Αποστολέας Θέμα: περι ακασικων αρχειων...  (Αναγνώστηκε 27068 φορές)

sunxronis

  • Μηνύματα: 12
  • Karma: 0
    • Προφίλ
    • E-mail
Απ: περι ακασικων αρχειων...
« Απάντηση #15 στις: Απρίλιος 29, 2010, 15:37:19 »
Υπαρχει ενα κρυφο σημειο , πριν την Υπαρξη της Διεγερσης . 2 Σημεια δλδ . Ενα πριν την Υπαρξη, ενα πριν την Διεγερση & μια Συμφωνια . Ας ερθουμε στο τωρα ομως . Μπορεις να μου πεις με Σιγουρια τι θεωρεις σιγουρο ? Μπορεις & θυμασαι καταρχας ολη την Ζωη σου , ολες τις στιγμες σου, τα αισθηματα που εκφρασες , την καθε επιλογη που οδηγει, τι ειναι το ιδανικοτερο, & που στηριζεται η μνημη ?
Μπορεις να 'Ανοιξεις" τον Χωρο & να πας στην Στιγμη Της Γεννησης γιατι σε ελκει η Διεγερση της Υπαρξης ?
Μπορεις να τηρησεις την Συμφωνια ?
Θυμασαι τις προγημουνες ζωες σου ?
Νιωθεις τον Χωρο που ετειμαζεται να εκφραστει ?
Θα προστατεψεις, ή θα παρακαλουσες να μην ειχες ματια ουτε ακοη ?
Εισαι Δυναμη, ή εισαι περιορισμος ?

sunxronis

  • Μηνύματα: 12
  • Karma: 0
    • Προφίλ
    • E-mail
Απ: περι ακασικων αρχειων...
« Απάντηση #16 στις: Απρίλιος 29, 2010, 15:39:12 »
Γνωριζεις φιλε μου σε ποιο σημειο βρισκομαστε ?

Ορφέας

  • Διαχειριστής
  • ******
  • Μηνύματα: 1.716
  • Karma: 0
    • Προφίλ
Απ: περι ακασικων αρχειων...
« Απάντηση #17 στις: Απρίλιος 29, 2010, 18:58:58 »
Πριν από την Διέγερση, το "σημείο" Είναι Παντού. Μετά την Διέγερση αναδύεται από το Άπειρο Τίποτα η Ύπαρξη. Το Πριν και το Μετά Είναι Ένα μέσα στην Άπειρη θάλασσα του Κενού. Το μόνο σίγουρο στο Σύμπαν που ζούμε είναι η πιθανότητα. Ένα Σύμπαν όμως που κρατά όλες τις μνήμες στις οποίες ο καθένας μπορεί νάχει πρόσβαση και νάχει την ευχέρεια να παρατηρήσει ολόκληρη την πορεία του. Η στιγμή της γέννησης είναι ένα σημείο της πορείας της Ύπαρξης, όχι το πρώτο, γιαυτό και η διέγερση της Ύπαρξης σε καλεί να προχωρήσεις κι άλλο πίσω. Εκεί πίσω, πολύ πίσω θα ανακαλύψεις την δέσμευση, την ανάληψη της δέσμευσης, την Συμφωνία. Την Συμφωνία που είσαι ελεύθερος να τηρήσεις ή όχι σε κάθε ενσάρκωση. Κάθε ενσάρκωση είναι μια έκφραση του Χώρου ως φορέα της Ύπαρξης για την ανάληψη τήρησης της Συμφωνίας. Η τήρηση της Συμφωνίας είναι καθήκον να προστατέψεις. Η μη τήρηση είναι φυγή σε στρουθοκαμηλισμό. Η Ύπαρξη είναι ροή Δύναμης, ο Χώρος είναι Περιορισμός.

Βρισκόμαστε γαντζωμένοι από ένα σταθερό σημείο του βέλους που κινείται στην αιωνιότητα....
« Τελευταία τροποποίηση: Απρίλιος 29, 2010, 19:01:24 από Ορφέας »
....ΜΕΜΝΗΣΟ  ΑΠΙΣΤΕΙΝ....

sunxronis

  • Μηνύματα: 12
  • Karma: 0
    • Προφίλ
    • E-mail
Απ: περι ακασικων αρχειων...
« Απάντηση #18 στις: Απρίλιος 30, 2010, 17:14:04 »
 Ειμαστε οι Αντιπρωσοποι του, οι εκφραστες της Κινησης, οπου πραττουμε την πραξη του . Το μονο που εχει μεινει ειναι η Γεννηση του Θεληματος Του, η Ενωση των Κομματιων του ..
 Επειδη δεν θα τον ενωσει κανενας, γιατι Η διασπαση του ειμαστε εμεις, φροντισε να δωθει ανωμαλια στην Στιγμη οπου η κινηση ειναι σταθερη, αρμονικη & το τελος του κυκλου .
 Πραγματικος Παρατηρητης , σταθερος σε μια Πραγματικοτητα
 Σκοπος ειναι ,
οτι δεν θυμιζεται, δεν ενεργοποιειται, ανναγενιεται ..
οτι δεν ανναγενιεται, ξαναρχιζει ..
καποιος το ονομασε Χρονο ..
 Ολες οι πιθανες πιθανοτητες, τοσες, οσες χρειαζονται ωστε να μην υπαρχει τιποτα, αλλα και ολα να εμπερειεχονται μεσα του
Μενει ενας πυρηνας, ο οποιος τα δενει ολα και τα συγκρατει μεταξυ τους ( η πραγματικη λεπτομερεια) ...

Ορφέας

  • Διαχειριστής
  • ******
  • Μηνύματα: 1.716
  • Karma: 0
    • Προφίλ
Απ: περι ακασικων αρχειων...
« Απάντηση #19 στις: Απρίλιος 30, 2010, 17:47:21 »

Οι Σοφοί είπαν πως, πρώτα πρώτα είναι η Κίνηση της Ορμής που γεννά κάθε Δράση. Κι ότι τις δράσεις τις συνείχε ο Έρως, αλλά η Ορμή φάνταζε σαν Νείκος και οι γραμμικές Δράσεις είναι η Σύνθεση εσωτερικά, αλλά στα φαινόμενα κυριαρχεί η εικόνα του κελύφους και λησμονιέται η Αλήθεια του Πυρήνα. Γιαυτό και η Κίνηση αναδιπλώθηκε και γεννήθηκε η Ανάδραση από τον Εαυτό της. Τότε -πράγματι- δόθηκε η ανωμαλία στην Στιγμή με την πρωταρχική μορφή του αγήραντου Χρόνου και η καθαρή Κίνηση έγινε κυκλική και απέκτησε Παλμό και αιχμαλωτίστηκε στην Περιοδικότητα και εμφάνισε Επανάληψη.

Τότε γεννήθηκε η Αρχή και το Τέλος που είναι Ένα και το Τέλος έγινε Τέλος (=Σκοπός) και αναγεννιέται.... Και ότι δεν αναγεννιέται, Ξαναρχίζει....

....ΜΕΜΝΗΣΟ  ΑΠΙΣΤΕΙΝ....

Rose

  • Administrator
  • *****
  • Μηνύματα: 6.238
  • Karma: 0
  • Στο όνομα της Μητέρας Φύσης!
    • Προφίλ
    • E-mail
Απ: περι ακασικων αρχειων...
« Απάντηση #20 στις: Μάιος 01, 2010, 01:37:26 »
Μενει ενας πυρηνας, ο οποιος τα δενει ολα και τα συγκρατει μεταξυ τους ( η πραγματικη λεπτομερεια) ...

Αυτός ο Πυρήνας, είναι πάντοτε ιδεατός, και ποτέ απόλυτα υλοποιήσιμος.  Ας εμπνεόμαστε από ανώτερες ιδέες, και ας προσπαθούμε να τις εκφράσουμε στην καθημερινότητά μας.  Τέλεια δεν θα τις εκφράσουμε ποτέ, αλλά τουλάχιστον ας προσπαθήσουμε, γιατί έτσι ο κόσμος μας, και η ζωή εξελίσσεται.
« Τελευταία τροποποίηση: Μάιος 01, 2010, 01:42:02 από Rose »
Ολη η Γη ένας Ροδόκηπος, για να Ανθίσει η πλάση...

polo

  • Μηνύματα: 7
  • Karma: 0
    • Προφίλ
    • E-mail
Απ: περι ακασικων αρχειων...
« Απάντηση #21 στις: Φεβρουάριος 21, 2013, 11:28:39 »
θα μπορουσαμε να πουμε πως τα μυστηριακα ταγματα ειναι φορεις της ακασα??
...
Αν και νομίζω ότι τα διάφορα "μυστηριακα ταγματα" ομάδες κλπ είναι κάτοχη γνώσης πρόσβασης σε αυτό που λέμε συμβατικά "ακασικά" αρχεία, μου φαίνεται τελευταία ότι ο κάθε άνθρωπος είναι φορεάς της ακασα - με την έννοια ότι είνα κάτι που 'κουβαλάει' (φέρει-φορέας) αλλά σα να έχει μια τσάντα πολυ-κλειδωμένη. Τα διάφορα "μυστηριακα ταγματα" και λοιπά έχουν (ή λένε ότι έχουν) κλειδιά (μεθόδους) που ανοίγουν διάφορα τμήματα της τσάντας - μερικές φορές πάλι, ανακαλύπτουν άνθρωποι τέτοια κλειδιά από μόνοι τους.

Rose

  • Administrator
  • *****
  • Μηνύματα: 6.238
  • Karma: 0
  • Στο όνομα της Μητέρας Φύσης!
    • Προφίλ
    • E-mail
Απ: περι ακασικων αρχειων...
« Απάντηση #22 στις: Φεβρουάριος 21, 2013, 12:33:22 »
'Οταν υπάρχει οδηγός, ή δάσκαλος, μαθαίνεις πιο εύκολα, και προχωράς πιο γρήγορα... από το να ανακαλύψεις τον τροχό από την αρχή μόνος σου...
Γι' αυτό υπάρχουν και τα σχολεία, για να μην χρειαστεί να ανακαλύψουμε τα μαθηματικά από την αρχή...
Ολη η Γη ένας Ροδόκηπος, για να Ανθίσει η πλάση...