Αποστολέας Θέμα: Για τον Ελληνισμό...  (Αναγνώστηκε 2085 φορές)

Rose

  • Administrator
  • *****
  • Μηνύματα: 6.447
  • Karma: 0
  • Στο όνομα της Μητέρας Φύσης!
    • Προφίλ
    • E-mail
Για τον Ελληνισμό...
« στις: Ιούλιος 21, 2011, 16:01:52 »
Αγάπη μου εσύ (Ελλάδα μου εσύ)
http://www.youtube.com/watch?v=CN_obcWjTf0&feature=related

Αγάπη μου εσύ           
    
Στίχοι: Γιάννης Κότσιρας
Μουσική: Γιάννης Κωνσταντινίδης
Πρώτη εκτέλεση: Γιάννης Κότσιρας

Ήθελες αμάξι των τριών
Πήρες μια Πόρσε και ένα κόκκινο κραγιόν
Ήθελες διαμέρισμα μικρό
Τώρα θέλεις μεζονέτες και βιζόν

Δε ξέρεις τι θες...

Ήσουνα ρεμπέτισσα και ροκ
Τώρα θέλεις σκύλους γιαλαντζί τουρκομπαρόκ
Ήσουνα στους δρόμους με πλακάτ
Τώρα θέλεις προστασία από τα ΜΑΤ

Δε ξέρεις τι θες...
Δε ξέρεις τι θες...

Αγάπη μου εσύ
Αιώνια πληγή
Εξίσωση απλή
Μα δε λύνεσαι

Ελλάδα μου εσύ
Αρχαία, τρελή
Σε άδεια πηγή
Πέφτεις, πνίγεσαι
Δε ξέρεις τι θες...
Δε ξέρεις τι θες...

Ήσουνα σταυρός με μπλε κλωστή
Τώρα είσαι στάμπα σε σημαία πλαστική
Ήθελες δυάρι κι αγκαλιά
Πήρες βίλα και βυζάκια πλαστικά

Δε ξέρεις τι θες...

Αγάπη μου εσύ... (Δε ξέρεις τι θες)
Δε ξέρεις τι θες...

Αγάπη μου εσύ (αγάπη μου εσύ)
Αιώνια πληγή (αιώνια πληγή)
Εξίσωση απλή
Μα δε λύνεσαι (μα δε λύνεσαι)

Ελλάδα μου εσύ (Ελλάδα μου εσύ)
Αρχαία, τρελή (αρχαία, τρελή)
Σε άδεια πηγή
Πέφτεις, πνίγεσαι (πέφτεις, πνίγεσαι)

Δε ξέρεις τι θες...
(πέφτεις, πνίγεσαι)
Δε ξέρεις τι θες...
(αιώνια πληγή)
Δε ξέρεις τι θες...
(Ελλάδα μου εσύ)

Κι ανασταίνεσαι
Στη δόξα τραβάς...
« Τελευταία τροποποίηση: Ιούλιος 21, 2011, 16:50:05 από Rose »
Ολη η Γη ένας Ροδόκηπος, για να Ανθίσει η πλάση...

Rose

  • Administrator
  • *****
  • Μηνύματα: 6.447
  • Karma: 0
  • Στο όνομα της Μητέρας Φύσης!
    • Προφίλ
    • E-mail
Απ: Για τον Ελληνισμό...
« Απάντηση #1 στις: Ιούλιος 21, 2011, 16:21:27 »
ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΟΥ ~.~ ΣΦΑΚΙΑΝΑΚΗΣ
http://www.youtube.com/watch?v=2Gx2MJEEiUk

Πατρίδα μου           
    
Στίχοι: Θεόδωρος Δουλάμης & Χρήστος Μαυράκης & Γιώργος Λεκάκης
Μουσική: Χρήστος Μαυράκης
Πρώτη εκτέλεση: Νότης Σφακιανάκης

Κι οι περισπούδαστοι πισωπατήσαν.
Στης ντροπής τα έδρανα καθίσαν,
να μιλήσουν, τάχα, να κρυφτούν.
Κι όμως να κι ανδρειωμένοι
τα φτερά ανοίξαν στις κερκόπορτες
μπροστά σταθήκαν και βροντοφώναξαν ξανά:
"Μολών Λαβέ".
Δεν είναι μύθος μη γελιέστε,
στις μέρες μας χαθήκατε μα δεν ξεχνιέστε
σε τούτους τους άμοιρους καιρούς.

Εκείνο το πρωί
λες και δεν ήθελε να ξημερώσει
κι η μέρα φοβότανε
λες και δεν ήθελε ο ήλιος ν' ανατείλει
να μη δει το κακό που ερχότανε.
Τα πουλιά λουφάξαν στις φωλιές τους
αισθανθήκαν το μεγάλο κακό
τις χιλιάδες ανάσες
και μεμιάς των σοφών τα χαρτιά
τα τυλίξανε πύρινες γλώσσες.

Αστραπές και βροντές
χαρακώνουν στυγνά το κορμί σου.
Λυσσασμένα σκυλιά
να ξεσκίσουν ξανά
θέλουν τώρα σαν σάρκα τη γη σου.
Αστραπές και βροντές
χαρακώνουν στυγνά το κορμί σου.
Λυσσασμένα σκυλιά
να ξεσκίσουν ξανά
θέλουν τώρα σαν σάρκα τη γη σου.
Πατρίδα μου αγαπημένη
ποια κατάρα σε βαραίνει πόση μοναξιά.
Τα παιδιά σου διαλεγμένα
σ' ένα θάνατο ταγμένα και στη ξενιτιά.
Πατρίδα μου ...

Που είστε παλικάρια;
Γιατί; και πώς μπορείτε να είστε ξεχασμένοι;
Αυτό είναι το παράπονο που οργή στα χείλη φέρνει.

Εκείνο το πρωί
λες και δεν ήθελε η αυγή να φέρει
για το χάραμα χρώματα
λες και δεν ήθελε ο ήλιος να προσφέρει
να μη δούμε το αίμα στα σώματα
ουρλιαχτά που φωνάξαν "ΑΕΡΑ"
θα θυμόμαστε εκείνη τη μέρα
τη χαμένη πατρίδα.
Στης Ελλάδας τον κόρφο ως πότε
θα φωλιάζουν ηγέτες προδότες.

Αστραπές και βροντές
χαρακώνουν στυγνά το κορμί σου.
Λυσσασμένα σκυλιά
να ξεσκίσουν ξανά
θέλουν τώρα σαν σάρκα τη γη σου.

Αχ Ελλάδα λυπημένη έρημη μα δοξασμένη
πόσο σ' αγαπώ
Οι ήρωες που μας ζητάνε να μη δώσουμε
να φάνε κι άλλο μερτικό.
Πατρίδα μου ...

Παλέψαμε, δώσαμε μάχες, τις κερδίσαμε.
Στη κορφή της γνώσης, να! σταθήκαμε.
Κι ήτανε τότε που πάνω μας πέσαν βάρβαροι
κι όλοι οι μικροί φτωχοί κι ανόητοι για να μας λιώσουν.
Μα γεννήσαμε το Γέρο του Μοριά και τον Καραΐσκάκη.
Ποιους αναστήσαμε ξανά? Πού είστε παλικάρια;
Γιατί και πως μπορείτε να είστε ξεχασμένοι;
Αυτό είναι το παράπονο που οργή στα χείλη φέρνει.
Στης Ελλάδας τον κόρφο ως πότε θα φωλιάζουν ηγέτες προδότες;

Πατρίδα μου πόσο σ' αγαπώ,
Πατρίδα μου πόσο σ' αγαπώ.
Πατρίδα μου πόσο σ' αγαπώ,
Πατρίδα μου πόσο σ' αγαπώ!!!!!
« Τελευταία τροποποίηση: Ιούλιος 21, 2011, 16:51:59 από Rose »
Ολη η Γη ένας Ροδόκηπος, για να Ανθίσει η πλάση...

Rose

  • Administrator
  • *****
  • Μηνύματα: 6.447
  • Karma: 0
  • Στο όνομα της Μητέρας Φύσης!
    • Προφίλ
    • E-mail
Απ: Για τον Ελληνισμό...
« Απάντηση #2 στις: Ιούλιος 21, 2011, 16:26:44 »
Ηταν Τρελλος - Νοτης Σφακιανακης
http://www.youtube.com/watch?v=0doyIDdITEs&feature=related

Ήταν τρελός         
    
Στίχοι: Χρήστος Κρετσόβαλης
Μουσική: Βασίλης Δήμας
Πρώτη εκτέλεση: Νότης Σφακιανάκης

Ήταν τρελός, γι' αυτό και τού πρεπε η δόξα,
κι αυτοί τον πρόδωσαν με θάνατου φιλί .
Ενός τρελού πάντα μπροστά τραβάει η λόξα,
για να φοβούνται και να κρύβονται οι δειλοί.
Ήταν τρελός, γι' αυτό τον ξέχασαν οι αγύρτες,
σαν το τσιγάρο του στα χείλη η ζωή.
Από τι φτιάχνονται των προδοτών οι φύτρες,
και δεν τιμούνε όσους έχουνε φωνή…

Τρελό αδέλφι μου, έγινες ντέρτι μου,
σ' ένα τραγούδι πόσο θάρρος να στριμώξω;
Γίνε σημαία μου κι έλα παρέα μου,
αυτούς στον σβέρκο μου που κάθισαν να διώξω.
Στα μαύρα χόρευε με δοξαριές θανάτου,
ούτε τον ένοιαζε που φεύγει και μαγκιά του.

Ήταν τρελός κι αυτοί χαράμισαν μια σφαίρα,
γιατί οι δειλοί πάντα τους άοπλους χτυπούν.
Μα, αυτός αθάνατος γυρίζει στον αγέρα
κι αυτοί οι αθάνατοι δεν φεύγουν, πάντα ζουν!..

Τρελό αδέλφι μου, έγινες ντέρτι μου,
σ' ένα τραγούδι πόσο θάρρος να στριμώξω;
Γίνε σημαία μου κι έλα παρέα μου,
αυτούς στον σβέρκο μου που κάθισαν να διώξω.
Στα μαύρα χόρευε με δοξαριές θανάτου,
ούτε τον ένοιαζε που φεύγει και μαγκιά του.

Τρελό αδέλφι μου, έγινες ντέρτι μου,
σ' ένα τραγούδι πόσο θάρρος να στριμώξω;
Γίνε σημαία μου κι έλα παρέα μου,
αυτούς στον σβέρκο μου που κάθισαν να διώξω.
Στα μαύρα χόρευε με δοξαριές θανάτου,
ούτε τον ένοιαζε που φεύγει και μαγκιά του.

« Τελευταία τροποποίηση: Ιούλιος 21, 2011, 16:50:41 από Rose »
Ολη η Γη ένας Ροδόκηπος, για να Ανθίσει η πλάση...

Rose

  • Administrator
  • *****
  • Μηνύματα: 6.447
  • Karma: 0
  • Στο όνομα της Μητέρας Φύσης!
    • Προφίλ
    • E-mail
Απ: Για τον Ελληνισμό...
« Απάντηση #3 στις: Ιούλιος 21, 2011, 16:47:14 »
''Ελλάδα μου''-Notis Sfakianakis
http://www.youtube.com/watch?v=w6JNrLs41gc

Ελλάδα μου

Στίχοι: Γιώργος Μουκίδης
Μουσική: Γιώργος Μουκίδης
Πρώτη εκτέλεση: Νότης Σφακιανάκης

Σαν μικρό παιδάκι κλαίω
ερωτεύτηκα τι φταίω
το φεγγάρι και τ'αστέρια
και του άνεμου τα χέρια

Του Σεπτέμβρη τις βροχούλες
τα λιμάνια τις βαρκούλες
τα νησιά και το Αιγαίο
ερωτεύτηκα σου λέω

Τον γαλάζιο ουρανό σου
και τον ήλιο τον δικό σου
άθελα χωρίς να φταίω
σ'ερωτεύτηκα σου λέω

Δύση κι ανατολή
σ' αγάπανε μαζί
αχ! Ελλάδα μου μικρή

Κι όπως στέκεις έτσι φως μου
μες στη μέση αυτού του κόσμου
τα μαλλιά σου ανεμίζεις
μου μιλάς και μου θυμίζεις

Τα παιδιά μες στις αλάνες
τις αγέρωχες τις μάνες
όλα αυτά που σε θυμώνουν
σε χτυπούν και σε ματώνουν

Κι όπως πίνω το κρασί σου
και χορεύω εδώ μαζί σου
ξαφνικά χωρίς να θέλω
ανασταίνομαι σου λέω
« Τελευταία τροποποίηση: Ιούλιος 21, 2011, 17:13:09 από Rose »
Ολη η Γη ένας Ροδόκηπος, για να Ανθίσει η πλάση...

Rose

  • Administrator
  • *****
  • Μηνύματα: 6.447
  • Karma: 0
  • Στο όνομα της Μητέρας Φύσης!
    • Προφίλ
    • E-mail
Απ: Για τον Ελληνισμό...
« Απάντηση #4 στις: Ιούλιος 21, 2011, 16:59:00 »
Αχ Ελλάδα Σ'αγαπώ
http://www.youtube.com/watch?v=JSIOj_0cPTk

Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης
Μουσική: Βάσω Αλαγιάννη
Πρώτη εκτέλεση: Νίκος Παπάζογλου

Χαρά στον Έλληνα που ελληνοξεχνά
και στο Σικάγο μέσα ζει στη λευτεριά
εκείνος που δεν ξέρει και δεν αγαπά
σάμπως φταις κι εσύ καημένη
και στην Αθήνα μέσα ζει στη ξενιτιά

Αχ Ελλάδα σ' αγαπώ
και βαθιά σ' ευχαριστώ
γιατί μ' έμαθες και ξέρω
ν' ανασαίνω όπου βρεθώ
να πεθαίνω όπου πατώ
και να μην σε υποφέρω

Αχ Ελλάδα θα στο πω
πριν λαλήσεις πετεινό
δεκατρείς φορές μ' αρνιέσαι
μ' εκβιάζεις μου κολλάς
σαν το νόθο με πετάς
μα κι απάνω μου κρεμιέσαι

Η πιο γλυκιά πατρίδα
είναι η καρδιά
Οδυσσέα γύρνα κοντά μου
που τ' άγια χώματα της
πόνος και χαρά

Κάθε ένας είναι ένας
που σύνορο πονά
κι εγώ είμαι ένας κανένας
που σας σεργιανά

Αχ Ελλάδα σ' αγαπώ
και βαθιά σ' ευχαριστώ
γιατί μ' έμαθες και ξέρω
ν' ανασαίνω όπου βρεθώ
να πεθαίνω όπου πατώ
και να μην σε υποφέρω

Αχ Ελλάδα θα στο πω
πριν λαλήσεις πετεινό
δεκατρείς φορές μ' αρνιέσαι
μ' εκβιάζεις μου κολλάς
σαν το νόθο με πετάς
μα κι απάνω μου κρεμιέσαι
Ολη η Γη ένας Ροδόκηπος, για να Ανθίσει η πλάση...