Αποστολέας Θέμα: Καθαρότητα ψυχής και σώματος  (Αναγνώστηκε 3847 φορές)

Κανένας

  • Μηνύματα: 979
  • Karma: 0
    • Προφίλ
Καθαρότητα ψυχής και σώματος
« στις: Απρίλιος 08, 2007, 23:33:48 »
Οι αρρώστιες είναι ψυχοσωματικές.  Άρα κάποιος μύστης, ο οποίος καθαρίζει από τα ψυχικά/συναισθηματικά του προβλήματα, θα πρέπει να απαλλάσσεται από αρρώστιες που μαστίζουν τον απλό άνθρωπο.

Κάπου διάβαζα ότι μία από τις διαδικασίες αγιοποίησης στην εκκλησία, είναι να εξετάσουνε την αιτία θανάτου του "αγίου".  Αν πέθανε γαλήνια και χωρίς σοβαρή ασθένεια, τότε μπορούνε να τον αγιοποιήσουνε.

Είναι έτσι?

Η Dion Fortune ήτανε μύστης?  Διότι μόλις διάβασα ότι πέθανε από λευχαιμία.

Μακάρι να είχα περισσότερα στοιχεία. 
Ό,τι δε με σκοτώνει, με κάνει πιο δυνατό. Friedrich Nietzsche

Eleni

  • Μηνύματα: 235
  • Karma: 0
    • Προφίλ
Απ: Καθαρότητα ψυχής και σώματος
« Απάντηση #1 στις: Απρίλιος 09, 2007, 14:43:33 »
Αν και έχω διαβάσει κάποια βιβλία της Φόρτιουν, δεν ξέρω αν ήταν η όχι μύστης. Θα ήθελα όμως να επεκταθούμε παρισσότερο στην φράση σχετικά με το αν είναι η όχι όλες οι αρρώστιες ψυχοσωματικές και το αν είναι αντικειμενικά σωστό να κρίνουμε την αγιότητα η την καθαρότητα απο το είδος του θανάτου.
Είμαστε βέβαιοι οτι η ψυχή συμμετέχει σε τόσο μεγάλο ποσοσό σε μια αρρώστια?
Τα μικρά παιδιά τι ψυχοσωματικά προβλήματα έχουν και αρρωσταίνουν?

Ακόμη και αν θεωρήσουμε σαν μια εξήγηση το κάρμα και τα ''παλαιά χρέη'' πάλι δεν είναι ικανοποιητική εξήγηση αφού τιο αμυντικό σύστημα του οργανισμού μας αντιδρά σε νευρικά ερεθίσματα και όχι σε ''αναμνήσεις''....η είναι λάθος η τοποθέτηση μου?



Trithemius

  • L.V.X.
  • Μηνύματα: 1.225
  • Karma: 0
  • Enflame thyself in prayer... Invoke often...
    • Προφίλ
Απ: Καθαρότητα ψυχής και σώματος
« Απάντηση #2 στις: Απρίλιος 09, 2007, 20:22:48 »
Προσωπικά πρώτη φορά ακούω για αυτή τη διαδικασία "αγιοποίησης". Μου φαίνεται πολύ ρατσιστική αυτή η αξιολόγηση. Νόμιζα πως ο κάθε άνθρωπος κρίνεται στη ζωή του από τις πράξεις και τις απόψεις του κι όχι από τον τρόπο που πέθανε αλλά τέλος πάντων... Δηλαδή αν ένας μοναχός είχε όλες τις προϋποθέσεις γα να αγιοποιηθεί αλλά πέθανε από καρκίνο που επιπλέον του επέφερε δυσβάσταχτους πόνους, τελικά δεν θα μπορέσει να γίνει "άγιος"; Αν είναι δυνατόν >:(. Το αφήνω εδώ γιατί με ενδιαφέρουν περισσότερο οι εν ζωή "άγιοι"...

Πάντως δε νομίζω πως σε απόλυτο βαθμό οι αρρώστειες έχουν ψυχοσωματική προέλευση. Σαφώς και το στρες της σύγχρονης εποχής μας προκαλεί αρκετά προβλήματα και γενικότερα οι άνθρωποι της πόλης ως ένα βαθμό πάσχουν όντως από ασθένειες ψυχοσωματικού χαρακτήρα. Όμως επειδή ακριβώς οι ίδιες ασθένειες συμβαίνουν σε κάθε λογής ανθρώπους (με στρες ή χωρίς), δεν πιστεύω πως τελικά οι απλές-κοινές ασθένειες έχουν αυτή την προέλευση.

Εγώ θέλω να επισημάνω και κάτι ακόμα. Όπως ακριβώς είμαστε ικανοί να προκαλέσουμε στον εαυτό μας κάποια προβλήματα υγείας, έτσι ακριβώς και μέσω της αυθυποβολής είμαστε ικανοί να θεραπεύσουμε τον εαυτό μας από κάποια ασθένεια. Το σημαντικό είναι πως οι περιπτώσεις αυτοΐασης εκδηλώνονται κυρίως σε σοβαρές ασθένειες κι όχι στις κοινές-απλές. Είναι σημαντικό πως ο ψυχισμός μας ενεργοποιεί τη διαδικασία της αυτοΐασης σε σοβαρές περιπτώσεις.

Ακόμα δεν έχω εξετάσει το μηχανισμό σύμφωνα με τον οποίο ενεργοποιείται η διαδικασία της αυτοΐασης αλλά έχω καταλάβει ότι τουλάχιστον ασυνείδητα μπορεί να τεθεί σε εφαρμογή. Χρειάζεται απλά και μόνον ένα ειδικό συναισθηματικό "κλικ" για να μπορέσει κάποιος να γιατρευτεί. Φυσικά αυτό εξαρτάται και από τα ψυχικά αποθέματα του νοσούντος αλλά περισσότερο εξαρτάται από την ορθή ενεργοποίηση και ρύθμιση της ψυχοσυναισθηματικής μας κατάστασης.

Αν τελικά έχει κάποια σημασία η διαδικασία της ψυχοσωματικής πρόκλησης ασθενειών, νομίζω έχει πολύ μεγαλύτερη σημασία η ψυχοσωματική θεραπεία των ασθενειών :)
...spes mea in mentem est...

Avaris

  • ΑΜΡΑ - Φίλος(Δ)
  • ***
  • Μηνύματα: 1.254
  • Karma: 0
    • Προφίλ
Απ: Καθαρότητα ψυχής και σώματος
« Απάντηση #3 στις: Απρίλιος 10, 2007, 10:29:35 »
Παράθεση
author=Κανένας link=topic=62.msg322#msg322 date=1176064428]
Οι αρρώστιες είναι ψυχοσωματικές.  Άρα κάποιος μύστης, ο οποίος καθαρίζει από τα ψυχικά/συναισθηματικά του προβλήματα, θα πρέπει να απαλλάσσεται από αρρώστιες που μαστίζουν τον απλό άνθρωπο.

Λογικό ακούγεται να θεωρούνται οι ασθένειες πως έχουν όλες ψυχοσωματική αιτία.

 Όταν λυσσομανάνε μέσα στον Ψυχισμό σου Θύελλες, πως να μην επηρρεαστούν τα ορμονικά σου, οι μεταβολισμοί σου, η πίεσή σου, η όρεξή σου (και φυσικά το βάρος σου), πως να μην αναστατωθεί η "ενεργειακή ροή" σου, η αδρεναλίνη σου και τόσα άλλα "ευαίσθητης ισορροπίας" βιοχημικά - και μη - "δρώμενα του οργανισμού"? Και όταν συμβαίνουν αυτά, πως να μην διασαλευθεί η ομαλή λειτουργία της καρδιάς και όλων των άλλων οργάνων?

Και όταν διασαλευθεί αυτή η ισορροπία πως να μην "ατονήσει" μέχρι και το ίδιο το ανοσοποιητικό? Πως να μην γίνει έρμαιο έπειτα το σώμα ακόμη και μιας απλής ίωσης?

Όταν απορρυθμίζεται η "ενεργειακή ροή" (είτε απο τωρινά νευρικά αίτια είτε απο Καρμικά), μήπως όπως "χτυπιέται ασυντόνιστα δεξιά αριστερά", μετατρέπεται απο "ζωοποιό" σε "θανάσιμη"? Μήπως τότε έχει την "νοσηρή ικανότητα" να "τσακίζει τα πάντα" μέσα στον οργανισμό?

Αλλά, ναι....κι εγώ θα περίμενα πως ένας "Μύστης" έχει την ικανότητα της "αυτοίασης".

Το περιστατικό θανάτου της D.Fortune με έχει απασχολήσει κι εμένα.

Είναι πολύ ψηλά στην συνείδηση και την εκτίμησή μου. Και δεν μπορώ να κατανοήσω πως είναι δυνατόν να "έφυγε" στα 59 της απο Λευχαιμία....όπως και ο Μοναχός Γέροντας Παϊσιος (αυτόν εννοείς Anon?)...θεράπευε τους πάντες , εκτός απο τον εαυτό του.....την ώρα που θεράπευε, υπέφερε απο αφόρητους πόνους καρκίνου......κι όμως δεν αυτοθεραπεύθηκε.....

Μόνον κάτι ακραίο έρχεται στον νου μου και απο μόνο του είναι θέμα συζήτησης.....μια "τροποντινά βιασύνη" να εγκαταλείψει κάποιος Μύστης το σώμα του  και τον υλικό κόσμο προκειμένου να ξαναβρεθεί ως Ψυχή σε άλλα επίπεδα...."γαλήνια πλέον"....

Κάτι όμως που πρέπει ίσως να γίνει με "εύσχημο τρόπο"....δηλαδή, όχι "αυτοκτονικά".....κάτι σαν κάλυψη πίσω απο την "αποδοχή του προσωπικού Σταυρού"....δηλαδή, "αποδέχομαι την ασθένειά μου και αντί να την θεραπεύσω, περιμένω καρτερικά να με σκοτώσει σαρκικά".....

Είναι σίγουρα ακραία άποψη και δεν είμαι ούτε εγώ ο ίδιος πεπεισμένος για την βασιμότητά της....άλλωστε, γνωρίζουμε πως οι "Μύστες" Υψηλής Βαθμίδας έχουν την ικανότητα να "κοιμηθούν κατά συνείδηση", "ιδία βουλήσει"....να "αποβιώσουν χωρίς κάρμα" απλώς "φεύγοντας απο το σώμα" τους όταν κρίνουν πως "ήγγικεν γαρ η ώρα"..... αφού "επιτρέπεται" αυτό γιατί να μην επιτρέπεται και η "αυτοεγκατάλειψη" στην ασθένεια?

Ποιός θεωρείται όμως Μύστης?

Και πότε τελικά θεωρείται "ορθός" ( απο πλευράς "κάρμα" ) ο τρόπος "αποβίωσης" ενός τέτοιου όντος?


Παράθεση
Κάπου διάβαζα ότι μία από τις διαδικασίες αγιοποίησης στην εκκλησία, είναι να εξετάσουνε την αιτία θανάτου του "αγίου".  Αν πέθανε γαλήνια και χωρίς σοβαρή ασθένεια, τότε μπορούνε να τον αγιοποιήσουνε.

Είναι έτσι?


Εγώ αναρωτιέμαι εαν οι Ιερές Σύνοδοι έχουν την ικανότητα να ξεχωρίσουν την "Αγιοσύνη"?

Εδώ η Ρωσική Εκκλησία έκανε Άγιο τον τελευταίο Τσάρο (Νικόλαο)....

Και φυσικά, μην ξεχνάμε τον Άγιο Κωνσταντίνο και την Αγία Ελένη....ποια στοιχεία Αγιοσύνης εκπλήρωσαν αυτοί?....

Και φυσικά, άπειρα τέτοια ανάλογα περιστατικά Αγιοποίησης.....

Ενίοτε δε, ο Άγιος του ενός Δόγματος ήταν ο Διώκτης, φονιάς - Διάβολος του άλλου.....ποιό απο τα δύο Δόγματα σε αυτές τις περιπτώσεις έχει δίκαιο?

Avaris
Veritas Vos Velirabit

Κανένας

  • Μηνύματα: 979
  • Karma: 0
    • Προφίλ
Απ: Καθαρότητα ψυχής και σώματος
« Απάντηση #4 στις: Μάιος 09, 2007, 12:24:30 »
Η Dion Fortune ήτανε μύστης?  Διότι μόλις διάβασα ότι πέθανε από λευχαιμία.

Τελικά η απάντηση δόθηκε στο ακόλουθο μήνυμα:

http://www.amorc.gr/forum/index.php/topic,103.msg775.html#msg775

Χωρίς να μπω σε λεπτομέρειες της ζωής και του έργου της Φόρτσιουν, να υπενθυμίσω τον τρόπο του θανάτου της που εσύ φίλε μου μας πληροφόρησες, ο οποίος υποδηλώνει ότι η αγαπημένη μου κατά τάλλα υψηλά μυημένη εσωτερίστρια, στα τελευταία της ζωής της είχε βιώσει την ματαιότητα και αναρρωτούνταν έντονα τι και εαν όλα αυτά ωφελούν σε κάτι, όντας αποκομμένη πλέον από την πηγή της έμπνευσής της.
Αυτό δυστυχώς υποδεικνύει η ασθένειά της που κατ' εμέ, ήταν και η τραγική εκδήλωση του ψυχισμού της.

Ό,τι δε με σκοτώνει, με κάνει πιο δυνατό. Friedrich Nietzsche