Εμφάνιση μηνυμάτων
1
Γενικά θέματα προβληματισμού / Το χέρι της ελπίδας
« στις: Μαΐου 15, 2007, 19:49:08 »
Πρόκειται για μία είδηση που άρχισε να μαθαίνεται από τον Νοέμβριο του 2002, δημοσιεύθηκε μάλιστα στο αμερικάνικο περιοδικό Ν.Υ. Times, και σπεύδω να σας την περιγράψω .
Αφορά την ιστορία του μικρού Samuel Armas, που έμβρυο ακόμη 21 εβδομάδων διαγνώστηκε ότι πάσχει από διχοτομημένη σπονδυλική στήλη.
Το αγοράκι δεν είχε σχεδόν καμία πιθανότητα να ζήσει και οι γιατροί ήταν κατηγορηματικοί ότι η μόνη ελπίδα που υπήρχε ήταν η άμεση εγχείριση του, μέσα στην κοιλιά της μητέρας του!
Έτσι ο dr.Bruner ανέλαβε την λεπτότατη επέμβαση την οποία και έφερε σε πέρας με επιτυχία. Και τότε – όπως διηγείται ο ίδιος- ένιωσε το σοκ της ζωής του. Όταν το χειρουργείο έβαινε προς το τέλος του και ενώ η μήτρα της μητέρας ήταν ανοιχτή, ο γιατρός αντιλαμβάνεται εμβρόντητος ένα μικροσκοπικό αλλά πλήρως σχηματισμένο ανθρώπινο χεράκι να προβάλλει μέσα από την τομή, να αναζητά το χέρι του γιατρού και να γαντζώνεται από το ένα του δάχτυλο !
Το πιο συγκλονιστικό όμως είναι άλλο : Ο διάσημος πλέον χειρούργος είπε ότι πριν καν προλάβει να συνέλθει ο νους του από το τρομερό σοκ, ένιωσε με όλο το είναι του –προσέξτε δεν σκέφτηκε, το ένιωσε !- ότι η μικρή εκείνη αγέννητη ύπαρξη, του έδειξε την ευγνωμοσύνη της για το δώρο της ζωής που της χάρισε!
Στο λίγο χρόνο που ο γιατρός είχε μείνει κυριολεκτικά μαρμαρωμένος από την δυνατή συγκίνηση, το προσωπικό του χειρουργείου κατόρθωσε και φωτογράφισε το στιγμιότυπο.
Οι εκδότες του Ν.Υ. Times ονόμασαν την φωτογραφία « χέρι της ελπίδας ».
Από τα παραπάνω το μόνο που μπορούμε να πούμε είναι ότι η ευγνωμοσύνη είναι ένα συναίσθημα που φέρουμε μέσα μας , από τις πρώτες στιγμές της ενσάρκωσης μας . Οι εκδηλώσεις της όμως είναι επίκτητες και αντιστρόφως ανάλογες της προσπάθειας του καθενός μας για αυτοβελτίωση …
Υ.Γ Δεν μπόρεσα να επισυνάψω την φωτογραφία όσοι θέλουν να δουν το θέμα καλύτερα ας το αναζητήσουν στο διαδίκτυο με το όνομα του μικρού Samuel Armas.
Με αδελφικούς χαιρετισμούς
ΑΝΑΤΟΛΙΚΩΣ
Αφορά την ιστορία του μικρού Samuel Armas, που έμβρυο ακόμη 21 εβδομάδων διαγνώστηκε ότι πάσχει από διχοτομημένη σπονδυλική στήλη.
Το αγοράκι δεν είχε σχεδόν καμία πιθανότητα να ζήσει και οι γιατροί ήταν κατηγορηματικοί ότι η μόνη ελπίδα που υπήρχε ήταν η άμεση εγχείριση του, μέσα στην κοιλιά της μητέρας του!
Έτσι ο dr.Bruner ανέλαβε την λεπτότατη επέμβαση την οποία και έφερε σε πέρας με επιτυχία. Και τότε – όπως διηγείται ο ίδιος- ένιωσε το σοκ της ζωής του. Όταν το χειρουργείο έβαινε προς το τέλος του και ενώ η μήτρα της μητέρας ήταν ανοιχτή, ο γιατρός αντιλαμβάνεται εμβρόντητος ένα μικροσκοπικό αλλά πλήρως σχηματισμένο ανθρώπινο χεράκι να προβάλλει μέσα από την τομή, να αναζητά το χέρι του γιατρού και να γαντζώνεται από το ένα του δάχτυλο !
Το πιο συγκλονιστικό όμως είναι άλλο : Ο διάσημος πλέον χειρούργος είπε ότι πριν καν προλάβει να συνέλθει ο νους του από το τρομερό σοκ, ένιωσε με όλο το είναι του –προσέξτε δεν σκέφτηκε, το ένιωσε !- ότι η μικρή εκείνη αγέννητη ύπαρξη, του έδειξε την ευγνωμοσύνη της για το δώρο της ζωής που της χάρισε!
Στο λίγο χρόνο που ο γιατρός είχε μείνει κυριολεκτικά μαρμαρωμένος από την δυνατή συγκίνηση, το προσωπικό του χειρουργείου κατόρθωσε και φωτογράφισε το στιγμιότυπο.
Οι εκδότες του Ν.Υ. Times ονόμασαν την φωτογραφία « χέρι της ελπίδας ».
Από τα παραπάνω το μόνο που μπορούμε να πούμε είναι ότι η ευγνωμοσύνη είναι ένα συναίσθημα που φέρουμε μέσα μας , από τις πρώτες στιγμές της ενσάρκωσης μας . Οι εκδηλώσεις της όμως είναι επίκτητες και αντιστρόφως ανάλογες της προσπάθειας του καθενός μας για αυτοβελτίωση …
Υ.Γ Δεν μπόρεσα να επισυνάψω την φωτογραφία όσοι θέλουν να δουν το θέμα καλύτερα ας το αναζητήσουν στο διαδίκτυο με το όνομα του μικρού Samuel Armas.
Με αδελφικούς χαιρετισμούς
ΑΝΑΤΟΛΙΚΩΣ