Αποστολέας Θέμα: ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΒΟΥΛΗΣΗ-ΑΛΗΘΕΙΑ Η ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΗ??  (Αναγνώστηκε 9078 φορές)

etidorhpa

  • ...the end of earth
  • Μηνύματα: 566
  • Karma: 0
    • Προφίλ
ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΒΟΥΛΗΣΗ-ΑΛΗΘΕΙΑ Η ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΗ??
« στις: Οκτωβρίου 26, 2009, 20:06:27 »
Ενα απο τα μεγαλυτερα φιλοσοφικα και επιστημονικα διλληματα....παραθετω δυο αρθρα με τις προσφατες εξελιξεις..το ενα στα αγγλικα δυστυχως απο το new scientist...

+n-

through these fires.....

etidorhpa

  • ...the end of earth
  • Μηνύματα: 566
  • Karma: 0
    • Προφίλ
Απ: ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΒΟΥΛΗΣΗ-ΑΛΗΘΕΙΑ Η ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΗ??
« Απάντηση #1 στις: Οκτωβρίου 26, 2009, 20:08:43 »
vima online

Οσο περισσότερα ανακαλύπτουμε για τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί ο εγκέφαλος τόσο λιγότερος χώρος φαίνεται να απομένει για την προσωπική επιλογή ή ευθύνη
Εχουμε ελεύθερη βούληση;
«Εγκλημα και τιμωρία»
PATRICIA CHURCHLAND | Κυριακή 7 Ιανουαρίου 2007


Το 2003 τα «Αρχεία της Νευρολογίας» δημοσίευσαν μιαν εκπληκτική κλινική μελέτη. Ενας μεσήλικος από τη Βιρτζίνια με άμεμπτο ως τότε παρελθόν άρχισε να συλλέγει πορνογραφικό υλικό και να παρενοχλεί σεξουαλικά την οκτάχρονη θετή κόρη του. Η σεξουαλική του συμπεριφορά γινόταν όλο και περισσότερο ψυχαναγκαστική. Τελικά, αφού παραπονέθηκε επανειλημμένως για πονοκεφάλους και ιλίγγους, του έγινε εγκεφαλική τομογραφία. Αυτή έδειξε στη μετωπιαία περιοχή του εγκεφάλου έναν μεγάλο αλλά καλοήθη όγκο, ο οποίος εισχωρούσε στο διάφραγμα και στον υποθάλαμο - περιοχές που είναι γνωστό ότι ρυθμίζουν τη σεξουαλική συμπεριφορά. Μετά την αφαίρεση του όγκου η σεξουαλική συμπεριφορά του επανήλθε στο φυσιολογικό. Μερικούς μήνες μετά, η σεξουαλική του προσήλωση στα μικρά κορίτσια επανεμφανίστηκε και μια νέα τομογραφία αποκάλυψε ότι τμήματα του ιστού που είχαν ξεφύγει από το χειρουργικό νυστέρι είχαν αναπτυχθεί σε έναν ευμεγέθη όγκο. Μια νέα χειρουργική επέμβαση επανέφερε το συμπεριφορικό του προφίλ στο «φυσιολογικό».


Η περίπτωση που προαναφέραμε συγκεκριμενοποιεί το ζήτημα της ελεύθερης βούλησης. Είχε αυτός ο άνδρας ελεύθερη βούληση; Ηταν υπεύθυνος για τη συμπεριφορά του; Μπορεί ένας όγκος να ιδιοποιηθεί την ελεύθερη βούληση κάποιου;

Με τον όγκο είχε ισχυρές αλλά ατυπικές επιθυμίες: δεν ήταν ο εαυτός του. Παρ' όλα αυτά η υπόθεση μας θυμίζει ότι οι περισσότεροι ενήλικοι έχουν επίσης ισχυρές, αλλά τυπικές, σεξουαλικές επιθυμίες - επιθυμίες οι οποίες είναι μερικές φορές πιο ισχυρές από την ανάγκη για φαγητό ή τον φόβο του πόνου. Οι σεξουαλικές αυτές επιθυμίες ρυθμίζονται από ορμόνες οι οποίες ενεργούν σε νευρώνες στο διάφραγμα και στις συνδεδεμένες περιοχές του εγκεφάλου. Σε τι διαφέρουν λοιπόν οι φυσιολογικοί άνθρωποι από τον άνδρα της Βιρτζίνια όσον αφορά την ελεύθερη βούληση;

Η νευροεπιστήμη και η συμπεριφορική βιολογία γενικότερα αποκαλύπτουν βαθμιαία τους μηχανισμούς που μας κάνουν αυτό που είμαστε: πώς παίρνουμε αποφάσεις και ελέγχουμε τις ορμές μας, πώς τα γονίδιά μας διαμορφώνουν τις κοινωνικές επιθυμίες μας και πώς το σύστημα ανταμοιβής μας προσαρμόζεται ώστε να αντιδρά σε ικανοποιητικές εμπειρίες. Ξέρουμε, για παράδειγμα, ότι ο σύνδεσμος μητέρας - απογόνου στα θηλαστικά ρυθμίζεται από το πεπτίδιο της οξυτοκίνης, το οποίο απελευθερώνεται στον εγκέφαλο της μητέρας και του παιδιού κατά τη διάρκεια του θηλασμού και της ανταλλαγής χαδιών. Η οξυτοκίνη προσδένεται στους νευρώνες και τα μονοπάτια της ανταμοιβής καταγράφουν και ενισχύουν την αντίδραση. Η αφοσίωση των θηλυκών στον σύντροφό τους ρυθμίζεται επίσης από την οξυτοκίνη και των αρσενικών από ένα παρόμοιο πεπτίδιο, τη βασοπρεσίνη. Στα θηλαστικά εκτός από τον άνθρωπο η πυκνότητα των περιοχών πρόσδεσης των πεπτιδίων στον εγκέφαλο προλέγει αν το είδος είναι μονογαμικό ή πολυγαμικό. Οι αρσενικοί μίκρωτες των αγρών, οι οποίοι έχουν πολλές περιοχές πρόσδεσης της βασοπρεσίνης στον εγκέφαλό τους, είναι μονογαμικοί, ενώ οι μίκρωτες των δασών, οι οποίοι έχουν λίγες, είναι πολυγαμικοί. Τι καθορίζει την πυκνότητα των περιοχών πρόσδεσης; Τα γονίδια. Αναγνωρίζοντας τις επιδράσεις της πολιτισμικής πολυπλοκότητας, κάτι παρόμοιο ισχύει μάλλον και για τους ανθρώπους.

Καθώς η νευροεπιστήμη αποκαλύπτει αυτούς και άλλους μηχανισμούς που ρυθμίζουν τις επιλογές και την κοινωνική μας συμπεριφορά, δεν μπορούμε να μην αναρωτηθούμε αν κανείς μας πραγματικά επιλέγει κάτι (βλ. και το «Είναι το Σύμπαν ντετερμινιστικό;»). Ο βαθύς προβληματισμός γύρω από την υπευθυνότητα είναι αναπόφευκτος, στο πλαίσιο όχι μόνο της Ποινικής Δικαιοσύνης αλλά και των καθημερινών συναλλαγών της ζωής. Πιστεύω ότι η έννοια της ελεύθερης βούλησης, έτσι όπως την αντιλαμβανόμαστε παραδοσιακά, χρήζει εκσυγχρονισμού. Επειδή δε πρόκειται για μια έννοια ιδιαίτερα σημαντική για την κοινωνία, κάθε εκσυγχρονισμός που θα την κάνει να συμφωνεί με όσα γνωρίζουμε για το νευρικό σύστημα πρέπει επίσης να αντανακλά και την κοινωνική ανάγκη μας για μια λειτουργική έννοια της υπευθυνότητας.

Σκεφθείτε τι εννοούμε με τον όρο «ελεύθερη βούληση». Οπως συμβαίνει με όλες τις έννοιες, μαθαίνουμε το νόημά της από παραδείγματα. Μαθαίνουμε τι να θεωρούμε δίκαιο, κακόβουλο ή εκούσιο από ξεκάθαρα παραδείγματα ανθρώπων που κάνουν πράγματα τα οποία είναι δίκαια, κακόβουλα ή εκούσια. Κατά συνέπεια, τείνουμε να συμφωνούμε ότι η επιλογή του Τσάμπερλεν για κατευνασμό του Χίτλερ ήταν μια ελεύθερη, παρ' ότι μη σοφή, επιλογή. Το αντίβαρο δίδεται με αντίθετες περιπτώσεις-πράξεις που εμφανώς δεν έχουν επιλεγεί ελεύθερα: ένας άνδρας που ονειρεύεται ότι στραγγαλίζει τη σύζυγό του, ένα νήπιο που βρέχει το παντελόνι του, το ξάφνιασμά μας όταν ακούμε μια βροντή, μια διά της βίας ομολογία. Από τέτοιου είδους πρωτότυπα οι εγκέφαλοι κατορθώνουν να εξάγουν ένα αρκετά κοινό νόημα ώστε να μπορούμε να μιλάμε για την ελεύθερη βούληση σε ένα ανεκτά καλό επίπεδο.

Εκτός από τις πρωτότυπες περιπτώσεις υπάρχουν και υποκείμενες περιπτώσεις οι οποίες χαρακτηρίζονται από αμφισημία, βασανιστική πολυπλοκότητα και πολιτισμικές διαφορές. Εδώ η υπόσταση κάθε πράξης - ελεύθερα επιλεγμένη ή μη - δεν έχει ξεκάθαρη απάντηση, και τέτοιες περιπτώσεις φθάνουν συχνά στα δικαστήρια. Η Αντρεα Γέιτς, μητέρα από το Τέξας η οποία έπνιξε τα πέντε παιδιά της στην μπανιέρα, ήταν αδιαμφισβήτητα ψυχωσική, παρ' ότι οι πράξεις της ήταν μεθοδικές και αποφασιστικές, αντίθετα με τις σπασμωδικές κινήσεις κάποιου ο οποίος υφίσταται μια επιληπτική κρίση. Καταλάβαινε ότι οι πράξεις της ήταν παράνομες και τηλεφώνησε στην Αστυνομία για να το πει. Τέτοιου είδους περιπτώσεις, οι οποίες βρίσκονται έξω από τον κοινό πνευματικό μας ορίζοντα, διχάζουν την κοινή γνώμη. Με τον τρόπο με τον οποίο σκεφτόμαστε σήμερα την ελεύθερη βούληση ίσως να μην υπάρχει σωστή απάντηση σχετικά με το αν την άσκησε ή όχι.

Μια αυστηρή φιλοσοφική παράδοση υποστηρίζει ότι καμία επιλογή δεν είναι ελεύθερη, εκτός αν είναι αναίτια - αν δηλαδή η «θέληση» ασκείται ανεξάρτητα από κάθε αιτιώδη επιρροή, σε ένα αιτιώδες κενό. Με κάποιον ανεξήγητο τρόπο η θέληση - κάτι το οποίο υποτίθεται ότι βρίσκεται μακριά από τη βασιζόμενη στον εγκέφαλο αιτιότητα - κάνει μια αβίαστη επιλογή. Το πρόβλημα είναι ότι οι επιλογές γίνονται από εγκεφάλους και οι εγκέφαλοι λειτουργούν αιτιωδώς· περνούν δηλαδή από τη μία κατάσταση στην άλλη ως αποτέλεσμα προγενέστερων συνθηκών. Επιπλέον, παρ' ότι οι εγκέφαλοι παίρνουν αποφάσεις, δεν υπάρχει διακεκριμένη εγκεφαλική δομή ή δίκτυο νευρώνων το οποίο να χαρακτηρίζεται ως «θέληση», ούτε επίσης μια δομή νευρώνων η οποία να λειτουργεί σε αιτιώδες κενό. Το αναπόφευκτο συμπέρασμα είναι ότι μια φιλοσοφία αφιερωμένη στην αναίτια επιλογή είναι εξίσου εξωπραγματική όσο μια φιλοσοφία αφιερωμένη σε μια επίπεδη Γη.

Για να αρχίσουμε να εκσυγχρονίζουμε τις ιδέες μας για την ελεύθερη βούληση προτείνω κατ' αρχήν να μετατοπίσουμε τη συζήτηση από την παράξενη μεταφυσική του αιτιώδους κενού στη νευροβιολογία του αυτοελέγχου. Η φύση του αυτοελέγχου και οι τρόποι με τους οποίους αυτός μπορεί να υποχωρήσει ίσως αποτελούν μια περισσότερο γόνιμη οδό για να κατανοήσουμε περιπτώσεις όπως αυτή του άνδρα από τη Βιρτζίνια και της Αντρεα Γέιτς απ' ό,τι το να προσπαθήσουμε να επιβάλουμε το ζήτημα της «ελεύθερης ή μη επιλογής».

Ο αυτοέλεγχος μπορεί να έχει πολλούς βαθμούς, αποχρώσεις και είδη. Εχουμε ελάχιστο άμεσο έλεγχο σε αυτόνομες λειτουργίες όπως η αρτηριακή πίεση, ο παλμός της καρδιάς και η πέψη, αλλά απείρως μεγαλύτερο έλεγχο στη συμπεριφορά που οργανώνεται από τον φλοιό του εγκεφάλου. Ο αυτοέλεγχος ρυθμίζεται από μονοπάτια στον προμετωπιαίο φλοιό, τα οποία διαμορφώνονται από δομές που ρυθμίζουν τις συγκινήσεις και τις ορμές, και ωριμάζει με την ανάπτυξη του οργανισμού. Το άτομο μαθαίνει να καταστέλλει τις ορμές της αυτοματαίωσης, όπως το να δαγκώνει τη μητέρα αντί να θηλάζει, να πιάνει ένα κάρβουνο όταν είναι αναμμένο ή να μαζεύει μέλι όταν οι μέλισσες είναι εχθρικές. Οποιος καεί στον χυλό φυσάει και το γιαούρτι. Πολλές πλευρές του αυτοελέγχου γίνονται αυτόματες με τον ίδιο τρόπο που παγιώνονται οι συνήθειες, και έτσι ένα νήπιο είναι λιγότερο πιθανό να έχει βρεγμένο παντελόνι έξι μήνες μετά τη σχετική εκπαίδευση παρά ύστερα από μία εβδομάδα.

Αντίθετα με την ελεύθερη βούληση, ο αυτοέλεγχος είναι μια έννοια την οποία μπορούμε - και αυτό είναι χρήσιμο - να εφαρμόσουμε σε άλλα ζώα. Αυτό οφείλεται στην τεράστια ομοιότητα που έχουν οι εγκεφαλικές δομές σε όλα τα θηλαστικά. Το γεγονός ότι έχουμε μεγαλύτερο προμετωπιαίο φλοιό μάλλον σημαίνει ότι έχουμε περισσότερους νευρώνες που μας επιτρέπουν να ασκούμε μεγαλύτερο αυτοέλεγχο από αυτόν που επιδεικνύουν οι μπαμπουίνοι ή οι χιμπαντζήδες. Μέσω της εκπαίδευσης ο σκύλος μου έχει μάθει να κάθεται ήσυχος όταν ο σκίουρος της περιοχής χτυπάει το τζάμι ζητώντας φιστίκια, ένας πεινασμένος χιμπαντζής θα απλώσει το χέρι του να πάρει μια μπανάνα μόνον όταν ξέρει ότι ο αρχηγός της ομάδας δεν μπορεί να τον δει, αλλά θα καταστείλει την επιθυμία σε κάθε άλλη περίπτωση. Ο Οδυσσέας δέθηκε στο κατάρτι του πλοίου του για να αποφύγει τις Σειρήνες και οι πίθηκοι δεν θα ακολουθήσουν μια σύντομη οδό προκειμένου να αποφύγουν έναν πειρασμό που γνωρίζουν ότι θα τους βάλει σε μπελάδες. Ο προμετωπιαίος φλοιός χρησιμοποιεί τη γνώση για τον ενστικτώδη έλεγχο.


Ο αυτοέλεγχος μας επιτρέπει επίσης να κατανοούμε δύσκολες καταστάσεις στις οποίες η ελεύθερη βούληση δεν μας βοηθά. Ο αυτοέλεγχος μπορεί να είναι μειωμένος σε ανθρώπους με τραύματα ή όγκους στον εγκέφαλο. Είναι επίσης μειωμένος κατά τη διάρκεια μιας επιληπτικής κρίσης, κατά τη μέθη ή υπό την επήρεια νάρκωσης. Αλλα είδη συνδρόμων που μπορεί να εξασθενίσουν τον αυτοέλεγχο είναι η ιδιοψυχαναγκαστική διαταραχή, στην οποία ο ασθενής δεν μπορεί να αντισταθεί στο να επαναλαμβάνει αιωνίως κάποια πράξη που έχει κόστος για αυτόν, όπως το πλύσιμο των χεριών, και η σοβαρή μορφή του συνδρόμου του Τουρέτ, όπου το άτομο είναι σχεδόν αδύνατον να καταπνίξει συγκεκριμένες κινήσεις τικ.

Πώς επιτυγχάνουν τα δίκτυα των νευρώνων τα αποτελέσματα τα οποία αποκαλούμε αυτοέλεγχο και τι είναι διαφορετικό στον εγκέφαλο όταν οι λειτουργίες του αυτοελέγχου είναι μειωμένες; Παρ' ότι ελάχιστα είναι ως τώρα γνωστά για την ακριβή φύση αυτών των μηχανισμών, κάποιες πληροφορίες από πειράματα έχουν αρχίσει να έρχονται από πολλές κατευθύνσεις: από τις ιδιότητες των νευρώνων που είναι ευαίσθητοι στην ανταμοιβή και στην τιμωρία, από τον τρόπο πρόκλησης των αντιδράσεων στον φόβο από τους νευρώνες στην αμυγδαλή και από τα προφίλ της αντίδρασης των νευρώνων της «απόφασης» σε περιοχές του βρεγματικού φλοιού όταν το ζώο κάνει μια επιλογή αφού συσσωρεύσει στοιχεία. Οι πιο ριψοκίνδυνες αλλά περισσότερο επωφελείς διερευνητικές αποφάσεις μάλλον εξαρτώνται έντονα από τον προμετωπιαίο πόλο του φλοιού, ενώ οι πιο ασφαλείς αλλά λιγότερο επωφελείς αποφάσεις εξαρτώνται περισσότερο από τις μεσοκοιλιακές προμετωπιαίες περιοχές. Αυτού του είδους οι ανακαλύψεις υπόσχονται ότι κάποτε θα κατανοήσουμε, τουλάχιστον σε γενικές γραμμές, το νευροβιολογικό προφίλ ενός εγκεφάλου με φυσιολογικά επίπεδα ελέγχου και τις διαφορές του από έναν εγκέφαλο ο οποίος έχει μειωμένο έλεγχο.

Τι είναι όμως το «αυτό» στον αυτοέλεγχο; Τι είμαι εγώ; Στην ουσία ο εαυτός είναι μια κατασκευή του εγκεφάλου, ένα πραγματικό αλλά εξαρτώμενο από τον εγκέφαλο οργανωτικό δίκτυο για την παρακολούθηση των καταστάσεων του οργανισμού, τη θέση προτεραιοτήτων και, μέσα στον ίδιο τον εγκέφαλο, τον διαχωρισμό ανάμεσα στον εσωτερικό κόσμο και τον έξω κόσμο. Στη λειτουργικότητά του, είναι περίπου σαν ένα πρόγραμμα γενικής χρήσης στον ηλεκτρονικό υπολογιστή μας, μόνο που έχει εξελιχθεί ώστε να αναπτύσσεται.

Οι σύνθετοι εγκέφαλοι είναι ικανοί σε τέτοια πράγματα - στη δημιουργία υψηλού επιπέδου νευρωνικών προτύπων για την κατανόηση του κόσμου. Μας λείπει μια λέξη η οποία να περιγράφει αυτή τη λειτουργία, τα περιστατικά όμως αφθονούν. Ενα απλούστερο παράδειγμα είναι η φυσιολογική τρισδιάστατη οπτική αντίληψή μας. Εδώ ένα δίκτυο νευρώνων στον οπτικό φλοιό συγκρίνει τα πλευρικά, δισδιάστατα δεδομένα που λαμβάνει από το κάθε μάτι. Η σύγκριση χρησιμοποιείται για τη δημιουργία της εικόνας ενός τρισδιάστατου κόσμου. Ετσι κυριολεκτικά βλέπουμε - και όχι απλώς συνάγουμε - πραγματικό βάθος.

Ο εγκέφαλος κατασκευάζει μια σειρά από νευροεργαλεία κατανόησης του κόσμου: ένα είναι το μέλλον, ένα είναι το παρελθόν και ένα είναι ο εαυτός. Σημαίνει αυτό ότι ο εαυτός μου δεν είναι πραγματικός; Αντιθέτως, είναι τόσο πραγματικός όσο και ο τρισδιάστατος κόσμος που βλέπουμε, ή το μέλλον για το οποίο προετοιμαζόμαστε ή το παρελθόν το οποίο θυμόμαστε. Είναι ένα εργαλείο συντονισμένο, σε διαφορετικούς βαθμούς, στην πραγματικότητα εγκεφάλου και κόσμου. Οπως συμβαίνει με άλλα εργαλεία, μπορεί να μη λειτουργεί σωστά, όπως για παράδειγμα στη σχιζοφρένεια.

Ουσιαστικά τα υψηλού επιπέδου εργαλεία όπως αυτό μας επιτρέπουν να κάνουμε τα εκπληκτικά πράγματα που κάνουμε εμείς οι άνθρωποι, μεταξύ αυτών και το να σκεφτόμαστε τον εαυτό μας ως εαυτό. Ευτελιζόμαστε από αυτή την επιστημονική γνώση; Νομίζω πως όχι. Η αυτοεκτίμηση και η αυτοαξία είναι απόλυτα συμβατές με τη συνειδητοποίηση ότι ο εγκέφαλος μας κάνει αυτό που είμαστε. Οσο για την αυτοεκτίμηση, γνωρίζουμε ότι εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις επιτυχημένες κοινωνικές διαντιδράσεις: από τον σεβασμό, την αγάπη, την επίτευξη, αλλά και από την ιδιοσυγκρασία, τις ορμόνες και τη σεροτονίνη. Η ομορφιά, η πολυπλοκότητα και η εξελιγμένη μορφή της νευροβιολογικής μηχανής που με κάνει «εμένα» είναι πολύ πιο συναρπαστική και εμπνέει απείρως μεγαλύτερο δέος από τη φιλοσοφική σύλληψη της χωρίς εγκέφαλο ψυχής η οποία με κάποιον τρόπο, παρά τους νόμους της φυσικής, ασκεί την ελεύθερη βούλησή της σε ένα αιτιώδες κενό. Ο καθένας μας είναι ένα έργο τέχνης, φιλοτεχνημένο πρώτα από την εξέλιξη και ύστερα από την εμπειρία μας στον κόσμο. Με την εμπειρία και τη σκέψη η κοινωνική αντίληψη του καθενός ωριμάζει και το ίδιο συμβαίνει και στην αυτονομία. Ο Αριστοτέλης το αποκαλούσε αυτό σοφία.

Ευθύνεται τελικά κανείς ποτέ για οτιδήποτε; Η δημόσια ζωή μας απαιτεί κάτι τέτοιο. Η ουσία του θέματος είναι η εξής: είμαστε κοινωνικά ζώα και η ικανότητά μας να ακμάσουμε εξαρτάται από τη συμπεριφορά των άλλων. Βιολογικά ρεαλιστικά μοντέλα δείχνουν πώς τα χαρακτηριστικά της συνεργασίας και της κοινωνικής τάξης μπορούν να διαδοθούν μέσα σε έναν πληθυσμό, πώς οι ηθικές αρετές μπορούν να αποτελούν όφελος, η εξαπάτηση να επιφέρει κόστος και η τιμωρία των κοινωνικά επικίνδυνων να αποτελεί αναγκαιότητα.

Από την εξελικτική οπτική γωνία η τιμωρία δικαιολογείται από την αξία που όλα τα άτομα αποδίδουν στην κοινωνική τους ζωή και τα όρια στη συμπεριφορά που απαιτούνται για να διατηρηθεί αυτή η αξία. Το ζήτημα του ικανού ελέγχου ανακύπτει όταν, δεδομένου ενός κοινωνικού κακού, πρέπει να καθορίσουμε αν η τιμωρία είναι κατάλληλη. Ενα μέρος της πολιτισμικής εξέλιξης συνίσταται στην εξεύρεση περισσότερο κατάλληλων και αποτελεσματικών τρόπων για τον περιορισμό της βίαιης ή τής με άλλους τρόπους αντικοινωνικής συμπεριφοράς. Αρα ναι, πρέπει να θεωρούμε τα άτομα υπεύθυνα για τις πράξεις τους.

[Η κυρία Πατρίσια Τσέρτσλαντ είναι καθηγήτρια της Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Σαν Ντιέγκο.]

+n-
through these fires.....

etidorhpa

  • ...the end of earth
  • Μηνύματα: 566
  • Karma: 0
    • Προφίλ
Απ: ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΒΟΥΛΗΣΗ-ΑΛΗΘΕΙΑ Η ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΗ??
« Απάντηση #2 στις: Οκτωβρίου 26, 2009, 20:14:09 »
Free will is not an illusion after all
13:52 23 September 2009 by Anil Ananthaswamy


Champions of free will, take heart. A landmark 1980s experiment that purported to show free will doesn't exist is being challenged.

In 1983, neuroscientist Benjamin Libet asked volunteers wearing scalp electrodes to flex a finger or wrist. When they did, the movements were preceded by a dip in the signals being recorded, called the "readiness potential". Libet interpreted this RP as the brain preparing for movement.

Crucially, the RP came a few tenths of a second before the volunteers said they had decided to move. Libet concluded that unconscious neural processes determine our actions before we are ever aware of making a decision.

Since then, others have quoted the experiment as evidence that free will is an illusion – a conclusion that was always controversial, particularly as there is no proof the RP represents a decision to move.
Sound decisions

Long sceptical of Libet's interpretation, Jeff Miller and Judy Trevena of the University of Otago in Dunedin, New Zealand, attempted to tease apart what prompts the RP using a similar experiment, with a key twist.

They also used scalp electrodes, but instead of letting their volunteers decide when to move, Miller and Trevena asked them

to wait for an audio tone before deciding whether to tap a key. If Libet's interpretation were correct, Miller reasoned, the RP should be greater after the tone when a person chose to tap the key.

While there was an RP before volunteers made their decision to move, the signal was the same whether or not they elected to tap. Miller concludes that the RP may merely be a sign that the brain is paying attention and does not indicate that a decision has been made.

Miller and Trevena also failed to find evidence of subconscious decision-making in a second experiment. This time they asked volunteers to press a key after the tone, but to decide on the spot whether to use their left or right hand. As movement in the right limbs is related to the brain signals in the left hemisphere and vice versa, they reasoned that if an unconscious process is driving this decision, where it occurs in the brain should depend on which hand is chosen. But they found no such correlation.
Paradigm shift

Marcel Brass of Ghent University in Belgium says it is wrong to use Miller and Trevena's results to reinterpret Libet's experiment, in which volunteers were not prompted to make a decision. The audio tone "changes the paradigm", so the two can't be compared, he says. What's more, in 2008, he and his colleagues detected patterns in brain activity that predicted better than chance whether or not a subject would press a key, before they were aware of making a decision.

But Frank Durgin, a psychologist at Swarthmore College in Pennsylvania, says that Brass's results do "seem to undermine Libet's preferred interpretation", though they don't contradict it outright.


more:   http://www.newscientist.com/article/dn17835-free-will-is-not-an-illusion-aft

+n-
through these fires.....

Ορφέας

  • Διαχειριστής
  • ******
  • Μηνύματα: 1.717
  • Karma: 0
    • Προφίλ
Απ: ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΒΟΥΛΗΣΗ-ΑΛΗΘΕΙΑ Η ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΗ??
« Απάντηση #3 στις: Οκτωβρίου 27, 2009, 18:49:27 »
vima online

Οσο περισσότερα ανακαλύπτουμε για τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί ο εγκέφαλος τόσο λιγότερος χώρος φαίνεται να απομένει για την προσωπική επιλογή ή ευθύνη
Εχουμε ελεύθερη βούληση;
«Εγκλημα και τιμωρία»
PATRICIA CHURCHLAND | Κυριακή 7 Ιανουαρίου 2007

Ευθύνεται τελικά κανείς ποτέ για οτιδήποτε; Η δημόσια ζωή μας απαιτεί κάτι τέτοιο. Η ουσία του θέματος είναι η εξής: είμαστε κοινωνικά ζώα και η ικανότητά μας να ακμάσουμε εξαρτάται από τη συμπεριφορά των άλλων. Βιολογικά ρεαλιστικά μοντέλα δείχνουν πώς τα χαρακτηριστικά της συνεργασίας και της κοινωνικής τάξης μπορούν να διαδοθούν μέσα σε έναν πληθυσμό, πώς οι ηθικές αρετές μπορούν να αποτελούν όφελος, η εξαπάτηση να επιφέρει κόστος και η τιμωρία των κοινωνικά επικίνδυνων να αποτελεί αναγκαιότητα.


[Η κυρία Πατρίσια Τσέρτσλαντ είναι καθηγήτρια της Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Σαν Ντιέγκο.]

+n-

    Το σημαντικό θέμα τη ελεύθερης βούλησης του ανθρώπου δυστυχώς αντιμετωπίζεται στα πλαίσια μόνον μιας υλιστικής θεώρησης καθόλα μηχανιστικής, με δεδομένη πάντα και αποδεχόμενη την τραγικότητα και την κατάντια της σύγχρονης παιδείας. Μια παιδεία η οποία μολύνει τα παιδιά μας με τις ποταπές αντιλήψεις περί ηθικών αρχών, των οποίων η τήρηση περιορίζεται καθαρά σε μια ωφελιμιστική ή τιμωρό συνέπεια.

    Η ελεύθερη επιλογή ως ατομική απόφαση, ήδη παρατηρείται και στα ζώα, όταν έχουν να επιλέξουν για την ικανοποίηση ανάγκης ή και επιθυμίας ανάμεσα σε δύο επιλογές. Μπορεί να διακρίνονται πρώιμα κάποια σημάδια ελεύθερης επιλογής, όμως απέχουν πολύ να χαρακτηριστούν ως τέτοια, καθώς αυτό που προβάλλεται είναι η αναγκαία ικανοποίηση και η διαπραγμάτευση εξαντλείται στο πως θα ικανοποιηθεί. Στην πράξη δεν μιλάμε για ελεύθερη βούληση αλλά για μια μηχανιστική επιλογή, την οποία καθορίζουν οι καταγραμμένες ήδη συνέπειες της επιλογής, ως ευχαρίστηση ή ως τιμωρία. (π.χ. η γάτα επιλέγει το πιάτο με τα ψάρια, όταν βρίσκεται μπροστά σε ένα πιάτο με γάλα και σε ένα άλλο με ψάρια).

    Αυτό ακριβώς είναι και το πλαίσιο εκπαίδευσης για τα παιδιά μας, σύστημα το οποίο δεν στοχεύει και δεν αποσκοπεί στην ανάπτυξη της ελεύθερης βούλησης, αλλά τείνει μόνον στην μηχανιστική ασυνείδητη επιλογή, την οποία προκαθορίζουν ωφελιμιστικά και μόνον κριτήρια.

    Η πραγματική όμως ελεύθερη βούληση δεν περιορίζεται μόνον στον τρόπο ικανοποίησης της ανάγκης, αλλά και στην χρονική ενίοτε άρνηση της ικανοποίησης της.

    Η ελεύθερη βούληση είναι ταυτόσημη με την αναδυόμενη από το ασυνείδητο  εγωική συνείδηση, η οποία όμως ανήκει ολοκληρωτικά στο ασυνείδητο. Η επανάσταση ενάντια σε αυτό και η ανεξαρτητοποίηση από αυτό, έδωσε τα πρώτα δείγματα ελεύθερης βούλησης. Έτσι, η ελεύθερη βούληση  οντοποιείται ως ιδιότητα που ενέχει την ικανότητα να διαπραγματεύεται τις αναδυόμενες τάσεις των αναγκών και επιθυμιών και να ικανοποιεί κατά το δοκούν αυτές, όταν, εάν και όποτε η εγωικότητα αποφασίσει. Τα διλλήματα που προκαθορίζουν την απόφαση, όταν είναι ωφελιμιστικού χαρακτήρα, στην πράξη ξεγελούν την πρόθεση αυτονομίας της εγωικότητας  στην οποία παρέχουν την ψευδαίσθηση της απόφασης, ενώ επί της ουσίας αυτή εκτελεί τις προδιαγραμμένες ήδη εντολές του ασυνείδητου.

    Ως αληθής η ελεύθερη βούληση αναγνωρίζεται και λειτουργεί έτσι, μόνον όταν αποσκοπεί και επιτελεί έναν ανώτερο σκοπό, η διαδικασία για την επίτευξη του οποίου συνήθως – σε υλικό επίπεδο και σε επίπεδο ασυνείδητων αναγκών- είναι στερητική έως και επιζήμια.
Ο Ροδόκηπος πρωτοπορεί Παγκόσμια έχοντας και πρόληψη και φυσική αντιμετώπιση του Κορονοιού, και μας φιμώνουν να μην ενημερωθεί ο κόσμος. Ενημερώστε άπαντες να γκουγκλάρουν ΡΟΔΟΚΗΠΟΣ ΚΟΡΟΝΟΙΟΣ. Εχουν ενημερωθεί παγκόσμια Πανεπιστήμια - Κυβερνήσεις https://www.rodokipos.com/ioseis-loimoxeis/koronoios/

Κανένας

  • Μηνύματα: 979
  • Karma: 0
    • Προφίλ
Απ: ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΒΟΥΛΗΣΗ-ΑΛΗΘΕΙΑ Η ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΗ??
« Απάντηση #4 στις: Οκτωβρίου 27, 2009, 20:16:30 »
(π.χ. η γάτα επιλέγει το πιάτο με τα ψάρια, όταν βρίσκεται μπροστά σε ένα πιάτο με γάλα και σε ένα άλλο με ψάρια).

Δηλαδή η γάτα επιλέγει τα ψάρια διότι αυτόματα ανακαλεί μνήμες που της λένε ότι με τα ψάρια θα αποκομίσει περισσότερη ευχαρίστηση από ότι με το γάλα (συναισθηματική νοημοσύνη)?


    Η πραγματική όμως ελεύθερη βούληση δεν περιορίζεται μόνον στον τρόπο ικανοποίησης της ανάγκης, αλλά και στην χρονική ενίοτε άρνηση της ικανοποίησης της.

Χμμμ.  Παράδειγμα?  Μήπως πχ, όταν επιλέγουμε να κόψουμε το τσιγάρο?  Επιλέγουμε να στερηθούμε την βραχυπρόθεσμη ικανοποίηση, ώστε να κερδίσουμε μακροχρόνια υγεία.  Και πάλι όμως.  Δεν έχουμε καθαρή επιλογή ΜΗ ικανοποίησης.  Απλά έχουμε επιλογή ικανοποίησης με μακροπρόθεσμο ορίζοντα, αντί για βραχυπρόθεσμο.  Ο κατώτερος εαυτός πάντα επιλέγει το βραχυπρόθεσμο (σαν μικρό παιδάκι) ενώ ο ανώτερος εαυτός το (συνήθως) σημαντικότερο αλλά μακρυπρόθεσμο.


    Ως αληθής η ελεύθερη βούληση αναγνωρίζεται και λειτουργεί έτσι, μόνον όταν αποσκοπεί και επιτελεί έναν ανώτερο σκοπό, η διαδικασία για την επίτευξη του οποίου συνήθως – σε υλικό επίπεδο και σε επίπεδο ασυνείδητων αναγκών- είναι στερητική έως και επιζήμια.

Η μάνα που θυσιάζει και τη ζωή της για το παιδί της (το οποίο όμως μπορέι να είναι ειδική περίπτωση, να οφείλεται στα ένστικτα και όχι στην ελεύθερη βούληση).  Ο Ήρωας που αφιερώνει το χρόνο του, τις δυνάμεις του ακόμα και τη ζωή του για το κοινό καλό.  Ακόμα κι αυτοί επιλέγουν την οδό που θα τους δώσει τη μέγιστη ικανοποίηση.  Διότι γι αυτούς θα ήταν αβάσταχτος ο πόνος να ΜΗ θυσιαστούνε.  Άρα λοιπόν, όσο πιο πνευματικοί γινόμαστε, τόσο η ευχαρίστηση πηγάζει από "ανώτερες" καταστάσεις.  Άρα μήπως και πάλι δεν έχουμε ελεύθερη βούληση, αλλά είμαστε μονίμως έρμαια στο κινήγι της ευχαρίστησης?
« Τελευταία τροποποίηση: Οκτωβρίου 27, 2009, 20:34:47 από Κανένας »
Ό,τι δε με σκοτώνει, με κάνει πιο δυνατό. Friedrich Nietzsche

Ορφέας

  • Διαχειριστής
  • ******
  • Μηνύματα: 1.717
  • Karma: 0
    • Προφίλ
Απ: ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΒΟΥΛΗΣΗ-ΑΛΗΘΕΙΑ Η ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΗ??
« Απάντηση #5 στις: Οκτωβρίου 27, 2009, 22:30:21 »
(π.χ. η γάτα επιλέγει το πιάτο με τα ψάρια, όταν βρίσκεται μπροστά σε ένα πιάτο με γάλα και σε ένα άλλο με ψάρια).

Δηλαδή η γάτα επιλέγει τα ψάρια διότι αυτόματα ανακαλεί μνήμες που της λένε ότι με τα ψάρια θα αποκομίσει περισσότερη ευχαρίστηση από ότι με το γάλα (συναισθηματική νοημοσύνη)?

    Συναισθηματική νοημοσύνη ως ανώτερη έκφραση των ενστικτωδών αναγκών. Ως λειτουργούσα μόνον με συναισθηματική νοημοσύνη, τα κριτήρια είναι, «μου αρέσει δεν μου αρέσει», δηλαδή στην κατηγορία του καλού (καλύτερου) και του κακού (χειρότερου).

    Η πραγματική όμως ελεύθερη βούληση δεν περιορίζεται μόνον στον τρόπο ικανοποίησης της ανάγκης, αλλά και στην χρονική ενίοτε άρνηση της ικανοποίησης της.

Χμμμ.  Παράδειγμα?  Μήπως πχ, όταν επιλέγουμε να κόψουμε το τσιγάρο?  Επιλέγουμε να στερηθούμε την βραχυπρόθεσμη ικανοποίηση, ώστε να κερδίσουμε μακροχρόνια υγεία.  Και πάλι όμως.  Δεν έχουμε καθαρή επιλογή ΜΗ ικανοποίησης.  Απλά έχουμε επιλογή ικανοποίησης με μακροπρόθεσμο ορίζοντα, αντί για βραχυπρόθεσμο.  Ο κατώτερος εαυτός πάντα επιλέγει το βραχυπρόθεσμο (σαν μικρό παιδάκι) ενώ ο ανώτερος εαυτός το (συνήθως) σημαντικότερο αλλά μακροπρόθεσμο.

    Εδώ παρουσιάζεται η επικρατούσα αντίληψη ότι όλες οι αποφάσεις μας υπόκεινται και έχουν ως μοναδική βάση ωφελιμιστικά κριτήρια, δικαιώνοντας πανηγυρικά την άποψη ότι τελικά απουσιάζει η ελεύθερη βούληση. Με δυο λόγια, τα πάντα κρίνονται με «συναισθηματική νοημοσύνη» του τύπου «μου αρέσει - δεν μου αρέσει», ή «μου αρέσει απλά – μου αρέσει πολύ περισσότερο».
    Ως αληθής η ελεύθερη βούληση αναγνωρίζεται και λειτουργεί έτσι, μόνον όταν αποσκοπεί και επιτελεί έναν ανώτερο σκοπό, η διαδικασία για την επίτευξη του οποίου συνήθως – σε υλικό επίπεδο και σε επίπεδο ασυνείδητων αναγκών- είναι στερητική έως και επιζήμια.

Η μάνα που θυσιάζει και τη ζωή της για το παιδί της (το οποίο όμως μπορέι να είναι ειδική περίπτωση, να οφείλεται στα ένστικτα και όχι στην ελεύθερη βούληση).  Ο Ήρωας που αφιερώνει το χρόνο του, τις δυνάμεις του ακόμα και τη ζωή του για το κοινό καλό.  Ακόμα κι αυτοί επιλέγουν την οδό που θα τους δώσει τη μέγιστη ικανοποίηση.  Διότι γι αυτούς θα ήταν αβάσταχτος ο πόνος να ΜΗ θυσιαστούνε.  Άρα λοιπόν, όσο πιο πνευματικοί γινόμαστε, τόσο η ευχαρίστηση πηγάζει από "ανώτερες" καταστάσεις.  Άρα μήπως και πάλι δεν έχουμε ελεύθερη βούληση, αλλά είμαστε μονίμως έρμαια στο κυνήγι της ευχαρίστησης?

    Η θυσία της μάνας και η αυτοθυσία του ήρωα είναι γνήσιες εγωιστικές εκφράσεις του ενστίκτου.

    Στις επιλογές λειτουργίας συναισθηματικής νοημοσύνης, όπου αγνοούμε κάτι αρεστό για κάτι άλλο θεάρεστο, ή θυσιάζουμε κάτι για κάτι άλλο ανώτερο – άρα με μεγαλύτερη ευχαρίστηση και ικανοποίηση, υφίστανται καθαρά ωφελιμιστικοί λόγοι και ο τρόπος που καταλήγουμε σε τέτοιες αποφάσεις είναι με συναισθηματική νοημοσύνη, η οποία είναι κοινή και στα ζώα και στην ουσία της είναι έρμαια των αναγκών που επιβάλλει το ασυνείδητο

    Υπάρχει όμως και η διανοητική νοημοσύνη, όπως αναπτύξαμε σε μία εισαγωγική διδασκαλία της ΑΜΡΑ, η οποία κινείται σε χώρους πέρα από τα ωφελιμιστικά όρια. Είναι η συνειδητή επιλογή του σωστού – λάθους, η οποία βρίσκεται πέρα και πάνω από συναισθηματισμούς και ανάγκες, επιλογή η οποία πολλάκις δεν είναι ούτε ωφέλιμη, ούτε ευχάριστη. Είναι απλά η επιλογή του ορθού….
« Τελευταία τροποποίηση: Οκτωβρίου 27, 2009, 22:33:22 από Ορφέας »
Ο Ροδόκηπος πρωτοπορεί Παγκόσμια έχοντας και πρόληψη και φυσική αντιμετώπιση του Κορονοιού, και μας φιμώνουν να μην ενημερωθεί ο κόσμος. Ενημερώστε άπαντες να γκουγκλάρουν ΡΟΔΟΚΗΠΟΣ ΚΟΡΟΝΟΙΟΣ. Εχουν ενημερωθεί παγκόσμια Πανεπιστήμια - Κυβερνήσεις https://www.rodokipos.com/ioseis-loimoxeis/koronoios/

Κανένας

  • Μηνύματα: 979
  • Karma: 0
    • Προφίλ
Απ: ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΒΟΥΛΗΣΗ-ΑΛΗΘΕΙΑ Η ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΗ??
« Απάντηση #6 στις: Οκτωβρίου 28, 2009, 15:02:06 »
Ορφέα

Άρα άχρηστη η μικρή ανάλυση που έκανα.  Τα πάντα που ανέφερα είναι "συναισθηματική νοημοσύνη" που ανάλογασ με την εξέλιξη και προτιμήσεις του ατόμου, οδηγεί το άτομο σε διαφορετικές απιλογές.

    Υπάρχει όμως και η διανοητική νοημοσύνη, όπως αναπτύξαμε σε μία εισαγωγική διδασκαλία της ΑΜΡΑ, η οποία κινείται σε χώρους πέρα από τα ωφελιμιστικά όρια. Είναι η συνειδητή επιλογή του σωστού – λάθους, η οποία βρίσκεται πέρα και πάνω από συναισθηματισμούς και ανάγκες, επιλογή η οποία πολλάκις δεν είναι ούτε ωφέλιμη, ούτε ευχάριστη. Είναι απλά η επιλογή του ορθού….

Παράδειγμα? (Έλειπα σε εκείνο το μάθημα, είχα βγάλει βόλτα το γατάκι μου)
Ό,τι δε με σκοτώνει, με κάνει πιο δυνατό. Friedrich Nietzsche

Ορφέας

  • Διαχειριστής
  • ******
  • Μηνύματα: 1.717
  • Karma: 0
    • Προφίλ
Απ: ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΒΟΥΛΗΣΗ-ΑΛΗΘΕΙΑ Η ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΗ??
« Απάντηση #7 στις: Οκτωβρίου 28, 2009, 18:46:48 »

Παράδειγμα? (Έλειπα σε εκείνο το μάθημα, είχα βγάλει βόλτα το γατάκι μου)


    Έχεις μια ευκαιρία ακόμα να στρωθείς στην μελέτη, αλλοιώς μένεις στην ίδια τάξη :D
Ο Ροδόκηπος πρωτοπορεί Παγκόσμια έχοντας και πρόληψη και φυσική αντιμετώπιση του Κορονοιού, και μας φιμώνουν να μην ενημερωθεί ο κόσμος. Ενημερώστε άπαντες να γκουγκλάρουν ΡΟΔΟΚΗΠΟΣ ΚΟΡΟΝΟΙΟΣ. Εχουν ενημερωθεί παγκόσμια Πανεπιστήμια - Κυβερνήσεις https://www.rodokipos.com/ioseis-loimoxeis/koronoios/

Κανένας

  • Μηνύματα: 979
  • Karma: 0
    • Προφίλ
Απ: ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΒΟΥΛΗΣΗ-ΑΛΗΘΕΙΑ Η ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΗ??
« Απάντηση #8 στις: Οκτωβρίου 29, 2009, 01:29:13 »
    Υπάρχει όμως και η διανοητική νοημοσύνη, όπως αναπτύξαμε σε μία εισαγωγική διδασκαλία της ΑΜΡΑ, η οποία κινείται σε χώρους πέρα από τα ωφελιμιστικά όρια. Είναι η συνειδητή επιλογή του σωστού – λάθους, η οποία βρίσκεται πέρα και πάνω από συναισθηματισμούς και ανάγκες, επιλογή η οποία πολλάκις δεν είναι ούτε ωφέλιμη, ούτε ευχάριστη. Είναι απλά η επιλογή του ορθού….

Χμμμμ....Μιλάς για το Νοητικό/Μαθηματικό επίπεδο, πάνω από το Ενστικτώδες και το Συναισθηματικό.  Όπου οι σκέψεις είναι καθαρές σαν τα μαθηματικά.  Μα τότε, για έναν εξελιγμένο άνθρωπο, το "ορθόν" είναι ξεκάθαρο και διακριτό όπως η λύση σε ένα μαθηματικό πρόβλημα.  Τι επιλογή να έχει ένας μαθηματικός όταν λύνει ένα μαθηματικό πρόβλημα.  Από τη στιγμή που εφαρμόζει σωστή μεθοδολογία, πάντα στην ίδια λύση θα καταλύξει.  Άρα και ο εξελιγμένος άνθρωπος, τι δυνατότητες επιλογής έχει?  Καμία.  Πάλι μηχανιστικά θα επιλέξει το "ορθόν".

Ξανά έβγαλα το γατάκι για βόλτα.  Μένω στάσιμος? 
Ό,τι δε με σκοτώνει, με κάνει πιο δυνατό. Friedrich Nietzsche

Ορφέας

  • Διαχειριστής
  • ******
  • Μηνύματα: 1.717
  • Karma: 0
    • Προφίλ
Απ: ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΒΟΥΛΗΣΗ-ΑΛΗΘΕΙΑ Η ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΗ??
« Απάντηση #9 στις: Οκτωβρίου 29, 2009, 11:24:03 »

Χμμμμ....Μιλάς για το Νοητικό/Μαθηματικό επίπεδο, πάνω από το Ενστικτώδες και το Συναισθηματικό.  Όπου οι σκέψεις είναι καθαρές σαν τα μαθηματικά.  Μα τότε, για έναν εξελιγμένο άνθρωπο, το "ορθόν" είναι ξεκάθαρο και διακριτό όπως η λύση σε ένα μαθηματικό πρόβλημα.  Τι επιλογή να έχει ένας μαθηματικός όταν λύνει ένα μαθηματικό πρόβλημα.  Από τη στιγμή που εφαρμόζει σωστή μεθοδολογία, πάντα στην ίδια λύση θα καταλύξει.  Άρα και ο εξελιγμένος άνθρωπος, τι δυνατότητες επιλογής έχει?  Καμία.  Πάλι μηχανιστικά θα επιλέξει το "ορθόν".

Ξανά έβγαλα το γατάκι για βόλτα.  Μένω στάσιμος? 

    Δεν μένεις στάσιμος για την βόλτα, μένεις στάσιμος για την λησμονιά των ανώτερων μαθηματικών που διδάχθηκες στο Λύκειο και στο Πανεπιστήμιο. Τα ανώτερα προβλήματα ΔΕΝ επιδέχονται ΜΟΝΟΝ ΜΙΑ λύση, αλλά ένα σύνολο λύσεων. (Επειδή θες παράδειγμα, θυμήσου τις παραμετρικές εξισώσεις σαν τις πιο απλοϊκές ή τις λύσεις ολοκληρωμάτων και διαφορικών εξισώσεων για πιο ανώτερα μαθηματικά). Τα μαθηματικά είναι η γλώσσα του Σύμπαντος, φανερώνοντας ότι ΔΕΝ υφίσταται στο Σύμπαν απόλυτος Ντετερμινισμός, αλλά πιαθανότητες. Το κάθε πρόβλημα επιδέχεται μία λύση από ένα Τεράστιο σύνολο πιθανών λύσεων. Οπότε η ελευθερία των επιλογών μας είναι πάρα πολύ μεγάλη στο επίπεδο του Νοητικού και απεριόριστη στο επίπεδο του Πνευματικού....
Ο Ροδόκηπος πρωτοπορεί Παγκόσμια έχοντας και πρόληψη και φυσική αντιμετώπιση του Κορονοιού, και μας φιμώνουν να μην ενημερωθεί ο κόσμος. Ενημερώστε άπαντες να γκουγκλάρουν ΡΟΔΟΚΗΠΟΣ ΚΟΡΟΝΟΙΟΣ. Εχουν ενημερωθεί παγκόσμια Πανεπιστήμια - Κυβερνήσεις https://www.rodokipos.com/ioseis-loimoxeis/koronoios/

Κανένας

  • Μηνύματα: 979
  • Karma: 0
    • Προφίλ
Απ: ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΒΟΥΛΗΣΗ-ΑΛΗΘΕΙΑ Η ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΗ??
« Απάντηση #10 στις: Οκτωβρίου 29, 2009, 14:24:30 »
Τα ανώτερα προβλήματα ΔΕΝ επιδέχονται ΜΟΝΟΝ ΜΙΑ λύση, αλλά ένα σύνολο λύσεων. (Επειδή θες παράδειγμα, θυμήσου τις παραμετρικές εξισώσεις σαν τις πιο απλοϊκές ή τις λύσεις ολοκληρωμάτων και διαφορικών εξισώσεων για πιο ανώτερα μαθηματικά).

Πράγματι, δε θυμάμαι κάτι τέτοιο.  Που να ψάχνω στα παλιά βιβλία τώρα.... 

Ρε τι πάθαμε με τον εσωτερισμό!  Δε μπορούμε να μιλάμε για τα ΟΥΦΟ και την παγκόσμια αγάπη καλύτερα?  Σε αυτά είμαι πιο καλός.
« Τελευταία τροποποίηση: Οκτωβρίου 29, 2009, 14:27:23 από Κανένας »
Ό,τι δε με σκοτώνει, με κάνει πιο δυνατό. Friedrich Nietzsche

Ορφέας

  • Διαχειριστής
  • ******
  • Μηνύματα: 1.717
  • Karma: 0
    • Προφίλ
Απ: ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΒΟΥΛΗΣΗ-ΑΛΗΘΕΙΑ Η ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΗ??
« Απάντηση #11 στις: Οκτωβρίου 29, 2009, 14:39:19 »

Ρε τι πάθαμε με τον εσωτερισμό!  Δε μπορούμε να μιλάμε για τα ΟΥΦΟ και την παγκόσμια αγάπη καλύτερα?  Σε αυτά είμαι πιο καλός.


    Και την συνομωσιολογία; ξέχασες την συνομωσιολογία; ντροπή σου!!!!
Ο Ροδόκηπος πρωτοπορεί Παγκόσμια έχοντας και πρόληψη και φυσική αντιμετώπιση του Κορονοιού, και μας φιμώνουν να μην ενημερωθεί ο κόσμος. Ενημερώστε άπαντες να γκουγκλάρουν ΡΟΔΟΚΗΠΟΣ ΚΟΡΟΝΟΙΟΣ. Εχουν ενημερωθεί παγκόσμια Πανεπιστήμια - Κυβερνήσεις https://www.rodokipos.com/ioseis-loimoxeis/koronoios/