Αποστολέας Θέμα: Ο αθάνατος Ταξιδιώτης  (Αναγνώστηκε 16414 φορές)

Frater Immortal

  • ΑΜΡΑ - Φίλος(Δ)
  • ***
  • Μηνύματα: 76
  • Karma: 0
    • ICQ Messenger - 419627972
    • MSN Messenger - spispil@in.gr
    • Yahoo Instant Messenger - spispil
    • Προφίλ
Απ: Ο αθάνατος Ταξιδιώτης
« Απάντηση #15 στις: Ιούνιος 10, 2007, 13:47:22 »
Διαλέγω από τη γνωστή λίστα των αποφθεγμάτων ένα που πιστεύω ταιριάζει απόλυτα στην πραγματική υπόσταση της αθανασίας:

Ο μόνος τρόπος για να παραμείνεις αθάνατος είναι να διαιωνίσεις τις σκέψεις και τις απόψεις σου, να τις δεις να ζουν μέσα στο μυαλό, τις σκέψεις και τις πράξεις κάποιων άλλων ανθρώπων. Τίποτε άλλο δεν μπορεί να παραμείνει αιώνιο. Τα υλικά αγαθά χάνονται και μαζί τους κι εσύ!
Μα και αυτά θα παραποιηθούν και θα αλλοιωθούν με το περασμα του χρόνου.

Μπορεί όμως και να βελτιωθούν! Ίσως εσύ αποτελέσεις αύριο-μεθαύριο μία πνευματική βάση πάνω στην οποία κάποιοι άλλοι θα στηριχτούν και θα βελτιωθούν. Όλα εξαρτώνται από τον άνθρωπο-φορέα πάνω στην πνευματική ποιότητα του οποίου θα καλλιεργηθεί η δική σου πνευματικότητα. Μπορεί όπως σωστά λες να εκφυλλιστεί, μπορεί όμως και να ανθίσει. Μέσα σε όλα αυτά όμως, ως προς την ανθρώπινη αθανασία, ας είμαστε και λίγο ρεαλιστές ::)

 Μια διεισδυτική ματιά στις θέσεις του πρωτοπόρου της ιατρικής του νου /σώματος Ντήπακ Τσόπρα. Η αθανασία είναι καθαρά ζήτημα αντίληψης. Με τη διαφορά ότι η αντίληψη πρέπει να είναι άχρονη. Για να συμβεί αυτό πρέπει να αλλάξουμε δραστικά τον τρόπο που σκεπτόμαστε, κι από το Εγώ να κινηθούμε στην απειροσύνη…Ο δρ. Τσόπρα είναι ένας από τους ολοένα και περισσότερους σήμερα γιατρούς που ασκούν την ιατρική νου / σώματος, δηλαδή αυτούς που ζητούν να θεραπεύσουν όχι μόνο το σώμα ενός ασθενή, αλλά και το νου και τα αισθήματά του…

Στο τελευταίο βιβλίο του Αγέραστο Σώμα, Άχρονος Νους: Η Κβαντική Εναλλακτική Λύση για το Γήρας (Ageless Body, Timeless Mind: The Quantum Alternative of Growing Old) o Tσόπρα θέτει για πρώτη φορά σε επιστημονική βάση το θέμα της αθανασίας, μεταφέροντας έτσι τις ιδέες του για υγεία και ζωτικότητα στο βασίλειο της μακροζωίας. Από το βιβλίο αυτό παραθέτω ορισμένα χαρακτηριστικά αποσπάσματα. Όταν αρχίσετε να νιώθετε τον χρόνο σαν αιωνιότητα, τότε, επειδή ο νους και το σώμα είναι αδιαχώριστα, το σώμα θα γίνει άφθαρτο, θα σταματήσει δηλαδή η διαδικασία της φθοράς, της γήρανσης. Γιατί όταν σταματάει ο χρόνος, σταματάει και το βιολογικό ρολόι…

Σήμερα ως είδος, βρισκόμαστε σε μια ενδιαφέρουσα φάση της εξέλιξής μας. Ο Τζόνας Σαλκ την ονομάζει ‘’ μεταβιολογική εξέλιξη’’ , δηλαδή μια φάση που είναι πέρα από τη βιολογία. Τι είναι η μεταβιολογική εξέλιξη; Είναι η εξέλιξη της συνείδησης. Αρχίζουμε να αντιλαμβανόμαστε ότι αντιλαμβανόμαστε. Κανένα άλλο είδος δεν έχει την ιδιότητα της επίγνωσης, αν και στην πραγματικότητα οι περισσότεροι άνθρωποι δεν την έχουν, παρά μόνο λίγοι υψηλά εξελιγμένοι. Πάντως πριν μπορέσουμε να αλλάξουμε το σώμα μας, πρέπει να το γνωρίσουμε. Θεωρητικά είμαστε το μόνο είδος που μπορεί να επηρεάσει συνειδητά τους μηχανισμούς γήρανσης.

Έχουμε φτάσει σ’ ένα στάδιο της εξέλιξής μας, όπου πρέπει να είμαστε αρκετά τολμηροί ώστε να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε τη σωματική μας αθανασία, πράγμα που σημαίνει ότι πρέπει να μπει στη λίστα των επιλογών μας. Χρειάζεται να δούμε το σώμα μας σαν μια συνεχιζόμενη φυσική διαδικασία την οποία μπορούμε να ελέγξουμε. Πρέπει να αλλάξουμε την ιδέα που έχουμε για το τι είναι γήρας. Αν γνωρίζω ότι το βιολογικό μου δυναμικό είναι 130 χρόνια, τότε δεν θεωρώ τον εαυτό μου μεσήλικα παρά μετά τα 65, και θεωρώ ότι τώρα βρίσκομαι στα πρώτα χρόνια της νιότης. Μια από τις σημαντικότερες αρχές της ιατρικής νου / σώματος είναι ότι οι προσδοκίες ότι θα είσαι γερός και δυνατός σε μεγάλη ηλικία, τότε θα είσαι…

Το να πιστεύουμε ότι τα γηρατειά είναι κάτι το αναπόφευκτο είναι ένας μύθος. Κανείς δεν πεθαίνει από γηρατειά. Οι άνθρωποι πεθαίνουν από τις ασθένειες που συνοδεύουν τα γηρατειά και τις οποίες μπορούν να αποφύγουν. Επίσης το να λέμε ότι το γήρας είναι αμετάκλητο είναι ένας άλλος μύθος… Στους ανθρώπους, υπάρχουν στοιχεία που δείχνουν ότι η άσκηση και ο διαλογισμός μπορούν να γυρίσουν προς τα πίσω τους δείκτες του βιολογικού ρολογιού-την πυκνότητα των οστών, τη δύναμη των μυών, την πίεση του αίματος, την αεροβική ικανότητα και άλλα… Το βιολογικό γήρας μπορεί να επηρεαστεί μόνο από αλλαγές στην διατροφή. Αν πάρει κανείς βότανα που έχουν μεγάλη περιεκτικότητα σε αντιοξειδωτικούς παράγοντες, θα δει σημάδια καθυστέρησης του γήρατος.

Το ίδιο θα συμβεί αν επηρεάσει το περιβάλλον του. Λέγεται ότι οι άνθρωποι μεγαλώνουν, γερνάνε και πεθαίνουν επειδή βλέπουν άλλους ανθρώπους να γερνάνε και να πεθαίνουν. Γινόμαστε ότι βλέπουμε. Το γήρας δεν είναι κάτι φυσιολογικό. Πώς ορίζετε εσείς το φυσιολογικό; Υπάρχουν άνθρωποι που είναι βιολογικά 40 χρονών και χρονολογικά 80. Υπάρχουν άλλοι άνθρωποι που είναι 20 χρονών και η βιολογία τους δείχνει ότι είναι 50 ή 60. Έτσι λοιπόν τι είναι φυσιολογικό; Αυτό που ονομάζουμε φυσιολογικό γήρας είναι η ψυχοπαθολογία του μέσου όρου. Δεν πρέπει όμως να συγχέουμε τον μέσο όρο με το φυσιολογικό γιατί υπάρχουν τόσες εξαιρέσεις…

Πρέπει να ελευθερωθούμε από την κοινωνική ύπνωση. Δεχόμαστε πολλά πράγματα χωρίς να αναρωτιόμαστε αν είναι σωστά. Βλέποντας τους ανθρώπους γύρω μας να γερνούν, πιστεύουμε ότι η φθορά είναι μία μοιραία ή μια φυσική διαδικασία. Αυτή όμως είναι ανθρώπινη επιλογή και όχι νόμος της φύσης. Αλλάζοντας τις επιλογές μας, μεταβάλλουμε και το αποτέλεσμα..

Μήπως έχουμε ξεχάσει ότι είμαστε αθάνατοι;

Το ερώτημα που θέτει ο Τσόπρα δεν είναι καθόλου ρητορικό. Οι γενιές καθώς διαδέχονται η μια την άλλη, μεταβιβάζουν ορισμένα κλισέ που γίνονται αποδεκτά χωρίς να εξεταστούν σε βάθος. Στην πραγματικότητα πρόκειται για μια πλύση εγκεφάλου, για μια στρέβλωση της φύσης, για έναν μοιραίο εφησυχασμό της συνείδησης που μας οδηγεί στο θάνατο. Ωστόσο, επαναπρογραμματίζοντας τον νου και αλλάζοντας την αντίληψη μας για τα γηρατειά, επηρεάζουμε αντιστρεπτικά το βιολογικό μας ρολόι..»

Επέμβαση - τροποποίηση, για χωρισμό και μόνον παραγράφων...
« Τελευταία τροποποίηση: Ιούνιος 11, 2007, 19:59:25 από Rose_777 »
Η ΑΓΑΠΗ ΕΙΝΑΙ Ο ΝΟΜΟΣ

Trithemius

  • L.V.X.
  • Μηνύματα: 1.225
  • Karma: 0
  • Enflame thyself in prayer... Invoke often...
    • Προφίλ
Απ: Ο αθάνατος Ταξιδιώτης
« Απάντηση #16 στις: Ιούνιος 10, 2007, 19:39:13 »
Το κείμενο που μας παρέθεσες είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον. Όμως!

Πρώτον, θα σε παρακαλούσα να γράφεις χωρίζοντας τα κείμενά σου σε παραγράφους. Έτσι, διευκολύνεις στην ανάγνωση τόσο εσένα, όσο κι εμάς που διαβάζουμε τα μηνύματά σου :)

Σχετικά με τις θέσεις που εκφράζονται στο κείμενο, ήθελα να σχολιάσω τα εξής:

1. Αναφέρει πως οι παράγοντες που μας οδηγούν στο γήρας και τελικά στον θάνατο είναι α) οι διάφορες ασθένειες και β) σε ψυχολογικά αίτια, καθώς το γήρας και ο θάνατος αποτελούν κατά τον συγγραφέα διάφορες "οπτικές" της ζωής. Θέλω όμως να ρωτήσω το εξής: Αν υποθέσουμε πως δέχομαι τα αίτια αυτά (το α και το β) για τον άνθρωπο. Μπορείς να μας πεις τι τελικά συμβαίνει σε κάθε άλλο πλάσμα της φύσης; Αναφέρομαι τόσο στή χλωρίδα, όσο και στην πανίδα. Υπάρχει κάτι στη φύση που δεν πεθαίνει; Φίλε μου από τη στιγμή που υπάρχει μία αρχή, υπάρχει κι ένα τέλος. Υπάρχει λοιπόν κάτι που μπόρεσε να ξεφύγει από αυτόν τον κοσμικό νόμο;

2. Ως θεμελιώδεις βάσεις και προϋποθέσεις της ανωτέρω θεωρίας, ορίζονται α) η κατάργηση της έννοιας του χρόνου (που ούτως ή άλλως αποτελεί "ψευδαίσθηση") και β) η καταστολή παραγόντων όπως οι ασθένειες που σταδιακά προκαλούν τον θάνατο των κυττάρων κι εν τέλει τον θάνατο του σώματος.

Εμένα προσωπικά, η συσχέτιση της ακύρωσης της έννοιας του χρόνου με τη μακροζωΐα δεν νε καλύπτει καθόλου. Πρόκειται για καθαρά "εγκεφαλική" προσέγγιση στο θέμα, που είτε τη δέχεσαι είτε όχι. Περισσότερο μου μοιάζει ρομαντική προσέγγιση στην έννοια της μακροζωίας.

Σχετικά με τη δεύτερη άποψη που αφορά στην καταστολή ενεργοποίησης παραγόντων γήρανσης όπως οι ασθένειες, αν και δεν είμαι ιατρός και από τα λίγα που έμαθα-θυμάμαι από τη σχολή μου, θέλω να πω τα εξής:

* Ο θάνατος των κυττάρων (απόπτωση), συμβαίνει εξ αιτίας δύο περιπτώσεων:
- Εξωτερικοί παράγοντες όπως οι "τραυματισμοί" προκαλούν τον θάνατο. Οι τραυματισμοί αυτοί μπορεί να είναι μηχανικοί, δηλαδή πραγματική μηχανική καταστροφή των κυττάρων. Μπορεί επίσης οι τραυματισμοί αυτοί να αναφέρονται σε είσοδο βλαβερών χημικών ουσιών στα κύτταρα. Αυτές οι αιτίες προκαλούν τον θάνατο των κυττάρων είτε μέσω της διόγνωσης αυτών, είτε μέσω της έκλυσης του κυτταρικού περιεχομένου έξω από αυτό.

- Ο θάνατος των κυττάρων προκαλείται από "αυτοκτονία" του κυττάρου. Δηλαδή κάποιοι παράγοντες που δεν είναι άμεσα εμφανείς, αναγκάζουν το κύτταρο να αυτοκτονήσει. Επίσης ας μην ξεχνάμε πως σε κάποιες περιπτώσεις, η απόπτωση είναι προγραμματισμένη μέσα στο DNA μας και είναι απαραίτητο να συμβεί, όπως για παράδειγμα κατά την εμβρυακή κατάσταση, στην καταστροφή της ενδιάμεσης μεμβράνης μεταξύ των δακτύλων ή στις γυναίκες, στην αποβολή του εσωτερικού υμένα του ενδομητρίου κατά την έναρξη της εμμήνου ρήσης. Επίσης, κατά τη δημιουργία των συνάψεων μεταξύ των νευρώνων του εγκεφάλου, η απόπτωση είναι απαραίτητη για την καταστροφή της περίσσειας κυττάρων που βρίσκονται ανάμεσα στους νευρώνες.

Φυσικά, εκτός από τις απαραίτητες και εκ γεννετής προγραμματισμένες περιπτώσεις απόπτωσης, υπάρχουν και περιπτώσεις που η απόπτωση συμβαίνει πάλι εκ γεννετής αλλά αυτή τη φορά πρόκειται για "εντολή αυτοκτονίας" που εγγράφεται εξ αρχής στο DNA του ανθρώπου. Δηλαδή, κάποια μέλη του ανθρωπίνου σώματος, έχουν προγραμματιστεί εκ γεννετής να εκδηλώσουν κάποια στιγμή καρκίνο και ο άνθρωπος να πεθάνει.

Επίσης, η κυτταρική αυτοκτονία μπορεί να επέλθει ως επίκτητη εκδήλωση. Δηλαδή να δοθεί αυτή η εντολή σε ένα μέχρι πρώτινος υγιές κύτταρο κατά τη διάρκεια της ζωής του. Επειδή δεν έχω εξειδικευμένες αλλά μόνον περριορισμένες γνώσεις πάνω στο θέμα, θέλω μόνο να πως ότι η απόφαση που παίρνει το κύτταρο για να συνεχίσει να ζει κανονικά ή για να πεθάνει με αυτοκτονία, έχουν να κάνουν με το ισοζύγιο θετικών-αρνητικών σημάτων που δείχνουν στο κύτταρο αν θα πρέπει να συνεχίσει να ζει ή αν θα πρέπει να πεθάνει.

Παραθέτωντας όλα αυτά, θέλω να καταλήξω στο ότι μπορεί μεν να μιλάμε για αθανασία του σώματος αλλά καλό είναι να δούμε και την άποψη (αλλά τελικά απόφαση) της φύσης για τα πλάσματά της. Βλέπουμε λοιπόν πως υπάρχουν πάρα πολλοί παράγοντες που μας οδηγούν στον θάνατο. Ο άνθρωπος πρέπει να περάσει από χιλιετίες ερευνών για να καταφέρει να ακυρώσει τις παραπάνω αιτίες που προκαλούν τον κυτταρικό θάνατο. Επίσης, ας μην ξεχνάμε και τις κοινωνικές-πολιτισμικές-οικονομικές προεκτάσεις του θέματος, καθώς φανταστείτε τι πρόκειται σταδιακά να συμβεί σε έναν τόσο μικρό πλανήτη όπου διαρκώς γεννιούνται κάθε λογής οργανισμοί αλλά κανείς δεν πεθαίνει...

Όλα αυτά πιστεύω αποδεικνύουν το γιατί είμαι αντίθετος της άποψης πως ο θάνατος είναι δική μας επιλογή κι όχι νόμος της φύσης. Επίσης, πάνω σ' αυτό, ας μην ξεχνάμε πως ο θάνατος υπήρχε και πριν από τον άνθρωπο επί της γης. Άλλωσε υπήρχε πάντοτε ως αναφαίρετος νόμος του σύμπαντος στα πλαίσια της γέννησης και δημιουργίας ουράνιων σωμάτων. Είναι νόμος η γέννηση, όπως νόμος είναι και ο θάνατος, γιατί ακριβώς οδηγεί σε μια νέα γέννηση.

Επίσης, πάνω στην έκφραση-θέση πως επαναπρογραμματίζοντας τον νου και αλλάζοντας την αντίληψη μας για τα γηρατειά, επηρεάζουμε αντιστρεπτικά το βιολογικό μας ρολόι, θέλω να πω ότι πρόκειται περισσότερο για ευχή, παρά για βάσιμη απόδειξη αιτίας της αθανασίας του σώματος. Για να μην συμπληρώσω πως κάτι τέτοιο, αν όντως είχε αποτέλεσμα, θα το επιτύγχαναν μόνον τα δυνατά μυαλά. Φίλε μου ένα παιδάκι που πεθαίνει από ασιτία και καθημερινά βλέπει γύρω του τον θάνατο, ΠΟΤΕ δεν πρόκειται να τον προσεγγίσει θεωρητικά-φιλοσοφικά-εγκεφαλικά...

Αλλά όλα αυτά είναι απλώς προσωπικές απόψεις ::)
...spes mea in mentem est...