Αποστολέας Θέμα: ΛΗΔΑ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ -«ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ»-ΑΙΣΧΥΛΕΙΑ 2009  (Αναγνώστηκε 1134 φορές)

etidorhpa

  • ...the end of earth
  • Μηνύματα: 566
  • Karma: 0
    • Προφίλ
ΛΗΔΑ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ -«ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ»-ΑΙΣΧΥΛΕΙΑ 2009
« στις: Σεπτέμβριος 27, 2009, 20:48:42 »




Εγκαίνια Τετάρτη 9/9/2009 - 20:30

Ανοιχτά καθημερινά και Σαββατοκύριακα 19:30 - 24:00

Είσοδος ελεύθερη

Παλαιό Ελαιουργείο - Παραλία Ελευσίνας




Φέτος, μια  σημαντική Ελληνίδα καλλιτέχνιδα, η Λήδα Παπακωνσταντίνου, παρεμβαίνει με σύγχρονα οπτικοακουστικά μέσα, video art και  κατασκευές σε μία έκταση 5.000 τ.μ στις ανενεργές βιομηχανικές εγκαταστάσεις του Παλαιού Ελαιουργείου δημιουργώντας μια μοναδική εγκατάσταση με τίτλο ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ , αναπαράγοντας τον αρχαίο μύθο της αρπαγής της κόρης και της καθόδου στον Άδη.

 

Υπο την αιγίδα του ΥΠ.ΠΟ

 

«Για πάντα» (“for ever”)

 

Το παλαιό ελαιουργείο ανάμεσα στη θάλασσα και τον αρχαιολογικό χώρο, είναι τόπος ονείρων.

Με φως, εικόνες και ήχους χτίζω μια εγκατάσταση.

5.000μ2 σπαρμένα μέσα στη νύχτα.

Ο επισκέπτης κινείται σε χώρους που άλλοτε τον καλούν, άλλοτε τον αποκλείουν.

Οδηγός του το φως και η μνήμη.

Σε αυτή την ήσυχη πορεία από το φως στην απουσία του και πίσω,

Η συνάντηση με τον αρχαίο μύθο επιχειρείται με νύξεις, αναφορές, δέος.

Βυθισμένο στον ύπνο του χρόνου, το εργοστάσιο μοιάζει να ονειρεύεται το έργο, γεννώντας σκόρπιες εικόνες, ήχους, χρώματα.

Άσπρο, μαύρο, κόκκινο, κίτρινο, μπλε, ψίθυροι, δάκρυα, χαμόγελα, φωνές,

Γεμίζουν τους ένδεκα τόπους που αποτελούν το έργο.

Προβολές ψηλά στα ταβάνια και χαμηλά στη γη. Σιωπή.

Το πρόσωπο μιας μεγάλης γυναίκας που κλαίει.

Το πρόσωπο μιας νεαρής γυναίκας που κλαίει.

Ένα πηγάδι.

Λουλούδια της άνοιξης – κίτρινα.

Πέλματα, παλάμες, το πάνω και το κάτω.

Ο κάθε χώρος είναι αυτοτελής, παράλληλα όμως συνεργάζεται με τους άλλους σε μια αφήγηση αποσπασματική.

Μέσα στη σκόνη του εργοστασίου και του χρόνου ανοίγω ένα καθαρό μονοπάτι για τους διαβάτες.

Τα μπάζα μένουν στη θέση τους οριοθετώντας την πορεία.

Από τα 25 σημεία – άλλα δωμάτια, άλλα αίθουσες – τα δύο είναι άβατα.

Ένα μονάχα είναι απρόσιτο. Ψηλά στον ορίζοντα μια ξύλινη παράγκα χύνεται στο κενό. Μέσα της κόκκινο φως.

Στην άκρη του έργου μέγας ήχος και η απουσία του φωτός.

Όσο κρατάει η νύχτα.

Στην Ελευσίνα.

Ο μύθος δεν εικονογραφείται αλλά λειτουργεί υπαινικτικά στους θεατές μέσω των στοιχείων του πυρήνα του (ήτοι το φως και η απουσία του, ο ήχος και απουσία του, το χρώμα και η απουσία του, ο χρόνος και η απουσία του, ο χώρος και η απουσία του, το βατό και το άβατο),   μέσω της εναλλαγής φωτός- σκιάς - σκότους και του παιχνιδίσματος ήχων-σιωπής, κατά μήκος μιας  κλιμακούμενης κυκλικής πορείας στις ανενεργές εγκαταστάσεις του εργοστασίου.


ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

H Λήδα Παπακωνσταντίνου γεννήθηκε στον Αμπελώνα Λάρισας, το 1945. Σπούδασε γραφικές τέχνες στη Σχολή Δοξιάδη, ζωγραφική στην ΑΣΚΤ (προκαταρκτικό) και Fine Arts στο Maidstone School of Arts, Kent University, Αγγλία. Tο 1989 εκπροσώπησε την Ελλάδα με γλυπτά της στην Biennale International de Sao Paolo. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα και στις Σπέτσες. Aπό τις ατομικές της έκθέσεις και δράσεις ξεχωρίζουν οι: «The Greek Performance», performance στο Bloomsbury Theatre, Λονδίνο το 1970, «Υγρό Δάσος», γλυπτική στο Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Ιλεάνα Τούντα το 1992, «Η Τοστιέρα του Genet», εγκατάσταση στο Σπίτι της Κύπρου το 1998, «Μέλη», γλυπτική, στο «Επίκεντρο» το 1999, «Past Revisited», μεικτή τεχνική στη Λόλα Νικολάου στη Θεσσαλονίκη το 2003, και «Aυτόπτης», μεικτή τεχνική & video στην γκαλερί a.antonopoulou, Αθήνα, το 2004. Έχει πάρει μέρος σε πολλές ομαδικές εκθέσεις.


+n-
through these fires.....