Αποστολέας Θέμα: Μύθοι της Εσωτερικής Παράδοσης….  (Αναγνώστηκε 4075 φορές)

Ορφέας

  • Διαχειριστής
  • ******
  • Μηνύματα: 1.715
  • Karma: 0
    • Προφίλ
Μύθοι της Εσωτερικής Παράδοσης….
« στις: Νοέμβριος 21, 2009, 18:21:39 »

    Πάμπολλες φορές  η Εσωτερική Παράδοση, λόγω των συμβολικών και μυθολογικών στοιχείων της, έχει πέσει θύμα διαστρέβλωσης και αλλοίωσης. Το ιερό περιεχόμενό της, όταν ξεπέσει στα χέρια «βέβηλων» και στην νοσηρή φαντασία ευφάνταστων, πολύ εύκολα ξεπέφτει σε μυθομανία, παραμυθολογία, δογματισμό, θρησκευτικό παραλογισμό και δεισιδαιμονία. Συνάμα η τερατολογία και η τερατολαγνεία, συναγωνίζονται στην αλλοίωση και στην διαστρέβλωση της ιερής γνώσης, καταφέρνοντας να συνθέσουν παρανοϊκές μυθοπλασίες και ανιστόρητες φαντασιοπληξίες, οι οποίες όμως – με την δύναμη του παραλόγου που τις διακρίνει και τις συντηρεί – διαιωνίζονται παραγκωνίζοντας την αυθεντική Παράδοση. Την αυθεντική Παράδοση, την οποία προσπαθούν να υποκαταστήσουν και ενίοτε το επιτυγχάνουν, επιβάλλοντας ως Παράδοση ανυπόστατους «Μύθους» και ψευδείς εικασίες. Αυτοί οι «Μύθοι» ενδεδυμένοι το προσωπείο της δήθεν Εσωτερικής Παράδοσης, λάθρα διαιωνίζονται και καθίστανται τελικά αναντίρρητα και αναμφισβήτητα δόγματα.

    Οι αιτίες του φαινομένου είναι αρκετές με σημαντικότερες την ευκολοπιστία, την ευπιστία των «μαθητών» και το ντύσιμο του φερόμενου ως «διδασκάλου» με το ένδυμα της αναμφισβήτητης αυθεντίας. Η χωρίς έλεγχο και αξιολόγηση αποδοχή διδασκαλιών, είναι αυτό που ευθύνεται για την δημιουργία των δογματισμών και αυτών των ίδιων των δογμάτων, γεγονός το οποίο προωθούν κατά κόρον οι «ψευδοδιδάσκαλοι». Η αυθεντική διδασκαλία και ο αυθεντικός «Οδηγός», δεν ξεπέφτουν στην αποκάλυψη αληθειών αλλά καθοδηγούν τον ζηλωτή στην ανακάλυψη και διερεύνηση αυτών. Αυτό ακριβώς  κάνει ο αυθεντικός εκπαιδευτής, ο οποίος δεν επαίρεται με την γνώση και αποκάλυψη των νόμων που διέπουν τα φυσικά φαινόμενα, προσποιούμενος την αυθεντία στον αδαή Νεόφυτο, αλλά οδηγεί τον εκπαιδευόμενο στην παρατήρηση και μελέτη των φαινομένων αυτών, με σκοπό ΜΟΝΟΣ του να φτάσει στα εξαγόμενα συμπεράσματα και στην προσωπική διατύπωση των Νόμων. Αυτή η στάση του αυθεντικού εκπαιδευτή, πρώτιστα προσπαθεί να αποτρέψει από την ευκολοπιστία και από την αναζήτηση αυθεντιών τον εκπαιδευόμενο και δεύτερο και σημαντικότερο, υποδαυλίζει την αμφισβήτηση, υπενθυμίζοντας διαρκώς το ρητό «Μέμνησο απιστείν», δηλαδή, «να ενθυμείσαι να αμφισβητείς»….

    Ποιος όμως από τους σημερινούς αυτοπροβαλλόμενους ως διδασκάλους, συμβουλεύει τον προσερχόμενο ως μαθητή, να αμφισβητεί κατ’ αρχήν τον ίδιο τον διδάσκαλό του;

    Τους «Μύθους» που η χωρίς έλεγχο αποδοχή κατέστησε αναμφισβήτητες παραδοχές, θα προσπαθήσουμε να παρουσιάσουμε, να επαναξιολογήσουμε και να διερευνήσουμε τις αλήθειές τους και την αντικειμενικότητά τους, καθώς και τις τυχούσες πλάνες και διαστρεβλώσεις τους. Θα αρχίσουμε με ένα δικό μας παράδειγμα, με έναν δικό μας «Μύθο», για να αποφύγουμε τυχούσες αντεγκλήσεις ξενοφοβικών και εθνικιστικών αναφορών, οι οποίες προάγουν μια στείρα αντίδραση, η οποία με την σειρά της γίνεται αιτία μη αντικειμενικής θεώρησης κάποιων αδιερεύνητων εικασιών και αναξιολόγητων παραδοχών.
Ο Ροδόκηπος πρωτοπορεί Παγκόσμια έχοντας και πρόληψη και φυσική αντιμετώπιση του Κορονοιού, και μας φιμώνουν να μην ενημερωθεί ο κόσμος. Ενημερώστε άπαντες να γκουγκλάρουν ΡΟΔΟΚΗΠΟΣ ΚΟΡΟΝΟΙΟΣ. Εχουν ενημερωθεί παγκόσμια Πανεπιστήμια - Κυβερνήσεις https://www.rodokipos.com/ioseis-loimoxeis/koronoios/

Ορφέας

  • Διαχειριστής
  • ******
  • Μηνύματα: 1.715
  • Karma: 0
    • Προφίλ
Απ: Μύθοι της Εσωτερικής Παράδοσης….
« Απάντηση #1 στις: Νοέμβριος 21, 2009, 18:22:32 »
    Ο «Μύθος» του Ορφέα….

    Ακούγοντας το όνομα «Ορφέας», ανατρέχουμε αυτόματα στον Ορφέα τον Θράκα, τον αναφερόμενο ως συγγραφέα των Ορφικών ύμνων. Ως Θράκας στην καταγωγή, έχει γίνει ο τιμώμενος ήρωας στην σημερινή Θράκη (δυτική Θράκη), δανείζοντας το όνομά του σε σημερινούς συλλόγους, πολιτιστικούς και αθλητικούς, της Ελληνικής Θράκης και σε εορτές και εκδηλώσεις οι οποίες γίνονται προς τιμήν του. Φυσικά εύλογα θεωρούμε ότι ο Ορφέας ο Θράκας είναι ένας μυθικός ήρωας που κατάγονταν κάπου από Ξάνθη, Ροδόπη ή Έβρο. Εδώ ακριβώς είναι ο σύγχρονος «Μύθος», γιατί ο Ορφέας ΔΕΝ καταγόταν από την σημερινή Δυτική Θράκη.

    Η γενεαλογία του Ορφέα κρατάει από τον Θάροπα ή Χάροπα. Σχετικά ο Απολλόδωρος έγραψε (Απολλόδωρου βιβλιοθήκη σελ. 81-82): «Ο Διόνυσος όταν εφεύρε την άμπελον, καθιστάμενος μανιακός από την Ήρα, περιπλανήθηκε από την Αίγυπτο μέχρι την Συρία. Και κατά πρώτον μεν τον υποδέχθηκε ο βασιλεύς των Αιγυπτίων Πρωτεύς, κατόπιν δε έφθασε στα Κύβελα της Φρυγίας, όπου καθαρισθείς από την θεά Ρέα (η Ρέα που λατρεύονταν στα Κύβελα και έτσι απέκτησε την προσωνυμία Ρέα - Κυβέλη) και μόλις έμαθε τις τελετές αυτής και λαμβάνοντας από εκείνην την στολή,  μετέβηκε μέσω της Θράκης στους Ινδούς. Κατά την διέλευση του Διονύσου από την Θράκη, ο υιός του Δρύαντα Λυκούργος, βασιλεύων στους Ήδωνούς (κατά τον Άπολλόδωρον δίπλα στον Στρυμόνα), πρώτος έξυβρίζων τον Διόνυσο τον απόδιωξε. Και ο μεν Διόνυσος κατέφυγε στην νύμφη Θέτιδα, θυγατέρα του Νηρέα, οι δε ακόλουθοι του Διονύσου, οι Βάκχες, συνελήφθησαν αιχμάλωτοι, καθώς και το πλήθος των Σατύρων που ακολουθούσε. Αλλά οι Βάκχες με την επενέργεια του Διονύσου λύθηκαν ξαφνικά, ο δε Λυκούργος κατέστη μανιακός από τον Διόνυσο, και πάνω στην μανία του εξέλαβε τον υιόν του Δρύαντα σαν κλήμα αμπέλου και αφού κτύπησε αυτόν με πέλεκυ, τον διαμέλισε σε κομμάτια. Τότε ξαφνικά σωφρονίστηκε. Επειδή δε η γη έμεινε άκαρπη, ο θεός έδωσε χρησμό, ότι τότε θα καρποφορήσει η γη, όταν θανατωθεί ο Λυκούργος. Οι Ηδωνοί όταν άκουσαν τον χρησμό οδήγησαν τον Λυκούργο στο Παγγαίο, όπου τον έδεσαν και εκεί κατά την βούληση του Διονύσου πέθανε σπαρασσόμενος από ίππους. Ο δε Διόνυσος περνώντας την Θράκη και την Ινδική και αφού έστησε αναμνηστικές στήλες της περιοδείας του έφθασε στις Θήβες, όπου εξανάγκασε τις γυναίκες να εγκαταλείψουν τις οικίες των και να βακχεύουν στον Κιθαιρώνα».

    Το κομμάτιασμα του Λυκούργου μας προϊδεάζει για τον τεμαχισμό του ίδιου του Θεού Διόνυσου και παρασταίνει την τελετουργία του τεμαχισμού του Βασιλιά, την οποία θα ξανασυναντήσουμε και στον σύγχρονο –κατά μία έννοια – συμβολικό τεμαχισμό του βασιλιά στην Αλχημεία. Εδώ υφίσταται μια συνταύτιση του βασιλιά Λυκούργου με τον Βασιλιά Θεό Διόνυσο, γεγονός που διασώζει και ο Στράβωνας, ο οποίος έγραψε: «Και τον Διόνυσον δε και τον Ηδωνόν Λυκούργον συνταυτίζοντες υπαινίσσονται την ομοτροπίαν των ιερών».

    Την μυθιστορία του βασιλέα των Ηδωνών Λυκούργου, διασώζει και ο μεγάλος τραγικός Σοφοκλής που έγραψε (Αντιγόνη 955): «Και τον οργισμένο υιό του Δρύαντα, τον βασιλέα των Ηδωνών, επειδή τον περιέπαιξε, ο Διόνυσος τον έδεσε με πέτρινα βρόχια και έτσι ξεθύμανε την τρομερή και ανήμερη μανία του. Και εκείνος κατανόησε στην συνέχεια πώς πάνω στην μανία του πρόσβαλε με γλώσσα περιφρονητική τον Θεό. Τότε πού εμπόδιζε τις θεόπνευστες γυναίκες στην Βακχική φωτιά και ερέθιζε τις Μούσες, πού αγαπούν τον αυλό».

    Από τας απολεσθείσες τραγωδίες του Αισχύλου είναι και η Λυκούργεια, στην οποία ανήκαν ως τριλογία οι Ηδωνοί, αι Βασσαρίδες, οι Νεανίσκοι και το σατυρικό δράμα Λυκούργος. Η υπόθεση αυτής ήταν η τιμωρία του βασιλιά των Ηδωνών Λυκούργου, διότι αντιστάθηκε στην εισαγωγή της λατρείας του Διονύσου. Την υπόθεση την εμπνεύστηκε ο Αισχύλος από τους στίχους του Όμηρου.
 «…μήτε κι ο Λυκούργος μπόρεσε, του Δρύαντα ο γιος ο γαύρος,
χρόνια πολλά να ζήσει, ως τα 'βαλε με τους θεούς στα ουράνια.
Στο άγιο βουνό της Νύσας κάποτε του Διόνυσου τις βάγιες,
του βακχευτη θεού, κυνήγησε᾿ κι ευτύς ετούτες όλες
πετούσαν καταγής τους θύρσους τους᾿ κι ο αντροφονιάς Λυκούργος
με τη βουκέντρα του τις κέντριζε….» (Ιλιάδα Ζ -130 – 135).

    Κατά μία παράδοση, μετά τον Θάνατο του βασιλιά των Ηδώνων Λυκούργου, ο Διόνυσος όρισε βασιλέα τον Θάροπα ή Χάροπα επειδή δέχθηκε και συνάμα βοήθησε τον Θεό Διόνυσο, μυώντας τον παράλληλα αυτόν και τον υιό του και μετέπειτα βασιλέα Οίαγρο, στα Διονυσιακά μυστήρια.

    Το βασίλειο του Λυκούργου, σύμφωνα με τον Απολλόδωρο, εκτείνονταν από τον κόλπο του Στρυμόνα μέχρι τις πηγές του Αγγίτη ποταμού, παραπόταμου του Στρυμόνα. Καταλάμβανε δηλαδή την βορειοδυτική πλευρά του όρους Παγγαίου, το οποίο είναι φυσικό σύνορο των νομών Σερρών και Καβάλας, ξεκινώντας από τις εκβολές του Στρυμόνα και φτάνοντας μέχρι τον Νομό Δράμας και επεκτείνονταν μέχρι τις πηγές του Αγγίτη στην περιοχή της σημερινής Μικρόπολης Δράμας. Η κοιλάδα του Αγγίτη, η πλούσια σε εκλεκτά κρασιά και Διονυσιακές παραδόσεις μέχρι σήμερα, λογίζεται η κατ’ εξοχήν χώρα των Ηδώνων, η οποία γεωγραφικά ορίζεται από το βόρειο άκρο του Παγγαίου όρους, αγκαλιάζει τις περιοχές του Δοξάτου και της Μικρόπολης Δράμας και εκτείνεται μαζί με το ρεύμα του ποταμού Αγγίτη μέχρι την Αλιστράτη Σερρών, κατηφορίζοντας στα όρια της Νέας Ζίχνης Σερρών. Πρωτεύουσα του βασιλείου των Ηδώνων ήταν η αρχαία Ηδώνη, η σημερινή Αλιστράτη Σερρών.

    Στο πλούσιο αυτό βασίλειο, ο Χάροπας που αντικατέστησε στην βασιλεία τον Λυκούργο, απέκτησε διάδοχο και κατοπινό βασιλιά των Ηδώνων, τον λαοφιλή Οίαγρο. Ο Οίαγρος έκανε βασίλισσά του την ιέρεια του ιερού του Ολύμπου την μετέπειτα Μούσα Καλλιόπη, με την οποία απέκτησε δύο υιούς, τον Ορφέα και τον Λίνο. Μάλιστα ο πρωτότοκος Ορφέας γεννήθηκε στο τόπο του ιερού της μητέρας του, στην Πίμπλεια της Πιερίας που ήταν στους πρόποδες του Ολύμπου, δύο χιλιόμετρα νότια από το Δίον.

    Προσδιορίζοντας λοιπόν γεωγραφικά τον τόπο καταγωγής του Ορφέα, βρίσκουμε ότι κατάγεται από την σημερινή Μακεδονική και ειδικότερα την Σερραϊκή γη. Το λάθος προέκυψε επειδή ολάκερη η σημερινή Μακεδονία αναφέρεται ως Θρακική γη, καθώς τα όρια των αρχαίων Θρακών ή Θρασσών, έφταναν μέχρι την κοιλάδα των Τεμπών. Για αυτόν τον λόγο, ο Ορφέας όποτε αναφέρεται, αποκαλείται Θράξ. Σήμερα όμως που τα όρια της Θράκης μετατοπίστηκαν στον ποταμό Νέστο και οι τόποι αυτοί που κάποτε αποτελούσαν τμήμα της αρχαίας Θράκης, σήμερα απαρτίζουν το Ελληνικό κομμάτι της Μακεδονίας, ενώ θα όφειλε να αλλάξει και η ονομασία της γεωγραφικής καταγωγής του Ορφέα, παραμένει ως είχε, δημιουργώντας σύγχυση στον σύγχρονο ερευνητή. Το επίθετο «Θράκας» που συνοδεύει παντού τον Ορφέα, έχει καταστεί πλέον «Μύθος» που δεν αμφισβητείται από κανέναν, παραπλανώντας ουσιαστικά τον κόσμο για την αληθινή καταγωγή του. Κι ο «Μύθος» διαιωνίζεται και η πλάνη συνεχίζεται, καθώς οι σύγχρονοι Θρακιώτες έχουν καταστήσει έμβλημα τον Ορφέα και Ήρωα άμεσα συνυφασμένο με τα επίκαιρα πολιτιστικά της Ελληνικής Θράκης.

    Ποιος όμως νοιάζεται για την αλήθεια;
« Τελευταία τροποποίηση: Ιούνιος 16, 2010, 18:33:23 από Ορφέας »
Ο Ροδόκηπος πρωτοπορεί Παγκόσμια έχοντας και πρόληψη και φυσική αντιμετώπιση του Κορονοιού, και μας φιμώνουν να μην ενημερωθεί ο κόσμος. Ενημερώστε άπαντες να γκουγκλάρουν ΡΟΔΟΚΗΠΟΣ ΚΟΡΟΝΟΙΟΣ. Εχουν ενημερωθεί παγκόσμια Πανεπιστήμια - Κυβερνήσεις https://www.rodokipos.com/ioseis-loimoxeis/koronoios/