Αποστολέας Θέμα: Μια φορά κι έναν καιρό, σε ένα γαλαξία πολύ πολύ μακριά από εδώ…  (Αναγνώστηκε 10182 φορές)

Κανένας

  • Μηνύματα: 979
  • Karma: 0
    • Προφίλ
Μια φορά κι έναν καιρό, σε ένα γαλαξία πολύ πολύ μακριά από εδώ…

Επιστήμονες κάνανε ανασκαφές σε έναν από τους πλανήτες και επιβεβαιώθηκαν οι θεωρίες τους ότι κάποτε φιλοξενούσε νοήμονα ζωή.  Υπήρχαν ανθρωποειδή, με αξιόλογο πολιτισμό και τεχνολογία.  Οι επιστήμονες υποθέτουνε ότι κάποια στιγμή ο πλανήτης καταστράφηκε από τα ανθρωποειδή.  Από μεγάλο πόλεμο αλλά και μόλυνση του περιβάλλοντος.  Υπάρχει επιστημονική ομάδα που διερευνά τα ψυχολογικά αίτια που τους ώθησαν σε κάτι τέτοιο. 

Στις ανασκαφές βρέθηκαν κομμάτια από μία πήλινη πλάκα, σε αρκετά καλή κατάσταση.  Η πλάκα ήταν γεμάτη με ιερογλυφικά και θεωρείται πολύ αξιόλογο εύρημα.  Οι αρχαιολόγοι κατάφεραν και αποκρυπτογράφησαν ένα μικρό μέρος του κειμένου. 

Κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η πλάκα αυτή αποτελούσε κομάτι ενός συστήματος αλληλογραφίας, ανταλλαγής απόψεων.  Τα ανθρωποειδή το ονόμαζαν forum ή φόρα.  Το αποκρυπτογραφημένο κείμενο είναι το εξής:

>>>>>>>>>>>>
Η αλήθεια είναι ότι είδα και μια άλλη πλευρά που δεν περίμενα να δω. Δεν είναι ότι απογοητεύτηκα.

Μήπως τελικά όλα αυτά περί ηθικής στον εσωτερισμό είναι μόνον ευχολόγια; Μήπως τελικά μας είναι αδύνατο να απαλλάξουμε από την κατάρα της φαγωμάρας και του συντροφικού μαχαιρώματος; Μήπως τελικά είμαι χαζορομαντικός ……?

Με πονάει που βλέπω να συμβαίνουν τέτοια πράγματα …… Δεν είμαι αμέτοχος όλων αυτών. Έβαλα κι εγώ το λιθαράκι της διχόνοιας μέσα στο φόρουμ μας. Ειρωνεύτηκα, χλεύασα, έτριβα τα χέρια μου όταν έστηνα κάποιον στον τοίχο.

Στο δικό μου μυαλό, η αγάπη υπάρχει πάντοτε, το μίσος και τον φθόνο πρέπει να τον δημιουργήσεις, να τον προκαλέσεις, να του επιτρέψεις να ζήσει.

Έχω τύχει σε αρκετά θερμά επεισόδια σε άλλα φόρα, πότε ως απλός παρατηρητής και πότε ως συμμετέχων στον καυγά. Σε κάθε άλλη περίπτωση, όταν ένας καυγάς τελείωνε, δεν μου άφηνε κανένα "σημάδι", δεν ένοιωθα καμία απώλεια, καμία έντονη απογοήτευση σε όσα έβλεπα να συμβαίνουν, στους ανθρώπους που πρώτα μάτωναν τα δάκτυλά τους στο πληκτρολόγιο για να καταφέρουν αργότερα να ματώσουν τις καρδιές των άλλων μελών. Έβλεπα μπροστά μου να συμβαίνουν ομηρικές μάχες και μέλη να φτάνουν στα άκρα προκειμένου να καταφέρουν να προκαλέσουν πόνο έστω και για 2-3 δευτερόλεπτα στον συνομιλητή τους.

Δεν σας κρύβω πως τώρα που γράφω αυτό το μήνυμα, τα μάτια μου έχουν βουρκώσει. Είναι ίσως η πρώτη φορά που συλλαμβάνω τον εαυτό μου να πικραίνεται τόσο πολύ από τη συμπεριφορά των άλλων αλλά και από τη δική μου συμπεριφορά. Το σίγουρο είναι πως εδώ και 4 χρόνια που γράφω σε ανάλογα φόρα, είναι η πρώτη φορά που νοιώθω μέσα μου την πίκρα και τη στεναχώρια τόσων ετών να συσσωρεύεται σε ένα μήνυμα, να μου έχει δημιουργήσει ένα τόσο μεγάλο ψυχολογικό φορτίο.

Το ότι πονάω και στεναχωριέμαι για την κατάσταση στην οποία κι εγώ δυστυχώς συνέβαλα και βρίσκομαι αυτή τη στιγμή με το ταβάνι στους "10 πόντους από πάνω μου", να νοιάζομαι για ανθρώπους που ποτέ μου δεν γνώρισα από κοντά, που ποτέ μου δεν είδα, που ποτέ μου δεν άγγιξα, που ποτέ μου δεν αγκάλιασα.
<<<<<<<<<<<<


Πολλά ερωτήματα γεννήθηκαν στους επιστήμονες από το κείμενο αυτό.  Μία από τις επιτροπές ασχολήθηκε να αναλύσει το εξής: "Ποια είναι τα ψυχολογικά κίνητρα που έχουν τα ανθρωποειδή, για να καταναλώνουν τέτοια προσπάθεια η οποία έχει ως αποτέλεσμα να πληγώνει τα αισθήματα των άλλων?"

Μιας και είμαστε εσωτεριστές και ασχολούμαστε με τη συμπεριφορά και την ψυχολογία, είπα να θέσω εδώ το ίδιο ερώτημα.  Να δούμε αν θα καταλήξουμε στα ίδια συμπεράσματα που κατέληξαν και οι επιστήμονες.

Η ερώτηση λοιπόν:

Ποια είναι τα ψυχολογικά κίνητρα, γιατί να καταναλώνουν τέτοια προσπάθεια η οποία έχει ως αποτέλεσμα να πληγώνει τα αισθήματα των άλλων?
« Τελευταία τροποποίηση: Ιούνιος 15, 2007, 01:55:47 από Κανένας »
Ό,τι δε με σκοτώνει, με κάνει πιο δυνατό. Friedrich Nietzsche

Avaris

  • ΑΜΡΑ - Φίλος(Δ)
  • ***
  • Μηνύματα: 1.254
  • Karma: 0
    • Προφίλ
Εξακολουθούμε να πιστεύουμε πως ο άνθρωπος είναι

     

                                                                          "κατά βάση καλός"?

Και γιατί να μην είναι



                             "....Κατά βάση Κακός...."?




   
Avaris
Veritas Vos Velirabit

Ορφέας

  • Διαχειριστής
  • ******
  • Μηνύματα: 1.715
  • Karma: 0
    • Προφίλ
Στη φράση,

"ήμουν πολύ λυπημένος επειδή δεν είχα παπούτσια.
Μέχρι που είδα κάποιον που δεν είχε πόδια",

βρίσκουμε κάποιες εξηγήσεις - ερμηνείες της απάνθρωπης ανθρώπινης συμπεριφοράς.

Ο άνθρωπος δεν είναι κακός,
πάσχει, πονάει, υποφέρει
και ο πόνος του γίνεται πιο υποφερτός,
όταν ένας άλλος άνθρωπος υποφέρει περισσότερο.

Δυστυχώς δεν μάθαμε να διακρίνουμε, αλλά μόνον να κρίνουμε
μέσα από συγκρίσεις με τους άλλους.

Δίνουμε αξία στον εαυτό μας, στον απάνθρωπο, μοχθηρό  ανώριμο εαυτό μας,
συγκρίνοντάς τον με τον χειρότερο εγκληματία, γιατί έχουμε ανάγκη να πιστεύουμε ότι είμαστε καλοί,
ικανοί, έντιμοι, σωστοί, με λίγα λόγια άνθρωποι.

Χαιρόμαστε στο βάθος με τον πόνο του άλλου, γιατί τον έχουμε ως μέτρο της δικής μας ευμάρειας.
Χρειαζόμαστε κάποιους ανθρώπους που πονάνε
και αν δεν υπάρχουν, φροντίζουμε να τους δημιουργήσουμε.

Κάθε χωριό πρέπει νάχει τον τρελλό του κι άμα δεν υπάρχει
φροντίζουμε να τον φτιάξουμε, επιλέγοντας συνήθως τον πιο μαλακό, τον πιο ήπιο.

Δυστυχώς δεν μπορούμε να διαχειριστούμε τίποτα δικό μας και έτσι πασχίζουμε να τα παρατηρήσουμε στους άλλους, κι άν δεν τάχουν οι άλλοι, φροντίζουμε να τους τα δημιουργήσουμε ή να προβάλλουμε τα δικά μας πάνω τους.

Δεν υπάρχουν κακοί άνθρωποι....
Υπάρχουν πληγωμένοι, πονεμένοι, άρρωστοι που υποφέρουν.
Υπάρχουν  ανώριμα παιδιά που δεν τα αποδέχτηκαν και ασυνείδητα συνεχώς επαναλαμβάνουν το ίδιο σκηνικό της απόρριψης, με το οποίο έχουν εξοικιωθεί.

Ο παιδικός και ο εφηβικός εγωισμός συνοδεύει τον άνθρωπο, γιατί σωματικά μπορεί να ενηλικιώνεται αλλά συναισθηματικά έχει μείνει ανώριμος.
Επυθημεί την αποδοχή της κοινωνίας ο έφηβος και αν του την στερήσουνε, γίνεται πολέμιός της, αντιδραστικός τρομοκράτης. Ένα παιδί που δεν ωρίμασε ποτέ....

Αυτός που φαίνεται ως ο πιο κακός,
που φαίνεται τέρας,
είναι ο πιο δυστυχής άνθρωπος,
είναι το παιδί   Π Ο Υ    Δ Ε Ν    Α Γ Α Π Η Θ Η Κ Ε    Π Ο Τ Ε !!!!
Ο Ροδόκηπος πρωτοπορεί Παγκόσμια έχοντας και πρόληψη και φυσική αντιμετώπιση του Κορονοιού, και μας φιμώνουν να μην ενημερωθεί ο κόσμος. Ενημερώστε άπαντες να γκουγκλάρουν ΡΟΔΟΚΗΠΟΣ ΚΟΡΟΝΟΙΟΣ. Εχουν ενημερωθεί παγκόσμια Πανεπιστήμια - Κυβερνήσεις https://www.rodokipos.com/ioseis-loimoxeis/koronoios/

Ορφέας

  • Διαχειριστής
  • ******
  • Μηνύματα: 1.715
  • Karma: 0
    • Προφίλ
Σον εσωτερισμό,
πολλοί οι ναρθηκοφόροι,
ελάχιστοι όμως Βάκχες.

Πολλοί οι μυημένοι,
ελάχιστοι όμως μύστες.

Ο Εσωτερισμός είναι όπως οι Ολυμπιακοί αγώνες.

Οι ελάχιστοι προσέρχονται στους αγώνες ως αθλητές
και λίγοι από τους ελάχιστους ως ενάρετοι αθλητές για ευγενή άμιλλα.

Πολλοί περισσότεροι προσέρχονται στους αγώνες ως έμποροι
και πολλοί από αυτούς, ως στυγνοί και απάνθρωποι εκμεταλλευτές.

Τέλος, η συντριπτική πλειονότητα, προσέρονται ως απλοί θεατές
και η μεγαλύτερη μερίδα αυτών, επιζητεί απλά και μόνον την ζωώδη ένταση των αγώνων
Ο Ροδόκηπος πρωτοπορεί Παγκόσμια έχοντας και πρόληψη και φυσική αντιμετώπιση του Κορονοιού, και μας φιμώνουν να μην ενημερωθεί ο κόσμος. Ενημερώστε άπαντες να γκουγκλάρουν ΡΟΔΟΚΗΠΟΣ ΚΟΡΟΝΟΙΟΣ. Εχουν ενημερωθεί παγκόσμια Πανεπιστήμια - Κυβερνήσεις https://www.rodokipos.com/ioseis-loimoxeis/koronoios/

Eleni

  • Μηνύματα: 235
  • Karma: 0
    • Προφίλ
Συνέχεια ....
στο μακρυνό μας γαλαξία λοιπόν...
....ανάμεσα στα χαλάσματα ενα ανήσυχο παιδί συνέχισε να ψάχνει παρατηρώντας με δακρυσμένα τα γαλάζια του μάτια,
αρνιόταν να εγκαταλείψει τις φωτεινές παιδιάδες των ονείρων του,
τα μικρά χεράκια του είχαν αρχίσει να ματώνουν απο τ΄αγκάθια που ξεπετάγονταν γύρω απο τις πήλινες πλάκες,
Η σκεψη του ταξίδευε για να γνωρίσει την απάντηση ..
ωσπου εκεί στο βάθος κρυμμένη κάτω απο μια συστάδα αγριολούλουδων ξεπρόβαλε μια παλιά σκουριασμένη πλακέτα....[τα μακρινά όντα το έλεγαν κάρτα μνήμης ]

Η αποκρυπτογράφηση  φανέρωσε κάτι περίεργα, μη αναγνωρίσιμα σύμβολα
Ενα δέντρο φουντωτό και καταπράσινο ετοιμο να σε αγκαλιάσει, μια θάλασσα που τραγουδούσε οταν το κύμα επαιζε με τα σρογγυλά της βότσαλα, κι ενας άνεμος που ψυθίριζε στις νότες του φωτός:
 << Γίνε εσύ το παράδειγμα που αναζητάς για σένα, αναψε εσύ την φλόγα που θα ζεστάνει την σκέψη σου...ακου..εσένα >>

Το μικρό παιδί μάζεψε το ''περίεργο αντικείμενο'' , ανοιξε τα φτερά του και πέταξε για την γειτονιά των αγγέλων...χαμογελώντας ...

Καληνύχτα

ΛΕΥΤΕΡΗΣ

  • ΑΜΡΑ - Φίλος(Δ)
  • ***
  • Μηνύματα: 29
  • Karma: 0
    • MSN Messenger - lefteris73@hotmail.com
    • Προφίλ
Τα ψυχολογικα κινητρα ειναι η προσπαθεια μειωσης των αλλων με σκοπο την δικια μας εξυψωση.η αναγκη να νοιωσουμε οτι ειμαστε πιο εξυπνοι και πιο μαγκες αποο τους αλλους.
Θυμαμαι πραγματα απο την παιδικη μου ηλικια σαν συγκριση,τοτε που ως παιδια κοροιδευαμε τα παντα χωρις να νοιαζομαστε.Κοροιδευαμε το καθε τι διαφορετικο,τοκαθε τι προβληματικο.Πληγωναμε τα παιδια που τραυλιζαν,που ηταν αδυναμα που ειχαν οτιδηποτε προβλημα.Ενας φιλος μου ειχε πει "Τα παιδια ειναι κακα και φοβαμαι για το παιδι μου".Το παιδι του θα πηγαινε σχολειο αλλα ειχε ενα προβλημα,τα 2 του δαχτυλα ηταν κολημενα.
Μεγαλωνοντας σκεφτομουν αυτα που ελεγα στα αλλα παιδια και με πιαναν τυψεις.Υπαρχει ενας φιλος μου ,που ηθελα πολυ καιρο να του ζητησω συγνωμη για κατι που του ειχα πει οταν ειμασταν 10 χρονων.Το καταφερα ενα βραδυ στο Lucky-Look aφου πρωτα ειχαμε πιει απο καμια 10αρια ουισκια.
Ολα αυτα τα αναφερα γιατι πιστευω οτι καποια πραγματα στον ανθτωπο οφειλουν να εξελισονται καθως μεγαλωνει.Αυτη η κακια και η αλαζονεια πρεπει με τα χρονια να προσπαθουμε να την εξαλιψουμε πραγματικα ομως και οχι γιατι κοινωνικα σε μεγαλες ηλικιες δεν ειναι αποδεκτη.Αυτο ειναι υποκρισια και παντα θα μας μενει μια κακια.
Τα κινητρα που ρωτας πιστευω οτι ειναι και τα κινητρα ενος 10χρονου παιδιου που κοροιδευει τα αλλα.Να εξυψωθει εις βαρος τον αλλων.Μονο που ενα παιδακι δικαιολογειται.Ο εννηλικας τελικα αντι να εξυψωθει καταδυεται ακομα περισοτερο στα σκοτεινα νερα της στασιμοτητας.Οι Κινεζοι παρεπιπτοντως εχουν 2 ωραιες παροιμιες για αυτο
"Αν δε σου αρεσει το σκοταδι μη γκρινιαζεις,αναψε ενα κερι"

"Δε θα φωτισει περισοτερο το δικο σου κερι αν σβυσει του διπλανου σου"

Καλο σας βραδυ
NON SERVIAM

Κανένας

  • Μηνύματα: 979
  • Karma: 0
    • Προφίλ
Τα μέχρι τώρα συμπεράσματα μας συμφωνούν με αυτά των επιστημόνων.  Μειώνουμε τους άλλους για να αισθανθούμε εμείς ανώτεροι.

Γιατί καταβάλουμε τόση προσπάθεια να αισθανθούμε ανώτεροι από τους άλλους? 
« Τελευταία τροποποίηση: Ιούνιος 15, 2007, 02:51:57 από Κανένας »
Ό,τι δε με σκοτώνει, με κάνει πιο δυνατό. Friedrich Nietzsche

Trithemius

  • L.V.X.
  • Μηνύματα: 1.225
  • Karma: 0
  • Enflame thyself in prayer... Invoke often...
    • Προφίλ
Υπάρχουν δύο περιπτώσεις, αυτή που αφορά στην προσπάθειά μας να γίνουμε ανώτεροι εις βάρος των άλλων και θέλουμε να γίνουμε ανώτεροι χωρίς να επηρρεάζουμε αρνητικά τους άλλους.

Θεωρώ φυσιολογική την ανάγκη να γίνουμε σταδιακά ανώτεροι, είναι στα πλαίσια της εσωτερικής μας προδιάθεσης για εξέλιξη. Φυσικά, ο ανταγωνισμός με τους άλλους ανθρώπους, μπορεί να έχει ποικίλες εκδηλώσεις επάνω μας, όμως ο κανόνας είναι πως ο ανταγωνισμός προάγει την εξέλιξη. Όσο ο άνθρωπος δεν έχει μέτρο στη διαδικασία αυτή, δηλαδή όσο δεν βλέπουμε γύρω μας ανθρώπους σαφώς λιγότερο ή πιο εξελιγμένους από εμάς, όσο δεν βλέπουμε κάποια θετική ή αρνητική διαφορά, τότε δεν έχουμε και συναίσθηση του πόσο τελικά αξίζουμε. Επίσης όταν έχουμε κάποιο καλύτερο παράδειγμα από εμάς, θέλουμε κι εμείς να φτάσουμε σε αυτή την ανώτερη κατάσταση.

Μέχρις εδώ όλα καλά.

Το πρόβλημα γεννάται όταν κινούμαστε με λάθος τρόπο σχετικά με τη θέση μας απέναντι στους άλλους. Το να νοιώθουμε "λιγότεροι" εξαρτάται από πολλούς παράγοντες. Θα έλεγα πως είναι απλά στη φύση μας να αναζητούμε το ανώτερο. Εκεί όμως που διαφέρουμε ο ένας από τον άλλο είναι η παιδεία που καθορίζει το πως θα εκφράσουμε αυτή τη μεταξύ μας διαφορά. Εκεί παίζεται όλο το παιχνίδι, τόσο στα ασήμαντα, όσο και στα σημαντικά.

Αν θέλετε τη γνώμη μου, από πλευράς εξέλιξης, η καλύτερη θέση είναι το να είσαι σε χαμηλότερο επίπεδο από τον άλλο γιατί όταν είσαι "λιγότερος", ο διαρκής αγώνας που κάνεις έχει μόνον ανωφερή πορεία, ενώ ο ανώτερος αγωνίζεται να κρατήσει την υπάρχουσα θέση του. Είναι τόσο απασχολημένος με το να κρατήσει τα πρωτεία που ξεχνά να ανεβάσει τον πήχυ...
...spes mea in mentem est...

ΛΕΥΤΕΡΗΣ

  • ΑΜΡΑ - Φίλος(Δ)
  • ***
  • Μηνύματα: 29
  • Karma: 0
    • MSN Messenger - lefteris73@hotmail.com
    • Προφίλ
Γιατι προσπαθουμε να δειξουμε ανωτεροι?

Γιατι βαθια μεσα μας ειναι γραμενο οτι πρεπει να εξελιχθουμε.Ομως τι σημαινει εξελιξη ειναι παρερμηνευμενο και ετσι θεωρουμε οτι εξελιξη ειναι να δειχνουμε καλυτεροι απο τους αλλους κατα πως το αντιλαμβενεται ο καθενας.Γιαυτο ο καθενας αναλογα με το τι καλιεργει κοκορευεται.Αλλος γιατι εχει σωματικη ρωμη,αλλος γιατι εχει λεφτα αλλος γιατι ειναι ευφυης.
Ειναι ο τεμπελικος δρομος που βολευομαστε και αισθανομαστε καλα.Πραγματικα ομως?
NON SERVIAM

Rose

  • Administrator
  • *****
  • Μηνύματα: 6.586
  • Karma: 0
  • Στο όνομα της Μητέρας Φύσης!
    • Προφίλ
    • E-mail
<< Γίνε εσύ το παράδειγμα που αναζητάς για σένα, αναψε εσύ την φλόγα που θα ζεστάνει την σκέψη σου...ακου..εσένα >>
Το μικρό παιδί μάζεψε το ''περίεργο αντικείμενο'' , ανοιξε τα φτερά του και πέταξε για την γειτονιά των αγγέλων...χαμογελώντας ...

Οι Άγγελοι καλωσόρισαν το παιδί, και το κράτησαν μαζί τους 40 μέρες. Του εξήγησαν πως είχε αποστολή, πως έπρεπε να γυρίσει πίσω στον πλανήτη, και να διδάξει αυτά που κατανόησε... Έπρεπε να βοηθήσει κάποιους απομείναντες δυστυχείς που εναγωνίως έψαχναν για την Φλόγα... Αυτή την Φλόγα που έκαιγε στα μάτια των ευτυχισμένων...

"Μα πως να τους διδάξω για την ευτυχία," έκλεγε, "όταν εγώ ο ίδιος είμαι δυστυχής, τσακισμένος, μπερδεμένος... Πως μπορώ, θα το ήθελα, μα δεν μπορώ σας λέω, απαλλάξτε με από αυτό το φορτίο...αφήστε με νεκρό, αφήστε με στην χώρα των Αγγέλων, να κρυφτώ εδώ μαζί σας, δεν μπορώ σας λέω, δεν μπορώ να τα καταφέρω..."

Οι Άγγελοι τότε του έδειξαν δύο δρόμους...

1. Τον δρόμο της φυγής και της ανευθυνότητας, όπου έμεινε με τους αγγέλους, στην χώρα της Φαντασίας, αλλά οι τύψεις του τον έτρωγαν, πως ενώ εκείνος περνούσε καλά, κάποιοι υπέφεραν... Και σιγά σιγά σταμάτησε να περνάει καλά, σταμάτησε να γελάει και να τραγουδάει, και οι άγγελοι μεταμορφώνονταν σιγά-σιγά σε δαίμονες και κατασπάραζαν την ψυχή του.

2. Τον δρόμο της αποστολής και της συνυπευθυνότητας, όπου κατέβηκε στον πλανήτη, πάλεψε με τους δαίμονες των ανθρώπων, πάλεψε να βρει τρόπους να τα καταφέρουνε όλοι μαζί.  Πόνεσε, έκλεγε, υπέφερε, αλλά στο τέλος τα κατάφερε... και οι δαίμονες έγιναν άγγελοι... και μαζί τους έγινε άγγελος και αυτός...

Τότε το παιδί πίστεψε τους Αγγέλους... και κατέβηκε στον πλανήτη, για να επαληθεύσει την μοίρα του, μια και ήταν πλέον μονόδρομος για αυτόν, ο πιο δύσκολος δρόμος, ο δρόμος ο λιγότερο ταξιδεμένος, αλλά και ο δρόμος της μέγιστης Δικαίωσης...

Στον πλανήτη συνάντησε δυστυχείς να "καταβάλουν τόση προσπάθεια να αισθανθούν ανώτεροι από τους άλλους". Να πολεμάνε για ένα κομμάτι ψωμί, να αλληλοσκοτώνονται για το τίποτα, και να εξαθλιώνονται στα πάθη...

Και τότε τους ρώτησε, "Τι είναι αυτό που πραγματικά ζητάτε, τι είναι αυτό που πραγματικά θέλετε, τι είναι αυτό που ζείτε;" Σιγή επικράτησε, και τότε το φωτισμένο παιδί ξαναρώτησε... "Τι είναι αυτό που θα έλυνε όλα τα προβλήματά σας, τι είναι αυτό που θα σας χάριζε όλη την αφθονία και την ψυχική γαλήνη που ψάχνετε..."

"Τι είναι, τι είναι;" ρώτησαν... "Σίγουρα είναι κάτι απλό, αλλά ξεχάσαμε...  Ξεχάσαμε πως να ζούμε ευτυχισμένοι."

Τότε το φωτισμένο παιδί απάντησε, "Ξεχάσατε να επιτελέσετε την αποστολή σας. Όλοι σας κατεβήκατε με μία "κοσμική αποστολή" και την ξεχάσατε, όμως είναι καταγραμμένη στα βάθη της ψυχής σας, και όταν τολμήσετε να την φέρετε σε πέρας, τότε θα αποδείξετε την χρησιμότητάς σας, θα δικαιωθείτε για το έργο σας, και θα ονομαστείτε Χρηστοί".

Και έτσι το φωτισμένο παιδί, εκπλήρωσε την αποστολή του, και γεμάτο ανακούφιση, επέστρεψε πίσω στην χώρα των Αγγέλων, αναμένοντας την νέα του αποστολή, με αγωνία... 
« Τελευταία τροποποίηση: Ιούνιος 25, 2007, 13:17:11 από Rose_777 »
Ο Ροδόκηπος πρωτοπορεί Παγκόσμια έχοντας και πρόληψη και φυσική αντιμετώπιση του Κορονοιού, και μας φιμώνουν να μην ενημερωθεί ο κόσμος. Ενημερώστε άπαντες να γκουγκλάρουν ΡΟΔΟΚΗΠΟΣ ΚΟΡΟΝΟΙΟΣ. Εχουν ενημερωθεί παγκόσμια Πανεπιστήμια - Κυβερνήσεις https://www.rodokipos.com/ioseis-loimoxeis/koronoios/

Κανένας

  • Μηνύματα: 979
  • Karma: 0
    • Προφίλ
Ομως τι σημαινει εξελιξη ειναι παρερμηνευμενο και ετσι θεωρουμε οτι εξελιξη ειναι να δειχνουμε καλυτεροι απο τους αλλους κατα πως το αντιλαμβενεται ο καθενας.
Όχι, το υποσυνείδητο μας, ο ανώτερος εαυτός μας ξέρει πολύ καλά το δρόμο προς την αληθινή εξέλιξη.

Ειναι ο τεμπελικος δρομος που βολευομαστε και αισθανομαστε καλα.  Πραγματικα ομως

Τα μέχρι τώρα συμπεράσματα μας συμφωνούν με αυτά των επιστημόνων.
1) Μειώνουμε τους άλλους για να αισθανθούμε εμείς ανώτεροι.
2) Καταβάλουμε προσπάθεια να αισθανθούμε ανώτεροι από τους άλλους, για να αισθανθούμε καλά

Το οποίο όμως είναι ο τεμπέλικος, ο εύκολος και όχι ο πραγματικός τρόπος.  Χμ....   

Ερώτηση 1: Και τι θα γίνει αν δε προσπαθήσουμε να αισθανθούμε ανώτεροι από τους άλλους?

Ερώτηση 2: Και ποιος είναι ο «Πραγματικός» τρόπος για να αισθανθούμε καλά?

« Τελευταία τροποποίηση: Ιούνιος 16, 2007, 03:53:02 από admin »
Ό,τι δε με σκοτώνει, με κάνει πιο δυνατό. Friedrich Nietzsche

Eleni

  • Μηνύματα: 235
  • Karma: 0
    • Προφίλ
Παράθεση
Ερώτηση 1: Και τι θα γίνει αν δε προσπαθήσουμε να αισθανθούμε ανώτεροι από τους άλλους?

Ερώτηση 2: Και ποιος είναι ο «Πραγματικός» τρόπος για να αισθανθούμε καλά?

1] Πιστεύω οτι η ανάλωση ενέργειας που ξοδεύεται σε μια τέτοια περίπτωση θα μπορούσε να αποφευχθεί αν δεν θέσουμε το παραπάνω ως στόχο. Η ιδεά της ανωτερότητας είναι μια αυταπάτη, επειδή όλοι είμαστε ίσοι σε αυτόν το τομέα, με την έννοια οτι κάπου διαφορετικά θα υπερισχύει ο ένας απο τον άλλο. Επίσης υπάρχει μόνο στη δική μας σκέψη χωρίς να είναι ποτέ αντικειμενική και χωρίς να υπάρχει ενα πραγματικό μέτρο σύγκρισης.
Επομένως αν δεν << προσπαθήσουμε να αισθανθούμε ανώτεροι απο τούς άλλους >> θα εχουμε τον χρόνο να ασχοληθούμε με οσα εμείς πρέπει να διορθώσουμε ως προς τον εαυτό μας και ποιος ξέρει.....ισως ετσι χρησιμεύσουμε και σαν παράδειγμα για τους άλλους.....

2] Κατα την άποψη μου ο πραγματικός τρόπος για να νιώθουμε καλά είναι να μην αφήνουμε ανοιχτούς λογαριασμούς με τον εαυτό μας μια και απο αυτον είναι αδύνατο να ξεφύγουμε. Η εξέλιξη μας είναι ανάλογη του τι είμασταν και τι θα γίνουμε οσον αφορα την προσέγγιση η αν θες την ελάττωση της απόστασης απο το θείον και οχι η πλασματική μας σύγκριση με κάποιον άλλο εξω απο εμάς.
Η αγάπη προς την οντότητα μας είναι η αρχή της γνωριμίας μας μαζί της ετσι ωστε να ακολουθήσει η βελτίωση με την δική της σύμπραξη.

----------------------------

Παράθεση
"Ξεχάσατε να επιτελέσετε την αποστολή σας. Όλοι σας κατεβήκατε με μία αποστολή και την ξεχάσατε, όμως είναι καταγραμμένη στα βάθη της ψυχής σας.

Συμφωνώ με την παράθεση. Για να είμαστε ευτυχισμένοι θα πρέπει να μπορούμε να αναγνωρίσουμε την φωνή της συνείδήσεως μας [ που μερικες φορες ''ξεφωνίζει''] και να αντιληφθούμε τον αληθινό μας ρόλο και αποστολή στην ενσάρκωση που διανύουμε.
Ο καθένας εκπληρωνει ενα εργο που ομως διαφέρει απο του άλλου συνανθρώπου του και αυτό δικαιώνει την τάξη που παρατηρούμε στο σύμπαν.

<<"Εντολη σου, ειπε, αυτος ο κοσμος
και γραμμενος μες τα σπλαχνα σου ειναι
Διαβασε και προσπαθησε
και πολεμησε" ειπε
"Ο καθεις και τα οπλα του" ειπε>>.

Οδυσσέας Ελύτης ...γένεσις[ αξιον εστί]

« Τελευταία τροποποίηση: Ιούνιος 16, 2007, 06:34:24 από try »

Κανένας

  • Μηνύματα: 979
  • Karma: 0
    • Προφίλ
Try

Συμφωνώ με τα περισσότερα που λες.  Ψάχνω όμως για Λακωνικές και ξεκάθαρες απαντήσεις:

Ερώτηση 1: Και τι θα γίνει αν δε προσπαθήσουμε να αισθανθούμε ανώτεροι από τους άλλους?
Ερώτηση 2: Και ποιος είναι ο «Πραγματικός» τρόπος για να αισθανθούμε καλά?
Ό,τι δε με σκοτώνει, με κάνει πιο δυνατό. Friedrich Nietzsche

Eleni

  • Μηνύματα: 235
  • Karma: 0
    • Προφίλ
Αγαπητέ Κανένα  :), οπως θα εχεις αντιληφθεί εχεις ακουμπήσει μια απο τις αδυναμίες μου [ ως προς την επιλογή θεμάτων....τα καθαρά φιλοσοφικά ερωτήματα].
Ποσο λακωνική την θες την απάντηση ομως..

Πηγαίνοντας με τα δικά σου νερά
1] Τίποτα
2] Ολοι και Κανένας.

Και αναλύοντας λίγο σύμφωνα με τα δικά μου υδατα
1] Ετσι και αλλιώς θα ζήσουμε, με η χωρίς την ιδεα της ανωτερότητας. Αφου είναι παιχνίδι του μυαλού μας, δεν είναι κάτι απαραίτητο, αν δεν το έχουμε η δεν το προτιμάμε ''παιζουμε'' με άλλα play mobil.
Ο καθένας ΝΟΜΙΖΕΙ οτι ειναι κάτι ξεχωριστό και ανάλογα της επιβεβαίωσης που χρειάζεται φουσκώνει η αδειάζει το εγώ του, ισως αυτό να είναι το τίμημα της συνειδητότητας, απο μια άποψη.

2]Ανάλογα του πως τα καταφέρνουμε να ''φτιαχνόμαστε'' προχωράμε...μόνο που κάποιοι το κάνουν συνειδητά και κάποιοι περιμένουν απλώς να τους συμβεί η να το πάρουν απο αλλους.
Οσο πιο καλά καταφέρνει κανείς να ''κουρντίσει'' τον εαυτό του, ανεπηρέαστα, τόσο πιο μόνιμο είναι το αποτέλεσμα.

υγ Πιο λακωνικό απο αυτό δεν μπορω να βρω για την ωρα... ;)


Κανένας

  • Μηνύματα: 979
  • Karma: 0
    • Προφίλ
Ερώτηση : Γιατί να καταναλώνουμε τέτοια προσπάθεια η οποία έχει ως αποτέλεσμα να πληγώνει τα αισθήματα των άλλων?
Απάντηση: Μειώνουμε τους άλλους για να αισθανθούμε εμείς ανώτεροι.

Ερώτηση : Γιατί καταβάλουμε τόση προσπάθεια να αισθανθούμε ανώτεροι από τους άλλους? 
Απάντηση: Καταβάλουμε προσπάθεια να αισθανθούμε ανώτεροι από τους άλλους, για να αισθανθούμε καλά.

Ερώτηση : Και τι θα γίνει αν δε προσπαθήσουμε να αισθανθούμε ανώτεροι από τους άλλους?
Απάντηση: Θα αισθανόμαστε κατώτεροι, άρα θα αισθανόμαστε άσχημα.

Συνοψίζοντας:

Μειώνουμε τους άλλους για να αισθανθούμε εμείς ανώτεροι. Αυτό το κάνουμε διότι στην ουσία αισθανόμαστε κατώτεροι.


Ερώτηση : Και ποιος είναι ο «Πραγματικός» τρόπος για να αισθανθούμε καλά?
Ό,τι δε με σκοτώνει, με κάνει πιο δυνατό. Friedrich Nietzsche