Εμφάνιση μηνυμάτων

Αυτό το τμήμα σας επιτρέπει να δείτε όλα τα μηνύματα που στάλθηκαν από αυτόν τον χρήστη. Σημειώστε ότι μπορείτε να δείτε μόνο μηνύματα που στάλθηκαν σε περιοχές που αυτήν την στιγμή έχετε πρόσβαση.


Μηνύματα - γαραντζώτης γιάννης

Σελίδες: [1] 2 3 ... 5
1
Άλλες σχολές / Απ: Νέα Ακρόπολη
« στις: Σεπτέμβριος 06, 2014, 00:37:17 »
Απ'οτι φαίνεται δεν θα έχουμε την χαρά να συζητήσουμε με τον Στέλιο, τι να γίνει,ένα πυροτέχνημα ήταν, αλλά χρήσιμο για όσο κράτησε , έδωσε μια ακόμα οπτική γωνία του θέματος.
Έγινε και η αφορμή για να ξαναρχίσουμε την συζήτηση για τους συνεχιστές της αρχαίας Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας.   Όλοι μας γνωρίζουμε πως το πολίτευμα της Ρώμης ήταν ταυτισμένο με τον θεσμό του Αυτοκράτορα.
Κατά τα χρόνια της αυτοκρατορικής εξουσίας, αν ψάξουμε πιο βαθιά, θα ανακαλύψουμε πως αυτό που έδινε την όλη δυναμική εκείνου του τρόπου διοίκησης, ήταν μια «διαρκής επανάσταση», η οποία και έβαζε όρια στην θεωρητικά απόλυτη δύναμη κάθε Αυτοκράτορα.
Για να κατανοήσουμε καλύτερα το θέμα, πρέπει να αντιληφθούμε πως στην αρχαία Ρώμη δεν υπήρχε ένας ξεκάθαρος τρόπος για την διαδοχή του αυτοκράτορα. Υπήρχε η αυτοκρατορική αυλή με τους αυλικούς της, ο στρατός και η σύγκλητος που με την δυναμική τους συγκρούονταν για να εκλέξουν τον καινούργιο αυτοκράτορα.
Δεν υπήρχε, δηλαδή, μια θεσμοθετημένη και προδιαγεγραμμένη διαδοχή και έτσι είχαμε πάρα πολλές ανατροπές οι οποίες από μόνες τους αποτελούσαν μια διαρκή επανάσταση.
Αυτό λοιπόν το κενό του νόμου στο θέμα της διαδοχής του αυτοκράτορα ήταν που δημιουργούσε και το δικαίωμα της επιλογής της στάσης των πολιτών για την εκλογή της διάδοχης κατάστασης και που από μόνο του , κατ αυτό τον τρόπο, δημιουργούσε μια  «επανάσταση», και αυτό επειδή έδινε σε όλους το δικαίωμα, εάν το θελήσουν και εάν βρεθούν στην κατάλληλη θέση, να γίνουν ρυθμιστές του επόμενου πολιτικού σχήματος εξουσίας.
Η δουλειά της Συγκλήτου στη Ρώμη ήταν κυρίως το να ελέγχει και να προωθεί στις κατάλληλες διοικητικές θέσεις τους αντίστοιχους αξιωματούχους.
Μέσα στην αποστολή της, λοιπόν, ήταν και το να επιλέξει και τον επόμενο αυτοκράτορα.
Ο νέος αυτοκράτορας, στη συνέχεια, θα πήγαινε στους στρατιώτες, όπου θα τον ανέβαζαν σε μια ασπίδα ώστε να μπορούν να τον δουν όλοι, πράγμα όμως που είχε και τον δικό του ιδιαίτερο συμβολισμό που δεν είναι άλλος παρά το ότι ο νέος αυτοκράτορας στήριζε την εξουσία του στην στρατιωτική εξουσία.
Στη συνέχεια, ο καινούργιος αυτοκράτορας πήγαινε στον λαό και εκεί επιβεβαιωνόταν η εκλογή του από την επευφημία των μελλοντικών υπηκόων του.
Μετά από όλα αυτά ο νέος αυτοκράτορας είχε όλη την νομιμοποίηση που απαιτούσε η άσκηση της εξουσίας του.
Πέρα από τους τρεις αυτούς συντελεστές της εκλογής υπήρχε πάντα και η προσωπική αυλή και η υπόλοιπη οικογένεια με την χήρα και τα πιθανά παιδιά του.
Ένας ακόμη παράγοντας που όσο περνάγανε τα χρόνια έπαιζε μεγαλύτερο ρόλο στην όλη διαδικασία ήταν και ο ρόλος του ιερατείου.
Μετά μάλιστα από τον 5ον αιώνα, στην  ανατολική Ρωμαϊκή αυτοκρατορία εισάγεται η εκκλησιαστική στέψη. Μετά την επευφημία από τον λαό ο αυτοκράτορας στέφεται από τον πατριάρχη.
Η επευφημία από τον λαό που απαιτείται για να είναι νόμιμη η εκλογή αποτελεί και το λεπτό σημείο για να αντιληφθούμε και το πώς ο λαός θα ρίξει κάποιον αυτοκράτορα.
'Όταν  ένας αυτοκράτορας δεν είναι αγαπητός στον λαό και στους αξιωματούχους και θέλουν να τον ανατρέψουν, τότε γίνονται κάποιες συγκεκριμένες κινήσεις. Για να είναι η ανατροπή νόμιμη , γίνονται τα εξής: Στην αρχή αρχίζει ο λαός να εκφράζει τη αγανάκτηση του με κάθε τρόπο εναντίον του. Αυτή η στάση του λαού φτάνει μέχρι τον στρατό, ο οποίος τότε μπορεί να ζητήσει την πτώση του αυτοκράτορα. Αυτή η θέση του στρατού, αν δεν εκφρασθεί με τα όπλα, πηγαίνει στη σύγκλητο η οποία και αποπέμπει τον αυτοκράτορα.
Αυτή είναι μια συνηθισμένη αποπομπή ενός αυτοκράτορα. Στην πράξη όμως, τα πράγματα μπορεί να είναι πολύ πιο σκληρά. Ίσως να τον σκοτώσει κάποιος  αλλά και πάλι, για να πετύχουν τη διαδοχή, πρέπει να έχουν προετοιμάσει καλά τις επόμενες,  κινήσεις τους ώστε να πάρει στον θρόνο αυτός που έχουν επιλέξει.
Επομένως, στην όλη διαδικασία, υπάρχει η δυνατότητα ύπαρξης βίας και επομένως (επανά)στασης.
Τι επιτυγχάνεται με τη στέψη; Με αυτήν εμφανίζεται ο αυτοκράτωρ, στα μάτια του λαού, ως ευλογημένος από τον Θεό και ότι δίνεται στον πιστό λαό «ελέω Θεού». Αυτό ίσχυε από την εποχή του Μεγάλου Κωνσταντίνου. Έτσι, για τον πιστό λαό, θεωρείτο πως ο Θεός έστελνε τον εκπρόσωπο του στη γη για να προστατεύει τους ανθρώπους και να τους βοηθάει στη ζωή τους, και αυτός ήταν ο αυτοκράτορας. Βέβαια ο αυτοκράτορας δεν ήταν «Θεός βασιλεύς», αλλά «ελέω Θεού βασιλεύς». Ο αυτοκράτορας, δηλαδή, για να  είναι αποδεκτός, έπρεπε να έχει την εύνοια του Θεού. Με τη στέψη του, επομένως, βελτιωνόταν σημαντικά η θέση του  στη συνείδηση των πολιτών και έτσι, ακόμα και αν υπήρχε καλύτερος διάδοχος, κανείς δεν σκεφτόταν να τον εκθρονίσει.
Η κληρονομικότητα, όπως είπαμε, δεν ίσχυε, αλλά αυτή  η σύνδεση του  με τον Θεό βοηθούσε υπέρ της, αφού αυτός ήταν «ελέω Θεού αυτοκράτορας» είναι λογικό τα μέλη της οικογένειας του, ή ακόμα και τα «πνευματικά» τέκνα του, να μετέχουν σ' αυτό το θείο χάρισμα κι επομένως να είναι πιο κοντά στη διαδοχή απ' ό,τι οποιοσδήποτε άλλος.
Αυτά τα λίγα για τον αυτοκρατορικό θεσμό στην Ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Ας έλθουμε τώρα στην τελευταία και πιο σύγχρονη αυτοκρατορία, αυτή της Νέας Ακρόπολης.
Ο ιδρυτής της, όπως μας πληροφορούν αυτοί που ξέρουν, υπέγραφε σαν «ελέω Θεού Αυτοκράτορας». Επίσης, ο ίδιος είχε φροντίσει , πολλά χρόνια πριν από τον θάνατό του, να ορίσει τον τρόπο της διαδοχής των αυτοκρατόρων της Νέας Ακρόπολης. Ποιος ήταν ο ρόλος των μελών – υπηκόων της πνευματικής αυτής αυτοκρατορίας?
Απολύτως κανένας.
Άλλοι αποφάσιζαν γι αυτούς και έτσι χάθηκε η ευκαιρία για μια «διαρκή επανάσταση» μέσα στους κόλπους αυτής της αυτοκρατορίας που, όπως θα μας διαβεβαιώσουν και πάλι αυτοί που ξέρουν ισχυρίζεται πως είναι συνεχιστής της αρχαίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας .
Έτσι, αν κοιτάξουμε από κάποια κλειδαρότρυπα, θα τους δούμε να χαιρετάνε μεταξύ τους με τον υποτιθέμενο Ρωμαϊκό χαιρετισμό, δηλ με το μπράτσο ψηλά και φωνάζοντας τη λέξη AVE!
Δυστυχώς όμως, γι αυτούς τους ανιστόρητους,  ο χαιρετισμός αυτός είναι καθαρά φασιστικός και δεν έχει σχέση με κανένα αρχαίο χαιρετισμό. Όσο γι αυτό όμως, δεν θα τους πείσουμε ακόμα και αν τους πείσουμε.
Το πρόβλημα βέβαια δεν είναι μόνο στον χαιρετισμό, γιατί όπως είδαμε πιο πάνω η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία προχώρησε στην ιστορία γιατί ήταν ένα μείγμα δημοκρατίας και αυτοκρατορικής εξουσίας που από μόνο του επιτελούσε μια διαρκή επανάσταση με μεγάλο κερδισμένο τον ρωμαϊκό λαό.
Στην Νέα Ακρόπολη, αντιθέτως, έχουμε έναν «ελέω Θεού Αυτοκράτορα» και αυτό γιατί όπως βόλευε την φασιστική ιδιοσυγκρασία του ιδρυτή της, Λιβράγκα που δεν πρέπει  να  ξεχνάμε πως ήταν και το αγαπημένο παιδί του αιμοσταγούς δικτάτορα Πινοτσέτ, με αυτόν τον τρόπο ισχυροποιούσε την εξουσία του στα μέλη – υπηκόους – θύματα της υποτιθέμενης αυτοκρατορίας του και γι αυτό, μιας και τον βόλευε, ξεχνούσε πως οι ελέω Θεού αυτοκράτορες ήταν μόνο στο χριστιανικό Βυζάντιο.
Κατά τα άλλα, όπως άφηνε να εννοηθεί, ήταν και η μετενσάρκωση του Ιουλιανού… ( ο οποίος, ποτέ δεν θα υποστήριζε μια τέτοια χαζομάρα)
Τρέλα καντάρια... κουβάλαγε ο δύστυχος, θύμα της δικής του προβληματικότητας.
 
 
 

2
Άλλες σχολές / Απ: Νέα Ακρόπολη
« στις: Αύγουστος 21, 2014, 19:02:56 »
Ορφέα γεια σου.
Έτσι είναι, όπως τα λες. Δεν γίνεται τίποτα αν ο άλλος από μόνος του δεν ξεπεράσει τα ψυχολογικά του προβλήματα, και να φύγει, όπως βλέπεις, μπορεί να συνεχίσει να νιώθει τύψεις που "έσπασε".
Το μήνυμά σου, πάντως, δεν σου το κρύβω, από μια μεριά με στενοχώρησε και αυτό επειδή περίμενα πως θα είχε την εντιμότητα να γραφτεί στο φόρουμ σας, πράγμα που όπως καταλαβαίνω δεν το έχει κάνει ακόμα, αλλιώς θα το ήξερες

3
Άλλες σχολές / Απ: Νέα Ακρόπολη
« στις: Αύγουστος 13, 2014, 21:24:54 »
Γεια σας και πάλι.
Αφορμή για να αρχίσω να ξαναγράφω στο θέμα, έγινε μια δημοσίευση σε ένα αντίστοιχο θέμα σε ένα άλλο φόρουμ.
http://www.esoterica.gr/forums/post.asp?method=ReplyQuote&REPLY_ID=564782&TOPIC_ID=11331&FORUM_ID=4&CAT_ID=2&Forum_Title=%C1%F0%FC%F8%E5%E9%F2%2C+%D0%F1%EF%F4%DC%F3%E5%E9%F2+%EA%2E%DC%2E&Topic_Title=%CD%DD%E1+%C1%EA%F1%FC%F0%EF%EB%E7%2E%2E%2E+%CD%EF%2E2&M=

Στο φόρουμ αυτό με έχουν διαγράψει από μέλος, για δικούς τους λόγους που πολύ πιθανά δεν είναι άλλοι παρά η σχέση τους με την οργάνωση της Νέας Ακρόπολης.
Σε αυτό το μήνυμα γράφει...

"Παλιέ μου συναγωνιστή Γιάννη
Είμαι ο Στέλιος απο το Ηράκλειο αν με θυμασαι.
Έμεινα και εγώ παρόμοιο χρονικό διάστημα στη ΝΑ με εσένα
Να σου θυμίσω οτι σου είχα εκφράσει τις ανησυχίες μου και τις επιφυλάξεις μου για τα κακώς κείμενα στην οργάνωση, ως απλό μέλος και φέρελπις τότε εγώ και ως αρχηγός εσύ.
Η απάντηση σου ήταν: -αν τα μέλη μας ήταν αξιόλογα, τότε δεν θα βρίσκονταν στη ΝΑ
Με προβλημάτισε πολύ η στάση σου και την μέτρησα πολύ στην αποχώρηση μου λίγα χρόνια αργότερα.
Να παρατηρησω ομως οτι παρολο ηξερες καλα που βρισκεσαι δεδομενου οτι Ησουν παντα στο τραπεζι των αποφασεων συνεχιζες να εισαι εκει και να στρατολογεις αχρηστους οπως μου τους κατονομασες.
Θα ηταν πιο φιλοσοφικο νομιζω και πιο αξιο και τιμιο αν ειχες τα κοτσια να παρεις το λογο σε καποια εθνικη συναντηση και να μας εκθεσεις τους λογους που σε εκαναν να εισαι απεναντι.
Ετσι ως αρχηγος του μεγαλυτερου παραρτηματος της χωρας θα προβληματιζες πολλους και θα τους εσωζες ισως απο την οργανωση που εσυ εχτισες
Δεν το έκανες
Θα μπορούσες ίσως να στείλεις κάποιες επιστολές στους συναγωνιστές σου και να τους προειδοποιησεις για όλα αυτά που λες στα κανάλια και τα φόρουμ
δεν το έκανες όμως
Απλά πιστεύω οτι δεν σου έφτανε ο τίτλος με τον οποίο ακόμα υπογράφεις
ήθελες να γίνεις χαλίφης στη θέση του χαλίφη
μάλλον κατάφερες να είσαι ο Isnogood της ιστορίας. ομως
Να σου θυμίσω ότι δεν είναι ευγενικό να χ@ζουμε εκεί που τρώμε
Μπορείς να διεκδικήσεις αλλού αξιώματα και τίτλους Επιμελητήρια Δήμους βουλευτιλικια ίσως
Για ιπποτισμούς που ορκιζόσουν και για άλλες τίμιες και ηρωικές στάσεις άστο καλύτερα
κάποιοι μπορεί να πασχίζουν γι αυτά τα ιδεώδη από τα οποία εμείς απομακρυνθηκαμε με τον ένα η τον άλλο τρόπο παρότι διατυμπανίζαμε διακαώς την παντοτινή μας αφοσίωση
Αιδώς
Περισσότερα σε πμ

στελιος"

Μη μπορώντας να του απαντήσω, λοιπόν, σε εκείνο το φίλα προσκείμενο με την Νέα ακρόπολη φόρουμ, επέλεξα να του απαντήσω εδώ, πράγμα που μπορεί να φανεί χρήσιμο για όλους μας εδώ μέσα, αφού μάλιστα σκοπεύω να του στείλω και πρόσκληση να γραφτεί σαν μέλος και να συνεχίσουμε , εδώ, την συζήτησή μας.


Στέλιο, γεια σου.
Κατ αρχήν εγώ σήμερα δεν θα διάλεγα τον τίτλο με τον οποίο με προσφωνείς, δηλ. "συναγωνιστή", αλλά τον όρο... "συμπάσχοντα" και αυτό επειδή αυτό ήταν πραγματικά αυτό που μας συνέδεε τότε. Ήμασταν όλοι μέσα στο ίδιο πρόβλημα, ασχέτως αν δεν το καταλαβαίναμε.
Ναι!, σίγουρα, τότε, μπορεί να πιστεύαμε πως ήμασταν όλοι "συναγωνιστές" στο πιο όμορφο και περιπετειώδες ταξίδι της ζωής μας, αλλά , σήμερα , μετά από ένα τέταρτο του αιώνα, δεν μας επιτρέπεται να βλέπουμε ακόμα τα πράγματα του τότε, λες και είμαστε ακόμα ανώριμοι έφηβοι και προβληματικές προσωπικότητες. Ας λέμε λοιπόν, τα πράγματα με το όνομά τους...
Συμπάσχαμε λοιπόν, συμπάσχαμε!!!
Ας πάμε όμως και παρα κάτω.
Μου λες, αν σε θυμάμαι, λυπάμαι αλλά όχι, δεν σε θυμάμαι. Πάντως σίγουρα ήσουν παλιό μου μέλος, αλλιώς δεν θα γνώριζες αυτά που λες πως σου έλεγα και τα οποία έτσι είναι και γι αυτό είναι πολύ χρήσιμη η παρουσίασή σου σήμερα, μετά από τόσα χρόνια, γιατί αναδεικνύει πως ακόμη και τότε που ήμουν αρχηγός, δεν πέταγα στα σύννεφα, αλλά έβλεπα την αληθινή διάσταση των πραγμάτων, την οποία μάλιστα, δεν δίσταζα να την παραδεχτώ και σε ένα νέο μέλος όπως ήσουν εσύ τότε.
Ναι!, από τότε είχα αρχίσει να συνειδητοποιώ αυτό που αργότερα αποκάλεσα..."επικίνδυνοι βλάκες", ευφυείς δηλ ανθρώπους που εξ αιτίας κάποιων ψυχολογικών τους προβλημάτων ακυρώνουν την ευφυΐα τους και λειτουργούν σαν βλάκες.
Μου λες πως..."θα ήταν πιο φιλοσοφικό και πιο τίμιο αν είχες τα κότσια να πάρεις τον λόγο σε κάποια εθνική συνάντηση και να μας εκθέσεις τους λόγους που σε έκαναν να είσαι απέναντι."
Μου φαίνεται πως είσαι στον κόσμο σου φίλε μου. Δεν ήμασταν σε ένα οποιοδήποτε δημοκρατικό σύλλογο, αλλά σε μια σκληροπυρηνική νεοφασιστική οργάνωση. Για τον λόγο αυτό ήταν που τρεις μήνες μετά από την αποχώρησή μου από την οργάνωση, έβγαλα το βιβλίο... "το ξεσκέπασμα της απάτης"που το είχα αφιερώσει στους μαθητές μου στην ΝΑ.
Μήπως δεν το έμαθες? ή μήπως δεν έμαθες για την μεγάλη μου ομιλία, λίγο αργότερα στην Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών.
Που ήσουν εσύ τότε? Γιατί δεν ήλθες να μου μιλήσεις?
Μου λες πως θα μπορούσα να στείλω επιστολές και να προειδοποιήσω. Καλά, ολόκληρο βιβλίο έγραψα, δεν σου έφτανε?
Δεν συζητάω και για το πως θα έβρισκα τις διευθύνσεις όλων των μελών καθώς επίσης και όλων όσων είχαν περάσει ή θα πήγαιναν στο μέλλον στην ΝΑ.συλλογισμός σου, δεν νομίζεις?
Λίγος ρεαλισμός δεν βλάπτει φίλε μου.
Μου λες επίσης πως, απλά πιστεύεις πως... "ήθελα να γίνω χαλίφης στη θέση του χαλίφη"
Σίγουρα δεν μπόρεσες να καταλάβεις τίποτα από τον τρόπο που λειτουργούσε η ΝΑ.
Κανείς δεν κατακτά καμιά θέση εξουσίας μέσα στη ΝΑ. Όλοι διορισμένοι υπάλληλοι είναι. από τον πρώτο μέχρι τον τελευταίο.
Στο μόνο που θα συμφωνήσω μαζί σου, είναι πως θα πρέπει να αφήσω τους ιπποτισμούς και τις άλλες ηρωικές πράξεις και γι αυτό και τις έχω αποκηρύξει δημόσια όπως πολύ εύκολα μπορείς να διαπιστώσεις μέσα από τα διάφορα φόρουμ.
Όσο τώρα, για το ότι θα έπρεπε να αισθανθώ " αιδώ", νομίζω πως αυτό το συναίσθημα είναι αυτό που ταιριάζει σε σένα, μιας και μου επιτίθεσαι μέσα από ένα φόρουμ που με έχουν διαγράψει και έτσι βρίσκεσαι στο απυρόβλητο, αφού δεν μπορώ να σου ανταπαντήσω.
Αιδώς!!!...



4
Άλλες σχολές / Απ: Νέα Ακρόπολη
« στις: Μάρτιος 30, 2014, 18:12:27 »
Γεια σας. Δεν συμφωνώ με την διαγραφή μελών , εκτός αν κάποιος τρολάρει και δεν μπορεί να γίνει αλλιώς. Πάντως, δεν είναι αυτός ο λόγος που δεν γράφω στο θέμα, αλλά το ότι είμαι υποψήφιος για Δημοτικός σύμβουλος και έτσι δεν θα έχω ελεύθερο χρόνο ως το τέλος Μαίου. Τα ξαναλέμε...

5
Άλλες σχολές / Απ: Νέα Ακρόπολη
« στις: Φεβρουάριος 26, 2014, 17:17:26 »
Τελικά, αν κάποιος δεν θέλει να είναι ιδιώτης, με την αρχαιοελληνική σημασία του όρου, κάτι θα βρει να κάνει.

Εδώ http://news.google.gr/news/url?sr=1&sa=t&ct2=el_gr%2F0_4_g_0_0_t&gid=MPG&bvm=section&usg=AFQjCNFSSDYVhDCyfUkNJUjhrPNoROW07w&did=-4521535818446445167&cid=43982699924633&ei=cgQOU_iePMjg1Qas7QE&rt=HOMEPAGE&vm=STANDARD&authuser=0&url=http%3A%2F%2Fwww.skai.gr%2Fnews%2Fpolitics%2Farticle%2F252845%2Fpolitiko-forea-me-to-onoma-to-potami-idruei-o-stauros-theodorakis-%2F
υπάρχει μια καλή πρόταση.
Να ο Μπροστάρης που ψάχναμε, τι λες Rose, θα τον ακολουθήσουμε?

6
Άλλες σχολές / Απ: Νέα Ακρόπολη
« στις: Φεβρουάριος 26, 2014, 17:04:45 »


Τις τελευταίες μέρες, βάλλονται κατά των Μη Κερδοσκοπικών, καλώς ναι μεν, γιατί έχουν γίνει μεγάλα φαγοπότια, μόνο εντελώς τυχαία, δεν μίλησε κανείς, ότι η μεγαλύτερη απάτη ΜΚΟ, είναι η Ορθόδοξη Εκκλησία του Ανύπαρκτου Ιησού. Αρα και πάλι, η Μεγαλύτερη Εξαπάτηση και Φαγοπότι όλων των εποχών, καλύπτεται... [/color]

Λάθος!!! Η εκκλησία της Ελλάδας δεν είναι ΜΚΟ, είναι Ν.Π.Δ.Δ.

7
Άλλες σχολές / Απ: Νέα Ακρόπολη
« στις: Φεβρουάριος 26, 2014, 06:57:47 »
Τελικά Κράχτη, απ ότι φαίνεται για να μην είναι ιδιώτης κάποιος, με την αρχαιοελληνική σημασία του όρου, θα πρέπει να μπει σε μια ΜΚΟ.
Αυτή μόνο την λύση, απ ότι φαίνεται, μπορεί να δεχτεί  η γνήσια αυθεντική εσωτερική παράδοση.
Το πρόβλημα όμως της εξουσίας, θέλει δεν θέλει, θα αναγκαστεί να το αντιμετωπίσει κάποια στιγμή και επειδή, το βέβαιο είναι πως δεν θα βρει λύση, τότε θα χρειαστεί μια άλλη ΜΚΟ για να προσπαθήσει να δώσει λύση. Επομένως, κατ αυτόν τον τρόπο, απλά μεταθέτουμε το πρόβλημα της εξουσίας στο απώτερο μέλλον.
Είναι δηλαδή, σαν να αυνανιζόμαστε και μετά να έχουμε και την απορία του γιατί δεν κάνουμε παιδιά ή να κάνουμε διάδρομο στο σπίτι μας και μετά να έχουμε την απορία γιατί δεν απομακρυνθήκαμε από αυτό.
 

8
Άλλες σχολές / Απ: Νέα Ακρόπολη
« στις: Φεβρουάριος 25, 2014, 23:27:04 »
Το πρόβλημα δεν είναι το πως θα αλλάξουμε τα πράγματα, αλλά το πως δεν θα αλλάξουμε εμείς από αυτό που είμαστε....

Εμείς είμαστε το μέσον και εμείς είμαστε αυτοί που αξίζουν.
Δεν είμαστε το εργαλείο, αλλά η ουσία...

Αν το δεις από αυτή την οπτική γωνία, τότε θα γίνει αντιληπτό πως αλού είναι το πρόβλημα...

9
Άλλες σχολές / Απ: Νέα Ακρόπολη
« στις: Φεβρουάριος 25, 2014, 20:43:12 »
             Ax! αγαπητή Rose, πόσο φαίνεται πως είσαι απόλυτα επηρεασμένη από το αυθεντικό ροδοσταυρικό πνεύμα
 και φαντάζεσαι Αρχηγούς μπροστάρηδες , ιππότες πολεμιστές που γκρεμίζουν κάστρα και σώζουν τους αδύνατους, πολιορκητικούς κριούς να σπάζουν   καστρόπορτες και τόσους άλλους μεγαλοηρωισμούς…

Έτσι ήμουν και εγώ κάποτε…

Όταν μάλιστα έφυγα από την Νέα Ακρόπολη και άρχισα να γράφω το βιβλίο μου, μπροστά – μπροστά, μεταξύ άλλων, έγραφα…
"ένας αληθινός αρχηγός βροντά, κτυπά, ανοίγει δρόμους και αν δεν βρει αυτό που ζητά , μένει μόνος με την δίψα του τέλειου".

Σήμερα, μετά από πάνω από 20 χρόνια, μπορώ να σου ομολογήσω πως όλα τα πιο πάνω δεν είναι τίποτα άλλο παρά μεγαλόστομες μπούρδες.

Η ζωή, στις σύγχρονες δημοκρατίες είναι απόλυτα βέβαιο πως είναι πολύ πιο όμορφη, πολύ πιο δίκαιη και πολύ πιο πολιτισμένη ακόμα και από τις πιο λαμπρές στιγμές της "μεγαλοσύνης" με την κυριαρχία των λαμπρών ιπποτών.

Ακόμα και για αυτή την συνευθύνη που μιλάς, ακόμα και με αυτή δεν θα συμφωνήσω. Οι ευθύνες δεν είναι συλλογικές αλλά ατομικές και έτσι δεν μπορούμε να μιλάμε για συνευθύνη αλλά μόνο για προσωπική ευθύνη του καθενός από εμάς. Όσο και αν δεν μπορείς να καταλάβεις κάτι τέτοιο, λυπάμαι, αλλά έτσι είναι.

Τελειώνοντας, θέλω να σου επαναλάβω πως δεν υπάρχει καμιά αναγκαιότητα για να ακολουθήσουμε κάποιους μπροστάρηδες – μεσσίες.
 Στις δημοκρατίες μας, θέλοντας να σε ενημερώσω, σου λέω πως, πέρα από την κυβέρνηση, υπάρχουν οι εκλεγμένοι βουλευτές, οι δικαστές που αποτελούν την δικαστική εξουσία, οι δημοσιογράφοι για να προβάλουν την δημόσια κριτική, οι νομαρχιακοί σύμβουλοι, οι δημοτικοί και διαμερισματικοί σύμβουλοι, οι ανεξάρτητες αρχές, το ελεγκτικό συνέδριο, τα επιμελητήρια και τόσα άλλα θεσμικά όργανα που μόνο σκοπό έχουν την πρόοδο και την ευμάρεια του πολιτισμού μας.
Ο κάθε ένας από εμάς, μπορεί να συμμετέχει ανάλογα με τις δυνάμεις του  kαι να εκλέγει όλους αυτούς που θεωρεί πλέον κατάλληλους.
 Εάν τώρα δεν το κάνουμε εμείς έτσι και δεν είναι οι πλέον άξιοι στις διάφορες θέσεις, ο καθένας ας αναλογιστεί τις ευθύνες του.
Συλλογική ευθύνη πάντως, δεν υπάρχει.



10
Άλλες σχολές / Απ: Νέα Ακρόπολη
« στις: Φεβρουάριος 23, 2014, 20:09:50 »
http://news.google.gr/news/url?sr=1&ct2=el_gr%2F2_0_s_3_1_a&sa=t&usg=AFQjCNGGqOIL6Xk9kmOMIxRa3H283lJTeg&cid=43982695194177&url=http%3A%2F%2Favriani.makedonias.gr%2F%25CE%25AD%25CF%2581%25CE%25B3%25CE%25BF-%25CF%2580%25CE%25BF%25CE%25BB%25CE%25B9%25CF%2584%25CF%258E%25CE%25BD-%25CE%25B7-%25CE%25BC%25CE%25B7%25CF%2584%25CE%25AD%25CF%2581%25CE%25B1-%25CF%2584%25CF%2589%25CE%25BD-%25CE%25BC%25CE%25BA%25CE%25BF-%25CE%25BC%25CE%25B5-%25CF%2585%25CF%2580%25CE%25BF%25CE%25B3%25CF%2581&ei=hTQKU_jGBcjg1Qas7QE&rt=HOMEPAGE&vm=STANDARD&bvm=section&did=-3509985715510592890&sid=el_gr-n&ssid=n

4.500 MKO που δρουν στην Ελλάδα, είχε καταγράψει η "μητέρα" όλων των ΜΚΟ.

Με τόσες χιλιάδες ΜΚΟ στην Ελλάδα, είναι απορίας άξιο πως βρισκόμαστε σε αυτά τα χάλια.

Εδώ, αγαπητέ Ορφέα, απ ότι φαίνεται, δεν έχουμε την εκμετάλλευση του εθελοντισμού από κάποιους απατεώνες, δεν αποτελούν δηλαδή την εξαίρεση αλλά τον κανόνα, Η εξαίρεση, απ ότι φαίνεται, ίσως να είναι οι κάποιες λίγες, αν υπάρχουν, που κάνουν αγνά την εθελοντική προσφορά τους.
Γνωρίζεις, άραγε, κάποια τέτοια?

11
Άλλες σχολές / Απ: Νέα Ακρόπολη
« στις: Φεβρουάριος 22, 2014, 19:12:34 »
Σχετικά τώρα με τον εθελοντισμό, έχει ξεκινήσει μια ενδιαφέρουσα συζήτηση στις 18-2-2014 στην επιτροπή μορφωτικών υποθέσεων της Βουλής για να αποσαφηνιστεί το τι ακριβώς είναι ένας εθελοντής και ποια μπορεί να είναι τα αντικείμενα δραστηριοποίησής του.

Ακούστηκαν πολλές ενδιαφέρουσες απόψεις. Θα μείνω σε μια από αυτές… "δεν μπορεί να νοηθεί εθελοντής, κάποιος που προσφέρει πάνω από 20 ώρες εργασία τον μήνα", αυτός θεωρείτε πως προσφέρει μόνιμη εργασία και πως πρέπει να πληρώνεται.

Από μια ομιλήτρια αναφέρθηκε και ο όρος Δεθελοντής.
Έψαξα στο διαδίκτυο και σας μεταφέρω από τον αντιεξουσιαστικό χώρο  το Μανιφέστο του παγκόσμιου Δεθελοντισμού που κυκλοφόρησε την εποχή των ολυμπιακών αγώνων στην Αθήνα το 2004

Παγκόσμιο κίνημα Δεθελοντισμού

  •Το παγκόσμιο κίνημα του Δεθελοντισμού εμπνέεται από τις πανανθρώπινες αξίες των θερινών διακοπών και της αμειβόμενης εργασίας. Τζάμπα, αυγουστιάτικα δεν δουλεύει.

•Ο δεθελοντής δεν ρωτήθηκε αν θέλει να έρθουν οι ολυμπιακοί στην Αθήνα. Οι ολυμπιακοί που είναι στον Πειραιά του φαίνονται ήδη πάρα πολλοί.

•Ο δεθελοντής έχει παρατηρήσει ότι καμία χώρα των δέκα εκατομμυρίων κατοίκων δεν έχει διεκδικήσει ποτέ μια τόσο μεγάλη διοργάνωση. Αβίαστα έρχεται στο μυαλό του ότι οι Ολλανδοί, οι Βέλγοι οι Σκανδιναβοί είναι μαλάκες και μεις εδώ οι έξυπνοι. Η ολυμπιάδα για τον δεθελοντή, δεν είναι η νέα Μεγάλη ιδέα. Είναι η μεγάλη ιδέα που έχουμε για τον εαυτό μας

•Ο δεθελοντής γνωρίζει oτι στους Ολυμπιακούς χρειάζονται δυόμισι εθελοντές ανά αθλητή και προειδοποιεί ότι κάποιοι εθελοντές μπορεί να βρεθούν κομμένοι στη μέση

•Ο δεθελοντής γνωρίζει ότι για κάθε Εθελοντή που κρατάει τα καλαθιά με τις φόρμες των αθλητών στο στίβο αντιστοιχούν δέκα εθελοντές παρκαδόροι στις εγκαταστάσεις του μοντέρνου τρίαθλου. Επίσης δεν συγχέει τους εθελοντές με τους κριτές οι οποίοι επίσης τριγυρνάνε στους αθλητικούς χώρους αλλά κάνουν πιο κυριλέ δουλειές.

•Ο δεθελοντής συμμετέχει στην ολυμπιακή προετοιμασία κάθε μέρα οδηγώντας ανάποδα σε μονόδρομους, υπερπηδώντας χαντάκια, αποφεύγοντας φορτηγά και μπουλντόζες χωρίς αναβολικά και χωρίς να ανταμείβεται με τον βαθμό του υπολοχαγού.

•Ο δεθελοντής δεν βλέπει το λόγο για τον οποίο πρέπει να δαπανήσουμε τέσσερις ετήσιους προϋπολογισμούς της Μέσης Εκπαίδευσης για την ασφάλεια 20 ημερών αγώνων, πολλώ μάλλον, που για να αποσβεστεί το ποσόν πρέπει να παρακολουθούνται και να δέρνονται συστηματικά οι πολίτες της χώρας για τα επόμενα 78 χρόνια.

•Ο δεθελοντής έχει προσέξει ότι έχουν εξαφανιστεί τα αδέσποτα από την Αθήνα.
Στην πιο αισιόδοξη περίπτωση, έχουνε πάει εθελοντές. Το ίδιο ισχύει και με τα δέντρα για τα οποία έχουν παραγγελθεί εθελοντές σε φυτώρια της Ισπανίας.

•Ο δεθελοντής γνωρίζει ότι η αφιλοκερδής ενίσχυση μιας κερδοσκοπικής επιχείρησης δικαιολογείται μόνον αν είναι δουλειά του μπατζανάκη του και πρόκειται να ανταμειφθεί με πλουσιοπάροχο γεύμα και αιώνια υποχρέωση.

•Ο δεθελοντής γνωρίζει ότι αυτό που του ζητάνε να κάνει τζάμπα κάποιος άλλος το πληρώνεται ως οφσορ εταιρία συμβούλων που είχε την ιδέα.

•Ο δεθελοντής δεν δελεάζεται με συλλεκτικές καρφίτσες, τιμητικά διπλώματα ούτε με παντούφλες με τον Φοίβο και την Αθηνά. Άμα είναι να του νομιμοποιήσουνε το αυθαίρετο ή να του βάλουνε το παιδί στο Δημόσιο το συζητάει. Αλλά και πάλι γνωρίζει ότι γι αυτές τις δουλειές υπάρχουνε οι εκλογές

•Ο δεθελοντής δεν ανησυχεί για την επιτυχή έκβαση των αγώνων.
Την εγγυάται η παρουσία στις τάξεις των εθελοντών τον συνόλου των γνωστών προσωπικοτήτων της πολιτικής, κοινωνικής και καλλιτεχνικής ζωής.

•Ο δεθελοντής έχει ήδη βγάλει εισιτήρια για τους Ολυμπιακούς. Κατάστρωμα για Ικαρία.
 

12
Άλλες σχολές / Απ: Νέα Ακρόπολη
« στις: Φεβρουάριος 22, 2014, 18:42:15 »
Νάσαι καλά, βρε Κράχτη.
Το πνίγουν το κουνέλι, το γνώριζα.
Ομοίως…


>τη μαδάει τη μαργαρίτα
>τη ματσακονιάζει τη βάρκα
>τη σουρώνει την ψαρόσουπα
>τη χαλαρώνει τη βαλβίδα
>την ανοίγει την πίσω πόρτα

>την κουνάει την αχλαδιά
>την κουνάει την καμπάνα
>την γυρνάει την μπετονιέρα
>την κυνηγάει την πέρδικα
>την ξεφλουδίζει τη μπανάνα
>την τινάζει την βερικοκιά

>τις μαζεύει τις ελιές
>το γρασάρει το ρουλεμάν
>το γυαλίζει το φυνιστρίνι
>το βάζει το πλοίο στο λιμάνι
>το ευλογάει το γένι
>το ζυμώνει το μπιφτέκι

>το καβουρδίζει το φυστίκι
>το κανελώνει το ριζόγαλο
>το καταπίνει το κουκούτσι
>το κρεμώνει το γαλακτομπούρεκο
>το μαζεύει το λάστιχο
>το μελώνει το παστέλι

>το πάει το γράμμα
>το πιπιλίζει το καλαμάκι
>το σηκώνει το σακάκι
>το στρώνει το σεντόνι
>το σφίγγει το μπουλόνι
>το σφουγγαρίζει το κατάστρωμα

>το τρίβει το πιπέρι
>το φυσάει το αχνιστό
>το ψέλνει το ευαγγέλιο
>τον απλώνει τον τραχανά
>τον πασπαλίζει τον κουραμπιέ
>τον στρίβει τον ντολμά
>τον τσουρουφλίζει τον αστακό
>τον φτύνει τον ταραμά

>το τινάζει το χαλί
>το τραβάει το καζανάκι
>το παρκάρει το μηχανάκι
>το φτύνει το κουκούτσι
>το τυπώνει τη σελίδα

Τα γνώριζα.
Αλλά, "το καίγανε το κάρμα", δεν το ήξερα.
Στη Νέα Ακρόπολη το άκουσες (μιας και έφυγες μετά από μένα) ή κυκλοφορεί και αλλού?


13
Άλλες σχολές / Απ: Νέα Ακρόπολη
« στις: Φεβρουάριος 21, 2014, 23:55:43 »
http://www.protothema.gr/greece/article/354847/thessaloniki-nea-apati-upsous-24-ekat-euro-me-mko-ethelodon-purosveston/

http://news.google.com/news/url?sr=1&ct2=el_gr%2F7_0_s_3_1_a&sa=t&usg=AFQjCNECnPImN4qovi8qYVjoQmp8xbOycQ&cid=43982689903882&url=http%3A%2F%2Fwww.protothema.gr%2Fpolitics%2Farticle%2F354886%2Fdendias-korufi-tou-pagovounou-i-upothesi-me-ti-mko%2F&ei=4OYEU6D-CsPA1ga0Rg&sig2=nrGT9lzPwlUOnaG4Pht7UA&rt=HOMEPAGE&vm=STANDARD&bvm=section&did=-293311670381910875&sid=el_gr-p&ssid=p

Κάτι λέγαμε, λίγο πιο πάνω για τις εθελοντικές οργανώσεις, αν θυμάμε καλά...

Αρκεί βέβαια η εκμετάλλευση του εθελοντισμού από κάποιους απατεώνες να μην είναι η δικαιολογία για να παραμένουμε "ιδιώτες"!!!!

Ελπίζω, φίλε Ορφέα, να καταλαβαίνεις πως, βρισκόμαστε στον 21 ο αιώνα και όχι πριν από 2500 χρόνια.   
 

Η λέξη "ιδιώτης" της Ελληνικής γλώσσας είχε πολλές και ιδιαίτερες σημασίες, διαχρονικά.
 Η σημερινή  σημασία της είναι αυτή που έχει κάποιος που δεν ασκεί δημόσιο λειτούργημα ή δεν είναι δημόσιος ή κρατικός υπάλληλος.

Στην αρχαία Ελλάδα σήμαινε αυτόν που ζει απομονωμένος και δεν ενδιαφέρεται για τα κοινά, άρα κατ΄επέκταση και τον αμόρφωτο.

Μπορεί, ίσως, φίλε μου, να νοσταλγείς την υποτιθέμενη τελειότητα των αρχαίων χρόνων, αλλά θα πρέπει να σε πληροφορήσω πως από τότε πολλά έχουν αλλάξει, προς το καλύτερο.

Έτσι λοιπόν, με τίποτα , εγώ τουλάχιστον, δεν μπορώ να θεωρήσω πως κάποιος που ασχολείται με τον εθελοντισμό, δεν μπορεί ταυτόχρονα να είναι, είτε με την αρχαία σημασία της λέξης, είτε με την σύγχρονη, ιδιώτης.
Οι πιθανότητες μάλιστα, του να είναι κάποιος "ιδιώτης" με την αρχαιοελληνική σημασία του όρου, είναι πολύ περισσότερες όταν κάποιος είναι εγκλωβισμένος μέσα στη "λογική" μιας εθελοντικής οργάνωσης.
Ισχύει, βλέπεις, όπως αυτό που λέει στη Μπαγκαβάτ Γκίτα... "Εκεί που ο ανόητος βλέπει πράξη, ο σοφός μπορεί να βλέπει... απραξία"

Το σίγουρο, τέλος πάντων, είναι πως το αντίθετο του "ιδιώτης" δεν είναι το "εθελοντής" και αυτό γιατί, όπως θα συμφωνήσεις και εσύ, μπορεί κάλλιστα, κάποιος να είναι εθελοντής και ταυτόχρονα ιδιώτης με την αρχαία σημασία του όρου. Το ένα δεν αποκλείει το άλλο.
Μπορεί κάποιος, δηλαδή να φυτεύει όλη μέρα δένδρα, να καθαρίζει πάρκα, ή να κάνει οποιαδήποτε άλλη "κοινωνική" προσφορά και ταυτόχρονα να είναι τόσο στόκος που να μην αντιλαμβάνεται τίποτα άλλο που να αφορά τα κοινά προβλήματα της κοινωνίας μας.

Τι νόημα δηλαδή, μπορεί να έχει το να φυτεύεις δένδρα, όταν δεν συμβάλλεις στο να δημιουργηθεί ένα τέτοιο νομοθετικό και εκτελεστικό πλαίσιο που θα αποτρέπει, απόλυτα, κάποιον από το να βάλει φωτιά σε ένα δάσος.
Το θέμα, δεν είναι πως θα ικανοποιήσεις μόνο το συναίσθημά σου, παίζοντάς το φίλος του δάσους, αλλά το πως θα χρησιμοποιήσεις την λογική σου ώστε να διορθώσεις τα κακώς κείμενα. με το να ασχοληθείς δηλαδή με τα κοινά και να γίνεις , στη πράξη, ένα πολιτικό ον.

Η λογική επίσης, του  "εμείς δεν ασχολούμαστε με τα σκουπίδια του σήμερα αλλά προσβλέπουμε σε ένα χιλιόχρονο πολιτισμό που θα γεννηθεί μέσα από τα συντρήμια του σύγχρονου κόσμου" και έτσι ενώ το παίζουμε εθελοντές σε ΜΚΟ, πράγμα που είναι της μόδας σήμερα, απ την άλλη είμαστε ιδιώτες (σύμφωνα με την αρχαιοελληνική σημασία του όρου), μόνο σε φασιστικά - ελιτίστικα συστήματα μπορεί να οδηγήσει.





15
Άλλες σχολές / Απ: Νέα Ακρόπολη
« στις: Φεβρουάριος 16, 2014, 21:14:30 »
Το χειρότερο που γίνεται, Κράχτη, στην Νέα Ακρόπολη και το οποίο δεν συνειδητοποιούν εύκολα τα μέλη της, λόγω συνήθως της πολιτικής τους απειρίας είναι κατ αρχήν ο πολιτικός αποκλεισμός όλων όσων δεν δένουν με την εκάστοτε ακροπολιτανική νομεγκλατούρα.

Ο όρος νομενκλατούρα είναι μια λατινογενής λέξις (nomenklatura) που σημαίνει "κατάλογος ονομάτων", έχει σημαντικό εννοιολογικό περιεχόμενο και χρησιμοποιείται εις την κοινωνιολογίαν και πολιτικήν.
Ο κατάλογος των ονομάτων, συγκεκριμένα στην Νέα Ακρόπολη περιλαμβάνει τους Πελεκυφόρους, τους Οδηγητές και τους Γραμματείς της  Αυτοκρατορίας που θέλει να δημιουργήσει.

Η νομενκλατούρα αυτή με την πολυετή και ασφυκτική άσκηση της εξουσίας και την πρακτική του "πολιτικού αποκλεισμού" των ανεπιθύμητων, διολίσθησε την οργάνωση σε μια μορφή αναιμικής ή αναπηρικής "δίκαιης" εξουσίας.
Η ύπαρξη της νομενκλατούρας είναι φαινόμενο νοσηρό, νοθεύει την ουσία κάθε τι του όμορφου στην πολιτική εξουσία, και ακολουθεί επικίνδυνη πορεία μετάλλαξης και διαστροφής κάθε πολιτεύματος, σε ένα ιδιόμορφο καθεστώς, που το ηγεμονεύουν  άνθρωποι  της διαπλοκής, σκοτεινές και ανάλγητες  κλίκες  προς επιδίωξη πάντα ιδιοτελών και ανομολόγητων σκοπών.
Ένα απλό παράδειγμα του αόρατου εξουσιαστικού ρόλου της νομενκλατούρας της ΝΑ, που εξελίσσεται σε μια ορατή φθοροποιό διαπλοκή και διαστροφή της έννοιας κράτους και  κοινωνίας, αποτελεί και η ύπαρξη του φαινομένου του νεποτισμού που υπάρχει σε αυτή την νομενκλατούρα.

Τι είναι νεποτισμός?

Είναι η κυριαρχία μιας οικογένειας σε ορισμένο τομέα ομαδικής ζωής και  δράσης.(οικογενειοκρατία).
Είναι η εκμετάλλευση των δυνατοτήτων που δίνει σε κάποιον η εξουσία  που κατέχει για να εξασφαλίσει σε συγγενείς και φίλους αξιώματα και δημόσιες θέσεις.
Είναι η  σκανδαλώδης τάση των προσώπων που πρωταγωνιστούν στην πολιτική  ζωή μιας κοινωνικής ομάδας, του να διορίζουν στις ανώτερες θέσεις , στους μηχανισμούς εξουσίας δηλαδή, κατά προτίμηση συγγενικά τους πρόσωπα.
Είναι το άλλο, εξ ίσου νοσηρό φαινόμενο σήψης της πολιτικής  με τα γνωστά συμπτώματα  διάλυσης. Είναι  φαινόμενο  , απαράδεκτο, άδικο, απεχθές, αναξιοκρατικό που νοθεύει κάθε πολίτευμα..
Είναι ένα κοινωνικό και πολιτικό φαινόμενο που δεν έχει υγιείς βάσεις, και οδηγεί τις οργανωμένες κοινωνίες σε σταδιακή σήψη και ηθική παρακμή, διότι στην κατάληψη των θέσεων άσκησης εξουσίας, αντί των ενάρετων, εργατικών, εντίμων, ηθικών, ακέραιων και καταλλήλων, προτιμώνται οι συγγενείς και  φίλοι.
 Κάθε ρουσφετολογικός μηχανισμός, κάθε νομεκνλατούρα και νεποτισμός περικλείουν από τη γέννηση τους τον ιό της δάλυσης μέσα από εσωτερικές τριβές, ανταγωνισμούς και αντιζηλίες. Αποτελούν ανασταλτικούς παράγοντες, τροχοπέδη που εμποδίζει και επιβραδύνει την πολιτική και κοινωνική εξέλιξη των κρατών και κοινωνιών.
Θα μου πει βέβαια κάποιος ακροπολιτανός, που τα είδες όλα αυτά βρε Γαραντζώτη, τόσα χρόνια έφαγες στη Νέα Ακρόπολη, τίποτα δεν κατάλαβες?

Ας τα πάρουμε τα πράγματα από την αρχή…
Ο Λιβράγκα δεν ήταν αυτός που διόρισε την γυναίκα του σαν Συναυτοκράτηρα στην Νέα ακρόπολη?
Να παντρευτεί του ζήτησε μόνο, όπως τουλάχιστον μας έλεγε, ο Σρι Ραμ  και όχι να της δώσει την συναρχηγία της ΝΑ, ή μήπως δεν είναι έτσι?
Τα αποτελέσματα, τώρα πλέον, είναι γνωστά σε όλους… παχνίδια εξουσίας, διάσπαση της Νέας Ακρόπολης από την σύζυγό του και ίδρυση της Χαστιναπούρας.
Αλλά, ας έλθουμε στο σήμερα.
Ποιος είναι αρχηγός της Νέας ακρόπολης στην Ελλάδα?
Η Μαρία Χιμένες Πλάνα, η γυναίκα του παγκόσμιου Αρχηγού…
Μα!, θα πει κάποιος καλοπροαίρετος, μπορεί πράγματι να αξίζει αυτή την θέση, καλύτερα από κάθε άλλον.
Ποιος όμως το ορίζει αυτό?
Μα ποιος άλλος?
Ο σύζυγός της…
Α! καλά….
Έτσι θα είναι, αφού έτσι το θέλει. Άλλωστε αυτός είναι τώρα ο Αυτοκράτορας, ελέω Θεού…

Ποια όμως είναι στ αλήθεια η Μ.Χ?
Μήπως είναι κάποια άλλη και όχι αυτή που όταν ιδρύθηκε το παράρτημα των Ιωαννίνων, δεν έχανε ευκαιρία και κάθε τρεις και λίγο την βλέπαμε να συνδράμει με περισσή γενναιοδωρία τον όμορφο και λεπτεπίλεπτο Αρχηγό Ι.Α?
Κατά τα άλλα, μιλάνε για εξέλιξη, έλεγχο των στοιχείων της προσωπικότητας και άλλα πολλά κουραφέξαλα.

Ας μη ξεχνάμε και το άλλο πιο πρόσφατο συμβάν που παντρεμένος πελεκυφόρος στο παράρτημα στον Βαρδάρι φόρεσε τα κέρατα στη γυναίκα του με την τότε αρχηγό του Γ.Σ, η οποία και τιμωρήθηκε με παύση από την αρχηγία της εξαιτίας του ροζ συμβάντος εν αντιθέσει με τον πελεκυφόρο, κολλητό του αρχηγού παραρτήματος για τον οποίο, ούτε γάτα, ούτε ζημιά.
Να τι είναι η νομενκλατούρα.
Έτσι είναι Πέτρο, δυστυχώς...

Να μη θυμηθώ,τώρα, και τον βίο και την πολιτεία της Μίρκας, ενώ ήταν αρχηγός στη Θεσσαλονίκη, ή της Νίκης με τον καλύτερο φίλο του ανδρα της, αν και ήταν νιόπαντρη και τόσα άλλα που θα μπορούσαν να με κάνουν να γράψω ένα ολόκληρο βιβλίο που τύφλα νάχει το..."οι περιπέτειες της Λαίδης Τσάτερλι"







Σελίδες: [1] 2 3 ... 5