Αποστολέας Θέμα: Επιφανείς Τέκτονες  (Αναγνώστηκε 17460 φορές)

Rose

  • Administrator
  • *****
  • Μηνύματα: 6.445
  • Karma: 0
  • Στο όνομα της Μητέρας Φύσης!
    • Προφίλ
    • E-mail
Επιφανείς Τέκτονες
« στις: Ιούλιος 07, 2008, 19:45:57 »
http://clubs.pathfinder.gr/X_FILES/101282

ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΚΑΪΡΗΣ

Ο Καΐρης γεννήθηκε στην ʼνδρο το 1784. Μικρός ξενιτεύεται, εξαποστέλλεται στην ξακουστή Ακαδημία των Κυδωνιών όχι μόνο για να πάρει τα πρώτα γράμματα, αλλά για να κάνει και ευρύτερες σπουδές. Αποφοιτώντας καταφεύγει στο Μοναστήρι της Πάρου για να ασκητέψει. Αργότερα είχε την έμπνευση και να χειροτονηθεί.

Ανήσυχος όμως όπως ήταν, φεύγει από το Μοναστήρι και πάει στο Πανεπιστήμιο της Πίζας για να σπουδάσει Φιλοσοφία και Φυσικομαθηματικά. Μετά από τέσσερα χρόνια σπουδών βρίσκεται στο Παρίσι. Συνδέεται με τον Κοραή που του έδειξε πατρική αληθινά στοργή και επηρέασε αποφασιστικά την πνευματική του εξέλιξη. Εκεί μυείται και στον Τεκτονισμό, οι αρχές του οποίου διαπότισαν ολόκληρο το μετέπειτα βίο του όπως θα δούμε.

Το 1812 επιστρέφει για να διδάξει και φωτίσει το υπόδουλο γένος. Διορίζεται Διευθυντής στην Alma Mater του, την Ακαδημία Κυδωνιών, που την κατέστησε ένα αό τα λαμπρότερα πνευματικά κέντρα του προεπαναστατικού Ελληνισμού. Με την κήρυξη της Μεγάλης επανάστασης εγκαταλείπει τα πάντα, Σχολή και Μαθητές και τρέχει στη φωνή της Πατρίδας.

Υψώνει πρώτος τη σημαία στην ʼΑνδρο, πολιορκεί την Κάρυστο, ξεσηκώνει τη Χαλκίδα. Πολεμάει παντού σαν απλός στρατιώτης και φτάνει μέχρι τον Όλυμπο. Στη διάρκεια του Αγώνα λαβώνεται τρεις φορές. Χρημάτισε πληρεξούσιος στην Εθνική Συνέλευση και το 1824 έγινε Πρόεδρος του Βουλευτικού. Του ανατέθηκε να προσφωνήσει τον Καποδίστρια. Ο λόγος που εξεφώνησε στην επίσημη τελετή της υποδοχής του παρέμεινε μνημειώδης για τα πατριωτικά και βαθυστόχαστα νοήματά του.

Οι φιλελεύθεροι όμως στοχασμοί και οι υποθήκες που τον συνόδεψαν, του χάρισαν την απροκάλυπτη δεσμένεια του Πρώτου Κυβερνήτη. Ο Καΐρης, υποψιασμένος πια και απογοητευμένος αποσύρεται από το δημόσιο βίο. Φεύγει για το εξωτερικό και ασχολείται με την ενημέρωσή του πάνω στα νέα εκπαιδευτικά συστήματα και τη συγκέντρωση, χρημάτων, βιβλίων και εποπτικού υλικού για την ίδρυση ενός πρότυπου διδακτηρίου στη γενέτειρά του, την ʼΑνδρο.

Η Σχολή του αυτή όχι μόνο θα αποκτήσει πανελλήνια φήμη, αλλά θα τρέξουν σ' αυτήν σπουδαστές κι από τα γειτονικά κράτη. (Ανάμεσα στους μαθητές του ο Δεληγιάννης, ο Συγγρός, ο Κύριλος του Βιδινίου και ο μετέπειτα Βαλής της Θεσσαλονίκης Αχμέτ Ρεσίμ Πασάς, Βούλγαροι, Σέρβοι, ʼραβες). Ενάρετος και πανεπιστήμων διδάσκει φιλοσοφία, ιστορία, ψυχολογία, μαθηματικά, χημεία, αστρονομία, υδραυλική κ.λπ.

Σαν ηθική βάση της διδασκαλίας του, που απευθυνόταν σε ένα ευρύτερο ακροατήριο (ομόθρησκο και αλλόθρησκο όπως είδαμε) είχε καθιερώσει την πίστη στην ύπαρξη ενός και μόνο θεού, κατά τα Τεκτονικά πρότυπα και τον απέραντο προς Αυτόν σεβασμό, την αποκαλούμενη μονολεκτικά "θεοσέβεια". Η αίγλη όμως και η φήμη που αποκτά αρχίζουν να ενοχλούν. Είναι πολύ ενοχλητικό για ένα απολυταρχικό καθεστώς να αρνείσαι να δεχτείς τα παράσημά του ή να μη δέχεται μια έδρα που σου προσφέρουν στο Πανεπιστήμιο. Η Εκκλησία δεν διστάζει έτσι να τον χαρακτηρίσει αιρετικό και το παλάτι σαν επαναστάτη. Ιεροκήρυκες αρχίζουν να τον κατηγορούν από τον άμβωνα για αθεϊα, (έτσι χαρακτηρίζουν τη "θεοσέβεια") και διάφοροι "θεολογούντες" να δημοσιεύουν πύρινα άρθρα κατά του φιλοσόφου.

Το καλοκαίρι του 1839 η Ιερά Σύνοδος θυμάται την παλιά και ξεχασμένη από όλους ιδιότητά του σαν κληρικού και τον καλεί σε απολογία. Παράλληλα του ζητάει να υποβάλει γραπτή "ομολογίαν της πίστεώς του". Ο Καΐρης έστειλε απλά μια απάντηση με την οποία τονίζει ότι τα δόγματα και τα Ιερά Μυστήρια δεν γίνονται καταλυπτά και δεν ομολογούνται δια λόγων.

Aυτό θεωρήθηκε σαν ομολογία αίρεσης και διατάσσεται η σύλληψή του. Καθώς τα όρια της εξουσίας της Πολιτείας και της Εκκλησίας εκείνο τον καιρό ήταν επάλληλα και συγκεχυμένα, η Ιερά Σύνοδος χρησιμοποιεί πολεμικό πλοίο για να συλλάβει και μεταφέρει τον Καϊρη από την ʼΑνδρο στο Μοναστήρι της Αίγινας υπόδικο. Οι ολοφυρμοί στην παραλία της γενετείρας του, του λαού και των μαθητών του δε στάθηκαν ικανοί να συγκινήσουν τους Ιεράρχες.

Η δίκη του που ξεσήκωσε εν τω μεταξύ το πανελλήνιο έγινε στις 21 Οκτωβρίου του 1839. Ο Καΐρης επικαλείται το δικαίωμα της ελευθερίας της συνειδήσεως. Ξέρει ότι στο πρόσωπό του δοκιμάζεται μία από τις πιο βασικές αρχές μια ευνομούμενης πολιτείας.

Επιτρέπεται, είπε, σε ένα ευνομούμενο κράτος που έχει διακηρύξει μάλιστα την ανεξιθρησκεία να ερευνάται η συνείδηση των πολιτών του και να τους ζητούν έγγραφη ομολογία της πίστης τους; Τότε σε τι θα διαφέραμε, ρωτάει, από την ίδια την Ιερά Εξέταση;

Εγώ διδάσκω φιλοσοφία, τους είπε. Δεν διδάσκω Χριστιανική Κατήχηση. Ποτέ δε μίλησα όμως ή εδίδαξα κάτι εναντίον της Χριστιανικής Θρησκείας. Το μόνο το οποίο επιδίωξα είναι να εμπνεύσω στους μαθητές μου θεοσέβεια. Η Ιερά Σύνοδος εξέδωσε απόφαση καταδικαστική. Με Βασιλικό Διάταγμα (!!) ο φιλόσοφος κλείστηκε στο Μοναστήρι του Ευαγγελισμού της Σκιάθου για να του δοθεί καιρός να "μεταμεληθεί". Εκεί ο Καΐρης υπέστη τα πάνδεινα από τους φανατικούς καλογήρους οι οποίοι με το βασανισμό του νόμισαν ότι βρήκαν μια σίγουρη πύλη προς τον δικό τους παράδεισο. Έμεινε ένα ολόκληρο χειμώνα έγκλειστος σε ένα σκοτεινό υπόγειο και αρρώστησε βαρειά. Το σώμα του παρέλυσε.

Η Εκκλησιαστική και η Κοσμική Εξουσία ανησύχησε. Τον μεταφέρουν σε καλύτερο περιβάλλον, στο Μοναστήρι της Σαντορίνης. Αφού τον κράτησαν άλλα δύο χρόνια εκεί σε απομόνωση, του επέβαλαν να φύγει για το εξωτερικό. ʼΆρρωστος, εξόριστος και πικραμένος βρέθηκε στο Λονδίνο. Με τη μεσολάβηση του Σπυρίδωνα Τρικούπη επέστρεψε δυστυχώς αργότερα στην πατρίδα για να ακολουθήσει η Τρίτη και τελευταία πράξη του δράματός του.Γέροντας και ασθενής πια σύρεται σε δεύτερη δίκη. Καταδικάζεται σε δύο χρόνια φυλακή και τον κλείνουν στο Λοιμοκαθαρτήριο της Σύρου. Σε λίγες μέρες πεθαίνει.

Του αρνήθηκαν εκκλησιαστική ταφή και για να μη γίνει ο τάφος του αντικείμενο σεβασμού και προσκυνήματος από τους μαθητές του, οι διώκτες του γέμισαν το πτώμα του με ασβέστη και το κατάκαψαν. Η ιστορία του Θεόφιλου Καΐρη και οι περιπέτειές του είναι η ιστορία και οι περιπέτειες του Ελληνισμού και των ονείρων του κατά το 19ο αιώνα. Dίνουν με ενάργεια την εικόνα και παρακολουθούν τις παλινδρομήσεις του Διαφωτισμού στη χώρα μας και αρκούν για να προβάλλουν χωρίς περιττές αναλύσεις, τις συνθήκες της εποχής. Συνθήκες κάτω από τις οποίες ήταν αδύνατη η λειτουργία του Τεκτονισμού μετά την Επανάσταση στην Ελλάδα.

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

H Zάκυνθος, κέντρο πνευματικό και εθνικό της προεπαναστατικής Eλλάδας, γίνεται λόγω της θέσης της τόπος υποδοχής των καταδιωκόμενων τόσο από τη Pούμελη, όσο και από το Mωριά. Kατά τη διάρκεια του αγώνα είχε συσταθεί στο νησί Tεκτονικό Διευθυντήριο, το αποκαλούμενο "Tρισυπόστατον" από τον Kόμητα Διονύσιο Pώμα, τον Tραπεζίτη Παναγιώτη Στεφάνου και τον Φιλικό Kωνσταντίνο Δραγώνα "Προέξαρχο των εν Zακύνθω Φραμασώνων" το οποίο "δια παντοίων τρόπων και μέσων" ενίσχυσε το επαναστατημένο Έθνος.

Mε πολιτικές νουθεσίες, με στρατιωτικές συμβουλές, με πληροφορίες, με εφόδια και στρατιωτικό υλικό.Ο Γέρος του Μωριά μυήθηκε το 1818 στην Τεκτονική Στοά "Αναγεννόμενος Φοίνιξ" της Ζακύνθου που την ίδρυσε ο Διονύσιος Ρώμας το 1815. Κάποτε είπε: Στη Ζάκυνθο έμαθα την πολιτική της ζωής. Μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία από τον Αναγνωσταρά (απεσταλμένο της εταιρείας) την 1ην Δεκεμβρίου του έτους 1818 στο νησί που τόσο αγάπησε.

ΡΗΓΑΣ ΦΕΡΑΙΟΣ

Εθνομάρτυρας και πρόδρομος της ελληνικής ελευθερίας, γεννήθηκε στο Βελεστίνο το 1757. Σπούδασε αρχικά στη Ζαγορά και αργότερα στα Αμπελάκια. Συμπλήρωσε τη μόρφωσή του στην Κωνσταντινούπολη με την εκμάθηση της Γαλλικής και Αγγλικής γλώσσας, υπηρετώντας σαν Γραμματέας του Τέκτονα Αλέξανδρου Υψηλάντη ο οποίος του έδειξε πατρική αληθινά φροντίδα. Φθάνει στο Βουκουρέστι το 1770 όπου γνωρίζεται με τον Ηγεμόνα Μαυρογένη και ιδρύει τη μυστική "Εταιρεία των Φίλων" υπό την επίδραση του ισχυρού τεκτονισμού της Αυστρίας, η οποία όμως εξέφραζε το δικό του φιλελεύθερο παλμό.

Δεν είναι βέβαιο αν μυήθηκε σε κανονική τεκτονική στοά, το όλο του έργο όμως επιβεβαιώνει ορθή γνώση τόσο των αρχών όσο και της λειτουργικότητας του τεκτονικού θεσμού. Η αίθουσα τελετών της Μεγάλης Στοάς της Γιουγκοσλαβίας, το πάλαι, είχε διακοσμηθεί με έξοχες τοιχογραφίες οι οποίες σχεδόν θεοποιούσαν τον Βελεστινλή. Αλλά και Βούλγαροι ιστορικοί (Καθηγητής Αλ. Θεοδώρωφ - Μπαλάν κ.λπ.) επιβεβαιώνουν την τεκτονική ιδιότητα του Εθνομάρτυρα.

ΒΟΛΤΑΙΡΟΣ (1964-1778)

Ο Βολταίρος υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους συγγραφείς της Γαλλίας και ο τελευταίος της κλασικής περιόδου. Ολόκληρο το έργο του υπογραμμίζει έντονα το ιδανικό της προόδου στο οποίο κάλεσε με χίλιες παραλλαγές τους "εργάτες" όλης της ανθρωπότητας να ανταποκριθούν. Η ζωή του, μακρά και έντονη κάλυψε το λυκόφως του συντηρητισμού και το λυκαυγές της επαναστατικής περιόδου. Κατά τη διάρκεια αυτής της μετάβασης η παρουσία του υπήρξε παράγων αποφασιστικός και προσδιόρισε τις κατευθύνσεις που πήρε ο νεότερος Ευρωπαϊκός πολιτισμός.

Οι πολεμικές καταστροφές του 1709 και οι φρικαλεότητες των θρησκευτικών διωγμών άφησαν έντονα τα ίχνη τους πάνω του. μετά την επιτυχία της πρώτης του τραγωδίας το 1718 ονομάστηκε διάδοχος του Ρακίνα στο θέατρο, αλλά περισσότερο του ταίριαζε η ιδιότητα του φιλόσοφου που απέκτησε αργότερα. Διεκήρυξε έναν επιθετικό θεϊσμό που σκανδάλισε τον κλήρο και του χάρισε τον τίτλο του άθεου.

Στην Αγγλία αργότερα, τη χώρα στην οποία με έκπληξη διαπίστωσε ότι ανεχόταν την ελευθερία της σκέψης, ανακάλυψε το ολοφάνερο, τα έργα του Σαίξπηρ.Επιστρέφοντας ξεκίνησε μια επίθεση κατά του Πασκάλ, υπογραμμίζοντας ότι σκοπός της ζωής δεν είναι να φτάσουμε στον παράδεισο μέσω της μετάνοιας, αλλά να εξασφαλίσουμε πάνω στη γη την ευτυχία για όλους τους ανθρώπους μέσα από την πρόοδο των επιστημών και την άσκηση των τεχνών.

Τούτο θεωρήθηκε σκάνδαλο και του χάρισε την πρώτη εξορία.Η αλληλογραφία του με το Φρειδερίκο το Μεγάλο τον οδήγησε στην Πρωσσία. Αργότερα εγκαταστάθηκε στη Γενεύη και μετά στα σύνορα της Γαλλίας και της Ελβετίας έστησε το μοντέρνο για την εποχή υποστατικό του και κατέληξε ο μεγάλος "πανδοχέας" των διανοουμένων της Ευρώπης. Ανάμεσά τους ο Καζανόβας, ο Γίβων, ο Μπόσγουελ.Συντήρησε μια πληθωρική αλληλογραφία με τους "φιλοσόφους", τους παλιούς του φίλους, με αυλικούς, με Μονάρχες και επιδόθηκε σε μια ασυνήθη συγγραφική δραστηριότητα και τη σύνταξη του "Φιλοσοφικού Λεξικού".

Κατηγόρησε την Εκκλησία για την αδιαλλαξία και το κλειστό πνεύμα της και τα κύρια θέματα που τον απασχόλησαν ήταν η ανοχή, η υλική ανάπτυξη και ο σεβασμός της ανθρώπινης προσωπικότητας. Επιστρέφοντας στο Παρίσι το 1778 μετά από 28 χρόνια απουσίας κυριολεκτικά αποθεώθηκε. Στις 30 Μαίου πεθαίνει εν ειρήνη. Ο ανιψιός του (κληρικός ο ίδιος) πέτυχε να μεταφερθεί τάχιστα και να ταφεί με θρησκευτική ακολουθία, προτού φθάσει η σχετική απαγόρευση από την επίσημη εκκλησία. Η σωρός του εναποτέθηκε στο Πάνθεον το 1791.

Ο Βολταίρος μυήθηκε στον τεκτονισμό στις 7 Απριλίου 1778 στο Παρίσι. Τη μεγάλη αυτή τιμή είχε η Στοά "Αι Εννέα Αδελφαί" η οποία απεκαλείτο και Στοά των Εννέα Μουσών. Την τελετή παρακολούθησαν 250 περίπου μέλη. Ανάδοχός του υπήρξε ο Αβάς Cordier de St. Firmin, Δοκιμαστής του ο Κόμος Stroganoff, Κουροπαλάτης της Αυτοκράτειρας Αικατερίνης της Ρωσσίας. Σεβάσμιος της Στοάς ο Αστρονόμος και Ακαδημαϊκός Lalande.

Τον υποψήφιο συνόδευε ο Βενιαμίν Φραγκλίνος, πρώτος πρέσβυς τότε των Ηνωμένων Πολιτειών στο Παρίσι.Ο Βολταίρος αφού απάντησε σε μία σειρά ηθικοφιλοσοφικών ερωτημάτων που του έθεσε ο Σεβάσμιος μυήθηκε κανονικά.Όταν τελείωσε η μύηση οδηγήθηκε στην Ανατολή όπου ο Σεβάσμιος τον περιέβαλε με το περίζωμα που έφερε άλλοτε ο Γάλλος Φιλόσοφος Ελβέτιος, ο δε Τελετάρχης έθεσε στέφανο στην κεφαλή του. Ο Βολταίρος ασπάσθηκε το περίζωμα και αφαίρεσε το δάφνινο στέφανο με σεμνότητα.

Από την προσφώνηση του Lalande στο Βολταίρο: "... Ουδείς υπηρέτησε την πατρίδα του όπως εσείς, διδάσκων και φωτίζων τους συμπατριώτας σας εις τα καθήκοντα και τα δικαιώματά των. Καταστήσατε ούτω τον φανατισμόν απεχθή και την δεισιδαιμονίαν γελοίαν... Οικοδομήσατε εις το Υπέρτατον Ον Ναόν εις τον οποίον εύρον καταφύγιον τα θύματα της μισαλλοδοξίας... Υπήρξατε Τέκτων πολύ πριν γίνετε δεκτός εις την Στοάν μας και εκπληρώσατε πλήρως την αποστολήν σας πριν αναλάβετε εδώ επίσημον επερί ταύτης υποχρέωσιν... Σας υποδεχόμεθα εις την Στοάν μας, ίνα αποτίσωμεν ούτω φόρον τιμής και θαυμασμού προς το πνεύμα σας..."

ΒΟΛΦΓΚΑΝΓΚ ΓΚΑΙΤΕ (1749-1832)

Ένας από τους γίγαντες της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Ο όγκος και η ποικιλία της συγγραφικής του παραγωγής αποτελούν φαινόμενο. Ποιητής, Μυθιστοριογράφος, Θεατρικός συγγραφέας, Κριτικός, Δημοσιογράφος, Ζωγράφος, Σκηνοθέτης, Φιλόσοφος. (Μόνο οι επιστημονικές του εργασίες καλύπτουν 14 τόμους).

Το χαρακτηριστικότερο γνώρισμα όλης αυτής της δημιουργίας του είναι ότι ξεπέρασε το βαρύ δυισμό της δυτικής σκέψης όπως υποκείμενο - αντικείμενο, θεωρία - πράξη, αίσθηση - νόηση και γεφύρωσε μια φιλοσοφική παράδοση που είχε να φανεί από την εποχή του Ηράκλειτου. Το 1779 ο Γκαίτε, Μυστικοσύμβουλος τότε του Δούκα της Βαϊμάρης Καρόλου - Αυγούστου, ταξιδεύει στην Ελβετία και γνωρίζεται με τους διανοούμενους της Χώρας.

Στη Ζυρίχη δρούσε τότε με μεγάλη επιτυχία η τεκτονική στοά "Modestia" που είχε συγκεντρώσει τα αξιολογότερα πνεύματα. Η επαφή του αυτή άφησε τις ζωηρότερες εντυπώσεις στο Γκαίτε και επιστρέφοντας στη Βαϊμάρη απευθύνεται αμέσως στο Σεβάσμιο της Στοάς "Αμαλία" Υπουργό J. F. Von Fritsch με την ακόλουθη επιστολή.

"Εξοχώτατε, Λαμβάνω το θάρρος να σας ενοχλήσω με μίαν παράκλησιν. Από πολλού χρόνου είχα την επιθυμίαν να γίνω μέλος της Εταιρείας των Ελευθέρων Τεκτόνων. Η επιθυμία μου αυτή έγινε εις ένα πρόσφατον ταξίδιόν μου ακόμη μεγαλυτέρα. Κατ' αυτό διεπίστωσα ότι μου έλειπε μόνον η ιδιότης αυτή δια να συνδεθώ στενώτερον με άτομα τα οποία εξετίμησα και η ανάγκη αυτής της επικοινωνίας είναι εκείνη η οποία με παρακινεί εις το να ζητήσω την εισδοχήν μου. Εις ποίον θα ηδυνάμην να εμπιστευτώ καλλίτερον την αίτησίν μου αυτήν ή εις την υμετέραν Εξοχότητα; Αναμένω ότι θα ευαρεστηθείτε να δώσετε εις την υπόθεσιν αυτήν ευμενές νεύμα και υπογράφομαι ευσεβάστως.

Της Υμετέρας Εξοχότητος
Ευπειθέστατος θεράπων
Β. Γκαίτε
13 Φεβρουαρίου 1780"

Για τους Έλληνες φοιτητές που σπούδαζαν τότε στην Ινέα, στη Γοτίγγη και στη Λειψία, ο Γκαίτε στο ημερολόγιό του λέγει ότι είχαν "ζωηρόν τον πόθον και ζήλον προς την παιδείαν και επέδρων επ' αυτού κατ' εντελώς ιδιάζοντα τρόπον".Στις 22 μαρτίου 1832 ο Γκαίτε απέρχεται του κόσμου τούτου. Τη στιγμή αυτή της υπέρτατης μύησης ζήτησε ό,τι σ' όλο το βίο του επεδίωξε να προσφέρει: "Περισσότερον φως" ήταν οι τελευταίες του λέξεις.

Ο Καγκελάριος Φον Μύλλερ είπε μεταξύ άλλων στη νεκρολογία του: "Το πνεύμα του και η ψυχή του είχαν αφιερωθεί ολοκληρωτικά στον Τεκτονισμό. Του είχε γίνει πίστη ακλόνητη ότι μεγάλοι και ευγενικοί σκοποί δεν μπορεί να πραγματοποιηθούν παρά μόνο με την ανεπιφύλακτη προσπάθεια πολλών ανθρώπων με κοινές αρχές και ότι κάθε υψηλή αλήθεια πρέπει να προστατεύεται αυστηρά και να προσεγγίζεται μόνο μέσα από καθορισμένες διαδικασίες και κανόνες. Οι πεποιθήσεις του αυτές ήταν καρπός βαθειάς μελέτης τόσο της Φύσης όσο και της Ιστορίας."
« Τελευταία τροποποίηση: Ιούλιος 07, 2008, 20:23:41 από Rose_777 »
Ολη η Γη ένας Ροδόκηπος, για να Ανθίσει η πλάση...

Rose

  • Administrator
  • *****
  • Μηνύματα: 6.445
  • Karma: 0
  • Στο όνομα της Μητέρας Φύσης!
    • Προφίλ
    • E-mail
Απ: Επιφανείς Τέκτονες
« Απάντηση #1 στις: Αύγουστος 21, 2008, 19:26:33 »
http://www.grandlodge.gr/Famous_gr_home.html

ΕΠΙΦΑΝΕΙΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΕΚΤΟΝΕΣ
Περιόδου 1800 - 1950   


Οι κάτωθι αείμνηστοι Έλληνες, εγνωσμένοι Ελευθεροτέκτονες, υπήρξαν επιφανή μέλη της ελληνικής κοινωνίας, κατά τη χρονική περίοδο μεταξύ 1800 και 1950. Ασφαλώς υπήρξαν και άλλοι, για τους οποίους όμως δεν διαθέτουμε επιβεβαιωμένα στοιχεία, λόγω σημαντικής καταστροφής των αρχείων της Μεγάλης Στοάς της Ελλάδος, αμέσως μετά την είσοδο των Γερμανικών στρατευμάτων κατοχής, το 1941.

ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΟ  ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ - ΙΔΙΟΤΗΤΑ  ΣΤΟΑ 

Αγγελόπουλος Γεώργιος  Καθηγητής Πανεπιστημίου  ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ 
Αγγελόπουλος Κων.  Πρόεδρος Ελεγκτικού Συνεδρίου, Υπουργός, Μέγας Διδάσκαλος   * 
Αδαμαντίου Αδάμ  Καθηγητής Πανεπιστημίου  ΣΚΕΝΔΕΡΜΠΕΗΣ 
Αδάμαντος Αδάμ  Δήμαρχος Αμμοχώστου  ΕΥΑΓΟΡΑΣ 
Αθανασιάδης Κων.  Καθηγητής Α.Σ.Ο.Ε.Ε  ΜΕΛΗΣ 
Αθηνογένης Αντώνιος  Νομομαθής, Υπουργός  ΙΩΝΙΑ 
Αλεξανδρής Κων.  Ναύαρχος, Υπουργός  ΣΚΕΝΔΕΡΜΠΕΗΣ 
Αναγνωστόπουλος Ανδρ.  Καθηγητής Πολυτεχνείου  ΟΡΦΕΥΣ 
Αναγνωστόπουλος Γεώργ.  Καθηγητής Πανεπιστημίου  ΦΙΛΙΠΠΟΣ 
Αναγνωστόπουλος Παν.  Έπαρχος, Μέλος της Φιλικής Εταιρείας   * 
Ανδρεάδης Ανδρέας  Καθηγητής Πανεπιστημίου, Ακαδημαϊκός  ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ 
Ανδρέας  Πρίγκιψ Ελλάδος  ΗΣΙΟΔΟΣ 
Άννινος Χαράλαμπος  Λόγιος, Συγγραφέας  ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ 
Άννινος Χερουβείμ  Μητροπολίτης Παροναξίας  ΔΕΛΦΟΙ 
Αντύπας Ανδρέας  Ιατρός  ΒΥΖΑΝΤΙΟΝ 
Αντωνόπουλος Σπήλιος  Υπουργός, Μέλ. του Διευθ/ρίου 1863, Μέλος της Μεγ. Στοάς της Ελλάδος  ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΝ 
Αντωνόπουλος Σπυρίδων  Στρατιωτικός, Υπουργός και Μέλος της Μεγ. Στοάς της Ελλάδος   * 
Αξελός Ηρακλής  Υποστράτηγος  ΗΣΙΟΔΟΣ 
Αραβαντινός Αναστάσιος  Καθηγητής Πανεπιστημίου  ΑΘΗΝΑ 
Αραβαντινός Κων.  Καθηγητής Πανεπιστημίου  ΣΚΕΝΔΕΡΜΠΕΗΣ 
Αραβαντινός Σπυρίδων  Ανώτ. Δικαστικός, Υπουργός και Μέγας Διδάσκαλος   * 
Βάρβογλης Νικόλαος  Υποστράτηγος, Μέγας Διδάσκαλος  ΣΚΕΝΔΕΡΜΠΕΗΣ 
Βαρούνης Θεόδωρος  Καθηγητής Πανεπιστημίου  ΥΨΗΛΑΝΤΗΣ 
Βανδώρος Παναγιώτης  Υποναύαρχος  ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΙΣ 
Βασίλειος Γ'  Οικουμενικός Πατριάρχης  * 
Βασιλικός Αθανάσιος  Βουλευτής  ΦΙΛΙΠΠΟΣ 
Βελιανίτης Θεόδωρος  Ποιητής, Υπουργός  ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ 
Βενέδικτος (Παπαδόπουλος Βασίλειος)  Πατριάρχης Ιεροσολύμων  ΑΔΕΛΦΟΠΟΙΗΣΙΣ 
Βενιζέλος Ελευθέριος  Πρωθυπουργός  ΑΘΗΝΑ 
Βέρροιος Ιωάννης  Καθηγητής Πολυτεχνείου  ΗΣΙΟΔΟΣ 
Βλησίδης Θρασύβουλος  Καθ. Πανεπιστημίου, Αντιπρόεδρος Ελλ. Αντικαρκινικής Εταιρείας  ΠΡΟΜΗΘΕΥΣ 
Βράϊλας Αρμένης  Πρόεδρος Ιονίου Βουλής  ΦΟΙΝΙΞ ΚΕΡΚΥΡΑΣ 
Βρατσάνος Δημήτριος  Δημοσιογράφος, Βουλευτής  ΠΑΤΡΙΣ 
Βότσης Νικόλαος  Ναύαρχος  ΦΙΛΙΠΠΟΣ 
Γαλάνης Εμμανουήλ  Φιλόλογος, Συγγραφέας, Μέγ. Διδάσκαλος  ΦΟΙΝΙΞ ΚΕΡΚΥΡΑΣ 
Γαλανός Σπυρίδων  Καθηγητής Πανεπιστημίου, Πρόσθετος Μέγ. Διδάσκαλος, Αντιπρ. Ελλ. Αντικ.Ετ.  ΟΡΦΕΥΣ 
Γεννάδης Στέφανος  Στρατηγός  ΣΚΕΝΔΕΡΜΠΕΗΣ 
Γεννατάς Πέτρος  Υπουργός  ΦΟΙΝΙΞ ΚΕΡΚΥΡΑΣ 
Γενησαρλής Νικόλαος  Στρατηγός  ΗΣΙΟΔΟΣ/ΔΕΛΦΟΙ 
Γεωργαλάς Κ. Γεώργιος  Καθηγητής Πανεπιστημίου  ΦΟΙΝΙΞ ΑΘΗΝΩΝ 
Γεωργαντάς Αχιλλεύς  Καθηγ. Πανεπ., Μέλος της Μ. Στοάς Ελλ.  Μυήθηκε στην Αγγλία 
Γεώργιος Β'  Βασιλεύς των Ελλήνων  Μυήθηκε στην Αγγλία 
Γιανναράς Ευάγγελος  Καθηγητής Πολυτεχνείου  ΣΚΕΝΔΕΡΜΠΕΗΣ 
Γιαννηκώστας Νικ.  Στρατηγός, Βουλευτής, Πρόσθ. Μέγ. Διδ.  ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ 
Γιαννόπουλος Αγησίλαος  Δημοσιογράφος, Μέλ. της Μ.Στ. της Ελλ.  ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ 
Γλέζος Πέτρος  Λόγιος, Μέλος της Μεγ. Στοάς της Ελλάδος  ΑΔΕΛΦΟΠΟΙΗΣΙΣ 
Γουναράκης Νικόλαος  Καθ. Παν/μίου. Υπουργός, Μέλος της Μεγάλης Στοάς της Ελλάδος   * 
Γούναρης Δημήτριος  Πρωθυπουργός  Π.ΠΑΤΡ. ΓΕΡΜΑΝΟΣ 
Γρυπάρης Χρήστος  Υποστράτηγος  ΔΕΛΦΟΙ 
Δαγκλής Παναγιώτης  Στρατηγός, Υπουργός  ΑΘΗΝΑ 
Δαμασκηνός Νικόλαος  Καθ. Πανεπιστημίου, Μέγ. Διδάσκαλος  ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΝ 
Δαμιανός Αντώνιος  Υπουργός  ΘΕΜΙΣ 
Δανδόλος Αντώνιος  Νομικός, Πολιτικός  ΦΟΙΝΙΞ ΚΕΡΚΥΡΑΣ 
Δημαράς Νικόλαος  Καθηγητής Πανεπιστημίου  ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ 
Διαπούλης Χαράλαμπος  Καθηγητής Πανεπιστημίου  ΔΕΛΦΟΙ 
Διγενής Κίμων  Στρατηγός  ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ 
Δίγκας Δημήτριος  Μακεδονομάχος, Υπουργός  ΦΙΛΙΠΠΟΣ 
Διδαχός Γεώργιος  Υπουργός  ΘΕΜΙΣ 
Δουρέντης Ιωάννης  Υπουργός  ΣΚΕΝΔΕΡΜΠΕΗΣ 
Δουρούτης Αθανάσιος  Πατήρ Ελλ. Βιομηχανίας, Τραπεζίτης, Πρόσθετος Μέγας Διδάσκαλος  ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΝ 
Δούσμανης Βίκτωρ  Στρατηγός  ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ 
Δραγούμης Ίων  Λόγιος, Πολιτικός  Μ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ 
Δραγώνας Κων.  Ιατρός  ΑΣΤΗΡ 
Έβερτ Μιλτιάδης  Μακεδονομάχος  ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ 
Εμμανουήλ Εμμανουήλ  Καθηγητής Πανεπιστημίου , Ακαδημαϊκός  ΣΚΕΝΔΕΡΜΠΕΗΣ 
Έσσλιν Κων.  Νομομαθής, Πολιτικός  ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΝ 
Ευλάμπιος Μιχαήλ  Υπουργός  ΣΚΕΝΔΕΡΜΠΕΗΣ 
Ζαβιτσιάνος Κων.  Διοικ. Εθν. Τραπ. Ελλ., Υπουργός, Πρόεδρος της Βουλής  ΗΣΙΟΔΟΣ 
Ζαλοκώστας Ευγένιος  Διπλωμάτης, Υπουργός  ΑΘΗΝΑ 
Ζάννας Αλέξανδρος  Συγγραφέας, Υπουργός  ΦΙΛΙΠΠΟΣ 
Ζέπος Π. Ιωάννης  Νομοδιδάσκαλος  ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ 
Ζώης Λεωνίδας  Ιστορικός Επτανήσου  ΗΛΙΟΣ ΖΑΚΥΝΘΟΥ 
Ησυχάκης Δημήτριος  Δήμαρχος Χανίων  ΡΑΔΑΜΑΝΘΥΣ 
Θεοτόκης Εμμανουήλ  Πρόεδρος Ιονίου Βουλής  ΦΟΙΝΙΞ ΚΕΡΚΥΡΑΣ 
Θεοτόκης Ιωάννης (Τζων)  Πολιτικός, Πρωθυπουργός  ΗΣΙΟΔΟΣ 
Θεοτόκης Γεώργιος  Πολιτικός, Πρωθυπουργός  ΑΧΑΪΚΟΣ ΑΣΤΗΡ 
Θεοτόκης Νικόλαος  Υπουργός  ΣΚΕΝΔΕΡΜΠΕΗΣ 
Θεοτόκης Σπυρίδων  Υπουργός  ΦΟΙΝΙΞ ΚΕΡΚΥΡΑΣ 
Ιατρίδης Βασίλειος  Καθηγητής Πολυτεχνείου  ΟΡΦΕΥΣ 
Ιωακείμ Γ'  Οικουμενικός Πατριάρχης  ΠΡΟΟΔΟΣ 
Ιωαννίδης Γεώργιος  Βουλευτής Πάφου  ΚΙΝΥΡΑΣ 
Ιωαννίδης Περικλής  Ναύαρχος  ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΝ 
Καζάζης Νεοκλής  Καθηγητής Πανεπιστημίου  ΑΘΗΝΑ 
Καζαντζάκης Νίκος  Λόγιος, Συγγραφέας   * 
Κάλευρας Δημήτριος  Καθηγητής Πολυτεχνείου  ΟΡΦΕΥΣ 
Καλιτσουνάκης Δημήτριος  Καθηγητής Πανεπιστημίου, Υπουργός  ΘΕΜΙΣ 
Καλλιμασιώτης Δημήτριος  Βουλευτής  ΜΙΑΟΥΛΗΣ 
Καλογερόπουλος Δημήτριος  Πρόεδρος Ελλήνων Λογοτεχνών  ΑΘΗΝΑ 
Καλογερόπουλος Νικόλαος  Πρωθυπουργός  ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ 
Καλογερόπουλος Παναγιώτης  Λόγιος, Μέλ. της Μεγ. Στοάς της Ελλάδος  ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ 
Καλομενόπουλος Νικόλαος  Στρατηγός Νίδας, Μακεδονομάχος  ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ 
Καμπάς Παναγιώτης  Βιομήχανος, Μέλος της Μ. Στοάς Ελλάδος  ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΙΣ 
Καμπούρογλους Δημήτριος  Ιστορικός, Ακαδημαϊκός, Μέλ. Μ. Στ. Ελλ.   * 
Κανελλόπουλος Ευθύμιος  Πρέσβυς, Υπουργός  ΦΟΙΝΙΞ ΚΕΡΚΥΡΑΣ 
Καποδίστριας Ιωάννης (Κόμης)  Μέλος της Φιλ. Ετ. Α' Κυβερνήτης Ελλάδος  Ρωσία 
Καραϊσκάκης Σπυρίδων  Στρατηγός, Μέλος της Μεγ. Στ. της Ελλ.   * 
Καραπαναγιώτης Απόστ.  Καθηγητής Πανεπιστημίου  ΗΣΙΟΔΟΣ 
Καρβούνης Νικόλαος  Υπουργός  ΗΣΙΟΔΟΣ 
Κατσαφάδος Γεώργιος  Ιατρός, Α' Πρ. Ελλ. Αντικ. Ετ., Υφυπ/ργός, Μέλος της Μεγ. Στοάς της Ελλάδος  ΠΙΣΤΙΣ 
Κατσιμήτρος Χαράλαμπος  Στρατηγός  ΦΟΙΝΙΞ ΑΘΗΝΩΝ 
Καυταντζόγλου Λύσανδρος  Πρέσβης  ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ 
Κολοκοτρώνης Θεόδωρος  Αρχιστράτηγος, Ο Γέρος του Μωριά, Μέλος της Φιλικής Εταιρείας   * 
Κολοκοτρώνης Θεόδωρος (Φαλέζ)  Στρατιωτικός, Λόγιος  ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ 
Κοντογιάννης Παντελής  Καθηγητής Πανεπιστημίου  ΦΙΛΙΠΠΟΣ 
Κοσμάς Γεώργιος  Στρατηγός, Υπουργός  ΠΕΛΛΑ 
Κοτζιάς Κων.  Δήμαρχος Αθηναίων, Υπουργός  ΗΣΙΟΔΟΣ 
Κοφινιώτης Αντώνιος  Καθηγητής Γεωπονικής  ΦΟΙΝΙΞ ΑΘΗΝΩΝ 
Κουρτίδης Αριστ.  Λόγιος, Παιδαγωγός  ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ 
Κροκυδάς Σωτήριος  Πρωθυπουργός, Μέλ. της Μ. Στ. της Ελλ.  ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ 
Κρητικός Παναγιώτης  Καθηγητής Πανεπιστημίου, Πρόσθετος Μέγας Διδάσκαλος  ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΦΙΛΙΚΩΝ 
Κυβετός Λεωνίδας  Νομικός, Βουλευτής  ΦΟΙΝΙΞ ΑΘΗΝΩΝ 
Κυριακός Γεώργιος  Ακαδημαϊκός  ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ 
Κυρίμης Γεώργιος  Υπουργός  ΗΣΙΟΔΟΣ 
Κύρκος Μιχαήλ  Υπουργός  Μ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ 
Κωστής Κωνσταντίνος  Καθ. Πανεπ., Μέλ. της Μ. Στ. της Ελλάδος   * 
Λαδάς Ιωάννης  Νομικός, Λόγιος  ΦΟΙΝΙΞ ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ 
Λαδάς Χρήστος  Νομικός, Υπουργός  ΟΜΗΡΟΣ 
Λεβίδης Νικόλαος  Υπουργός  ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ 
Λελούδας Γεώργιος  Ναύαρχος  ΣΚΕΝΔΕΡΜΠΕΗΣ 
Λευκαδίτης Αθανάσιος  Γυμναστής, Ιδρυτής Ελλ. Προσκοπισμού  ΣΚΕΝΔΕΡΜΠΕΗΣ 
Λογοθετόπουλος Κων.  Ιατρός, Καθηγητής Πανεπιστημίου, Πρωθυπουργός  ΗΣΙΟΔΟΣ 
Λομβάρδος Κων. Αργασάρης  Υπουργός, Μέλ. της Μ. Στ. της Ελλάδος  ΦΟΙΝΙΞ ΚΕΡΚΥΡΑΣ 
Λομβάρδος Κων.  Υπουργός  ΦΟΙΝΙΞ ΚΕΡΚΥΡΑΣ 
Λούβαρης Νικόλαος  Καθηγητής Πανεπιστημίου, Ακαδημαϊκός  ΦΙΛΙΠΠΟΣ 
Λοβέρδος Σπυρίδων  Τραπεζίτης, Υπουργός  ΠΑΡΘΕΝΩΝ 
Μακκάς Γεώργιος  Καθηγητής Πανεπιστημίου  ΑΘΗΝΑ 
Μαλακάσης Μιλτιάδης  Ποιητής  ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ 
Μανιάκης Κων.  Ανώτατος Δικαστικός  ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ 
Μάνος Νικόλαος  Δήμαρχος Θεσσαλονίκης  ΦΙΛΙΠΠΟΣ 
Μάντζαρος-Χαλικιόπουλος Νικ.  Μουσουργός  ΦΟΙΝΙΞ ΚΕΡΚΥΡΑΣ 
Μαριδάκης Γεώργιος  Καθηγητής Πανεπιστημίου, Ακαδημαϊκός  ΘΕΜΙΣ 
Μαρκοράς Γεράσιμος  Λόγιος, Ποιητής  ΦΟΙΝΙΞ ΚΕΡΚΥΡΑΣ 
Μαρτινέλης Γεώργιος  Ποιητής  ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ 
Μάτεσις Αντώνιος  Νομικός, Πρόεδρος Δικηγορικού Συλλόγου  ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ 
Μάτεσις Α. Σπυρίδων  Ναύαρχος, Πολιτικός  ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΙΣ 
Ματθαιόπουλος Γεώργιος  Καθ. Πανεπ., Μέλ. της Μ. Στ. της Ελλάδος  ΥΨΗΛΑΝΤΗΣ 
Ματσούκας Σπυρίδων  Εθνικός Ποιητής  ΣΚΕΝΔΕΡΜΠΕΗΣ 
Μαυροκορδάτος Δημήτριος  Νομάρχης, Υπουργός, Πρόσθετος Μέγας Διδάσκαλος   * 
Μαυρομιχάλης Στυλιανός  Υποναύαρχος, Μακεδονομάχος  ΣΚΕΝΔΕΡΜΠΕΗΣ 
Μελάς Αλέξανδρος  Βουλευτής  ΣΚΕΝΔΕΡΜΠΕΗΣ 
Μελάς Βασίλειος  Υποστράτηγος  ΣΚΕΝΔΕΡΜΠΕΗΣ 
Μελάς Λεωνίδας  Λόγιος, Υπουργός   * 
Μελάς Π. Μιχαήλ  Ανώτ. Αξιωματικός  ΗΣΙΟΔΟΣ 
Μελάς Παύλος  Μακεδονομάχος  ΑΘΗΝΑ 
Μελέτιος Β' (Εμμ. Μεταξάκης)  Αλεξανδρείας και Οικουμενικός Πατριάρχης  ΑΡΜΟΝΙΑ 
Μεταξάς Ιωάννης  Στρατιωτικός, Πρωθυπουργός  ΗΣΙΟΔΟΣ 
Μινέϊκο Σίγμ.  Μηχανικός  ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ 
Μομφεράτος Αντώνιος  Καθηγητής Πανεπιστημίου, Υπουργός  ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ 
Μπάϊρας Ανδρέας  Στρατηγός  ΣΚΕΝΔΕΡΜΠΕΗΣ 
Μπακόπουλος Κων.  Στρατηγός  ΣΚΕΝΔΕΡΜΠΕΗΣ 
Μπαλάνος Δημήτριος  Ιατρός  ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ 
Μπαλτατζής Γεώργιος  Υπουργός  ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ 
Μπενάκης Εμμανουήλ  Εθν. Ευεργέτης, Δήμαρχος Αθηναίων, Υπουργός  ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ 
Νάγος Σπυρίδων  Λόγιος, Συγγραφέας, Μέλος της Μεγ. Στοάς της Ελλάδος  ΠΡΟΜΗΘΕΥΣ 
Νικολίτσας Γεώργιος  Καθηγητής Πανεπιστημίου  ΦΩΣ 
Ξάνθος Εμμανουήλ  Έμπορος, Ιδρυτικό Μέλος της Φιλικής Εταιρείας  Η ΕΝΩΣΙΣ 
Οικονομίδης Ιωάννης  Τραπεζίτης  ΣΟΛΩΝ 
Οικονομόπουλος Νικόλαος  Ανώτ. Δικαστικός, Υπουργός, Μέλος της Μεγάλης Στοάς της Ελλάδος  ΦΟΙΝΙΞ ΑΘΗΝΩΝ 
Οικονόμου Αριστ.  Καθηγητής Πολυτεχνείου  ΥΨΗΛΑΝΤΗΣ 
Παπαβασιλείου Ιπποκράτης  Στρατηγός, Υπουργός  ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ 
Παπαγεωργίου Πέτρος  Καθηγητής Πανεπιστημίου  ΦΙΛΙΠΠΟΣ 
Παπαγεωργίου Φιλώτας  Ανώτ. Δικαστικός, Βουλευτής, Μέγας Διδάσκαλος  ΦΙΛΙΠΠΟΣ 
Παπαδάκης Ιωάννης  Καθ. Πανεπ./Πολυτεχ., Μέλ. Μ. Στ. Ελλ.  ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΝ 
Παπαδήμας Νικόλαος  Στρατηγός, Υπουργός  ΣΚΕΝΔΕΡΜΠΕΗΣ 
Παπαδοδήμας Ηλίας  Στρατηγός, Ιδρυτικό Μέλος της Ελληνικής Αντικαρκινικής Εταιρείας  ΔΕΛΦΟΙ 
Παπαμιχαλόπουλος Κων.  Λόγιος, Υπουργός  ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ 
Παπαναστασίου Αλέξανδρος  Πολιτικός, Πρωθυπουργός  ΡΗΓΑΣ ΦΕΡΡΑΙΟΣ 
Παπούλιας Δημήτριος  Καθηγητής Πανεπιστημίου, Ακαδημαϊκός, Μέγας Διδάσκαλος  ΟΡΦΕΥΣ 
Παππάς Αλέξανδρος  Ιατρός, Υπουργός  ΑΡΜΟΝΙΑ 
Πεζόπουλος Θεόδωρος  Αντιπλοίαρχος, `Ηρως  ΣΚΕΝΔΕΡΜΠΕΗΣ 
Πεζόπουλος Κυριάκος  Υποναύαρχος, Καθηγ. Πολυτεχνείου, Μέλος της Μεγ. Στ. της Ελλάδος  ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΙΣ 
Πελεκίδης Ευστράτιος  Αρχαιολόγος  ΦΙΛΙΠΠΟΣ 
Περράκης Κων.  Ιατρός, Πρ. Ιατρ. Συλλόγου, Μέγας Διδ.  ΥΨΗΛΑΝΤΗΣ 
Πετζετάκης Μιχαήλ  Καθηγητής Πανεπιστημίου  ΥΨΗΛΑΝΤΗΣ 
Πηχεών Φιλόλαος  Στρατηγός, Μακεδονομάχος  ΦΙΛΙΠΠΟΣ 
Πιερράκος Κυριάκος  Στρατηγός, Υπουργός  ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ 
Πιπινέλης Παναγιώτης  Διπλωμάτης, Πολιτικός, Πρωθυπουργός  ΟΡΦΕΥΣ 
Πλυτάς Αμβρόσιος  Δήμαρχος Αθηναίων  ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ 
Πουρής Μιλτιάδης  Βιομήχανος, Μέγας Διδάσκαλος  ΜΙΑΟΥΛΗΣ 
Πυλαρινός Φραγκίσκος  Καθηγ. Πανεπιστημίου, Μέλος Μ. Στ. Ελλ.  ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΝ 
Ράδος Ν. Κων.  Καθηγητής Πανεπιστημίου  ΑΘΗΝΑ 
Ράδος Νικόλαος  Λόγιος, Ιστοριοδίφης, Μέλος της Μεγ. Στοάς της Ελλάδος   * 
Ράλλης Πέτρος  Υπουργός  ΘΕΜΙΣ 
Ράμμος Αντώνιος  Πρόεδρος Ιατρ. Συλλ., Μέλος της Μεγάλης Στοάς της Ελλάδος  ΗΣΙΟΔΟΣ 
Ρούφος Κανακάρης Λουκάς  Υπουργός  ΗΣΙΟΔΟΣ 
Ρωμανός Αριστ.  Υπουργός  ΘΕΜΙΣ 
Ρώμας Αλέξανδρος  Πρόεδρος της Βουλής, Υπουργός   * 
Ρώμας Διονύσιος (Κόμης)  Νομομαθής, Γερουσιαστής της Ιονίου Βουλής, Μέλος Φιλικής Ετ., Α' Μ. Διδ., Μέγας Πολίτης και Ευεργέτης Ελλάδος   * 
Σακελλαρίου Γεώργιος  Καθηγητής Πανεπιστημίου  ΣΚΕΝΔΕΡΜΠΕΗΣ 
Σάρρος Δημήτριος  Εκπαιδευτικός, Μακεδονομάχος  ΑΡΜΟΝΙΑ 
Σερπιέρης Φερδινάνδος  Τραπεζίτης, Μέλ. της Μεγ. Στ. Ελλάδος  ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ 
Σημιτόπουλος Ηλίας  Αρχιτέκτων  ΜΕΛΗΣ 
Σημιτόπουλος Κων.  Ιατρός  ΜΕΛΗΣ 
Σκαλιέρης Γεώργιος  Λόγιος, Δημ/φος, Γάλλ. Ακαδημαϊκός  ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ 
Σκίπης Σωτήρης  Ποιητής, Ακαδημαϊκός  ΦΟΙΝΙΞ ΑΘΗΝΩΝ 
Σκουλάς Αχιλλεύς  Στρατιωτικός, Μακεδονομάχος  ΡΑΔΑΜΑΝΘΥΣ 
Σκουφάς Νικόλαος  Έμπορος, Ιδρυτ. Μέλος Φιλικής Εταιρ.   * 
Σολομωνίδης Σπυρίδων  Δημοσιογράφος, Νομάρχης  ΙΩΝΙΑ 
Σολομωνίδης Σωκράτης  Δημοσ/φος, Λόγιος, Ιδρυτής Ν. Σμύρνης  ΜΕΛΗΣ 
Σουλιώτης - Νικολαϊδης Αθαν.  Στρατηγός, Υπουργός  ΣΚΕΝΔΕΡΜΠΕΗΣ 
Σοφούλης Θεμιστοκλής  Πολιτικός, Πρωθυπουργός  ΗΡΑ 
Σπεράντζας Στέλιος  Ποιητής, Καθηγητής Πανεπιστημίου  ΦΟΙΝΙΞ ΑΘΗΝΩΝ 
Στεφάνου Διονύσιος  Νομικός, Υπουργός, Μέγας Διδάσκαλος   * 
Στράτος Νικόλαος  Πρωθυπουργός  ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ 
Στρεϊτ Γεώργιος  Νομομαθής, Ακαδημαϊκός, Υπουργός  ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ 
Συνοδινός Ε. Ελευθέριος  Καθηγητής Α.Σ.Ο.Ε.Ε.  ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ 
Συρμόπουλος Σόλων  Πρύτανις Α.Σ.Ο.Ε.Ε.  ΥΨΗΛΑΝΤΗΣ 
Σφακιανάκης Παναγιώτης  Πολιτικός, Υπουργός  ΡΑΔΑΜΑΝΘΥΣ 
Σώζος Χριστόδουλος  Δήμαρχος Λεμεσού, Βουλευτής  ΖΗΝΩΝ 
Τερτσέτης Γεώργιος  Λόγιος, Δικαστικός   * 
Τζαζόπουλος Αλέξανδρος  Νομικός, Ιδρ. Μέλ. Αντικ. Ετ., Μέγας Διδ.  ΜΕΛΗΣ 
Τζέτζης Ιωάννης  Ιστορικός, Καθηγητής Πανεπιστημίου  ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ 
Τριανταφυλλίδης Αντώνιος  Βουλευτής Λευκωσίας  ΣΟΛΩΝ 
Τρικούπης Σπυρίδων  Πολιτικός, Υπουργός  ΣΚΕΝΔΕΡΜΠΕΗΣ 
Τσακάλωφ Αθανάσιος  Ιδρυτικό Μέλος της Φιλικής Εταιρείας   * 
Τσακόπουλος Σπυρίδων  Πολιτικός, Υπουργός  ΣΚΕΝΔΕΡΜΠΕΗΣ 
Τσίλλερ Ερνέστος  Αρχιτέκτων, Αρχαιολόγος, Καθ. Πολυτεχ. Μέλος της Μεγ. Στοάς της Ελλάδος   * 
Τσόντος Βάρδας Γεώργιος  Στρατηγός, Μακεδονομάχος, Υπουργός  ΗΣΙΟΔΟΣ 
Τσόχας Γεώργιος  Δήμαρχος Αθηναίων  ΣΚΕΝΔΕΡΜΠΕΗΣ 
Υψηλάντης Αλέξανδρος (Πρίγκιψ)  Στρατηγός , Αρχηγός της Φιλικής Εταιρείας  ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ 
Υψηλάντης Δημήτριος  Στρατιωτικός, Μέλος της Φιλικής Εταιρείας   * 
Υψηλάντης Νικόλαος  Αρχηγός Ιερού Λόχου, Μέλος της Φιλικής Εταιρείας  ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΤΟΥ ΒΟΡΡΑ 
Φιλάρετος Γεώργιος  Πολιτικός, Υπουργός  ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ 
Φιλήμων Τιμολέων  Νομικός, Βουλευτής, Δήμαρχος Αθηναίων Μέγας Διδάσκαλος   * 
Φλογαϊτης Θεόδωρος  Λόγιος, Δικαστικός  ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΝ 
Φλώκος Χαράλαμπος  Γενικός Στρατ. Αρχίατρος  ΣΚΕΝΔΕΡΜΠΕΗΣ 
Φραντζής Αμβρόσιος  Στρατηγός  ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ 
Φωτιάδης Αλέξανδρος  Καθηγ. Πανεπιστημίου, Μέλος της Μεγάλης Στοάς της Ελλάδος  ΥΨΗΛΑΝΤΗΣ 
Φώτιος (Πέρογλου Γεώργιος)  Πατριάρχης Αλεξανδρείας   * 
Χαλκοκονδύλης Λ. Ιωάννης  Κοινωνιολόγος, Δημοσιογράφος  ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ 
Χαριτάκης Κων.  Καθηγητής Πανεπιστημίου  ΣΚΕΝΔΕΡΜΠΕΗΣ 
Χαριτάντης Αναστάσιος  Καθηγητής Πανεπιστημίου  Μ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ 
Χάρτ Ευτύχιος  Καθηγητής Πανεπιστημίου  ΥΨΗΛΑΝΤΗΣ 
Χατζηπάνος Παναγιώτης  Νομικός, Υπουργός  ΣΚΕΝΔΕΡΜΠΕΗΣ 
Χοϊδάς Ρόκκος  Νομικός, Βουλευτής  ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ 
Χρηστοβασίλης Χρ.  Λόγιος, Ποιητής  ΔΩΔΩΝΗ 
Χριστόφορος  Πρίγκιψ Ελλάδος  ΗΣΙΟΔΟΣ 
Χρύσανθος (Φιλιππίδης Χαρίλαος)  Μητροπολίτης Τραπεζούντος, Αρχιεπ/πος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος  RENAISSANCE 
Χρυσάφης Ιωάννης  Καθηγητής Γυμναστικής  ΗΣΙΟΔΟΣ 
Ψαρρός Δημήτριος  Συνταγ/ρχης, Αρχηγός Αντιστασιακής Οργανώσεως 5/42  Μ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ 

Μολονότι ελλείπουν τα στοιχεία των επί μέρους Στοών, λόγω καταστροφής αρχείων, εν τούτοις η τεκτονική ιδιότητα των αναφερομένων προσωπικοτήτων, έχει επιβεβαιωθεί και τεκμηριωθεί από άλλα σχετικά έγγραφα.
Ολη η Γη ένας Ροδόκηπος, για να Ανθίσει η πλάση...

Rose

  • Administrator
  • *****
  • Μηνύματα: 6.445
  • Karma: 0
  • Στο όνομα της Μητέρας Φύσης!
    • Προφίλ
    • E-mail
Απ: Επιφανείς Τέκτονες
« Απάντηση #2 στις: Αύγουστος 30, 2010, 21:37:28 »
http://tektonismos.blogspot.com/2010/02/benjamin-franklin-1706-1790.html

Benjamin Franklin (1706-1790)

Αμερικάνος πολιτικός, διπλωμάτης κι επιστήμονας. Γεννήθηκε στη Βοστόνη στις 17 Ιανουαρίου του 1706. Ήταν το 15ο από τα 17 παιδιά του Josiah Franklin, σε μια φτωχή οικογένεια, όπου ο πατέρας ήταν μικροπαραγωγός σαπουνιών και κεριών.

Σε ηλικία 13 χρονών αρχίζει να εργάζεται σαν μαθητευόμενος στοιχειοθέτης στο τυπογραφείο του αδελφού του. Το 1723 αποχώρησε και πήγε στη Φιλαδέλφεια της Πενσυλβανίας, όπου και εγκαταστάθηκε μόνιμα δουλεύοντας πάλι σαν τυπογράφος. Ένα χρόνο μετά πήγε στο Λονδίνο για αγορά τυπογραφικών ειδών κι έμεινε εκεί δύο χρόνια για να τελειοποιηθεί στο επάγγελμα αυτό.

Επιστρέφοντας στη Φιλαδέλφεια, ίδρυσε δικό του τυπογραφείο συνεταιρικά με κάποιο φίλο του, συγχρόνως άρχισε να δημοσιογραφεί και πολύ σύντομα απέκτησε φήμη για τις πρακτικές και σωστές ιδέες του.

Αυτοδίδακτος, έμαθε γαλλικά, ιταλικά, ισπανικά και λατινικά και παράλληλα άρχισε να επιδίδεται σε διάφορες επιστημονικές μελέτες. Δείχνοντας ισχυρή οργανωτική και διοικητική ικανότητα, διορίσθηκε σαν διευθυντής των ταχυδρομείων της Πενσυλβανίας κι αργότερα οργάνωσε τις ταχυδρομικές υπηρεσίες όλων των αμερικάνικων αποικιών και διορίστηκε γενικός διευθυντής των ταχυδρομείων.

Το 1751 εκλέγεται βουλευτής στη βουλή της Πενσυλβανίας και το 1757 πηγαίνει στο Λονδίνο για διαπραγματεύσεις όπου μένει πέντε χρόνια, αποκτά φίλους και μεγάλη εκτίμηση για τις επιστημονικές του επιδόσεις, με αποτέλεσμα να αναγορευθεί επίτιμος διδάκτωρ του πανεπιστημίου της Οξφόρδης.

Κατά τον αγώνα για την ανεξαρτησία των αποικιών, γύρισε στην Αμερική και εργάστηκε ολόψυχα για την επιτυχία της. Εκλεγμένος αντιπρόσωπος της Πενσυλβανίας στην επαναστατική συνέλευση της Φιλαδέλφειας, ήταν ένας από τους πέντε αντιπροσώπους στους οποίους ανατέθηκε η σύνταξη της περίφημης προκήρυξης της ανεξαρτησίας του 1776. Το 1778 κατόρθωσε να συνάψει συμμαχία των αποικιών με τη Γαλλία κατά της Αγγλίας και στις 3 Σεπτεμβρίου του 1783, μαζί με τον Ιωάννη Άνταμς και τρεις άλλους απεσταλμένους, κατάφερε να υπογραφεί η τελική συνθήκη ειρήνης με τη Βρετανία. Το 1785 εξελέγη πρόεδρος της εκτελεστικής εξουσίας της Πενσυλβανίας και το 1787 μέλος της εθνοσυνέλευσης, η οποία συνέταξε και ψήφισε το συνταγματικό χάρτη των Ηνωμένων Πολιτειών. Σαν πρόεδρος της εταιρείας για την κατάργηση της δουλείας, συνηγόρησε και υπέγραψε υπέρ της απελευθέρωσης των μαύρων, δύο μήνες πριν το θάνατό του.

Πέθανε στις 17 Απριλίου του 1790, αφήνοντας πολλά συγγράμματα και άρθρα φιλολογικά, πολιτικά και κοινωνιολογικά. Στις επιστήμες άφησε σαν κύριο κατόρθωμά του την εφεύρεση του αλεξικέραυνου το 1753, μετά από έρευνες και πειράματα που ξεκίνησε το 1740. Το 1752 έγινε το περίφημο πείραμά του με το πέταγμα του χαρταετού σε μια μέρα με καταιγίδα και κεραυνούς.

Το 1744 ανακάλυψε μια στόφα που μείωνε τους ρύπους των καμινάδων καπνού, ο τύπος της οποίας χρησιμοποιείται ακόμη και σήμερα. Δικές του έρευνες εφαρμόστηκαν σε γυαλιά μυωπίας. Ανακάλυψε επίσης ένα τύπο Αρμόνικας για μουσική.

Στη διάλεξη με τίτλο «Ανοχή και Ανεξιθρησκεία στο Δυτικό κόσμο», που δόθηκε από τον καθηγητή του πανεπιστημίου Αθηνών κ. Σάββα Αγουρίδη, το 1998, με την ευκαιρία της 50ης επετείου από τη Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Ο.Η.Ε, βρίσκουμε το απόσπασμα:

”Σε ό,τι αφορά την Αμερικανική επανάσταση και τις διακηρύξεις της, αναφέρουμε απλώς στη συνάφεια αυτή το ιδεολογικό αμάλγαμα του Αγγλοσάξωνα και του οπαδού του ευρωπαϊκού, κατ’ ουσία του Γαλλικού, Θεϊσμού και του Διαφωτισμού, με την παράθεση κάποιων μεγάλων ονομάτων, που χάραξαν με την προσωπική τους σφραγίδα την Αμερικανική επανάσταση: Ο Βενιαμίν Φραγκλίνος ήταν μάλλον επισκοπελιανός αλλά με θεμελιώδη πίστη εκείνη του Θεϊστή, ο Thomas Paine ήταν Θεϊστής , ο Thomas Jefferson ήταν επισκοπελιανός αλλά στις πεποιθήσεις Θεϊστής. Το ίδιο περίπου και ο James Madison. Στο έργο του «Parable against Persecution» γράφει ο Benjamin Franklin τα εξής πολύ αληθή και πνευματώδη: «Όταν μια θρησκεία είναι καλή, νομίζω πως θα μπορεί να υποστηρίξει τον εαυτό της, όταν όμως δεν μπορεί να υποστηρίξει τον εαυτό της, κι ο Θεός δε δείχνει ενδιαφέρον για την υποστήριξή της, έτσι που οι ασχολούμενοι με αυτή αναγκάζονται να καλούν σε βοήθεια την κρατική εξουσία, αυτό, όπως εγώ το καταλαβαίνω, δείχνει πως πρόκειται για μια κακή θρησκεία».

Σύμφωνα με τον τέκτονα και ιστορικό του τεκτονισμού Μάνλυ Χωλ, όπως αναφέρει ο Ντέιβιντ Άικ στο βιβλίο του "Το Μυστικό Όλων των Εποχών", από τις 55 υπογραφές των εκπροσώπων που συνέταξαν το Αμερικανικό Σύνταγμα, στο συνέδριο που έγινε το καλοκαίρι του 1787 στη Φιλαδέλφεια, σχεδόν οι 50 ανήκαν σε γνωστούς μασόνους της εποχής, και μόνο μία σίγουρα δεν ανήκε σε μασόνο [3]. Ανάμεσα σε εκείνους που το υπογράφουν ξεχωρίζουν και οι γνωστοί μασόνοι Τζωρτζ Ουάσινγκτων, Τόμας Τζέφερσον, Βενιαμίν Φραγκλίνος, εκ των οποίων οι δύο πρώτοι διετέλεσαν και πρόεδροι των ΗΠΑ.

Στην αυτοβιογραφία του Φραγκλίνου, υπάρχει ένα απόσπασμα που λέει:

«… το φυλλάδιό μου με κάποιο τρόπο έπεσε στα χέρια ενός Lyon, ενός χειρουργού, συγγραφέα του βιβλίου «The Infallibility of Human Judgment» (Το αλάθητο της ανθρώπινης κριτικής), με αποτέλεσμα μια γνωριμία μεταξύ μας. Έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον προς εμένα και με καλούσε συχνά για συζήτηση πάνω σ΄ αυτά τα θέματα, και με πήγαινε στο Horns, μια μπυραρία στο Cheapside, και με σύστησε στο Δόκτορα Μάντβιλ, συγγραφέα του έργου «Ο μύθος των μελισσών», που είχε ένα κλαμπ εκεί, του οποίου ήταν η ψυχή με το να είναι η πιο περιπαικτική και διασκεδαστική συντροφιά. Οι Lyons, επίσης, με σύστησαν στο Δόκτορα Πέμπερτον, στο Batson’s καφέ, ο οποίος υποσχέθηκε ότι θα μου έδινε την ευκαιρία, κάποια στιγμή, να συναντήσω τον Σερ Ισαάκ Νεύτων, κάτι το οποίο επιθυμούσα πάρα πολύ. Αλλά αυτό δεν έγινε ποτέ.

Ο Β. Φραγκλίνος θεωρείται ένας από τους θεμελιωτές του Αμερικάνικου κράτους κι ένας από τους «πατέρες» του έθνους, στον οποίο οι επίσημες πηγές πάντα αναφέρονται με μεγάλο σεβασμό. Εκτός από τις εκτεταμένες μελέτες του πάνω στις επιστήμες και τα γράμματα, είναι πολύ πιθανόν να είχε σχέσεις με τον εσωτερισμό, μέσα από το ισχυρό και ταυτόχρονα μυστικό τότε κίνημα του Τεκτονισμού, που έβαλε τη σφραγίδα του στην έναρξη του Αμερικάνικου πολιτισμού, ενός πολιτισμού που, δυστυχώς, σήμερα τίθεται υπό αμφισβήτηση.
« Τελευταία τροποποίηση: Αύγουστος 30, 2010, 23:02:03 από Rose »
Ολη η Γη ένας Ροδόκηπος, για να Ανθίσει η πλάση...