Αποστολέας Θέμα: "Διαχείριση Συναισθημάτων"  (Αναγνώστηκε 18960 φορές)

Eleni

  • Μηνύματα: 235
  • Karma: 0
    • Προφίλ
Απ: "Διαχείριση Συναισθημάτων"
« Απάντηση #15 στις: Μάιος 02, 2007, 11:17:56 »
Παράθεση
Αναρωτιέμαι εαν και πως θα μπορούσαν να "συνδυαστούν" η "Απόσπαση απο το δυσάρεστο γεγονός" με το "βίωσε τη στιγμή"......

Νομίζω οτι γίνεται με την κατάλληλη εκπαίδευση αλλά πάλι όχι σε όλους τους τομείς.
Πάντως όσο πιο συχνά έπαναλαμβάνεται ένα ερέθισμα τόσο περισσότερο αμβλύνεται το συναίσθημα απέναντι σε αυτό

Παράθεση
πως άνθρωποι όπως οι γιατροί που επιδεικνύουν "συναισθηματική αταραξία" έναντι του πόνου, το επιτυγχάνουν μέσω της "απόσπασης απο το γεγονός"......

Επειδή κινούμαι σε αυτόν τον χώρο και έχω παρατηρήσει αυτές τις αλλαγές και σ΄εμένα και στούς άλλους που είμαστε εκεί, μπορώ να πω οτι δεν υπάρχει απόσπαση απο το γεγονός αλλά κάτι διαφορετικό που θα μπορούσα να το περιγράψω σαν αίσθηση καθήκοντος η σαν καθαρή λογική ετοιμότητας.
Στην αρχή ''βουτάνε '' όλοι στο πόνο...ταυτίζονται με το περιστατικό και ανάλογα της ψυχοσύνθεσης ακινητοποιούνται λίγο εως πολύ. Εκεί χρειάζονται οι παλαιότεροι για να ρυθμίζουν τα πράγματα.
Επειτα αντιλαμβανεται κανείς οτι πρέπει να αντιδράσει και αλλάζει ...εκτός του οτι αν είναι κανείς συνέχεια ανάμεσα στον πόνο ....τον συνηθίζει και αμύνεται με δικούς του τρόπους. 8)

Avaris

  • ΑΜΡΑ - Φίλος(Δ)
  • ***
  • Μηνύματα: 1.254
  • Karma: 0
    • Προφίλ
Απ: "Διαχείριση Συναισθημάτων"
« Απάντηση #16 στις: Μάιος 02, 2007, 14:05:04 »
Στο "Ο Μηχανισμός του Νου" της D. Fortune λέει σε κάποιο σημείο πως "η κινητήριος δύναμη του ανθρώπου είναι τα συναισθήματα"....

Κάπου αλλού όμως κάνει λόγο και για "Μεταστοιχείωση Συναισθημάτων".

Βάση αυτών των κριτηρίων, φαντάσου κάποιον να επιτυγχάνει μεν να "αποσπαστεί συναισθηματικά" απο τα γεγονότα πλην όμως να μην καταφέρνει να κάνει "Μεταστοιχείωση".

Ποιά θα είναι άραγε η "κινητήριος δύναμη" αυτού του ανθρώπου αφού θα έχει στερηθεί την - έστω και πρωτόγονη - δυναμική των Συναισθημάτων?

Παρεμπιπτόντως, αυτό το αξίωμα ("η κινητήριος δύναμη του ανθρώπου είναι τα συναισθήματα") ουσιαστικά "απενοχοποιεί" το "άγεται και φέρεται απο τα συναισθήματά του"....
Avaris
Veritas Vos Velirabit

Avaris

  • ΑΜΡΑ - Φίλος(Δ)
  • ***
  • Μηνύματα: 1.254
  • Karma: 0
    • Προφίλ
Απ: "Διαχείριση Συναισθημάτων"
« Απάντηση #17 στις: Μάιος 02, 2007, 14:19:56 »
Επίσης, ένας ακόμη τρόπος να μην "ενεργοποιούνται" αρνητικά συναισθήματα, είναι η αδιαφορία.

Αν για παράδειγμα με κλείσει κάποιος σε μια διασταύρωση και αφήσω να μου ξεφύγει η γνωστή ελληνική βλαστήμια - έστω και "σιωπηρά" - αμέσως θα ακολουθήσει και "φούντωμα του θυμού".....

Εαν όμως κάνω πως δεν το είδα το ενοχλητικό περιστατικό και κάτσω αδιάφορα να περιμένω να ανοίξει ο δρόμος για να φύγω, ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΒΡΙΣΩ, το άμεσο επακόλουθο είναι πως δεν θα "νοιώσω και θυμό".....και συνακόλουθα θα διατηρηθώ ήρεμος.....

Αντιστοίχως, ας πούμε ότι το παιδί σου παριστάνει τη μαιμού πηδώντας απο καναπέ σε καναπέ διαλύοντας μαξιλάρια, ριχτάρια και οτιδήποτε συμμετέχει στην Μορφή ενός ευπρεπούς καναπέ και δεν καταλαβαίνει απο χαμηλόφωνες ευγενικές προτροπές "να σταματήσει".... τι κάνεις τότε?

Ξέρεις πως το μόνο που θα τον σταματήσει είναι η άγρια θυμωμένη (και απειλητική) φωνή του μπαμπά.....έλα μου ντε όμως που αν το κάνεις, η καλή σου ψυχική διάθεση πάει περίπατο.....

Έτσι, φλερτάρεις με την επιλογή της αδιαφορίας για να μπορέσεις να παραμείνεις ήρεμος.....

Εαν το κάνεις αυτό όμως, οι συνέπειες θα είναι ολέθριες όσον αφορά στην πειθαρχία του μικρού .....θα ξεσαλώσει και θα κάνει χειρότερα μετά....

Εσύ παίρνεις βαθιές ανάσες προσπαθώντας να δεις πως θα το χειριστείς αλλά ....τζίφος....

(η πανικόβλητη γιαγιά ή μητέρα του φωνάζουν το όνομά σου ορυώμενες να πάρεις μέτρα......)

Να υποκριθείς ότι φωνάζεις και μέσα σου να παραμείνεις ήρεμος?   

Άσε, το έχω ακούσει αλλά δεν πιστεύω πως γίνεται.....

Εαν φωνάξεις, ακόμη και υποκρινόμενος τον θυμωμένο, η ηρεμία σου πάει περίπατο.....θάναι σαν να θύμωσες στ' αλήθεια....

Να χειριστείς γαλήνια την κατάσταση ενώ ο μικρός παριστάνει τον "κουφό" που "αδυνατεί" να "συντονιστεί με τις ήπιες παραινέσεις" , δεν μπορώ να διανοηθώ πως είναι δυνατόν να συμβεί!!!
Avaris
Veritas Vos Velirabit

Ορφέας

  • Διαχειριστής
  • ******
  • Μηνύματα: 1.715
  • Karma: 0
    • Προφίλ
Απ: "Διαχείριση Συναισθημάτων"
« Απάντηση #18 στις: Μάιος 02, 2007, 15:09:09 »
Παράθεση
Παρεμπιπτόντως, αυτό το αξίωμα ("η κινητήριος δύναμη του ανθρώπου είναι τα συναισθήματα") ουσιαστικά "απενοχοποιεί" το "άγεται και φέρεται απο τα συναισθήματά του"....
Avaris


Σε καμμία περίπτωση δεν το απενοχοποιεί...

Κάθε επίπεδο είναι στη φύση του να είναι επικυρίαρχο των κατωτέρων του.

Ο νους των συναισθημάτων, τα συναισθήματα των ενστίκτων.
Αλίμονο αν αντιστραφεί η λειτουργία τους και η ιεραρχία τους.
Και δεν νομίζω ότι χρειάζεται αιτιολόγηση, αφού άπαντες έχουμε αντίληψη του τι εστί να κυριαρχείται ο νους από τα συναισθήματά του, ή να καταληφθεί η λογική από τα πάθη...
Ο Ροδόκηπος πρωτοπορεί Παγκόσμια έχοντας και πρόληψη και φυσική αντιμετώπιση του Κορονοιού, και μας φιμώνουν να μην ενημερωθεί ο κόσμος. Ενημερώστε άπαντες να γκουγκλάρουν ΡΟΔΟΚΗΠΟΣ ΚΟΡΟΝΟΙΟΣ. Εχουν ενημερωθεί παγκόσμια Πανεπιστήμια - Κυβερνήσεις https://www.rodokipos.com/ioseis-loimoxeis/koronoios/

Ορφέας

  • Διαχειριστής
  • ******
  • Μηνύματα: 1.715
  • Karma: 0
    • Προφίλ
Απ: "Διαχείριση Συναισθημάτων"
« Απάντηση #19 στις: Μάιος 02, 2007, 15:29:49 »
Παράθεση
Επίσης, ένας ακόμη τρόπος να μην "ενεργοποιούνται" αρνητικά συναισθήματα, είναι η αδιαφορία.
Avaris

Έχω την εντύπωση ότι μάλλον ανάποδα γίνονται τα πράγματα...
Η αδιαφορία, είναι η κατάσταση που περιγράφει την μη ενεργοποίηση συναισθημάτων και όχι το αίτιο γένεσής τους ή ο αναστολέας εκδήλωσής τους.

Ειδικά με τα προσφιλή μας πρόσωπα, δεν γίνεται να μιλάμε για αδιαφορία, αφού το ενδιαφέρον είναι δεδομένο εξ ορισμού, μια και μιλάμε για προσ-φιλή πρόσωπα.

Παράθεση
Να υποκριθείς ότι φωνάζεις και μέσα σου να παραμείνεις ήρεμος?   
Άσε, το έχω ακούσει αλλά δεν πιστεύω πως γίνεται.....

Δηλαδή, όταν παίζεις τον ρόλο ενός θυμωμένου σε ένα θεατρικό, θυμώνεις πραγματικά;

Γίιινεται να προσποιηθείς, γίνεται...

Στην προκειμένη βέβαια περίπτωση,
στην αρχή πρέπει να προσποιείσαι τον θυμωμένο, για να συνετίσεις τα μικρά,
μετά όμως πρέπει να προσποιείσαι τον...ήρεμο, αφού θάχεις φτάσει στο ...κόκκινο, μέχρι να καταφέρεις  να τα συνετίσεις.!!!

Η λύση βέβαια βρίσκεται αλλού...
Όχι, θυμωμένος, αλλά σοβαρός και στην ανάγκη αυστηρός.
Και η αυστηρότητα συνεπάγεται ΚΑΙ βραβεία ΚΑΙ ποινές..
Ο Ροδόκηπος πρωτοπορεί Παγκόσμια έχοντας και πρόληψη και φυσική αντιμετώπιση του Κορονοιού, και μας φιμώνουν να μην ενημερωθεί ο κόσμος. Ενημερώστε άπαντες να γκουγκλάρουν ΡΟΔΟΚΗΠΟΣ ΚΟΡΟΝΟΙΟΣ. Εχουν ενημερωθεί παγκόσμια Πανεπιστήμια - Κυβερνήσεις https://www.rodokipos.com/ioseis-loimoxeis/koronoios/

Avaris

  • ΑΜΡΑ - Φίλος(Δ)
  • ***
  • Μηνύματα: 1.254
  • Karma: 0
    • Προφίλ
Απ: "Διαχείριση Συναισθημάτων"
« Απάντηση #20 στις: Μάιος 02, 2007, 15:50:02 »
Παράθεση
author=Ορφέας link=topic=77.msg782#msg782 date=1178108989]
Παράθεση
Επίσης, ένας ακόμη τρόπος να μην "ενεργοποιούνται" αρνητικά συναισθήματα, είναι η αδιαφορία.
Avaris

Έχω την εντύπωση ότι μάλλον ανάποδα γίνονται τα πράγματα...
Η αδιαφορία, είναι η κατάσταση που περιγράφει την μη ενεργοποίηση συναισθημάτων και όχι το αίτιο γένεσής τους ή ο αναστολέας εκδήλωσής τους.

Να σου πω δεν μπορώ να το γενικεύσω, αλλά σε μένα πάντως "δουλεύει".....το έχω παρατηρήσει επανειλημμένα....

Δηλαδή:

πρόσεξε την ακολουθία:

συμβαίνει το δυσάρεστο (πχ κακή οδήγηση του πλαϊνού μου) - εγώ ενστικτωδώς τον βρίζω φωνάζοντας (ενώ δεν έχω θυμώσει ακόμη) και το βρίσιμο που τούριξα (η έντονη ενστικτώδης αντίδρασή μου) πυροδοτεί επακόλουθα και το αίσθημα θυμού (απώλειας της ηρεμίας μου)....

Έχω πειραματιστεί στο εξής:

σε παρόμοιο γεγονός να μην βρίσω, να κάνω σαν να μην συμβαίνει μπροστά μου εκείνη τη στιγμή.....ε, λοιπόν, η ηρεμία μου παραμένει και δεν με κατακλύζει ο θυμός....

Άρα, λειτουργεί και "αντίστροφα" ο "μηχανισμός" (σε μένα τουλάχιστον).....


Παράθεση
Ειδικά με τα προσφιλή μας πρόσωπα, δεν γίνεται να μιλάμε για αδιαφορία, αφού το ενδιαφέρον είναι δεδομένο εξ ορισμού, μια και μιλάμε για προσ-φιλή πρόσωπα.

Πως να διαφωνήσω εδώ?

Παράθεση
Παράθεση
Να υποκριθείς ότι φωνάζεις και μέσα σου να παραμείνεις ήρεμος?   
Άσε, το έχω ακούσει αλλά δεν πιστεύω πως γίνεται.....

Δηλαδή, όταν παίζεις τον ρόλο ενός θυμωμένου σε ένα θεατρικό, θυμώνεις πραγματικά;

Γίιινεται να προσποιηθείς, γίνεται...

Φίλε μου Ορφέα,

στο θέατρο τουλάχιστον έτσι ακριβώς είναι:

Για να είναι "ακριβής ο ρόλος" πρέπει να εκφράσεις το "γνήσιο συναίσθημα"....δηλαδή, να "θυμώσεις πραγματικά"....
Και αντιστρόφως: όταν παίζεις έναν ρόλο, θες δε θες "βιώνεις το συναίσθημα" ως τα άκρα....

Αλλιώς δεν θάναι πειστικός ο ρόλος..

Παράθεση
Στην προκειμένη βέβαια περίπτωση,
στην αρχή πρέπει να προσποιείσαι τον θυμωμένο, για να συνετίσεις τα μικρά,
μετά όμως πρέπει να προσποιείσαι τον...ήρεμο, αφού θάχεις φτάσει στο ...κόκκινο, μέχρι να καταφέρεις  να τα συνετίσεις.!!!

Δύσκολα πράγματα....με αυτούς τους ρόλους είναι σαν να παίζεις με τη φωτιά.....


Παράθεση
Η λύση βέβαια βρίσκεται αλλού...
Όχι, θυμωμένος, αλλά σοβαρός και στην ανάγκη αυστηρός.
Και η αυστηρότητα συνεπάγεται ΚΑΙ βραβεία ΚΑΙ ποινές..

Χμμμμμ.......μάλλον θα ρίξω το κατάλληλο θέμα σε άλλο topic...... ;)
Avaris
Veritas Vos Velirabit

Eleni

  • Μηνύματα: 235
  • Karma: 0
    • Προφίλ
Απ: "Διαχείριση Συναισθημάτων"
« Απάντηση #21 στις: Μάιος 02, 2007, 16:31:38 »
Παράθεση
Αλίμονο αν αντιστραφεί η λειτουργία τους και η ιεραρχία τους.
Και δεν νομίζω ότι χρειάζεται αιτιολόγηση, αφού άπαντες έχουμε αντίληψη του τι εστί να κυριαρχείται ο νους από τα συναισθήματά του, ή να καταληφθεί η λογική από τα πάθη...

Συμφωνώ απολύτως με το παραπάνω .... αφού οπως λέει και ο Ορφέας << άπαντες>> εχουμε γνώση του κατα καιρούς...

Avaris
ως ομοιοπαθούσα  :) σχετικά με τα ''πηθικάκια '' που μπορούν να κατεδαφίσουν το σπίτι έχω την εντύπωση οτι είναι πολύ δύσκολο να ξεφύγουμε επειδή έχουν πολύ ανεπτυγμένη διαίσθηση.
Αντιλαμβάνονται την διάθεση μας και το πως μιλάμε ακόμη και αν είναι σικέ...

Ασχετο με το θέμα αλλά μου φαίνεται οτι μόνο αν τους αποσπάσουμε την προσοχή απ' αυτό που κάνουν μπορεί να ηρεμίσουν μέχρι να αρχίσουν να σκεφτονται λογικά.
Συνήθως αυτά τα κάνουν για να μας τραβήξουν την προσοχή...τις ελάχιστες στιγμές που δεν ασχολούμαστε μαζί τους.

Υπομονή...εδώ θα δούμε αν μπορούμε να κάνουμε πράξη τις θεωρίες που μαθαίνουμε...

Avaris

  • ΑΜΡΑ - Φίλος(Δ)
  • ***
  • Μηνύματα: 1.254
  • Karma: 0
    • Προφίλ
Απ: "Διαχείριση Συναισθημάτων"
« Απάντηση #22 στις: Μάιος 03, 2007, 12:33:38 »
Κ.ΚΑΣΤΑΝΕΝΤΑ: "Του είπα πως ότι έκανα εκείνη τη νύχτα ήταν αποτέλεσμα του φόβου μου και δεν είχε καμία σχέση με οποιαδήποτε διάθεση ελέγχου και εγκατάλειψης". (σημ. ανέβηκε εν ριπή οφθαλμού σε έναν απότομο βράχο μέσα σε πηχτό σκοτάδι για να γλιτώσει απο ένα λιοντάρι).

ΔΟΝ ΧΟΥΑΝ: "Το ξέρω αυτό", έκανε χαμογελώντας. "Θέλησα όμως να σου δείξω ότι μπορείς να ξεπεράσεις τις δυνατότητές σου, αν βρίσκεσαι σε κατάλληλη διάθεση.

                              Ο πολεμιστής δημιουργεί μόνος του τη Διάθεσή του.


Εσύ δεν το γνώριζες αυτό. Ο φόβος σου σε όπλισε με τη Διάθεση του πολεμιστή, τώρα όμως που το γνωρίζεις, όλα μπορούν να σου χρησιμεύουν για να περάσεις σ' αυτή τη διάθεση".


"Είναι εύκολο να ενεργείς πάντα με τέτοια διάθεση", συνέχισε. "Είναι μια διάθεση που περνάει σα ρυάκι απο μέσα σου και σε καθαρίζει. Πρέπει να ένοιωσες πολύ ωραία όταν έφτασες στην κορφή του βράχου, έτσι δεν είναι?"

Κ.Κ: "Του είπα πως καταλάβαινα τι εννοούσε, αλλά ένοιωθα πως θά'ταν ανόητο να προσπαθήσω να εφαρμόσω αυτά που μου δίδασκε στην καθημερινή μου ζωή".

Δ.Χ.: "Η Διάθεση του Πολεμιστή χρειάζεται για όλες μας τις πράξεις", είπε. "Διαφορετικά, η ζωή μας παραμορφώνεται κι ασχημίζει. Δεν υπάρχει Δύναμη σε μια ζωή που της λείπει αυτή η Διάθεση.

 Πάρε παράδειγμα τον εαυτό σου. Όλα σε προσβάλλουν και σ' αναστατώνουν. Κλαψουρίζεις συνέχεια, παραπονιέσαι και νοιώθεις πως ο καθένας μπορεί να σε μεταχειριστεί κατά το κέφι του. Είσαι ένα φύλλο που το πάει όπου θέλει ο άνεμος. Δεν υπάρχει Δύναμη στη ζωή σου. Πόσο άσχημο πρέπέι νάναι αλήθεια αυτό το αίσθημα!

 Ο Πολεμιστής, αντίθετα, είναι κυνηγός. Υπολογίζει το καθετί. Δηλαδή, το ελέγχει. Και μόλις τελειώσουν οι υπολογισμοί του, Δρα. Αφήνεται να προχωρήσει. Αυτό είναι που ονομάζω  "εγκατάλειψη". Ο πολεμιστής δεν είναι φύλλο στο έλεος του ανέμου. Κανένας δεν μπορεί να τον παρασύρει. Κανένας δεν μπορεί να τον υποχρεώσει να κάνει πράγματα που δεν θέλει ή που δεν τα έχει πριν υπολογίσει ο ίδιος. Ο πολεμιστής έχει μάθει να επιβιώνει και επιβιώνει με τον καλύτερο τρόπο".

Κ.Κ.: "Μου άρεσε η στάση του αν και μου φαινόταν εξωπραγματική. Έμοιαζε πολύ απλουστευτική για τον περίπλοκο κόσμο μέσα στον οποίο ζούσα.

Γέλασε με τα επιχειρήματά μου, αλλά εγώ επέμενα ότι η ψυχική διάθεση του πολεμιστή δεν θα μπορούσε μάλλον να με βοηθήσει να κατανικήσω το αίσθημα της προσβολής ή ν' αποφύγω τη ζημιά που θα μου προκαλούσαν ενδεχόμενα οι πράξεις των συνανθρώπων μου, όπως λογουχάρη στην περίπτωση που κάποιος απ' αυτούς, όντας σκληρός και δόλιος και διαθέτοντας εξουσία, θα επιχειρούσε και θα κατάφερνε να με τραυματίσει σωματικά.

Γέλασε με την καρδιά του και παραδέχτηκε πως το παράδειγμά μου ήταν ότι χρειαζόταν.

Δ.Χ.: "Τον πολεμιστή μπορούν να τον τραυματίσουν αλλά όχι να τον προσβάλλουν", είπε. "Για τον πολεμιστή δεν υπάρχει τίποτε προσβλητικό στις ενέργειες των συνανθρώπων του, εφόσον εκείνος δρα πάντα με σωστή ψυχική διάθεση".

..."Εκείνη τη νύχτα, δε νομίζω πως προσβάλθηκες απ' το λιοντάρι. Το γεγονός ότι μας κυνήγησε, δεν σε θύμωσε. Δεν σ' άκουσα να το βλαστημάς ούτε να λες πως δεν είχε δικαίωμα να μας ακολουθήσει. .....

.....αν ήσουν μόνος σου και το λιοντάρι κατάφερνε να σε πιάσει και να σε πληγώσει θανάσιμα, δεν θα σκεφτόσουν ποτέ να παραπονεθείς ή να νοιώσεις πως σε πρόσβαλλαν οι πράξεις του"....

("Ταξίδι στο Ιξτλάν", σ. 165)
« Τελευταία τροποποίηση: Μάιος 03, 2007, 12:45:26 από Avaris »
Avaris
Veritas Vos Velirabit

Κανένας

  • Μηνύματα: 979
  • Karma: 0
    • Προφίλ
Απ: "Διαχείριση Συναισθημάτων"
« Απάντηση #23 στις: Μάιος 04, 2007, 20:00:48 »
Από τα λίγα που γνωρίζω, η εξέλιξη του ανθρώπου είναι Ένστικτα -> Συναισθήματα -> Νοητικό.  Όσο κατώτερος είναι, τόσο κυριαρχείται από τα ένστικτα.  Όσο εξελίσσεται, τόσο τείνει να κυριαρχεί το νοητικό πάνω στα συναισθήματα και τα ένστικτα. 

Αν το καλοσκεφτείς, το να λυπάσαι για ένα δυστύχημα που έγινε, είναι τελείως άχρηστο, δε προσφέρει καμία υπηρεσία στον άνθρωπο.  Κάποιος με απόλυτο αυτοέλεγχο (κυριαρχία του Νοητικού), θα επέλεγε να μη νιώσει το δυσάρεστο συναίσθημα.
Ό,τι δε με σκοτώνει, με κάνει πιο δυνατό. Friedrich Nietzsche

Rose

  • Administrator
  • *****
  • Μηνύματα: 6.580
  • Karma: 0
  • Στο όνομα της Μητέρας Φύσης!
    • Προφίλ
    • E-mail
Απ: "Διαχείριση Συναισθημάτων"
« Απάντηση #24 στις: Μάιος 04, 2007, 23:14:36 »
Ο πολεμιστής δημιουργεί μόνος του τη Διάθεσή του.

"Ως Ροδόσταυροι, έχουμε όλοι μάθει ότι η ευτυχία είναι μία νοητική κατάσταση, κάτι που συσχετίζεται με τον εσώτερο εαυτό, και πως με αρκετή πρακτική και εκπαίδευση, θα πρέπει να είμαστε σε θέση να βιώνουμε την ευτυχία κατά βούληση."  - Sven Johansson
Ο Ροδόκηπος πρωτοπορεί Παγκόσμια έχοντας και πρόληψη και φυσική αντιμετώπιση του Κορονοιού, και μας φιμώνουν να μην ενημερωθεί ο κόσμος. Ενημερώστε άπαντες να γκουγκλάρουν ΡΟΔΟΚΗΠΟΣ ΚΟΡΟΝΟΙΟΣ. Εχουν ενημερωθεί παγκόσμια Πανεπιστήμια - Κυβερνήσεις https://www.rodokipos.com/ioseis-loimoxeis/koronoios/

Avaris

  • ΑΜΡΑ - Φίλος(Δ)
  • ***
  • Μηνύματα: 1.254
  • Karma: 0
    • Προφίλ
Απ: "Διαχείριση Συναισθημάτων"
« Απάντηση #25 στις: Μάιος 05, 2007, 09:38:06 »
Παρατηρούμε λοιπόν συμφωνία μεταξύ του Σαμανικού και Ροδοσταυρικού Δρόμου στο συγκεκριμένο θέμα. Αν και τοσο "μακρινές Σχολές" μεταξύ τους.

Έχω την διαίσθηση πως καμία Σχολή Εσωτερικής Σκέψης δεν θα διαφωνούσε εν προκειμένω.
Avaris
Veritas Vos Velirabit

Ορφέας

  • Διαχειριστής
  • ******
  • Μηνύματα: 1.715
  • Karma: 0
    • Προφίλ
Απ: "Διαχείριση Συναισθημάτων"
« Απάντηση #26 στις: Μάιος 27, 2007, 17:14:21 »
Εσώτερος εαυτός, Ανώτερος εαυτός, Παρατηρητής, Συνειδητός εαυτός,
έννοιες που υποδηλώνουν έναν νοητικό συνειδητό εαυτό ανεξάρτητο από τις επιβολές των ενστίκτων και των συναισθημάτων, έναν εαυτό ανεξάρτητο των διαθέσεων, αλλά δυναμικό ελεγκτή και δημιουργό οποιασδήποτε διάθεσης.

Παρότι λίγο πολύ, πολλοί εσωτερικοί δρόμοι μιλάνε για αυτόν τον Εαυτό, αναρωτιέμαι τι φταίει και έχει γίνει τόσο ακατανόητος και τόσο δύσκολα αντιληπτός ;;;;
Ο Ροδόκηπος πρωτοπορεί Παγκόσμια έχοντας και πρόληψη και φυσική αντιμετώπιση του Κορονοιού, και μας φιμώνουν να μην ενημερωθεί ο κόσμος. Ενημερώστε άπαντες να γκουγκλάρουν ΡΟΔΟΚΗΠΟΣ ΚΟΡΟΝΟΙΟΣ. Εχουν ενημερωθεί παγκόσμια Πανεπιστήμια - Κυβερνήσεις https://www.rodokipos.com/ioseis-loimoxeis/koronoios/

Avaris

  • ΑΜΡΑ - Φίλος(Δ)
  • ***
  • Μηνύματα: 1.254
  • Karma: 0
    • Προφίλ
Απ: "Διαχείριση Συναισθημάτων"
« Απάντηση #27 στις: Οκτώβριος 19, 2007, 20:31:56 »
Όταν το άτομο σκέφτεται το παρελθόν, συχνά λέει πως,  "εαν ήμουν ξανά σε κείνο το γεγονός, θα έπραττα διαφορετικά".

Και το λέει με "σιγουριά" αυτό. Γιατί, στηριζόμενος στην Γνώση των γεγονότων νοιώθει ασφαλής για την κρίση του.

Αντιθέτως, για το "μέλλον" δεν νοιώθει εξίσου ασφαλής σχετικά με την κρίση και τις πράξεις του.

Έχει "άγνοια" για το μέλλον και το "αποτέλεσμα των πράξεών του". Δεν γνωρίζει εαν το αποτέλεσμα θα είναι δυσάρεστο ή ευχάριστο γι' αυτόν και τους δικούς του ανθρώπους.

Ως εκ τούτου, κυριεύεται απο "φόβο". Φόβος εν όψει της πιθανής οδύνης που τον περιμένει εξαιτίας των ενδεχομένως λανθασμένων επιλογών του.

Ο φόβος αυτός μετονομάζεται σε στρες και "άγχος" .


Σε αυτή την "αλληλουχία" είναι που εμπλέκονται - με διαφορετικές διαδρομές - δύο Οπτικές αντιμετώπισης.

Η μία, η Φαρμακευτική, στοχεύει φυσικά στην "θωράκιση" απο το "άγχος".

Όντως, ένα απο τα "συμπτώματα" είναι η "θετική διάθεση" που αναδύεται στο άτομο όταν θωρακιστεί - μέσω των αγχολυτικών - απο το "άγχος.

Η άλλη, του Εσωτερισμού, είναι η "αντιμετώπιση του φόβου" δηλαδή της "άγνοιας μπροστά στο άγνωστο".

Άλλωστε, μόνον έτσι θα μπορούσε να ισχύσει το


Παράθεση
...Ο Πολεμιστής δημιουργεί μόνος του την Διάθεσή του....


Η Γνώση λοιπόν του "Άγνωστου" είναι το μοναδικό Μονοπάτι προφανώς και άκρως προαπαιτούμενο για να "ανοίξει ο Εσωτερικός Δρόμος"  και να αναλάβει πλέον τα Ηνία ο Εσωτερικός Ηνίοχος.

Κατόπιν, σίγουρα θα έχουν "ξεκαθαρίσει τα πάντα". Σίγουρα το άτομο θα νοιώθει "τμήμα του Ενιαίου Ενός" .

Και σίγουρα δεν θα υπάρχει τίποτα που να το "αγχώνει".

Την "ανάποδη Πορεία" πάντως δεν μπορώ να την φανταστώ.
Avaris
Veritas Vos Velirabit