν) ανάγκη"....άντε, να την "διακρίνεις" εσύ μετά, πότε είναι πραγματική ανάγκη και πότε "πονηρή επιθυμία" που παίζει θέατρο.....(με τα νεύρα σου).... >:(

Παράθεση
Ο Avaris έκανε λόγο για "ευχαρίστηση", εκείνο που λαμβάνει κανείς όταν ικανοποιεί επιθυμίες. Νομίζω οτι αυτο έιναι το βασικό εμπόδιο στο να κατορθώσουμε όλα αυτά που προανέφερα, αλλα μπορει και να αποτελέσει το βασικό κριτήριο για να διακρίνουμε τί αποτελεί ανάγκη και τί επιθυμία.

Σκέφτομαι πως λειτουργεί σε έμένα τουλάχιστον με την τροφή (επειδή γι' άυτο μπορώ να μιλήσω με περισσότερη σιγουριά). Όταν λαμβάνω την τροφή πραγματικά επειδή έχω ανάγκη απο αυτήν τότε η όλη διαδικασία δεν μου προκαλεί καμιά "ευχαρίστηση", αλλά μάλλον αναζωογόνηση. Αν όμως τρώω χωρίς να είναι αναγκαίο τότε αισθάνομαι "κάτι", το οποίο θεωρώ οτι είναι ευχαρίστηση η οποία συνήθως μετα μετατρέπεται σε δυσφορία. Είναι δύσκολο να το περιγράψω ακριβώς με λόγια, αλλά κάπως έτσι είναι.


Κάποτε, είκοσι χρόνια πριν, ένοιωθα δυσφορία όταν χρειαζόταν να φάω....τότε είχα και τα καλύτερα κιλά....

Από ένα σημείο κι έπειτα όμως, ένοιωθα ευχαρίστηση με το φαγητό και  όταν πεινάω και ενίοτε όταν έχω τα νεύρα μου....αλλά δεν προλαβαίνω να κάνω την "διάκριση"....δηλαδή, πότε "καλύφθηκε η ανάγκη" και πότε πήρε την σκυτάλη η επιθυμία.....

...οπότε, τα....ευκόλως εννοούμενα παραλείπονται, γιατί....καραδοκεί και ο Κανένας να μου την πει πως.....δεν έχω μυαλό.... ;)
« Τελευταία τροποποίηση: Ιούνιος 01, 2007, 19:27:21 από Avaris »
Avaris
Veritas Vos Velirabit

Trithemius

  • L.V.X.
  • Μηνύματα: 1.225
  • Karma: 0
  • Enflame thyself in prayer... Invoke often...
    • Προφίλ
Απ: Επιθυμίες και Ανάγκες
« Απάντηση #9 στις: Ιούνιος 01, 2007, 20:00:44 »
Αν θέλετε τη δική μου άποψη, εγώ κάνω την εξής διάκριση:

Επιθυμία: Είναι μια πιο "γήινη" και υλιστική ενεργητική δύναμη προς επιτέλεση κάποιας πράξης. Συνδέεται κυρίως με ζητήματα "πεζά" και χωρίς βάθος ζητήματα, με πάθη θα έλεγε κανείς και δεν προέρχονται από συστηματική σκέψη αλλά μάλλον από ασυνείδητη, ακούσια και κυρίως μη ελεγχόμενη-ρυθμιζόμενη τάση για ικανοποίηση δευτερευόντων χαρακτηριστικών μας. Κυρίως εκδηλώνεται ως κάλυψη του αισθήματος της ικανοποίησης που δεν συνδέεται με την απώλεια. Ενεργοποιείται δηλαδή όταν θέλουμε περισσότερα από τα υπάρχοντα διαθέσιμα χαρακτηριστικά. Έτσι, είναι πολύ πιθανό να συνεχίσει να εκδηλώνεται, ακόμα κι όταν η ικανοποίηση-πλήρωση ενός χαρακτηριστικού ολοκληρωθεί.

Ανάγκη: Είναι μια πιο βαθιά και "εγκεφαλική" εκδήλωση κι έχει να κάνει με θεμελιώδεις και ουσιαστικές πλευρές της ατομικότητάς μας. Η αναγνώρισή της αποτελεί προϊόν συστηματικής επεξεργασίας δεδομένων και κυρίως έχει να κάνει με την κάλυψη του αισθήματος της απώλειας. Ενεργοποιείται δηλαδή όταν επιδιώκουμε την αναπλήρωση απωλεσθέντων χαρακτηριστικών και ιδιοτήτων μας. Σταματά να εκδηλώνεται όταν αυτή η διαδικασία ικανοποίησης του όποιου χαρακτηριστικού μας ολοκληρωθεί.

Με απλά λόγια, ανάγκη είναι η εκδήλωση της ικανοποίησης της απώλειας, ενώ επιθυμία είναι η εκδήλωση της επιπλέον ικανοποίησης του ήδη υπάρχοντος χαρακτηριστικού.

Με ακόμη πιο απλά λόγια, σε σχέση με τη διατροφή μας, ανάγκη είναι η πείνα, δηλαδή η εκδήλωση της ικανοποίησης προς κάλυψη του σώματός μας με τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά προς επίτευξη της ομαλής λειτουργίας και συντήρησής του. Ενώ, επιθυμία είναι η κατανάλωση ποσοτήτων τροφής συγκεκριμένης γεύσης που μας αρέσει ιδιαίτερα. Θα καταναλώσουμε αυτή την τροφή όχι μόνον για να καλύψουμε τη διατροφική μας "ανάγκη" αλλά και γιατί αυτή η πράξη μας προκαλεί ένα ευχάριστο συναίσθημα γεύσης.

Τώρα στην εσωτερική-μεταφυσική προσέγγιση των εννοιών, πιστεύω πωε υπάρχει μια πιο στενή σχέση μεταξύ των δύο εννοιών. Θεωρώ λοιπόν πως στην εσωτερική αναζήτηση, η ανάγκη εκφράζεται ως η εκδήλωση πλήρωσης της ψυχής με "εσωτερική τροφή", ενώ η επιθυμία έχει σχέση με την ολοένα αυξανούμενη εκδήλωση της ιδιότητας της ανάγκης, καθώς η τελευταία αυξάνει διαρκώς τα όρια ικανοποίησής της όσο περισσότερο εντρυφούμε στον μυστικισμό ::)

Ελπίζω να μην σας μπέρδεψα ???
...spes mea in mentem est...

Avaris

  • ΑΜΡΑ - Φίλος(Δ)
  • ***
  • Μηνύματα: 1.254
  • Karma: 0
    • Προφίλ
Απ: Επιθυμίες και Ανάγκες
« Απάντηση #10 στις: Ιούνιος 26, 2007, 12:02:26 »
"Επιθυμώ να καλύψω τις ανάγκες μου"?

                                                   ή

                                                     "Έχω τρελλή ανάγκη να καλύψω τις επιθυμίες μου"?



Και όταν η "Επιθυμία" έχει τόσο Μεγάλη Ένταση, μήπως θα πρέπέι να ονομάζεται "Πάθος"?


Φυσικά, εδώ αμέσως δείχνει να υποβόσκει κάποια " αρνητική χροιά".....


Η έννοια "Πάθος".....


Και νάτο ευθύς το "Παράδοξο":

Για να ενεργοποιηθεί πλήρως το Δυναμικό του ατόμου προκειμένου να πραγματοποιήσει κάτι θα πρέπει να το θέλει πάρα πάρα πολύ αυτό το "κάτι"....

Για να "θελήσει" κάτι πάρα πολύ, θα πρέπει να συνοδεύεται απο "ισχυρότατη επιθυμία".....

Δηλαδή, να έχει "Πάθος" με αυτό το "κάτι".....

Το "Πάθος" λοιπόν, (δηλαδή, η υπέρμετρη "Ανάγκη/επιθυμία") είναι το Ανώτερο κίνητρο για την "Αδύναμη Φύση" του Ανθρώπου.

Του "Μη - Μυημένου" Ανθρώπου που ακόμη δεν ελέγχει τις "Εσωτερικές του Δυνάμεις", που δεν ελέγχει ακόμη την ίδια τη "Θέλησή" του με το Νου του, που δεν ελέγχει ούτε καν τον ίδιο το Νου του.

Το "Πάθος" λοιπόν γι' αυτόν τον άνθρωπο είναι ίσως το μόνο ισχυρότατο κίνητρο/καταλύτης εξέλιξής του (ή αντιστοίχως "πτώσης" του εαν λειτουργήσει πλήρως "ανεξέλεγκτο") που διαθέτει.

παράδειγμα θετικής εξέλιξης είναι πχ το πάθος για την Ψυχοπνευματική του Ανάπτυξη.

και αντίστοιχο παράδειγμα αρνητικής εξέλιξης είναι πχ το Πάθος για τα Υλικά αγαθά, την Ηδονή και τον Σαρκικό ευδαιμονισμό.
Avaris
Veritas Vos Velirabit

Avaris

  • ΑΜΡΑ - Φίλος(Δ)
  • ***
  • Μηνύματα: 1.254
  • Karma: 0
    • Προφίλ
Re: Επιθυμίες και Ανάγκες
« Απάντηση #11 στις: Ιούλιος 11, 2007, 12:59:25 »
Πρόσφατα έπεσε στην αντίληψή μου το "παλιό" πλην "γνωστό" απόφθεγμα κάποιων "πολιτικοκοινωνικών θεωριών" του φιλοσοφικού στρατοπέδου του Υλισμού:



"....απο τον καθένα σύμφωνα με τις ικανότητές του,

                                      στον καθένα σύμφωνα με τις ανάγκες του...."



Ποιές "ανάγκες"?

Όσο καλές προθέσεις και αν είχε ο φιλοσοφικός δημιουργός του παραπάνω αποφθέγματος......

....Έχω πλέον την εντύπωση πως μάλλον για "επιθυμίες καραμπινάτες" του ανθρώπου μιλάμε που απλώς "καμουφλάρονται" κάτω απο το "εύσχημο επίχρισμα" της λέξης "ανάγκη" ......
 
Avaris
Veritas Vos Velirabit