Αποστολέας Θέμα: Όργουελ και Εσωτερισμός!  (Αναγνώστηκε 17161 φορές)

Avaris

  • ΑΜΡΑ - Φίλος(Δ)
  • ***
  • Μηνύματα: 1.254
  • Karma: 0
    • Προφίλ
Απ: Όργουελ και Εσωτερισμός!
« Απάντηση #30 στις: Ιούνιος 23, 2007, 10:13:07 »
Μια βασικότατη παράμετρος της Οργουελικής Μελλοντολογίας είναι η παρακάτω :


                                                            Η Δίωξη των "Διαφορετικών"


Το «Σώμα» αυτό των «Διαφορετικών» αποτελούνταν πάντα από κάποια «Βασική Σύνθεση».

Τα άτομα που είχαν κάποιες «Παράξενες Ιδιότητες», που «ξέφευγαν» από τα «συνηθισμένα».

«Προικισμένοι» με διάφορες εκφάνσεις της Δύναμης, όπως της Διόρασης, της Θεραπείας, της Υποβολής, της Μαντείας και χίλιες δυο άλλες.

Συνολικά, η Ιστορία τους ονόμασε «Μάγους» και «Μάγισσες».

Οι άνθρωποι αυτοί (οι Διαφορετικοί) είχαν την μοίρα της πόρνης. Όλοι ήθελαν τις υπηρεσίες τους μα κανείς δεν ήθελε επίσημα σχέσεις μαζί τους.

Και κάθε «πολιτικοκοινωνική κακοδαιμονία», ξεσπούσε πάνω τους όντες εύκολα εξιλαστήρια θύματα.

Ο ρόλος τους αυτός ως «εύκολα εξιλαστήρια θύματα» τους μετέτρεψε σε ένα χωνευτήρι που οι «εκάστοτε κρατούντες» φρόντιζαν να «γεμίζουν» κατά καιρούς με κάθε «ανεπιθύμητο πρόσωπο» (αντιφρονούντες). Δεν είχαν, άλλωστε, παρά να τους βαφτίσουν «Μάγους» κι αυτό ήταν όλο.

Τουλάχιστον οι πιο "Σύγχρονοι" που αντιπαθούσαν τις "λεπτότητες" και τις "αβρότητες" προς τους ιδεολογικοθρησκευτικά "διαφορετικούς".

Οι "παλαιότεροι" ήταν πιο "εκλεπτυσμένοι" στις "κατηγορηματικές ορολογίες" τους. Σχημάτιζαν "δημόσια κατηγορητήρια" υπό τον ευρηματικό τίτλο "Εισήγαγε Καινά Δαιμόνια στην Νεολαία μας"......

Το «έντονα ετερόκλητο» της «σύνθεσης» αυτού του «Σώματος των Διαφορετικών» κατέστησε απαγορευτική την Μαζική Αντίδραση αυτών των «Ιστορικών Θυμάτων».

Μα και ο "πνευματικός προσανατολισμός" της μη-αντίδρασης αυτών των πνευματικών ανθρώπων επίσης προώθησε το πνεύμα της μη μαζικής και οργανωμένης αντίδρασης.

Ο ρόλος αυτός που κάποτε έπαιξαν η Ι. Εξέταση και τα Ιερατεία σε αγαστή συνεργασία με τα Καθεστώτα της εκάστοτε εποχής δεν εξέλειπε δυστυχώς ούτε από την σημερινή σύγχρονη (και κατ’ επίφασιν φιλελεύθερη) κοινωνία.

Τα Καθεστώτα (κάθε χρώματος) θέλησαν να διατηρήσουν το πολύτιμο αυτό «χωνευτήρι» των «αντιδραστικών». Τους έλλειπε δυστυχώς όμως ο βασικός Παράγοντας: μια Ι. Εξέταση.

Και την βρήκαν στο όνομα της Ψυχιατρικής.

Αυτή είναι που καθορίζει πλέον τα επίσημα πρότυπα της κοινωνικά αποδεκτής συμπεριφοράς. Όποιος ξεφεύγει «διώκεται».


Αυτό πως μεταφράζεται?

                                     Απαγορεύεται , εξ' ου και διώκεται η «ευαισθησία».

Το «χωνευτήρι» λοιπόν διατηρήθηκε. Και όπως πάντα στην Ιστορία, ποικίλες «κατηγορίες Διαφορετικών» φρόντιζαν πάντα να το κρατάνε «γεμάτο».

Άλλοτε Αριστεροί, άλλοτε ομοφυλόφιλοι, άλλοτε "εταίρες", μα πάντα την βασική συμμετοχή είχαν οι ίδιοι που την είχαν σε όλη την Ιστορία.

Οι «Μάγοι» και οι «Μάγισσες». Ή αλλιώς,


                                                        οι Ψυχικά Ευαισθητοποιημένοι.


Γιατί, πως άραγε πιστεύουμε πως φέρεται η κοινωνία σε ένα «Ψυχικά προικισμένο παιδί» ?

Με κατανόηση για τις «extra terestra” δυνάμεις του?


                                                               Ή μήπως με «ντροπή» και «φόβο»?


Πόσα από αυτά τα παιδιά άραγε φτάνουν «ήρεμα», «ώριμα» και «νηφάλια» στην ενηλικίωση όπου θα έχουν πλέον μια ευκαιρία να "συμβιώσουν" ή και να "αναπτύξουν" τις "δυνάμεις" τους?

Και τι θα γίνει εάν «πιέσεις» άραγε ένα τέτοιο «προικισμένο νήπιο» να "μετατρέψει" σε κοινωνικά αποδεκτό το ψυχικό του προφίλ, θεωρώντας το ως «τρελλό» που «χρήζει ψυχιατρικής θεραπείας»?

Σε μια παιδική εκπομπή , τα Bionicles, η Νοκάμα λέει στον Βακάμα – η υπερδύναμη του οποίου είναι τα «οράματα» που βλέπει αλλά δεν το έχει συνειδητοποιήσει ακόμη :

«τα οράματα άραγε είναι ένδειξη παράνοιας ή Μηνύματα από το Μεγάλο Πνεύμα»?

Αυτό είναι το ερώτημα που αρνείται να «αποδεχτεί» και να «απαντήσει» η Ψυχιατρική.


Τα «οράματα» και γενικά αυτές οι «εκδηλώσεις του παράξενου και υπερφυσικού», για την Ψυχιατρική είναι «παράνοια» και μόνον.

Ενίοτε Νευρώσεις, άλλοτε Ψυχώσεις , όπως και νάχει όμως, μια «πάθηση».

Συνεπώς, το άτομο αυτό, θεωρείται «ασθενής», δηλαδή, άχρηστος κι ενίοτε «επικίνδυνος» για την κοινωνία.

Το αν αυτό το «νήπιο» έχει ικανότητες τηλεκίνησης, τηλεθραύσης, τηλεπάθειας ή πέφτει σε «εκστάσεις» και βλέπει «οράματα», για την Ψυχιατρική είναι άντε μια Επιληψία και «καθάρισε».

Εάν αυτό το νήπιο ζούσε, έστω ακόμη και  σε μια κοινωνία Σαμάνων, θα είχε σαφώς καλύτερη και προσεκτικότερη αντιμετώπιση.

 Θα γινόταν αντιληπτό το «χάρισμά» του, και φυσικά θα «εκπαιδεύονταν» από τον «Γηραιό Σαμάνο» της κοινότητας και κάποια μέρα θα παρείχε τις "υπηρεσίες" του στην Κοινότητα.

Στην σύγχρονη δυτική κοινωνία όμως, η Ψυχιατρική Αστυνομία θα το καταδικάσει να μπαινοβγαίνει σε λευκά κελιά, σε ζουρλομανδύες, σε ηλεκτροσόκ και βαριές φαρμακευτικές αγωγές.

Αυτή ακριβώς η "ανέναη Διωκτική πρακτική" των "Ψυχοπνευματικά Διαφορετικών" είναι και η Επίφοβη πλευρά του Οργουελισμού όσον αφορά τους Ψυχικά Ευαισθητοποιημένους (βλ. Εσωτεριστές).
« Τελευταία τροποποίηση: Ιούνιος 23, 2007, 10:58:01 από Avaris »
Avaris
Veritas Vos Velirabit

Avaris

  • ΑΜΡΑ - Φίλος(Δ)
  • ***
  • Μηνύματα: 1.254
  • Karma: 0
    • Προφίλ
Απ: Όργουελ και Εσωτερισμός!
« Απάντηση #31 στις: Νοέμβριος 08, 2007, 19:06:41 »
(Όργουελ Συνέχεια).....ή αλλιώς , "καλώς μας ήλθες Όργουελ"




Η Ε.Ε. θεσπίζει νέα αμφιλεγόμενα «τρομο-αδικήματα»


Κυνήγι τώρα ...τρομο-μαγισσών και στο Ιντερνετ


Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΖΕΡΒΑ (Ελευθεροτυπία)


Είσαι άραγε από αυτούς τους ανήσυχους τύπους που ψάχνουν στο Ιντερνετ ενδιαφέρουσες ιστοσελίδες και πληροφορίες, με ριζοσπαστικές απόψεις για φλέγοντα πολιτικά και κοινωνικά ζητήματα; Στέλνεις μήπως τις διευθύνσεις αυτές με e-mail σε άλλους ή σχολιάζεις δηκτικά και επιθετικά διάφορα γεγονότα της επικαιρότητας σε δικό σου ή ξένο blog; Καλό θα ήταν από εδώ και στο εξής να είσαι περισσότερο προσεκτικός.


Οι μυστικές υπηρεσίες έχουν ήδη θέσει υπό ασφυκτική παρακολούθηση τον κυβερνοχώρο και δεν αποκλείεται να βρεθείς ξαφνικά αλυσοδεμένος, ως σκληρός τρομοκράτης, κατηγορούμενος για εγκλήματα που δεν είχες καν φανταστεί!

Το άκρως επικίνδυνο κυνήγι «τρομο-μαγισσών» επεκτείνεται, επισήμως πλέον, σε Ελλάδα και Ευρώπη. Στόχος των νέων «τρομο-κυνηγών» είναι ο εντοπισμός των κρυμμένων θυλάκων «τρομοκρατών» που χρησιμοποιούν το Ιντερνετ για την προώθηση των εγκλημάτων τους. Πολλοί εκτιμούν, όμως, ότι τα πραγματικά θύματα της νέας «αντιτρομοκρατικής» εκστρατείας θα είναι τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα. Στο όνομα της ασφάλειας, τίθεται υπό αμφισβήτηση (για πρώτη φορά σε τόσο μεγάλη έκταση) η ελευθερία έκφρασης και διακίνησης ιδεών.

Λίγες μόλις ημέρες μετά την κατάθεση από την κυβέρνηση νομοσχεδίου που αναθέτει στην ΕΥΠ την «επιτήρηση» του Διαδικτύου για την πάταξη των κυβερνοεγκλημάτων, αποκαλύπτεται ότι οι χώρες της Ε.Ε. (μαζί και η Ελλάδα) προχωρούν ακάθεκτες στη θέσπιση νέων, αμφιλεγόμενων «τρομο-αδικημάτων».

Τα πιο σημαντικά από αυτά αφορούν:

1. Τη δημόσια πρόκληση για διάπραξη τρομοκρατικού αδικήματος. Ποινικοποιείται η διάθεση ή η με οποιονδήποτε άλλον τρόπο διάδοση μηνυμάτων στο κοινό, με στόχο να παρακινήσει κάποιους στη διάπραξη εγκλημάτων που σχετίζονται με την τρομοκρατία. Είναι τελείως αδιάφορο εάν το επίμαχο μήνυμα συνηγορεί άμεσα ή έμμεσα υπέρ των τρομοκρατικών εγκλημάτων. Αρκεί απλώς να απειλείται ο κίνδυνος διάπραξής τους!


2. Τη στρατολόγηση για πράξεις τρομοκρατίας. Αφορά όσους ζητούν ή προτρέπουν άλλους στη διάπραξη συγκεκριμένων τρομο-εγκλημάτων.

3. Την εκπαίδευση για τρομοκρατία. Τιμωρείται όποιος εσκεμμένα προμηθεύει σε άλλους οδηγίες για κατασκευή εκρηκτικών, άλλων επικίνδυνων ουσιών ή ειδικών τεχνικών, με στόχο τη διάπραξη τρομοκρατικών ενεργειών.

Οι νέες κατηγορίες αδικημάτων θα προστεθούν στην ήδη υπάρχουσα, από το 2002, λίστα εγκλημάτων που σχετίζονται με την τρομοκρατία, και τα οποία όλες οι χώρες-μέλη της Ε.Ε. οφείλουν να τιμωρούν. Η Ελλάδα ενσωμάτωσε με νόμο, το 2004, την αρχική λίστα των 22 τρομο-εγκλημάτων στο εσωτερικό της δίκαιο.

Στη λίστα αυτή, εκτός των τριών παραπάνω νέων αδικημάτων, θα προστεθούν και άλλα τρία, αμιγώς ποινικά εγκλήματα, που η απόφαση-πλαίσιο της Ε.Ε. είχε παραλείψει τότε. Είναι τα εγκλήματα της διακεκριμένης κλοπής, της εκβίασης και της κατασκευής και χρήσης πλαστού διοικητικού εγγράφου, με σκοπό την τέλεση τρομοκρατικών πράξεων.

Πάντως, το μεγαλύτερο πρόβλημα εστιάζεται από τους νομικούς στο αδίκημα της «δημόσιας πρόκλησης» για τέλεση πράξεων τρομοκρατίας, καθώς ο ορισμός που δίδεται από το σχέδιο της νέας απόφασης-πλαίσιο θεωρείται ιδιαιτέρως ευρύς.

Οπως παρατηρεί η ΜΚΟ για τα ανθρώπινα δικαιώματα «Statewatch», ο ορισμός αυτής ως τρομο-αδικήματος θα μπορούσε να οδηγήσει ευθέως στην ποινικοποίηση της έκφρασης πολιτικών απόψεων (π.χ. για την έκρυθμη κατάσταση στη Μέση Ανατολή), ακόμη και αν οι απόψεις αυτές δεν δικαιολογούν πράξεις τρομοκρατίας. Θα είναι αρκετό ίσως για τις Αρχές να πιθανολογήσουν ότι υπάρχει «κίνδυνος» να συμβούν οι πράξεις αυτές!

Η επίσημη δικαιολογία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής είναι ότι πρέπει να υπάρξει αποτελεσματικός έλεγχος στο Ιντερνετ, το οποίο δυστυχώς εκμεταλλεύονται οι τρομοκράτες για να εμπνεύσουν και να κινητοποιήσουν «τοπικούς οπαδούς» τους. «Το μετατρέπουν έτσι σε εικονικό (virtual) κέντρο εκπαίδευσης υποψήφιων τρομοκρατών», αναφέρεται στην εισηγητική έκθεση της νέας απόφασης-πλαίσιο, που επιδιώκει την εφαρμογή των πρακτικών και νομικών χειρισμών από όλα τα κράτη-μέλη.

Αυτό που επιδιώκεται μέσα από τη γενικευμένη επιτήρηση του Διαδικτύου είναι να ελεγχθεί η ελεύθερη ροή πληροφοριών, καθώς θεωρείται σημαντική πηγή «ριζοσπαστικοποίησης συνειδήσεων και στρατολόγησης νέων σε ηλικία τρομοκρατών».

Την καθιέρωση των ίδιων ακριβώς εγκλημάτων προβλέπει και η πρόσφατη Σύμβαση για την Πρόληψη της Τρομοκρατίας του Συμβουλίου της Ευρώπης, την οποία έχει υπογράψει η Ελλάδα από το 2005. Οπως δήλωσε πρόσφατα ο υπουργός Δικαιοσύνης Σωτ. Χατζηγάκης, η κυβέρνηση προτίθεται να την επικυρώσει σύντομα, μετατρέποντας σε εσωτερικό δίκαιο και τα αδικήματα έκφρασης γνώμης που περιλαμβάνονται σ' αυτήν.

Υπάρχει όμως μια ουσιώδης διαφορά: η Ευρωπαϊκή Σύμβαση θέτει δικλίδες ασφαλείας, ορίζοντας ρητά ότι η ποινικοποίηση των παραπάνω αδικημάτων δεν μπορεί να γίνεται χωρίς σεβασμό στην ελευθερία έκφρασης, στο δικαίωμα του συνεταιρίζεσθαι και στην ανεξιθρησκία, σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και τη Διεθνή Σύμβαση Ατομικών και Πολιτικών Δικαιωμάτων του ΟΗΕ.

Αντίθετα, στη πρόταση της Ε.Ε. δεν υπάρχει καμία σχετική αναφορά στα θεμελιώδη αυτά ανθρώπινα δικαιώματα. Απλώς, σε μια παράγραφο διευκρινίζεται ότι τα νέα αδικήματα δεν αφορούν τη διάδοση επιστημονικών, ακαδημαϊκών ή δημοσιογραφικών πληροφοριών.

Αόριστη και ασαφής είναι και η αναφορά ότι «η δημόσια έκφραση ριζοσπαστικών, πολεμικών ή αντιτιθέμενων απόψεων επί ευαίσθητων πολιτικών ζητημάτων, συμπεριλαμβανομένης και της τρομοκρατίας, δεν ποινικοποιούνται». Και όποιος κατάλαβε, κατάλαβε...

πηγή: http://www.enet.gr/online/online_text/c=112,id=19671128
« Τελευταία τροποποίηση: Νοέμβριος 08, 2007, 19:16:46 από Avaris »
Avaris
Veritas Vos Velirabit

Avaris

  • ΑΜΡΑ - Φίλος(Δ)
  • ***
  • Μηνύματα: 1.254
  • Karma: 0
    • Προφίλ
Απ: Όργουελ και Εσωτερισμός!
« Απάντηση #32 στις: Νοέμβριος 16, 2007, 19:02:33 »
Λοιπόν, όσο ψάχνουμε θα βρίσκουμε "διαμάντια" όσον αφορά στα βήματα εισόδου του Οργουελισμού στη ζωή μας:

Να ένα ακόμη εύρημα :

****************************************

Το Διαδίκτυο των «Σοφών»

Δύο προγραμματιστές φιλοδοξούν να ταξινομήσουν την ανθρώπινη διαδικτυακή έκφραση βάσει δεικτών «ηλιθιότητας» με τη χρήση του λογισμικού που κατασκευάζουν.


   
Παρακολουθώντας διαδικτυακές συζητήσεις μέσα στα blogs και τα φόρουμ (forums) είναι εύκολα αντιληπτό ότι σε πολλές περιπτώσεις οι διαφορές των χρηστών δεν περιορίζονται στα ενδιαφέροντα και τις απόψεις τους, αλλά και στο μορφωτικό τους επίπεδο, όπως αυτό αποτυπώνεται στη γραφή, σύνταξη και γραμματική των προτάσεών τους. Ξεκινώντας από εκεί λοιπόν, ο Γκάμπριελ Ορτίζ και ο Πολ Σταρ, ενοχλημένοι - όπως οι ίδιοι δηλώνουν - για την αναρχία που επικρατεί στις δικτυακές συζητήσεις, εργάζονται για τη δημιουργία μιας υπηρεσίας, που θα «φιλτράρει» τα σχόλια και τις σκέψεις των χρηστών από γραμματική, συντακτική αλλά και νοηματική άποψη.

StupidFilter: Ο κριτικός της ελεύθερης διαδικτυακής σκέψης

Η δημιουργία ενός τέτοιου προγράμματος δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση. Στην ουσία πρόκειται για μια μηχανή που στην τελική της μορφή θα έχει τη δυνατότητα να αξιολογήσει ένα κείμενο-σχόλιο και να επιτρέψει ή όχι τη δημοσίευση του σε μια διαδικτυακή συζήτηση. Δεν πρόκειται για έναν απλό επεξεργαστή κειμένου που διορθώνει ορθογραφικά λάθη, περισσότερο συνιστά ένα κριτικό σύνταξης και έκφρασης της αυθόρμητης ανθρώπινης σκέψης, όπως αυτή συναντάται κατά κόρον στο Διαδίκτυο.

Το πρόγραμμα στηρίζεται σε ήδη υπάρχοντα λογισμικά που χρησιμοποιούν πολλά προγράμματα ηλεκτρονικής αλληλογραφίας για τον εντοπισμό και την αυτόματη διαγραφή των spam από το email ενός χρήστη. Δε μιλάμε για κάποιο νέο επίτευγμα τεχνητής νοημοσύνης, αλλά μάλλον για μια τεράστια βάση δεδομένων με άπειρους κανόνες γραμματικής και συντακτικής δεοντολογίας.

Ο «δείκτης ηλιθιότητας»

Εκτός από την αρχική κατηγοριοποίηση ενός σχολίου ή άποψης ως «ηλίθιου» ή μη, το πρόγραμμα θα προχωρεί σε περαιτέρω βαθμολόγηση «ηλιθιότητας» σε μια κλίμακα από το ένα έως το πέντε, όπως αναφέρουν οι δύο φιλόδοξοι προγραμματιστές στη σχετική ιστοσελίδα ενημέρωσης του προγράμματος. Εκτός από τη γραμματική και τη σύνταξη των προτάσεων, η υπερβολική χρήση ακρωνύμιων που έχουν καθιερωθεί χρόνια τώρα στην αγγλική διαδικτυακή αργκό για να μεταφέρουν το ύφος και τη διάθεση του συνομιλητή, απούσης της προσωπικής επαφής, θα αυξάνει το δείκτη ηλιθιότητας του σχολίου.

Τα ζητήματα που προκύπτουν από τη χρήση και την εξάπλωση ενός τέτοιου προγράμματος είναι πολλά και δε σχετίζονται μόνο με την προσβολή ενός ατόμου του οποίου το σχόλιο θα κριθεί «ηλίθιο», ως σκέψη, από μια μηχανή που λειτουργεί με βάσεις δεδομένων, αλλά και με τον περιορισμό και τη λογοκρισία της ελεύθερης σκέψης στο Ίντερνετ. Εξάλλου, πολλές από τις αυστηρά επιστημονικές, και όχι μόνο, ιστοσελίδες που διαθέτουν forum, απασχολούν επιτηρητές των σχολίων, ανθρώπων δηλαδή που διαβάζουν τα σχόλια και τις απόψεις που καταθέτουν οι χρήστες προτού δημοσιευθούν. Το ίδιο εξάλλου ισχύει και στα blogs, οι ιδιοκτήτες των οποίων έχουν τα κατάλληλα εργαλεία παρακολούθησης, μέχρι και επέμβασης στα σχόλια που εμφανίζονται, εφόσον το επιθυμούν.

Από αυτή την άποψη, το ερώτημα που προκύπτει αφορά την αναγκαιότητα ύπαρξης ενός τέτοιου προγράμματος. Οι ιστοσελίδες του Διαδικτύου έχουν άπειρη θεματολογία με ύφος που κυμαίνεται από το αυστηρά ακαδημαϊκό μέχρι το εσκεμμένα σατιρικό. Αν υπάρχει μία πιθανότητα για ένα πρόγραμμα όπως το StupidFilter να διαχωρίσει την ορθότητα ή όχι μιας μαθηματικής εξίσωσης, σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσε να ταξινομήσει μια ανθρώπινη φιλοσοφική ανάλυση στηριζόμενο σε βάσεις δεδομένων. Ακόμη πιο πέρα, πώς θα ήταν δυνατό, ένα τέτοιο πρόγραμμα, να διαχωρίσει τον χαρακτήρα ενός κειμένου, μέσα στο οποίο ένα συντακτικό ή γραμματικό λάθος αναφέρεται εσκεμμένα, στο πλαίσιο του σατιρικού του χαρακτήρα;

Οι Ορτίζ και Σταρ δεν κρύβουν τη φιλοδοξία τους για τη δημιουργία ενός «ελιτίστικου» Διαδικτύου, ακριβώς δηλαδή του αντίθετου αυτού που είναι σήμερα ο Παγκόσμιος Ιστός, ένα δίκτυο πρόσβασης στη γνώση και ελευθερίας απόψεων για όλους. Δυστυχώς η ευτυχώς, η εποχή του «Ίντερνετ για λίγους» από άποψη πρόσβασης υπήρξε λόγω ανεπαρκών τηλεπικοινωνιακών υποδομών και έληξε με την αναβάθμιση τους και την επακόλουθη εμπορική διάθεση πακέτων πρόσβασης στο Διαδίκτυο.

Στην Ελλάδα, κάνοντας ένα πέρασμα από τα blogs και τα φόρουμ του ελληνικού Διαδικτύου, ήδη διαπιστώνεται σε πολλά από αυτά η τάση που τείνει να επικρατήσει για τη διατήρηση ενός ελαχίστου επιπέδου «πολιτισμένης διαδικτυακής» επικοινωνίας. Ταυτόχρονα, η χρήση των greeklish, η γραφή δηλαδή ελληνικών λέξεων με λατινικούς χαρακτήρες που εφαρμόστηκε κατά κόρον για πολλά χρόνια εξαιτίας της αδυναμίας κάποιων εκδόσεων browser να αναγνωρίσουν ελληνικές γραμματοσειρές, θεωρείται πλέον αδόκιμη σε πολλά forum. Κανένα πρόγραμμα δεν επέβαλε τον περιορισμό των greeklish, οι ίδιοι οι χρήστες, ανεξαρτήτως ηλικίας και μορφωτικού επιπέδου έκριναν ότι σε μια ελληνική ιστοσελίδα, η ενδεδειγμένη γραφή είναι η ελληνική.

Το Διαδίκτυο σήμερα, σε παγκόσμια κλίμακα, έχει πολλά προβλήματα να αντιμετωπίσει. Είναι το μέσο που έχει κατηγορηθεί περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο ότι υποθάλπει αποκλίνουσες και ακραίες συμπεριφορές, αποξένωση, προσφέρει γόνιμο εδάφους για εξαπάτηση, άσκηση ψυχολογικής και σωματικής βίας, και προβολή περιεχομένου που καλλιεργεί αντικοινωνικά - στην καλύτερη περίπτωση - και ανθρωποφάγα - στη χειρότερη - πρότυπα. Όσο κι αν αυτές οι κατηγορίες περιέχουν, σε μερικές περιπτώσεις, δόσεις υπερβολής, που δικαιολογείται ίσως εν μέρει από τη μη εξοικείωση με το νέο μέσο, το Ίντερνετ σήμερα έχει τόσα ζητήματα να αντιμετωπίσει, που η ωμή διαφοροποίηση των χρηστών με κριτήρια γραμματικής και συντακτικού δεν έχει τίποτα να προσφέρει στις προσπάθειες αναβάθμισης του. Εξάλλου, η λογοκρισία και η περιορισμένη πρόσβαση που επιβάλλεται σε πολλές χώρες του κόσμου, κυρίως στην Κίνα, αποτελεί ήδη κύριο περιοριστικό παράγοντα της εξάπλωσης του. Το τελευταίο που χρειάζεται είναι η λογοκρισία του από τους ίδιους τους πρωταγωνιστές της ανάπτυξης του.

Του Παναγιώτη Αθανάσαινα

πηγή: http://portal.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathextra_17_13/11/2007_211835
Avaris
Veritas Vos Velirabit