Αποστολέας Θέμα: Αρτζούνα!  (Αναγνώστηκε 3583 φορές)

Avaris

  • ΑΜΡΑ - Φίλος(Δ)
  • ***
  • Μηνύματα: 1.254
  • Karma: 0
    • Προφίλ
Αρτζούνα!
« στις: Μάιος 18, 2007, 11:24:44 »
"....η αγωνιζόμενη ψυχή σταματά - όπως έκανε ο Αρτζούνα στην Μεγάλη Μάχη της Μπαγκαβαντ - Γκιτά - στο μέσον, μεταξύ των δύο αντίθετων δυνάμεων (της Δυνάμεως της Προσωπικότητας και της Ενέργειας της Ψυχής) και διερωτάται:

1. Ποιό είναι το Ορθό? τούτο ή εκείνο?

2. Πως μπορώ να διακρίνω που βρίσκεται το καθήκον ή η ευθύνη μου?

3. Πως θα μπορούσα να βρω τον Δρόμο μου σ' αυτή την μπερδεμένη κατάσταση?

4. Πως μπορώ να ελέγχω τον Πολεμιστή, έτσι ώστε οι δύο όμιλοι των δυνάμεων που αγαπώ να μπορέσουν να συγχωνευθούν σε μια ενότητα?

5. Πως θα βγω απο το αδιέξοδο?

6. Γιατί πρέπει να βλάψω αυτό που αγαπώ και με το οποίο εξέφραζα τον εαυτό μου επι αιώνες?

7. Πως μπορώ να αποκτήσω Γνώση εκείνης της Νοητικής Φωτίσεως, η οποία θ' αποκαλύψει την "Μέση Οδό" μεταξύ των "Ζευγών των Αντιθέτων"?

8. Πως μπορώ να δω τον Θεό? ή αλλοιώς, την  Μορφή του Θεού?

    Πολλά τέτοια ερωτηματικά γεννιούνται στο νου του ζηλωτή. Φανερώνουν το δίλημμα, τη σύγχιση, μια συνειδητοποίηση της περιζώνουσας θυμαπάτης, ένα στάδιο πλάνης και μια κατάσταση αδυναμίας.

Ενάντια στο μαθητή μάχονται όλες οι δυνάμεις της ίδιας του της φύσεως, καθώς επίσης και οι δυνάμεις της ανθρωπότητας σαν σύνολο.....

Ο Μαθητής αισθάνεται αβοήθητος, αδρανής, αδύναμος και απελπισμένος. Δεν είναι δυνατόν να δει καμιά διέξοδο.

Παραμένει μόνο ένα ξεκάθαρο γεγονός και αυτό είναι το γεγονός της Ψυχής, της αθάνατης Ταυτότητας, του Πολεμιστή πίσω απο τη σκηνή, του Αρματηλάτη, του Κρίσνα, του εντός Χριστού.

("Θυμαπάτη, Α.Μπέιλι, εκδ. Κέδρος, σ. 113-114)

********************************************************************

Σχόλια?
Avaris
Veritas Vos Velirabit

Avaris

  • ΑΜΡΑ - Φίλος(Δ)
  • ***
  • Μηνύματα: 1.254
  • Karma: 0
    • Προφίλ
Απ: Αρτζούνα!
« Απάντηση #1 στις: Ιούνιος 25, 2007, 14:27:38 »
Παράθεση
author=Avaris link=topic=134.msg1015#msg1015 date=1179476684]

Ενάντια στο μαθητή μάχονται όλες οι δυνάμεις της ίδιας του της φύσεως, καθώς επίσης και οι δυνάμεις της ανθρωπότητας σαν σύνολο.....


Ω, πόσο εύκολα φουντώνει τότε η οργή και θεριεύει μέσα του ο Πολεμιστής Αρτζούνα, αυτός που θέλει πλέον απλώς να ξεθηκαρώσει την λεπίδα και ουρλιάζοντας με πολεμικό μένος, να την βάψει στο αίμα.....


Παράθεση
Ο Μαθητής αισθάνεται αβοήθητος, αδρανής, αδύναμος και απελπισμένος. Δεν είναι δυνατόν να δει καμιά διέξοδο.


Σαν το αγρίμι το "παγιδευμένο" και "τραυματισμένο" στην "γωνία".....

Το μόνο που θέλει τότε είναι απλώς να "επιτεθεί" και τίποτε άλλο.....

Μέσα στην αγωνία του είναι το μόνο που "διακρίνει"....και τίποτε άλλο...

Η μόνη μεγαλειώδης πράξη που μπορεί να δει μέσα σε αυτή την "ψυχοσυναισθηματική μέγγενη" που βιώνει, είναι το "πολεμικό αγκάλιασμα με το θάνατο"....

Κι όποιος επιζήσει.....


Αν αφεθεί αυτό το άτομο στην "Προσωπική του μοίρα", απλώς θα είναι μια ακόμη σημαντική τροφή στον Άρη τον Θεό του πολέμου....

Άλλη μια "πληγή" για την ανθρωπότητα....

Αλλά, απο την άλλη, πως πλησιάζεις ένα "πληγωμένο" και "στριμωγμένο" "αγρίμι" χωρίς να το ερεθίσεις?

Ή μήπως λες : "....δεν έχουμε δικαίωμα να παρεμβαίνουμε στην εσωτερική ανάπτυξη του άλλου...." και τον αφήνεις στην μοίρα του (ξεχνώντας πως υπ' αυτές τις συνθήκες, η μοίρα του είναι η Σφαγή του Κόσμου)....

Avaris
Veritas Vos Velirabit

Avaris

  • ΑΜΡΑ - Φίλος(Δ)
  • ***
  • Μηνύματα: 1.254
  • Karma: 0
    • Προφίλ
Re: Αρτζούνα!
« Απάντηση #2 στις: Ιούλιος 12, 2007, 19:51:35 »
Ο Αρτζούνα στάθηκε στη μέση του πεδίου μάχης σαστισμένος.

Τόσο απο την μία πλευρά του πεδίου όσο και απο την άλλη έβλεπε συγγενείς και φίλους.

Του ήταν δύσκολο να κατανοήσει πως θα έπρεπε να πολεμήσει εναντίον αδελφών και φίλων.

Μέχρι που συνειδητοποίησε πως δεν γινότανε αλλιώς.

Μπορούσε μόνον να καθυστερήσει την μάχη....

Όχι να την αποφύγει....

Κι έτσι, αναγκάστηκε να την δώσει....


Και απο την στιγμή που το συνειδητοποιεί αυτό ο (κάθε) Αρτζούνα, οφείλει να την δώσει την μάχη μια και καλή, σκληρά, αποφασιστικά και αμείλικτα....


Ωστε να μην επιβιώσει τίποτα απο την "σάπια κατάσταση"....και να μην χρειαστεί να ξαναασχοληθεί μαζί της στο μέλλον.....


Άλλωστε, αφού διαλογιστεί βαθιά επάνω σε αυτήν την "δισυπόστατη κατάσταση" θα διαπιστώσει πως μόνον φαινομενικά είναι "Αδελφοί" και "Φίλοι" οι "απέναντι".

Έτσι, ότι Νέο γεννηθεί απο αυτή την Πολεμική κατάσταση να είναι Υγιές και χωρίς ζιζάνια και ασθένειες....

« Τελευταία τροποποίηση: Ιούλιος 12, 2007, 20:03:30 από Avaris »
Avaris
Veritas Vos Velirabit