ΑΜΡΑ - Αυθεντική Μυστικιστική Ροδοσταυρική Αδελφότητα

Σχόλια => Εγκλημα στο χώρο της Υγείας => Μήνυμα ξεκίνησε από: Rose στις Οκτώβριος 07, 2019, 05:40:38

Τίτλος: HIV virus does not cause AIDS Acquired Immune Deficiency Syndrome
Αποστολή από: Rose στις Οκτώβριος 07, 2019, 05:40:38
'HIV test a crime, AIDS 'cure' killed a whole generation'

https://www.youtube.com/watch?v=buoGGsch5mM

___________

HIV = AIDS, Fact or Fraud?
https://topdocumentaryfilms.com/hiv-aids-fact-or-fraud/?fbclid=IwAR1O8Kpl17I08sFxdqU9z4XuyIA4wzU11-fmGBafi7An-XBS8MPE-Oqfd4k

Too many people are making too much money out of it, and money is much stronger than truth. One of the most powerful video documentaries of our time boldly reveals the modern medical-industrial complex’s dire descent into utter corruption.

This feature-length expose explains exactly how the 300-Billion-dollar AID$ fraud began, why HIV can NOT be the cause of AIDS, what the real causes could be, and who manipulates the public's good intentions while poisoning hundreds of thousands with toxic drugs that cause the very disease they are supposed to prevent.

This is a systematic dissection of the HIV/AID$ machine and how they hijacked a program designed to fight a worldwide plight of human suffering and drove it down the road to hell. Yet this program offers hope, inspired by the courage and articulate arguments of a group of growing voices internationally challenging the HIV=AIDS=DEATH hysteria. A MUST SEE for anyone interested in truly understanding the facts about HIV/AID$.

You will meet a number of highly reputable scientists who all agree that HIV doesn't cause AIDS, including Dr. Peter Duesberg, who was the first scientist to map the genetic structure of retroviruses. He is joined by Nobel Prize winners Dr. Kary Mullis and Dr.Walter Gilbert, along with Dr. David Rasnick, an expert in the field of protease inhibitors.


 
Is HIV/AIDS the golden idol of junk science? Judge for yourself. Professionally produced, written and researched, acclaimed by physicians, scientists, journalists and humanitarians internationally, this is the video encyclopedia of HIV/AIDS dissident movement! THE defining documentary on the HIV/AIDS fraud.

____________________

Endogenous retrovirus
https://en.wikipedia.org/wiki/Endogenous_retrovirus?fbclid=IwAR0RAR8ZYKmXUCXer2l2AqyYdbW-vD0V1m9mvK5CigZiWef4wGs5Cet0xm4

Endogenous retroviruses (ERVs) are endogenous viral elements in the genome that closely resemble and can be derived from retroviruses. They are abundant in the genomes of jawed vertebrates, and they comprise up to 5–8% of the human genome (lower estimates of ~1%).[1][2] ERVs are a subclass of a type of gene called a transposon, which can be packaged and moved within the genome to serve a vital role in gene expression and in regulation.[3][4] They are distinguished as retrotransposons, which are Class I elements.[5] Researchers have suggested that retroviruses evolved from a type of transposable gene called a retrotransposon, which includes ERVs; these genes can mutate and instead of moving to another location in the genome they can become exogenous or pathogenic. This means that not all ERVs may have originated as an insertion by a retrovirus but that some may have been the source for the genetic information in the retroviruses they resemble.[6] When integration of viral DNA occurs in the germ-line, it can give rise to an ERV, which can later become fixed in the gene pool of the host population.[1][7]
Τίτλος: HIV virus does not cause AIDS Acquired Immune Deficiency Syndrome
Αποστολή από: Rose στις Οκτώβριος 07, 2019, 05:58:45
Dr Robert Willner Injects "HIV" into himself on TV
https://www.youtube.com/watch?v=tQCKb1JV-4A

December 7th 1994  Hollywood Roosevelt Hotel, Greensboro, N.C.,

Dr Willner (a medical doctor of 40 years experience) an outspoken whistleblower of the AIDS hoax.

infront of a gathering of about 30 alternative-medicine practitioners and several journalists, Willner stuck a needle in the finger of Andres, 27, a Fort Lauderdale student who says he has tested positive for HIV. Then, wincing, the 65-year-old doctor stuck himself.

In 1993, Dr. Willner stunned Spain by inoculating himself with the blood of Pedro Tocino, an HIV positive hemophiliac. This demonstration of devotion to the truth and the Hippocratic Oath he took, nearly 40 years before, was reported on the front page of every major newspaper in Spain. His appearance on Spain's most popular television show envoked a 4 to 1 response by the viewing audience in favor of his position against the "AIDS hypothesis." When asked why he would put his life on the line to make a point, Dr. Willner replied: "I do this to put a stop to the greatest murderous fraud in medical history. By injecting myself with HIV positive blood, I am proving the point as Dr. Walter Reed did to prove the truth about yellow fever. In this way it is my hope to expose the truth about HIV in the interest of all mankind."

He tested negative multiple times.
He died of a Heart attack 4 months later 15th April 1995
Τίτλος: Απ: HIV virus does not cause AIDS Acquired Immune Deficiency Syndrome
Αποστολή από: Rose στις Οκτώβριος 07, 2019, 06:01:27
Deadly Deception the Proof That Sex And HIV Absolutely Do Not Cause AIDS
Hardcover – September 1, 1994
by Robert E. Willner

https://www.amazon.com/Deadly-Deception-Proof-Absolutely-Cause/dp/0964231611

It is heartbreaking that the public is completely unaware of the terrible crime against humanity that has been committed by our own governments. Dr Robert Willner was a very brave man who died trying to expose the truth about HIV. The truth is this: HIV is a harmless retrovirus that was shamelessly used by the US government to kill a lot of people with AZT, scare the general public into using condoms ( population control ), and make a hell of a lot of money for the pharmaceutical companies. Read this book and see that George Orwell's 1984 has come to pass after all.

Incidentally, there is a great video from 1994 on Youtube in which Dr. Robert Willner explains the HIV hoax to the press corps and then sticks his own finger with a needle that is potentially HIV infected. He put his money where his mouth is to help average people to see the truth.
Τίτλος: Απ: HIV virus does not cause AIDS Acquired Immune Deficiency Syndrome
Αποστολή από: Rose στις Οκτώβριος 07, 2019, 06:09:14
http://www.ygeiaonline.gr/component/k2/item/9237-azt

AZT (αζιδοθυμιδίνη). Η πρώτη φαρμακευτική ουσία που εγκρίθηκε για τη θεραπευτική αντιμετώπιση ασθενών προσβεβλημένων από τον ιό HIV, που είναι υπεύθυνος για το σύνδρομο επίκτητης ανοσολογικής ανεπάρκειας, πιο γνωστό ως AIDS. Η ουσία ονομάζεται εναλλακτικά zidovudine και η εμπορική του ονομασία είναι retrovir. Ανακαλύφθηκε το 1964 ως αντινεοπλασματικό φάρμακο, αλλά εγκαταλείφθηκε γρήγορα λόγω της υψηλής κυτταροτοξικότητάς του. Το 1984 μελέτες έδειξαν δραστικότητα του AZT εναντίον του ιού HIV· αφού πήρε έγκριση από τον αρμόδιο φορέα στις ΗΠΑ, σε χρόνο ρεκόρ άρχισε να συνταγογραφείται σε ασθενείς με AIDS. Το ΑZT είναι αναστολέας της ανάστροφης τρανσκριπτάσης, ενός ενζύμου αναγκαίου για τον πολλαπλασιασμό του ιού HIV. Δρα ξεγελώντας τον ιό, αναγκάζοντάς τον να παράγει ελαττωματική ανάστροφη τρανσκριπτάση και εμποδίζοντας έτσι την αναπαραγωγή του. Είναι ένα από τα λίγα φάρμακα που μπορεί να επιτεθεί στον ιό HIV στο κεντρικό νευρικό σύστημα. Τα βραχυπρόθεσμα αποτελέσματά του στην αύξηση του σωματικού βάρους του ασθενούς και στη μείωση των δευτερογενών (ευκαιριακών) λοιμώξεων επισκιάζονται από την ελάττωση της αποτελεσματικότητάς του με τον χρόνο και τις πιθανές σοβαρές παρενέργειές του. Δεν έχει αποδειχθεί δραστικότητα της ουσίας αυτής σε φορείς του AIDS ώστε να μην εκδηλώσουν τη νόσο, ούτε στη μείωση της μεταδοτικότητας, αν και μελετητές υποστηρίζουν ότι μειώνει την πιθανότητα μετάδοσης από την έγκυο στο έμβρυο. Το AZT είναι το συχνότερα συνταγογραφούμενο φάρμακο για το AIDS, αποτελεί όμως και αντικείμενο μεγάλης αμφισβήτησης λόγω των παρενεργειών του, ανάμεσα στις οποίες κυριαρχεί η κυτταροτοξικότητα που επιφέρει αναιμία, η κοκκιοκυτταροπενία και η γαστρεντερική δυσανεξία. Επίσης, έχουν αναφερθεί υπέρταση, αδιαθεσία και μυϊκή εξασθένιση. Η ταυτόχρονη χορήγηση του AZT με άλλα κατάλληλα φάρμακα μειώνει όχι μόνον τη συχνότητα εμφάνισης και την ένταση των παρενεργειών, αλλά και την πιθανότητα εμφάνισης αντοχής στο φάρμακο λόγω ανάπτυξης μεταλλαγμένων στελεχών του ιού.
Τίτλος: Απ: HIV virus does not cause AIDS Acquired Immune Deficiency Syndrome
Αποστολή από: Rose στις Οκτώβριος 07, 2019, 06:10:16
https://positivevoice.gr/205

ΑΝΤΙΡΕΤΡΟΪΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ
Ημερομηνία ανάρτησης: 22 Ιανουαρίου 2010
Η θεραπεία κατά του ιού HIV συνήθως περιλαμβάνει 3 αντιρετροϊκά φάρμακα από τις παρακάτω ομάδες φαρμάκων.
Ο συνδυασμός αντιρετροϊκών φαρμάκων έχει σκοπό την αναστολή της δημιουργίας ιϊκών αντιγράφων, προσπαθώντας να ελαχιστοποιήσει τις πιθανές ανεπιθύμητες ενέργειες καθώς και τον αριθμό των λαμβανομένων δισκίων.
Η Παγκόσμια Εταιρεία AIDS (IAS) συνιστά κατά σειρά προτίμησης έναν από τους εξής αρχικούς θεραπευτικούς συνδυασμούς για την αντιμετώπιση του HIV:

1 NNRTI + 2 NRTI
Atripla = (Stocrin + Truvada)
1 PI + 2 NRTI
Reyataz/norvir + Truvada
Prezista/norvir + Truvada
Telzir/norvir + Truvada
Kaletra + Truvada
Στον παρακάτω πίνακα θα βρείτε στα Ελληνικά, τα φύλλα οδηγιών χρήσης ανά κατηγορία όλων των εγκεκριμένων αντιρετροϊκών φαρμάκων για την αντιμετώπιση της HIV λοίμωξης.

Πολυφάρμακα
Atripla   Atripla (efavirenz + tenofovir + emtricitabine)
Νουκλεοσιδικοί / νουκλεοτιδικοί Αναστολείς ανάστροφης τρανσκριπτάσης (NRTIs)

Combivir   Combivir (zidovudine + lamivudine, AZT + 3TC)
Emtriva   Emtriva (emtricitabine, FTC)
Epivir   Epivir (lamivudine, 3TC)
Epzicom   Kivexa (abacavir + lamivudine, ABC + 3TC)
Retrovir   Retrovir (zidovudine, AZT, ZDV)
Trizivir   Trizivir (abacavir + zidovudine + lamivudine, ABC + AZT + 3TC)
Truvada   Truvada (tenofovir DF + emtricitabine, TDF + FTC)
Videx   Videx & Videx EC (didanosine, ddI)
Viread   Viread (tenofovir disoproxil fumarate, TDF)
Zerit   Zerit (stavudine, d4T)
Ziagen   Ziagen (abacavir, ABC)
Μη Νουκλεοσιδικοί Αναστολείς ανάστροφης τρανσκριπτάσης (NNRTIs)

Intelence   Intelence (etravirine, ETV, TMC-125)
Sustiva   Stocrin (efavirenz, EFV)
Viramune   Viramune (nevirapine, NVP)
Αναστολείς πρωτεάσης (PIs)

Aptivus   Aptivus (tipranavir, TPV)
Crixivan   Crixivan (indinavir, IDV)
Invirase   Invirase (saquinavir, SQV)
Kaletra   Kaletra (Aluvia, lopinavir/ritonavir, LPV/r)
Lexiva   Telzir (fosamprenavir, FPV)
Norvir   Norvir (ritonavir, RTV)
Prezista   Prezista (darunavir, DRV)
Reyataz   Reyataz (atazanavir, ATV)
Viracept   Viracept (nelfinavir, NFV)
Αναστολείς εισόδου-σύντηξης
Fuzeon   Fuzeon (enfuvirtide, ENF, T-20)
maraviroc   Celsentri (maraviroc, UK-427,857)
Αναστολείς ιντεγκράσης
Isentress   Isentress (raltegravir, MK-0518)
Τίτλος: Απ: HIV virus does not cause AIDS Acquired Immune Deficiency Syndrome
Αποστολή από: Rose στις Οκτώβριος 07, 2019, 06:20:54
https://ec.europa.eu/health/documents/community-register/2004/200405267918/anx_7918_el.pdf

https://eody.gov.gr/wp-content/uploads/2018/12/antiretroiki-agogi-se-paidia.pdf
Τίτλος: Απ: HIV virus does not cause AIDS Acquired Immune Deficiency Syndrome
Αποστολή από: Rose στις Οκτώβριος 07, 2019, 06:28:55
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/3299090

N Engl J Med. 1987 Jul 23;317(4):192-7.
The toxicity of azidothymidine (AZT) in the treatment of patients with AIDS and AIDS-related complex. A double-blind, placebo-controlled trial.
Richman DD, Fischl MA, Grieco MH, Gottlieb MS, Volberding PA, Laskin OL, Leedom JM, Groopman JE, Mildvan D, Hirsch MS, et al.

Abstract
We conducted a double-blind, placebo-controlled trial of oral azidothymidine (AZT) in 282 patients with the acquired immunodeficiency syndrome (AIDS) or AIDS-related complex. Although significant clinical benefit was documented (N Engl J Med 1987; 317:185-91), serious adverse reactions, particularly bone marrow suppression, were observed. Nausea, myalgia, insomnia, and severe headaches were reported more frequently by recipients of AZT; macrocytosis developed within weeks in most of the AZT group. Anemia with hemoglobin levels below 7.5 g per deciliter developed in 24 percent of AZT recipients and 4 percent of placebo recipients (P less than 0.001). Twenty-one percent of AZT recipients and 4 percent of placebo recipients required multiple red-cell transfusions (P less than 0.001). Neutropenia (less than 500 cells per cubic millimeter) occurred in 16 percent of AZT recipients, as compared with 2 percent of placebo recipients (P less than 0.001). Subjects who entered the study with low CD4 lymphocyte counts, low serum vitamin B12 levels, anemia, or low neutrophil counts were more likely to have hematologic toxic effects. Concurrent use of acetaminophen was also associated with a higher frequency of hematologic toxicity. Although a subset of patients tolerated AZT for an extended period with few toxic effects, the drug should be administered with caution because of its toxicity and the limited experience with it to date.
Τίτλος: Απ: HIV virus does not cause AIDS Acquired Immune Deficiency Syndrome
Αποστολή από: Rose στις Οκτώβριος 07, 2019, 06:30:46
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3858928/

The common causes leading to pancytopenia in patients presenting to tertiary care hospital
Kirpal Das Makheja,1 Bharat Kumar Maheshwari,2 Shafique Arain,3 Suneel Kumar,4 Sangeeta Kumari,5 and Vikash6
Author information Article notes Copyright and License information Disclaimer
This article has been cited by other articles in PMC.

Objective: The objective of this study was to determine the frequency of common causes leading to Pancytopenia in patients presenting to tertiary care hospital at Karachi.

Methods: A total of 62 patients with the diagnosis of Pancytopenia of more than one week duration were enrolled in the study. All patients underwent a detailed medical history and full physical examination followed by blood sampling for the investigations i.e. complete blood count with peripheral film, erythrocyte sedimentation rate (ESR), Malarial parasites (MP), liver function test, Renal function tests, PT and viral profile (HBsAg, Anti-HCV), Ultrasonography of abdomen. All patients underwent bone marrow aspiration and trephine biopsy for reporting and interpretation. Duration of study was six months, from May 2010 to November 2010.

Results: The average age of the patients was 37.76 ± 16.38years. Out of 62 patients, 36 (58%) were male and 26 (42%) were female. Megaloblastic anemia was the commonest cause that was observed in 41.9% cases followed by acute myeloid leukemia 27.4%, aplastic anemia 19.4% and erythroid hyperplasia 11.3%.

Conclusion : This study concluded that most common cause of pancytopenia is Megaloblastic anemia, followed by acute myeloid leukemia and aplastic anemia. Bone marrow examination is a single useful investigation which reveals the underlying cause in patients with pancytopenia.

Key Words: Aplastic Anemia, Bone Marrow Biopsy, Megaloblastic Anemia, Pancytopenia
Τίτλος: Απ: HIV virus does not cause AIDS Acquired Immune Deficiency Syndrome
Αποστολή από: Rose στις Οκτώβριος 07, 2019, 07:28:49
False positive results on HIV tests
https://www.aidsmap.com/about-hiv/false-positive-results-hiv-tests

What causes false positive results?

HIV tests are based on the detection of antibodies to HIV. These are proteins produced by the immune system in response to a foreign substance, such as HIV. The main cause of false positive results is that the test has detected antibodies, but they are not antibodies to HIV – they are antibodies to another substance or infection. Tests are not meant to react to other types of antibodies, but it sometimes happens.

There are other reasons why a test may give a false positive result. Depending on the testing device, reading the test result may rely on subjective interpretation. When the result is borderline, experienced staff give more consistently accurate results. A false positive result could also be the result of a sample being mislabelled, mixed up with another person’s, or some other clerical or technical error.

Less commonly, false positive results may occur in people who have recently had a flu vaccine, are taking part in an HIV vaccine study, or have an autoimmune disease (such as lupus).
Τίτλος: Απ: HIV virus does not cause AIDS Acquired Immune Deficiency Syndrome
Αποστολή από: Rose στις Οκτώβριος 07, 2019, 09:03:45
https://www.researchgate.net/publication/261948355_Inventing_the_AIDS_Virus

Inventing the AIDS Virus

Foreword P.H. Duesberg. A Critical Analysis of the HIV-T4-cell-AIDS Hypothesis E. Papadopulos-Eleopulos, et al. Factor VIII, HIV and Aids in Haemophiliacs: An Analysis of their Relationship E. Papadopulos-Eleopulos, et al. Foreign-Protein-Mediated Immunodeficiency in Hemophiliacs with and without HIV P.H. Duesberg. Critical Analysis of the Current Views on the Nature of AIDS V.L. Koliadin. Some Mathematical Considerations on HIV and AIDS M. Craddock. HIV as a Surrogate Marker for Drug Use: A Re-analysis of the San Francisco Men's Health Study B.J. Ellison, et al. A Critical Appraisal of the Vancouver Men's Study Does it Refute the Drugs/AIDS Hypothesis? M. Craddock. Duesberg and the Right of Reply According to Maddox-Nature P.H. Duesberg, H. Bialy. HIV: Science by Press Conference M. Craddock. AZT Toxicity and AIDS Prophylaxis: Is AZT Beneficial for HIV+ Asymptomatic Persons with 500 or More T4 Cells per Cubic Millimeter? M.D. Zaretsky. The Toxicity of Azidothymidine (AZT) on Human and Animal Cells in Culture at Concentrations Used for Antiviral Therapy D.T. Chui, P.H. Duesberg. Measuring Inhalant Nitrite Exposure in Gay Men: Implications for Elucidating the Etiology of AIDS-Related Kaposi's Sarcoma H.W. Haverkos, D.P. Drotman. A Hypothetical Disease of the Immune System That May Bear Some Relation to the Acquired Immune Deficiency Syndrome K.B. Mullis. The Epidemiology and Transmission of AIDS: A Hypothesis Linking Behavioural and Biological Determinants to Time, Person and Place G.T. Stewart. Five Myths About AIDS that have Misdirected Research and Treatment R.S. Root-Bernstein. Semen Alloantigens and Lymphocytotoxic Antibodies in AIDS and ICL R.S. Root-Bernstein, S. Hobbs de Witt. AIDS and Good Theory-Making S. Harris. How Much Longer Can We Afford the AIDS Virus Monopoly? P.H. Duesberg. HIV and AIDS: Have we Been Misled? Questions of Scientific and Journalistic Responsibility S. Lang. To Fund or Not to Fund, That is the Question: Proposed Experiments on the Drug--AIDS Hypothesis To Inform or Not to Inform, That is Another Question S. Lang. HIV Symposium at AAAS Conference J. Lauritsen. AIDS and Poppers T. Bethell. NIDA Meeting Calls for Research into the Poppers--Kaposi's Sarcoma Connection J. Lauritsen. The Thinking Problem in HIV-Science P.E. Johnson. The Incidence Quagmire J. Lauritsen. The HIV Test C. Farber. Cry, Beloved Country: How Africa Became the Victim of a Non-Existent Epidemic of HIV/AIDS N. Hodgkinson.
Τίτλος: Απ: HIV virus does not cause AIDS Acquired Immune Deficiency Syndrome
Αποστολή από: Rose στις Οκτώβριος 07, 2019, 09:06:04
https://www.researchgate.net/publication/303473089_Some_mathematical_considerations_on_HIV_and_AIDS

Some mathematical considerations on HIV and AIDS
Chapter · January 1996 with 138 Reads 

It is commonly accepted that HIV is both necessary and sufficient to cause the immunodeficiency and multiple diseases seen in patients diagnosed with AIDS. In other words it is accepted that HIV is the cause of AIDS. Upon this basis public health decisions in all Western countries regarding AIDS are made. However, many scientists now question the role of the virus (Root-Bernstein, 1993). Questions that have arisen about the virus include whether or not it is present in sufficient quantities to cause disease and whether or not AIDS is infectious. The former question has been applied to by new studies using the Polymerase Chain Reaction (PCR) technique that claim to detect very large quantities of virus in HIV+ patients at all stages of disease progression. I will examine these studies and show that they do not truly answer the criticisms that have been levelled. They in fact give rise to more questions than they answer. Predictions that one can make from them contradict the observed pattern of the disease. I will also argue that data based upon the so called Quantitative Competitive PCR need to be treated with caution.
Τίτλος: Απ: HIV virus does not cause AIDS Acquired Immune Deficiency Syndrome
Αποστολή από: Rose στις Οκτώβριος 07, 2019, 09:23:21
'HIV test a crime, AIDS 'cure' killed a whole generation'
https://www.youtube.com/watch?v=buoGGsch5mM&t=10s

Thousands of experts, scientists and politicians from around the globe have gathered in Vienna to discuss HIV/AIDS prevention. But the convention has also attracted sceptics who oppose mainstream beliefs surrounding the deadly virus. To discuss the alternative HIV/AIDS conference RT talks to Joan Shenton, founder of the Immunity Resource Foundation.
Τίτλος: Απ: HIV virus does not cause AIDS Acquired Immune Deficiency Syndrome
Αποστολή από: Rose στις Οκτώβριος 07, 2019, 10:51:56
https://www.amazon.com/HIV-AIDS-Greatest-Century-profitable-business-ebook/dp/B07CRLPRPH


HIV-AIDS SCAM EXPOSED 8th APRIL PART - I
https://www.youtube.com/watch?v=fNIQ1s_6sO8


http://biswaroop.com/HIV

HIV-AIDS : Greatest Lie of 21 Century and the most profitable business Kindle Edition
by Dr. Biswaroop Roy Chowdhury  (Author)

This book touches the most sensitive subject of the modern world. The truth given in the book is going to shake the faith of humanity on modern medicine forever. To avoid the confusion and misunderstanding about the reality of HIV/AIDS hypothesis and keeping in mind that the subject is already too complicated with lot of stigma and taboo attached around it, the book is divided into two sections. Section Ist attempts to explain the whole story in a plain language, while the section Ilnd is in a format more acceptable to the scientific community. However, the examples in both the sections are mutually exclusive. With this, I hope the book will be able to relieve the mankind of the economic, social and psychological burden of HIV/ AIDS...forever.
Τίτλος: Απ: HIV virus does not cause AIDS Acquired Immune Deficiency Syndrome
Αποστολή από: Rose στις Οκτώβριος 07, 2019, 11:11:31
https://www.researchgate.net/publication/20510863_Human_immunodeficiency_virus_and_acquired_immunodeficiency_syndrome_Correlation_but_no_causation

Human immunodeficiency virus and acquired immunodeficiency syndrome: Correlation but no causation

AIDS is an acquired immunodeficiency syndrome defined by a severe depletion of T cells and over 20 conventional degenerative and neoplastic diseases. In the U.S. and Europe, AIDS correlates to 95% with risk factors, such as about 8 years of promiscuous male homosexuality, intravenous drug use, or hemophilia. Since AIDS also correlates with antibody to a retrovirus, confirmed in about 40% of American cases, it has been hypothesized that this virus causes AIDS by killing T cells. Consequently, the virus was termed human immunodeficiency virus (HIV), and antibody to HIV became part of the definition of AIDS. The hypothesis that HIV causes AIDS is examined in terms of Koch's postulates and epidemiological, biochemical, genetic, and evolutionary conditions of viral pathology. HIV does not fulfill Koch's postulates: (i) free virus is not detectable in most cases of AIDS; (ii) virus can only be isolated by reactivating virus in vitro from a few latently infected lymphocytes among millions of uninfected ones; (iii) pure HIV does not cause AIDS upon experimental infection of chimpanzees or accidental infection of healthy humans. Further, HIV violates classical conditions of viral pathology. (i) Epidemiological surveys indicate that the annual incidence of AIDS among antibody-positive persons varies from nearly 0 to over 10%, depending critically on nonviral risk factors. (ii) HIV is expressed in less than or equal to 1 of every 10(4) T cells it supposedly kills in AIDS, whereas about 5% of all T cells are regenerated during the 2 days it takes the virus to infect a cell. (iii) If HIV were the cause of AIDS, it would be the first virus to cause a disease only after the onset of antiviral immunity, as detected by a positive "AIDS test." (iv) AIDS follows the onset of antiviral immunity only after long and unpredictable asymptomatic intervals averaging 8 years, although HIV replicates within 1 to 2 days and induces immunity within 1 to 2 months. (v) HIV supposedly causes AIDS by killing T cells, although retroviruses can only replicate in viable cells. In fact, infected T cells grown in culture continue to divide. (vi) HIV is isogenic with all other retroviruses and does not express a late, AIDS-specific gene. (vii) If HIV were to cause AIDS, it would have a paradoxical, country-specific pathology, causing over 90% Pneumocystis pneumonia and Kaposi sarcoma in the U.S. but over 90% slim disease, fever, and diarrhea in Africa.(viii) It is highly improbable that within the last few years two viruses (HIV-1 and HIV-2) that are only 40% sequence-related would have evolved that could both cause the newly defined syndrome AIDS. Also, viruses are improbable that kill their only natural host with efficiencies of 50-100%, as is claimed for HIVs. It is concluded that HIV is not sufficient for AIDS and that it may not even be necessary for AIDS because its activity is just as low in symptomatic carriers as in asymptomatic carriers. The correlation between antibody to HIV and AIDS does not prove causation, because otherwise indistinguishable diseases are now set apart only on the basis of this antibody. I propose that AIDS is not a contagious syndrome caused by one conventional virus or microbe. No such virus or microbe would require almost a decade to cause primary disease, nor could it cause the diverse collection of AIDS diseases. Neither would its host range be as selective as that of AIDS, nor could it survive if it were as inefficiently transmitted as AIDS. Since AIDS is defined by new combinations of conventional diseases, it may be caused by new combinations of conventional pathogens, including acute viral or microbial infections and chronic drug use and malnutrition. The long and unpredictable intervals between infection with HIV and AIDS would then reflect the thresholds for these pathogenic factors to cause AIDS diseases, instead of an unlikely mechanism of HIV pathogenesis.
Τίτλος: Απ: HIV virus does not cause AIDS Acquired Immune Deficiency Syndrome
Αποστολή από: Rose στις Οκτώβριος 07, 2019, 11:17:31
https://www.researchgate.net/publication/20510863_Human_immunodeficiency_virus_and_acquired_immunodeficiency_syndrome_Correlation_but_no_causation

AIDS is an acquired immunodeficiency syndrome defined by a severe depletion of T cells and over 20 conventional degenerative and neoplastic diseases. In the U.S. and Europe, AIDS correlates to 95% with risk factors, such as about 8 years of promiscuous male homosexuality, intravenous drug use, or hemophilia. Since AIDS also correlates with antibody to a retrovirus, confirmed in about 40% of American cases, it has been hypothesized that this virus causes AIDS by killing T cells. Consequently, the virus was termed human immunodeficiency virus (HIV), and antibody to HIV became part of the definition of AIDS. The hypothesis that HIV causes AIDS is examined in terms of Koch's postulates and epidemiological, biochemical, genetic, and evolutionary conditions of viral pathology. HIV does not fulfill Koch's postulates: (i) free virus is not detectable in most cases of AIDS; (ii) virus can only be isolated by reactivating virus in vitro from a few latently infected lymphocytes among millions of uninfected ones; (iii) pure HIV does not cause AIDS upon experimental infection of chimpanzees or accidental infection of healthy humans. Further, HIV violates classical conditions of viral pathology. (i) Epidemiological surveys indicate that the annual incidence of AIDS among antibody-positive persons varies from nearly 0 to over 10%, depending critically on nonviral risk factors. (ii) HIV is expressed in less than or equal to 1 of every 10(4) T cells it supposedly kills in AIDS, whereas about 5% of all T cells are regenerated during the 2 days it takes the virus to infect a cell. (iii) If HIV were the cause of AIDS, it would be the first virus to cause a disease only after the onset of antiviral immunity, as detected by a positive "AIDS test." (iv) AIDS follows the onset of antiviral immunity only after long and unpredictable asymptomatic intervals averaging 8 years, although HIV replicates within 1 to 2 days and induces immunity within 1 to 2 months. (v) HIV supposedly causes AIDS by killing T cells, although retroviruses can only replicate in viable cells. In fact, infected T cells grown in culture continue to divide. (vi) HIV is isogenic with all other retroviruses and does not express a late, AIDS-specific gene. (vii) If HIV were to cause AIDS, it would have a paradoxical, country-specific pathology, causing over 90% Pneumocystis pneumonia and Kaposi sarcoma in the U.S. but over 90% slim disease, fever, and diarrhea in Africa.(viii) It is highly improbable that within the last few years two viruses (HIV-1 and HIV-2) that are only 40% sequence-related would have evolved that could both cause the newly defined syndrome AIDS. Also, viruses are improbable that kill their only natural host with efficiencies of 50-100%, as is claimed for HIVs. It is concluded that HIV is not sufficient for AIDS and that it may not even be necessary for AIDS because its activity is just as low in symptomatic carriers as in asymptomatic carriers. The correlation between antibody to HIV and AIDS does not prove causation, because otherwise indistinguishable diseases are now set apart only on the basis of this antibody. I propose that AIDS is not a contagious syndrome caused by one conventional virus or microbe. No such virus or microbe would require almost a decade to cause primary disease, nor could it cause the diverse collection of AIDS diseases. Neither would its host range be as selective as that of AIDS, nor could it survive if it were as inefficiently transmitted as AIDS. Since AIDS is defined by new combinations of conventional diseases, it may be caused by new combinations of conventional pathogens, including acute viral or microbial infections and chronic drug use and malnutrition. The long and unpredictable intervals between infection with HIV and AIDS would then reflect the thresholds for these pathogenic factors to cause AIDS diseases, instead of an unlikely mechanism of HIV pathogenesis.
Τίτλος: Απ: HIV virus does not cause AIDS Acquired Immune Deficiency Syndrome
Αποστολή από: Rose στις Οκτώβριος 09, 2019, 21:32:28
'HIV test a crime, AIDS 'cure' killed a whole generation'
https://www.youtube.com/watch?v=buoGGsch5mM


Thousands of experts, scientists and politicians from around the globe have gathered in Vienna to discuss HIV/AIDS prevention. But the convention has also attracted sceptics who oppose mainstream beliefs surrounding the deadly virus. To discuss the alternative HIV/AIDS conference RT talks to Joan Shenton, founder of the Immunity Resource Foundation.

Τίτλος: Απ: HIV virus does not cause AIDS Acquired Immune Deficiency Syndrome
Αποστολή από: Rose στις Οκτώβριος 09, 2019, 21:38:11
Dr. Luc Montagnier, HIV and AIDS truth exposed, Un-cuted footage from "House of Numbers"
https://www.youtube.com/watch?v=rP_q2VI9c1w

The un-cut footage from documentary "House of Numbers" reveals truth about AIDS as told by Dr. Luc Montagnier. AIDS can be reversed. Nutrition is the answer. Hear it straight from the co-discoverer of HIV. Posted by NaturalNews.com

http://www.naturalnews.com/027631_AID...

The transcript between Brent Leung and Dr. Luc Montagnier

Leung [the filmmaker]: You talked about oxidative stress earlier. Is treating oxidative stress one of the best ways to deal with the African AIDS epidemic?

Montagnier [the scientist]: I think this is one way to approach, to decrease the rate of transmission, because I believe HIV we can be exposed to HIV many times without bring chronically infected, our immune system will get rid of the virus within a few weeks, if you have a good immune system; and this is the problem also of the African people. Their nutrition is not very equilibrated, they are in oxidative stress, even if they are not infected with HIV; so their immune system doesn't work well already. So it's prone, it can, you know, allow HIV to get in and persist. So there are many ways which are not the vaccine, the magic name, the vaccine, many ways to decrease the transmission just by simple measures of nutrition, giving antioxidants -- proper antioxidants -- hygiene measures, fighting the other infections. So they are not spectacular, but they could, you know, decrease very well the epidemic, to the level they are in occidental countries, western countries.

Leung: So if you have a good immune system, then your body can naturally get rid of HIV?

Montagnier: Yes.

Leung: Oh, interesting. Do you think we should have more of a push for antioxidants, and things of that nature, in Africa than antiretrovirals (AIDS drugs)?

Montagnier: We should push for more, you know, a combination of measures; antioxidants, nutrition advice, nutritions, fighting other infections -- malaria, tuberculosis, parasitosis, worms -- education of course, genital hygiene for women and men also, very simple measures which [are] not very expensive, but which could do a lot. And this is my, actually my worry about the many spectacular action for the global funds to buy drugs and so on, and Bill Gates and so on, for the vaccine. But you know those kind of measures are not very well funded, they're not funded at all, or they are, you know, it really depends on the local government to take choice of this, but local governments they take advice of the scientific advisors from the intelligent institutions, and they don't get this kind of advice very often.

Leung: Well there's no money in nutrition, right? There's no profit.

Montagnier: There's no profit, yes. Water is important. Water is key.

Leung: Now one thing you said, you were talking about the fact that if you have a built immune system, it is possible to get rid of HIV naturally. If you take a poor African who's been infected and you build up their immune system, is it possible for them to also naturally get rid of it?

Montagnier: [Nodding yes] I would think so.

Leung: That's an important point.

Montagnier: It's important knowledge which is completely neglected. People always think of drugs and vaccine. So this is a message which may be different from what you heard before, no?

Leung: The closing?

Montagnier: No, no, yes, my message, it's different from what you heard from (Anthony) Fauci or...

Leung: Yes, it's a little different.

Montagnier: Little different.

_____________

Nobel Laureate Montagnier: HIV Can Be Cleared Naturally - House of Numbers
https://www.youtube.com/watch?v=4fIS6h3QCu4


Professor Luc Montagnier, 2009 Nobel Laureate for the discovery of HIV, reveals his views on the treatment of HIV and its relationship to nutrition and profit with House of Numbers documentary Director, Brent Leung. The clip includes footage not previously seen in the documentary.
Τίτλος: Απ: HIV virus does not cause AIDS Acquired Immune Deficiency Syndrome
Αποστολή από: Rose στις Οκτώβριος 09, 2019, 21:39:21
Prof. Luc Montagnier's Extended House of Numbers Interview
https://www.youtube.com/watch?v=PyPq-waF-h4

HIV Co-Discoverer Luc Montagnier's Extended House of Numbers Interview with Director Brent Leung
Τίτλος: Απ: HIV virus does not cause AIDS Acquired Immune Deficiency Syndrome
Αποστολή από: Rose στις Οκτώβριος 09, 2019, 21:47:51
HIV FRAUD: MONTAGNIER VS. FAUCI
https://www.youtube.com/watch?v=11xlfHHAcBI

Τίτλος: Απ: HIV virus does not cause AIDS Acquired Immune Deficiency Syndrome
Αποστολή από: Rose στις Οκτώβριος 09, 2019, 21:50:48
HIV-AIDS: The Greatest Lie of 21st Century
HIV FRAUD: MONTAGNIER VS. FAUCI
https://www.youtube.com/watch?v=11xlfHHAcBI
Τίτλος: Απ: HIV virus does not cause AIDS Acquired Immune Deficiency Syndrome
Αποστολή από: Rose στις Οκτώβριος 09, 2019, 21:55:21
The HIV Hoax [EXPOSED] HIV Does Not Exist In The Hueman Body!
https://www.youtube.com/watch?v=NAIrSbEmZBI
Τίτλος: Απ: HIV virus does not cause AIDS Acquired Immune Deficiency Syndrome
Αποστολή από: Rose στις Οκτώβριος 09, 2019, 21:58:16
HIV-AIDS: The Greatest Lie of 21st Century
https://www.youtube.com/watch?v=EKhL36Qo0Ds

HIV  a Human immunodeficiency virus cannot cause AIDS. HIV cannot enter your body through sexual contact, blood transfusion or by any other means. A must watch video to shatter all ill-conceived beliefs, to expose all in-humanitarian acts and to make nation free of the economic and social burden of HIV/AIDS.
Τίτλος: Απ: HIV virus does not cause AIDS Acquired Immune Deficiency Syndrome
Αποστολή από: Rose στις Οκτώβριος 10, 2019, 00:55:50
http://skepdic.gr/Entries/Alpha/hivdenial.htm

Άρνηση του HIV/AIDS

"...το περιοδικό Continuum, το οποίο εξέδιδαν αντιφρονούντες φορείς του HIV,
έκλεισε όταν όλοι οι εκδότες του πέθαναν από αιτίες που σχετίζονται με το AIDS"*

Η άρνηση πως υπάρχουν ακαταμάχητα στοιχεία ότι ο HIV (Ιός Ανθρώπινης Ανοσοποιητικής Ανεπάρκειας) προκαλεί AIDS (Σύνδρομο Επίκτητης Ανοσοποιητικής Ανεπάρκειας). Κατά γενική συναίνεση η επιστημονική κοινότητα δέχεται ότι το AIDS έχει σκοτώσει πάνω από 25 εκατομμύρια ανθρώπους παγκόσμια και ότι ο HIV προκαλεί το AIDS. (δείτε Viviana Simon, et al. "HIV/AIDS epidemiology, pathogenesis, prevention, and treatment." Lancet August 5, 2006: 489-504.)

Έχουν δοθεί αρκετοί λόγοι για ν' αμφισβητήσει κανείς ότι τα στοιχεία που συνδέουν το AIDS με τον HIV είναι ακαταμάχητα:

Το AIDS δεν είναι μια σαφώς ορισμένη παθογόνος οντότητα αλλά ένα κοινωνικό-πολιτικό κατασκεύασμα (Culshaw) ή ένα ενιαίο όνομα για μια πληθώρα ασθενειών.
Ο HIV δεν έχει ποτέ απομονωθεί σε καθαρή μορφή, οπότε και η ύπαρξη του είναι αμφισβητήσιμη όπως επίσης και η εγκυρότητα των τεστ για τον HIV.
Οι αντιρετροϊκές θεραπείες δεν έχουν ελεγχθεί κάτω από σωστά ελεγχόμενες δοκιμές για την επίδειξη κλινικής βελτίωσης ή καλύτερης υγείας, πόσο μάλλον για την παράταση της ζωής.
Η ύπαρξη του HIV δεν έχει αποδειχτεί. Τα τεστ του HIV είναι αναξιόπιστα. Επίσης δεν υπάρχουν αποδείξεις για τη σεξουαλική μετάδοση του HIV (Papadopulos-Eleopulos*).

Ο HIV υπάρχει αλλά είναι αβλαβής (Duesberg, μεταξύ άλλων).
Ο HIV δεν είναι σεξουαλικά μεταδιδόμενος και δεν προκαλεί AIDS (Henry Bauer, μεταξύ άλλων).
Οι φαρμακευτικές εταιρίες γνωρίζουν πως τα αντιρετροϊκά φάρμακα είναι αναποτελεσματικά για την καταπολέμηση του AIDS αλλά αποτελεσματικά για την πρόκληση του AIDS (Rath and Farber).
Οι θάνατοι από το AIDS προκαλούνται από υποσιτισμό, ναρκωτικά και τα αντιρετροϊκά φάρμακα.



Ορισμένοι από τους πιο επιφανείς αρνητές του HIV/AIDS είναι ο Henry Bauer, συνταξιούχος καθηγητής χημείας και συγγραφέας (The Origin, Persistence, and Failings of HIV/AIDS Theory 2007), ο Hiram Caton, φιλόσοφος της ηθικής και συνταξιούχος καθηγητής πολιτικής και ιστορίας, (The AIDS Mirage 1995), η Rebecca Culshaw, μαθηματική βιολόγος (Science Sold Out: Does HIV Really Cause AIDS? 2007), ο Peter Duesberg, καθηγητής μοριακής και κυτταρικής βιολογίας (Inventing the AIDS Virus 1997), η Celia Farber, δημοσιογράφος (Serious Adverse Events: An Uncensored History of AIDS 2006; "Out of Control: AIDS and the Corruption of Medical Science", Harper's, March, 37-52; 2006), ο Neville Hodgkinson, ιατρικός δημοσιογράφος (AIDS: The Failure of Contemporary Science 1996), ο John Lauritsen, αναλυτής και ακτιβιστής των gay (Poison by Prescription: The AZT Story 1990; The AIDS War: Propaganda, Profiteering, and Genocide from the Medical-Industrial Complex 1993; Death Rush: Poppers & AIDS Lauritsen & Wilson 1986; The AIDS Cult: Essays on the Gay Health Crisis Lauritsen & Young 1997), η Christine Maggiore, μια οροθετική που δούλευε στη διαφήμιση και στο marketing (What If Everything You Thought You Knew about AIDS War Wrong? 2000), ο Gary Null, εκφωνητής ραδιοφώνου και υποστηρικτής του "φυσικού τρόπου ζωής " (AIDS: A Second Opinion 2001), η Ελένη Παπαδοπούλου-Ελεοπούλου ( Eleni Papadopulos-Eleopulos), εργαζομένη σε νοσοκομείο με πτυχίο στην πυρηνική φυσική από το Πανεπιστήμιο του Βουκουρεστίου (The Perth Group), ο  David Rasnick, βιοχημικός, σχεδιαστής των αναστολέων πρωτεάσης και ανώτερος ερευνητής στο Mathias Rath Health Foundation, ο Mathias Rath, ιατρός, ο Rodney Richards, χημικός οργανικής και πρώην υπάλληλος της Amgen , και η Joan Shenton, ιατρική δημοσιογράφος (Positively False: Exposing the Myths Around HIV and AIDS 1998).

Υπάρχουν επίσης πολλές ιστοσελίδες που υποστηρίζουν αυτή την άρνηση όπως οι Rethinking AIDS, Alive and Well, HEAL καθώς επίσης και η ιστοσελίδα του παραρτήματος του Σαν Φρανσίσκο της οργάνωσης AIDS Coalition to Unleash Power (ACT UP). Το παράρτημα στο Σ.Φ. ζητούσε παλιά από την κυβέρνηση να χρηματοδοτήσει την έρευνα πάνω στο AIDS. Τώρα στέλνει επιστολές σε μέλη του Κονγκρέσου ζητώντας τους να σταματήσει η χρηματοδότηση * . Η ιστοσελίδα διακηρύσσει πως,

Ο HIV δεν προκαλεί το AIDS...
Τα τεστ που ελέγχουν για αντισώματα του HIV είναι λανθασμένα και επικίνδυνα...
Τα φάρμακα κατά του AIDS είναι δηλητήριο...


Άλλα παραρτήματα του ACT UP έχουν αποδοκιμάσει το παράρτημα του Σαν Φρανσίσκο.

Φυσικά, υπάρχουν και ιστοσελίδες που αντιμάχονται τους αρνητές του AIDS: το Εθνικό Ινστιτούτο Αλλεργιών και Λοιμωδών Ασθενειών των Η.Π.Α. (National Institute of Allergies and Infectious Diseases) έχει δημοσιεύσει τα Στοιχεία για το ότι ο HIV Προκαλεί το AIDS. Τα Κέντρα Ελέγχου Ασθενειών και Πρόληψης (Centers for Disease Control and Prevention) δημοσίευσε ένα Κατάλογο Αποδεδειγμένων Γεγονότων. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας δημοσίευσε μια σελίδα για το HIV/AIDS. Το www.aids.org δημοσίευσε μια Απάντηση στους Αρνητές του AIDS: Είναι το AIDS πραγματικό; Το AIDSTruth.org δημοσίευσε μια σελίδα που Καταρρίπτει τους Μύθους των Αρνητών του AIDS, και το τμήμα φυσικής του Southern Methodist δημοσίευσε το "Η Άρνηση του AIDS είναι Ψευδοεπιστήμη".

Δυο περίεργα γεγονότα ξεχωρίζουν από την προηγούμενη λίστα των αρνητών του AIDS. Πρώτον, λίγοι είναι υψηλά ειδικευμένοι επιστήμονες με πτυχία από ευυπόληπτα πανεπιστήμια και δεύτερον, κανένας τους δεν έχει επιστημονικό υπόβαθρο στην επιδημιολογία και να έχει άμεσα ασχοληθεί με την έρευνα πάνω στον HIV και το AIDS. Οι πιο σχετικοί που μπορούμε να βρούμε να έχουνε ασχοληθεί με τον τομέα είναι ο Δρ. Culshaw ο οποίος έχει δημιουργήσει μαθηματικά μοντέλα της μόλυνσης του HIV, ο Δρ. Richards, που δούλευε για την εταιρία που παρήγαγε τα πρώτα τεστ αντισωμάτων του HIV, και τον Δρ. Rasnick που παρήγαγε αναστολείς πρωτεάσης παρόμοιους με αυτούς που χρησιμοποιούνται στη θεραπεία του AIDS. Οι αρνητές κατέληξαν στα συμπεράσματά τους κυρίως με το να συνάγουν συμπεράσματα από την προσωπική τους εμπειρία και από ανεκδοτολογικά πειστήρια, ή από δημοσιευμένα άρθρα άλλων. Η πρώτη ερώτηση που πρέπει να κάνουμε είναι: Γιατί οι αρνητές έχουν οποιαδήποτε αξιοπιστία; Αφού απαντήσουμε αυτή την ερώτηση, μπορούμε να ρωτήσουμε για το αν οι αρνητές έχουν βγάλει σωστά συμπεράσματα από τις ανεκδοτολογικές μαρτυρίες και τα δεδομένα που αναφέρουν και αν έχουν συλλέξει επιλεκτικά τα δεδομένα.

Λόγω των πεποιθήσεων τους, οι αρνητές προτείνουν πως οι ασθενείς του AIDS πρέπει να νοσηλεύονται με βιταμίνες και βότανα, μασάζ, ομοιοπαθητική και μια ποικιλία αναπόδεικτων θεραπειών*. Τρεις από τους πιο ευθαρσείς αρνητές είναι ο Gary Null, ο David Rasnick και ο Mathias Rath οι οποίο βγάζουν μερικώς τα προς το ζην πουλώντας βιταμίνες και άλλα συμπληρώματα. Πριν από μερικά χρόνια, οι πιο σημαντικοί αρνητές ήταν ο Thabo Mbeki, πρόεδρος της νότιας Αφρικής, ο Manto Tshabalala-Msimang, υπουργός υγείας της Νότιας Αφρικής και ο Anthony Brink, διευθυντής του Treatment Information Group (TIG), που ιδρύθηκε για να στηρίξει τον δικό του ισχυρισμό ότι τα αντιρετροϊκά φάρμακα είναι μια μορφή φαρμακολογικής γενοκτονίας. Ο Brink είναι αυτοδίδακτος στην φαρμακολογία. Τα τελευταία χρόνια ο Mbeki κράτησε αποστάσεις από τον Brink* . Στο παρελθόν ο Mbeki λάμβανε κάποιες τουλάχιστον από τις συμβουλές του από το Διαδίκτυο και από μυθιστορήματα όπως Ο Επίμονος Κηπουρός (Nattrass 2007), και προσκάλεσε τους αρνητές να διοργανώσουν συνέδριο στη χώρα του* αλλά πρόσφατα το κόμμα του (African National Congress) υιοθέτησε την άποψη της επιστημονικής κοινότητας *. Ο Tshabalala-Msimang έχει κάποια εκπαίδευση στην ιατρική, στη μαιευτική και τη γυναικολογία όπως επίσης και ένα Μάστερ στη Δημόσια Υγεία από το Πανεπιστήμιο του Antwerp. Κανένας από τους νοτιο-Αφρικανούς αρνητές δεν έχει υπόβαθρο στην έρευνα του AIDS ή του HIV αλλά κάποια στιγμή όλοι ήταν πεπεισμένοι πως τα αντιρετροϊκά φάρμακα ήταν σχεδιασμένα για να σκοτώνουν ανθρώπους και πρότειναν πράγματα όπως το σκόρδο ή τα παντζάρια για να ενισχυθεί το ανοσοποιητικό σύστημα και να καταπολεμηθεί το AIDS. Απ' όσο ξέρω, ο Brink συνεχίζει να υποστηρίζει αυτές τις απόψεις.

Στη Νότιο Αφρική σήμερα, ζούνε με τον HIV περισσότερα από πέντε εκατομμύρια άτομα ενώ πεθαίνουν γύρω στα 1000 την ημέρα λόγω του AIDS * . Σ' αυτή τη χώρα έχουν πεθάνει μέχρι τώρα από την ασθένεια σχεδόν δύο εκατομμύρια. Με άλλα λόγια, το ένα τέταρτο περίπου του πληθυσμού είτε έχει AIDS είτε έχει πεθάνει από το AIDS. Οι Νοτιοαφρικανοί περνούν περισσότερη ώρα σε κηδείες παρά στο να πηγαίνουν για κούρεμα * . Οι αρνητές δεν είχαν καμία επίδραση πάνω στην επιστημονική κοινότητα αλλά αυτό που έχει συμβεί στη Νότιο Αφρική είναι απόδειξη πως έχουνε σημαντική επίδραση σε μη-επιστημονικές κοινότητες. Οι Smith και Novella τονίζουν: "Καθώς αυτή η αμφισβήτηση των επικρατούντων θεωριών έχει συμβεί ως επί το πλείστον έξω από την επιστημονική βιβλιογραφία, πολλοί ιατροί και ερευνητές είχαν την πολυτέλεια να τις αγνοήσουν ως περιθωριακές και συνεπώς, ασήμαντες" (2007). Αυτό έχει ξανασυμβεί σε πεδία όπως η έρευνα του παραφυσικού, οι ισχυρισμοί για ελεύθερη ενέργεια (αέναη κίνηση), καθώς και πολλών ειδών άλλων λεγόμενων "εναλλακτικών" ιατρικών πρακτικών και ψυχολογικών θεραπειών. Όταν προσθέσει κανείς και την ψευδοσυμμετρία των ΜΜΕ στο γεγονός ότι η επιστημονική κοινότητα είναι πολύ απασχολημένη με το να παράγει επιστήμη από το να λιώνειι τις μύγες των ακραίων πεποιθήσεων, τότε καταλήγουμε με μία περιθωριακή κοινότητα με μηδαμινή αξιοπιστία στην επιστημονική κοινότητα η οποία όμως έχει μεγάλο αντίκτυπο σε τμήματα της κοινωνίας.

Γιατί να δώσει κανείς οποιαδήποτε αξιοπιστία στους ισχυρισμούς των αρνητών; Κανείς σχεδόν δεν προέρχεται από τον τομέα της έρευνας πάνω στον HIV/AIDS και ελάχιστοι από αυτούς έχουν επιστημονικό υπόβαθρο. Δεκάδες χιλιάδες επαγγελματιών υγείας και ερευνητών μπορεί να κάνουν λάθος αλλά είναι μάλλον περίεργο που ούτε ένας του τομέα δεν συμπλέει με τους αρνητές. Πόσο πιθανό είναι να παραμένουν σιωπηλοί επειδή όλοι φοβούνται να χάσουν εισοδήματα ή γιατί βρίσκονται στο τσεπάκι της Μεγάλης Φαρμακευτικής; Γιατί οι επιστήμονες που βρίσκονται μεταξύ των αρνητών, όπως ο Henry Bauer, δεν δημοσιεύουν σε ιατρικά περιοδικά; Είναι πιθανό να υπάρχει μια συνομωσία για να συγκαληφθούν οι ιδέες αυτών που πάνε ενάντια στις επικρατούσες θεωρίες της επιστήμης; Δεν νομίζω. Πιστεύω ότι ο λόγος που οι αρνητές έχουν οποιαδήποτε αξιοπιστία είναι γιατί παρέχουν ένα ελκυστικό μήνυμα σε πολλούς ανθρώπους που διακατέχονται από φόβο και που δεν εμπιστεύονται την επιστήμη, την Μεγάλη Φαρμακευτική ή την κυβέρνηση. Το μήνυμα είναι ελκυστικό σε αυτούς που δεν θέλουν να πιστέψουν ότι ο HIV συνδέεται με τον τρόπο ζωής τους ή ότι πρέπει να χρησιμοποιούν προφυλακτικό. Το μήνυμα είναι ελκυστικό σε αυτούς που είναι οροθετικοί και που δεν θέλουν να πιστέψουν ότι τους έχει δοθεί μια θανατική καταδίκη.

Υπάρχουν όμως ισχυρά στοιχεία που να δίνουν αξιοπιστία στους αρνητές; Δεν μπόρεσα να τα βρω. Για παράδειγμα η Maggiore ισχυρίζεται ότι μιας και οι επιπτώσεις του HIV μπορούν να προκληθούν και από άλλα πράγματα πέρα από τον ιό, τότε ο HIV δεν προκαλεί AIDS. Αυτό είναι σαν να ισχυρίζεται ότι μιας και ο καρκίνος του πνεύμονα δεν προκαλείται μόνο από το τσιγάρο, τότε το τσιγάρο δεν προκαλεί καρκίνο του πνεύμονα. Ισχυρίζεται επίσης ότι υπάρχουν πολλές λανθασμένες διαγνώσεις AIDS αλλά τα επιχειρήματα της είναι σοφιστείες *. Η αναγνωρισμένη άποψη της επιστημονικής κοινότητας δεν είναι ότι ο HIV αποτελεί απόλυτα αναγκαία συνθήκη για οποιαδήποτε από τις σχετιζόμενες με το AIDS ασθένειες όπως το σάρκωμα Καπόζι, η πνευμονία από πνευμονοκύστη carinii (PCP), η δάαρροια, η στοματική λευκοπλακία, η δυσπλασία του τραχήλου της μήτρας κλπ. Ούτε είναι αναγνωρισμένη η άποψη ότι το να έχει κάποιος μια από τις παθήσεις που χαρακτηρίζουν το AIDS, επαρκεί για τη διάγνωση του AIDS.

Ο ισχυρισμός ότι δεν υπάρχουν αποδείξεις για το ότι το AZT ή άλλα αντιρετροϊκά φάρμακα είναι αποτελεσματικά στην καταπολέμηση του AIDS, είναι απλά ψέμα *. Μάλιστα, μια από τις πρώτες μελέτες που κατέγραψαν την αποτελεσματικότητα του AZT είχε γίνει από ερευνητές που ήταν τόσο εστιασμένοι στο ν' αποδείξουν ότι οι προσευχές αυξάνουν το προσδόκιμο ζωής των ασθενών με AIDS ώστε να μην αναφέρουν το γεγονός πως ο λόγος που δεν πέθανε κανένας ασθενής τους κατά τη διάρκεια της μελέτης τους ήταν μάλλον γιατί έπαιρναν αντιρετροϊκά φάρμακα *. Το γεγονός ότι κάποιος μπορεί να βλάφτηκε λαμβάνοντας το AZT, ενώ δεν είχε AIDS, είναι άσχετο με το αν είναι αποτελεσματικό για τους ασθενείς.

Ο ισχυρισμός ότι οι συσχετισμοί μεταξύ του HIV και του AIDS είναι επίπλαστοι, είναι απλά ψευδής και φαίνεται αληθοφανής μόνο λόγω της επιλεκτικής χρήσης ανεκδοτολογικών μαρτυριών και αναφορών *.

Οι αποδείξεις ότι ο HIV προκαλεί το AIDS είναι συντριπτικές όπως επίσης και το ότι "η ετεροφυλοφιλική συνουσία ευθύνεται πλέον για το 70-80% όλων των μεταδόσεων του ιού παγκόσμια *". Ο ισχυρισμός ότι το AIDS προκαλείται κυρίως από ναρκωτικά, δεν στηρίζεται από στοιχεία *. Ο ισχυρισμός ότι το πρόβλημα του AIDS στην Αφρική οφείλεται στη φτώχεια ή ότι δεν υπάρχει καν τέτοιο πρόβλημα στην Αφρική, είναι απλά λάθος και βασίζεται σε διαστρέβλωση και απόκρυψη γεγονότων *.

Ο Henry Bauer αρχίζει τον πρόλογο του καινούργιου του βιβλίου "The Origin, Persistence, and Failings of HIV/AIDS Theory" (Η Καταγωγή, η Διατήρηση και η Κατάρρευση της Θεωρίας HIV/AIDS) με τον ισχυρισμό:

...η καθιερωμένη άποψη συνεχώς παροτρύνει για "ασφαλές σεξ", ειδικά για τη χρήση προφυλακτικών, στηριζόμενη στη βάση ότι το HIV/AIDS μεταδίδεται σεξουαλικά. Όμως, μελέτες οι οποίος λαμβάνουν υπόψιν διαφορετικούς βαθμούς χρήσης των προφυλακτικών έχουν βρει ότι δεν υπάρχει καμία διαφορά. Επίσης, παρατηρήσεις της μετάδοσης με σεξουαλικό τρόπο έχουν βρει ότι αυτή είναι ασήμαντα μικρή: ετεροφυλοφιλική συνουσία χωρίς προφύλαξη μεταξύ ενός οροθετικού με ένα υγιές άτομο φέρει πιθανότητα 1:1000 ορομετατροπής του υγιούς -να γίνει οροθετικό-, σύμφωνα με μελέτες που έχουν πραγματοποιηθεί όχι μόνο στις ΗΠΑ αλλά και στην Ταϋλάνδη, στην Αϊτή και στην Αφρική όπου σύμφωνα με επίσημες αναγγελίες, η ετεροφυλοφιλική συνουσία είναι ο κύριος τρόπος μετάδοσης του ιού.

Ο Bauer έχει δίκιο σχετικά με το ποσοστό ορομετατροπής. Σύμφωνα με τη Nancy Padian:

Η τρέχουσα πιθανότητα μετάδοσης του ιού από άντρα σε γυναίκα μετά από μία έκθεση στον ιο του HIV είναι 0.01-0.32% και η μετάδοση από γυναίκα σε άντρα ύστερα από έκθεση είναι 0.01-0.1%.

Όμως δεν συνάγεται από το γεγονός αυτό ότι τα προφυλακτικά δεν κάνουν τίποτα. Όπως σημειώνει η Padian:

...ένας άντρας ή μια γυναίκα μπορεί να γίνει οροθετική ύστερα και από μια και μόνο επαφή. Στις αναπτυσσόμενες χώρες, ειδικά στην υπο-σαχάρια Αφρική, αρκετοί παράγοντες (μόλυνση και με άλλες σεξουαλικά μεταδιδόμενες ασθένειες, πρακτικές περιτομής, μικρή αποδοχή των προφυλακτικών, πρότυπα επιλογής σεξουαλικών συντρόφων, τοπικοί ιικοί τύποι που κυκλοφορούν στην περιοχή, υψηλά ιικά φορτία μεταξύ των οροθετικών κλπ) μπορούν ν' αυξήσουν την πιθανότητα ετεροφυλοφιλικής μετάδοσης στο 20% ή και υψηλότερα. Στοιχεία που καταγράφουν ειδικά την ετεροφυλοφιλική μετάδοση του ιού προέρχονται από οροασύμβατα ζευγάρια (ζευγάρια όπου το ένα μέλος είναι οροθετικό και το άλλο όχι). Με την πάροδο του χρόνο ο HIV μεταδίδεται και στο άλλο μέλος. Άλλες μελέτες έχουν καταγράψει τη μετάδοση του HIV μέσα από τη δικτύωση των σεξουαλικών συντρόφων. Επιπρόσθετα στοιχεία προέρχονται από επεμβατικές μελέτες οι οποίες, για παράδειγμα, προωθούν τη χρήση των προφυλακτικών ή παροτρύνουν τη μείωση του αριθμού των σεξουαλικών συντρόφων: η καταγεγραμμένη επιτυχία αυτών των επεμβάσεων οφείλεται στο ότι αποτρέπουν τη μετάδοση του HIV.

Με λίγα λόγια, τα στοιχεία για τη σεξουαλική μετάδοση του HIV είναι επαρκώς καταγεγραμμένα, οριστικά και βασισμένα πάνω στις πρότυπες, αναμφισβήτητες μεθόδους και πρακτικές της ιατρικής επιστήμης. Άτομα που αναφέρουν τη δημοσίευση της Padian κ.α. του 1997 ή δεδομένα από άλλες μελέτες της ερευνητικής μας ομάδας με σκοπό το να δώσουν υπόσταση στο μύθο ότι ο HIV δεν μεταδίδεται σεξουαλικά, αν μη τι άλλο δεν είναι καλά πληροφορημένοι. Η κατάχρηση που κάνουν σε αυτά τα αποτελέσματα των μελετών είναι παραπλανητική, ανεύθυνη και ενδεχομένως επιβλαβής για το κοινό.

Ο Bauer, ο συνταξιούχος χημικός και συγγραφέας, ισχυρίζεται επίσης ότι "ο HIV δεν έχει απομονωθεί πότε σε καθαρή μορφή, οπότε και τα τεστ για τον HIV δεν έχουν τεκμηριωθεί - στ' αλήθεια λοιπόν, μπορεί κάποιος να αμφισβητήσει και την ίδια την ύπαρξη του HIV"* . Αυτοί όμως που κάνουν έρευνα πάνω στο AIDS ισχυρίζονται ότι:

...μοντέρνες τεχνικές καλλιέργειας έχουν επιτρέψει την απομόνωση του HIV σε όλους ουσιαστικά τους ασθενείς με AIDS καθώς επίσης και σε όλα τα HIV οροθετικά άτομα, τόσο με αρχικά όσο και με προχωρημένα στάδια της νόσου. Επιπρόσθετα, η αλυσίδα πολυμεράσης (PCR) και άλλες εξελιγμένες μοριακές τεχνικές έχουν επιτρέψει στους ερευνητές να καταγράψουν την παρουσία γονιδίων του HIV σε όλους ουσιαστικά τους ασθενείς του AIDS, καθώς επίσης και σε άτομα που βρίσκονται στα αρχικά στάδια της νόσου του HIV.*

Ο Bauer λέει επίσης ότι "οι αντιρετροϊκές θεραπείες δεν έχουν ελεγχθεί πότε σε ελεγχόμενες μελέτες για την κλινική αποτελεσματικότητα τους ή για την βελτίωση της υγείας του ασθενή, πόσο μάλλον για την αύξηση του προσδόκιμου ζωής *". Εδώ που τα λέμε, το βιβλίο-άρνηση του HIV που έχει γράψει μοιάζει με μια πλήρη λίστα του προγράμματος των αρνητών του HIV. Συνεπώς αν κάποιος θέλει να βρει μαζεμένα σε ένα μέρος το τι ισχυρίζονται οι αρνητές του AIDS και το τι στοιχεία νομίζουν πως στηρίζουν τις θέσεις τους, μπορεί να διαβάσει το βιβλίο του Bauer.

Από την άλλη, αν κάποιος ενδιαφέρεται ν' ακούσει το τι έχουν να πούνε για τον HIV και το AIDS οι επιστήμονες που κάνουν έρευνα πάνω στο θέμα, τότε προτείνω στους αναγνώστες να διαβάσουν κάποιες από τις δημοσιεύσεις τους ή τουλάχιστον να δουν τις ιστοσελίδες που έχουν δημιουργήσει ως απάντηση στους αρνητές.

Τέλος θα πρέπει να σημειωθεί ότι αρκετοί διαπρεπείς επιστήμονες που κάποτε συσχετίζονταν με τους αρνητές, έχουν πλέον αλλάξει την άποψη τους και αποδέχονται πως ο HIV είναι ένας σημαντικός αιτιώδης παράγοντας για την ανάπτυξη του AIDS: ο Robert Root-Bernstein, καθηγητής επιστημών υγείας στο Michigan State University (Rethinking AIDS: The Tragic Cost of Premature Consensus 1993), ο Joseph Sonnabend, συνταξιούχος γιατρός, επιστήμονας και ερευνητής πάνω στο AIDS, και ο Walter Gilbert κάτοχος του Νόμπελ Χημείας του 1980.

Περισσότερες Πληροφορίες

Treatment Action Campaign
Ignorance is not bliss
Errors in Celia Farber's March 2006 article in Harper's Magazine (2006). Robert Gallo et al.
HIV Denial in the Internet Era. 2007. Tara C. Smith and Steven P. Novella
Evaluating Personal Experiences by Robert T. Carroll (2007)
Answering the AIDS Denialists: Is AIDS Real? (2000). by Bruce Mirken
Mass Media Funk: May 6, 2000; Mbeki invites Duesberg to Pretoria
Mass Media Funk: May 11, 2000; Mbeki blames poverty for AIDS
SD Newsletter 46: September 9, 2004: AIDS dissident and advisor to the South African Health Minister, Dr. Robert Giraldo, recently recommended that HIV+ patients take a mixture of olive oil, lemon juice, garlic, and African potato.
Mass Media Funk: September 16, 2004; Wangari Maathai, the Kenyan assistant minister for environment and natural resources and a professor of biology at Nairobi University, claims that HIV/AIDS is a biological weapon manufactured by the developed world to wipe out the black race from developing countries
Mass Media Funk: February 15, 2007; Mbeki improves but president of Gambia picks up the baton
Nicoli Nattrass. (2007). "AIDS: Denialism vs. Science" September/October issue of Skeptical Inquirer; 31-37.
Iliffe, John. 2006. The African AIDS Epidemic: A History. Ohio University Press.

Nicoli Nattrass. (2007). Mortal Combat: AIDS Denialism and the Struggle for Antiretrovirals in South Africa. University of KwaZulu-Natal Press.

Padian N. et al. 1993. Prevention of heterosexual transmission of human immunodeficiency virus through couple counseling. Journal of  Acquired Immune Deficiency Syndrome.  Sep;6(9):1043-8

Padian N. et al. 1997. Heterosexual transmission of human immunodeficiency virus (HIV) in Northern California: results from a ten-year study. American Journal of  Epidemiology; 146:350-7.
Τίτλος: Απ: HIV virus does not cause AIDS Acquired Immune Deficiency Syndrome
Αποστολή από: Rose στις Οκτώβριος 10, 2019, 01:28:34
AIDS Does Not Exist: Let go of the Concocted Artificial Construct
https://www.youtube.com/watch?v=26fyHAIqB40
Τίτλος: Απ: HIV virus does not cause AIDS Acquired Immune Deficiency Syndrome
Αποστολή από: Rose στις Οκτώβριος 10, 2019, 01:33:08
AIDS Conference 2012: Terry Michael challenges Barre-Sinoussi about "HIV" & Luc Montagnier
https://www.youtube.com/watch?v=TdKOWg3C5dk
Τίτλος: Απ: HIV virus does not cause AIDS Acquired Immune Deficiency Syndrome
Αποστολή από: Rose στις Οκτώβριος 10, 2019, 01:40:08
AIDS Does Not Exist : Formula for the Acronym 'AIDS'
https://www.youtube.com/watch?v=i5IUMh8YgXY
Τίτλος: Απ: HIV virus does not cause AIDS Acquired Immune Deficiency Syndrome
Αποστολή από: Rose στις Οκτώβριος 10, 2019, 01:43:16
Acquired Immune Deficiency Syndrome - "AID$" Why it's not a Real Syndrome
https://www.youtube.com/watch?v=Z65I2G4e-nQ
Τίτλος: Απ: HIV virus does not cause AIDS Acquired Immune Deficiency Syndrome
Αποστολή από: Rose στις Οκτώβριος 10, 2019, 01:53:14
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/3299090

Format: AbstractSend to
N Engl J Med. 1987 Jul 23;317(4):192-7.
The toxicity of azidothymidine (AZT) in the treatment of patients with AIDS and AIDS-related complex. A double-blind, placebo-controlled trial.
Richman DD, Fischl MA, Grieco MH, Gottlieb MS, Volberding PA, Laskin OL, Leedom JM, Groopman JE, Mildvan D, Hirsch MS, et al.
Abstract
We conducted a double-blind, placebo-controlled trial of oral azidothymidine (AZT) in 282 patients with the acquired immunodeficiency syndrome (AIDS) or AIDS-related complex. Although significant clinical benefit was documented (N Engl J Med 1987; 317:185-91), serious adverse reactions, particularly bone marrow suppression, were observed. Nausea, myalgia, insomnia, and severe headaches were reported more frequently by recipients of AZT; macrocytosis developed within weeks in most of the AZT group. Anemia with hemoglobin levels below 7.5 g per deciliter developed in 24 percent of AZT recipients and 4 percent of placebo recipients (P less than 0.001). Twenty-one percent of AZT recipients and 4 percent of placebo recipients required multiple red-cell transfusions (P less than 0.001). Neutropenia (less than 500 cells per cubic millimeter) occurred in 16 percent of AZT recipients, as compared with 2 percent of placebo recipients (P less than 0.001). Subjects who entered the study with low CD4 lymphocyte counts, low serum vitamin B12 levels, anemia, or low neutrophil counts were more likely to have hematologic toxic effects. Concurrent use of acetaminophen was also associated with a higher frequency of hematologic toxicity. Although a subset of patients tolerated AZT for an extended period with few toxic effects, the drug should be administered with caution because of its toxicity and the limited experience with it to date.
Τίτλος: Απ: HIV virus does not cause AIDS Acquired Immune Deficiency Syndrome
Αποστολή από: Rose στις Οκτώβριος 10, 2019, 01:59:57
https://const4ntinos.com/2012/04/18/%CE%B7-%CE%B1%CF%80%CE%AC%CF%84%CE%B7-%CF%84%CE%BF%CF%85-aids-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%84%CE%BF-%CF%86%CE%B1%CF%81%CE%BC%CE%B1-%CE%BA%CE%B1%CF%81%CF%84%CE%B5%CE%BB-%CE%AD%CE%BD%CE%B1-%CE%B1%CF%84/

Η απάτη του AIDS και το ΦΑΡΜΑ-ΚΑΡΤΕΛ: ένα ατιμώρητο έγκλημα
Posted on 18/04/2012by Const4ntinos
ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Ο αναγνώστης του άρθρου  θα πρέπει να έχει  υπ’ όψιν ότι  δεν αποτελεί παρά μια σύντομη εξιστόρηση του ζητήματος, με  απλουστευμένα θεωρητικά–επιστημονικά στοιχεία, για την ενημέρωση του μη ειδικού κοινού στό οποίο απευθύνεται. Κρίναμε αναγκαίο να παραπέμψουμε εκείνους  που θα  ήθελαν πληρέστερη  ενημέρωση  στην ενδεικτική   βιβλιογραφία  που δημοσιεύουμε στο τέλος  και  στα επιστημονικά άρθρα  που υπάρχουν  στο  Ιντερνετ ή σε ειδικευμένα περιοδικά.

* Δρ  Heinz Ludwig Sänger, ομότιμος καθηγητής της μοριακής βιολογίας και της ιολογίας,  Max-Planck-Institutes for Biochemy, München, βραβείο Κώχ 1978:  «Μέχρι σήμερα δεν υπάρχει  ούτε ένα πραγματικά πειστικό επιστημονικά στοιχείο για την ύπαρξη του HIV. Ενας τέτοιος ρετροϊός δεν απομονωθηκε, ούτε καθαρίστηκε έστω και για  μια φορά , με τις μεθόδους κλασικής ιολογίας.» (Επιστολή σε Süddeutsche Zeitung 2000)

Στις αρχές της δεκαετίας του 1970 ο τότε πρόεδρος  των ΗΠΑ Ρ. Νίξον, ανακοίνωσε  την  χρηματοδότηση  με τεράστια ποσά  της μεγαλύτερης  μέχρι τότε εκστρατείας  κατά του καρκίνου, με σκοπό να εντοπισθεί ο ρετροιός που, σύμφωνα με την θεωρία που κυριαρχούσε στους  κύκλους των ρετροιολόγων, έπρεπε να ευθύνεται γιά την ασθένεια. Αυτό βέβαια ερχόταν σε  αντίθεση με τα μέχρι τότε παραδεκτά από την  ιατρική (ενδεικτικά   και μόνον   αναφέρουμε   την άποψη του μεγάλου Οtto Warburg  για την οξειδωτική φύση της καρκινογένεσης), την καθημερινή εμπειρία  των γιατρών, αλλά και τό  άμεσα εμπειρικό γεγονός ότι ο  καρκίνος δεν μεταδίδεται, ούτε ποτέ μεταδόθηκε από ένα ασθενή σε έναν υγιή! (Για το τεράστιο θέμα του καρκίνου βλ. Το έργο του Ρ. Ουώλτερς «Εναλλακτικές Θεραπείες του Καρκίνου», εκδόσεις Αλκυών, και  Ralph Moss: : «The  cancer  Industry», Ν.Υ. Paragon House, 1989 )

Αφού λοιπόν   ξοδεύτηκαν δισεκατομμύρια  δολάρια  σε μια εξαρχής  άχρηστη έρευνα που απέτυχε παταγωδώς, όπως ήταν επόμενο, κάνοντας απλά πλουσιότερους ορισμένους ερευνητές και εταιρίες,  έπρεπε  να φανούν ότι κάπου τέλος πάντων εχρησίμευσαν: Εδώ λοιπόν αρχίζει η ιστορία της  μεγαλύτερης επιστημονικής και ιατρικής απάτης του 20ού αιώνα: Η επινόηση ενός δήθεν θανατηφόρου και ανίατου ιού, του ΗΙV, που προκαλεί το ΑΙDS.  Ενδεικτικός είναι ο τίτλος του κύριου έργου του  «Γαλιλαίου του 20ού αιώνα» -όπως  μερικοί τον απεκάλεσαν, του  Peter DUESBERG: «INVENTING THE AIDS VIRUS» (Εφευρίσκοντας τόν ιό του ΑΙDS, 1996), καθηγητή Μοριακής Βιολογίας  του Πανεπιστημίου του Μπέρκλευ-Καλιφόρνια, του  κορυφαίου  Ιολόγου στον κόσμο. Η δήθεν επιστημονική αυτή άποψη επιβλήθηκε με μια πλημμυρίδα προπαγάνδας  από τα ΜΜΕ, που όμοιά της δεν είχε γνωρίσει ο κόσμος, αρχίζοντας με μια διαβόητη  πλέον δημόσια συνέντευξη του Γκάλο  στις  23 Απριλίου 1984, όταν δεν είχε δημοσιευθεί, ούτε φυσικά συζητηθεί, καμία ακόμη επιστημονική έρευνα για το θέμα, ενώ μια μέρα μετά, η Glaxo-Wellcome άρχισε νά πουλάει τα  «τεστ του AIDS», και, σε λίγες μέρες,  τα πρώτα  «φάρμακα του AIDS»! Χαρακτηριστικό είναι ότι ο ισχυρισμός ότι ο «HIV» προκαλεί το «AIDS» δέν υποστηρίχθηκε από βιβλιογραφική αναφορά, ότι μια τέτοια αναφορά δεν υπήρξε  ποτέ, ακόμη και στις αρχές της δεκαετίας του ‘80, όταν ο Karry Mullis, που κέρδισε το βραβείο Νόμπελ το 1993 για την ανακάλυψη της μεθόδου pcr (=αλυσιδωτής αντίδρασης πολυμεράσης), έψαξε εκτενώς για μια τέτοια αναφορά χωρίς οποιαδήποτε  επιτυχία (2). Αυτό που όλο κι όλο θα βρείτε είναι μια αναφορά στην πολυδιαφημισμένη  συνέντευξη τύπου που πραγματοποιήθηκε στην Ουάσιγκτον, στις 23 Απριλίου 1984 και κατά τη διάρκεια της οποίας η Margaret Heckler, υπουργός υγείας και κοινωνικών υπηρεσιών, ανήγγειλε υπερήφανα,  παρουσία του Robert Gallo, ότι μόλις  είχε ανακαλυφθεί  ένας ρετροϊός  που ήταν «η πιθανή» αιτία του AIDS. Το επόμενο πρωί, όλες οι εφημερίδες στις ΗΠΑ και παγκοσμίως, έλαμπαν με μεγάλους τίτλους, στους οποίους παρέλειψαν μόνο μια λέξη: «πιθανός». Τα μέσα φέρνουν τεράστια ευθύνη  για την παραπληροφόρηση του κοινού…

Η  ΕΝΑΡΞΗ ΤΗΣ ΕΞΑΠΑΤΗΣΗΣ
Η  ευκαιρία  για το φάρμα–καρτέλ  δόθηκε με τη δημοσίευση από τον ιολόγο Gottlieb το 1981 για το CDC (=κέντρο ελέγχου ασθενειών) της Ατλάντα μιας μελέτης, στην οποία οι πρώτες 5 περιπτώσεις του AIDS αναφέθηκαν σε πέντε αρσενικούς ομοφυλόφιλους ασθενείς (1). Και οι  πέντε ήταν τοξικομανείς. Και οι  πέντε χρησιμοποιούσαν  αμυλικά νιτρώδη άλατα («Poppers»). Δεν ήξεραν ο ένας τον άλλον και δεν θα μπορούσαν, επομένως, να έχουν μολύνει ο ένας τον άλλο. Εν τούτοις,ο Gottlieb πρότεινε αμέσως τη μεταδοτική φύση της ασθένειας και της μετάδοσής της από τις σεξουαλικές επαφές, μια υπόθεση που, αμέσως, ευνοϊκά έγινε αποδεκτή  από το CDC. Ακόμα, δεν υπήρξε απολύτως καμία αιτιολόγηση, βασισμένη σε αυτές τις πρώτες 5 περιπτώσεις, για  το ότι θα μπορούσε να είναι μια σεξουαλικά διαβιβασθείσα μεταδοτική ασθένεια. Φανταστείτε δηλαδή ότι είστε ιατρικά υπεύθυνοι περίπου 100 εργαζομένων, ότι  όλοι λειτουργούν σε ένα κακώς αερισμένο εργοστάσιο, όπου τα άλατα μολύβδου χρησιμοποιούνται αφειδώς. Εντοπίζετε σύντομα 10 περιπτώσεις  δηλητηρίασης από μόλυβδο. Πρόκειται να καταλήξετε στο συμπέρασμα ότι η δηλητηρίαση από μόλυβδο είναι μια μεταδοτική ασθένεια διαβιβασθείσα σεξουαλικά; Αυτό είναι ακριβώς που έκανε ο Gottlieb! Πώς είναι δυνατό  μια τέτοια ιδιαίτερα απίθανη υπόθεση να έγινε αποδεκτή με τόση πολλή αξιοπιστία; Η απάντηση είναι απλή και τραγική. Θυμηθείτε, είμαστε προς το τέλος της δεκαετίας του ‘70 και  στις αρχές της  δεκαετίας του ‘80: το ηθικό ήταν μάλλον χαμηλό στο CDC, όπου πολύ λίγες επιδημίες ανιχνεύθηκαν από τις ημέρες της πολιομυελίτιδας, και το ηθικό ήταν επίσης πολύ χαμηλό στο εθνικό ίδρυμα καρκίνου (NCI), στη  Bethesda, όπου οι γιγαντιαίες προσπάθειες που αναπτύχθηκαν κατά τη διάρκεια των προηγούμενων 20 ετών και που χρηματοδοτήθηκαν από τεράστιους προϋπολογισμούς, που στόχευαν πρώτιστα στην απόδειξη του υποθετικού ρόλου των ρετροιών στον ανθρώπινο καρκίνο, τελείωναν με ολοκληρωτική  αποτυχία. Το CDC καθώς επίσης και το NCI επομένως πήδησαν με ορμή  σε αυτήν την σχετιζόμενη μέ ρετροιούς υποθετική επιδημία του AIDS, ορμή  πού απέρρεε ως αποτέλεσμα  σκοπιμοτήτων  της  πολιτικής για την επιστήμη, όχι από οποιαδήποτε αυστηρή ανάλυση των ιολογικών  στοιχείων. Δυστυχώς, δέκα έτη αργότερα, ο «πόλεμος ενάντια στον καρκίνο» δεν είχε καταλήξει σε κανένα αποτέλεσμα… Ούτε έστω και ένας και μόνο ρετροιός δεν είχε καθοριστεί που μπορεί να είναι η αιτία έστω και ενός μόνο καρκίνου, ή μιας  και μόνo λευχαιμίας  στον άνθρωπο.

Πρωταγωνιστές  της βρόμικης αυτής ιστορίας ένας σχετικά  άγνωστος μέχρι τότε Γάλλος βιολόγος, ο Luc  Montagnier, καί o R. Gallo, Αμερικανός ιολόγος, «ο τίμιος Μπόμπ» – όπως τον αποκαλούν ειρωνικά οι συνάδελφοί του – δισεκατομμυριούχος πια σήμερα, χάρις εις τα δικαιώματα (rοyalties) των «τεστ  HIV» που  πουλάει ανά την υφήλιο. Σε ένα δείγμα από  εκκρίσεις ενός Γάλλου ασθενή  αιμοφιλικού, ο Μοντανιέ  ισχυρίσθηκε – χωρίς ποτέ να το αποδείξει επιστημονικά, δηλαδή σύμφωνα με τους κανόνες της ιολογίας – (Αξιώματα του Κώχ), ότι βρήκε ένα νεό είδος ιού, καί μερικά από τα δείγματα αυτά έστειλε στον Γκάλο, ο οποίος  ισχυρίσθηκε μετά από λίγο ότι απομόνωσε έναν ιό που τότε ονόμασε HITLV-1, [σε …συσχετισμό  με έναν άλλο  ιό, τον ΗL23V, που δήθεν είχε ανακαλύψει  7 χρόνια πριν  σε ασθενείς  με λευχαιμία, και που  Ο  ΙΔΙΟΣ  ΠΑΡΑΡΑΔΕΧΘΗΚΕ ΜΕΤΑ ΟΤΙ  επρόκειτο περί… λάθους!], ο οποίος, προσβάλλοντας τα  ανοσοποιητικά κύτταρα, τα κατέστρεφε σκοτώνοντας έτσι τον ασθενή. Σημειώνουμε εδώ ότι τα στοιχεία που έφερε για να αποδείξει την ύπαρξη του « ΗL23V» ήταν  όμοιου είδους με εκείνα που θα επικαλούνταν το 1984 για να αποδείξει την ανακάλυψη του «ΗΙV», με την διαφορά ότι τα πρώτα ήταν καλύτερα γιατί είχε χρησιμοποιήσει ζωντανούς ιστούς, και όχι καλλιέργειες, ενώ οι ηλεκτρονικές φωτογραφίες του υλικού ήταν σε βαθμό πυκνότητας 1.16 gm/ml. Ξέσπασε τότε  μια  μεγάλη διαμάχη για τα δικαιώματα της ανακάλυψης και των τεστ μεταξύ ΗΠΑ και Γαλλίας, πού λύθηκε με συμβιβασμό Ρήγκαν-Σιράκ, αφού κατάλαβαν  προφανώς ότι ο σκυλοκαυγάς  μπορεί  να  κατέστρεφε τη λεία  που  ήταν  αρκετή  και  για τους δύο.

EΠΙΣΤΗΜΗ  ΔΙΑ ΠΡΟΕΔΡΙΚΩΝ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΩΝ
Κατ’ αρχήν η θεωρία του AIDS=HIV παραβιάζει τα θεμελιώδη πρότυπα που χρησιμοποιούνται για να προσδιορίσουν εάν ένας  συγκεκριμένος οργανισμός προκαλεί μια καθορισμένη ασθένεια. Αυτοί οι κανόνες καλούνται «αξιώματα Koch,» και θεσπίστηκαν πάνω από 100 έτη πριν από το γερμανό βακτηριολόγο Robert Koch, ο οποίος καθόρισε τις αιτίες της φυματίωσης, του άνθρακα και άλλων ασθενειών. Αυτοί οι κανόνες είναι 1) ο ύποπτος  οργανισμός πρέπει να είναι παρών  σε κάθε περίπτωση ασθένειας, και σε επαρκείς ποσότητες για να προκαλέσουν την ασθένεια 2) Ο παράγοντας  να μην  μπορεί να βρεθεί σε άλλες ασθένειες και 3) μετά από την απομόνωση και τη διάδοση, ο παράγοντας  μπορεί να προκαλέσει την ασθένεια όταν διαβιβάζεται σε έναν άλλο οικοδεσπότη.

Ο HIV, αν δεχθούμε ότι υπάρχει, παραβιάζει και τα τρία αξιώματα: Δεν είναι παρών σε  όλες τις οιονεί-ΑΙDS ασθένειες, στό 65,87 τοις εκατό των ανθρωπων πού πέθαναν από ΑΙDS δεν υπήρχε ούτε ίχνος του, ήταν δηλαδή αρνητικοί, δεν βρίσκεται σε  μία  αλλά σε 30 ευδιάκριτες ασθένειες, και οι χιμπατζήδες που εμβολιάζονται με το HIV αποδεδειγμένα δεν ανέπτυξαν AIDS ακόμα και μετά από  15 έτη. Και αυτά υπό την προϋπόθεση ότι τα αποκαλούμενα «τέστ του HIV» είναι εξιδιασμένα (βλ. παρακάτω).

Εμβρόντητη  και απορημένη  η  διεθνής  επιστημονική  κοινότητα  έβλεπε να καπελώνεται από ένα δόγμα, το οποίο κανείς δεν  έπρεπε  να αμφισβητήσει, παρά τα όσα μέχρι τότε ήταν παραδεκτά, και που εν ολίγοις  ισχυριζόταν ότι:  α)  Η  ύπαρξη αντισωμάτων σε έναν  οργανισμό  ασθενούς  δεν  δείχνει  ότι   ξεπέρασε  ήδη  μια  μόλυνση από ιό ή ότι προσπαθεί να την υπερνικήσει, αλλά ότι ο ιός   εγκαταστάθηκε και δρα ανενόχλητος! Επίσης ότι όσο πιό μεγάλος είναι ο αριθμός των αντισωμάτων, τόσο πιό άρρωστος είναι ο οργανισμός, ενώ κανονικά, το αντίθετο και μόνο συμβαίνει! β) Η περίοδος που μεσολαβεί από την υποτιθέμενη μόλυνση  μέχρι  την  εκδήλωση της ασθένειας δεν είναι μερικών ημερών ή εβδομάδων, αλλά πολλών ετών ή  και  δεκαετιών, και  τούτο  παρά  το ότι ο υποτιθέμενος ιός  είναι  τρομακτικής  καταστροφικής  ισχύος καί άρα  θά  έπρεπε  λογικά  και  φυσιολογικά  να  έχει  αστραπιαία  αποτελέσματα..!
[ Οι ρετροιοί  δέν μπορούν νά καταστρέψουν τα κύτταρα  που τους φιλοξενούν, για τον απλό λόγο ότι η ζωή τους εξαρτάται από τη ζωή του κυττάρου-ξενιστή. Αρα, και αν ακόμα δεχτούμε ότι ένας ρετροιός  προσέβαλε ένα κύτταρο, δεν μπορεί εξ ορισμού νά τό καταστρέψει, αφού αυτό θά σήμαινε ότι θά καταστρεφόταν καί ο ίδιος!]


Δρ Gordon Stewart, ομότιμος καθηγητής της δημόσιας υγείας, πανεπιστήμιο της Γλασκώβης: «Το AIDS είναι μια συμπεριφοριστική ασθένεια. Είναι αποτέλεσμα πολλών συντελεστών, από διάφορες ταυτόχρονες πιέσεις στο ανοσοποιητικό σύστημα – ουσιών, φαρμακευτικών και ναρκωτικών, σεξουαλικά μεταδιδόμενων ασθενειών,  πολλαπλών μολύνσεων από ιούς.» (Spin June 1992)



δ’) Ανεξήγητο για το  κατεστημένο του AIDS  παραμένει το γεγονός ότι υπάρχουν οροθετικά άτομα που 15 και 20 χρόνια μετά την υποτιθέμενη μόλυνσή τους από τόν ιό, παραμένουν υγιή, όπως επίσης  το ότι  πολλοί επιστρέφουν σε αρνητικό ιικό φορτίο (αρκεί να μην πάρουν το τοξικότατο ΑΖΤ!)

ε’) Ο αριθμός των ιών που είναι αναγκαίος για να αχρηστευθεί το ανοσοποιητικό σύστημα ώστε να μη μπορεί να τους αναπαραγάγει. Εάν ο ρετροϊός θανατώσει το κύτταρο-οικοδεσπότη, έχει  διαπράξει αμέσως αυτοκτονία —οποιαδήποτε πιθανή επιδημία τελειώνει προτού να αρχίσει. Τα τ-λεμφοκύτταρα (τα λευκά αμυντικά κύτταρα του αίματός μας) αναπαράγονται 500 φορές  γρηγορότερα από όσο  αναπαράγεται υποθετικά ο «ιός HIV». Αυτό απλά σημαίνει ότι ακόμα κι αν η υπόθεση HIV/AIDS ήταν σωστή, είναι γιά πάντα αδύνατο για τον HIV να κερδίσει  τη μάχη. Είναι σάν νά  πείτε  ότι πρόκειται να κατακτήσετε την Κίνα  δίδοντας  μια μη μεταδοτική γρίπη σε 3 στρατιώτες ημερησίως ενώ ο στρατός τους αυξάνεται από 1.500 άνδρες  καθημερινά.

στ΄) Οι περιοχές με υψηλή οροθετικότητα για τη μόλυνση HΙV εμφανίζονται να είναι χωρίς AIDS. Περίπου 25% του πληθυσμού στη νότια Ιαπωνία εμφανίζεται να έχει τα αντισώματα ενάντια στον ιό που συγκρίνεται σε περίπου 5% στην Αϊτή και 1% στις Ηνωμένες Πολιτείες, όμως μέχρι τώρα μόνο 14 περιπτώσεις του AIDS έχουν αναφερθεί από την Ιαπωνία

Αυτή λοιπόν είναι σέ γενικές γραμμές η προέλευση και η ουσία της  θεωρίας   των  θλιβερών  υπαλληλίσκων–«επιστημόνων» του φαρμακευτικού καρτέλ, στο οποίο – μεταξύ άλλων – κυριαρχεί  η Glaxo-Wellcome, συμφερόντων  του ομίλου Rockefeller, ο οποίος άλλωστε ελέγχει: Πρώτον τη διαβόητη Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας (WHO), καταγέλαστη στο  παγκόσμιο στερέωμα με τα διαρκώς αντικαθιστώμενα (ανάλογα με τις  υποδείξεις του καρτέλ) κριτήρια των δεικτών της μόλυνσης του περιβάλλοντος και της ανοχής  σ΄αυτήν  του οργανισμού, καθώς και των ορίων των  ποσοτήτων των χημικών ουσιών πού εμπεριέχονται στά φάρμακα.  Δεύτερον, την ιατρική εκπαίδευση μέσω των μεγαλογιατρών  οι οποίοι  κατέχουν καί διανέμουν  τις πανεπιστημιακές έδρες και τις ερευνητικές  θέσεις. Τρίτον, τα κατά τόπους πρακτορεία  του φαρμα-καρτέλ (τύπου «γιατροί του κόσμου», «μη κυβερνητικές  οργανώσεις», «οργανώσεις κατά του  AIDS»  καλοπληρωμένους μεγαλοδημοσιογράφους-πλασιέ του ΑΖΤ, δήθεν αγωνιζόμενους  για   την πληροφόρηση του κοινού, οι οποίοι βέβαια δεν άκουσαν  τίποτε  για την εξόντωση  ολόκληρων πληθυσμών  του Τρίτου κόσμου με την πείνα, τους πολέμους και τα επιλεκτικά εμπάργκο.  (Βλ. Ανοιχτή  επιστολή  του  δρos  Maτίας  Ρατ  στους λαούς  καί  τίς κυβερνήσεις  της 3ης Φεβρ.  2003, Τρίτο Μάτι].

Η  αντιμετώπιση των  επιστημόνων πού διαφωνούν καί καταγγέλλουν  την  «επίσημη»  θεωρία του HIV-AIDS από το Φάρμα-καρτέλ  και  τους  επιστημονικούς εκπροσώπους του είναι αποκαλυπτική  για την  «επιστημοσύνη» των  τελευταίων: στέρηση της ελευθερίας  συζήτησης των απόψεων  αυτών, άρνηση  δημοσίευσης των στα καθιερωμένα διεθνή περιοδικά της επιστημονικής έρευνας, (π.χ.Nature, Lancet) αλλά και, last but not least, εκδίωξη από τις πανεπιστημιακές έδρες, στέρηση χρηματοδοτήσεων για έρευνα, (όπως π.χ. στην περίπτωση του  Ντούεσμπεργκ και  του  Καθηγ. Στέφαν Λάνκα), παρακολούθηση  από το FBI (Ντούεσμπεργκ), προσπάθειες  ηθικού εξευτελισμού, με κατινίστικα κουτσομπολιά μέσω των κατευθυνόμενων  δημοσιογράφων-μισθοφόρων του καρτέλ (περίπτωση του νομπελίστα  Κάρυ Μούλις, του « Αινστάιν της Βιολογίας του 20ού αιώνα», όπως τον αποκάλεσαν), και απόπειρες δολοφονίας (περίπτωση του καθηγητή  Χάινριχ Κρέμερ).  Tο  βιβλίο του Χ. Κρέμερ, Η σιωπηλή Επανάσταση της Ιατρικής του καρκίνου καί του Αids» (ιταλική έκδοση 2003).

OI ΠΡΩΤΕΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΕΡΕΥΝΗΤΩΝ
Μετά απ’ τό πρώτο σόκ, καί όταν σιγά–σιγά αποκαλύπτονταν η πλήρης έλλειψη επιστημονικής τεκμηρίωσης, οι επιστήμονες που  δεν εξαρτώνταν από το καρτέλ άρχισαν να αντιδρούν και να αναρωτώνται τι συνέβαινε, με επικεφαλής τον  Duesberg, ο οποίος  από τό  86-87 άρχισε  νά δημοσιεύει  άρθρα (3) όπου εξέφραζε τίς  αντιρρήσεις του πρός τήν  επίσημη  άποψη  περί νέου ιού  πού προκαλεί  ένα… αστερισμό ασθενειών (29 στήν αρχή), οι οποίες, όμως ήταν  από …αιώνες  γνωστές, καί στίς οποίες λίγο-λίγο προσετίθεντο  καί άλλες, έτσι ώστε, άν  κάποιος  ήταν  θετικός στό τέστ HIV καί  ταυτόχρονα εμφάνιζε μία από  τίς  …δεκάδες  ασθένειες  του καταλόγου (π.χ. Σάρκωμα Καπόζι, φυματίωση, διάρροια), χαρακτηρίζονταν  ως  ασθενής του AIDS, ενώ  άν δέν  τίς εμφανίζει, είναι απλά «φορέας  του  ΗΙV». Τό πρόβλημα βέβαια είναι ότι από εκείνους πού πέθαναν από «ΑΙDS», μόνο τό    34,13%  ήταν  θετικοί στό τέστ! Αλλά  αυτό  δέν  κλονίζει  την « ορθοδοξία», ούτε τήν προβληματίζει. Με ταχυδακτυλουργική  μαεστρία  ονομάζει τούς  ανθρώπους  αυτούς  «ασθενείς  με ιδιοπαθή CD4+T-κυταρρολεμφοκυτοπενία», καί  καθαρίζει μιά καί καλή μαζί τους! Ο  Ντούεσμπεργκ  λοιπόν,αντιτάσσει  ότι  ο ιός  αυτός, του οποίου δέχεται τήν ύπαρξη, (Bλ. Όμως σελ. 7), είναι ένας  αβλαβέστατος ρετροιός, όμοιος μέ δεκάδες άλλους πού ενυπάρχουν καί συμβιώνουν μέ τόν ανθρώπινο οργανισμό. Αποδίδει δέ τό ΑΙDS στήν συνολική κατάρρευση του οργανισμού  από τήν  χρήση ναρκωτικών, καί τήν χρήση του ισχυρότατα τοξικού  ΑΖΤ, δηλαδή του… δήθεν φαρμάκου πού πλάσσαρε τό καρτέλ γιά  τή «θεραπεία»!  Ο Δρ Robert E. Willner άφησε άναυδη την Ισπανία  εμβολιαζόμενος  με το αίμα του Pedro Tocino, ενός οροθετικού αιμοφιλικού. Αυτή η επίδειξη για να αποδείξει ότι ο  ιός HIV δεν προκαλεί το AIDS και είναι στην πραγματικότητα αβλαβής (ο Willner δεχόταν,όπως ο Ντούεμπεργκ, ότι ο ιός υπάρχει)   αναφέρθηκε στην πρώτη σελίδα κάθε σημαντικής εφημερίδας στην Ισπανία. Η εμφάνισή του στη δημοφιλέστερη εκπομπή  τηλεόρασης  της Ισπανίας  προκαλεσε μια 4  πρός 1 απάντηση από το ακροατήριο υπέρ της θέσης του ενάντια στη  » υπόθεση του AIDS «, όμως αυτό το ιστορικό γεγονός δεν αναφέρθηκε ποτέ στον ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΌ Τύπο… Ο Δρ Peter Duesberg έχει προσφερθεί επίσης νά εμβολιασθεί ο ίδιος με το HIV προκειμένου να υπογραμμιστεί η  αντίθεσή  του στο τρέχον δόγμα του AIDS.

Θά  πρέπει εδώ νά  επισημάνουμε τήν  ανατριχιαστική ψυχρότητα μέ τήν οποία  αποφάσισαν, όπως  ίδιος ο Μοντανιέ αδιάντροπα περιγράφει στό βιβλίο του  «Ανθρωποι καί Ιοί», νά ποτίσουν τά σώματα των δύστυχων «οροθετικών» μέ ένα από τά ισχυρότερα  τοξικά δηλητήρια, πρώην πειραματική ουσία κατά του καρκίνου, πού οι ίδιοι οι ερευνητές των εταιριών, στίς αρχές της  δεκαετίας του  60 αποφάσισαν νά  απορρίψουν  εντελώς, ακόμη καί σάν  πειραματική, λόγω  της  φοβερής της  τοξικότητας, δηλαδή τήν αζινοβουδίνη ή ΑΖΤ (σελ. 152,186). Τό δηλητήριο λοιπόν αυτό «αγωνίζονται» τά ελεεινά ενεργούμενα του καρτέλ νά μοσχοπουλήσουν στίς  αφρικανικές χώρες, εξοντώνοντας γιά μιά ακόμη φορά τούς δύσμοιρους λαούς τους καί μάλιστα παρουσιάζοντάς το καί σάν … ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΗ ΒΟΗΘΕΙΑ! (Ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ, Κάρτερ, ταξίδεψε τό 2002 στή  Ν.Αφρική μαζί  μέ τόν Μπίλ Γκέιτς, γιά νά πιέσει την κυβερνήσή  της νά αγοράσουν  τό «φάρμακο», βρίσκοντας αμέριστη υποστήριξη από τόν κ. Μαντέλα, φετινό  πρωταγωνιστή (2003) του ετήσιου τσίρκου-«ανθρωπιστικής συναυλίας» του φάρμα-καρτέλ , [πραγμα πού  ex posteriori έρχεται, σύν τοις άλλοις, νά  εξηγήσει, γιατί ο ήρωας Δημήτρης Τσαφέντας -κρητικής καταγωγής- ο άνθρωπος πού εκτέλεσε τόν ρατσιστή πρωθυπουργό Φέρβερντ  τό 1966-έμεινε τριάντα τρία χρόνια σέ απόλυτη απομόνωση (1966-99) καί πέθανε τό 1999  στίς φυλακές της Πρετόρια, 5 χρόνια μετά τήν  πτώση του καθεστώτος εκείνου… Ο νοών,νοείτω…]

Η  ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ   ANAIΡΕΣΗ  ΤΗΣ  ΘΕΩΡΙΑΣ  ΤΟΥ  ΦΑΡΜΑ-ΚΑΡΤΕΛ
Το ίδιο περίπου χρονικό διάστημα   άρχισαν νά γίνονται ευρύτερα γνωστές οι επιστημονικές εργασίες  της  ομάδας  επιστημόνων  υπό τήν  ονομασία  « Η  ομάδα του Πέρθ», μέ ηγετική της μορφή τήν ελληνίδα βιοφυσικό, καθηγήτρια του Πανεπιστημίου του Πέρθ, Ελένη Παπαδοπούλου–Ελεοπούλου, μέ συνεργάτες, μεταξύ άλλων, τόν Καθηγ. Γιάννη Παπαδημητρίου (Παν. Πέρθ), τόν ειδικό  Παθολόγο Βάλενταρ Ταρνερ, καί άλλους, πού ήδη διευρύνεται μέ επιστήμονες από όλες τίς ηπείρους.
Η ομάδα του Πέρθ, γιά πρώτη φορά, όχι μόνον κατέδειξε τίς ανακολουθίες της επίσημης άποψης καί τά τεράστια κενά τεκμηρίωσής της ,αλλά καί  απέδειξε μέ αδιάσειστα στοιχεία  τήν ψευδοεπιστημονικότητα των  ισχυρισμών  της, ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΟΝΤΑΣ ΟΤΙ Ο «HIV» ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ! Πέραν δέ τούτου, σέ μιά υψηλού επιπέδου  επιστημονική πολεμική μέ τόν Duesberg, ανέδειξε  τά λάθη της άποψής του ,αναλαμβάνοντας έτσι πρωταγωνιστικό παγκοσμίως ρόλο στόν αγώνα κατά των χρυσοκάνθαρων της  επίσημης άποψης. Ενδεικτικό είναι ότι καί η νεώτερη γενιά των  παγκοσμίως “αντιφρονούντων του AIDS», έχει ως επιστημονικό σημείο αναφοράς της τίς εργασίες της ομάδας του Πέρθ.
.
Ελένη Παπαδοπούλου-Ελεοπούλου  (Καθηγ. του Πανεπ. του Πέρθ-Αυστραλία)

1) Καθαρισμός HIV. Κανένας δεν έχει πετύχει ποτέ τον καθαρισμό του HIV. Όπως τό  έχει αναγνωρίσει  ο  δρ Luc Montagnier  σέ μιά  συνέντευξη  που έχει δώσει στόν Djamel Tahi τό 1997, η ομάδα του ινστιτούτου Παστέρ δεν κατόρθωσε  ποτέ να καθαρίσει  τον HIV. Στις μελέτες του Iνστιτούτου Παστέρ το 1983 ανήγγειλε τη «απομόνωση» ενός ρετροιού κυρίως βάσει της μετάβασης της μόλυνσης στην κυτταρική  καλλιέργεια, αλλά χωρίς ποτέ να πετύχει έναν καθαρισμό των ρετροιικών  μορίων, συγκρίσιμο μέ  αυτόν που επιτυγχανόταν τόσο εύκολα το 1960-70 στη μελέτη των γνωστών πειραματικών καρκινογόνων ρετροιών  στα κοτόπουλα και τα ποντίκια του εργαστηρίου (5) Η φυγοκέντρηση σέ  διαβάθμιση σακχαρόζης σέ πυκνότητα 1,16 GM ανά ml είναι μια κλασσική προσέγγιση γιά τόν καθαρισμό όλων των γνωστών ζωικών ρετροιών. Δυστυχώς,  πολυάριθμα απομεινάρια κυττάρων κατασταλάζουν  σε αυτόν ακριβώς τόν βαθμό πυκνότητας. Συνεπώς, χωρίς έναν αυστηρό έλεγχο μέ τό Ηλεκτρονικό Μικροσκόπιο Μετάδοσης (ΤΕΜ), ο προσδιορισμός του υλικού  που ιζηματοποιείται σε εκείνη την πυκνότητα ως «καθαρισμένων  ρετροιών» είναι  μιά πολύ επικίνδυνη επιστημονική εξαπάτηση. Η ίδια  ακριβώς κριτική πρέπει να απευθυνθεί στούς  Temin (6) και  Βαltimore (7) πού, ανεξάρτητα, αναγνώρισαν  δραστηριότητα  αντίστροφης τρανσκριπτάσης (RT) σέ «δείγματα ρετροιών» η καθαρότητα  των οποίων δεν είχε ελεγχθεί, επομένως καθιστώντας  δυνατό η δραστηριότητα αντίστροφης μεταγραφής πού παρατηρήθηκε νά προέρχεται από τα συντρίμμια κυττάρων ή από τεμάχια μυκοπλάσματος.

2) Προσδιορισμός των μοριακών « δεικτών» του ΗΙV.
Eν απουσία οποιουδήποτε καθαρισμού του HIV,  πολυάριθμα μόρια χρησιμοποιούνται συνήθως  ως αναπληρωματικοί «δείκτες», καταδεικνύοντας υποτίθεται έμμεσα, την παρουσία του HIV: πρωτεϊνη (p24), ένζυμο (RT), ή βραχείες  ακολουθίες νουκλεϊνικού οξέος. Αλλά ο HIV πρέπει να έχει πρώτα καθαριστεί προκειμένου να καταδειχθεί πειστικά ότι αυτά τα μόρια, που θεωρήθηκαν δείκτες HIV, ήταν πράγματι συγκεκριμένης ρετροιικής προέλευσης.
Αφού αυτός ο καθαρισμός ποτέ  δέν έχει επιτευχθεί, παραμένει αδύνατο να καταδειχθεί  η ρετροιική  εξειδίκευση αυτών των μοριακών δεικτών, επειδή  παρόμοια μόρια είναι σέ αφθονία παρόντα μέσα στά κύτταρα των περισσότερων κυτταροκαλλιεργειών, καθώς καί στα υπολείμματα των κυττάρων που υπάρχουν σέ όλα τα δείγματα, καί θεωρούνται ψευδώς ως «αποκαθαρμένοι ρετροιοί», χωρίς καμμιά επαλήθευση στό ηλεκτρονικό μικροσκόπιο, απλά επειδή προέρχονται από  διαβαθμίσεις σακχαρόζης σέ  πυκνότητα 1,16 gm/m. Αφού λοιπόν όλοι οι «δείκτες»  είναι μη εξειδικευμένοι, δεν ήταν καμία μεγάλη έκπληξη να μάθουμε ότι οι δοκιμές για τήν αποκαλούμενη οροθετικότητα (Elisa και Western Blot), βασισμένες στους ίδιους ακριβώς δείκτες δεν ήταν επίσης συγκεκριμένες. Σαφώς και μέ πρωτοτυπία αυτό καταδείχθηκε από την Ελένη Ελεοπούλου-Παπαδοπούλου, τόν Val Turner καί τήν αυστραλιανή ομάδα ερευνητών στο Περθ  από το 1993( 8  ).

Dr. Valendar Turner, καθηγητής επείγουσας ιατρικής στό πανεπ. του Πέρθ.

3) Δεδομένου ότι  τό τέστ  Elisa  είναι μη συγκεκριμένο,  δεν παρουσίαζε  καμία έκπληξη  να μάθουμε  ότι πολλές ιατρικές καταστάσεις, χωρίς οποιαδήποτε σύνδεση με το ΗΙV/AIDS, δίνουν συχνά  ψευδείς «HIV +» απαντήσεις (9). Αυτό μπορεί να εμφανιστεί, παραδείγματος χάριν, σε περιπτώσεις φυματίωσης(10), ελονοσίας, λέπρας(11), πολλαπλών εμβολιασμών, αντιγριππικού εμβολιασμού, πολλαπλών μεταγγίσεων αίματος, διάφορων ηπατίτιδων, και εγκυμοσύνης. Τα ποσοστά δεν είναι αμελητέα. Παραδείγματος χάριν, περισσότερο από 43% των περιπτώσεων του συστημικού ερυθηματώδους Λύκου (SLE) είναι οροθετικές. Προφανώς, η δοκιμή Elisa είναι θετική στα άτομα που έχουν ένα υψηλό επίπεδο κυκλοφορούντων αντισωμάτων, πού κατευθύνονται εναντίον ποικίλων αντιγόνων, αλλά αυτά τα αντισώματα είναι εντελώς άσχετα με το HIV. Ακόμα περισσότερη σύγχυση επιφέρει  το γεγονός ότι στη δοκιμή Elisa, ένα δείγμα αίματος πρέπει να αραιωθεί 400 φορές. Γιατί αυτή η τόσο μεγάλη διάλυση; Κανένας δεν έχει δώσει μια απάντηση σε αυτήν την ερώτηση.  Κανένας, εκτός από το δρα Rοberto Giraldo  που, στήν κλινική του στή Νέα Υόρκη, έχει πραγματοποιήσει μια σειρά  ελέγχων σε μή αραιωμένα δείγματα. Το αποτέλεσμα ήταν εκπληκτικό: όλοι  ήταν οροθετικοί  για τόν « HIV»… Είμαστε επομένως όλοι, πολύ πιθανώς οροθετικοί άν πιστέψουμε τό τέστ αυτό , που πωλείται, μέ  μεγάλα οφέλη, μέσα στον ολόκληρο κόσμο! Η δοκιμή για  τήν πρωτείνη p24 δεν είναι περισσότερο διαφωτιστική. Σε μια μελέτη 77 περιπτώσεων  χολικής κίρρωσης, 35% βρέθηκαν θετικοί  στήν p24  (13). Ακόμα, η  p24 θεωρείται συνήθως ως ιδιαίτερα προσιδιάζουσα στόν HIV, τόσο, ώστε να χρησιμοποιηθεί συχνά ως στοιχείο για τήν  επιτυχή  «απομόνωση» του HIV.
Nα δεχτούμε  λοιπόν ότι χολική κίρρωση προκαλείται από τόν ΗΙV; Επιπλέον, η συζήτηση σχετικά με τήν διασταυρούμενη αντίδραση γίνεται πιό σύνθετη από το γεγονός ότι 43% των σκυλιών έχουν βρεθεί θετικά για τήν p24(14).

*  Δρ Charles Thomas, πρώην καθηγητής της βιοχημείας, Χάρβαρντ και John Hopkins Universities: «Το δόγμα «ΗΙV-αιτία-του AIDS» αντιπροσωπεύει τή μεγαλύτερη και ίσως τήν ηθικά πιό  καταστρεπτική απάτη που έχει ποτέ διαπραχτεί  ενάντια  στους νεαρούς άνδρες και τις γυναίκες του δυτικού κόσμου.» (Sunday Times (London) 3 April 1994)

4) Για τους ασθενείς με μια θετική αντίδραση στη δοκιμή Elisa,  εκτελείται συνήθως ένα τέστ Western Blot (WB) για « επιβεβαίωση». Εντούτοις, το WB χρησιμοποιεί τα ίδια αντιγόνα μέ τό Εlisa, επομένως μια καλύτερη εξειδίκευση του τέστ μετά βίας θά μπορούσε  να είναι αναμενόμενη (15). Επιπλέον, μια διεθνής συμφωνία για την ερμηνεία των αποτελεσμάτων WB δεν έχει επιτευχθεί ποτέ, και το ίδιο δείγμα αίματος μπορεί να δώσει ένα θετικό αποτέλεσμα στην Ευρώπη και ένα αρνητικό στις ΗΠΑ. Παρεμπιπτόντως, τό  WB δεν γίνεται αποδεκτό στην Αγγλία για λόγους ανεπαρκούς εξειδίκευσης, αλλά γίνεται αποδεκτό στη Σκωτία και σε όλη την Ευρώπη!

5) Προερχόμενο από ιό φορτίο.
: . . Δρ Etienne δε Harven, ομότιμος καθηγητής της παθολογίας, στο πανεπιστήμιο του Τορόντο:
«1. Δεν υπάρχει καμία απόδειξη ότι το AIDS είναι μια μολυσματική, σεξουαλικά μεταδιδόμενη ασθένεια, και του επιδημικού της χαρακτήρα.
2. Τά τέστ οροθετικότητας θα πρέπει να απαγορευθούν αμέσως, όπως και η χορήγηση  των τοξικών φαρμάκων.Εξουσιασμένες από τα μίντια, από τις ειδικές ομάδες πίεσης και από τα συμφέροντα διάφορων φαρμακοβιομηχανιών, οι προσπάθειες του κατεστημένου του AIDS να ελεγχθεί η ασθένεια έχασαν την επαφή με την απροκατάληπτη, ανιδιοτελή ιατρική επιστήμη, δεδομένου ότι η μη αποδεδειγμένη υπόθεση VIH/AIDS έλαβε 100% των ερευνητικών κεφαλαίων ενώ όλες οι άλλες υποθέσεις αγνοήθηκαν.» Reappraising AIDS Nov./Dec. 1998

Τίτλος: Απ: HIV virus does not cause AIDS Acquired Immune Deficiency Syndrome
Αποστολή από: Rose στις Οκτώβριος 10, 2019, 02:01:48
Η μέτρηση του αποκαλούμενου «προερχόμενου από ιό φορτίου» μέ την τεχνολογία αλυσιδωτής αντίδρασης πολυμεράσης (pcr) αντιπροσωπεύει μια τρίτη εξέταση, που χρησιμοποιείται εκτενώς στην κλινική παρακολούθηση των ασθενών του AIDS. Παρ’ όλ’ αυτά η αξιοπιστία των αποτελεσμάτων της pcr γιά τά « ιικά φορτία»» δημιουργεί πολλά ερωτήματα:

α) Ο  Karry Mullis, που εφηύρε τη μέθοδο pcr, διαφωνεί έντονα στη χρήση της για τή μέτρηση του αριθμού  μορίων HIV στο περιφερικό  αίμα.  β) Επιπλέον,  μετρώντας  το αποκαλούμενο προερχόμενο από ιό φορτίο υπονοεί μια ποσοτική εκτίμηση του αριθμού μορίων HIV στο περιφερικό  αίμα. Για να μεταδώσουν την υποτιθέμενη μόλυνση HIV,  άθικτα μόρια HIV πρέπει να είναι παρόντα στο αίμα. Η παρουσία υποτιθέμενων μοριακών «δεικτών» HIV (γονιδιακής ή πρωτεινικής  φύσης) είναι ανίκανη να εξηγήσει τη μολυσματικότητα, εκτός αν άθικτα περικαλλύματα προερχόμενα από ιό  προστατεύουν αυτά τα ρετροιικά  μόρια γ) Τα άθικτα περικαλλυμένα  ρετροιικά μόρια μπορούν εύκολα να προσδιοριστούν με το ηλεκτρονικό μικροσκόπιο μετάδοσης (TEM). Δυστυχώς, κανένας δεν έχει πετύχει ποτέ   νά επιδείξη ένα έστω  μόριο HIV, μέ τό TEM, στο αίμα ενός ασθενή του AIDS, ακόμα και όταν επιλέγονται  ασθενείς μέ  ένα υποτιθέμενο υψηλό ιικό  φορτίο «μετρημένο» μέ  pcr (16).
δ) Τελικά, χρησιμοποιώντας μοριακούς ελέγχους, που υβριδιοποιούνται εξειδικευμένα, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς, με ένα εξωγενή  οιονεί ιό HIV, δεν λαμβάνει υπόψη την παρουσία ενός αρκετά μεγάλου ποσού ενδογενών ρετροιικών ακολουθιών στο ανθρώπινο γονιδίωμα. Η ακολουθία του ανθρώπινου γονιδιώματος πράγματι έχει καταδείξει ότι ένα αξιόλογο ποσοστό του γονιδιώματός μας αποτελείται από  ακολουθίες DNA που έχουν  πολύ στενή ομολογία με το υποτιθέμενο γονιδίωμα HIV (17).

6) Πολλές εικόνες HIV, που λαμβάνονται με το ηλεκτρονικό μικροσκόπιο, βρίσκονται στα περιοδικά, τις εφημερίδες, και την επιστημονική φιλολογία. Όλες αυτές οι εικόνες προήλθαν από σύνθετες, εργαστηριακές κυτταροκαλλιέργειες. Δεν προήλθαν ποτέ άμεσα από έναν ξεχωριστό ασθενή του AIDS. Αυτές οι μικτές ομοκαλλιέργειες περιέλαβαν συχνά ανθρώπινα λεμφοκύτταρα που απομονώθηκαν από το αίμα ομφάλιου λώρου. Πολλές από τις φωτογραφίες είναι χρωματισμένες. Αυτό είναι αρκετά απόδειξη, ότι είναι τεχνουργήματα των σχεδιαστών, επειδή οι μικροσκοπικές φωτογραφίες ηλεκτρονίων εμφανίζονται πάντα μαύρες και άσπρες.
Και ακόμα, είναι γνωστό από πρώιμες  παρατηρήσεις από τη Σάντρα Panem το 1978 ότι ο ανθρώπινος πλακούντας(19), καθώς επίσης και μερικά εμβρυικά κύτταρα(18) περιέχουν  μεγάλους αριθμούς ενδογενούς ρετροϊού. Θα ήταν πιό εκπληκτικό το εάν τα λεμφοκύτταρα από το αίμα ομφάλιου λώρου  δεν ήταν, ομοίως, μεταφορείς ενδογενούς ρετροϊού. Αυτό θα παρείχε μια εξήγηση για την παρουσία ρετροιικών μορίων, που μοιάζουν με τον υποτιθέμενο HIV, σε μερικές ομο-καλλιέργειες που σέ υψηλό βαθμό διεγείρονται  από διάφορους παράγοντες (PHA, IL2, κ.λπ…) και που παρατηρούνται με το ηλεκτρονικό μικροσκόπιο.

7)Υποτιθέμενη ετεροφυλόφιλη μετάδοση του AIDS. -Σε μια διερευνητική μελέτη που άρχισε στήν Καλιφόρνια το 1990, ο Padian καί άλλοι, μελέτησαν 175  οροδιαφοροποιημένα  ζεύγη (ένας σύντροφος οροθετικός,ο άλλος αρνητικός) κατά τη διάρκεια μιας περιόδου έξι ετών(20). Δεν παρατήρησαν ούτε μία περίπτωση  οροθετικοποίησης του  του αρνητικού συντρόφου. Δεν υπάρχει ούτε μια  δημοσίευση που θα ερχόταν σε αντίθεση με την εργασία του Padian.
Επιπλέον, η υποθετική ετεροφυλόφιλη μετάδοση του AIDS είχε  προβλεφθεί ως πιθανή αιτία μιας δραματικής επιδημίας του AIDS στη Βόρεια Αμερική καθώς επίσης και στην Ευρώπη. Όλες αυτές οι καταστροφικές προβλέψεις, με το πέρασμα του χρόνου, έχουν αποδειχθεί λανθασμένες. Ο  Gordon Stewart, από το πανεπιστήμιο της Γλασκώβης, ανέλυσε αρχικά τα επιδημιολογικά στοιχεία και κατέδειξε ότι μια πραγματική επιδημία του AIDS δεν έχει παρατηρηθεί ποτέ (21, 22). Εικονικές επιδημίες, εντούτοις, έχουν αναφερθεί. Αλλά όλες «έχουν εφευρεθεί» με διάφορους επαναπροσδιορισμούς του AIDS, επαναπροσδιορισμούς που επιβάλλονται από τά Κέντρα Ελέγχου Ασθενειών των ΗΠΑ , καθώς επίσης και από την Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας.

* Δρ Kary Mullis, βιοχημικός, βραβείο Νόμπελ του 1993 για τη χημεία: «Εάν υπάρχουν στοιχεία ότι ο HIV προκαλεί το AIDS,θά  έπρεπε να υπήρχαν επιστημονικά έγγραφα που, είτε μεμονωμένα, είτε συλλογικά, θά αποδείκνυαν αυτό  το γεγονός, τουλάχιστον με μια υψηλή πιθανότητα. Δεν υπάρχει κανένα τέτοιο έγγραφο.» (Sunday Times ( London) 28 nov. 1993)

Το γεγονός ότι δεν υπάρχει καμία μετάδοση του AIDS  μεταξύ ετεροφυλόφιλων δεν πρέπει, εντούτοις, να ερμηνευθεί ως δικαιολογία γιά  οποιαδήποτε ανεκτική τοποθέτηση για τις μη προστατευμένες  πρακτικές σέξ. Αντίθετα, το ασφαλές σέξ  παραμένει ουσιαστικό για την πρόληψη των κλασικών αφροδίσιων ασθενειών (STDs) καθώς επίσης και για την αποφυγή των ανεπιθύμητων εγκυμοσυνών.

8  ) Θνησιμότητα των οροθετικών αιμοφιλικών στό Ηνωμένο Βασιλειο. Η βασική αναφορά είναι το έγγραφο από Darby κ.ά., το οποίο εμφανίστηκε στό  «Φύση» το 1995 (23). Η μελέτη κάλυψε περισσότερους  από 6.000 αιμοφιλικούς, μεταξύ 1977 και 1991.  Το ετήσιο ποσοστό θνησιμότητας ήταν εντυπωσιακά σταθερό έως το 1985, περίπου 8/1000. Εντούτοις, αρχίζοντας το 1986, ο φόρος θανάτου αυξήθηκε αισθητά (x10), φθάνοντας στο 81/1000τό  91-92. Επιπλέον, είναι ακριβώς τό 86-87 πού τό  AZT άρχισε να δίνεται στους οροθετικούς ασθενείς στην εξαιρετικά τοξική δόση  των 1,5, ακόμη και 1,8 gm/ημέρα. Παραδόξως, οι συντάκτες ερμήνευσαν τις παρατηρήσεις τους απλώς βάσει των θανάσιμων μολύνσεων από HIV, χωρίς ποτέ να υπαινιχτούν μια εναλλακτική ερμηνεία βασισμένη στην ακραία τοξικότητα  του AZT (24).

9) Τα αποτελέσματα της τριπλής θεραπείας.
Δύο πρόσφατα έγγραφα που δημοσιεύονται στο Journal of Infectious Diseases, καταδεικνύουν αξιοπρόσεκτα αποτελέσματα των αναστολέων πρωτεάσης που χρησιμοποιούνται στή  HAART (Highly Active Antiretroviral Therapy). Οι αναστολείς  πρωτεάσης είναι προφανώς ιδιαίτερα ενεργοί ενάντια candida albicans(25) καθώς επίσης και ενάντια στην Pneumocystis Carinii(26), δύο μικροοργανισμούς υπεύθυνους για τις βαριάς μορφής καιροσκοπικές μολύνσεις στην πλειοψηφία των προχωρημένων  περιπτώσεων του AIDS. Συνεπώς, η μερικές φορές εκπληκτική παροδική κλινική βελτίωση που παρατηρήθηκε στους ασθενείς του AIDS που αντιμετωπίσθηκαν με HAART θα μπορούσε ενδεχομένως να έχει μια εναλλακτική ερμηνεία της καλυτέρευσης ως αποτέλεσμα των αποτελεσμάτων των φαρμάκων κατά της  candida ή/και της  Pneumocystis, και να μην έχει καμία σχέση με τα πιθανά αντι-ρετροιικά αποτελέσματα ενάντια στον υποτιθέμενο HIV.

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ:
1) Gottlieb MS. Pneumocystis pneumonia – Los Angeles. MMWR Morb Mortal Wkly Rep 1981;30:250-2.
2) Mullis K. Foreword in “Inventing the AIDS Virus », by P. Duesberg. Regnery Publishing, Inc. Washington, D.C., 1966
3) Duesberg P. Retrovirus as carcinogens and pathogens: expectations 351:1620-1634.
4) Stewart GT, Mhlongo S, de Harven E, et al. The Durban Declaration is notaccepted by all. Nature 2000; 407:286.
5) de Harven E. Summary statement. Interim Report of the AIDS advisory panel, Pretoria, May 2000. Published by the SA Government, on April 4, 2001.
6) Temin HM, Mizutani S. RNA-dependent DNA polymerase in virions of Rous sarcoma virus. Nature 5) Djamel Tahi. Did Montagnier discover HIV? “I repeat, we did not purify!” Continuum vol. 5, N° 2, 1997, page 30-34.
1970; 226: 1211-1213.
7) Baltimore D. RNA-dependent DNA polymerase. Nature 1970; 226: 1209-1211.
8  ) Papadopulos-Eleopulos E, Turner VF, Padimitriou JM. Is a positive Western Blot proof of HIV infection? Bio/Technology 1993; 11:696-707.
– Eleni Papadopulos-Eleopulos (1) Valendar F.Turner (2) John M. Papadimitriou (3) David Causer (1)
(1) Department of Medical Physics, (2) Department of Emergency Medicine, Royal Perth Hospital, Perth, Western Australia; (3) Department of Pathology, University of Western Australia. THE ISOLATION OF HIV—HAS IT REALLY BEEN ACHIEVED? THE CASE AGAINST( Continuum Vol.4 No.3 Sept./Oct. 1996)
9) Johnson C. Whose antibodies are they anyway? Factors known to cause false positive HIV antibody test results. Continuum Sept/Oct 1996.
10) Mann J et al. Association between HTLV-III/LAV infection and tuberculosis in Zaïre. JAMA 1986; 256:346.
11) Kashala O et al. Infection with human immunodeficiency virus type-1 HIV-and human lymphotropic viruses among leprosy patients and contacts: correlation between HIV-1 crossreactivity and antibodies to lipoarabinomannan. J. Infectious Diseases1994; 169:296-304.

Tό βιβλίο του Ρομπ. Τζιράλντο «ΑΙDS and stressors», όπου αναπτύσσει τήν  θεωρία  της πρόκλησης των  ανοσολογικών ανεπαρκειών  ως αποτελέσματος της  ραγδαίας  αύξησης των  περιβαλλοντικών  καί  κοινωνικών  παραγόντων  του  στρές, κατά τό  δεύτερο μισό του 20ού  αιώνα. Αποδίδει  πρωταρχική  σημασία στήν ανακοίνωση στόν ασθενή  των  αποτελεσμάτων  των  «τέστ», πού από μόνη της, μέσω του προκαλούμενου τρομακτικού στρές, διαλύει τό σύστημα της άμυνας του οργανισμού…

Ρομπέρτο Τζιράλντο
12) Giraldo R. The HIV testing scandal. Internat. J. Alternative and Complementary Medicine 1999; 17: 24-26.
13) Mason A et al. Detection of retroviral antibodies in primary biliary cirrhosis and other idiopathic biliary disorders. Lancet 1998; EdH
14) Strandstrom HV, Higgins JR, Mossie K, et al. Studies with canine sera that contain antibodies which recognize human immunodeficiency virus structural proteins. Cancer Res 1990; 50: 5628s-5630s.
15) Midthum K et al. Frequency on indeterminate Western Blot tests in healthy adults at low risk for HIV infection. J. Infectious Dis 1990; 162:1379-1382.
and reality. Cancer Res. 47: 930-937, 1987.
17) Löwer, R et al. The viruses in all of us: characteristics and biological significance of human endogenous retrovirus sequences. Proc. Natl. Acad. Sci. USA 1996; 93 :5177-5184.
19) Panem S. C type virus expression in the placenta. Curr Top Pathol 1979; 66 :175-189.
18) Bronson DL et al. Morphological evidence for retrovirus production by epithelial cells derived from a human testicular tumor metastasis: brief communication. J. Natl Cancer Inst 1978 ; 60 : 1305-1307.
20) Padian NS et al. Heterosexual transmission of human immunodeficiency virus (HIV) in Nothern California. Am J Epidemiology 1997 ;146 :350-357.
21) Stewart GT. Changing the case definition of AIDS. Lancet 340 ;1414, 1992.
22) Stewart GT. Errors in predictions of the incidence and distribution of AIDS. Lancet 341 ;898, 1993.
23) Darby SC et al., Mortality before and after HIV infection in the complete UK population of haemophiliacs. Nature 377 ;79-82,
1995.
24) Concorde : MRC/ANRS randomised double-blind controlled trial of immediate and deferred zidovudine in symptom-free HIV infection. Concorde Coordinating Committee. Lancet 1994; 343(8902) :871-881.

* Δρ Andrew Herxheimer, ομότιμος καθηγητής της φαρμακολογίας, βρετανικό κέντρο Cochrane, Οξφόρδη: «Nομίζω ότι η zidovudine [AZT] δεν αξιολογήθηκε ποτέ πραγματι κατάλληλα και ότι η αποτελεσματικότητά της δεν έχει αποδειχθεί ποτέ, αλλά η τοξικότητά  της  είναι βεβαίως σημαντική. Και σκέφτομαι ότι έχει σκοτώσει πολλούς ανθρώπους. Ειδικά στις υψηλές δόσεις. Προσωπικά  τό θεωρώ χωρίς καμμιά  αξία, είτε  μόνο, είτε  σε συνδυασμό» (Continuum Oct. 2000).

25) Cassone A et al. In vitro and in vivo anticandidal activity of human immunodeficiency virus protease inhibitors. Jour Infect Diseases 1999; 180 :448-453.
26) Atzori C et al. In vitro activity of human immunodeficiency virus inhibitors against Pneumocystis carinii. Jour Infect Diseases 2000;
181: 1629-1634.

ΕΞΗΓΗΣΗ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΤΟΥ  AIDS KAI  ΘΕΡΑΠΕΙΑ
Οδηγίες Θεραπείας βασισμένες στά έργα των  Dr. Heinrich Kremer (Hamburg), Prof. Alfred Hässig (Berne), Dr. Stefan Lanka (Suttgart), Dr. Eleni Papadopulos-Eleopulos et al. (Perth), Dr. Leonore Herzenberg et al. (Stanford University), and Furchgott and Ignarro (avaiable at http://www.ncbi.nlm.nih.gov)

Οι πολλές και ποικίλες ασθένειες που  καθορίζουν το σύνδρομο του AIDS: οι μυκητιακές μολύνσεις του πνεύμονα, των βλεννωδών μεμβρανών, του εγκεφάλου και του εντέρου, και  οι εκφυλιστικές αλλαγές στα  ενδοθηλιακά  κύτταρα των  αγγείων  του  αίματος και των λεμφικών αγγείων (σάρκωμα Kaposi), εμφανίζονται λόγω μιας  συνεχόμενης  υψωμένης παραγωγής των αεριωδών οξείδιων του αζώτου και οξυγονικών  ριζών  στα άνοσοποιητικά κύτταρα και σέ άλλα κύτταρα. Υπό αυτούς τους όρους, τά CD4  επιβοηθητικά  κύτταρα ωριμάζουν κυρίως  σέ  κύτταρα με  προφίλ κυτοκίνης TH2, τα οποία μεταναστεύουν στο μυελό των οστών, όπου ενεργοποιούν τις  άμυνες  ενάντια στα βακτηρίδια με την παραγωγή  αντισωμάτων, αλλά μόνο λίγα ωριμάζουν  σέ κύτταρα TH1 μετρήσιμα στο πλάσμα, τα οποία ενεργοποιούν τήν ανίχνευση  και την καταστροφή των κυττάρων πού έχουν μολυνθεί από  μύκητες καί ιούς, καθώς και των αλλοιωμένων  κυττάρων. Εάν αυτή η κατάσταση εμμένει, μια υψηλότερη ποσότητα πρωτεϊνών του κυταρροσκελετού και των μιτοχονδρίων απελευθερώνεται ως αποτέλεσμα της υψωμένης αποσύνθεσης των  κυττάρων. Ενάντια σε αυτές τις πρωτείνες διαμορφώνεται ένα υψηλότερο ποσοστό των αντισωμάτων . Αυτά τα αντισώματα και αντισώματα πού συντρέχουν  στην ηπατίτιδα και οφείλονται στήν τοξική ρύπανση ανιχνεύονται από τις δοκιμές αντισωμάτων HIV. Μόλις επιτευχθεί ένα ορισμένο, αυθαίρετο επίπεδο, ο ασθενής δηλώνεται  « HIV-θετικός».

Ένα ανυψωμένο επίπεδο οξείδιων του αζώτου  και οξυγονικών ριζών  έρχεται  ως αποτέλεσμα:
-συνεχόμενης επαφής με αντιγόνα (π.χ. από  επαναλαμβανόμενες ή χρόνιες μολύνσεις, τραυματισμούς, εγχειρήσεις  και  μή καθαρό ύδωρ).
-επαναλαμβανόμενης επαφής  ξένων πρωτεϊνών στο πλάσμα (από  πρωτεϊ’νες πήξης  σέ παρασκευάσματα  αίματος  καί από σπερματικό υγρό κατά τή μή προστατευόμενη πρωκτική επαφή)
-επαφής μέ τοξικές  ουσίες στα τρόφιμα (π.χ. αφλατοξίνες  στα υγρά δημητριακά), τα φάρμακα και από τη ρύπανση περιβάλλοντος, τα τοξικά προϊόντα αποσύνθεσης από τις σύγχρονες χημικές ουσίες (βαριά μέταλλα (π.χ. φέρουσες ουσίες στα εμβόλια ηπατίτιδας β, παραγεμίσματα αμαλγάματος)
-εισπνοής  νιτρωδών αλάτων («poppers») που αποθηκεύονται στα κύτταρα ως  διοξείδιο του αζώτου ( NO2). Απελευθερώνονται μέσω της φυσικής  προσπάθειας σέ αυξανόμενη έκθεση στα ιόντα ασβεστίου.
Αυτό έχει επιπτώσεις στα ενδοθηλιακά  κύτταρα των αγγείων του αίματος και των λεμφικών αγγείων  με  μικρή τριχοειδή διάμετρο, και οδηγεί με αυτόν τον τρόπο στις εκφυλιστικές αλλαγές (πρησμένοι λεμφαδένες και τελικά στο σάρκωμα Kaposi).
-εξασθένισης  των μιτοχονδρίων,  μονοκύτταρων ενεργειακών  προμηθευτών, τα οποία συνθέτουν το ATP ,τό μόριο πού μεταφέρει ενέργεια, που χρησιμοποιείται για όλες τις λειτουργίες του οργανισμού
Οι αιτίες της χρόνιας μιτοχονδριακής ζημίας είναι:
-ζημία του μιτοχονδριακού DNA, λόγω των αντιβιοτικών (π.χ. sulpha ενώσεις όπως το cotrimoxazol, TMPSMX) που εμποδίζουν τή σύνθεση του   φολικού οξέος και  της πουρίνης, και οδηγούν  με αυτόν τον τρόπο στην εξαντληση του μιτοχονδριακού  αποθέματος θειόλης
-Παρόμοια αποτελέσματα προκαλούνται από τα βαριά μέταλλα και από τά κυτοστατικά, όπως τό AZT. Όλες (π.χ. AZT), αυτές οι ουσίες δεσμεύουν  τίς SH-ομάδες του γλουταθείου και της κυστείνης και εξασθενίζουν με αυτόν τον τρόπο τη δραστηριότητα των μιτοχονδρίων.
-μειωμένο γλουταθείο που παράγεται ως αποτέλεσμα  βλάβης του συκωτιού, π.χ. χρόνια ηπατίτιδα (πού υπάρχει  συχνά στα ομοφυλοφιλικά άτομα ,τούς αιμοφιλικούς και τους ενδοφλέβιους  χρήστες ναρκωτικών), υπερβολική κατανάλωση οινοπνεύματος, ή μέσω της έλλειψης θρεπτικής κυστείνης, ειδικά  στις αναπτυσσόμενες χώρες.  Τα μόρια του γλουταθείου  μειώνουν τά  μόρια του οξυγόνου – και του οξειδίου του αζώτου-, έτσι ώστε η παραγωγή ATP στα μιτοχόνδρια δεν είναι διαταραγμένη. Μια τρέχουσα έλλειψη του γλουταθείου σημαίνει ότι τά φαγοκύτταρα αυτοδηλητηριάζονται  όταν   επιτίθενται  στους μύκητες και τούς ιούς  που περιέχονται  στα κύτταρα με τη βοήθεια του οξειδίου του  αζώτου (NO).
-μειωμένη μεταφορά οξυγόνου στα κύτταρα λόγω της οξείδωσης (μεθαιμογλοβιναιμία) που υπερβαίνει την  αναγωγική ικανότητα του γλουταθείου. Αυτό συμβαίνει λόγω της έντονα οξειδωτικής επίδρασης των νιτρωδών αλάτων (poppers), των αντιβιοτικών (cotrimoxazol, TMPSMX) και των εντομοκτόνων (π.χ. Lindan στα υγρά  κατά  της ψείρας ), των αναλόγων νουκλεοσιδίων των βαριών μετάλλων και των χημικών ουσιών.
-έλλειψη  φυτικών  αντιοξειδωτικων που δεσμεύουν  τα τοξικά προϊόντα  της  αποσύνθεσης (ρίζες οξυγόνου) και με αυτόν τον τρόπο μειώνουν την  φλόγωση  και τίς  αντιδράσεις στό στρές.
Η  παρατεταμένη εξασθένιση των μιτοχονδρίων, διαλύει  τη συμβίωσή τους με τον ξενιστή («φαινόμενο Warburg»). Τα κύτταρα έπειτα όλο και περισσότερο μεταπηδούν στην παραγωγή της ενέργειας από την αναερόβια ζύμωση, που οδηγεί  σέ  υπερβολική παραγωγή γαλακτικού  οξέος, και σέ  αύξηση  των μυκήτων και των ευκαιριακών  λοιμώξεων, και τελικά στη σπατάλη, κατά τήν  οποία τα κύτταρα
λαμβάνουν τις βασικές θρεπτικές ουσίες  άμεσα από τήν μυοπρωτείνη. Μέ  μια υψωμένη δραστηριότητα της αντίστροφης μεταγραφής ο κυτταρικός πυρήνας σώζει  τότε το γενότυπό του. Η συνεχής ενεργοποίηση των μακροφάγων οδηγεί, σε αυτήν την κατάσταση ,σε μια  σύγχρονη  απελευθέρωση των  ουσιών -αγγελιοφόρων (Interleukine 2) που προκαλούν την απελευθέρωση των ορμονών του στρές στον επινεφρίδιο αδένα. Αυτές οι ορμόνες προκαλούν το σχηματισμό  των TH2 Cd-4 κυττάρων, τα οποία ενεργοποιούν το σχηματισμό των αντισωμάτων στο μυελό των οστών, ενώ οι κυτταρικές  άνοσες αντιδράσεις που προκαλούνται από τα κύτταρα TH1 καταστέλλονται συνεχώς

Με τη βοήθεια:
-Χορήγησης μίγματος  θείου σέ θαλασσινό αλάτι, μεταλλικό νερό και φυκώδη προϊόντα,  καί κυστείνης καί μεθιονίνης που περιέχουν πρωτεϊνικά μίγματα  , [cysteine, αζωτο-ακετυλ-κυστείνη και αργινίνη, (3-8 γραμμαρίου τήν ημέρα ) επίσης στό γιαούρτι και τον ορρό γάλακτος]και  φολικό οξύ (300 miligramme  καθημερινά) μπορούν να υποκινήσουν το σχηματισμό γλουταθειόνης στο συκώτι. Η γλουταθειόνη πρέπει να δοθεί  στο μεταξύ ενδοφλεβίως (600 χιλιοστόγραμμα καθημερινά) μέχρι νά λειτουργήσει  πάλι ικανοποιητικά τό συκώτι
-Φυτικών αντιοξειδωτικών, π.χ.  τό PADMA 28 (2-3 φορές  από 2  δισκία καθημερινά) ή artemisia annua σέ  παστίλιες UWEMBA (διαθέσιμες από http://www.nusag.com) που δεσμεύουν τα τοξικά προϊόντα  της αποσύνθεσης  του οξυγόνου, και τους φυσικούς αναστολείς  πρωτεάσης (ηπαρίνη καί ηπαρινοειδή  στο αγάρ, τά φύκη ή τά παρασκευάσματα χόνδρου),πού ενεργοποιούν τίς  αντι-πρωτεάσες  του σώματος και δεσμεύουν  τα κατιόντα που επιτίθενται στά κυτταρικά τοιχώματα , επιβραδύνουν τις χρόνιες  φλογωτικές αντιδράσεις που  συνοδεύουν την αυξανόμενη κυτταροδιαίρεση.
-Τό  συνένζυμο  Q10 και nadh (νικοτιναμιδο-αδενινο-δινουκλεοτίδιο σέ αναγμένη μορφή) και υψηλές δόσεις της βιταμίνης C και Ε μπορούν να βελτιώσουν τη μεταφορά ηλεκτρονίων στην αναπνευστική αλυσίδα των κυττάρων. Το φολικό οξύ (χιλιοστόγραμμο 300 καθημερινά), οι Θειόλες, η λ- Carnitin ,οι χαμηλές δόσεις του σελήνιου, (π.χ. μαγιά της μπύρας), και ο ψευδάργυρος μπορούν να υποστηρίξουν τή σύνθεση  της ATP (τριφωσφορικής αδενοσίνης) στα μιτοχόνδρια και την επισκευή της ζημίας στο μιτοχονδριακό DNA.
-Ευκαιριακές  μολύνσεις (μύκητες, PCP(=πνευμονία πνευμονοκύστης καρίνι)  και άλλα μπορούν να αντιμετωπιστούν από ωμέγα-3 λιπαρά οξέα  σέ έλαια ψαριών  (3 κουτάλια σούπας καθημερινά) Σέ δύσκολες περιπτώσεις, μπορούν να χορηγηθούν : σφαιρίνη γάμμα, εκλεκτικοί αναστολείς κυκλο-οξυγένεσης-2 και difluoromethylornithine ως αναστολέας πολυαμίνης. Η δραστηριότητα των κυττάρων- δολοφόνων και των ουδετερόφιλων μπορεί να υποστηριχθεί από τη χορήγηση  γλουταμίνης (40 γραμμάρια καθημερινά) και λ- Arginin (20-30 γραμμάρια καθημερινά). DHEAS (Dehydroepiandrosterones)(200 χιλιοστόγραμμα καθημερινά) μπορεί να μειώνει τις τρέχουσες αντιδράσεις  του στρές στο ανοσοποιητικό σύστημα ( αναστροφέας ΤΗΙ-ΤΗ2-) που προκαλείται από την απελευθέρωση των  στρεσορμονών  (cortisol) στον επινεφρίδιο αδένα.
-Βασικά   λιπαρά οξέα στο έλαιο λιναρόσπορου, το έλαιο κάρδων, το έλαιο σόγιας και το λιπαρό οξύ ωμέγα-3 στο έλαιο ψαριών που αναμιγνύεται με τη στάρπη, πού ανυψώνουν τη λήψη του οξυγόνου στα κύτταρα
-Marianus Carduus ή aloe vera για να υποστηρίξει το συκώτι και ποτά μερικής ζύμωσης, που μπορούν να αποκαταστήσουν τη χλωρίδα  των εντέρων
-Τα  αιθέρια έλαια, που τρίβονται προς το στήθος και στις μασχάλες χρησιμεύουν στό  να  ενεργοποιήσουν  το ανοσοποιητικό σύστημα μέσω της επίγειας ουσίας (μήτρα)
-Απόσταγμα  των πυρήνων γκρέιπ φρουτ , γιά γαργάρες  με  μέλι/ ξίδι και ενυγραντικά που περιέχουν   θείο  ή έλαιο Melaleucae Alternifolia ως τοπική θεραπεία ενάντια στη μυκητιακή μόλυνση.
-Στοχοθετημένες τεχνικές μείωσης του στρές, π.χ. αυτογενής  άσκηση, τέντωμα και μασάζ, και αποχή από   την  υπερβολική  σωματική άσκηση (που χρησιμοποιεί  ουσίες που ενισχύουν τήν απόδοση, , π.χ. καφές, οινόπνευμα, νικοτίνη, αμφεταμίνες (Χ- Tasy), κοκαϊνη, ηρωίνη και poppers.)
-αποφεύγοντας τις φλογωτικές αντιδράσεις και τις μολύνσεις με την αποφυγή των τραυματισμών και της επαφής μέ πρωτείνες ξένες πρός  το πλάσμα (π.χ. από την προφύλαξη κατά την πρωκτική επαφή )
-μιάς διατροφής πτωχής  σέ σάκχαρα καί οξέα αλλά πλούσιας σέ ακατέργαστες τροφές και βάσεις,  με τους πολύ μεγάλης αξίας υδατάνθρακες και πατάτες, τα φυτικά αντιοξειδωτικά, π.χ. λαχανικά,φρούτα, τα βοτανικά και πράσινα τσάγια, έλαια ψυχρής έκθλιψης, γαλακτοκομικά μερικής ζύμωσης, φύκη, φασόλια σόγιας, και ψάρια αλλά  χωρίς  τό πλούσιο σέ σίδηρο  κόκκινο κρέας.
…μπορεί να αποκατασταθεί  τό μειωμένων αντιστάσεων ανοσοποιητικό σύστημα  στους ανθρώπους με ασθένειες πού ορίζουν το AIDS .
Εάν  είναι απαραίτητη περιορισμένη χορήγηση  αντιβιοτικών, αυτή η βασική θεραπεία πρέπει να συνεχιστεί. Η θεραπεία μπορεί να προσαρμοστεί στίς παρουσιαζόμενες εξατομικευμένες ασθένειες. Η πρόοδος που επιτυγχάνεται από αυτά τα μέτρα για να υποστηριχτεί το ανοσοποιητικό σύστημα μπορεί να ελεγχθεί με τη μέτρηση των σχεδιαγραμμάτων ορμονών  του στρές, της αναλογία κυττάρων T4/T8,  της ενεργοποίησης των  μακρόφαγων (τέστ  neopterine) και δερματικής έλλειψης αλλεργίας, του επίπεδου  γλουταθείου στο πλάσμα και στά  βοηθητικά  κύτταρα τ-4.
Ο HIV, που θεωρείται υπεύθυνος  για την πρόκληση 30 διαφορετικών ασθενειών πού ορίζουν τό AIDS , δεν έχει αποδειχθεί ποτέ ότι  είναι μεταδόσιμος ούτε αυτο-αναπαραγώγιμος, δεν έχει απομονωθεί ποτέ,δέν  έχει φωτογραφιστεί ή καθ’οιονδήποτε άλλο τρόπο κατάλληλα  χαρακτηριστεί, όπως απαιτείται από τους παραδεδεγμένους κανόνες της ιολογίας. Η αρχική πειραματική τεχνική των  Gallo και Montagnier το 1984 πάνω  στην οποία  κατασκευάστηκαν τά τέστ αντισωμάτων γιά τόν HIV, περιελάμβανε  καλλιεργημένα  κύτταρα από  ασθενείς του AIDS μαζί μέ  λευχαιμικά  και  εμβρυικά κύτταρα, τα οποία παρουσιάζουν υψηλή δραστηριότητα αντίστροφης μεταγραφής. Αυτό τό φαινόμενο μιας τεχνητά ενισχυμένης αντίστροφης μεταγραφής ερμηνεύθηκε έπειτα ως υποδηλωτικό της  παρουσίας  ενός  νέου ιού. Ένα ένζυμο συγκεκριμένου ιού δεν θα μπορούσε να αναγνωρισθεί σύμφωνα με τους θεσπισμένους κανόνες.
Οι συνθετικοί αναστολείς  πρωτεάσης, που υποτίθεται ότι   εμποδίζουν το σχηματισμό των βασικών δομικών μονάδων πού αποτελούν τόν ιό , μέ τό πέρασμα του χρόνου, προκαλούν  δυσφορία,  διαβήτη,  πέτρες νεφρών και  ηπατική ανεπάρκεια  στους ασθενείς στούς οποίους χορηγούνται. Μετά τήν πρώτη χορήγηση   αναστολέων πρωτεάσης  και  αναλόγων νουκλεοσιδίων , μπορεί να παρατηρηθεί μια φαινομενική μείωση των φλογωτικών   αντιδράσεων  και  καί της «παραγωγής του ιού » , αλλά αυξάνεται έπειτα πάλι, πράγμα τό  οποίο αποδίδεται στήν ανάπτυξη αντίστασης.
Τα φάρμακα αναλόγων  νουκλεοσιδίων, που καταστρέφουν για έναν περιορισμένο χρόνο ,μέσω των κυτοστατικών αποτελεσμάτων, τά βακτήρια  καί τούς μύκητες,  μόνο κατά τό 1% ενσωματώνονται στον πυρήνα των κυττάρων, όπου πρέπει να λειτουργήσουν ως εξολοθρευτές DNA ενάντια στον HIV. Όπως έχει καταδειχθεί από πειράματα σέ ζώα από το 1990, προκαλούν αμετάκλητη ζημία στο μιτοχονδριακό DNA και με αυτόν τον τρόπο βλάβη στον εγκέφαλο, το μυελό των οστών, τους μυς και τα εσωτερικά όργανα και μια μόνιμη μείωση  των  κυττάρων Cd-4 και Cd-8 προκαλώντας τις ευκαιριακές μολύνσεις (κυτομεγαλία, έρπη simplex, πνευμονία πνευμονοκύστης καρίνι και ηπατίτιδα μη-α-μη-β) που ορίζουν το σύνδρομο του  AIDS.
Ο Δρ Alfred Hässig, (1921-1999), πρώην  καθηγητής της ανοσολογίας στο πανεπιστήμιο της Βέρνης, και πρώην  διευθυντής  των τραπεζών  αίματος του ελβετικού  Ερυθρού  Σταυρού: «Η πρόταση του θανάτου που συνοδεύει την ιατρική διάγνωση του AIDS πρέπει να καταργηθεί.» (Sunday Times (London) 3 April 1994)

του  Μιθριδάτη, Τρίτο Μάτι, τεύχος Μαϊου 2004

Τίτλος: Απ: HIV virus does not cause AIDS Acquired Immune Deficiency Syndrome
Αποστολή από: Rose στις Οκτώβριος 10, 2019, 02:02:12
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:
1. A. Hässig, H. Kremer, Liang Wen-Xi and K. Stampfli : Pathogenesis of human suppression in hypercatabolic diseases:AIDS, septicaemia, toxic shock syndrome and protein calorie malnutrition (Continuum vol.4 no.6 June/July 1997

2. -Prof. Alfred Hässig, Prof. Liang Wen-Xi and Dr. Kurt Stampfli: Reappraisal of the depletion of circulating CD4+ lymphocytes in HIV-carriers in transition to AIDS ( Continuum vol.3 no.5 Jan./Feb. 1996)
3.   -DID DR. GALLO AND HIS COLLEAGUES MANIPULATE THE «AIDS-TEST» TO ORDER? «The hunt for the virus» 1 has degenerated into «clean torture with fatal result» 2By Heinrich Kremer,Continuum Summer 1998

4.     INTERVIEW STEFAN LANKA Challenging BOTH Mainstream and Alternative AIDS Views By Mark Gabrish Conlan Zenger’s Dec. 1998
5.    -Eleni Papadopulos-Eleopulos (1) Valendar F.Turner (2) John M. Papadimitriou (3) David Causer (1) Department of Medical Physics, (2) Department of Emergency Medicine, Royal Perth Hospital, Perth, Western Australia; (3) Department of Pathology, University of Western Australia. THE ISOLATION OF HIV—HAS IT REALLY BEEN ACHIEVED? THE CASE AGAINST( Continuum
Vol.4 No.3 Sept./Oct. 1996)
6.  E. Papadopulos-Eleopulos, ‘Reappraisal of AIDS; Is the oxidation induced by risk factors the primary cause?’ Medical Hypothesis 1988, vol. 25 pp.151-162.
7. E. Papadopulos-Eleopulos, B. Hedland-Thomas, D.A. Causer & A.P. Dufty, ‘An alternative explanation for the radiosensitization of AIDS patients’ (letter) Int. Jour. Radiation Oncology Biol. Physics. 1989, vol.17 pp.695-697.
8.  V.F. Turner, ‘Reducing agents and AIDS – why are we waiting?’ (letter) The Medical Journal of Australia 15 Oct. 1990, vol.153 p.502.
9.  E. Papadopulos-Eleopulos, B. Hedland-Thomas, D.A. Causer, V.F. Turner & J.M. Papadimitriou, ‘Changes in thiols and glutamate as consequence of SIV infection’ (letter) The Lancet 19 Oct. 1991, vol.338 p.1013.
10.  E. Papadopulos-Eleopulos, V.F. Turner & J.M. Papadimitriou, ‘Kaposie sarcoma and HIV’ Medical Hypothesis 1992, vol.39 pp.22-29.
11.  E. Papadopulos-Eleopulos, V.F. Turner & J.M. Papadimitriou, ‘Oxidative stress, HIV and AIDS’ Research in Immunology 1992, vol.143 pp.145-148.
12. E. Papadopulos-Eleopulos, V.F. Turner & J.M. Papadimitriou, ‘Is a western blot proof of HIV infection?’ Bio/Technology 11 June 1993, vol.11 pp.696-707.
13.  E. Papadopulos-Eleopulos, V.F. Turner & J.M. Papadimitriou, ‘Has Gallo proven the role of HIV in AIDS?’ Emergency Medicine 1993, vol.5 pp.71-147.
14.  V. F. Turner, ‘HIV western blot test’ (letter) The Medical Journal of Australia, 20 June 1994, vol.160 pp.807,808.
15. E. Papadopulos-Eleopulos, V.F. Turner & J.M. Papadimitriou, D. Causer, B. Hedland-Thomas and B. Page, ‘A critical analysis of the HIV-T4-cell-AIDS hypothesis’ Genetica March 1995, vol.95 pp.5-24.
16.  E. Papadopulos-Eleopulos, V.F. Turner, J.M. Papadimitriou & D. Causer, ‘Factor VIII, HIV and AIDS in haemophiliacs: an analysis of their relationship’ Genetica March 1995, vol.95 pp.25-50.
17.  E. Papadopoulos-Eleopulos, V.F. Turner, J.M. Papadimitriou & H. Bialy, ‘AIDS in Africa: Distinguishing fact and fiction’ World Journal of Microbiology & Biotechnology March 1995, vol.11 pp.135-143
18.  -E. Papadopoulos-Eleopulos, V.F. Turner, J.M. Papadimitriou, G. Stewart & D. Causer ‘HIV Antibodies: Further questions and a plea for clarification’ Current Medical Research and Opinion 1997, vol.13 pp.627-634.
19.  -E. Papadopoulos-Eleopulos, V.F. Turner, J. M. Papadimitriou, D. Causer & B. Page ‘HIV Antibody Tests and Viral Load – More Unanswered Questions and a Further Plea for Clarification’ Current Medical Research and Opinion 1998, vol.14 pp.185-186.
20.  15 YEARS OF AIDS  The continuous failure in the prevention and treatment of AIDS is rooted in the misinterpretation of an inflammatory auto immune process as a lethal, viral venereal disease  By A. Hässig, H. Kremer, S. Lanka, W-X Liang, K. Stampfli (www.virusmyth.com)
21.  -HIV; REALITY OR ARTEFACT? By Stefan Lanka ,Continuum April/May 1995

22. -AIDS: DEATH BY PRESCRIPTION By Heinrich Kremer, Stefan Lanka & Alfred Hässig Continuum, July/Aug. 1996
23. * Δρ Bernard Forscher, πρώην εκδότης των Πρακτικών  της Εθνικής Ακαδημίας των Επιστημών των ΗΠΑ : «Η υπόθεση HIV είναι της ίδιας τάξης  με τη θεωρία του » κακού αέρα «για την ελονοσία και τη θεωρία της » βακτηριακής μόλυνσης »  του beriberi και της  pellagra [ που προκαλούνται από τις θρεπτικές ανεπάρκειες ]. Είναι μια αγυρτεία  που έγινε μιά εξαπάτηση»  (Sunday Times (London) 3 April 1994)
-A. HASSIG, LIANG WEN-XI AND K. STAMPFLI :Stress-induced suppression of the cellular immune reactions.
A contribution on the neuroendocrine control of the immune system., Medical Hypothesis (19964 6: 551-555)

24.  -Dr. Stefan Lanka Exposes The «Viral Fraud»: Pictures of «Isolated Viruses» Debunked

25. -David Rasnick -INHIBITORS OF HIV PROTEASE USELESS AGAINST AIDS BECAUSE HIV DOESN’T CAUSE AIDS Reapprasing AIDS August 1996.

26.Etienne de Harven: RETROVIRUSES -The Recollections of an Electron Microscopist, Reappraising AIDS Nov./Dec. 1998
27.Etienne de Harven: REMARKS ON METHODS FOR RETROVIRAL ISOLATION, Continuum Spring 1998

Χρήσιμες Διευθύνσεις:
* Eleni Papadopulos-Eleopulos
Department of Medical Physics
Royal Perth Hospital
Perth, Western Australia Voice int + 618 92243221
Fax int + 618 92243511
Email: vturner@cyllene.uwa.edu.au
* Study Group for AIDS therapy
c/o Felix A. de Fries
Eglistr. 7 CH-8004 Zürich
Tel./Fax: 0041 1 401 34 24
E-mail: felix.defries@bluewin
Continuum, July/Aug. 1996 Dietetic advice for immunodeficiencyContinuum volume 5, number 5 – mid-winter 1999
* Siro Passi and Chiara De Luca
Cell Aging Center, Istituto Dermopatico dell’Immacolata (IDI) Rome, Italy .

*Prof. Etienne de Harven, « Le Mas Pitou », 2879 Route de Grasse, 06530 Saint Cézaire sur Siagne, France
E-mail <pitou.deharven@wanadoo.fr
*Professor Peter H. Duesberg, Ph.D.
Department of Molecular & Cell Biology
c/o Stanley/Donner Administrative Services Unit
229 Stanley Hall #3206 University of California at Berkeley
Berkeley, CA 94720-3206 Email: duesberg@uclink4.berkeley.edu
Fax: (510) 643-6455
*Prof. LIANG Wen-Xi
Dr. K. STAMPFLI
Study Group Nutrition and Immunity
Elisabethenstr. 51
CH-3014 Bern
Switzerland
*Dr. H. KREMER
Metzendorfer Weg 36
D-21224 Rosengarten-Tštensen b. Hamburg
Germany
*Dr. S. LANKA Im Dreieck 8
D-44143 Dortmund
Germany (a-mail: lanka@free.de)
*HEAL-TORONTO-CANADA
TORONTO tel/fax:(416) 406-HEAL

*Roberto Giraldo:  E-mail: RobGiraldo@aol.com

Στό Ιντερνετ :
Αγγλικά:

http://www.the virus myth.net
http://www.sumeria
http://www.the Perth group
http://www.healtoronto.com
http://www.robertogiraldo.com
http://www.duesberg.com
http://www.angelfire .com/ar/dthcamp
http://www.sickof doctors
ww w.Actup
http://www.alive and well
Ιταλικά:
http://www.macrolibrarsi therapie dott cremer
http://www.controinformationeaids
Γαλλικά:
http://www.perso.wanadoo.fr
http://www.HEAL France
Γερμανικά:
http://www.aids-info.net
http://www.HEALBerlin
http://www.aids-kritik
www. mythos-hiv.de
http://www.Raum undZeit
Τίτλος: Απ: HIV virus does not cause AIDS Acquired Immune Deficiency Syndrome
Αποστολή από: Rose στις Οκτώβριος 10, 2019, 17:09:22
The Perth Group - Why HIV has never been discovered
https://www.youtube.com/watch?v=NiwM5K0kJcI
Τίτλος: Απ: HIV virus does not cause AIDS Acquired Immune Deficiency Syndrome
Αποστολή από: Rose στις Οκτώβριος 10, 2019, 17:14:48
http://www.theperthgroup.com/

The view of The Perth Group is that the HIV/AIDS experts have not proven:
1.   The existence of a unique, exogenously acquired retrovirus, HIV.
2.   The "HIV" antibody tests are specific for "HIV" infection.
3.   The HIV theory of AIDS, that is, that HIV causes acquired immune deficiency (destruction of T4 lymphocytes=AID) or that AID leads to the development of the clinical syndrome AIDS.
4.   The "HIV genome", (RNA or DNA) originates in a unique, exogenously acquired infectious retroviral particle.
5.   HIV/AIDS is infectious, either by blood, blood products or sexual intercourse.
6.   Mother to child transmission of a retrovirus HIV or its inhibition with AZT or nevirapine.


The Perth Group has argued:
1.   The impossibility of haemophiliacs acquiring HIV following factor VIII infusions.
2.   That AIDS and all the phenomena inferred as "HIV" are induced by changes in cellular redox brought about by the oxidative nature of substances and exposures common to all the AIDS risk groups and to the cells used in the "culture" and "isolation" of "HIV".
3.   That AIDS will not spread outside the original risk groups.
4.   That the cessation of exposure to oxidants and/or use of anti-oxidants will improve the outcome of AIDS patients.
5.   That the pharmacological data prove AZT cannot kill "HIV" and AZT is toxic to all cells and may cause some cases of AIDS.
Τίτλος: Απ: HIV virus does not cause AIDS Acquired Immune Deficiency Syndrome
Αποστολή από: Rose στις Οκτώβριος 10, 2019, 17:22:52
Evidence that HIV antibody tests are not specific
https://www.youtube.com/watch?v=nS-ytZfNWXw
Τίτλος: Απ: HIV virus does not cause AIDS Acquired Immune Deficiency Syndrome
Αποστολή από: Rose στις Οκτώβριος 10, 2019, 21:55:26
Positive Hell - International Cut
https://www.youtube.com/watch?v=GekHvqIFKgA

__________

The film "Positive Hell" is to be screened at the Portobello Film Festival on Saturday 10th September at around 8 pm. The director, Andi Reiss and Joan Shenton will be there from 7.

Venue: KPH (Kensington Park Hotel) 130 Ladbroke Grove, London W10 6HJ,
https://www.facebook.com/HouseOfNumbers/photos/rpp.40491054861/10154052779184862/?type=3&theater
Τίτλος: Απ: HIV virus does not cause AIDS Acquired Immune Deficiency Syndrome
Αποστολή από: Rose στις Οκτώβριος 10, 2019, 22:03:50
https://www.facebook.com/HouseOfNumbers/

House of Numbers
Τίτλος: Απ: HIV virus does not cause AIDS Acquired Immune Deficiency Syndrome
Αποστολή από: Rose στις Οκτώβριος 10, 2019, 22:43:18
Endogenous retrovirus
https://en.wikipedia.org/wiki/Endogenous_retrovirus?fbclid=IwAR2FvS4IG98l0XwMt7e4L2b5nXa009mkoPmvlwQFL-yTFkMKj3mg_3ipMz0


Endogenous retroviruses (ERVs) are endogenous viral elements in the genome that closely resemble and can be derived from retroviruses. They are abundant in the genomes of jawed vertebrates, and they comprise up to 5–8% of the human genome (lower estimates of ~1%).[1][2] ERVs are a subclass of a type of gene called a transposon, which can be packaged and moved within the genome to serve a vital role in gene expression and in regulation.[3][4] They are distinguished as retrotransposons, which are Class I elements.[5] Researchers have suggested that retroviruses evolved from a type of transposable gene called a retrotransposon, which includes ERVs; these genes can mutate and instead of moving to another location in the genome they can become exogenous or pathogenic. This means that not all ERVs may have originated as an insertion by a retrovirus but that some may have been the source for the genetic information in the retroviruses they resemble.[6] When integration of viral DNA occurs in the germ-line, it can give rise to an ERV, which can later become fixed in the gene pool of the host population.[1][7]
Τίτλος: Απ: HIV virus does not cause AIDS Acquired Immune Deficiency Syndrome
Αποστολή από: Rose στις Οκτώβριος 10, 2019, 22:59:37
https://www.pnas.org/content/pnas/113/33/9155.full.pdf
Extracellular vesicles and viruses: Are they close relatives?
Τίτλος: Απ: HIV virus does not cause AIDS Acquired Immune Deficiency Syndrome
Αποστολή από: Rose στις Οκτώβριος 10, 2019, 23:01:20
http://www.theperthgroup.com/HIV/ArakelyanNatureSciRep2017.pdf

Extracellular Vesicles Carry HIV
Env and Facilitate Hiv Infection of
Human Lymphoid Tissue

Anush Arakelyan, Wendy Fitzgerald, Sonia Zicari, Christophe Vanpouille & Leonid Margolis
Cells productively infected with HIV-1 release virions along with extracellular vesicles (EVs) whose
biogenesis, size, and physical properties resemble those of retroviruses. Here, we found that a
significant number of EVs (exosomes) released by HIV-1 infected cells carry gp120 (Env), a viral protein
that mediates virus attachment and fusion to target cells, and also facilitates HIV infection in various
indirect ways. Depletion of viral preparations of EVs, in particular of those that carry gp120, decreases
viral infection of human lymphoid tissue ex vivo. Thus, EVs that carry Env identified in our work seem to
facilitate HIV infection and therefore may constitute a new therapeutic target for antiviral strategy.
It is well established that various cells in vivo and in vitro release extracellular vesicles (EVs) of various size and
biogenesis1
. Many of these vesicles (exosomes) are of the same size as retroviruses, in particular HIV, and are
generated inside the cells along the pathways similar to these viruses2, 3
. Also, these EVs may incorporate proteins
that are common to viruses (e.g., tetraspanins) as well as viral genetic material4, 5
.
Until recently EVs were considered to be “cell dust” but now EVs, in particular the small ones (less than
300nm), are widely studied as a system of cell-cell communication that changes the status of the cells they interact
with6, 7
. EVs seem to affect viral infection8–12, although, the data on the actual effects of EVs on viral infection are
controversial and the mechanisms of these effects remain to be investigated.
Analysis of EVs generated by infected cells as well as the effects of EVs on viral infection are complicated by
the fact that it is almost impossible to separate them from virions in particular from HIV because of the similarities in size and physical properties. Therefore, any HIV preparation is in fact a mixture of HIV virions and EVs.
Here, we overcame some of these problems by segregating EVs through CD45 and/or acetylcholinesterase
(AChE), two proteins that are not incorporated into HIV membranes13–15 and thus can be used to distinguish
EVs from HIV virions. Using our nanotechnology “flow virometry”16, we found that a significant number of EVs
generated in HIV-infected cells carry HIV Env, thus being indistinguishable from “defective” viruses. These EVs
facilitate viral infection in human lymphoid tissue ex vivo, a system that reflects many aspects of HIV infection of
lymphoid tissue in vivo where the critical events of HIV pathogenesis occur17, 18.
Results
EVs released by HIV-infected cells carry Env. In these experiments we distinguished EVs from HIV
virions by the presence of either CD45 or AChE, which are not incorporated into virions in the course of their
biogenesis13–15. We used CD81, a tetraspanin that is incorporated in both HIV and EVs4
, to fish out both entities
for further analysis of their surface antigens. We added magnetic nanoparticles (MNPs) coupled to anti-CD81
antibodies to the preparation of HIVSF162, a prototypical CCR5-tropic HIV produced by PBMC. Then, we stained
the preparation for gp120 with 2G12 fluorescently labeled antibodies, which bind to clusters of high mannose–
type glycans on the outer domain of gp12019, 20 recognizing both monomeric and trimeric Envs, and for CD45
using specific fluorescently labeled antibodies. The results of these experiments are presented in Fig. 1. Almost all
HIV (CD45 negative) particles, as expected, carry gp120. However, unexpectedly, a significant fraction of events
(on average 52.6±5.7% (n=5)) positive for gp120 carry CD45, thus presumably representing EVs (Fig. 1B). As a
control for specificity of gp120 staining, we used EVs released by uninfected PBMC (Fig. 1C).
Τίτλος: Απ: HIV virus does not cause AIDS Acquired Immune Deficiency Syndrome
Αποστολή από: Rose στις Οκτώβριος 10, 2019, 23:05:37
http://www.theperthgroup.com/OTHER/nihantibodiesshort.html

NIH / ANTIBODIES

This document was submitted by the Perth Group (www.theperthgroup.com) as part of the Internet debate that took place as a preamble to the Presidential AIDS Advisory Panel meeting held in Johannesburg in July 2000.

In “The Evidence That HIV Causes AIDS” (http://www.niaid.nih.gov/factsheets/evidhiv.htm)  (https://aidsinfo.nih.gov/news/528/the-evidence-that-hiv-causes-aids) one reads:  “Nearly everybody with AIDS has antibodies to HIV…numerous studies from around the world show that virtually all AIDS patients are HIV-seropositive; that is they carry antibodies that indicate HIV infection”.  The relationship between a positive antibody test and AIDS is said to prove that HIV is the cause of AIDS.

There is no doubt that many, if not all, AIDS patients, at least in the USA, Europe and Australia, have a positive antibody test.  However, there is no agreement as to whether these tests “indicate HIV infection".   For example, the packet insert for the Axsym system (HIV-1/HIV-2) manufactured by Abbott Laboratories includes the words “At present there is no recognized standard for establishing the presence or absence of HIV-1 antibody in human blood”.1  This contradicts the above-mentioned NIH document which reads:

“MYTH:  HIV antibody testing is unreliable.

FACT:  Diagnosis of infection using antibody testing is one of the best-established concepts in medicine.  HIV antibody tests exceed the performance of most other infectious disease tests…Current HIV antibody tests have sensitivity and specificity in excess of 98% and are therefore extremely reliable”.2, 3

COMMENTARY

It is incomprehensible how a body of scientists at the National Institutes for Health in the US could present both sides of a scientific debate as a series of "MYTHS" and "FACTS".  Especially without providing the names of scientists who hold the opposing view or any citations to enable the reader to investigate the matter himself.  The only conclusion one can make from this behaviour is that the NIH does not want their readers to learn the full story.

Here we examine one very important "FACT" and leave it up to the reader to make his own judgement as to whether or not it is a “MYTH”.

FACT: THERE IS NO EVIDENCE A RETROVIRUS HAS BEEN ISOLATED FROM THE TISSUES OF AIDS PATIENTS.  HENCE THERE IS NO GOLD STANDARD FOR ANTIBODY TESTING FOR "HIV" INFECTION AND NO PROOF A RETROVIRUS CAUSES AIDS

To prove the specificity of an antibody test or any antibody antigen reaction, one must:

(i)         perform the test in hundreds, if not thousands, of individuals who are assumed to be infected;

(ii)        perform the test in a control group consisting of at least an equal number of individuals who are thought not to be infected, but who are sick;

(iii)       using the same samples prove the existence of HIV by a test independent of the antigen-antibody reaction, that is by using a gold standard for the reaction.

The only gold standard for the HIV antibody test is HIV itself, that is HIV isolation (purification).  At present no such proof exists.4, 5  Nowhere in the cited WHO 1998 reference can one find a gold standard being used to prove the specificity of the antibody test.  All one can find there, as the title indicates, “Comparative Evaluation of the Operational Characteristics of Commercially Available Assays”, is a comparison between 34 HIV test kits against “a panel of 595 human sera (prevalence 33.6% for HIV-1 and 10 % for HIV-2), of which 192 were from Africa, 99 from Asia, 206 from Europe and 98 from South America.  The panel included 332 HIV negative specimens and 203 sera positive for HIV-1 and 60 positive for HIV-2 specimens. In addition the sensitivity of the HIV test kits is assessed on 8 seroconversion panels from Boston Biomedica (BBI)”.   In fact, they did not even use as a gold standard what is at present considered to represent HIV isolation.

Currently, the reaction between an antibody directed against Montagnier’s p24 and antigens in cultures is considered proof for HIV isolation.  Firstly, a reaction between an antibody and an antigen cannot be considered proof for isolation of a retrovirus.  Secondly, the reaction is totally non specific.  In 1992, Jorg Shupbach, the principle author of one of the first four 1984 papers published by Gallo's group on HIV isolation, reported that the whole blood cultures of 49/60 (82%) of "presumably uninfected but serologically indeterminate individuals and 5/5 seronegative blood donors were found positive for p24".6  The non-specificity of the p24 antigen test is so obvious that it is accepted by no less an authority on HIV testing than Philip Mortimer and his colleagues from the UK Public Health Laboratory Service, "Experience has shown that neither HIV culture nor tests for p24 antigen are of much value in diagnostic testing. They may be insensitive and/or non-specific".7  Thirdly, since this reaction is an antibody-antigen reaction itself, it cannot be used as a gold standard for the antibody test.  Even if one uses this reaction as a gold standard for the antibody test, then the WHO data shows the specificity of the antibody test to be very low indeed.  In a large WHO study published in 1994, between 1992-93, 224 specimens were collected in Brazil, Rwanda, Thailand and Uganda from asymptomatic "HIV positive" individuals.  Serostatus was first confirmed in the country of origin and then at the "centralized laboratories responsible for confirming serology, virus isolation, virus expression, and distribution of reagents (George-Speyer-Hans Chemotherapentisches Forschunginstitut (GSH) in Frankfurt, Germany; National Institute for Biological Standards and Control (NIBSC) in London, United Kingdom,; and DAIDS/NIAID in Bethesda, Maryland, United States".  In this WHO study, "of a total of 224 virus cultures, 83 were positive (Isolation rate=37%)".8

As in the WHO reference, in Sloand et al3 no data is presented to prove the specificity of the HIV antibody tests.  It is only stated:  “Antibodies to HIV-1 proteins, which develop during the course of infection, include antibodies to viral core antigen (p24) and antibodies to viral envelope proteins (gp120 and gp41).  Antibodies to HIV-1 polymerase (p55) develop later, if at all.  The most widely used test, the enzyme-linked immunosorbent assay (ELISA), is used in conjunction with a confirmatory test, the Western blot…Although there is variability depending on the test kit used, up to 70% of the initially positive ELISA results are not confirmed by the second ELISA.  Samples that are repeatedly reactive by ELISA must then be confirmed positive by a Western blot or equivalent test.  This procedure enables separation by electrophoresis of individual viral proteins, such as viral core (p24, p55 and p17) and envelope (gp120, gp160 and gp41) proteins, into well-defined bands for use as HIV-1 antigen standards.  The separated bands are transferred or “blotted” onto a nitrocellulose membrane that is cut into strips and exposed to the serum sample.  Serum antibodies to the antigen standards are detected and characterised as discrete coloured bands by use of antihuman antibody in conjugation with an enzyme, as shown in Fig. 1.  The diagnostic pattern of bands identified in the Western blot is more specific than the ELISA for viral antibodies”.

An antibody test, Western blot (WB), cannot be used as a gold standard for another antibody test, ELISA.  Just because in the WB the “viral” antigens are separate, this is not proof that the WB is more specific than ELISA.    Neither can the specificity of an antibody test be determined by repeating the test, no matter how many times.  Furthermore, at present there is no proof that the “viral core (p24, p55 and p17) and envelope (gp120, gp160 and gp41) proteins” or any other protein used in the ELISA or WB are HIV proteins.9, 10
 
According to Luc Montagnier the characterisation of proteins as HIV proteins “demands mass production and purification [of the virus].  It is necessary to do that.  And there I should say that that partially failed”.11  In fact since the material which Montagnier et al used to characterise the “viral core” protein, p24, did not even have retrovirus-like particles, much less “purified” HIV, then one has no choice but to conclude that Montagnier and his associates did not prove that p24 is an HIV protein.  Neither has anybody else since.

When Djamel Tahi asked Montagnier if Robert Gallo purified HIV, he replied:  “Gallo ?…I don’t know if he really purified.   I don’t believe so”.  Like Montagnier, Robert Gallo and his colleagues did not publish electron micrographs to show that their “purified” virus contained retrovirus-like particles.  Unlike Montagnier el al who considered the protein of molecular weight 24,000 (p24) as being the characteristic HIV proteins, Gallo et al considered a protein of molecular weight 41,000 (p41), which is the molecular weight of actin, as the most specific HIV protein.  The only proof they gave for this was its banding at the density of 1.16gm/ml and reaction with the sera of AIDS patients.

In a Franco-German study, published  in 1997, the authors, which included Hans Gelderblom, pointed out that although the 1.16gm/ml band, which is used for “biochemical and serological analyses”, is “considered to contain a population of relatively pure virus particles,…in none of the studies has the purity of the virus preparation been verified”.5  However, by 1997, ample evidence existed which showed  that the 1.16gm/ml band contains many cellular proteins including actin and myosin, the latter also an ubiquitous  protein which has two light chains of molecular weight 24,000 and 18,000.  Evidence also exists that AIDS patients have antibodies to both actin and myosin.12

Before 1987 the p120 and p160 bands could not be visualised in WB strips.  This was not unexpected since according to the HIV experts p160 is present only in infected cells, not in virus particles, and p120 to be present only in the particles’ knobs (spikes), which are rapidly lost when the particles are released.  Since the protein on the WB strips are obtained from purified HIV particles which do not possess knobs13 210 (p120) then neither p120 nor p160 should be present.  Nevertheless, in 1987, by modifying “blot preparation”, proteins of molecular weights of 120,000 and 160,000 were found which reacted with patients sera.14 306  However, no amount of “blot preparation” modification can create what is not already present.  The explanation for the presence of these bands was found in 1989 by researchers who showed that in the Western blot strip, “the components visualised in the 120-160 kDa region do not correspond to gp120 or its precursor but rather represent oligomers of gp41”.15 248  It was also shown that the WB pattern obtained  is dependent on many factors including temperature and the concentration of sodium dodecyl sulphate used to disrupt the “pure virus”.  “Confusion over the identification of these bands has resulted in incorrect conclusions in experimental studies.  Similarly, some clinical specimens may have been identified erroneously as seropositive, on the assumption that these bands reflected specific reactivity against two distinct viral components and fulfilled a criterion for true or probable positivity.  The correct identification of these bands will affect the standards to be established for Western blot positivity:  it may necessitate the reinterpretation of published results”.16 773  No notice was taken of these findings and recommendations.

Definite proof that what is considered “purified” HIV, the 1.16 gm/ml band contains neither retroviral proteins nor HIV was published in 1997.  In that year, two papers were published in Virology with the first electron micrographs of “purified HIV” obtained by banding the supernatant of “infected” cultures in sucrose density gradients.  One of the studies was by researchers from the AIDS Vaccine Program SAIL, National Cancer Institute–Frederick Cancer Research and Development, Frederick, Maryland, USA and the other by researchers from France and Germany.4, 5  The authors of both studies claimed their “purified” material contain retrovirus-like particles and in fact that they were HIV particles.  But they admitted that their material predominantly contained particles which were not viruses but “mock virus”, that is “budding membrane particles frequently called microvesicles”.  Indeed, the caption to one of the electron micrographs of the “purified” HIV reads:  “Purified vesicles from infected H9 cells (a) and activated PBMC (b) supernatants".  It does not read “purified HIV”.  In further experiments the supernatants from non-infected cultures were also banded in sucrose gradients.  They claimed that the banded material from these cultures contained only microvesicles, “mock virus” particles, but no particles with the morphology of HIV.

No reason(s) is given, other than morphological, for why some of the particles in the fractions from the “infected” cells are virus particles and the others “mock virus”.  As far as morphology is concerned, none of the particles have all the morphological characteristics attributed to HIV, or even retroviruses.

The minimum absolutely necessary but not sufficient condition to claim that what are called “HIV-1 particles” are a retrovirus and not cellular microvesicles is to show that the sucrose density fractions obtained from the “infected” cells contain proteins which are not present in the same fractions obtained from non-infected cells that is in the “mock virus”.  However, the researchers from the USA have shown this is not the case.  The only difference one can see in their SDS-polyacrylamide gel electrophoresis strips of “purified virus” and “mock virus” is quantitative, not qualitative.  This quantitative difference may be due to many reasons including the fact that there were significant differences in the history and the mode of preparation of the non-infected and “infected” H9 cell cultures, in addition to the “infection”.  A similar finding was reported by the same authors a few years earlier.17    However, while in both studies the proteins of molecular weight “near 42 kDa” (42,000) are labelled as “Actin” and  “in the 30- to 40-kDa range” as “HLA DR”, all the proteins with molecular weight higher than approximately 42,000 and lower than approximately 30,000 are left unlabelled in the earlier paper.17  In the 1997 study, three proteins of molecular weight lower than 30.000 are labelled as p24CA, P17MA, and p6/p7NC and are said to represent “major bands of viral proteins”.  However, according to the authors, “these labels were added when one of the reviewers asked for them.  He felt if would help orient readers when looking at the figure–the reviewer is correct.  We did not determine the identities of the bands in the particular gel”.(Bess, personal communication).

Since both the “purified HIV” and the “mock” virus contain the same proteins, one has no choice but to conclude that the 1.16 g/ml band, the “purified HIV”:

(i)         has no HIV proteins and thus no HIV;

(ii)        the proteins used as antigens in both the ELISA and WB antibody tests are non HIV;

(iii)       since the only evidence which is said to prove that the antibodies present  in the AIDS patients sera are HIV antibodies is their reaction with the proteins which band at 1.16 gm/ml and the assumption that they are HIV;  and since no HIV proteins are present at this band;  it follows that the AIDS patients do not have HIV antibodies.

In conclusion, although evidence exists for a correlation between the antibody tests and AIDS, no evidence exists which proves that a positive antibody test means HIV infection.

REFERENCES

1.         Abbott Laboratories Diagnostics Division.  100 Abbott Park Rd. Abbott Park.  Illinois: USA.  1988, 1998.  Packet Insert Axsym system (HIV-1/HIV-2).

            http://aids-kritik.de/aids/diverses/abbott-hiv-test.htm

2.         WHO. HIV Test Kits.

3.         Sloand EM, Pitt E, Chiarello RJ, Nemo GJ. HIV Testing  State of the Art. Journal of the American Medical Association 1991; 266:2861-2866.

4.         Bess JW, Gorelick RJ, Bosche WJ, Henderson LE, Arthur LO. Microvesicles are a source of contaminating cellular proteins found in purified HIV-1 preparations. Virology 1997; 230:134-144.

5.         Gluschankof P, Mondor I, Gelderblom HR, Sattentau QJ. Cell membrane vesicles are a major contaminant of gradient-enriched human immunodeficiency virus type-1 preparations. Virology 1997; 230:125-133.

6.         Schupbach J, Jendis JB, Bron C, Boni J, Tomasik Z. False-positive HIV-1 virus cultures using whole blood. AIDS 1992; 6:1545-6.

7.         Mortimer P, Codd A, Connolly J, et al. Towards error free HIV diagnosis: notes on laboratory practice. Public Health Laboratory Service Microbiology Digest 1992; 9:61-64.

8.         WHO. HIV type 1 variation in World Health Organization-sponsored vaccine evaluation sites: genetic screening, sequence analysis, and preliminary biological characterization of selected viral strains. AIDS Research and Human Retroviruses 1994; 10:1327-1343.

9.         Papadopulos-Eleopulos E, Turner VF, Papadimitriou JM, Causer D. The Isolation of HIV: Has it  really been achieved? Continuum 1996; 4:1s-24s.

10.       Papadopulos-Eleopulos E, Turner VF, Papadimitriou JM. Has Gallo proven the role of HIV in AIDS? Emergency Medicine [Australia] 1993; 5:113-123.

11.       Tahi D. Did Luc Montagnier discover HIV?  Text of video interview with Professor Luc Montagnier at the Pasteur Institute July 18th 1997. Continuum 1998; 5:30-34.

12.       Matsiota P, Chamaret S, Montagnier L. Detection of Natural Autoantibodies in the serum of Anti-HIV Positive-Individuals. Annales de l'Institut Pasteur Immunologie 1987; 138:223-233.

13.       Layne SP, Merges MJ, Dembo M, et al. Factors underlying spontaneous inactivation and susceptibility to neutralization of human immunodeficiency virus. Virology 1992; 189:695-714.

14.       Burke DS. Laboratory diagnosis of human immunodeficiency virus infection. Clinical and Laboratory Medicine 1989; 9:369-392.

15.       Pinter A, Honnen WJ, Tilley SA, et al. Oligomeric structure of gp41, the transmembrane protein of human immunodeficiency virus type 1. Journal of Virology 1989; 63:2674-9.

16.       Zolla-Pazner S, Gorny MK, Honnen WJ. Reinterpretation of human immunodeficiency virus Western blot patterns. New England Journal of Medicine 1989; 320:1280-1281.

17.       Arthur LO, Bess JW, Jr., Urban RG, et al. Macaques immunized with HLA-DR are protected from challenge with simian immunodeficiency virus. Journal of Virology 1995; 69:3117-24.
Τίτλος: Απ: HIV virus does not cause AIDS Acquired Immune Deficiency Syndrome
Αποστολή από: Rose στις Οκτώβριος 10, 2019, 23:21:43
http://rethinkingaids.com/?fbclid=IwAR3AacI4WbXmb6e7R8t9vmXQJUhTm-zD-yubeog0fHAQ4sgbaFsQtmoesPo
Rethinking AIDS Medical Professionals
Τίτλος: Απ: HIV virus does not cause AIDS Acquired Immune Deficiency Syndrome
Αποστολή από: Rose στις Οκτώβριος 10, 2019, 23:23:26
Question Everything
https://www.youtube.com/user/rethinkingAIDS?fbclid=IwAR0oN6fwYNsoSiiabGwAKnG7lhkMIyiEKPiBjEtsqS-SFI5NwnkwBmZclio
Τίτλος: Απ: HIV virus does not cause AIDS Acquired Immune Deficiency Syndrome
Αποστολή από: Rose στις Οκτώβριος 10, 2019, 23:27:54
Peter Duesberg, PhD
https://www.youtube.com/watch?time_continue=118&v=DOMov4Wot60

Peter Duesberg, PhD, presents "the HIV-AIDS Hypothesis-30 Years Later" at the 2015 IAOMT Annual Conference in Las Vegas, Nevada.
Τίτλος: Απ: HIV virus does not cause AIDS Acquired Immune Deficiency Syndrome
Αποστολή από: Rose στις Οκτώβριος 10, 2019, 23:41:22
Living Without HIV Drugs
http://livingwithouthivdrugs.com/

Living without HIV drugs
This website is dedicated to the true-life stories of people who have two important things in common:

1. We have all been diagnosed as HIV-Positive at some point in our lives, and
2. We have all stopped, or never started taking the HIV medications normally prescribed by our doctors and clinics and hospitals, and are living healthy, happy lives.
We want to share our stories with you, in hopes that they can be an inspiration and provide you with the hope that you, too, can live without HIV drugs and their very serious and damaging side effects.

Keep in mind that the HIV medications that you may be taking now (or will probably be pressured into taking if you are newly diagnosed as HIV-Positive) have been proven to be more dangerous than HIV itself. According to a presentation at the AIDS Conference in Barcelona in 2002, and a scientific study published in the Journal of Acquired Immune Deficiency Syndrome (December, 2003), more HIV-Positives are dying from organ failure as a side effect from the HIV drugs than are dying from AIDS; and according to the largest and longest scientific study of HAART (Highly Active Anti-Retroviral Therapy), the drugs being given today are even more dangerous and offer no increase in longevity than those given in 1996.

In the lefthand column is a list of names (in alphabetical order) of those who want to share their stories with you.  Simply click on a name to read their story. Some of them also have an email address at the bottom of the story if you would like to communicate with them directly, and some of them are available to listen to as podcasts by clicking here.

In the righthand column are links to other important HIV/AIDS websites, including two free ebooks.

If you would like to share your story with us (and others who might be in your same or similar situation), please click here.
Τίτλος: Απ: HIV virus does not cause AIDS Acquired Immune Deficiency Syndrome
Αποστολή από: Rose στις Οκτώβριος 11, 2019, 00:10:32
Infectious AIDS is a collection of thirteen articles originally published in scientific journals, which call into question the dogma of infectious AIDS. With such thought-provoking chapters as "HIV is Not the Cause of AIDS" and "AIDS acquired by Drug Consumption and Other Non-contagious Risk Factors," Duesberg explores the correlation (but not causality) between HIV and AIDS. By challenging popular AIDS theory, Duesberg investigates fresh possibilities that can transform the study and treatment of the AIDS virus.

Infectious AIDS: Have We Been Misled?: The Fallacy of the HIV-AIDS Connection Paperback – December 13, 1995

https://www.amazon.com/Infectious-AIDS-Fallacy-HIV-AIDS-Connection/dp/1556431953/ref=pd_sbs_14_t_2/142-5249496-5506445?_encoding=UTF8&pd_rd_i=1556431953&pd_rd_r=5501b558-2a50-4e96-82a8-ca8eb67aab42&pd_rd_w=s93mU&pd_rd_wg=EtRVF&pf_rd_p=5cfcfe89-300f-47d2-b1ad-a4e27203a02a&pf_rd_r=F6CD95FCTHANVJWBD72C&psc=1&refRID=F6CD95FCTHANVJWBD72C
Τίτλος: Απ: HIV virus does not cause AIDS Acquired Immune Deficiency Syndrome
Αποστολή από: Rose στις Οκτώβριος 11, 2019, 00:12:55
https://www.amazon.com/Inventing-AIDS-Virus-Peter-Duesberg/dp/0895264706
Inventing the AIDS Virus Hardcover – February 27, 1996
by Peter Duesberg (Author), Kary Mullis (Foreword)

From Booklist
At last! This is the book every AIDS-watcher has been awaiting, in which the most prominent and persistent critic of HIV as the cause of AIDS presents his case most exhaustively and popularly. Duesberg, himself a virologist, stoutly maintains that HIV cannot cause AIDS because it fails to meet the rules by which a virus is implicated as disease-causing. He says that the causes of AIDS in First World countries most probably are overuse of toxic drugs--by legal prescription (e.g., AZT) as well as illicit use (e.g., the nitrite inhalants known as poppers that are used to enhance sexual capability)--and multiple and repeated infections with venereal diseases; in the Third World, they are malnutrition and maladies (e.g., tuberculosis) rare in wealthy nations but still prevalent in poor ones as well as, again, substance abuse. Duesberg massively documents and cogently argues these positions but not before laying out the historic and political reasons why most members of his profession and related medical specialists seized on a viral causation for AIDS. Basically, virologists wanted another success like that with polio and, frustrated by complete failure to find viral causes for cancer, took up AIDS as the perfect challenge as well as, once HIV was discovered, a ticket for prolonging their first-class ride on the medical research gravy train. Strong stuff, but Duesberg has never been alone in this analysis or in his scientific arguments. He has never before gathered his case together and presented it to the general public, though, so regard this book as a milestone essential to any collection concerned with AIDS. Ray Olson

From Kirkus Reviews
A well-credentialed scientist's hard-driving attack on the accepted view that AIDS is an infectious disease caused by HIV. Duesberg (Molecular biology/Univ. of Calif., Berkeley), an early researcher in the field of retroviruses, asserts that HIV, like virtually all retroviruses, is harmless. He finds that HIV meets none of the usual criteria (such as the six laws of virology) used to establish that a microbe causes disease. But if that is so, why do scientists persist in saying that AIDS is an epidemic caused by HIV? As Duesberg tells it, the federal Centers for Disease Control and Prevention needed a serious epidemic to justify its continued existence, and by naming AIDS a single contagious disease, it created an atmosphere of public fear that brought it increased funding and power. The biomedical establishment took note. Having failed to find a viral cause of cancer, Duesberg says, virus hunters needed a new disease, and AIDS was it. The HIV-AIDS connection was then announced by Robert Gallo, head of a retrovirus lab at the National Cancer Institute, at a 1984 press conference rather than demonstrated in a peer- reviewed scientific paper. Further, Duesberg charges, the pharmaceutical companies exploited the situation by bringing back highly toxic failed cancer drugs, such as AZT, which, he says, destroys the immune system and causes AIDS-like symptoms. Duesberg cites other scientists who have questioned the HIV-AIDS hypothesis, among them several Nobel laureates, including Kary Mullis (for Chemistry), the author of this book's foreword. Duesberg's own theory is that AIDS is linked to the use of immunity-suppressing illicit drugs (such as crack and ``poppers''), and he urges investigation along these lines. One need not accept Duesberg's drug hypothesis, however, to be persuaded that the serious charges he makes deserve serious answers. A controversial book, certain to be met with strong resistance from the biomedical establishment. Four appendixes (not seen) include articles on HIV by Duesberg in scientific journals. -- Copyright ©1996, Kirkus Associates, LP. All rights reserved.

About the Author
Peter Duesberg is professor of molecular and cell biology at the University of California at Berkeley.
Τίτλος: Απ: HIV virus does not cause AIDS Acquired Immune Deficiency Syndrome
Αποστολή από: Rose στις Οκτώβριος 11, 2019, 00:34:32
https://www.amazon.com/What-Everything-Thought-About-Wrong/dp/0967415306
What If Everything You Thought You Knew About AIDS Was Wrong? 4th Rev Edition
by Christine Maggiore


" Clear, concise and completely accurate, Maggiore's powerful little book is highly recommended reading for anyone who has ever had the doubt about any aspect of the 'global AIDS pandemic,' and is absolutely compulsory reading for those few never have." -- Harvey Bialy, PhD Editor at large, Nature Biotechnology

" This book exposes the many incongruencies in conventional wisdom and establishes why we must question how AIDS research and treatment are currently conducted. The paradox of the search for an AIDS cure is that the thing most neededopen debate and scientific exchangeis the thing most feared by the AIDS establishment." -- Bob Guccione, Jr. Editor and publisher, Gear magazine

" This splendid book is a perfect text for provoking university students. It requires them to think critically about sexuality and public health, obliging them to scrutinize the unscientific dogmas churned out by the AIDS orthodoxy. Maggiore's book should be required reading for all undergraduates." -- Charles Geshekter, PhD Department of History, California State University, Chico

" Until recently, I was a physician at the University of Alabama at Birmingham, the number-one funded AIDS research center in the country. Before January of 1998, my knowledge of AIDS was typical; I knew that HIV caused AIDS because that's what the textbooks said. I had no reason to think otherwise and never knew or cared that anybody thought differently. I ordered this book on a whim, but once I started reading it, I didn't stop until I hit the back cover.

" I used to think that medical research wasn't politically directed and financially motivated, and that pharmaceutical companies wouldn't compromise patient well-being for a profit. I used to think the FDA was there to protect the American public. Now I know better. Now I tell the story of AIDS to anyone who will listen." -- Rob Hodson, MD Former professor of anesthesiology, University of Alabama, Birmingham

A succinct summary of the gaping holes in the official view of AIDS, this book has become an underground classic. Christine Maggiore, whose own HIV positive diagnosis didn't stop her from disobeying the authorities and giving birth to a healthy child, challenges all the politically correct opinions about the health crisis. A straightforward, jargon-free little book that provides volumes of highly explosive intellectual ammunition in its brief pages." -- Ian Young Author, The Stonewall Experiment: A Gay Psychohistory

Τίτλος: Απ: HIV virus does not cause AIDS Acquired Immune Deficiency Syndrome
Αποστολή από: Rose στις Οκτώβριος 12, 2019, 22:14:40
Παραδέχονται ότι τα φάρμακα προκαλούν ανοσολογική ανεπάρκεια, και σταματώντας τα τοξικά φάρμακα, όπως και τα ανοσοκατασταλτικά, και με σωστή διατροφή συνέρχεται ο οργανισμός.

https://el.wikipedia.org/wiki/Ανοσολογική_ανεπάρκεια

Δευτερογενής ή επίκτητη ανοσολογική ανεπάρκεια
H δευτερογενής ή επίκτητη ανοσολογική ανεπάρκεια (secondary or acquired immunodeficiency) είναι πιο συχνή από τη πρωτογενή. Παρόλο που το ανοσοκατεσταλμένο άτομο γεννήθηκε με φυσιολογικό και πλήρως λειτουργικό ανοσοποιητικό σύστημα, ένα γεγονός που συνέβη στη ζωή του οδήγησε σε προσωρινή ή μόνιμη ανεπάρκεια του ανοσοποιητικού συστήματος. Καταστάσεις που μπορούν να προκαλέσουν δευτερογενή ανοσολογική ανεπάρκεια είναι το γήρας, η εγκυμοσύνη, η μη σωστή διατροφή, ο καρκίνος, η χρήση ορισμένων φαρμάκων (π.χ. κορτικοστεροειδή, ανοσοκατασταλτικά, κ.ά.), χειρουγικές επεμβάσεις, μεταμόσχευση οργάνων καθώς και ορισμένες βακτηριακές, παρασιτικές, μυκητιασικές και ιογενείς λοιμώξεις[4][5]. Τα άτομα που πάσχουν από δευτερογενή ανοσολογική ανεπάρκεια αντιμετωπίζουν ιδιαίτερο κίνδυνο από τις λεγομένες ευκαιριακές λοιμώξεις (opportunistic infections). Η πιο γνωστή αιτία επίκτητης ανοσολογικής ανεπάρκειας είναι η ο ιός της ανθρώπινης ανοσοανεπάρκειας (Human Immunodeficiency Virus – HIV), που προκαλεί το Σύνδρομο της Επίκτητης Ανοσολογικής Ανεπάρκειας, πιο γνωστό ως AIDS (Acquired Immunodeficiency Syndrome). Η αντιμετώπιση της δευτερογενούς ανοσολογικής ανεπάρκειας εξαρτάται από το αίτιο που την προκάλεσε. Συνήθως η άρση της αιτίας θα επαναφέρει τη φυσιολογική λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος (π.χ. διακοπή λήψης κορτικοστεροειδών ή ανοσοκατασταλτικών φαρμάκων, σωστή και πλήρης διατροφή).

Τίτλος: Απ: 'HIV test a crime, AIDS 'cure' killed a whole generation'
Αποστολή από: Rose στις Οκτώβριος 13, 2019, 21:21:24
https://www.amazon.co.uk/Rethinking-AIDS-Tragic-Premature-Consensus/dp/0029269059

Rethinking AIDS: The Tragic Cost of Premature Consensus Hardcover – 26 Mar 1993
by Robert Scott Root-Bernstein (Author)

When basketball hero Magic Johnson recently announced that he had tested positive for HIV, the public naturally assumed it was only a matter of time before he developed full-blown AIDS. But is the link between HIV and AIDS really established? Most physicians now believe that HIV is tantamount to a death sentence. They also believe that AIDS is a fundamentally new disease whose cause remained unknown until the discovery of HIV. That discovery was hailed as a great advance in the fight against this devastating plague, and it has been cited to justify the continuing huge expenditure of billions of dollars a year in public funds on AIDS research. But do we know that AIDS is new? Do we really know its cause? Robert Root-Bernstein, a researcher in biochemistry and autoimmune diseases, argues that AIDS is not new, and strongly criticizes the AIDS research extablishment for ignoring historical data to the contrary in their haste to declare the AIDS puzzle solved. In fact, he argues, AIDS has been around a lot longer than anyone realizes; its fundamental cause is depression of the immune system; that this can occur for many different reasons; and that the relation between HIV and AIDS may be more correlational than causal. In short, we still don't know what causes AIDS. Lifestyle theories of causation are just as plausible, given the current state of knowledge, as the HIV hypothesis. Root-Bernstein provides a thorough and authoritative, yet accessible view of the existing AIDS research, drawing on medical records to show that hundreds of cases of AIDS may have occurred in the course of the past hundred years, and presenting several plausible alternatives to the HIV hypothesis.
Τίτλος: Απ: HIV virus does not cause AIDS Acquired Immune Deficiency Syndrome
Αποστολή από: Rose στις Οκτώβριος 13, 2019, 21:26:58
https://books.google.gr/books/about/AIDS_Inc.html?id=ErIOAAAACAAJ&source=kp_cover&redir_esc=y
AIDS Inc

Virus is NOT the cause Definition of AIDS is Worthless Treatment is Poison "Anyone interested in AIDS must read this book." Laurence E. Badgley, M.D Author of Healing AIDS Naturally Investigative reporter Jon Rappoport uncovers the shocking truth about AIDS: Thousands are dying needlessly as the medical world and media pull off the biggest scandal of our time - all for the love of power and money. AIDS INC: takes you on a sizzling behind-the-scenes tour of laboratories, newsrooms and even the White House to expose the real killers behind the disease. It's the most explosive, myth-shattering book you'll read this year. Book Size: 216x140
Τίτλος: Απ: HIV virus does not cause AIDS Acquired Immune Deficiency Syndrome
Αποστολή από: Rose στις Οκτώβριος 13, 2019, 21:54:27
https://www.amazon.com/Lies-About-Aids-Etienne-Harven/dp/1425154263

Ten Lies About Aids Paperback – September 30, 2008
by De Harven, Etienne (Author), Jean-Claude Roussez (Contributor)

HIV infection is not the cause of AIDS. Severe immune deficiencies, commonly referred to as AIDS, result from the toxicity of many recreational drugs and of most antiretroviral medications, from the abuse of antibiotics and certain therapeutic protocols, from inappropriate life style, and/or from malnutrition, alone or combined.

This book falsifies ten lies that are the pillars of the HIV/AIDS dogma. These lies are that: 1 - AIDS is a new syndrome;
2 - The existence of HIV has been appropriately demonstrated;
3 - HIV is actually the cause of AIDS;
4 - Antiretroviral medications are helpful for AIDS sufferers;
5 - Seropositivity indicates an active process of HIV infection;
6 - AIDS is a contagious pathological process;
7 - HIV is responsible for numerous illnesses;
8 - It is better for people to know their serological HIV status;
9 - There is indeed an AIDS pandemic affecting the general population;
10 - All medical researchers agree, indisputably, that HIV is the cause of AIDS.

The fallacy of these ten statements is explained in a language that is accessible for the public at large. It is convincingly supported by a broad selection of bibliographical references.

Obviously, AIDS research has been placed on the wrong track for the past 20 years, and AIDS statistics have been alarmingly inflated, for maximizing the enormous profits of the pharmaceutical industry. This has created a dramatic public health problem that should most urgently be corrected.

Fortunately, this book ends up on a very optimistic consideration: being caused by toxic substances and nutritional deficiencies, AIDS can (and hopefully will) be readily prevented and cured, at a cost that shall be affordable for all governments of the planet.

________________

   Guy Denutte
5.0 out of 5 starsThe terror of AIDS and the corruption of science
December 24, 2010
Format: PaperbackVerified Purchase
We'll know our disinformation program is complete
when everything the American public believes is false.

CIA-director William Casey

Following the group "Rethinking AIDS", listing more than 2.700 people - amongst prominent scientists and two Nobel prize winners - most cases of AIDS are caused by drugs, like poppers and heroin. Poppers were and still are very popular within the gay community. Dr de Harven says : "Affordably priced, the principal advantage of poppers was to relax the anal sphincter, reducing pain caused by repetitive penetration, maintaining erection and intensifying orgasm, all effects of particular interest for fast-track homosexuals. Nitrites, the active agents of poppers, are dangerous poisons which cause, amongst other things damage to the lungs and heart, fungal infections, neurological disorders, genetic mutations, and above all immune deficiencies, by their action on the bone marrow where blood cells are manufactured. Once they are in the blood, nitrites convert themselves into nitric oxide and damage the internal walls of the blood vessels, which explain their implication in cancer of the capillaries such as Kaposi's sarcoma. The intensive use of various drugs was (and still is) the principal factor in immunodeficiency among male homosexuals."

The "debate" between the AIDS-establishment, which consider AIDS to be contagious, vs. the AIDS-dissidents, which consider AIDS to be the consequence of the use of drugs and/or malnutrition, can easily be solved by science itself. In 1884, Robert Koch set up four postulates which must be fulfilled to consider a disease being contagious. Would AIDS really be contagious, then the following must be demonstrated :

1. The virus must be found in all AIDS-patients;

2. The virus must be isolated from an AIDS-patient and reproduced in laboratory;

3. The isolated virus must cause AIDS when introduced in a new, healthy host;

4. The virus should be isolated again from this sick host.

Let's check those postulates, guided by Dr. de Harven :

1. Not all AIDS-patients are HIV-positive.

Thousands of AIDS-patients aren't HIV-positive. So far for the first postulate.

2. "HIV" has never been isolated; Luc Montagnier didn't take his sample from an ill AIDS-patient.

The title of the article of Luc Montagnier is very clear : "Isolation of a T-lymphotropic retrovirus from a patient at risk for acquired immune deficiency syndrome [AIDS]". This patient had "swollen lymph nodes but no AIDS" ! This fact alone goes against the essence of the second postulate of Koch. It is obvious that a possible parasite should have been isolated from an ill AIDS-patient.

The title of this article suggests furthermore that a retrovirus was isolated. In principle scientific investigation must be confirmed by the reproduction of the research in other laboratories. In the case of this original paper by Montagnier this happened only fifteen years later. To make things worse, none of the two laboratories were able to find a virus in the cell culture of Montagnier. Dr de Harven says : "... it took fifteen years for the most obvious control experiments to be carried out, in two laboratories, one in the United States and the other in France. These two laboratories jointly published, in Virology, the results of their electron microscopic studies of the sucrose gradients obtained from the cell cultures supposed to produce "HIV". In both cases, the authors observed an abundance of cell debris, without any evidence of retroviral particles. At about the same time, Luc Montagnier was interviewed by journalist Djamel Tahi and finally admitted on videotape that in effect, "HIV" had never been purified in his laboratory."

Dr Étienne de Harven, the first scientist who identified a retrovirus with the electron microscope in the fifties, calls "HIV" therefore a *hypothetical virus*.

3. Blood from AIDS-patients and "HIV" were injected in chimpanzees without causing AIDS.

Several chimpanzees were injected with blood from AIDS-patients in 1983. In 1984 150 chimpanzees were contaminated with the "HIV" cell culture of Montagnier. Afterwards all those chimpanzees tested "HIV-positive", but not a single one has ever shown symptoms of AIDS , which made it impossible to even intent the next phase of the postulates of Koch : the isolation of the virus in an contaminated, ill host.

The conclusion is clear : not a single one of the four postulates of Koch are fulfilled ! This is scientific proof that *AIDS is not a contagious disease* !

If "HIV" doesn't exist, it is clear that the "HIV-test" won't produce anything that is relevant. The Western Blot test reacts on ten (10) proteins considered to be the hypothetical building blocks of the hypothetical HIV-virus. International consensus on the interpretation of this test doesn't exist. Dr de Harven says : "because the lack of an international standard, patients can be diagnosed HIV positive or negative according to which country they live in. Out of the ten test bands which Western Blot counts, two are sufficient in order to be judged "positive" and declared infected in Africa. In Great Britain, it would need three; and four in Australia. More embarrassingly, the tests have such a questionable specificity that the manufacturers themselves state that they cannot be used to confirm or disprove the presence of "HIV"".

The French comedian Coluche told us that AIDS is being spread by the mass media. He is right, but it is no fun. Millions of people have been tested on HIV following recommendations of their doctors. Others even voluntarily asked their doctor to be tested, following the never-ending propaganda by the mass media. This massive blood testing campaign would soon produce positive results for the AIDS-establishment. All of a sudden, millions of people became "HIV-positive". But only then the drama really began. Brainwashing by the modern mass media is extremely effective. Everybody knew that AIDS was a terminal illness : HIV = AIDS = DEATH. On top of that, all those "HIV-positives" received the blame for their illness due to their "derailed sexlife". In most cases, this would produce the voluntarily isolation of the HIV-positives from society. Those who weren't eager to isolate themselves were in most cases discriminated. It's a lose/lose-situation. Finally, self-confidence cracks. It's a modern curse. HIV-positives became the modern pariahs.

HIV-positives don't ask questions. They are convinced that they will die, and seek support in their doctors. They fully believe that science will help them with their "miracle drugs". What they don't understand is that science has betrayed them and us, and has become *junk science* that no longer fulfills its original humanistic principles, but has been corrupted by powerful corporate interests. The "miracle drug" AZT suppresses the immune system ... In healthy people who have had the bad luck to test "HIV-positive" those "drugs" produce AIDS... Dr Étienne de Harven asks the AIDS-establishment to answer a simple question: "Could you give us the name of one single AIDS patient that has been CURED by any anti-retroviral drugs?"

Anybody who is taking those toxic drugs should stop immediately. Maria Papagiannidou was one of the first Greeks to test positive on "HIV" in 1985, when she was only 20 years old. From 1995, and during twelve years, she took all kinds of AIDS-drugs. She went through hell... Finally, she saw the truth in 2007. On her long suffering she wrote Goodbye AIDS! Did it ever exist?, in which she says : "How I defeated AIDS? It was quite simple. I discovered that they were lying!"

_______________

   Victor Pond
5.0 out of 5 starsBravo!!!!
July 6, 2013
Format: PaperbackVerified Purchase
This book is so essential for anyone seeking to climb out of the HIV hypothesis myth. It's clear, well documented and framed in language that the lay person and professional alike can easily access. I'm glad books like this one are able to bypass the censorship and attacks from the far right that would have us all continue being held hostage by fear and captives to the Big Pharma for whom HIV/AIDS is a major cash cow!!!
_______________

   RAUL P. EHRICHS
5.0 out of 5 starsthe book every person with a HIV+ status needs to read
June 17, 2009
Format: PaperbackVerified Purchase
This book helps to compile all the information that we've never been given by the mass media. Once you read it, there is no doubt that something (a lot) has gone, and still go, absolutely wrong and mad with the AIDS and the HIV case. This is a book every person with a HIV+ status should read, because not knowing what it tells you, YOUR LIFE COULD BE AT RISK.
____________

   Karri L. Stokely
5.0 out of 5 starsTen Lies About AIDS
June 2, 2009
Format: PaperbackVerified Purchase
Fantastic book! A "must read" for anyone interested in gaining knowledge of the HIV fraud. Dr de Harven has written this book in an easy to read format, explaining and answering many questions that surround the HIV myth.
Highly recommended for your bookshelf!
Τίτλος: Απ: HIV virus does not cause AIDS Acquired Immune Deficiency Syndrome
Αποστολή από: Rose στις Οκτώβριος 13, 2019, 22:10:17
What If Everything You Thought You Knew About AIDS Was Wrong? 4th Rev Edition
by Christine Maggiore  (Author)

A concise and convincing case that AIDS is nothing like what we have been told. Using simple, straightforward language, this book deconstructs popular myths about AIDS and fortifies its scientific data with powerful accounts from HIV positives who, like author Christine Maggiore, defy the HIV=AIDS=Death paradigm by living in wellness without pharmaceutical treatments and without fear of AIDS. This is vital information for anyone who has tested HIV positive and important reading for erveryone who has ever lived or loved in fear.

Editorial Reviews
Review
" Clear, concise and completely accurate, Maggiore's powerful little book is highly recommended reading for anyone who has ever had the doubt about any aspect of the 'global AIDS pandemic,' and is absolutely compulsory reading for those few never have." -- Harvey Bialy, PhD Editor at large, Nature Biotechnology

" This book exposes the many incongruencies in conventional wisdom and establishes why we must question how AIDS research and treatment are currently conducted. The paradox of the search for an AIDS cure is that the thing most neededopen debate and scientific exchangeis the thing most feared by the AIDS establishment." -- Bob Guccione, Jr. Editor and publisher, Gear magazine

" This splendid book is a perfect text for provoking university students. It requires them to think critically about sexuality and public health, obliging them to scrutinize the unscientific dogmas churned out by the AIDS orthodoxy. Maggiore's book should be required reading for all undergraduates." -- Charles Geshekter, PhD Department of History, California State University, Chico

" Until recently, I was a physician at the University of Alabama at Birmingham, the number-one funded AIDS research center in the country. Before January of 1998, my knowledge of AIDS was typical; I knew that HIV caused AIDS because that's what the textbooks said. I had no reason to think otherwise and never knew or cared that anybody thought differently. I ordered this book on a whim, but once I started reading it, I didn't stop until I hit the back cover.

" I used to think that medical research wasn't politically directed and financially motivated, and that pharmaceutical companies wouldn't compromise patient well-being for a profit. I used to think the FDA was there to protect the American public. Now I know better. Now I tell the story of AIDS to anyone who will listen." -- Rob Hodson, MD Former professor of anesthesiology, University of Alabama, Birmingham

A succinct summary of the gaping holes in the official view of AIDS, this book has become an underground classic. Christine Maggiore, whose own HIV positive diagnosis didn't stop her from disobeying the authorities and giving birth to a healthy child, challenges all the politically correct opinions about the health crisis. A straightforward, jargon-free little book that provides volumes of highly explosive intellectual ammunition in its brief pages." -- Ian Young Author, The Stonewall Experiment: A Gay Psychohistory

Read more
About the Author
Christine Maggiore is the founder and director of the American Foundation for AIDS Alternatives and serves on the board of directors of the Group for the Scientific Reappraisal of the HIV/AIDS Hypothesis. She is HIV positive, naturally healthy, and lives in Los Angeles.
Τίτλος: Απ: HIV virus does not cause AIDS Acquired Immune Deficiency Syndrome
Αποστολή από: Rose στις Οκτώβριος 13, 2019, 22:12:11
https://en.wikipedia.org/wiki/Alive_%26_Well_AIDS_Alternatives

Alive & Well AIDS Alternatives (formerly HEAL, Health Education AIDS Liaison) is a 501(c) non-profit organization of AIDS denialists.[1] The organization's stated mission is to "present information that raises questions about the accuracy of HIV tests, the safety and effectiveness of AIDS drug treatments, and the validity of most common assumptions about HIV and AIDS."[2] The organization's founder, Christine Maggiore (who died from AIDS-related complications in 2008) estimated in 2005 that the organization had assisted about 50 HIV-positive mothers in developing legal strategies to avoid having their children tested or treated for HIV.[3]

Founding
See also: Christine Maggiore
Alive & Well AIDS Alternatives was founded in 1995 by the late Christine Maggiore, who had tested HIV-positive in 1992. Although Maggiore was initially active in the AIDS community, providing AIDS and HIV education through AIDS Project Los Angeles, she later came to question her diagnosis. Ultimately, she came to believe that HIV was not the cause of AIDS, and formed Alive & Well to expound her views.

Maggiore became a controversial figure following the death of her 3-year-old daughter, Eliza Jane Scovill. Eliza Jane was never tested for HIV and died on May 16, 2005 of Pneumocystis pneumonia in the setting of advanced AIDS.[4] Maggiore did not believe that Eliza Jane had AIDS, and attributed her death to an allergic reaction to amoxicillin.[5] Mohammed Al-Bayati, a board member of Alive & Well and a veterinary toxicologist, issued his own report arguing that a drug reaction, not AIDS, was responsible for Eliza Jane's death.[6] Eliza Jane's death was the subject of reports by ABC Primetime Live[7] and the Los Angeles Times;[3] several independent medical experts contacted by these programs agreed unequivocally that Eliza Jane had died of complications of AIDS.

On December 29, 2008, Maggiore died at the age of 52. She was under a doctor's care and was being treated for pneumonia. A doctor familiar with the family suggests that anti-HIV drugs could have prevented her death, but Maggiore's fellow AIDS denialists state that her pneumonia was not related to AIDS and that she died as a result of an alternative medicine treatment.[8]

Members
The advisory board of Alive & Well AIDS Alternatives includes many prominent AIDS denialists, such as Harvey Bialy, Peter Duesberg, Eleni Papadopulos-Eleopulos, Gavin de Becker,[9] Peggy O'Mara of Mothering (magazine),[9] and David Rasnick.[2]

The organization's membership has been subject to attrition as members die from HIV/AIDS, or leave after noticing the heightened rate at which fellow members do so.[10]

Advocacy
Although there is extensive scientific evidence to the contrary,[11][12] Alive & Well AIDS Alternatives promotes the viewpoint that HIV is not the cause of AIDS. The organization also espouses the viewpoints that:[2]

HIV tests are inaccurate.
AIDS is not a major problem in Africa.
Pregnant women should not take antiretroviral medication to prevent HIV transmission to their children.
The syndrome of AIDS in fact results from malnutrition, mental stress, AZT, recreational drug use among gay men, or other causes.
The mainstream scientific community's efforts to promote AIDS awareness and develop effective treatments are examples of fearmongering and are compromised by ties to the pharmaceutical industry.
Alive & Well AIDS Alternatives encourages the use of alternative therapies for HIV-positive people in place of mainstream treatments. Examples of treatments advanced by Alive & Well as substitutes for antiretroviral therapy include herbal and nutritional therapy, naturopathic medicine, homeopathy, therapeutic enemas, acupuncture, and "imagery".[2]

Scientists and AIDS activists have decried the activities of Alive & Well AIDS Alternatives and other AIDS denialist organizations, arguing that by persuading people to forgo proven treatments they are causing unnecessary and preventable deaths. Speaking at the XVI International AIDS Conference, leading HIV/AIDS researcher John Moore stated:

...infants whose HIV infected mothers listen to AIDS denialists never got the chance to make their own decisions. The Maggiore case received wide publicity. Christine Maggiore is a person who’s proselytized against the use of antiretrovirals to prevent HIV/AIDS. She’s a classic AIDS denialist, and she gave birth to a child who died at age three late last year of an AIDS-related infection... that was another unnecessary death.[13]

Alive & Well AIDS Alternatives encourages people to "get involved" by passing out literature, donating copies of Christine Maggiore's book What If Everything You Knew About AIDS Was Wrong?, contacting radio and television shows, writing to newspapers and magazines, and starting their own discussion groups.[2]

References
 Smith TC, Novella SP (August 2007). "HIV denial in the Internet era". PLoS Med. 4 (8): e256. doi:10.1371/journal.pmed.0040256. PMC 1949841. PMID 17713982. One of the prominent HIV denial groups currently is Christine Maggiore's "Alive and Well" (formerly "HEAL," Health Education AIDS Liaison).
 Alive & Well AIDS Alternatives official Web page, accessed 8 Sept 2006.
 A Mother's Denial, A Daughter's Death, L.A. Times series on Eliza Jane Scovill's death, accessed 8 Sept 2006.
 Autopsy report on Eliza Jane Scovill Archived 2007-07-07 at the Wayback Machine, accessed 8 Sept 2006.
 Justice for E.J., website maintained by AIDS denialists Archived 2005-12-06 at the Wayback Machine arguing that Eliza Jane Scovill did not die of AIDS, accessed 8 Sept 2006.
 Dr. Mohammed Al-Bayati's report on the cause of Eliza Jane Scovill's death, accessed 8 Sept 2006.
 ABC News Primetime Live Report on the death of Eliza Jane Scovill, accessed 8 Sept 2006.
 "Christine Maggiore, vocal skeptic of AIDS research, dies at 52". Los Angeles Times. 2008-12-30. Retrieved 2008-12-30.
 About Us http://www.aliveandwell.org/html/top_bar_pages/aboutus.html accessed December 5, 2012
 http://www.poz.com/articles/200_10455.shtml
 National Institute of Health fact sheet on HIV and AIDS Archived 2006-09-07 at the Wayback Machine, accessed 8 Sept 2006.
 Series of articles from the journal Science examining AIDS denialist ("dissenters") claims, accessed 8 Sept 2006.
 HIV Science and Responsible Journalism Archived 2008-10-02 at the Wayback Machine, presented at the 16th annual International AIDS Conference, accessed 5 September 2006.
Τίτλος: Απ: HIV virus does not cause AIDS Acquired Immune Deficiency Syndrome
Αποστολή από: Rose στις Οκτώβριος 13, 2019, 22:14:41
https://www.amazon.com/Origin-Persistence-Failings-AIDS-Theory/dp/0786430486

The Origin, Persistence and Failings of HIV/AIDS Theory 1st Edition
by Henry H. Bauer  (Author)

Thanks to enormous funding for educational programs, the whole world "knows" that HIV causes AIDS. But is what we know compatible with the facts? This book challenges the conventional wisdom on this issue. Collating and analyzing, for the first time, the results of more than two decades of HIV testing, it reveals that the common assumptions about HIV and AIDS are incompatible with the published data. Among the many topics explored are the failings of HIV testing, statistical evidence that HIV is neither sexually transmitted nor increasingly prevalent, and problems caused by the differing diagnostic criteria for AIDS around the world.

But how could everyone have been so wrong for so long? This vital question, unaddressed in previous works questioning the HIV-AIDS connection, is central to this book. The author considers comparable missteps of modern science, and discusses how funding influences discovery in today's scientific circles.

Editorial Reviews
Review
a credible critique of the paradigm that AIDS is caused solely by the HIV retrovirus -- College & Research Libraries News 68 #6, June 2007

a measured, heavily referenced work . . . if you want to understand the HIV/AIDS story, read this -- Quadrant (Australia) July/August 2007, pp. 125-6: Sev Sternhell, "HIV/AIDS and Beyond"

a mirror for some of the major failings of HIV epidemiology . . . richly documented . . . asking good questions -- International Journal of STD & AIDS 18: 645-646, September 2007; John J Potterat "Attractive theory is not enough"

novel scientific arguments against the HIV/AIDS hypothesis . . . compelling response to . . ., "How could so many scientists be so wrong?" --reviewingaids.org

"I recommend the book very highly." --Journal of American Physicians and Surgeons.

About the Author
Henry H. Bauer is professor emeritus of chemistry and science studies and dean emeritus of arts and sciences at Virginia Polytechnic Institute & State University (Virginia Tech). The author of numerous books, including a three-volume examination of scientific heterodoxies, he lives in Blacksburg, Virginia.

Τίτλος: Απ: HIV virus does not cause AIDS Acquired Immune Deficiency Syndrome
Αποστολή από: Rose στις Οκτώβριος 13, 2019, 22:19:02
https://www.amazon.com/exec/obidos/ISBN=1860643337/roberttoddcarrolA/

Positively False: Exposing the Myths Around HIV and AIDS Hardcover – March 15, 1998
by Joan Shenton  (Author)

A prize-winning medical journalist sets out to show that the HIV=AIDS=death hypothesis, which has wrongly acquired the force of certainty, has been riddled with flaws leading to distorted results, wrong conclusions and needless suffering. Shenton argues that research has been driven by the financial interests of pharmaceutical companies and by the ambitions of unscrupulous scientists equally anxious to protect their research funding, their patented HIV test kits, and ultimately their egos.


Editorial Reviews
From Library Journal
Written by a British medical journalist who has produced several documentary films on AIDS, this work presents an alternative to the overwhelmingly accepted belief that the HIV virus causes AIDS. Relying heavily on the work of Peter Duesberg, a molecular biologist who believes not only that HIV does not cause AIDS but also that AIDS is not an infectious disease at all (see his Inventing the Aids Virus, LJ 3/1/96), the author attempts to debunk the accepted scientific thought on this issue. Her work is fairly interesting, but she weakens her own case by resorting to name-calling; for example, she refers to well-known AIDS researcher Robert Gallo and his co-workers as the "King of Virology and his Courtiers." She also repeatedly expresses the dubious notion that mainstream AIDS researchers throughout the world, ignoring the obvious human costs, have closed ranks against dissenting opinions merely in order to protect their own financial interests. Only libraries with comprehensive AIDS collections or where there is great interest in AIDS might consider purchasing this book.?Linda Gleason, formerly with the Univ. of Medicine and Dentistry of New Jersey Lib., Newark
Copyright 1998 Reed Business Information, Inc.

Τίτλος: Απ: HIV virus does not cause AIDS Acquired Immune Deficiency Syndrome
Αποστολή από: Rose στις Οκτώβριος 14, 2019, 00:37:44
https://www.amazon.com/exec/obidos/ISBN=1556436424/roberttoddcarrolA/

Science Sold Out: Does HIV Really Cause AIDS? (Terra Nova) Paperback – January 2, 2007
by Rebecca Culshaw  (Author), Harvey Bialy (Foreword)

There are many well-established scientific reasons that the HIV/AIDS hypothesis is highly doubtful. In Science Sold Out, Rebecca Culshaw describes her slow uncovering of these reasons over her years researching HIV for her work constructing mathematical models of its interaction with the immune system. It is rare that a researcher who has received funding to study HIV ever expresses any doubt in the paradigm, and an even rarer event still when she abandons the field altogether. This book focuses on the changing definition of AIDS and the flaws in all HIV testing. In a much broader sense, it explains how the current, government-based structure of scientific research has corrupted science as the search for truth. It offers not only scientific reasons for HIV/AIDS being untenable, but also sociological explanations as to how the theory was accepted by the media and the world so quickly. In particular, this book offers a scathing criticism of the outrageous discriminatory measures that have been leveled at HIV-positives from the inception.


Editorial Reviews
Review
"An excellent account of the most shameful episode in the history of medicine. Rebecca Culshaw has pulled it all together: a history of inept and dishonest AIDS ‘science,’ the manifold reasons HIV cannot be the cause of AIDS, the harmfulness of AIDS drugs, the physical and psychological human suffering caused by the AIDS hoax."
—John Lauritsen, author of Poison By Prescription: The AZT Story and The AIDS War

"Every mathematician knows that by changing the definition of something, you can change the entire truth about that thing. Rebecca Culshaw describes how the HIV = AIDS ‘orthodoxists’ have abused this idea. As in a shell game, they keep moving the definitions around, so that anything can be true and everyone will be confused. The abuse of science that has been documented here is itself very frightening. But when we learn that the standard treatment for HIV-positives—antiviral therapy—will substantially increase their risk of dying, it’s even scarier."
—Dan Fendel, professor of mathematics, emeritus, San Francisco State University

About the Author
Rebecca Culshaw lives in Tyler, Texas, where she is assistant professor of mathematics at The University of Texas at Tyler. She came to the U.S. in 2002, after receiving her Ph.D. in mathematics from Dalhousie University in Halifax, Canada. Culshaw has resided in Texas, Iowa, Nova Scotia, London, Ottawa, and Mzuzu, Malawi. She has published several journal articles regarding mathematical modeling of HIV immunology, and serves on the Advisory Board of Journal of Biological Systems.

Dr. Harvey Bialy has written the foreword to this book. Dr. Bialy is currently Scholar in Residence at National Autonomous University in Cuernavaca, Mexico. Prior to his retirement, he was founding editor of Nature Biotechnology, a sister journal to Nature. Dr. Bialy is author of Oncogenes, Aneuploidy, and AIDS: A Scientific Life and Times of Peter H. Duesberg.
Τίτλος: Απ: HIV virus does not cause AIDS Acquired Immune Deficiency Syndrome
Αποστολή από: Rose στις Οκτώβριος 14, 2019, 00:39:06
https://www.amazon.com/exec/obidos/ISBN=0868403423/roberttoddcarrolA/

The AIDS Mirage (Frontlines, No 4) Paperback – February 1, 1995

Editorial Reviews
About the Author
Hiram Caton, D.Litt., is professor of politics and history at Griffith University, Brisbane, Australian. He is well qualified for his task. He holds the M.A. in Arabic and Islamic Civilization from the Oriental Institute of the University of Chicago and the doctorate in Philosophy from Yale University. He is familiar with the project to unite the social and biological sciences, having contributed to that effort as a historian, political psychologist, human ethnologist, and bibliographer. As a political scientist he is at home with cultural politics that lent passion to the controversy. His philosophical training and policy studies on applications of biomedical technology have equipped him to deal with the challenging problems of knowledge evaluation raised by the clash between the two images of Samoa. Among his current publications are The politics of Progress: The Origins and Development of the Commercial Republic 1600-1835, University of Florida Press, and Trends in Biomedical regulation (editor), butterworths, in press.
Τίτλος: Απ: HIV virus does not cause AIDS Acquired Immune Deficiency Syndrome
Αποστολή από: Rose στις Οκτώβριος 14, 2019, 00:55:33
Η Άλλη Πλευρά του AIDS (ενδεκάλεπτο τρέιλερ)
https://www.youtube.com/watch?v=dI1Php-OuWI

Αυτό είναι ένα τρέιλερ, που έφτιαξα, για το ντοκιμαντέρ "H Άλλη Πλευρά του AIDS", που βραβεύτηκε το 2004 στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου στο Λος Άντζελες με το Ειδικό Βραβείο της Επιτροπής (Special Jury Prize).
Βρίσκεται αναρτημένο στο Google εδώ: http://video.google.com/videoplay?doc...
Παρουσιάζει την άποψη ότι δεν υπάρχει ιός που προκαλεί AIDS, ή μάλλον ότι δεν έχει βρεθεί να υπάρχει, και, ακόμα περισσότερο, πως δεν φαίνεται να υπάρχει καν AIDS! Και πως η όλη ιδέα ήταν μια καλά στημένη απάτη που έκανε πιο πλούσιες τις φαρμακευτικές.
Μπορείτε να διαβάσετε σχετικές πληροφορίες εδώ - μια πολύ καλή σελίδα Ελληνίδας οροθετικής και δημοσιογράφου, με πολλούς συνδέσμους:
http://www.hivwave.gr/pages/index.php
Τίτλος: Απ: HIV virus does not cause AIDS Acquired Immune Deficiency Syndrome
Αποστολή από: Rose στις Οκτώβριος 14, 2019, 00:56:45
https://www.pare-dose.net/4581

Ο ιός HIV προκαλεί AIDS, ή είναι η μεγαλύτερη ιατρική απάτη του 20ού αιώνος;
  28/02/2012

Η θεωρία ότι ο ιός HIV προκαλεί AIDS λέει τα εξής: Πρόκειται για εξωγενή ρετροϊό, ο οποίος εισβάλλει στο σώμα μεταδιδόμενος από το αίμα, την σεξουαλική επαφή, και την περιγεννητική μετάδοση (από έγκυο στο βρέφος). Ο ιός είναι θανατηφόρος διότι καταστρέφει τα T και τα CD4 λεμφοκύτταρα, τα οποία ρυθμίζουν τον ανοσολογικό μηχανισμό του ανθρώπου. Με την καταστροφή των λεμφοκυττάρων επέρχεται κατάρρευση του ανοσοποιητικού συστήματος. Εμφανίζονται συμπτώματα όπως διάρροια, απώλεια βάρους, υποτροπιάζουσα καντιντίαση, και ο άρρωστος πεθαίνει αδυνατών να αντεπεξέλθει στις λοιμώξεις. AIDS αποκαλείται το τελευταίο στάδιο αυτής της ιογενούς λοιμώξεως.

Για να διαγνωστεί κάποιος με AIDS πρέπει να βρεθεί θετικός στον ρετροϊό HIV και να πάσχει εκ μιάς των 30 περίπου ασθενειών που περιλαμβάνονται στο σύνδρομο AIDS. Το χρονικό διάστημα μεταξύ μολύνσεως από τον ρετροϊό και αναπτύξεως AIDS, είναι ακαθόριστο. Σύμφωνα με τους υποστηρικτές της θεωρίας, φτάνει μέχρι και τα 10 χρόνια, αλλά δεν υπάρχει θεραπεία, λένε. Ο θάνατος επέρχεται σίγουρα.

Όσο περνούν τα χρόνια, έρχονται στην επιφάνεια τα παράδοξα του AIDS. Πολλοί φορείς του HIV δεν έχουν εμφανίσει κανένα σύμπτωμα AIDS, 15-20 χρόνια μετά την διάγνωση ως θετικοί στον ιό HIV. Και ζουν υγιέστατοι παρά τις διαβεβαιώσεις των υποστηρικτών της υποθέσεως «o HIV προκαλεί AIDS», ότι όσοι κολλήσουν τον HIV, σίγουρα θα αρρωστήσουν και σίγουρα θα πεθάνουν. Αλλά υπάρχει και το αντίστροφο παράδοξο. Πολλοί ασθενείς με AIDS δεν είναι φορείς του HIV. Αυτή και μόνο η παρατήρηση θα αρκούσε για να καταρριφθεί η θεωρία της ιογενούς λοιμώξεως. Αλλά το ιατρικό κατεστημένο έχει πάρει διαζύγιο από την πραγματικότητα.

Πως η απάτη άρχισε ν’ αποκαλύπτεται
Την απάτη γιατρών-φαρμακευτικών εταιρειών πρώτη την πήρε είδηση η πολιτεία της Μινεσότα, η οποία είναι και η μοναδική ως τώρα, σε ολόκληρο τον κόσμο (όχι μόνο στην Αμερική) η οποία αποκάλυψε την βρομερή αυτή συναλλαγή, με αποτέλεσμα να κλονίζεται εκ θεμελίων η εμπιστοσύνη στους γιατρούς και στις προτεινόμενες θεραπευτικές αγωγές, που έχουν στόχο όχι τόσο στην αποθεραπεία ή την θεραπεία, αλλά το χρήμα. Η πολιτεία της Μινεσότα, λοιπόν, ψήφισε Νομοθετικό Διάταγμα σύμφωνα με τον οποίο αναγκάζει όλες τις κατασκευάστριες φαρμακευτικές εταιρείες να δίδουν στην Πολιτειακή Κυβέρνηση όλα τα έγγραφα, με πλήρη διαφάνεια, από τα οποία να διαφαίνεται η βρόμικη αυτή συναλλαγή σε βάρος ασθενών, που τελικά κατέληξαν στον θάνατο.

Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα απο την αρχή…

Μια μικρή αναδρομή
Στις αρχές της δεκαετίας του 1970 ο τότε πρόεδρος των ΗΠΑ Ρ. Νίξον, ανακοίνωσε την χρηματοδότηση με τεράστια ποσά της μεγαλύτερης μέχρι τότε εκστρατείας κατά του καρκίνου, με σκοπό να εντοπισθεί ο ρετροϊός που, σύμφωνα με την θεωρία που κυριαρχούσε στους κύκλους των ρετροϊολόγων, έπρεπε να ευθύνεται γιά την ασθένεια. Αυτό βέβαια ερχόταν σε αντίθεση με τα μέχρι τότε παραδεκτά από την ιατρική, την καθημερινή εμπειρία των γιατρών, αλλά και τό άμεσα εμπειρικό γεγονός ότι ο καρκίνος δεν μεταδίδεται, ούτε ποτέ μεταδόθηκε από ένα ασθενή σε έναν υγιή!

Αφού λοιπόν ξοδεύτηκαν δισεκατομμύρια δολάρια σε μια εξαρχής άχρηστη έρευνα που απέτυχε παταγωδώς, όπως ήταν επόμενο, κάνοντας απλά πλουσιώτερους ορισμένους ερευνητές και εταιρίες, έπρεπε να φανούν ότι κάπου τέλος πάντων εχρησίμευσαν.

Εδώ λοιπόν αρχίζει η ιστορία της μεγαλύτερης επιστημονικής καί ιατρικής απάτης του 20ού αιώνα: Η επινόηση ενός δήθεν θανατηφόρου και ανίατου ιού, του ΗΙV, που προκαλεί το ΑΙDS. Ενδεικτικός είναι ο τίτλος του κύριου έργου του «Γαλιλαίου του 20ού αιώνα» -όπως μερικοί τον απεκάλεσαν-, του Peter DUESBERG: «INVENTING THE AIDS VIRUS» (Εφευρίσκοντας τόν ιό του ΑΙDS, 1996), καθηγητή Μοριακής Βιολογίας του Πανεπιστημίου του Μπέρκλεϋ-Καλιφόρνια, του κορυφαίου ιολόγου στον κόσμο. Η δήθεν επιστημονική αυτή άποψη επιβλήθηκε με μια πλημμυρίδα προπαγάνδας από τα ΜΜΕ, που όμοιά της δεν είχε γνωρίσει ο κόσμος, αρχίζοντας με μια διαβόητη πλέον δημόσια συνέντευξη του Γκάλο στις 23 Απριλίου 1984, όταν δεν είχε δημοσιευθεί, ούτε φυσικά συζητηθεί, καμία ακόμη επιστημονική έρευνα για το θέμα, ενώ μια μέρα μετά, η Glaxo-Wellcome άρχισε νά πουλάει τα «τεστ του AIDS», και, σε λίγες μέρες, τα πρώτα «φάρμακα του AIDS»! Χαρακτηριστικό είναι ότι ο ισχυρισμός ότι ο «HIV» προκαλεί τό «AIDS» δέν υποστηρίχθηκε από βιβλιογραφική αναφορά, ότι μια τέτοια αναφορά δεν υπήρξε ποτέ, ακόμη και στις αρχές της δεκαετίας του ʽ80, όταν ο Karry Mullis, που κέρδισε το βραβείο Νόμπελ το 1993 για την ανακάλυψη της μεθόδου pcr (=αλυσιδωτής αντίδρασης πολυμεράσης), έψαξε εκτενώς για μια τέτοια αναφορά χωρίς οποιαδήποτε επιτυχία. Αυτό που όλο κι όλο θα βρείτε είναι μια αναφορά στην πολυδιαφημισμένη συνέντευξη τύπου που πραγματοποιήθηκε στην Ουάσιγκτον, στις 23 Απριλίου 1984 και κατά τη διάρκεια της οποίας η Margaret Heckler, υπουργός υγείας και κοινωνικών υπηρεσιών, ανήγγειλε υπερήφανα, παρουσία του Robert Gallo, ότι μόλις είχε ανακαλυφθεί ένας ρετροϊός που ήταν η (πιθανή) αιτία του AIDS. Το επόμενο πρωί, όλες οι εφημερίδες στις ΗΠΑ και παγκοσμίως, έλαμπαν με μεγάλους τίτλους, στους οποίους παρέλειψαν μόνο μια λέξη: «Πιθανός»….

Η έναρξη της εξαπάτησης
Η ευκαιρία για το φάρμα–καρτέλ δόθηκε με τη δημοσίευση από τον ιολόγο Gottlieb το 1981 για το CDC (=Κέντρο Ελέγχου Ασθενειών ) της Ατλάντα μιας μελέτης, στην οποία οι πρώτες 5 περιπτώσεις του AIDS αναφέθηκαν σε πέντε αρσενικούς ομοφυλόφιλους ασθενείς. Και οι πέντε ήταν τοξικομανείς, και οι πέντε χρησιμοποιούσαν αμυλικά νιτρώδη άλατα («Poppers»). Δεν ήξεραν ο ένας τον άλλον και δεν θα μπορούσαν, επομένως, να έχουν μολύνει ο ένας τον άλλο.

Εν τούτοις,ο Gottlieb πρότεινε αμέσως τη μεταδοτική φύση της ασθένειας και της μετάδοσής της από τις σεξουαλικές επαφές, μια υπόθεση που, αμέσως, ευνοϊκά έγινε αποδεκτή από το CDC. Ακόμα, δεν υπήρξε απολύτως καμία αιτιολόγηση, βασισμένη σε αυτές τις πρώτες 5 περιπτώσεις, για το ότι θα μπορούσε να είναι μια σεξουαλικά διαβιβασθείσα μεταδοτική ασθένεια. Φανταστείτε δηλαδή ότι είστε ιατρικά υπεύθυνοι περίπου 100 εργαζομένων, ότι όλοι λειτουργούν σε ένα κακώς αερισμένο εργοστάσιο, όπου τα άλατα μολύβδου χρησιμοποιούνται αφειδώς. Εντοπίζετε σύντομα 10 περιπτώσεις δηλητηρίασης από μόλυβδο. Πρόκειται να καταλήξετε στο συμπέρασμα ότι η δηλητηρίαση από μόλυβδο είναι μια μεταδοτική ασθένεια διαβιβασθείσα σεξουαλικά;

Αυτό είναι ακριβώς που έκανε ο Gottlieb! Πώς είναι δυνατό μια τέτοια ιδιαίτερα απίθανη υπόθεση να έγινε αποδεκτή με τόση πολλή αξιοπιστία;

Η απάντηση είναι απλή και τραγική. Θυμηθείτε, είμαστε προς το τέλος της δεκαετίας του ʽ70 και στις αρχές της δεκαετίας του ʽ80: Το ηθικό ήταν μάλλον χαμηλό στο CDC, όπου πολύ λίγες επιδημίες ανιχνεύθηκαν από τις ημέρες της πολιομυελίτιδας, και το ηθικό ήταν επίσης πολύ χαμηλό στο εθνικό ίδρυμα καρκίνου (NCI), στή Bethesda, όπου οι γιγαντιαίες προσπάθειες που αναπτύχθηκαν κατά τη διάρκεια των προηγούμενων 20 ετών και που χρηματοδοτήθηκαν από τεράστιους προϋπολογισμούς, που στόχευαν πρώτιστα στην απόδειξη του υποθετικού ρόλου των ρετροϊών στον ανθρώπινο καρκίνο, τελείωναν με ολοκληρωτική αποτυχία. Το CDC καθώς επίσης και το NCI πήδησαν με ορμή σε αυτήν την σχετιζόμενη μέ ρετροιούς υποθετική επιδημία του AIDS, ορμή πού απέρρεε ως αποτέλεσμα σκοπιμοτήτων της πολιτικής για την επιστήμη, όχι από οποιαδήποτε αυστηρή ανάλυση των ιολογικών στοιχείων. Δυστυχώς, δέκα έτη αργότερα, ο «πόλεμος ενάντια στον καρκίνο» δεν είχε καταλήξει σε κανένα αποτέλεσμα… Ούτε έστω και ένας και μόνο ρετροιός δεν είχε καθοριστεί που μπορεί να είναι η αιτία έστω και ενός μόνο καρκίνου, ή μιας και μόνo λευχαιμίας στον άνθρωπο.

Πρωταγωνιστές της βρόμικης αυτής ιστορίας ένας σχετικά άγνωστος μέχρι τότε Γάλλος βιολόγος, ο Luc Montagnier, καί o R. Gallo, Αμερικανός ιολόγος, «ο τίμιος Μπόμπ» -όπως τον αποκαλούν ειρωνικά οι συνάδελφοί του-, δισεκατομμυριούχος πια σήμερα, χάρις εις τα δικαιώματα (rοyalties) των «τεστ HIV» που πουλάει ανά τήν υφήλιο. Σε ένα δείγμα από εκκρίσεις ενός Γάλλου ασθενή αιμοφιλικού, ο Μοντανιέ ισχυρίσθηκε -χωρίς ποτέ να το αποδείξει επιστημονικά, δηλαδή σύμφωνα με τους κανόνες της ιολογίας- (Αξιώματα του Κώχ), ότι βρήκε ένα νεό είδος ιού, καί μερικά από τα δείγματα αυτά έστειλε στον Γκάλο, ο οποίος ισχυρίσθηκε μετά από λίγο ότι απομόνωσε έναν ιό που τότε ονόμασε HITLV-1 (σε …συσχετισμό με έναν άλλο ιό, τον ΗL23V, που δήθεν είχε ανακαλύψει 7 χρόνια πριν σε ασθενείς με λευχαιμία, και που Ο ΙΔΙΟΣ ΠΑΡΑΡΑΔΕΧΘΗΚΕ ΜΕΤΑ ΟΤΙ επρόκειτο περί… λάθους!), ο οποίος, προσβάλλοντας τα ανοσοποιητικά κύτταρα, τα κατέστρεφε σκοτώνοντας έτσι τον ασθενή. Σημειώνουμε εδώ ότι τα στοιχεία που έφερε για να αποδείξει την ύπαρξη του «ΗL23V» ήταν όμοιου είδους με εκείνα που θα επικαλούνταν το 1984 για να αποδείξει την ανακάλυψη του «ΗΙV», με την διαφορά ότι τα πρώτα ήταν καλύτερα γιατί είχε χρησιμοποιήσει ζωντανούς ιστούς, και όχι καλλιέργειες, ενώ οι ηλεκτρονικές φωτογραφίες του υλικού ηταν σέ βαθμό πυκνότητας 1.16 gm/ml. Ξέσπασε τότε μια μεγάλη διαμάχη για τα δικαιώματα της ανακάλυψης και των τεστ μεταξύ ΗΠΑ και Γαλλίας, πού λύθηκε με συμβιβασμό Ρήγκαν-Σιράκ, αφού κατάλαβαν προφανώς ότι ο σκυλοκαυγάς μπορεί να κατέστρεφε τη λεία που ήταν αρκετή και για τους δύο.

Τι είναι οι ρετροϊοί
Ο Δρ. Peter Duesberg, καθηγητής μοριακής βιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Μπέρκλεϊ, ειδικός στον καρκίνο και τους ρετροϊούς (retroviral expert) ο οποίος ανακάλυψε το oncogene (γονίδιο καρκίνου) και απομόνωσε το γονιδίωμα των ρετροϊών (ένας από τους οποίους είναι και ο HIV) το 1970 αναφέρει ότι: «Οι ρετροιοί είναι ένα υποσύνολο ιών, μη τοξικοί για τα κύτταρα. Ανακαλύφθηκαν στις αρχές του 20ού αιώνα και είναι ένα από τα πρώτα προσδιορισμένα κυτταρικά μόρια. Έχουμε περίπου 3.000 καταχωρημένους ρετροιούς. Υπάρχουν σε κάθε ζώο: Σκυλιά, γάτες, φάλαινες, πουλιά, αρουραίους, χάμστερ και ανθρώπους. Οι ρετροϊολόγοι εκτιμούν ότι ένα έως δύο τοις εκατό του DNA μας είναι ρετροιοί. Οι ρετροιοί είναι σκέλη RNA που αντιγράφονται στο DNA μας χρησιμοποιώντας ένα ένζυμο που λέγετε Reverse Transcriptase. Μεταβιβάζονται κληρονομικά -από τη μητέρα στο παιδί (matrilineally)- και δεν είναι σεξουαλικά διαβιβάσιμοι. Τα ζώα στα εργαστήρια δεν ανταλλάσσουν ρετροϊούς το ένα με το άλλο, ασχέτως πόσο ζευγαρώνουν μεταξύ τους. Αλλά τα μωρά έχουν πάντα τους ίδιους ρετροϊούς με τις μητέρες τους. Η πρόσφατη έρευνα έχει δείξει ότι πρόκειται για ένα μέρος που αναπτύσσεται πάνω μας φυσιολογικά από μόνο του. Στα 50 χρόνια μοντέρνων εργαστηριακών ερευνών, κανένας ρετροϊός δεν παρουσιάστηκε να καταστρέφει τα κύτταρα ή να προκαλεί οποιαδήποτε ασθένεια, παρά μόνο κάτω από πολύ ιδιαίτερες εργαστηριακές συνθήκες».

Ο ίδιος ο Peter Duesberg δήλωσε ότι δεν έχει πρόβλημα να τον εμφυτεύσει στον εαυτό του: «I wouldn’t mind being injected with that virus. It’s harmless» (sic). Δεν είναι δυνατόν να υπάρχει θανατηφόρος ιός που αν εισέλθει στο σώμα να παραμένει αδρανής επί μία δεκαετία, όπως ισχυρίζονται γιά τον HIV. «Δεν υπάρχουν αργοί ρετροϊοί», λέει ο Peter Duesberg, «μόνον αργόστροφοι ρετροϊολόγοι».

Τα προβλήματα με την υπόθεση «ο HIV προκαλεί AIDS»
1) Το ιατρικό κατεστημένο ισχυρίζεται ότι ο ρετροϊός HIV είναι υπεύθυνος για το AIDS. Όμως κάτι τέτοιο απαιτεί απομόνωση και φωτογράφηση του ιού, κάτι που δεν έχει γίνει ποτέ, όπως έχει αποδείξει και η βιοφυσικός Ελένη Παπαδοπούλου (www.virusmyth.net/aids/data/cjinterviewep.htm) και η ερευνητική της ομάδα Perth στην Αυστραλία. Και χωρίς απομόνωση του ιού, δεν μπορούμε να μιλάμε καν για ύπαρξη ιού. Μέχρι στιγμής έχουν δημοσιευθεί κάποιες προσομοιώσεις του ιού HIV, οι οποίες είναι έργα καλλιτεχνών με την βοήθεια υπολογιστών, και όχι αληθινές φωτογραφίες.

2) Αποτελεί βασική παραδοχή ότι όταν ένας ιός προκαλεί τον θάνατο σε ένα ασθενή, στα τελευταία στάδια της αρρώστιας, ο ιός πρέπει να ανευρίσκεται εύκολα στο σώμα του ασθενούς. Τα όργανα, οι ιστοί, τα υγρά του σώματος, πρέπει να έχουν μολυνθεί από τον ιό. Και όμως, στους ασθενείς που πεθαίνουν από AIDS τα ποσοστά του HIV που ανιχνεύονται, είτε είναι μηδενικά είτε το πολύ 1 στα 1.000 Τ-λεμφοκύτταρα εμφανίζει κάποιο ίχνος ιού HIV. Ακόμη και τότε, δεν υπάρχουν σημάδια ότι ο ρετροϊός είναι ενεργός. Αλλά ακόμη και αν ο ρετροϊός HIV ήταν θανατηφόρος και σκότωνε 1 στα 1.000 Τ-λεμφοκύτταρα, ο ρυθμός αντικαταστάσεως των κατεστραμμένων κυττάρων του ανθρωπίνου οργανισμού, είναι 30 φορές μεγαλύτερος. Το οποίο σημαίνει ότι οι ασθενείς θα άντεχαν τις όποιες απώλειες Τ-λεμφοκυττάρων. Οι «ιατροί» κατήργησαν όχι μόνον τις επιστημονικές αρχές για την ανίχνευση και απομόνωση του ιού, αλλά με ανακριβή τεστ δίνουν αδιακρίτως «φάρμακα» σε υγιείς ανθρώπους. Επιπλέον κατήργησαν και τα αποτελέσματα της νεκροτομής που αποδεικνύει αν ένας ιός έχει καταλάβει όλο το σώμα. Μόνον έτσι μπόρεσαν να διαπράξουν την γενοκτονία τους. Αγνοούν τα αποτελέσματα νεκροψιών και τοξικολογικών εξετάσεων.

3) Το επόμενο πρόβλημα είναι στον ορισμό του AIDS. Τί είναι αυτό το σύνδρομο AIDS; Σύμφωνα με το ιατρικό κατεστημένο είναι μία ομάδα από 30 περίπου ασθένειες με την εξής καταπληκτική ιδιότητα: Αν κάποιος έχει φυματίωση και είναι φορεύς του HIV, τότε πάσχει από AIDS. Όμως αν έχει φυματίωση αλλά δεν είναι φορεύς του HIV, τότε δεν πάσχει από AIDS. Δηλαδή το AIDS δεν είναι κάποια καινούρια ασθένεια, είναι ομάδα παλαιοτέρων ασθενειών που οι «ιατροί» ονόμασαν σύνδρομο AIDS, με την προσθήκη ενός ρετροϊού. Όταν όμως καταγράφηκαν πάνω από 4.000 περιπτώσεις ασθενών διεθνώς, με όλα αυτά τα συμπτώματα χωρίς να είναι φορείς του HIV, τότε οι «ιατροί» άλλαξαν τον ορισμό του AIDS ώστε να μιλήσουν για ένα νέο τύπο ιού HIV, ο οποίος δήθεν δεν εμφανίζεται. Το ότι κάποιοι ομαδοποίησαν μια σειρά γνωστών ασθενειών, αυτό δεν σημαίνει ότι ενεφανίσθη μία νέα ασθένεια στον πλανήτη. Σημαίνει ότι κάποιοι απατεώνες ανακάλυψαν ένα νέο τρόπο για να κλέβουν τα χρήματα των ασθενών.

4) Το επόμενο πρόβλημα στην υπόθεση «ο HIV προκαλεί AIDS», είναι στην εύρεση αιτιώδους συναφείας μεταξύ HIV και AIDS. Όταν ένα φαινόμενο Α (ιός HIV) συνυπάρχει με το φαινόμενο Β (σύνδρομο AIDS), αυτό δεν σημαίνει ότι οπωσδήποτε το Α είναι υπεύθυνο για την ανάπτυξη του φαινομένου Β. Κάτι τέτοιο αποτελεί σοβαρό λάθος λογικής. Υπάρχουν οι εξής περιπτώσεις: Μπορεί το Β να προκαλείται από κάποιον άλλο παράγοντα, εκτός του Α. Μπορεί το Β να προκαλεί την εμφάνιση του Α (αρκετοί επιστήμονες υποστηρίζουν ότι ο ρετροϊός HIV μπορεί να είναι ενδογενής, και να εμφανίζεται ως αντίδραση του οργανισμού στις διάφορες αρρώστιες που καταπονούν το σώμα). Μπορεί η συνύπαρξη των δύο να είναι απλή σύμπτωση και όχι αιτιώδης συνάφεια. Επιπλέον για να αποδειχθεί αιτιώδης συνάφεια μεταξύ HIV και AIDS απαιτούνται παράλληλες και ελεγχόμενες έρευνες, μεταξύ ασθενών που πάσχουν από τις αρρώστιες του συνδρόμου AIDS αλλά δεν φέρουν τον HIV, και ασθενών που πάσχουν από τις αρρώστιες του συνδρόμου AIDS και φέρουν τον HIV. Κάτι τέτοιο δεν έχει γίνει μέχρι στιγμής. Άρα δεν έχει αποδειχθεί αιτιώδης συνάφεια μεταξύ HIV και AIDS.

Τα κριτήρια του Koch
Για να οριστεί ένας ιός ως αιτιολογικός παράγων νόσου, και κατ’ επέκταση πανδημίας, οφείλει να ικανοποιεί τα κριτήρια του Koch.

Πρώτο κριτήριο: Ο ιός πρέπει να βρεθεί σε όλους τους ασθενείς της νόσου, και σε όλους τους μολυσμένους ιστούς των ασθενών. Αλλά ο ιός HIV δεν βρέθηκε ούτε σε όλους τους ασθενείς με AIDS, ούτε σε όλους τους μολυσμένους ιστούς των ασθενών.

Δεύτερο κριτήριο: Ο ιός πρέπει να απομονωθεί από τον φορέα του, και να καλλιεργηθεί. Αλλά ο ιός HIV μέχρι στιγμής δεν έχει απομονωθεί από ένα φορέα του, απλώς κάποιοι ισχυρίζονται ότι ανιχνεύεται εμμέσως, διαμέσου αντισωμάτων. Ακόμη και αν έχει ανιχνευτεί, δεν πληροί το δεύτερο κριτήριο του Koch. Το δεύτερο κριτήριο μιλά για απομόνωση και καλλιέργεια του ιού, όχι απλώς ανίχνευση.

Τρίτο κριτήριο: Ο ιός πρέπει να αναπαράγει όμοια νόσο όταν χορηγηθεί σε υγιή πειραματόζωα. Αλλά μέχρι στιγμής ο HIV δεν προκαλεί το σύνδρομο AIDS ή άλλη αρρώστια, όταν χορηγείται σε υγιή πειραματόζωα.

Τέταρτο κριτήριο: Ο ίδιος ιός πρέπει ξανά να απομονωθεί από τον νέο μολυσμένο ξενιστή. Αλλά από την στιγμή που ο HIV δεν πληροί το τρίτο κριτήριο, φυσικά δεν είναι δυνατόν να πληροί και το τέταρτο

ΑΖΤ και αναστολείς πρωτεασών
Το AZT σχεδιάστηκε πριν από 40 χρόνια σαν φάρμακο χημειοθεραπείας για να θεραπεύσει τον καρκίνο. Η αρχή της χημειοθεραπείας είναι απλή -να σκοτωθούν όλα τα κύτταρα. Εάν η χημειοθεραπεία λειτουργήσει, τα κύτταρα του καρκίνου πεθαίνουν πριν από εσένα. Αλλά δεν λειτουργεί συχνά, και έτσι υπάρχει φοβερή παράλληλη ζημία. Φυσικά, η χημειοθεραπεία είναι μια βραχυπρόθεσμη διαδικασία. Ένας ασθενής με καρκίνο κουράρεται μόνο για λίγο χρόνο, επειδή η κούρα είναι τόσο τοξική. Αλλά στους ασθενείς του AIDS δίνεται AZT καθημερινά, πιθανώς για το υπόλοιπο της ζωής τους.

Θα πρέπει εδώ νά επισημάνουμε τήν ανατριχιαστική ψυχρότητα με την οποία αποφάσισαν, όπως ίδιος ο Μοντανιέ αδιάντροπα περιγράφει στό βιβλίο του «Άνθρωποι καί Ιοί», να ποτίσουν τα σώματα των δύστυχων «οροθετικών» με ένα από τα ισχυρότερα τοξικά δηλητήρια, πρώην πειραματική ουσία κατά του καρκίνου, πού οι ίδιοι οι ερευνητές των εταιρειών, στίς αρχές της δεκαετίας του ’60 αποφάσισαν ν’ απορρίψουν εντελώς, ακόμη και σαν πειραματική, λόγω της φοβερής της τοξικότητας, δηλαδή την αζινοβουδίνη ή ΑΖΤ.

Από την στιγμή που κάποιος διαγνωστεί ως φορεύς του HIV, αμέσως του χορηγούν χημικές ουσίες, όπως το άκρως τοξικό «φάρμακο» ΑΖΤ. Το ΑΖΤ όχι μόνον καταστρέφει τα εσωτερικά όργανα του ατόμου, αλλά επιπλέον έχει ανοσοκατασταλτικές παρενέργειες. Αυτό σημαίνει ότι πολλοί νεκροί ασθενείς που δήθεν πεθαίνουν από AIDS, στην ουσία πεθαίνουν από το ΑΖΤ. Έχει αποδειχθεί ότι το ΑΖΤ προκαλεί αυτό που υποτίθεται ότι καταπολεμά. Χορηγείται από τους «ιατρούς» για να καταπολεμήσει την ανοσολογική ανεπάρκεια, ενώ προκαλεί ανοσολογική ανεπάρκεια. Τα άτομα-φορείς του HIV δεν πεθαίνουν από το AIDS, πεθαίνουν από το ΑΖΤ που παρουσιάζει ακριβώς τα ίδια συμπτώματα με το AIDS.

Τα ίδια τραγικά αποτελέσματα προκαλούν οι αναστολείς πρωτεασών, που χορηγούνται για την καταπολέμηση του AIDS. Αντί να αποσυρθούν αμέσως αυτά τα δηλητήρια από την κυκλοφορία, χορηγούνται αφειδώς στους φορείς του ιού, που πληρώνουν πανάκριβα την δολοφονία τους. Η υπόθεση «ο HIV προκαλεί το AIDS», δεν στηρίχθηκε πάνω σε αντικειμενική ερευνητική εργασία. Κτίσθηκε πάνω σε σαθρά θεμέλια για να υποστηρίξει το φαρμακο-βιομηχανικό σύμπλεγμα και τις πωλήσεις αντιρετροϊικών φαρμάκων.
Το πιο σημαντικό απ’ όλα είναι ότι ασθενείς με AIDS (όχι απλώς φορείς του HIV) επανήλθαν σε φυσιολογική ζωή αφ’ ότου διέκοψαν το ΑΖΤ και τα άλλα τοξικά χημικά κοκτέιλ. Η Δρ Amy Justice, αποκάλυψε ότι η ανεπάρκεια του συκωτιού είναι τώρα η κύρια αιτία του θανάτου στα HIV-θετικά άτομα που παίρνουν φάρμακα για το AIDS. Ενώ η ανεπάρκεια του συκωτιού δεν ήταν ποτέ μια ασθένεια του AIDS, είναι όμως η κυριότερη, γνωστή παρενέργεια των νέων φαρμάκων του AIDS.

Το AZT είναι ένας εξολοθρευτής αλυσίδων DNA. Το AZT σκοτώνει το DNA σας. Σκοτώνει το μυελό των οστών σας, όπου το αίμα σας παράγεται, σκοτώνει τα κύτταρα στα έντερα σας και έτσι δεν μπορείτε να φάτε. Οι γιατροί δίνουν φάρμακα στους HIV-θετικούς ασθενείς πριν ακόμα αρρωστήσουν. Από το 1993, το CDC δεν απαιτεί πλέον από τους ανθρώπους να είναι άρρωστοι για να τους ονομάσει ασθενείς του AIDS. Εάν έχουν μια θετική αντίδραση αντισωμάτων στο μη συγκεκριμένο τεστ Elisa και μία μοναδική μέτρηση των κυττάρων Τ κάτω από 200, το CDC λέει ότι έχουν AIDS. Με βάση αυτά τα κριτήρια, οι γιατροί συνταγογραφούν φάρμακα του AIDS σε υγιή άτομα. Αυτό είναι που θα λέγαμε «συνταγογραφημένο AIDS». Φανταστείτε ότι πηγαίνετε στον γιατρό σας και σας λέει οτι είστε HIV-θετικός . Είστε απολύτως υγιείς, αλλά ο γιατρός σας, σάς λέει ότι έχετε AIDS επειδή η μέτρηση των κυττάρων Τ είναι χαμηλή, και ότι είναι καλύτερα να πάρετε τα φάρμακα για να σταματήσει η πρόοδος της ασθένειας. Είστε μπερδεμένοι και ανήσυχοι, αλλά εμπιστεύεστε τον γιατρό σας, έτσι παίρνετε τα φάρμακα, τα οποία καταστρέφουν τα έντερα σας και το ανοσοποιητικό σας σύστημα. Αρχίζουν να πέφτουν τα μαλλιά σας, γίνεστε ανίσχυρος, και αργά ή γρήγορα έχετε τις ασθένειες που προσπαθούσατε να αποτρέψετε. Ο γιατρός λέει: «Εάν δεν είχατε έρθει σε μένα, θα είχατε τα ίδια προβλήματα έξι μήνες νωρίτερα. Πρόσθεσα ένα εξάμηνο στη ζωή σας».

Επειδή τόσοι πολλοί άνθρωποι πέθαναν παίρνοντας AZT, οι γιατροί χορηγούν μικρότερες δόσεις,γεγονός το οποίο καθυστερεί απλώς και καλύπτει τη ζημιά που γίνεται στο σώμα. Σύμφωνα με τους New York Times και το Time magazine, 450.000 Αμερικανοί παίρνουν AZT κάθε ημέρα της ζωής τους. Πολλοί ασθενείς δεν μπορούν να πάρουν τα φάρμακα επειδή έχουνε άσχημους εμετούς. Αλλά προσπαθούν να ακολουθήσουν τις οδηγίες του γιατρού τους

Το AZT εγκρίθηκε βάσει μιας ψευδούς έρευνας. Τα τεστ της φάσης ΙΙ του AZT έγιναν από το FDA το 1986 και ελέγχθηκαν από την εταιρία Burroughs-Wellcome (τώρα Glaxo-Wellcome), η οποία κατασκευάζει το φάρμακο. Τυχαία, η Wellcome είναι η ίδια εταιρία που πρώτη κατασκεύασε τα poppers νιτρώδους άλατος για τον πόνο της καρδιάς. Τα τεστ της φάσης ΙΙ υποτίθεται οτι ήταν για να καταδείξουν ότι το AZT ήταν «ασφαλές και αποτελεσματικό». Η έκθεση σχετικά με τα τεστ, που δημοσιεύθηκε το 1987, υποστήριξε ότι το AZT απέτρεψε εντυπωσιακά τους ανθρώπους με AIDS από τον θάνατο. Αλλά αυτά τα αποτελέσματα βασίστηκαν σε απάτη. Ενενήντα τέσσερα τοις εκατό όλων των θανάτων του AIDS, έχουν εμφανιστεί από όταν οι άνθρωποι άρχισαν να χρησιμοποιούν το AZT το 1987. Περισσότεροι άνθρωποι πέθαναν παίρνοντας AZT το 1993, παρά στα πρώτα έξι χρόνια του AIDS.
Τίτλος: Απ: HIV virus does not cause AIDS Acquired Immune Deficiency Syndrome
Αποστολή από: Rose στις Οκτώβριος 14, 2019, 01:30:35
http://www.virusmyth.com/aids/hiv/panel/aidsreport.pdf

What is needed to prove or disprove the HIV theory of AIDS?

There are three ways to resolve this debate:

The first is to garner enough public opinion to mandate a public debate between a small number of protagonists and dissidents. This debate should be international, public and adjudicated by a number of disinterested scientists of Nobel Laureate class who must present the international community with a resolution as to the way forward.

The second is for HIV seropositive individuals to have the evidence for their diagnoses of "HIV" infection examined in courts of law.

The third is to perform isolation experiments to prove whether or not a retrovirus "HIV" exists in individuals with a positive antibody test or AIDS. An outline of these experiments can be found in the Presidential AIDS Advisory Panel report.
Τίτλος: Απ: HIV virus does not cause AIDS Acquired Immune Deficiency Syndrome
Αποστολή από: Rose στις Οκτώβριος 14, 2019, 02:14:39
What are the particles Montagnier presented as HIV in his Nobel Lecture?
http://www.theperthgroup.com/Nobel/MontagnierEMNobel.pdf

In 1997 Djamel Tahi asked Montagnier if electron micrographs of purified HIV
had been published. Montagnier replied “I couldn't tell you...we have some
somewhere .. but it is not of interest, not of any interest”.1
 Although he accepts it
is absolutely necessary to purify the virus particles in order to prove the existence
of a new virus,1
 in his Nobel lecture Montagnier did not produce such evidence.
Nonetheless, he showed an electron micrograph of particles and said “thanks to
the electron microscopy, made by Charles Dauget, we could see very
characteristic particles, of course budding particles like retroviruses, but also
particles with a dense core which also differentiated [them] from the HTLV-I
virus”*. For a Nobel lecture one assumes Montagnier would select the best EM
he had on offer, one showing particles in which all the defining morphological
features of lentiviruses are clearly visible. (All Montagnier’s slides are HERE
(6.23 MB pdf)).

https://www.nobelprize.org/uploads/2018/06/montagnier_slides.pdf

*In 1983 Montagnier classifed his particles as a “typical type-C RNA tumor virus”.2
 That is, under the retroviral taxonomy that existed in 1983, Montagnier’s particles are a type C retrovirus particle, the same taxonomy as HTLV-I.3
Τίτλος: Απ: HIV virus does not cause AIDS Acquired Immune Deficiency Syndrome
Αποστολή από: Rose στις Οκτώβριος 14, 2019, 02:27:20
https://www.bmj.com/rapid-response/2011/10/30/re-apparently-missing-control-experiment-hivaids

Education And Debate
Reframing HIV and AIDS

BMJ 2003; 327 doi: https://doi.org/10.1136/bmj.327.7423.1101 (Published 06 November 2003)
Cite this as: BMJ 2003;327:1101
Article
Related content
Article metrics
Rapid responses
Response
Re: An apparently missing control experiment on HIV/AIDS
Re: An apparently missing control experiment on HIV / AIDS

In his rapid response, “An apparently missing control experiment on
HIV / AIDS”, 14 March 2004, with respect to Montagnier’s 1983 paper,
Etienne de Harven wrote: “…the paper was illustrated with an excellent
electron microcopy (EM) picture showing unquestionably typical retrovirus
particles budding from the surface of an infected lymphocyte.”

The presence of buds on cell surfaces does not prove that the buds
represent retrovirus particles. These buds may be nothing else but
cellular protrusions resulting from localised contraction of the actin-
myosin system induced by the oxidizing agents to which the cell cultures
are subjected. (1) That is, although buds are characteristic of
retroviral particles, they are not specific.

According to Montagnier et al “That this new isolate was a retrovirus
was further indicated by its density in a sucrose gradient, which was
1.16…” (2) However, we know now in the material which banded at
1.16gm/ml, the “purified virus”, Montagnier and his colleagues could not
find any particles with the “morphology typical of retroviruses”. (3)
This means that even if the cell-free particles originated from buds on
the cell surface neither the buds nor the cell free particles could have
had anything to do with either an endogenous or exogenous retrovirus.

Etienne wrote: “It appears that a most crucial, control experiment
has been omitted, in 1983, when the team at the Pasteur Institute in Paris
published their historical paper on the alleged “isolation” of HIV (LAV) …
Can any BMJ reader help to identify a laboratory where one could perform
the following, short, non-expensive, control experiment that is obviously
missing?

The experiment will be as simple as this: 1) Isolate lymphocytes from
human umbilical cord blood, 2) Place these lymphocytes in cell cultures,
exposing the cells to exactly the same growth factors (PHA and TCGF) as
those used in the 1983 experiments, in absence of any other cellular
elements; 3) Prepare these lymphocytes sequentially, for transmission
electron microcopy; 4) Search, by EM, for budding retroviral particles on
the surface of these cultured lymphocytes. I am personally convinced that
if positive results are obtained (i.e. budding retrovirus on stimulated
cord blood lymphocytes in the total absence of any AIDS patient material),
a profound reappraisal of the 1983 Pasteur paper will appear imperatively
necessary. I would be happy to contribute as an advisor and as an electron
microscopist, anytime, anywhere.”

Such an experiment has already been carried out. Budding retrovirus
-like particles have been reported in “non-HIV infected” cord blood
lymphocytes as well as many other cells used for “HIV isolation”.(4)

References

1. Papadopulos-Eleopulos E, Turner VF, Papadimitriou JM, Causer D. (1996).
The Isolation of HIV: Has it really been achieved? Continuum 4:1s-24s.
www.virusmyth.net/aids/data/epreplypd.htm

2. Barre-Sinoussi F, Chermann JC, Rey F, Nugeyre MT, Chamaret S, Gruest J,
Dauguet C, Axler-Blin C, Vezinet-Brun F, Rouzioun C, Rozenbaum W,
Montagnier L (1983) Isolation of a T-Lymphotrophic Retrovirus from a
patient at Risk for Acquired Immune Deficiency Syndrome (AIDS). Science
220:868-871.

3. Tahi D. (1998). Did Luc Montagnier discover HIV? Text of video
interview with Professor Luc Montagnier at the Pasteur Institute July 18th
1997. Continuum 5:30-34.

4. Dourmashkin, R.R., O'Toole, C.M., Bucher, D. and Oxford, J.S. 1991.The
presence of budding virus-like particles in human lymphoid cells used for
HIV cultivation. p.122. In:Vol. I, Abstracts VII International Conference
on AIDS,Florence.

Competing interests:
None declared

Competing interests: No competing interests
Τίτλος: Απ: HIV virus does not cause AIDS Acquired Immune Deficiency Syndrome
Αποστολή από: Rose στις Οκτώβριος 14, 2019, 02:33:45
https://www.pnas.org/content/pnas/113/33/9155.full.pdf

Extracellular vesicles and viruses: Are they close relatives?

Esther Nolte-‘t Hoena
, Tom Cremera
, Robert C. Gallob,1, and Leonid B. Margolisc
Edited by Peter K. Vogt, The Scripps Research Institute, La Jolla, CA, and approved June 27, 2016 (received for review April 4, 2016)
Extracellular vesicles (EVs) released by various cells are small phospholipid membrane-enclosed entities that can
carry miRNA. They are now central to research in many fields of biology because they seem to constitute a new
system of cell–cell communication. Physical and chemical characteristics of many EVs, as well as their biogenesis
pathways, resemble those of retroviruses. Moreover, EVs generated by virus-infected cells can incorporate viral
proteins and fragments of viral RNA, being thus indistinguishable from defective (noninfectious) retroviruses.
EVs, depending on the proteins and genetic material incorporated in them, play a significant role in viral
infection, both facilitating and suppressing it. Deciphering the mechanisms of EV-cell interactions may facilitate
the design of EVs that inhibit viral infection and can be used as vehicles for targeted drug delivery.


______________

http://www.theperthgroup.com/HIV/ArakelyanNatureSciRep2017.pdf

Extracellular Vesicles Carry HIV
Env and Facilitate Hiv Infection of
Human Lymphoid Tissue
Anush Arakelyan, Wendy Fitzgerald, Sonia Zicari, Christophe Vanpouille & Leonid Margolis
Cells productively infected with HIV-1 release virions along with extracellular vesicles (EVs) whose
biogenesis, size, and physical properties resemble those of retroviruses. Here, we found that a
significant number of EVs (exosomes) released by HIV-1 infected cells carry gp120 (Env), a viral protein
that mediates virus attachment and fusion to target cells, and also facilitates HIV infection in various
indirect ways. Depletion of viral preparations of EVs, in particular of those that carry gp120, decreases
viral infection of human lymphoid tissue ex vivo. Thus, EVs that carry Env identified in our work seem to
facilitate HIV infection and therefore may constitute a new therapeutic target for antiviral strategy.
It is well established that various cells in vivo and in vitro release extracellular vesicles (EVs) of various size and
biogenesis1
. Many of these vesicles (exosomes) are of the same size as retroviruses, in particular HIV, and are
generated inside the cells along the pathways similar to these viruses2, 3
. Also, these EVs may incorporate proteins
that are common to viruses (e.g., tetraspanins) as well as viral genetic material4, 5
.
Until recently EVs were considered to be “cell dust” but now EVs, in particular the small ones (less than
300nm), are widely studied as a system of cell-cell communication that changes the status of the cells they interact
with6, 7
. EVs seem to affect viral infection8–12, although, the data on the actual effects of EVs on viral infection are
controversial and the mechanisms of these effects remain to be investigated.
Analysis of EVs generated by infected cells as well as the effects of EVs on viral infection are complicated by
the fact that it is almost impossible to separate them from virions in particular from HIV because of the similarities in size and physical properties. Therefore, any HIV preparation is in fact a mixture of HIV virions and EVs.
Here, we overcame some of these problems by segregating EVs through CD45 and/or acetylcholinesterase
(AChE), two proteins that are not incorporated into HIV membranes13–15 and thus can be used to distinguish
EVs from HIV virions. Using our nanotechnology “flow virometry”16, we found that a significant number of EVs
generated in HIV-infected cells carry HIV Env, thus being indistinguishable from “defective” viruses. These EVs
facilitate viral infection in human lymphoid tissue ex vivo, a system that reflects many aspects of HIV infection of
lymphoid tissue in vivo where the critical events of HIV pathogenesis occur17, 18.



Τίτλος: Απ: HIV virus does not cause AIDS Acquired Immune Deficiency Syndrome
Αποστολή από: Rose στις Οκτώβριος 14, 2019, 02:46:54
INTERVIEW LUC MONTAGNIER
Did Luc Montagnier Discover HIV?

By Djamel Tahi

Continuum Winter 1997


Text of a videotape interview performed at the Pasteur Institute, July 1997. Please note: The answers by Luc Montagnier have been numbered for easier reference to the analyses in the reply by Papadopulos-Eleopulos et al.

DT: A group of scientists from Australia argues that nobody up till now has isolated the AIDS virus, HIV. For them the rules of retrovirus isolation have not been carefully respected for HIV. These rules are: culture, purification of the material by ultracentrifugation, Electron Microscopic (EM) photographs of the material which bands at the retrovirus density, characterisation of these particles, proof of the infectivity of the particles.

LM: No, that is not isolation. We did isolation because we "passed on" the virus, we made a culture of the virus. For example Gallo said : "They have not isolated the virus...and we (Gallo et al.), we have made it emerge in abundance in an immortal cell line." But before making it emerge in immortal cell lines, we made it emerge in cultures of normal lymphocytes from a blood donor. That is the principal criterion. One had something one could pass on serially, that one could maintain. And characterised as a retrovirus not only by its visual properties, but also biochemically, RT [reverse transcriptase] activity which is truly specific of retroviruses. We also had the reactions of antibodies against some proteins, probably the internal proteins. I say probably by analogy with knowledge of other retroviruses. One could not have isolated this retrovirus without knowledge of other retroviruses, that's obvious. But I believe we have answered the criteria of isolation. Totally. (1)

DT: Let me come back on the rules of retrovirus isolation which are : culture, purification at the density of retroviruses, EM photographs of the material at the retrovirus density, characterisation of the particles, proof of the infectivity of the particles. Have all these steps been done for the isolation of HIV? I'd like to add, according to several published references cited by the Australian group, RT is not specific to retroviruses and, moreover, your work to detect RT was not done on the purified material?

LM: I believe we published in Science (May 1983) a gradient which showed that the RT had exactly the density of 1.16. So one had a peak which was RT. So one has fulfiled this criterion for purification. But to pass it on serially is difficult because when you put the material in purification, into a gradient, retroviruses are very fragile, so they break each other and greatly lose their infectivity. But I think even so we were able to keep a little of their infectivity. But it was not as easy as one does it today, because the quantities of virus were nonetheless very weak. At the beginning we stumbled on a virus which did not kill cells. The virus came from an asymptomatic patient and so was classified amongst the non-syncythia-forming, non-cytopathogenic viruses using the co-receptor ccr5. It was the first BRU virus. One had very little of it, and one could not pass it on in an immortal cell line. We tried for some months, we didn't succeed. We succeeded very easily with the second strain. But there lies the quite mysterious problem of the contamination of that second strain by the first. That was LAI. (2)

DT: Why do the EM photographs published by you, come from the culture and not from the purification?

LM: There was so little production of virus it was impossible to see what might be in a concentrate of virus from a gradient. There was not enough virus to do that. Of course one looked for it, one looked for it in the tissues at the start, likewise in the biopsy. We saw some particles but they did not have the morphology typical of retroviruses. They were very different. Relatively different. So with the culture it took many hours to find the first pictures. It was a Roman effort! It's easy to criticise after the event. What we did not have, and I have always recognised it, was that it was truly the cause of AIDS. (3)

DT: How is it possible without EM pictures from the purification, to know whether these particles are viral and appertain to a retrovirus, moreover a specific retrovirus?

LM: Well, there were the pictures of the budding. We published images of budding which are characteristic of retroviruses. Having said that, on the morphology alone one could not say it was truly a retrovirus. For example, a French specialist of EMs of retroviruses publicly attacked me saying: "This is not a retrovirus, it is an arenavirus". Because there are other families of virus which bud and have spikes on the surface, etc. (4)

DT: Why this confusion? The EM pictures did not show clearly a retrovirus?

LM: At this period the best known retroviruses were those of type C, which were very typical. This retrovirus wasn't a type C and lentiviruses were little known. I myself recognised it by looking at pictures of Equine infectious anaemia virus at the library, and later of the visna virus. But I repeat, it was not only the morphology and the budding, there was RT...it was the assemblage of these properties which made me say it was a retrovirus. (5)

DT: About the RT, it is detected in the culture. Then there is purification where one finds retroviral particles. But at this density there are a lot of others elements, among others those which one calls "virus-like".

LM: Exactly, exactly. If you like, it is not one property but the assemblage of the properties which made us say it was a retrovirus of the family of lentiviruses. Taken in isolation, each of the properties isn't truly specific. It is the assemblage of them. So we had: the density, RT, pictures of budding and the analogy with the visna virus. Those are the four characteristics. (6)

DT: But how do all these elements allow proof that it is a new retrovirus? Some of these elements could appertain to other things, "virus-like"...?

LM: Yes, and what's more we have endogenous retroviruses which sometimes express particles - but of endogenous origin, and which therefore don't have pathological roles, in any case not in AIDS. (7)

DT: But then how can one make out the difference?

LM: Because we could "pass on" the virus. We passed on the RT activity in new lymphocytes. H. We got a peak of replication. We kept track of the virus. It is the assembly of properties which made us say it was a retrovirus. And why new? The first question put to us by Nature was: "Is it not a laboratory contamination? Is it perhaps a mouse retrovirus or an animal retrovirus?". To that one could say no! Because we had shown that the patient had antibodies against a protein of his own virus. The assemblage has a perfect logic! But it is important to take it as an assemblage. If you take each property separately, they are not specific. It is the assemblage which gives the specificity. ( 8 )

DT: But at the density of retroviruses, did you observe particles which seemed to be retroviruses? A new retrovirus?

LM: At the density of 1.15, 1.16, we had a peak of RT activity, which is the enzyme characteristic of retroviruses. (9)

DT: But could that be something else?

LM: No..in my opinion it was very clear. It could not be anything but a retrovirus in this way. Because the enzyme that F. Barre-Sinoussi characterised biochemically needed magnesium, a little like HTLV elsewhere. It required the matrix, the template, the primer also which was completely characteristic of an RT. That was not open for discussion. At Cold Spring Harbour in September 1983, Gallo asked me whether I was sure it was an RT. I knew it, F. Barre-Sinoussi had done all the controls for that. It was not merely a cellular polymerase, it was an RT. It worked only with RNA primers, it made DNA. That one was sure of. (10)

DT: With the other retroviruses you have met in your career did you follow the same process and did you meet the same difficulties?

LM: I would say that for HIV it is an easy process. Compared with the obstacles one finds for the others...because the virus does not emerge, or indeed because isolation is sporadic - you manage it one time in five. I am talking about current research into others illnesses. One can cite the virus of Multiple Sclerosis of Prof. Peron. He showed me his work a decade ago and it took him around ten years to finally find a gene sequence which is very close to an endogenous virus. You see...it is very difficult. Because he could not "pass on" the virus, he could not make it emerge in culture. Whereas HIV emerges like couch grass. The LAI strain for example emerges like couchgrass. That's why it contaminated the others. (11)

DT: With what did you culture the lymphocytes of your patient? With the H9 cell line?

LM: No, because it didn't work at all with the H9. We used a lot of cell lines and the only one which could produce it was the Tambon Iymphocytes. (12)

DT: But using these kinds of elements it is possible to introduce other things capable of inducing an RT and proteins, etc..

LM: Agreed completely. That's why finally we were not very ardent about using immortal cell lines. To cultivate the virus en masse - OK. But not to characterise it, because we knew we were going to bring in other things. There are MT cell lines which have been found by the Japanese (MT2, MT4) which replicate HIV very well and which at the same time are transformed by HTLV. So, you have a mix of HIV and HTLV. It is a real soup. (13)

DT: What's more it's not impossible that patients may be infected by other infectious agents?

LM: There could be mycoplasmas...there could be a stack of things. But fortunately we had the negative experience with viruses associated with cancers and that helped us, because we had encountered all these problems. For example, one day I had a very fine peak of RT, which F. Barre-Sinoussi gave me, with a density a little bit higher, 1.19. And I checked! It was a mycoplasma, not a retrovirus. (14)

DT: With the material purified at the retrovirus density, how is it possible to make out the difference between what is viral and what is not? Because at this density there's a stack of other things, including "virus-like" particles, cellular fragments...

LM: Yes, that's why it is easier with the cell culture because one sees the phases of virus production. You have the budding. Charles Dauget (an EM specialist) looked rather at the cells. Of course he looked at the plasma, the concentrate, etc...he saw nothing major. Because if you make a concentrate it's necessary to make thinly sliced section [to see a virus with the EM], and to make a thin section it is necessary to have a concentrate at least the size of the head of a pin. So enormous amounts of virus are necessary. By contrast, you make a thin section of cells very easily and it's in these thin sections that Charles Dauget found the retrovirus, with different phases of budding. (15)

DT: When one looks at the published electron microscope photographs, for you as a retrovirologist it is clear it's a retrovirus, a new retrovirus?

LM: No, at that point one cannot say. With the first budding pictures it could be a type C virus. One cannot distinguish. (16)

DT: Could it be anything else than a retrovirus?

LM: No.. well, after all, yes .. it could be another budding virus. But there's a ... we have an atlas. One knows a little bit from familiarity, what is a retrovirus and what is not. With the morphology one can distinguish but it takes a certain familiarity. (17)

DT: Why no purification?

LM: I repeat we did not purify. We purified to characterise the density of the RT, which was soundly that of a retrovirus. But we didn't take the peak...or it didn't work...because if you purify, you damage. So for infectious particles it is better to not touch them too much. So you take simply the supernatant from the culture of lymphocytes which have produced the virus and you put it in a small quantity on some new cultures of lymphocytes. And it follows, you pass on the retrovirus serially and you always get the same characteristics and you increase the production each time you pass it on. (18)

DT: So the stage of purification is not necessary?

LM: No, no, it's not necessary. What is essential is to pass on the virus. The problem Peron had with the multiple sclerosis virus was that he could not pass on the virus from one culture to another. That is the problem. He managed it a very little, not enough to characterise it. And these days to characterise means above all at the molecular standard. If you will, the procedure goes more quickly. So to do it : a DNA, clone this DNA, amplify it, sequence it, etc..So you have the DNA, the sequence of the DNA which tells you if it is truly a retrovirus. One knows the familiar structure of retroviruses, all the retroviruses have a familiar genomic structure with such and such a gene which is characteristic. (19)

DT: So, for isolation of retroviruses the stage of purification is not obligatory? One can isolate retroviruses without purifying?

LM: Yes .. one is not obliged to transmit pure material. It would be better, but there is the problem that one damages it and diminishes the infectivity of the retrovirus. (20)

DT: Without going through this stage of purification, isn't there a risk of confusion over the proteins that one identifies and also over the RT which could come from something else?

LM: No .. after all, I repeat if we have a peak of RT at the density of 1.15, 1.16, there are 999 chances out of 1,000 that it is a retrovirus. But it could be a retrovirus of different origin. I repeat, there are some endogenous retroviruses, pseudo-particles which can be emitted by cells, but even so, from the part of the genome that provides retroviruses. And which one acquires through heredity, in the cells for a very long time. But finally I think for the proof - because things evolve like molecular biology permitting even easier characterisation these days - it's necessary to move on very quickly to cloning. And that was done very quickly, as well by Gallo as by ourselves. Cloning and sequencing, and there one has the complete characterisation. But I repeat, the first characterisation is the belonging to the lentivirus family, the density, the budding, etc.. the biological properties, the association with the T4 cells. All these things are part of the characterisation, and it was us who did it. (21)

DT: But there comes a point when one must do the characterisation of the virus. This means: what are the proteins of which it's composed?

LM: That's it. So then, analysis of the proteins of the virus demands mass production and purification. It is necessary to do that. And there I should say that that partially failed. J.C. Chermann was in charge of that, at least for the internal proteins. And he had difficulties producing the virus and it didn't work. But this was one possible way, the other way was to have the nucleic acid, cloning, etc. It's this way which worked very quickly. The other way didn't work because we had at that time a system of production which wasn't robust enough. One had not enough particles produced to purify and characterise the viral proteins. It couldn't be done. One couldn't produce a lot of virus at that time because this virus didn't emerge in the immortal cell line. We could do it with the LAI virus, but at that time we did not know that. (22)

DT: Gallo did it?

LM: Gallo? .. I don't know if he really purified. I don't believe so. I believe he launched very quickly into the molecular part, that's to say cloning . What he did do is the Western Blot. We used the RIPA technique, so what they did that was new was they showed some proteins which one had not seen well with the other technique. Here is another aspect of characterising the virus. You cannot purify it but if you know somebody who has antibodies against the proteins of the virus, you can purify the antibody/antigen complex. That's what one did. And thus one had a visible band, radioactively labelled, which one called protein 25, p25. And Gallo saw others. There was the p25 which he called p24, there was p41 which we saw... (23)

DT: About the antibodies, numerous studies have shown that these antibodies react with other proteins or elements which are not part of HIV. And that they can not be sufficient to characterise the proteins of HIV.

LM: No! Because we had controls. We had people who didn't have AIDS and had no antibodies against these proteins. And the techniques we used were techniques I had refined myself some years previously, to detect the src gene. You see the src gene was detected by immunoprecipitation too. It was the p60 [protein 60]. I was very dexterous, and my technician also, with the RIPA technique. If one gets a specific reaction, it's specific. (24)

DT: But we know AIDS patients are infected with a multitude of other infectious agents which are susceptible to ...

LM: Ah yes, but antibodies are very specific. They know how to distinguish one molecule in one million. There is a very great affinity. When antibodies have sufficient affinity, you fish out something really very specific. With monoclonal antibodies you fish out really ONE protein. All of that is used for diagnostic antigen detection. (25)

DT: For you the p41 was not of viral origin and so didn't belong to HIV. For Gallo it was the most specific protein of the HIV. Why this contradiction?

LM: We were both reasonably right. That's to say that I in my RIPA technique...in effect there are cellular proteins that one meets everywhere - there's a non-specific "background noise", and amongst these proteins one is very abundant in cells, which is actin. And this protein has a molecular weight 43000kd. So, it was there. So I was reasonably right, but what Gallo saw on the other hand was the gp41 of HIV, because he was using the Western Blot. And that I have recognised. (26)

DT: For you p24 was the most specific protein of HIV, for Gallo not at all. One recognises thanks to other studies that the antibodies directed against p24 were often found in patients who were not infected with HIV, and even in certain animals. In fact today, an antibody reaction with p24 is considered non specific.

LM: It is not sufficient for diagnosing HIV infection. (27)

DT: No protein is sufficient?

LM: No protein is sufficient anyway. But at the time the problem didn't reveal itself like that. The problem was to know whether it was an HTLV or not. The only human retrovirus known was HTLV. And we showed clearly that it was not an HTLV, that Gallo's monoclonal antibodies against the p24 of HTLV did not recognise the p25 of HIV. (28)

DT: At the density of retroviruses, 1.16, there are a lot of particles, but only 20% of them appertain to HIV. Why are 80% of the proteins not viral and the others are? How can one make out the difference?

LM: There are two explanations. For the one part, at this density you have what one calls microvesicles of cellular origin, which have approximately the same size as the virus, and then the virus itself, in budding, brings cellular proteins. So effectively these proteins are not viral, they are cellular in origin. So, how to make out the difference?! Frankly with this technique one can't do it precisely . What we can do is to purify the virus to the maximum with successive gradients, and you always stumble on the same proteins. (29)

DT: The others disappear?

LM: Let's say the others reduce a little bit. You take off the microvesicles, but each time you lose a lot of virus, so it's necessary to have a lot of virus to start off in order to keep a little bit when you arrive at the end. And then again it's the molecular analysis, it's the sequence of these proteins which is going allow one to say whether they are of viral origin or not. That's what we began for p25, that failed ...and the other technique is to do the cloning, and so then you have the DNA and from the DNA you get the proteins. You deduce the sequence of the proteins and their size and, you stumble again on what you've already observed with immunoprecipitation or with gel electrophoresis. And one knows by analogy with the sizes of the proteins of other retroviruses, one can deduce quite closely these proteins. So you have the p25 which was close to the p24 of HTLV, you have the p18..in the end you have the others. On the other hand the one which was very different was the very large protein, p120. (30)

DT: Today, are the problems about mass production of the virus, purification, EM pictures at 1.16, resolved?

LM: Yes, of course. (31)

DT: Do EM pictures of HIV from the purification exist?

LM: Yes. of course. (32)

DT: Have they been published?

LM: I couldn't tell you...we have some somewhere .. but it is not of interest, not of any interest. (33)

DT: Today, with mass production of the virus, is it possible to see an EM, after purification, of a large number of viruses?

LM: Yes, yes. Absolutely. One can see them, one even sees visible bands. (34)

DT: So for you HIV exists?

LM: Oh, it is clear. I have seen it and I have encountered it. (35) *
Τίτλος: Απ: HIV virus does not cause AIDS Acquired Immune Deficiency Syndrome
Αποστολή από: Rose στις Οκτώβριος 14, 2019, 02:52:49
http://www.theperthgroup.com/EMAILCORR/vftweiss.html

EMAIL CORRESPONDENCE
Between Val Turner (1) and Robin Weiss (2)
This correspondence was overseen by Eleni Papadopulos-Eleopulos and conducted by Dr.Val Turner on behalf of the Perth Group

Feb./Aug. 1999

NOTE: The scientific debate consists of five propositions/responses by VFT and RW conducted over February/August 1999. On 31/8/99 Professor Weiss reaffirmed that he would not be responding to my third response.

INTRODUCTION

On the 4th February 1999 the science journal Nature published a paper written by Dr. Beatrice Hahn and her associates claiming that HIV had originated in the African monkey Pan troglodydytes. (The Perth group response rejected by Nature is in Addendum I). Accompanying the Hahn paper was an invited commentary by Professors Robin Weiss and Richard Wrangham. In reponse to this summary, on Februrary 20th, I emailed both authors. (The Perth group’s letter on the same topic was also rejected by Nature (Addendum II):

Dear Professor Weiss, Wrangham,

In your commentary in Nature New and Views, "From Pan to pandemic", you and your colleague Dr. Wrangham state, "The origin of human immunodeficiency virus type 1 (HIV-1), the retrovirus that is the main cause of AIDS, has been a puzzle ever since it was discovered by Barr‚-Sinoussi and her colleagues in 1983".

In an interview published in late 1998 which Montagnier gave to the French journalist Djamel Tahi, Montagnier was asked why he and his colleagues did not publish electron micrographs proving that the 1.16g/ml band (the "purified virus")contained isolated HIV particles. Montagnier answered: No such proof was published, because, even after "Roman effort", at the density of 1.16g/ml they could see no particles with "morphology typical of retroviruses". He gave similar answers to repeated questions, including "I repeat, we did not purify", that is, isolate HIV.

In view of these data how can one claim that "Barr‚-Sinoussi and her colleagues in 1983" discovered a retrovirus?

Yours sincerely,

VF Turner

PS The text of the Montagnier/Tahi interview is at http://www.virusmyth.com/aids/data/dtinterviewlm.htm

Professor Wrangham emailed me the next day:

Thanks for this interesting question. Unfortunately I am the wrong person to ask. Robin Weiss and I shared authorship of the News and Views article, but he alone was the virology expert. If you would like to ask him directly, his email is robinw@icr.ac.uk [Wrangham is an anthropologist].

Yours,

Richard Wrangham

Professor Weiss was in the middle of a move from Chester Beaty Laboratories to his new position at University College London. His secretary replied that Weiss was away. On March 3rd Weiss replied:

Dear Dr Turner,

I can't speak for Montagnier. But if you look up the Barre-Sinoussi paper in Science in May 1983, on which he is a co-author, electron micrographs of virions are there. However, these are of HIV budding from cells in thin section, not from sucrose gradients. So he is right to say it was not purified virus. When you have evidence of infection in culture, purification is not particularly important.

Robin A Weiss

My reply was:

Dear Professor Weiss,

Thank you for taking the time to answer my email re the Montagnier interview. So not as to predjudice your reply I read it out to our weekly clinical meeting. My colleagues, who are all emergency physicians practising in a large, busy, teaching hospital, were astonished. We wonder if it is some kind of a joke?? One such colleague has been needlestuck himself, has taken AZT for six weeks and 18 months later developed cancer.

I am not asking you to "speak for Montagnier". I am asking you to substantiate your claim, published in Nature, that B-S and her colleagues discovered a retrovirus, HIV.

You stated: "....he is right to say it was not purified virus". If so:

1. Why, in 1986, did you and your colleagues write: "A so-called AIDS virus isolate was first reported in 1983 by Montagnier and his colleagues in France who named the material "Lymphadenopathy Associated Virus One"". Did or did not Montagnier isolate, purify a retrovirus?

2. If he did not why did you say that he had? If you were aware that he did not do this, and this was the reason for you using the word "material" to describe his finding, why did you not, as a well known and respected retrovirologist, draw the attention of the rest of the scientific community to it, especially if one considers the extremely important consequences?

3. In 1983, when B-S et al published their paper entitled, "Isolation of a T-lymphotrophic retrovirus from a patient at risk for acquired immune deficiency syndrome (AIDS)", and called the 1.16g/ml band "pure labelled virus", did they mislead the scientific community?

4. Since it is generally accepted, and makes common sense, that the existence of a new retrovirus can be proven only by isolating it (both B-S and Gallo claimed to have proven the existence of HIV by isolating it) what is the scientific basis for your claims that B-S et al discovered a new retrovirus?

5. You state: "When you have evidence of infection in culture, purification is not particularly important". These researchers did not know that their cultures were infected. This is what they were attempting to establish.

Surely you don't claim that electron micrographs of some budding forms on the cell surface or some cell-free particles in the culture supernatant which do not even have all the morphological characteristics of retroviruses, are proof of infection? Are you further arguing that, without isolation, that is, purification, a scientist can obtain "HIV" proteins and RNA?

6. In your view is it scientifically valid to say on the one hand, as Montagnier did, that the 1.16g/ml "material" did not have even particles with the "morphology typical of retroviruses, while on the other hand, asserting that the proteins and RNA where those of a retrovirus, HIV?

7. What possible justification can there be for (a) using these proteins as antigen in an antibody test to prove infection of millions of people by a deadly virus? (b) for using this RNA to prove not only infection but also to quantify the viral load?

As a clinician working in an Emergency Department, seeing patients with needlestick injuries for example, is almost a daily occurence. These patients' whole lives become focused around antibody tests which you and your many colleagues claim prove infection with a deadly virus. Without a satisfactory scientific answer to the questions arising from the Montagnier interview I find myself deeply troubled by ordering such tests let alone explaining to patients their meaning. As a scientist whose pronouncements directly affect the lives of so many people you are both ethically and morally obliged to resolve this issue. Especially on account of those who carry laboratory research into the world of patients and their relatives.

Yours sincerely,

VF Turner

PS The text of the Montagnier/Tahi interview is at http://www.virusmyth.com/aids/data/dtinterviewlm.htm

Following this I surmise Professor Weiss read the Montagnier interview. In the meantime, believing that Weiss would not reply (mistakenly and I must give Professor Weiss full credit for being the only HIV protagonist who has taken the time to debate us), I emailed Rex Ranieri, a documentarian from TV Channel Nine in Australia. He emailed Weiss on 29th March:

Dear Professor,

I have been observing the HIV/AIDS debate with some interest and I have recently been contacted by Val Turner. He have sent me some questions which he has put to you recently together with the subsequent email discussion .

It appears to me that the argument for the existence of HIV is not sufficiently rigorous.

Is there a bigger story developing here?

I look forward to your reply

Kind regards,

Rex

Rex Ranieri
Channel 9
Perth, Western Australia
rranieri@perthtv9.net.au
+61 8 9449 9999
Fax +61 8 9449 9905
Mobile 0411 258344

Professor Weiss replied immediately:

If HIV does not exist, then neither did smallpox virus (variola), nor does polio virus, tobacco mosaic virus in plants, etc. etc. If you wish to deny the existence of viruses, and virus diseases, go ahead, but leave scientists like me out of the picture.

Robin A Weiss

To which Rex Ranieri replied:

Professor,

My understanding is that Dr. Turner and his colleagues have questioned not whether a number of other viruses exist. Only HIV. As far as I am aware, a scientist does not prove that a particular virus exists by pointing to the existence of others.

I am well versed with some of the argument so far (for a lay person) so naturally your response contributes little to my questions.

I appreciate your desire to be left "out of picture" however as you are a world renowned researcher who has spent some time on the question, it is difficult for me to accept that you can bow out of the discussion.

Naturally, It is your perogative not to respond, however I think that this would ultimately be damaging to both sides of the argument. We have seen many examples of media debacle which can result from lack of discussion.

I realise that your time is valuable and I urge you to respond to my questions. Please accept that my intentions are to arrive at the truth, whatever that may turn out to be.

Kind regards,

Rex

Weiss responded to this email approximately two months later (see Addendum III).

Meantime I sent reminder emails to Weiss. Eventually he replied:

March 26th

I am very tied up with work at present and will give you a considered reply in due course.

Robin A. Weiss

I responded:

Dear Professor Weiss,

Thank you for your reply. I fully understand that you have been busy moving from Fulham Road to Clevland Street and setting up your new department. I am also sure that you understand how anxious both my clinical and non clinical colleagues and I are to examine your considered reply.

Yours sincerely,

VF Turner

After more reminders Weiss emailed me:

April 15th

Dear Dr Turner

You have breached my correspondence with you as an academic colleague by forwarding it to a journalist, Rex Ranieri. In your message to him, you write that that you do not hold any great hope that I shall answer a second time, and yet to me you express your understanding that I'm busy with other things. So here is my second response. I hope it is my last response, because I find the issue of 'purification' quite sterile, and unconnected with matters of medical importance. We are simply talking at cross-purposes.

There appears to be a consortium of medical people and biophysicists in Perth who have a fixation of HIV purification. Perhaps you are influenced by this. It is also a 'cause' championed by the British based magazine 'Continuum' founded by Jodi Wells whom I knew and who sadly died of an AIDS-like disease a few years ago. He initially supported Peter Duesberg's view that HIV indeed exists and can be purified, but that it is harmless. Then he shifted into a denial that there is any such thing as HIV. With Harold Jaffe I argued against Duesberg's view in Nature nearly 9 years ago (Nature 345: 659-660, 1990). I've nothing more to say on this issue, save that with the efficacy of combination anti-retroviral drugs, Duesberg seems to have lost his constituency of support among 'lay' gay men.

Now, to turn to your points sent on March 10 regarding my first reply:-

1. and 2. You confuse isolation and purification. I see no contradiction between what I wrote - in 1986 or in 1999 - and what Barre-Sinoussi and colleagues had reported previously. One can isolate some viruses by propagating them in cells in culture. For example, HIV, smallpox virus, measles virus, polio virus. There are other viruses which no-one has yet succeeded in serially propagating in culture following isolation because they require specialized, differentiated cells; for example, hepatitis B virus, human papilloma virus types 16 and 18 (associated with cervical cancer), and so on.

In both cases, viral genomes can be isolated, indeed highly 'purified' by molecular cloning using recombinant DNA methodology. Thus it is almost routine now in our lab and may other research labs to clone the HIV genome as DNA in bacterial vectors, and then recover them again in infectious form by transferring that DNA back into human lymphocytes. It is difficult to conceive anything 'purer' than the complete cloned virus without any proteins, particles, etc.

3. I do not think Barre-Sinoussi et al misled the scientifically community by calling the 1.16 g/ml band purified virus. But if you and your colleagues prefer to call it enriched but not yet completely pure, I would happily concur with that opinion. This illustrates what I mean by a sterile argument: how pure is pure? Is distilled water 'pure'? Yes, but it will still have a few parts per million or per billion of other soluble molecules.

Are your surgical instruments sterile? Yes regarding bacteria and viruses, if they have been heat-treated or autoclaved. No, regarding the agent of Creuzfeld-Jakob disease which partially resists such treatment. Yet, every surgeon knows what others mean by sterile. Let's not get bogged down in how pure is pure.

The important thing is serial propagation of the microbe. Koch and Petri over 700 [70] years ago 'purified' bacteria by propagating them as colonies (clones) on gelatin in Petri's dishes - nowadays we use agar-agar with nutrients in place of gelatin. Did Koch purify the microbes. Yes in his and my terms, maybe not in yours. Certainly he did purify [?not] them by biophysical methods such as sucrose gradients, but nothing else kept reproducing itself on the 'impure' nutrients. So it is the same for viruses. As intercellular [intracellular] parasites, of course, they can only be propagated in living cultured cells (or in plants, animals or humans) but one can 'plague-purify' them - a term dating from early bacteriophage studies in the 1920s. Animal viruses were similarly plague-purified: polio in 1952; vaccinia around 1955. We used a plaque 'purification' or biological cloning technique for HIV in 1989. No, these were not physically pure, but they were biologically pure, ie they were cloned. Molecular cloning, however, as I mentioned already is one step better. Both methods to my mind, are sufficiently purified to draw scientific conclusions, although one must be cautious not to draw conclusions beyond the validity of the data, including the kind of purity, biological, molecular, chemical or physical.

4. My definition of isolation of HIV by Barre-Sinoussi et al. Gallo and Levy and others in the early days of AIDS research is propagation in culture. Today, however, we more often use molecular cloning, then recover the cloned genome or partial genome and characterise its phenotype.

5. Yes, I do claim that visualization of HIV by electron microscopy was, in 1983/84, an important component of the collective data on virus isolation. Taken together with virus propagation, reverse transcriptase activity and enrichment of particles by isopycnio [density] gradients, it convinced me that HIV is a retrovirus. Even more so, it was Montagnier's electron micrographs published in April 1984 and previously shown at Cold Spring Harbor Laboratory in September 1983 that convinced me that HIV was probably a lentivrius among retroviruses, as they resembled particles of equine infections anaemia virus - a lentivirus first propagated by inoculating a filtrate too small for bacteria to pass through into horses and donkeys and causing disease. So yes, I am definitely arguing that, disregarding your meaning of 'purification', but with my meaning of 'isolation', you can make quite large amounts of HIV proteins and smaller amounts of RNA.

6. Barre-Sinoussi et al published electron micrographs of early budding forms of virus only, that were not immediately identifiable as retrovirus particles. By September 1983, Montagnier's electron micrographs looked more typical.

7. There are many different tests for HIV-specific antibodies. Today's commercial test kits are based on oligopeptides and on proteins manufactured from cloned HIV DNA. No biological test for anything is 100% specific and 100% sensitive, but today's HIV tests are as good as tests for any other human viral pathogen. Likewise, today's PCR primers are highly specific and sensitive for the major strains of HIV in developed countries. Some 'outlier' strains, especially in Gabon and Cameroon are not picked up quite as sensitively and therefore estimates of viral load with these 'outlier' infections should be interpreted cautiously.

There will always be a few people who cannot be convinced by the data before our eyes - or who emotionally wish to deny what the rest of us regard as facts. Of course, interpretation will change over time. Newetonian physios still serves pretty well for the dynamics of road accidents, but Einstein's relativity superseded it on a cosmic scale. In my view, to deny the existence of HIV is a bit like denying the Nazi holocaust.

If we are to doubt HIV as a cause of AIDS, we must cast even more doubt on variola as a cause of smallpox, and the existence of measles, mumps, influenza and respiratory syncytial virus. None of these would pass your definition of purification. None of these has been 'purified' even by culture propagation (my sense) to the extent that has been achieved for poliovirus and for HIV.

This terminates our debate.

Robin A Weiss

Although Professor Weiss terminated the debate, my colleagues and I were far from satisfied. Eleni Papadopulos and I spent many weeks preparing a response (see below). This was sent in late July with the following note:

22/7/99

Dear Professor Weiss,

I apologise for the length of the attached file [35 pages] but it is impossible to debate this topic without data and citations. I trust you appreciate this necessity.

I greatly appreciate your reply to the questions in my last email. Let me say that eighteen years ago neither I nor my colleagues in the Perth Group set out to frustrate the efforts of scientists such as yourself. Rather, we began as you and many others did in the early 1980s, to make a contribution to solving the problem of AIDS. Certainly we are poles apart from the mainstream but, as Philebus says in the Dialogues of Plato, I hope "we are not simply contending in order that my view or that of yours may prevail, but I presume we ought both of us to be fighting for the truth"..

I am disappointed that you do not intend to continue the exchange but I respect your decision. Sometime in the near future I intend to put our debate on the Perth group website. Thus, if you would like to add or alter your replies in any way I will encompass these in the posting. If you would like to contribute anything else at all, scientific or perhaps philosophical including your views on dissent and dissenters, I would be very pleased to post these as well.

I look forward to hearing from you once again.

Yours sincerely,

VF Turner

31/8/99

Dear Dr Turner

I have been in your country during August without opening my e-mails. We shall have to agree to differ on the nature and existence of HIV. I have no additional comments to make for your website.

Robin A Weiss

My response to this was:

1/9/99

Dear Professor Weiss,

Thank you for your email. I am truly sorry you are unwilling to continue the debate. Eleni Papapdopulos and I spent several weeks preparing what I consider a worthy reponse and believe it your responsibility to answer the points I have raised. This especially applies to the arguments related to the extant HL23V. As far as I can tell evidence for the the "isolation" and thus the existence of HL23V is better than that for HIV. Yet HL23V has disappeared from the scientific literature and no longer exists.

I am disappointed you did not look us up while you were in Australia. My colleagues and I would have been delighted to take you out for a meal in Perth's Kings Park overlooking the Swan River. We have some excellent wines which I am sure you would have appreciated. We would have enjoyed your company and the invitation is open should you ever return.

I would like to thank you once again for your time and effort on behalf of this debate. This is not a polemic about any particular person winning. Any fighting is about "fighting for the truth".

Yours sincerely,

Val Turner

Τίτλος: Απ: HIV virus does not cause AIDS Acquired Immune Deficiency Syndrome
Αποστολή από: Rose στις Οκτώβριος 14, 2019, 02:56:13
http://www.virusmyth.com/aids/

"If there is evidence that HIV causes AIDS, there should be scientific documents which either singly or collectively demonstrate that fact, at least with a high probability. There is no such document."

Dr. Kary Mullis, Biochemist, 1993 Nobel Prize for Chemistry.

"Up to today there is actually no single scientifically really convincing evidence for the existence of HIV. Not even once such a retrovirus has been isolated and purified by the methods of classical virology."

Dr. Heinz Ludwig Sanger, Emeritus Professor of Molecular Biology and Virology, Max-Planck-Institutes for Biochemistry, Munchen.

Is HIV really the cause of AIDS?

For more than 25 years, thinking people have been reevaluating the HIV=AIDS hypothesis. The number of biomedical scientists saying that the cause of AIDS is still unknown has been growing fast since the initial HIV discovery announcement in April 1984. Either scientists do not see evidence for a lethal virus called HIV -- saying that it has never really been isolated -- or they assert that the virus is harmless. In any case, it is helpful to remember that, in science, correlation is not causation.

To help you make better informed health decisions, this Web site archives evidence and opinions of scientists, journalists and others against the myths of AIDS. The site contains more than 1500 pages with over 1000 articles. Most of these articles have been published in (peer reviewed) journals, magazines, and newspapers.
Τίτλος: Απ: HIV virus does not cause AIDS Acquired Immune Deficiency Syndrome
Αποστολή από: Rose στις Οκτώβριος 14, 2019, 02:57:50
http://www.virusmyth.com/aids/award.htm

The rules for isolation of a retrovirus were thoroughly discussed at the Pasteur Institute, Paris, in 1973, and are the logical minimum requirements for establishing the independent existence of HIV. They are:

1.Culture of putatively infected tissue.

2. Purification of specimens by density gradient ultracentrifugation.

3. Electron micrographs of particles exhibiting the morphological characteristics and dimensions (100-120 nm) of retroviral particles at the sucrose (or percoll) density of 1.16 gm/ml and containing nothing else, not even particles of other morphologies or dimensions.

4. Proof that the particles contain reverse transcriptase.

5. Analysis of the particles' proteins and RNA and proof that these are unique.

6. Proof that 1-5 are a property only of putatively infected tissues and can not be induced in control cultures. These are identical cultures, that is, tissues obtained from matched, unhealthy subjects and cultured under identical conditions differing only in that they are not putatively infected with a retrovirus.

7. Proof that the particles are infectious, that is when PURE particles are introduced into an uninfected culture or animal, the identical particle is obtained as shown by repeating steps 1-5.

First Respons to Continuum Award (May '96)

Edward King, editor of UK's National AIDS Manual and writer for the Pink Paper, published the first respons in NAM's Treatment Update. The Perth Group wrote a reply.

Duesberg Claims Continuum Reward (July/Aug. '96)

Prof. Peter Duesberg believes HIV exists and has been isolated and claims the Continuum Award. The Perth Group wrote a long reply, and a summary. Neville Hodgkinson wrote also a summary. And Dr. Stefan Lanka wrote a comment too.

Debate Continues (Feb./March '97)

Prof. Peter Duesberg responded to the reply from the Australians and Dr. Stefan Lanka. The Perth Group replied again, and Dr. Stefan Lanka responded again too.

First Pictures of "Pure HIV" (March '97)

Two historic papers in the leading science journal Virology in March this year provide astonishing new data on the purification and isolation of HIV. For the first time in the history of AIDS, elusive electron microscope images of 'HIV' collected or 'banded' at the official density required for retroviruses, 1.16 gm/ml, have been published, by a research group in Germany. The electronmicrographs disclose "major contaminants" in "pure HIV".

Pure HIV

HIV expert Hans Gelderblom of Berlin's Robert Koch Institute, whose photos of non-banded 'HIV' material have been the industrial benchmark since 1987, co-authored the first paper which describes the contamination as "an excess of vesicles" - particles of cellular proteins, that may contain DNA or RNA. In a consecutive paper, a US research team from the AIDS Vaccine Programme in Maryland reveal carefully, "It is unknown how these cellular proteins associate with the virus" and warn, "The presence of microvesicles in purified retroviruses has practical implications": both teams discuss the resulting nonspecifity of HIV tests, all of which are based on early unchecked "purified HIV".

In an historic admission that it has never been established which proteins constitute 'HIV', the US scientists conclude, "The development of various purification strategies to separate microvesicles from HIV-particles ... will greatly enhance our ability to identify virion-associated cellular proteins." The imaging step in attempts at retroviral isolation was deemed essential when isolation procedure was discussed and decided at the Pasteur Institute, Paris in 1972, but it has never been published before in the 13-year history of 'HIV'. (Continuum autumn 1997)

See some more pictures, and a comment by the Perth Group.

Interview Prof. Montagnier (July '97)

The French journalist Djamel Tahi interviewed Dr. Luc Montagnier, the discoverer of HIV, about the isolation of the virus. Although he believes he isolated HIV, Montagnier confirms he could not purify the virus. The Perth Group wrote a comment. (Continuum winter 1997)

More Money to Earn (Aug. '98)

In addition to the Continuum Award organizations all around the world offer more money for the evidence of the existence of HIV. One can already collect over $ 25.000 by providing this evidence. See the additional terms. (page in Spanish!)

Professor Questions Isolation (Oct. '98)

Dr. Etienne de Harven is emeritus Professor of Pathology, University of Toronto. He worked in electron microscopy (EM) primarily on the ultrastructure of retroviruses throughout his professional career of 25 years at the Sloan Kettering Institute in New York and 13 years at the University of Toronto. In 1956 he was the first to report on the EM of the Friend virus in murine (mouse) leukemia, and in 1960, to coin the word "budding" to describe steps of virus assembly on cell surfaces. He delivered a speech at the 12th World AIDS Conference in Geneva at the session "HIV-testing: Open Questions about Specificity". He sent a letter and photo to Continuum, he wrote an article for the same magazine, and an article for Reappraising AIDS.

The Last Debate (Dec. '99)

"Debate has been taking place amongst the HIV/AIDS dissident groups regarding the wisdom of taking up the issue of HIV isolation as an argument in our fight against mainstream AIDS science." An article by the Perth Group.

German Professor Questions HIV (Oct. '00)

"During the past 20 years HIV-AIDS research has shown to a line of critical scientists again and again that the existence of HIV has not been proven without doubt, and that both from a aetiological (causal), and a epidemiological view, it can not be responsible for the immunodeficiency AIDS. In view of the general accepted HIV/AIDS hypothesis this appeared to me so unbelievable that I decided to investigate it myself. After three years of intensive and, above all, critical studies of the relevant original literature, as an experienced virologist and molecular biologist I came to the following surprising conclusion: Up to today there is actually no single scientifically really convincing evidence for the existence of HIV. Not even once such a retrovirus has been isolated and purified by the methods of classical virology."

Dr. Heinz Ludwig Sänger, Emeritus Professor of Molecular Biology and Virology and a former director of the Department of Viroid Research at the Max-Planck-Institutes for Biochemy near München, wrote a letter (in German) to the Süddeutsche Zeitung. Prof. Sänger was in 1978 rewarded with the prestigious Robert Koch Award. He also wrote the foreword (in German) for the book 'Mythos HIV' written by the German journalist Michael Leitner.

Isolation Experiments (April '01)

The South African government has set up a Presidential AIDS Advisory Panel to determine their policy on HIV and AIDS. Several dissidents are on the panel. They released an interim report and advised, because the lack of data, to do more research. Ten experiments, including the true isolation of HIV, have been proposed, and will be financed by the SA government. Read more about South Africa and AIDS.

Another Award (April '02)

Alex Russel is offering £10,000 Reward for the first person who can prove that HIV exists. See the details.

Τίτλος: Απ: HIV virus does not cause AIDS Acquired Immune Deficiency Syndrome
Αποστολή από: Rose στις Οκτώβριος 14, 2019, 11:19:46
http://thecaseagainsthiv.net/

ΤHE CASE AGAINST HIV

October 2013

(Last updated December 2017)

Collated by Henry Bauer
www.henryhbauer.homestead.com

Additions and corrections are welcomed,
indeed solicited, at our comments page.   COMMENTS
That HIV causes AIDS has been the officially sanctioned view for about 3 decades, believed almost universally but questioned openly by thousands of people, some of whom are expert in relevant sciences 1,2,3. These dissidents point out that a comprehensive reading of the mainstream literature together with analysis of mainstream data demonstrates conclusively that HIV is neither a necessary nor a sufficient cause of AIDS. An up-to-date and comprehensive yet concise summary of the facts and the history of the HIV/AIDS blunder is provided by Donald Miller 914.

An annotated bibliography of dissident books and other writings was published in 1993 4; dissident books not listed there or published since that time include Bauer 5, Bialy 6, Crewdson 7, Culshaw 8, De Harven 9, Duesberg 10, Farber 11, Fiala 12, Hodgkinson 13, Konotey 14, Kremer 15, Lauritsen 16, Lauritsen & Young 17, Leitner 18, Maggiore 19, Root-Bernstein 20, Shenton 21.

The Immunity Resource Foundation (IRF) offers important archival material including many documentary films and videos; many issues of Continuum magazine; many links to other AIDS-Rethinking or HIV-Skeptical websites; and a blog and newspage. The 2013 award-winning film, “Positively False — Birth of a Heresy” can be rented or bought at the IRF website. Another award-winning documentary is "House of Numbers."

At first sight, that HIV does not cause AIDS must seem unbelievable in light of the officially promulgated view that has so thoroughly pervaded the media and the public sphere. How could medical science be so wrong for so long about something so important? Moreover, haven’t the miracle antiretroviral drugs (ARVs) saved countless lives and changed AIDS from an invariably fatal death sentence into a chronic, manageable, condition? Aren’t Africans dying in hordes from AIDS only because they can’t get enough of those drugs?

Those questions can all be answered, but not in any brief way. The comprehensive case against HIV has to be made along several mutually reinforcing lines:

Questions to which the officially sanctioned view has no answer.
HIV does not cause AIDS.
The plain evidence about AIDS.
The plain evidence about HIV.
Failings of HIV/AIDS theory.
What antiretroviral drugs do.
Damage done by HIV/AIDS theory and practice.
Hindrances to making the case against HIV.
How could such a massive blunder come about and persist?
FAQs: Questions — sometimes rhetorical only — posed by adherents to HIV/AIDS theory.
Just how inconceivable most people find it, that HIV/AIDS theory could be so wrong, that official medicine and science could be so wrong in this day and age, may be illustrated by my own experience 514. I had read enough — many of the books listed above — to become open to the possibility, but it took my own digging into “HIV” epidemiology to convince me p.7 & chapter 1 in 5, and that was about 10 years after I first became aware that there exist dissidents from orthodox HIV/AIDS belief. And it has taken me further years to understand that “HIV” may not even exist, and that “HIV” tests are perhaps the central issue in the whole business. My long-standing interest in Loch Ness Monsters and the like testifies that I am significantly more open to unorthodox views than are most people, so my own difficulty in recognizing the errors of HIV/AIDS theory might serve as a warning, that the task of bringing others to that understanding is an extraordinarily difficult one.

(The Footnotes include many URLs. Those beginning with “http://wp.me” refer to the blog by Henry Bauer at hivskeptic.wordpress.com; the blog posts include further citations to the mainstream literature. URLs that were not active when this document was drafted show the date when that URL was last accessed directly; such broken links can often still be found indirectly via the Wayback Machine 22, or sometimes a copy of the source can be found via a Google search on the article’s title.)

0. QUESTIONS TO WHICH THE OFFICIALLY SANCTIONED VIEW HAS NO ANSWER

0.1Why is there no gold-standard test for HIV infection? 127

0.1.1[Because authentic pure HIV virions have never been isolated from supposedly infected individuals nor have they ever been successfully synthesized (cloned) — see section 3.1.3]

0.2How does HIV supposedly destroy the immune system? (see sections 1.3.3, 4.4.4)

0.3Why do people of African ancestry test "HIV-positive" more than all others, whether in Africa or America or Europe? chapters 5-7 & p. 106 in 5

0.4Why were AIDS and HIV first identified in America and Europe when HIV is supposed to have first infected human beings in Africa? (see section 4.6)

1. HIV DOES NOT CAUSE AIDS

1.1It was never established in the first place, nor later proved, that HIV causes AIDS.

1.1.1Kary Mullis has described his unsuccessful quest — including asking the discoverer of HIV — for citations to the scientific articles that prove HIV to be the cause of AIDS 23.

1.1.2The “fact sheets” issued by the National Institutes of Health are not scientific articles, and their claims of proof have been refuted in full detail 24,25. Those refutations have been ignored or misrepresented but never effectively challenged.

1.1.3The issue is complicated by progressive re-definitions of AIDS, see section 2.

1.1.4Luc Montagnier, credited with the discovery of HIV, reported that AIDS seemed to be caused by a mycoplasma and not by HIV 26,27,28,29,30,31.

1.1.5By 1993 so many cases of “HIV-negative” “AIDS” had been reported 32,33,34,35 that the condition was pronounced a new disease, “idiopathic CD4 T-cell lymphopenia” (ICL) 36,37,38,39,40,41,42,43 (also “HIV-negative adult-onset immunodeficiency” 44): immune deficiency of unknown cause with low CD4 counts; but this is precisely the same as the original definition of AIDS.

1.1.6“HIV-positive” individuals do not necessarily ever progress to AIDS in absence of any treatment 45.

1.1.6.1Co-factors in addition to HIV required to bring on AIDS have been postulated on a number of occasions: mycoplasma 26,27,28,29,30,31; HTLVs page 248 in 257; cell surface protein CD26 871,872; the protein fusin 873.

1.1.7Specific Italian data illustrate that HIV does not cause AIDS 46,47,48.

1.2HIV and AIDS are not even correlated.

1.2.1The seminal papers claimed to have found the putative retrovirus in only “18 of 21 patients with pre-AIDS … [and] 26 of 72 adult and juvenile patients with AIDS” 49. This did not even establish that HIV is correlated with AIDS 50, let alone causes it. The principal author, Robert Gallo, may have committed scientific misconduct as well 7,51,648.

1.2.1.1Most of those who refer to the discovery of HIV credit Montagnier, not Gallo 52.

1.2.2Kaposi’s sarcoma (KS) was one of the three originally iconic AIDS diseases, yet HIV-negative cases of KS had been noted at the very beginning 53 and turned out to be quite common 54.

1.2.2.1KS is now ascribed not to HIV but to something else 64, perhaps KSHV (Kaposi’s sarcoma herpes virus) or HHV-8 (human herpes virus 8  ) 55,56,57,58.

1.2.2.2AIDS-1 (section 2.1) KS was probably caused by the widespread use of nitrite “poppers” by many gay men 59,60,61,62,63,64. Although described as a cancer (sarcoma), it may actually be non-malignant damage to blood vessels.

1.2.3HIV and AIDS are not correlated with respect to geography chapter 9 in 5,80.

1.2.4HIV and AIDS are not correlated with respect to race chapter 9 in 5.

1.2.5HIV and AIDS are not correlated with respect to the sexes chapter 9 in 5.

1.3HIV does not even cause illness, let alone death 66,45.

1.3.1The mortality of “HIV-positive” individuals and of “People with AIDS” (PWAs) is independent of age whereas mortality increases very significantly with age in every (other) illness 67,68,69,70,71.

1.3.2About 50% of people testing “HIV-positive” never experience illness associated with “HIV” 72,73,74.

1.3.3It remains mysterious, in what way or by what mechanism HIV could cause illness of any kind; a number of mechanisms have been bruited, none has been demonstrated or accepted as satisfactory 75.

1.3.3.1“HIV” is found in only a tiny proportion (<1%) of the T-cells that it supposedly kills, so the decrease in CD4 counts supposedly characteristic of AIDS or “HIV disease” is ascribed to an unspecified “bystander mechanism” 833,866,867,868.

1.3.3.2Duesberg long ago argued that no retrovirus could act as claimed for HIV 76.

2. THE PLAIN EVIDENCE ABOUT AIDS

Which AIDS?

AIDS has been defined in at least three distinctly different ways at different times and in different places. To avoid confusion, it is necessary to distinguish among them as AIDS-1, AIDS-2, and AIDS-Africa.

2.1The first definition of AIDS, therefore AIDS-1: A supposedly unprecedented syndrome characterized by immune deficiency (specifically, low CD4 counts) of unknown cause presumed responsible for the presence of manifest opportunistic infections, chiefly Kaposi’s sarcoma, Pneumocystis carinii pneumonia (PCP), or candidiasis (fungal: thrush, yeast infection) 77,78.

2.1.1Designating AIDS-1 as a new medical phenomenon was an error because

2.1.1.1None of the “AIDS-1” diseases was previously unknown. They occur in HIV-negative individuals for a wide range of reasons 79.

2.1.1.2A great many conditions and infections induce immune deficiency, even specifically the low counts of CD4 cells purported to be characteristic of AIDS — non-specific conditions like oxidative stress 80,15 (see also sections 3.2.2, 4.3.2.4, 5.3.3.1, 5.3.3.11, 7.3.3.4) or such specific diseases as tuberculosis 82,83.

2.1.1.3The initial diagnosis 103 was by a young physician early in his career who also had access to the relatively new technique of counting CD4 cells 84. However, we now know that CD4 counts are not a valid measure of good or bad health 897.

2.1.1.4In particular, “recreational” drugs 85,86,87,88,89,90 including nitrites (“poppers”) 91,92 cause the same conditions as are said to be characteristic of AIDS, including loss of CD4 cells 93, and drug addicts display the same manifest symptoms as were ascribed to AIDS-1 13.

2.1.1.5The first AIDS-1 patients were indeed typically users of “recreational” drugs p. 191 ff. in 16, pursuing a “fast-lane” lifestyle p. 79 ff. in 17,99,100,p. 292 ff. in 894,895,896 conducive to ill health. They were on average in their mid-to-late thirties with histories of many bouts of syphilis, gonorrhea, and other infections 95,96,97,98.

2.1.1.6The Centers for Disease Control & Prevention used a unique, bizarre, misleading statistical classification scheme that obfuscated the fact that drug abuse was the primary common feature among victims of AIDS chapter 1 in 16.

2.1.1.7“AIDS” was a new social phenomenon, irrational exuberance by a proportion of gay men following “liberation”, expressed in an impossibly unhealthy lifestyle pp. 119-20 in 5,99,100,101,102. It had first been designated more correctly as GRID: Gay-Related Immune Deficiency; though since it was only a small proportion of gay men who practiced the “fast-lane” lifestyle, most correct would have been FLLRID.

2.1.2The first AIDS-1 patients had not been in sexual contact with one another 103. AIDS-1 came to be regarded as infectious only after the mistaken conclusion that HIV causes AIDS.

2.2Following the mistaken identification of “HIV” as cause of AIDS-1, an increasing number of diseases have come to be labeled “AIDS” just because in their presence an “HIV” test is fairly often positive. That defines AIDS-2: “HIV-positive” by definition, as in the now-common usage “HIV/AIDS”, which masks the fact that AIDS-1 was not HIV-caused. Recently the term “HIV disease” has become common.

By subliminal definition creep, “HIV disease” has come to include dozens of ailments, many of which are not opportunistic infections and all of which are previously known conditions, for example tuberculosis, weight loss or wasting, dementia 104.

2.2.11985 definition (AIDS-2a): “HIV-positive” and additional opportunistic infections beyond KS, PCP, or candidiasis 105.

2.2.21986 definition (AIDS-2b): “HIV-positive” and low CD4 counts and opportunistic infections 105.

2.2.31987 definition (AIDS-2c): “HIV-positive” “[r]egardless of the presence of other causes of immunodeficiency” [emphasis in original] and in presence of more than a dozen diseases 106.

2.2.41993 definition (AIDS-2d): Re-definition increased number of “AIDS” cases in that year by 75% 107.

2.3AIDS in Africa (henceforth AIDS-Africa) is neither AIDS-1 nor AIDS-2 108.

2.3.1Although AIDS-2 had been defined as caused by HIV, the lack of HIV-testing facilities in Africa led to defining AIDS via the Bangui definition 109: chronic or persistent weight loss, diarrhea, fever — entirely non-specific symptoms consistent with any number of endemic African diseases.

2.3.1.1Africans dying from “AIDS” are succumbing to diseases that have ravaged Africans for centuries 108,110.

2.3.1.2Since the criterion for AIDS diagnosis in Africa is independent of “HIV”, one cannot know how many African “AIDS” patients are HIV-negative 32.

2.3.1.3Malnutrition is widespread in Africa and is a known cause of lack of resistance to infection. It can be responsible for any infection incurred within 1 month of the end of food deprivation 870.