Εμφάνιση μηνυμάτων

Αυτό το τμήμα σας επιτρέπει να δείτε όλα τα μηνύματα που στάλθηκαν από αυτόν τον χρήστη. Σημειώστε ότι μπορείτε να δείτε μόνο μηνύματα που στάλθηκαν σε περιοχές που αυτήν την στιγμή έχετε πρόσβαση.


Θέματα - Kαζαντζακικός

Σελίδες: [1] 2 3 ... 8
2
Με τον όρο ανθρωποθυσία[1], εννοείται στο ανθρωπολογικό και θρησκειολογικό εννοιολογικό πλαίσιο η θυσία ανθρώπινων πλασμάτων χάριν της συλλογικής ευημερίας της κοινότητας, είτε χάριν της συντήρησης ενός ταμπού, είτε χάριν απόδειξης της αφοσίωσης προς τη θεότητα που απαιτεί τη θυσία. Οι διάφορες μυθολογίες στις οποίες ακόμη και σύγχρονα θρησκευτικά σχήματα εξιστορούν τέτοιου είδους ανθρωποθυσίες, για παράδειγμα η θυσία του Ισαάκ ή η θυσία της Ιφιγένειας, ουσιαστικά περιγράφουν μία τελετουργική πράξη θανάτωσης, θύμα της οποίας είναι αποκλειστικά ο άνθρωπος. Σε ορισμένες περιπτώσεις η έννοια της θυσίας συνδέεται με την αναγνώριση του αίματος ως ιερής ζωικής δύναμης[2].

http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CE%BD%CE%B8%CF%81%CF%89%CF%80%CE%BF%CE%B8%CF%85%CF%83%CE%AF%CE%B1




Η Ἰφιγένεια ἐν Αὐλίδι είναι τραγωδία που έγραψε ο Ευριπίδης με άγνωστο το έτος που διδάχτηκε (παίχτηκε).

Το έργο εκτυλίσσεται με βάση το σχετικό μύθο της Ιλιάδας. Η επώνυμη ηρωίδα που βρίσκεται στις Μυκήνες προσκαλείται από τον πατέρα της Βασιλιά Αγαμέμνονα στο στρατόπεδο των Ελλήνων στην Αυλίδα λίγο πριν τον απόπλου για την (αποβατική) εκστρατεία της Τροίας με δικαιολογία δήθεν να νυμφευθεί τον Βασιλέα των Μυρμιδόνων Αχιλλέα. Ενώ στη πράξη να θυσιαστεί υπέρ της πατρίδος στη Θεά Άρτεμη. Όταν όμως έφθασε συνοδευόμενη από την μητέρα της και έγινε γνωστός ο αληθής σκοπός της πρόσκλησης η μεν Κλυταιμνήστρα ικετεύει τον Αχιλλέα όπως σώσει την φημισμένη περί αυτού νύφη, η δε κόρη τον πατέρα της να μη προβεί σε τέτοια πράξη. Ο Αχιλλέας υπόσχεται να παρακωλύσει τη θυσία αλλά ο στρατός σε στασίαση απαιτεί την εκτέλεσή της θυσίας. Και ενώ τα πράγματα περιπλέκονται η ευγενική ηρωίδα αποδέχεται την ποθούμενη πράξη αφού εκούσια προσφέρεται εις θυσία για την Πατρίδα.

Βέβαια ουδεμία απολύτως σχέση με ανθρωποθυσία, όπως εννοείται σήμερα, έχει ο παραπάνω μύθος του Ομήρου, ο οποίος έχει αλληγορική σημασία.




http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%99%CF%86%CE%B9%CE%B3%CE%AD%CE%BD%CE%B5%CE%B9%CE%B1_%CE%B5%CE%BD_%CE%91%CF%85%CE%BB%CE%AF%CE%B4%CE%B9


3
Αρχαία Ελλάδα και Εσωτερισμός / Πέθανε ο Πάνας;
« στις: Μάρτιος 13, 2010, 13:54:59 »
πηγή: http://www.ysee.gr/index.php?type=article&f=pan

Ο ΘΝΗΣΚΟΝ ΠΑΝΑΣ

Μια ιστορία που περιέχει κάποια από τα βασικά στοιχεία του μύθου και των τελετουργιών που συνοδεύουν έναν θνήσκοντα θεό, μας αφηγείται ο Πλούταρχος και αφορά τον θεό Πάνα. Μας μιλάει λοιπόν ο Πλούταρχος για ένα εμπορικό πλοίο που κατευθυνόταν στην Ιταλία με καπετάνιο τον Αιγύπτιο Θαμούν. Περνώντας κοντά από τους Παξούς οι επιβάτες του πλοίου άκουσαν μια φωνή από την στεριά να καλεί τον καπετάνιο. Αφού εκείνος αντεκάλεσε αρκετές φορές ζητώντας να μάθει ποιος τον ζητά, η μυστηριώδης φωνή του παρήγγειλε όταν περάσει από το Παλώδες να αναγγείλει πως " Παν ο Μέγας τέθνηκε".
Εκπληρώνοντας την αποστολή του ο Θαμούν, φώναξε πως ο μέγας Παν πέθανε και πριν καλά - καλά προλάβει να ολοκληρώσει την αναγγελία του, από την στεριά ακούστηκε μέγα πλήθος να θρηνεί την απώλεια του θεού. Το περίεργο σε αυτήν την ιστορία είναι αν και μια συμβολιστική του θεού Πάνα τον θέλει να είναι και θεός της φύσης και της γονιμοποιάς της δύναμης, δεν υπάρχει πουθενά κάποια αναφορά που να υπονοεί πως αυτός κατείχε τον ρόλο ενός θνήσκοντος θεού, όπως ο Διόνυσος. Βέβαια, αρκετοί μελετητές, διακρίνοντας πολύ ορθά την αδιαμφισβήτητη ομοιότητα ( εξίσωση ) του ονόματος του καπετάνιου (Θαμούν) με τον Σουμέριο θεό (Ταμμούζ), αποδίδουν την ιστορία του Πλουτάρχου σε μια παρεξήγηση. Όμως ακόμα και αυτή η ερμηνεία της ιστορίας αφήνει κενά γιατί θα πρέπει να δεχθούμε πως ο ίδιος ο Πλούταρχος δεν γνώριζε καλά ή αγνοούσε τους μύθους που συνοδεύουν τον θεό Πάνα κάτι που ασφαλώς μπορεί να αμφισβητηθεί έντονα από την στιγμή που ο Πλούταρχος είναι ένας από τους πιο ολοκληρωμένους φιλοσόφους της εποχής του.

Μια άλλη ερμηνεία που μπορεί να δοθεί, είναι να ήθελε ο φιλόσοφος και μύστης να περάσει μέσω συμβολισμών ένα μήνυμα. Ζώντας σε μια εποχή παρακμής του κλασσικού πνεύματος, κάτω από τον Ρωμαϊκό ζυγό, ο Πλούταρχος ίσως με αυτό τον τρόπο προλογίζει ή και προφητεύει το τέλος της Ελληνικής σκέψης που κράτησε για περίπου τρεις αιώνες μετά από αυτόν, με τους τελευταίους εθνικούς φιλοσόφους όπως τον Κέλσο, τον Λιβάνιο, τον Ελληνικής παιδείας Λουκιανό κ.α. Έτσι, επειδή ο θεός Παν αν και όχι Ολύμπιος συνδέεται με πλήθος θεϊκών ενεργειών και τεχνών, όπως η μαντική, η μουσική, η αρσενική γονιμοποιός δύναμη, αλλά και με ανώτερες εξουσίες ( εξουσία πάνω στις μοίρες, πάνω στα πλάσματα της φύσης και πολλές άλλες) χρησιμοποιείται από τον Πλούταρχο ως συμβολισμός ενός όλου της Ελληνικής ψυχής, του "Παν"-τός της. Για να το καταφέρει αυτό ο Πλούταρχος, τοποθετεί σε μια ιστορία τον θεό, εμφανίζοντας τον ως θνήσκοντα.

Βλέπουμε πώς στον παρά-μύθο αυτόν, έχουμε κάποια από τα βασικά στοιχεία του δράματος, την αναγγελία του θανάτου χωρίς όμως να προηγείται αναχώρηση, και τον θρήνο που ακολουθεί μαζί με τις επιπτώσεις του θανάτου του θεού στην φύση. Σταματώντας όμως την ιστορία στο σημείο αυτό και χωρίς να υπάρχει κάποιος μύθος που να μπορεί να την συνεχίσει, ο Πλούταρχος, στερεί τον θεό από την επιστροφή.
Έτσι ό,τι ο θεός συμβολίζει ( ίσως την φύση, ίσως την τέχνη της μαντικής ή το προαναφερθέν όλον) πεθαίνει μαζί του χωρίς πιθανότητες αναγέννησης και οι συνέπειες του θανάτου του παραμένουν "ες αεί" χωρίς διαδικασία αναστροφής, χωρίς το "κράξιμο" (κάλεσμα) του θεού για να γυρίσει. Και σε αυτήν την ερμηνεία βέβαια υπάρχει ένα τρωτό σημείο το οποίο είναι το γεγονός ότι στην εποχή του Πλουτάρχου ο θεός Πάνας απολάμβανε πολλές τιμές, με πλήθος ναών, τοπωνυμίων και λαϊκών λατρειών, οπότε και είναι αξιοπερίεργο το γιατί θέλησε ο φιλόσοφος να χρησιμοποιήσει το όνομα αυτού του θεού και όχι κάποιου άλλου του οποίου η λατρεία ήταν παραμελημένη και έφθινε, εκτός αν θεωρήσουμε πως έτσι ισχυροποιείται το μήνυμα, αφού ακόμα και ο μέγας Παν μπορεί να πεθάνει. Τέλος, θα πρέπει να δώσουμε και μια τρίτη εκδοχή, αυτή της ύστερης παραποίησης του κειμένου. Είναι πολύ πιθανό, μιας και έχει συμβεί ξανά (ας θυμηθούμε το "είπατε τώ βασιλεί."), το κείμενο να έπεσε αργότερα θύμα κάποιου χριστιανού με διάθεση προπαγάνδας εκ των έσω.

Όποια ερμηνεία όμως και αν θελήσουμε να δώσουμε, το γεγονός παραμένει πως ο θεός Παν είναι ζωντανός, μέρος μας και εμείς μέρος αυτού. Αν δεν υπήρχε αυτός, ως συνέπεια εξάλειψης ενός κοσμικού νόμου και ενός μέρους της Τάξης του σύμπαντος, δεν θα υπήρχαμε και εμείς. Ακόμη καλύτερα είναι να θυμηθούμε λίγους στίχους του μεγάλου ποιητή Κ. Παλαμά από το ποίημα του που τιτλοφορείται "Προς τον Απόλλωνα":

ΑΘΕΛΗΤΑ ΚΡΥΜΜΕΝΗ
Ο ΜΕΓΑΣ ΠΑΝ ΔΕΝ ΠΕΘΑΝΕ
Ο ΠΑΝΑΣ ΔΕΝ ΠΕΘΑΙΝΕΙ

4
Η Στοά.΄. της Τέχνης / Τα παιδιά κάτω στον κάμπο...
« στις: Μάρτιος 11, 2010, 23:14:00 »
http://www.youtube.com/watch?v=eRgcA1ec7Xw

Τα παιδιά κάτω στον κάμπο

Στίχοι: Γκάτσος Νίκος
Μουσική: Χατζιδάκις Μάνος
Πρώτη εκτέλεση: Νανά Μούσχουρη

Τα παιδιά κάτω στον κάμπο
δεν μιλάν με τον καιρό
μόνο πέφτουν στα ποτάμια
για να πιάσουν τον σταυρό.

Τα παιδιά κάτω στον κάμπο
κυνηγούν έναν τρελό
τον επνίγουν με τα χέρια
και τον καίνε στον γιαλό.

Έλα κόρη της σελήνης,
κόρη του αυγερινού.
Να χαρίσεις στα παιδιά μας
λίγα χάδια του ουρανού.

Τα παιδιά κάτω στον κάμπο
κυνηγάνε τους αστούς
πετσοκόβουν τα κεφάλια
από εχθρούς και από πιστούς.

Τα παιδιά κάτω στον κάμπο
κόβουν δεντρολιβανιές
και στολίζουν τα πηγάδια
για να πέσουν μέσα οι νιες.

Τα παιδιά μες τα χωράφια
κοροϊδεύουν τον παπά
του φοράνε όλα τα άμφια
και το παν στην αγορά.

Έλα κόρη της σελήνης,
έλα και άναψε φωτιά.
Κοίτα τόσα παλικάρια
που κοιμούνται στη νυχτιά.

Τα παιδιά δεν έχουν μνήμη
τους προγόνους τους πουλούν
και ο,τι αρπάξουν δεν θα μείνει
γιατί ευθύς μελαγχολούν.

5
Γερμανική 'σατυρικη' εκπομπή μας θάβει άκλαφτους:

http://www.youtube.com/watch?v=TEA8n4TbP6A

 >:( >:( >:( >:( >:( >:( >:( :'( :'( :'( :'( :'( :'( :'( :'(

Δεν έχω λόγια....Αλλά και τι να πρωτοπούμε;

Το περιοδικό φόκους μας αποκαλεί απατεώνες συλλήβδην με μια Αφροδίτη άσεμνη, ρεπορτάζ σε ελληνικό κανάλι:

http://www.youtube.com/watch?v=4uEYS-B-Gko
http://www.youtube.com/watch?v=gJ58h-4VAOU

6
Η Στοά.΄. της Τέχνης / Ο Σατανισμός στη μουσική ροκ.
« στις: Φεβρουάριος 28, 2010, 01:18:01 »
 :) :) :) :) :) ;D ;D ;D ;D ;D 8) 8) 8) 8) 8)

Τι λαβράκι βρήκα.!!!!!!!!!!! Αγαπητοί φίλοι και αδερφοί με αλλεργικές αντιδράσεις στην βλακεία, σας αποτρέπω απο την θέαση των παρακάτω βίντεο....
Αν παρολ'αυτά τα δείτε, το κρίμα στο λαιμό σας.
Σε περίπτωση αδιαθεσίας ναυτίας, ζαλάδων και τάσης για εμετό καλέστε στο τηλέφωνο το κέντρο δηλητηριάσεων.... ::) ;D ;D ;D

http://www.youtube.com/watch?v=jDFeSenOS_E
http://www.youtube.com/watch?v=-9H0MWiMnhE

Τα παραπάνω βίντεο με 'άγγιξαν' ιδιαίτερα, όσο για τα υπόλοιπα δείτε με διαδοχικά κλικ, ααααάν αντέχετε.

7
πηγή: http://www.kathimerini.gr/


Hμερομηνία :  04-02-10 
         
Απεβίωσε ο φιλόσοφος Κώστας Αξελός
Ο μεγάλος Έλληνας στοχαστής «έφυγε» από τη ζωή τις πρώτες πρωινές ώρες στο Παρίσι.


Την τελευταία του πνοή άφησε ο μεγάλος Έλληνας στοχαστής Κώστας Αξελός τις πρώτες πρωινές ώρες σήμερα, 4 Φεβρουαρίου, στο Παρίσι.

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1924 από αστική οικογένεια, διδάχτηκε από παιδί γαλλικά και γερμανικά, ενώ η εφηβεία του φωτίστηκε από τα κείμενα των Ηράκλειτου, Πλάτωνα, Αριστοτέλη, Εμπεδοκλή, Μαρξ, Νίτσε, Ντοστογιέφσκι, και ποιητών όπως ο Ρεμπώ, ο Ρίλκε, ο Χέλντερλιν και άλλοι.

Στα δεκαεπτάμιση χρόνια του εντάχθηκε στην κομμουνιστική νεολαία και, παρά τις διαφωνίες του, πήρε ενεργό μέρος στην Αντίσταση υποστηρίζοντας ότι «ο πραγματικός κομμουνιστής πρέπει να κρατάει στο ένα χέρι το όπλο και στο άλλο τα βιβλία του Ρίλκε». Το 1944, στα Δεκεμβριανά, έζησε εικονική εκτέλεση στα κρατητήρια της Ασφάλειας, φυλακίστηκε σε στρατόπεδο και τελικά απέδρασε. Tο 1946 εγκατέλειψε τις γραμμές του KKE.

Τέλη του 1945, με τη βοήθεια του Οκτάβιου Μερλιέ -διευθυντή τότε του Γαλλικού Ινστιτούτου στην Αθήνα- επιβιβαζόταν στο θρυλικό πλέον πλοίο «Ματαρόα» μαζί με τον Κ. Καστοριάδη, τον Κ. Παπαϊωάννου, τον Κ. Βυζάντιο, την Μ. Κρανάκη, τον Κ. Κουλεντιανό, τον Ν. Σβορώνο και άλλους με προορισμό το Παρίσι. Λίγο διάστημα μετά την αναχώρησή του, καταδικαζόταν ερήμην σε θάνατο.

Σπούδασε φιλοσοφία στη Σορβόννη όπου και δίδαξε (1962-1973). Αρχισυντάκτης του πρωτοποριακού τότε περιοδικού Arguments (Επιχειρήματα) από το 1956-1962, ίδρυσε και διηύθυνε την ομώνυμη φιλοσοφική σειρά στις «Εditions de Minuit» στην οποία εκδόθηκαν επίσης και τα περισσότερα από τα βιβλία του.

Πασίγνωστη η διένεξή του με τον Σαρτρ τον οποίο εγκαλούσε για μη πρωτότυπη σκέψη και έκθεση παλαιότερων φιλοσοφικών ιδεών. Ο Σαρτρ με τη σειρά του τον κατηγορούσε επειδή είχε εγκαταλείψει τον κομμουνισμό.

Έχει εκδώσει είκοσι τέσσερα βιβλία και πλήθος κειμένων (γαλλικά, ελληνικά και γερμανικά) που μεταφράστηκαν σε δεκαέξι γλώσσες.

Τον Μάρτιο του 2009 αναγορεύτηκε διδάκτωρ φιλοσοφίας από το Αριστοτέλειο πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και αυτή ήταν η τελευταία του επίσκεψη στην Ελλάδα.

Τον Απρίλιο του 2009 κυκλοφόρησε στη Γαλλία από τις εκδόσεις «Les Belles Lettres» το καινούργιο βιβλίο του, με τίτλο «Αυτό που επέρχεται» και πρόσφατα από τις εκδόσεις «Νεφέλη» το έργο «Το άνοιγμα στο επερχόμενο και το αίνιγμα της Τέχνης».

Πρόεδρος Παπούλιας για το θάνατο του Κώστα Αξελού

«Ο Κώστας Αξελός υπήρξε ένας τολμηρός στοχαστής, ανήσυχος δημιουργός και μαχητής ιδεών, ανοίγοντας νέα μονοπάτια στην κατανόηση του κόσμου. Εμπνευσμένος δάσκαλος δίδαξε με το ήθος και την ακεραιότητά του να μη φοβόμαστε πνευματικές συγκρούσεις, ακόμα και με τον εαυτό μας».

Αυτά αναφέρει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας σε συλλυπητήριο τηλεγράφημα προς τους οικείους του φιλόσοφου Κώστα Αξελού, ο οποίος απεβίωσε στο Παρίσι.


9
Η Στοά.΄. της Τέχνης / the haunted airman
« στις: Ιανουάριος 24, 2010, 13:50:04 »

10
Φιλοσοφία, Γλωσσολογία / Φραντς Κάφκα, Η μεταμόρφωση.
« στις: Ιανουάριος 23, 2010, 13:39:39 »
Από: http://miaparea.blogspot.com/

 Κάφκα. Η Μεταμόρφωση.

One morning, when Gregor Samsa woke from troubled dreams, he found himself transformed in his bed into a horrible vermin.

vermin- ζωύφιο



Ορίστε μια από τις πιο in your face εισαγωγές που θα διαβάσετε ποτέ, σε αυτήν τη σχετικά σύντομη αλληγορία του Κάφκα (που μπορείτε να τη βρείτε ακόμα και online). Δεν πρόκειται για κακό όνειρο. Δεν πρόκειται ακριβώς για μεταφορά. Ο ήρωας της «Μεταμορφώσεως» είναι ο ίδιος η ενσάρκωση μιας μεταφοράς . Θα ζήσει το υπόλοιπο της ζωής του στην ιστορία μας με το σώμα ενός αποκρουστικού, γιγαντιαίου εντόμου, αλλά θα συνεχίσει να έχει τη σκέψη, την καλοσύνη και τις ψυχολογικές ανάγκες ενός ανθρώπου.

Η Μεταμόρφωση είναι ένα σχετικό σύντομο διήγημα (μερικές δεκάδες σελίδων), που όμως προκαλεί πολλαπλάσιες σελίδες σκέψεων και θεωριών για τους συμβολισμούς της. Είναι από τα λιγοστά βιβλία του Κάφκα που εκδόθηκε (1915) ενώ αυτός ζούσε και ένα βιβλίο που ο ίδιος ο συγγραφέας του το θεωρούσε από τα καλύτερα που είχε γράψει (σύμφωνα με το βιογράφο του, Max Brod).

Μεταμορφώσεις

Παρόλο που η βασική μεταμόρφωση είναι αυτή του κεντρικού ήρωα σε ζωύφιο, ένα σωρό «μεταμορφώσεις» συμβαίνουν κατά τη διάρκεια της ιστορίας. Η υπόλοιπη οικογένεια (πατέρας, μητέρα, η αδερφή Grete) πιάνουν δουλειές για να καταφέρουν πλέον να τα βγάλουν πέρα, ενώ προηγουμένως στηρίζονταν στην οικονομική στήριξη του Gregor. O πατέρας, από παθητικό παράσιτο, επανακτά τη θέση του και την αυτοπεποίθηση ως «ο άνδρας του σπιτιού» (θέση που είχε χάσει όταν χρεωκόπησε) και η οικονομική στήριξη είχε περάσει στα χέρια του Gregor (η οποία ευθύνη είχε μεταμορφώσει τον Gregor σε ευσυνείδητο εργαζόμενο χωρίς προσωπική ζωή).

Η Grete μεταμορφώνεται από καλλιτεχνική φύση σε ευσυνείδητη υπάλληλος καταστήματος, παραμελώντας παράλληλα τη φροντίδα του αδερφού της, ενώ τελικά επιθυμεί το θάνατό του. Ακόμα, μετά το θάνατο του Gregor, οι γονείς παρατηρούν με ικανοποίηση το πώς η κόρη τους έχει πλέον ανθίσει σε μια όμορφη γυναίκα, έτοιμη για παντρειά.

Παράλληλα, κι ενώ ο κεντρικός ήρωας διατηρεί την ανθρώπινη σκέψη του (παρά τη νέα του εμφάνιση), στις σκηνές οικογενειακών καυγάδων όλα τα μέλη της οικογένειας μοιάζουν να «μεταμορφώνονται» σε ένα εαυτό κοντινότερο στο ένστικτά τους, είτε αυτά είναι βίαια είτε είναι αισθησιακά.

Ερωτισμός

Το διήγημα περιέχει αρκετές σκηνές περίεργου αισθησιασμού, οι οποίες επιτίθενται συνήθως απότομα στον αναγνώστη, όπως ίσως το ίδιο το κάλεσμα των ενστίκτων μας. Χαρακτηριστικές είναι οι σκηνές αισθησιακού εναγκαλισμού του πατέρα από την κόρη του σε δύσκολες στιγμές ή η σκηνή όπου η μάνα ζητά από τον πατέρα να χαρίσει τη ζωή στον Gregor, καθώς τα χαλαρωμένα της ενδύματα σωριάζονται αργά στο έδαφος, αποκαλύπτοντας τη σάρκα της. Επιπλέον, όταν τα μέλη της οικογένειας αναγκάζονται να βρουν δουλειές, η μητέρα ράβει γυναικεία εσώρουχα.

Υπάρχει ακόμα η επιθυμία του Gregor να καλέσει στο δωμάτιό του την αδερφή του για συντροφιά και να της φιλήσει τρυφερά το λαιμό, καθώς και η εκπληκτική σκηνή με τον πατέρα να πετάει μήλα στην πλάτη του μεταμορφωμένου Gregor, σαν τιμωρία που βγήκε από το δωμάτιό του και τρόμαξε τις γυναίκες. Τα μήλα με οδηγούν σε συνειρμούς περί προπατορικού αμαρτήματος, αλλά θα μιλήσω περισσότερο για αυτό παρακάτω.

Τέλος, όταν οι γυναίκες αποφασίζουν να αδειάσουν το δωμάτιο του μεταμορφωμένου Gregor από τα περιττά έπιπλα, ο Gregor ορμάει στο κάδρο με την αισθησιακή γυναίκα που έχει στον τοίχο του για να το σώσει. Αυτό το κάδρο ήταν η παρηγοριά του για την έλλειψη ερωτικής ζωής που βίωνε όταν η φύση της δουλειάς του δεν του επέτρεπε τη μόνιμη ερωτική σχέση. Στη σκηνή αυτή, ανακουφίζει την ερεθισμένη του κοιλιά, τρίβοντάς την πάνω στην εικόνα.


H απομόνωση της διαφορετικότητας

Ψάχνοντας δεξιά-αριστερά στο ίντερνετ, μπορεί κανείς να αντιληφθεί ότι υπάρχουν δεκάδες ή και εκατοντάδες ερμηνείες για τη συγκεκριμένη αλληγορία.

Η πιο δημοφιλής από τις ερμηνείες μιλάει για την απομόνωση στη σύγχρονη (του τότε ή και του τώρα), βιομηχανοποιημένη ή μη, κοινωνία (θυμόμαστε εδώ την απομόνωση του τέρατος στο δωμάτιό του και πως ο μεταμορφωμένος Gregor ακούει και καταλαβαίνει τους ανθρώπους -ενώ οι άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν τη φωνή του πλέον), τις ευθύνες του «σύγχρονου» τρόπου ζωής (ο πατέρας του Κάφκα ήθελε το γυιό του να ασχοληθεί με τις επιχειρήσεις, ενώ ο ίδιος ο Φραντς επιθυμούσε τη ζωή του συγγραφέα, γεγονός που δημιουργούσε ενδο-οικογενειακές τριβές), τις τύψεις από την αμέλεια αυτών των ευθυνών και το σταδιακό παραγκωνισμό των «αποστατών».

Ο Gregor έχει αρχίσει να σιχαίνεται τη ζωή του, αφού το μόνο που κάνει είναι να δουλεύει για να στηρίξει τη χρεωκοπημένη οικογένειά του. Την έλλειψη ερωτικής ζωής την υποκαθιστά η αισθησιακή γυναίκα στον τοίχο του, ενώ την απουσία καλλιτεχνικής έκφρασης την υποκαθιστά η επιθυμία του να βοηθήσει οικονομικά την αδερφή του με τις μουσικές της σπουδές. Σε αυτά τα πλαίσια, τα μήλα (που πετά ο πατέρας στον Gregor, τραυματίζοντάς τον θανάσιμα) μάλλον αντιστοιχούν στην κοινωνία (και τις ευθύνες) που παραδίδεται από κάθε γενιά στην επόμενη, like it or not.

Σε αυτό συνηγορεί και η συμπεριφορά της Grete, η οποία από φανατική μουσικόφιλος, γίνεται ευσυνείδητη υπάλληλος, αρχίζοντας παράλληλα να απομακρύνεται ολοένα και περισσότερο από τον αδερφό της.

Μου προκαλεί πάντως εντύπωση η αρχή του διηγήματος, όπου καθώς φαίνεται ο Κάφκα δεν αφορίζει το σύστημα, αλλά απλώς ασχολείται με τις συνέπειες που υφίστανται αυτοί που μένουν εκτός. Ο Gregor αγωνίζεται σκληρά να σηκωθεί από το κρεβάτι και να πάει στη δουλειά, παρόλο που έχει μετασχηματιστεί ήδη σε γιγαντιαίο ζωύφιο. Ο συγγραφέας δεν αφορίζει, απλώς προβληματίζεται. Δεν υπάρχει καμιά εξήγηση και καμιά απορία για τη μεταμόρφωση του ήρωα, απλώς μελέτη των συνεπειών της.

Όμως κάπου εκεί μερικά πράγματα με μπερδεύουν. Παρόλο που οι αναφορές σε οιδιπόδεια συμπλέγματα και ανταγωνισμό του Gregor με τον πατέρα του δένουν με τις εξωτερικές κοινωνικές συνθήκες, ο ερωτισμός προς την Grete και τη φωτογραφία του τοίχου, μένει κάπως ξεκρέμαστος μες στο όλο εγχείρημα (τουλάχιστο μέσα στο φτωχό μου το μυαλό).

Υπάρχει ακόμα κι ένα διαρκές παιχνίδι με τον αριθμό τρία κατά τη διάρκεια της αφήγησης, η οποία δεν είμαι σίγουρος πού κολλάει σε αυτήν την ερμηνεία.


Ομοφυλοφιλία και Φυματίωση

Η φημολογούμενη oμοφυλοφιλία του Κάφκα δε θα μπορούσε να μείνει αμέτοχη στο σχολιασμό του συγκεκριμένου συγγράματος. Άλλωστε οι δρόμοι της ομοφυλοφιλίας και της κοινωνικής απόρριψης είναι συχνά παράλληλοι και βρίσκονταν σε ακόμα μεγαλύτερη εγγύτητα την εποχή που ο Κάφκα έγραφε.

Υπό αυτό το πρίσμα, η εναρκτήρια σκηνή, με τον Gregor να ανακαλύπτει σιγά-σιγά το νέο του σώμα πάνω στο κρεβάτι του, αποκτά πιο προφανή στήριξη. Αν αυτή η θεωρία στέκει, τότε τα μήλα, που ο πατέρας βάλλει εναντίον του, δεν είναι τίποτα άλλο παρά ιπτάμενοι φαλλοί, ισχυρές κοινωνικές συμβάσεις που τελικά τον σκοτώνουν.

Σε αυτά τα εδάφη μου φαίνεται πως τα πάντα δένουν πιο ευνόητα. Η δημοσιοποίηση στο άμεσο περιβάλλον (οικογένεια και δουλειά) της ομοφυλοφιλίας του ήρωα οδηγεί στην (άμεση ή σταδιακή) απόρριψή του και την ανάγκη να τον κρατήσουν κρυμμένο. ‘Οταν τελικά αποκαλύπτεται και στο ευρύτερο περιβάλλον (με το που ζητάει από τους ενοίκους ερωτική συνεύρεση) το «πρόβλημα», η οικογένεια νιώθει ότι έγινε ρεζίλι και η διαδικασία της απόρριψης ολοκληρώνεται.

Εδώ ταιριάζει περισσότερο και η σκηνή όπου ο Gregor αναρωτιέται πώς θα συνεχίσει να δουλεύει σε μια δουλειά που απαιτεί προσωπικές συναντήσεις, όντας «μεταμορφωμένος», δηλαδή με τη στάμπα του ομοφυλόφιλου.

Όμως αξίζει να σκεφτούμε ότι ο Κάφκα εισάχθηκε για θεραπεία φυματίωσης δύο χρόνια μετά την έκδοση του βιβλίου, από την οποία και τελικά πέθανε αρκετά χρόνια αργότερα. To ήξερε άραγε, όταν έγραφε το βιβλίο? Όλα αυτά που είπα παραπάνω για την ομοφυλοφιλία, πιθανόν να στέκουν και για την αντιμετώπιση ενός φυματικού του τότε. Και η ερωτική στέρηση να προήλθε από την ανάγκη να μην έρχεται σε ερωτική συνεύρεση, για να μην κολλήσει τους/τις συντρόφους του.

Σημειώνω επίσης τη λέξη "vermin" στην εναρκτήρια πρόταση. Ο συγγραφέας δε μιλάει για κατσαρίδα ή σκαθάρι (η υπηρέτρια μόνο αναφέρεται σε "σκαθάρι", αλλά χαϊδευτικά). Ο Κάφκα περιγράφει λεπτομερώς το νέο σώμα του ήρωά του, αλλά αρνείται να το καθορίσει με πιο συγκεκριμένη λέξη. Πιθανόν αυτό να μας λέει ότι δεν έχει σημασία το γιατί ο ήρωας απομονώνεται από το περιβάλλον του, αρκεί που απομονώθηκε.

15
Η Στοά.΄. της Τέχνης / the outlaw torn- Metallica
« στις: Ιανουάριος 21, 2010, 18:12:28 »
http://www.youtube.com/watch?v=KatGhfaNT98

And now I wait my whole lifetime
For you
And now I wait my whole lifetime
For you

I ride the dirt I ride the tide
For you
I search the outside search inside
For you

To take back what you left me
I know I'll always burn to be
The one who seeks so I may find
And now I wait my whole lifetime

I'm Outlaw of torn
I'm Outlaw of torn
I'm Outlaw of torn
And I'm torn

So long I wait my whole lifetime
For you
So long I wait my whole lifetime
For you

The more I search the more my need
For you
The more I bless the more I bleed
For you

You make me smash the clock and feel
I'd rather die behind the wheel
Time was never on my side
So long I wait my whole lifetime


Outlaw of torn
Outlaw of torn
And I'm torn

Hear me
And if I close my mind in fear
Please pry it open
See me
And if my face becomes sincere
Beware
Hold me
And when I start to come undone
Stitch me together
Save me
And when you see me strut
Remind me of what left this outlaw torn

Σελίδες: [1] 2 3 ... 8