Εμφάνιση μηνυμάτων

Αυτό το τμήμα σας επιτρέπει να δείτε όλα τα μηνύματα που στάλθηκαν από αυτόν τον χρήστη. Σημειώστε ότι μπορείτε να δείτε μόνο μηνύματα που στάλθηκαν σε περιοχές που αυτήν την στιγμή έχετε πρόσβαση.


Θέματα - Trithemius

Σελίδες: [1] 2 3
1
Πρόκειται για ένα ακόμα ντοκυμαντέρ που πραγματεύεται το ζήτημα των απαρχών, της εξάπλωσης και της επίδρασης του χριστιανισμού στον κόσμο. Κινείται στο στυλ του Religulus και του Zeitgeist αλλά διατηρεί τον χαρακτήρα του. Τα επιχειρήματα και οι προβληματισμοί που προβάλλονται ενάντια του χριστιανισμού και της ιστορικότητας του Ιησού είναι σημαντικά.

Δείτε εδώ το trailer της ταινίας
Περισσότερες πληροφορίες εδώ.

2
Τύψεις φαίνεται ότι διακατείχαν μέχρι πρότινος πολλούς βουλευτές του ελληνικού κοινοβουλίου επειδή τα ακριβά δίλιτρα αυτοκίνητά τους ρύπαιναν την ατμόσφαιρα. Μαζεύτηκαν λοιπόν μια νύχτα στην βουλή και ψήφισαν ένα νόμο που τους επιτρέπει να αντικαθιστούν τα αυτοκίνητά τους και με υβριδικά οχήματα ανεξαρτήτως κυβικών και μάρκας. Και φυσικά άδραξαν την ευκαιρία…

Όχι, δεν τα αντικατέστησαν με τα σεμνά και ταπεινά Toyota Prius και Honda Civic Hybrid. Κάτι παραπάνω από τους μισούς βουλευτές μας, όσοι δηλαδή χρειάζονται για να περάσουν ένα νομοσχέδιο, επέλεξαν τις νέες υβριδικές Lexus GS450h, λιανικής αξίας 72.000€ η μία, για να αντικαταστήσουν τα πολυτελή αυτοκίνητα που η προηγούμενη φουρνιά βουλευτών τους είχε κληροδοτήσει. Προχώρησαν σε αυτή την επιλογή με την δικαιολογία ότι η συγκεκριμένη Lexus είναι πιο οικολογικό και φιλικό όχημα προς το περιβάλλον σε σχέση με τα προηγούμενα που είχαν στην κατοχή τους για τις μετακινήσεις τους. Όμως αυτή η δικαιολογία δεν υφίσταται καθώς το εν λόγω υβριδικό μοντέλο εξοπλίζεται με βενζινοκινητήρα V6 3,5 λίτρων που ελάχιστα προστατεύει το περιβάλλον σε σχέση με τα παλιότερα αυτοκίνητα των βουλευτών που απαγορευόταν να είναι πάνω από 2 λίτρα.

Αν οι βουλευτές είχαν αληθινή οικολογική συνείδηση θα μπορούσαν να διαλέξουν άλλα υβριδικά που κυκλοφορούν στην ελληνική αγορά. Από τότε που ο πρόεδρος της Βουλής κ. Δημήτρης Σιούφας πριμοδότησε την αγορά μοντέλων υβριδικής τεχνολογίας, αίροντας το πλαφόν στον κυβισμό από 1.600 έως 2.000 κυβικά που ισχύει για τα συμβατικά βουλευτικά αυτοκίνητα, το γκαράζ της βουλής γέμισε από τα Lexus GS450h, παρά το γεγονός ότι οι 300 είχαν άλλες, πραγματικά οικολογικές, επιλογές: Το Toyota Prius, αυτοκίνητο που έχει επιλέξει και ο έλληνας επίτροπος περιβάλλοντος στην Ευρωπαική Ένωση κ. Σταύρος Δήμας και το Honda Civic Hybrid αποτελούν ουσιαστικές οικολογικές λύσεις για πολλούς λόγους. Είναι άνετα, παρέχουν υψηλό επίπεδο εξοπλισμού και ασφάλειας, καταναλώνουν ελάχιστη βενζίνη, εκπέμπουν πολύ λιγότερους ρύπους από το υβριδικό της Lexus και κοστίζουν στο 1/3 της λιανικής τιμής της υπερπολυτελούς υβριδικής λιμουζίνας που κοστίζει όσο μια γκαρσονιέρα.

Στον πειρασμό της υβριδικής πολυτέλειας της Lexus ενέδωσαν βουλευτές και πολιτικοί αρχηγοί από όλες τις παρατάξεις εκτός από τον ΣΥΡΙΖΑ. Μεταξύ τους οι: ο γραμματέας της Ν.Δ. κ. Λευτέρης Ζαγορίτης, ο γραμματέας της Κ.Ο. της ΝΔ κ. Γιάννης Τραγάκης, ο υφυπουργός Οικονομικών κ. Αντώνης Μπέζας, ο υφυπουργός Εξωτερικών Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης ο πρώην υφυπουργός Εθνικής Άμυνας και βουλευτής ΝΔ κ. Βασίλης Μιχαλολιάκος, ο πρώην υφυπουργός Tουριστικής Aνάπτυξης και βουλευτής κ. Aναστάσιος Λιάσκος, ο πρώην υφυπουργός Οικονομικών και βουλευτής ΝΔ κ. Πέτρος Δούκας, η βουλευτής της ΝΔ κα Φωτεινή Πιπιλή, ο πρώην υπουργός Παιδείας και βουλευτής ΠΑΣΟΚ κ. Πέτρος Ευθυμίου, ο βουλευτής ΠΑΣΟΚ κ. Ντίνος Βρεττός, ο βουλευτης ΠΑΣΟΚ κ. Μανώλης Σκουλάκης, ο βουλευτής ΠΑΣΟΚ κ. Ντίνος Ρόβλιας και ο βουλευτής του ΛΑΟΣ κ. Άδωνις Γεωργιάδης. Σε αυτούς να προσθέσουμε και την γενική γραμματέα του ΚΚΕ κα Αλέκα Παπαρήγα.

Εκτός από τους 160 περίπου βουλευτές που επέλεξαν την υβριδική λιμουζίνα Lexus GS450h, 135 επέλεξαν ένα εκ των επίσης πλήρως εξοπλισμένων λιμουζινών συμβατικού τύπου Μercedes 280Ε, Bmw 520i, Audi Α6 και Saab Αero 93-95. Αξίζει να σημειωθεί ότι υπάρχουν περισσότεροι από εβδομήντα βουλευτές που πριν εκλεγούν διέθεταν αυτοκίνητα των οποίων η αξία δεν ξεπερνούσε τα 10.000 με 15.000 ευρώ.

Πραγματική οικολογική συνείδηση είχαν μόνο 5 βουλευτές οι οποίοι και επέλεξαν τα «φθηνά» αλλά πραγματικά υβριδικά των 25.000€ για την μετακίνησή τους. Ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης της ΝΔ και η κα. Μαρία Δαμανάκη του ΠΑΣΟΚ επέλεξαν αμφότεροι το Toyota Prius ενώ ο κ. Παναγιώτης Λαφαζάνης του ΣΥΡΙΖΑ διάλεξε το Honda Civic Hybrid.

Τέλος, όσον αφορά στα αυτοκίνητα που εξυπηρετούν τις ανάγκες του κοινοβουλίου, ο πρόεδρος της βουλής κ. Δημήτρης Σιούφας αντικατέστησε τρία αυτοκίνητα με ισάριθμα υβριδικά. Μάλιστα, για να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις, προτίμησε ένα από κάθε εταιρία που εμπορεύεται υβριδικής τεχνολογίας αυτοκίνητα στην χώρα μας. Η αντικατάσταση όλων των βουλευτικών αυτοκινήτων αποφασίστηκε να γίνει με τη μέθοδο leasing και η μηνιαία δόση δεν θα έπρεπε να ξεπερνά τα 1.500 ευρώ για κάθε όχημα που θα πληρωθεί με τα λεφτά των φορολογουμένων. «Ευαισθησία» για το περιβάλλον με τα λεφτά άλλων σε περίοδο οικονομικής κρίσης…

Υ.Γ Οι περισσότεροι βουλευτές αντέδρασαν στην απόκτηση ενός απλού υβριδικού αυτοκινήτου εκφράζοντας στα αλήθεια μερικά από τις παρακάτω δικαιολογίες:

• Ο ανασφαλής βουλευτής: «Σε μεγάλες διαδρομές, όπου αναπτύσσονται ταχύτητες, πρέπει να υπάρχει ασφάλεια»,
• Ο σνομπ βουλευτής: «Μα, θα κυκλοφορώ με… γιαπωνέζικο;»
• Ο κάνγκουρας βουλευτής: «Αυτά τα αυτοκίνητα δεν εντυπωσιάζουν. Αν λοιπόν πάμε στην επαρχία με ένα μικρό υβριδικό, δεν πρόκειται να μας δώσει σημασία κανένας!».
• Ο αθώος βουλευτής: «Μα, δεν επέλεξα εγώ το μοντέλο. Ρώτησα τον οδηγό μου και τους αστυνομικούς μου που το οδηγούν και αυτοί το διάλεξαν»
• Ο βουλευτής – Σουμάχερ: «Πώς θα προλαβαίνω να είμαι συνεπής στις υποχρεώσεις μου όταν αυτό δεν αναπτύσσει μεγάλες ταχύτητες;»,
• Ο γκρινιάρης βουλευτής: «Πώς θα βγάλω την προεκλογική περίοδο με υβριδικό Ι.Χ.;»,

Με τόση ευαισθησία και τέτοια επιχειρήματα που έχουν οι εθνοπατέρες μας, ίσως το ελληνικό κράτος θα έπρεπε να σκεφτεί σοβαρά να αντικαταστήσει τις νέες τους λιμουζίνες με όμορφα, οικολογικά και ελληνικά γαϊδουράκια!

τα σχόλια δικά σας...

*πηγή

4
Καλύτερα να ακούσετε τη μουσική με ακουστικά (με μέτρο όμως ;))

852 Hz Frequency - Awakening Intuition

528 Hz Frequency - Transformation and Miracles

396 Hz Frequency - Liberating Guilt and Fear

639 Hz Frequency - Integrating Structures

741 Hz Frequency - Consciousness Expansion

417 Hz Frequency - Transmutation

174 Hz Frequency - Foundation

285 Hz Frequency - Quantum Cognition

Επίσης προσέξτε τις συχνότητες που δίνονται και μετά κοιτάξτε τη διάταξη των αριθμών 1 έως 9 στο πληκτρολόγιο του pc σας...

5
Η Στοά.΄. της Τέχνης / Kiss - Because I'm a girl
« στις: Απρίλιος 12, 2009, 13:57:01 »
Δείτε το από την αρχή μέχρι το τέλος και πείτε μου τις εντυπώσεις σας. Αρχικά το τραγούδι βγήκε στα Κορεάτικα αλλά αν το δείτε, θα καταλάβετε ότι πραγματικά οι στίχοι δεν έχουν καμμία αξία, σε όποια γλώσσα κι αν τραγουδηθούν.

Γράψτε τα συναισθήματά σας!

Kiss - Because I'm a girl

6
Φυσικές Επιστήμες / Τα πάντα είναι (;) Ενέργεια...
« στις: Μάρτιος 19, 2009, 00:52:02 »
Μέσα στα πολλά θέματα που είναι συναφή με τον εσωτερισμό και τη μεταφυσική γενικότερα, υπάρχει κάτι που ανέκαθεν μου προκαλούσε το ενδιαφέρον και αυτό είναι η κατανόηση της δομής του σύμπαντος. Βασικός παράγοντας σε αυτό το ζήτημα είναι το να προσεγγίσουμε τον κόσμο μας με κάποια ερμηνευτικά εργαλεία της επιστήμης και ένα από αυτά είναι το ότι τελικά αυτό που αποτελεί το Είναι του σύμπαντος είναι η απλή και καθαρή Ενέργεια.

Τα πάντα γύρω μας αποτελούν μορφοποιήσεις ενεργειών. Σε υλικό επίπεδο, ασχέτως αν αναφερόμαστε σε κάτι στερεό, υγρό ή αέριο, τα πάντα γύρω μας αποτελούν ενέργεια που δονείται και αναλόγως της πύκνωσης αυτής, έχουμε και τα διάφορα σχήματα και αντικείμενα. Παράλληλα, πέραν της επιστημονικής ερμηνείας του σύμπαντος, σημαντική προσέγγιση κάνει και ο Philip K. Dick, με το δεδομένο πως ο κόσμος αποτελεί στην ολοκληρωμένη του μορφή ένα αχανές, ενεργό και ζωντανό σύστημα πληροφοριών (Vast Active Living Intelligence System ή αλλιώς το V.A.L.I.S.), μέσα στο οποίο η κάθε ατομικότητα και υπόσταση αποτελεί μορφοποιημένη ενέργεια. Από την πλευρά των πιο μεταφυσικών ζητημάτων, είναι ενδιαφέρουσα η προσέγγιση του Ερμητικού Κυμβαλείωνος, μέσα στις 7 αρχές του οποίου αναφέρονται μεταξύ άλλων οι αρχές της Νοητικότητας, της Αντιστοιχίας και της Δόνησης, εργαλεία που μας βοηθούν να προσδιορίσουμε τον τρόπο λειτουργίας του σύμπαντος.

Είναι ενδιαφέρουσα η άποψη και το σκεπτικό του ότι η ενέργεια, άπαξ και ταυτοποιηθεί, θα μπορούσε να έχει θέση όχι μόνον στα απλά αισθητηριακά φαινόμενα της "καθημερινότητας" αλλά και σε πολύπλοκες ενεργειακές εκδηλώσεις όπως η σκέψη, ο διαλογισμός, η μουσική αλλά και όλες οι πρακτικές του εσωτερισμού. Από τα φαινόμενα τηλεκίνησης, τη μεταβίβαση σκέψης ή την υλοποίηση οντοτήτων σε επικλήσεις, μέχρι τα ηλεκτρονικά φόρα, το ακασικό πεδίο ή τις ενεργειακές ασκήσεις και τα εγρηγορότα των ταγμάτων ή τους κρυφούς κόσμους του σύμπαντος, ακόμα και συναισθήματα όπως αυτό που ονομάζουμε "αγάπη", "λύπη", "χαρά" ή "απογοήτευση", πραγματικά το κάθετί τελικά αποτελεί μία ενεργειακή εκδήλωση. Παράλληλα, η οπτική ότι τα πάντα στον κόσμο μας συνδέονται μεταξύ τους και ότι τελικά δεν υπάρχει τίποτε το ξέχωρο και απομονωμένο από τις υπόλοιπες κοσμικές εκδηλώσεις (έχει ήδη αναλυθεί στις παρουσιάσεις των ταινιών What the bleep do we know 1 & 2), μας δίνει τη βάση για να κατανοήσουμε πως αυτό το "V.A.L.I.S." που κάποιοι μπορεί να ονομάζουν και "Θεό", δεν είναι τίποτε άλλο από ένα σύνολο από μορφοποιήσεις ενεργειών, από πυκνά ή αραιά "συσσωματώματα" ενέργειας που ανά πάσα στιγμή δονούνται και μας δίνουν μία δεδομένη αισθητηριακή πληροφορία.

Ο κανόνας του multum in parvo (πολλά εις ολίγα) νομίζω πως έχει κι εδώ τη θέση του και τελικά, ο καταιγισμός πληροφοριών, σκέψεων και δεδομένων σε πολλαπλά επίπεδα (φιλοσοφικά και υλικά), έχει μοναδική και κοινή προέλευση αυτό που ονομάζουμε "ενέργεια". Θα ήταν πολύ ενδιαφέρουσα η οπτική του να μεταφράζουμε το οτιδήποτε σε εκδηλώσεις ενέργειας και θεωρώ πως σε αυτή την προσέγγιση ίσως τελικά να βρούμε έναν έγκυρο τρόπο ερμηνείας όλων όσων μπορούμε να αντιληφθούμε και ακόμα περισσοτέρων από αυτά... Σημαντικό στην όλη διαδικασία είναι το ότι δυνητικά, τα συμπεράσματά μας θα είναι εντυπωσιακά και ίσως ακόμα να βρούμε μέσω της Ενέργειας, την ίδια την ουσία αυτού που ονομάζουμε "Θεό".

Θα ήθελα τις απόψεις σας πάνω σε αυτή την ερμηνευτική οπτική του σύμπαντος, όπως επίσης και κάποιες επιστημονικές θέσεις σχετικά με το πως θα μπορούσαμε να ορίσουμε και να κατηγοριοποιήσουμε τις διάφορες ενεργειακές εκδηλώσεις. Τα αποτελέσματα μίας τέτοιας ερμηνευτικής απόπειρας ίσως κάποιες φορές μας φέρουν μπροστά σε πρωτόγνωρες συνειδητοποιήσεις, όπως πχ το ότι η πείνα ή ο άνθρωπος που έχουμε ερωτευτεί δεν είναι τίποτε άλλο από ένα σύνολο μορίων που στο σύνολό τους εκφράζουν μία μορφοποίηση ενέργειας, ή πως ακόμα και ο ίδιος ο έρωτας ή η σωματική έλξη εμπίπτει και αυτή στον ίδιο (ύψιστο ίσως) κοσμικό νόμο της ενέργειας.

Όπως και να έχει το ζήτημα, μία τέτοια απόπειρα ερμηνείας του κόσμου μας και των εκδηλώσεων αυτού, θα αποτελούσε άριστο βήμα στην κατάκτηση της αυτογνωσίας (μακροκοσμικά και μικροκοσμικά)...

7
Σας παραθέτω αυτούσια την επιστολή που εστάλη στην κ. Παναγιωταρέα, όπως την έλαβα ως προώθηση στο e-mail μου:

=========================================================================================
From: DMR - demasamere [AT] yahoo.com
To: Anna Panagiotarea - anpan_2190@jour.auth.gr
apanagiotarea@ert.gr


Αγαπητή Δρ. Παναγιωταρέα.

Σας απευθύνομαι ως μέλος της ακαδημαϊκής κοινότητας που είστε, και συγκεκριμένα σαν Αναπληρώτρια Kαθηγήτρια στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, μία θέση που συνεπάγεται δηλαδή την μονιμότητα.

Kαι παίρνω αφορμή επειδή σας βλέπω συχνά-πυκνά καλεσμένη στην εκπομπή του κ. Γιάννη Πρετεντέρη για τα θέματα της παιδείας.

H επιλογή του κ. Πρετεντέρη να σας καλεί είναι εξαιρετική. Αναρωτιέμαι πότε θα την εκμεταλλευτεί κάποιος επιτέλους, καθώς η παρουσία σας σε τέτοιες συζητήσεις Δρ. Παναγιωταρέα είναι η πλέον κατάλληλη για να αποκαλυφθεί η παθογένεια του Eλληνικού Δημόσιου Πανεπιστήμιου, και το χάλι στο οποίο έχει περιέλθει.

Bλέπετε Δρ. Παναγιωταρέα, το Eλληνικό πανεπιστήμιο πάσχει πρώτα από όλα όχι γιατί οι φοιτητές κάνουν καταλήψεις. Πάσχει γιατί δε μπορούν να σεβαστούν ένα πανεπιστήμιο όπου κάποια σαν και εσάς, χωρίς σημαντικά ακαδημαϊκά προσόντα, χωρίς ερευνητικό έργο, χωρίς διεκπεραίωση τον βασικών υποχρεώσεων που έχετε απέναντι στο πανεπιστήμιο, κατέχει μόνιμη θέση καθηγητού σε αυτό.

Θα αναρωτιέστε με ποιο δικαίωμα σας απευθύνω τον λόγο.

H απάντηση Δρ. Παναγιωταρέα είναι ότι πρώτα από όλα με τους φόρους μου πληρώνω τους τρεις μισθούς σας - τον πρώτο στο δημόσιο πανεπιστήμιο, τον δεύτερο στην δημόσια τηλεόραση , την EΡT , τον τρίτο στο Δημοτικό Ραδιόφωνο της Αθήνας. (Tον τέταρτο μισθό σας τον πληρώνει το Ίδρυμα Ωνάση). Kαι επιπλέον όπως εσείς διατηρείτε το δικαίωμα να κρίνετε τους φοιτητές εγώ ως πολίτης έχω το δικαίωμα να κρίνω εσάς.


Tην αφορμή μου την δίνει η προκλητική και θρασύτατη παρουσία σας στα τηλεοπτικά πάνελς ως τιμητού της κατάστασης στην οποία έχει περιέλθει η παιδεία στη χώρα μας, όταν εσείς είστε το χαρακτηριστικότερο αίτιο.

Kαι εξηγώ:

Eπισκέφθηκα τον διαδικτυακό τόπου του πανεπιστημιακού τμήματος στο οποίο διδάσκετε και μόνη εσείς από όλους τους διδάσκοντες δεν αναφέρετε ούτε το αντικείμενο του διδακτορικού σας, ούτε τις δημοσιεύσεις σας, ούτε την έρευνα την οποία πραγματοποιείτε.

Γιατί Δρ. Παναγιωταρέα; Eίναι μυστικά; Γιατί η ακαδημαϊκή κοινότητα να μη γνωρίζει την σημαντική συνεισφορά σας στην επιστήμη την οποία απαιτεί η καθηγητική καρέκλα που καταλάβατε; Πείτε μας λοιπόν κυρία Παναγιωταρέα, ποια είναι η ερευνητική δουλειά με την οποία ασχολείστε στην παρούσα φάση; Σε ποια έγκυρα περιοδικά του εξωτερικού έχουν δημοσιευθεί εργασίες σας; Για να μην μπερδευτείτε, δεν εννοώ τα άρθρα σας στις εφημερίδες. Δεν εννοώ το μυθιστόρημα μας και το βιβλίο συνέντευξη ενός πολιτικού προσώπου. Eννοώ αυτά τα επιστημονικά περιοδικά (referred scientific journals) στα οποία η δημοσίευση περνάει από κρίση από μέλη της ακαδημαϊκής κοινότητας, (το λεγόμενο peer review system) και βάσει των οποίων η διεθνής ακαδημαϊκή κοινότητα κρίνει τα μέλη της. Ποιες από τις εργασίες αυτές υπάρχουν στο "Citation Index", τον κατάλογο εκείνο που παρουσιάζει εργασίες άλλων επιστημόνων που αναφέρονται στο δικό σας επιστημονικό έργο; Πόσες διδακτορικές εργασίες έχετε επιβλέψει από τότε που γίνατε καθηγήτρια και που βρίσκονται οι διδακτορικοί φοιτητές σας σήμερα; Mε βάση ποιο επιστημονικό έργο εκλεγήκατε στην βαθμίδα του μόνιμου καθηγητή στο δημόσιο πανεπιστήμιο; Ποιο είναι το θέμα του διδακτορικού σας και που το εκπονήσατε; Που δημοσιεύθηκαν τα αποτελέσματα του; Πώς προχώρησε την επιστήμη;

Δρ. Παναγιωταρέα, όταν βγαίνετε στην τηλεόραση οι τηλεθεατές δεν είναι όλοι ανόητοι όπως εσείς πιστεύετε. Mερικοί από αυτούς έχουν αποκτήσει και διδακτορικό, έχουν διδάξει σε πανεπιστήμια του εξωτερικού, και γνωρίζουν τη σκληρή, επίμονη, ανελέητη διαδικασία που χρειάζεται για να ανέβει κάποιος τις καθηγητικές βαθμίδες. Απαιτείται κουραστική και χρονοβόρα έρευνα, δημοσίευσή της σε έγκριτα περιοδικά, παρουσίασή της σε συνέδρια, επίβλεψη διδακτορικών εργασιών και ερευνητικού έργου, διδασκαλία σε μεταπτυχιακό επίπεδο και προπτυχιακό επίπεδο (δηλαδή προετοιμασία παραδόσεων, διορθώσεις εργασιών, βαθμολόγηση εξετάσεων κλπ). Ακόμα και για καθηγητές πανεπιστημίου που έχουν αποκτήσει τα διδακτορικά τους από πανεπιστήμια τα οποία βρίσκονται στη διεθνή κατάταξη πολύ υψηλότερα από ότι αυτό στο οποίο έχετε σπουδάσει εσείς, δηλαδή για επιστήμονες με τεράστιο ταλέντο και μεγάλες επιστημονικές επιδόσεις, οι απαιτήσεις της καθηγητικής καρέκλας απαιτούν όλο το χρόνο τους, όλη την ενέργειά τους, για πάρα πολλά χρόνια.

Eσείς όμως ζείτε στην Αθήνα, εργάζεστε σε τρεις (τουλάχιστον) διαφορετικές δουλειές εκτός του πανεπιστημίου, γράψατε ένα μυθιστόρημα, και ταυτόχρονα προσπαθείτε να μας πείσετε ότι εκπληρώνετε τις υποχρεώσεις σας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο που βρίσκεται σε μία άλλη πόλη από εκείνη που βρίσκεται ο τόπος κατοικίας σας και της κύριας εργασίας σας, στη Θεσσαλονίκη.

Kαι αυτό που με εκπλήσσει Δρ. Παναγιωταρέα, αυτό που με θυμώνει ως πολίτη και ως μέλους της ακαδημαϊκής κοινότητας είναι ότι όχι μόνο δεν κρύβεστε, αλλά έχετε και το θράσος να βγαίνετε στις τηλεοράσεις και να παριστάνετε την αγανακτισμένη με την κατάντια του Eλληνικού πανεπιστημίου, στην οποία πρώτη από όλους συνεισφέρετε εσείς!

Tο διαδίκτυο είναι ένα νέο μέσο διαλόγου και μετάδοσης πληροφορίας. Αν σας αδίκησα περιμένω την απάντησή σας την οποία θα δημοσιεύσω χωρίς περικοπές αυτούσια στο blog μου, demasamere. blogspot. com όπου βρίσκεται και η επιστολή μου προς εσάς.

Mε τιμή,

DMR

Yπόψιν

Αναστασία Δουλκέρη, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια, Τμήμα ΜΜΕ, ΑΠΘ
Ανδρέας Βέγλης, Αναπληρωτής Καθηγητής, Τμήμα ΜΜΕ, ΑΠΘ

Ελευθερία Καρνάβου, Πρόεδρος Ενιαίου Συλλόγου Διδακτικού Ερευνητικού Προσωπικού, ΑΠΘ

Γιάννης Κρεστενίτης
Γραμματέας Πρόεδρος Ενιαίου Συλλόγου Διδακτικού Ερευνητικού Προσωπικού, ΑΠΘ

Γιάννης Πρετεντέρης
Δημοσιογράφος

Στάθης Σταυρόπουλος
Δημοσιογράφος - Σκιτσογράφος
Εφημερίδα Ελευεθεροτυπία

Λάκης Λαζόπουλος
Ηθοποιός - Σχολιαστής

Εφημερίδα "ΤΟ ΒΗΜΑ"
Εφημερίδα Πρώτο Θέμα
Περιοδικό "Δες" Εφημερίδα Παρών
Εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ
Εφημερίδα Καθημερινή
Ραδιοφωνικός Σταθμός Σκαι
Εφημερίδα Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία
Εφημερίδα το 'Εθνος
Εφημερίδα Αυγή
Εφημερίδα ΤΟ ΑΡΘΡΟ
Press- gr Blog 

demasamere.blogspot.com/

================================================================================

Τα σχόλια δικά σας... όμως για μια ολοκληρωμένη εικόνα περί του θέματος, θα περιμένουμε και την απάντηση της κας. Παναγιωταρέα. Μέχρι τότε, οι συνειρμοί είναι προφανείς ;)

8
Ενστάσεις - Προτάσεις / Blogs μέσα στο φόρουμ!
« στις: Φεβρουάριος 28, 2009, 08:57:21 »
Πριν λίγες μέρες, διαβάζοντας διάφορα θέματα εδώ μέσα, μου έδιναν την αίσθηση πως επρόκειτο για καταθέσεις ψυχής που δεν περίμεναν απαραίτητα κάποια απάντηση. Σκεφτόμουν λοιπόν αν είναι χρήσιμο και τεχνικά εφικτό να υπάρχει στο φόρουμ μία ενότητα όπου το κάθε μέλος να μπορεί να καταθέτει ό,τι επιθυμεί, από σκέψεις, εντυπώσεις, στιγμιαίες ιδέες, μέχρι εικόνες και βίντεο, ακόμα και θεματολογίας που δεν σχετίζεται απαραίτητα με τον εσωτερισμό (άραγε υπάρχει κάτι τέτοιο; ::)). Αυτό το τμήμα στο φόρουμ υπό μορφή ξεχωριστών blogs θα μπορεί να διαβαστεί από τον οποιοδήποτε (μέλος και μη) αλλά ίσως να αποτελέσει και αιτία συμμετοχής για τα (συγγραφικά) ανενεργά μέλη του φόρουμ :)

9
Πρόκειται για αρκετά χαοτική μία ταινία του 1973, στην οποία ο σκηνοθέτης που είναι και πρωταγωνιστής (Alexandro Jodorowsky) περιγράφει το μυστικιστικό ταξίδι ενός ανθρώπου προς την αθανασία, μέσω μίας ομάδας 10 συνολικά ατόμων και δημιουργεί μία πανδαισία συμβολισμών από Καμπάλα, ταρώ, εσωτερικό χριστιανισμό, αλχημεία, σουρεαλισμό και εικόνες που θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ιεροσυλία. Δεν πρόκειται για μία ταινία με τη συνήθη έννοια αλλά περισσότερο για μία μορφή θεατρικού έργου για τον κινηματογράφο. Όσοι ασχολούνται με τον εσωτερισμό θα αναγνωρίσουν αμέσως πληθώρα συμβόλων, εικόνων και κινήσεων αλλά και τη "μεταστοιχείωση" του ανθρώπου-μολύβδου σε θεό-χρυσό με τελικό στόχο την αθανασία...

Περισσότερες πληροφορίες ΕΔΩ (στα αγγλικά)















Νομίζω πως έχετε πάρει μία ιδέα...

10
Πριν λίγες ημέρες, ταξίδευα με το αυτοκίνητο και σε έναν τοπικό ραδιοσταθμό της Θεσσαλονίκης, άκουσα ένα τραγούδι, το οποίο μέσα στα 7 λεπτά που διήρκησε, με γέμισε αισιοδοξία, ρεαλισμό αλλά και... αλλαγή πλεύσης σε ορισμένα θέματα... Πρόκειται για ένα τραγούδι από τον Baz Luhrmann με τίτλο "Everybody's free (to wear sunscreen)" (όλοι είναι ελεύθεροι να φοράνε αντηλιακό). Αν και ο τίτλος φαίνεται περίεργος, τολμώ να πω ότι το περιεχόμενο του τραγουδιού, μοιάζει με το απαύγασμα μίας υγιούς ζωής, καθώς μέσα σε 7 λεπτά δίνει ιδέες, προτάσεις και στάσεις ζωής που πολλά τάγματα εσωτερισμού και ομάδες εσωτερικής αφύπνισης θα ήθελαν να ενσωματώσουν στις διδαχές τους...

Το αρχικό βιντεοκλίπ: http://www.youtube.com/watch?v=sTJ7AzBIJoI

Οι στίχοι σε οπτική μορφή: http://www.youtube.com/watch?v=gmAReOklwNY&feature=related

Οι στίχοι σε Ελληνική μετάφραση (απευθυνόταν σε νέους που αποφοίτησαν το 1997):

Κυρίες και κύριοι της τάξης του '97...

Να φοράτε αντηλιακό!

Αν μπορούσα να σας δώσω μόνον μία συμβουλή για το μέλλον, αυτή θα ήταν το αντηλιακό...

Τα μακροχρόνια οφέλη του αντηλιακού έχουν αποδειχτεί από τους επιστήμονες, ενώ το υπόλοιπο της συμβουλής μου δεν έχει καμμία βάση πιο αξιόπιστη από τη δική μου εμπειρία...

Θα σας δώσω τώρα αυτή τη συμβουλή...

Να χαίρεστε με τη δύναμη και την ομορφιά της νεότητάς σας, ή καλύτερα αφήστε το και απλώς θα καταλάβετε τη δύναμη και την ομορφιά της νεότητάς σας μόνον όταν αυτή σβήσει...

Να είστε σίγουροι πως σε 20 χρόνια, θα κοιτάτε δικές σας φωτογραφίες και θα θυμάστε χωρίς να μπορείτε να αγγίξετε το πόσες ικανότητες και δυνατότητες είχατε μπροστά σας και πόσο υπέροχοι δείχνατε πραγματικά...

Δεν είσαστε τόσο παχύς όσο φαίνεστε...

Μην ανησυχείτε για το μέλλον, ή αν θέλετε ανησυχείστε αλλά να ξέρετε πως το να ανησυχείτε θα είναι τόσο αποτελεσματικό όσο το να προσπαθείτε να λύσετε μία αλγεβρική εξίσωση μασώντας τσίχλα...

Τα πραγματικά προβλήματα στη ζωή είναι τα πράγματα που ποτέ δεν πέρασαν από το μυαλό σας, αυτού του είδους τα προβλήματα που κρύβονται στη σκοτεινή πλευρά μιας νωχελικής Τρίτης στις 4 το απόγευμα...

Να κάνετε κάθε μέρα κάτι που σας τρομάζει...

Τραγουδήστε!

Να μην παίζετε με την καρδιά των άλλων ανθρώπων και να μην ανέχεστε ανθρώπους που παίζουν με τη δική σας καρδιά...

Χρησιμοποιείστε νήμα για τα δόντια σας...

Μην χάνετε χρόνο σε πράξεις ζήλειας. Κάποιες φορές θα είσαστε μπροστά, κάποιες πίσω. Ο αγώνας θα είναι μεγάλος αλλά στο τέλος θα καταλάβετε πως ανταγωνίζεστε μόνον τον εαυτό σας...

Να θυμάστε τα παράπονα που δέχεστε αλλά να ξεχνάτε τις προσβολές. Αν τα καταφέρετε, πείτε μου πως να το κάνω κι εγώ...

Κρατήστε τα παλιά ερωτικά γράμματα αλλά πετάξτε τις παλιές ενημερώσεις χρεών σε τράπεζες...

Τεντωθείτε!

Μην αισθάνεστε ένοχοι αν δεν ξέρετε τι θέλετε να κάνετε στη ζωή σας. Οι περισσότεροι ενδιαφέροντες άνθρωποι, στα 22 τους δεν ήξεραν τι ήθελαν να κάνουν στη ζωή τους. Μερικοί από τους ενδιαφέροντες 40ρηδες, ακόμα δεν γνωρίζουν τι θέλουν να κάνουν στη ζωή τους...

Να παίρνετε πολύ ασβέστιο!

Να είσαστε καλοί στα γόνατά σας γιατί θα σας λείψουν όταν τα χάσετε...

Μπορεί να παντρευτείτε, μπορεί και όχι, μπορεί να κάνετε παιδιά, μπορεί και όχι, μπορεί να χωρίσετε στα 40 σας, μπορεί να χορέψετε σαν τρελό κοτόπουλο στην 75η επέτειο γάμου σας αλλά ότι κι αν κάνετε, μην συγχαίρετε υπερβολικά τον εαυτό σας αλλά ούτε και να τον επιπλήττετε υπερβολικά γιατί οι επιλογές σας είναι κατά το ήμισυ αποτέλεσμα τύχης, το ίδιο και των άλλων ανθρώπων...

Να χαίρεστε το σώμα σας, να το χρησιμοποιείτε με όποιον τρόπο μπορείτε, να μην το φοβάστε, ούτε να φοβάστε πως βλέπουν το σώμα σας οι άλλοι άνθρωποι γιατί είναι το καλύτερο όργανο που είχατε ποτέ...

Χορέψτε ακόμα κι αν δεν μπορείτε να το κάνετε πουθενά αλλού, παρά μόνον στο σαλόνι σας...

Να διαβάζετε τις οδηγίες ακόμη κι αν τελικά δεν τις εφαρμόσετε...

Μη διαβάζετε περιοδικά ομορφιάς γιατί το μόνο που θα καταφέρουν είναι το να σας κάνουν να αισθανθείτε άσχημοι...

Να γνωρίσετε καλά τους γονείς σας γιατί ποτέ δεν ξέρετε πότε θα φύγουν για πάντα...

Να είσαστε καλοί στα αδέλφια σας γιατί είναι ο καλύτερος σύνδεσμος με το παρελθόν σας και οι πιο πιθανοί κοντινοί σας άνθρωποι στο μέλλον...

Να κατανοήσετε πως οι φίλοι έρχονται και φεύγουν αλλά στους λίγους σημαντικούς σας φίλους να προσέχετε τη συμπεριφορά σας...

Να δουλέψετε σκληρά για να γεφυρώσετε τα χάσματα στη γεωγραφία και τον τρόπο ζωής γιατί όσο πιο πολύ γερνάτε, τόσο περισσότερο θα χρειάζεστε τους ανθρώπους που γνωρίσατε όταν είσασταν νέοι...

Να μείνετε μία φορά στη Νέα Υόρκη αλλά να φύγετε μόλις σας κάνει σκληρούς ανθρώπους...

Να μείνετε μία φορά στη βόρεια Καλιφόρνια αλλά να φύγετε μόλις σας κάνει μαλθακούς ανθρώπους...

Ταξιδέψτε!

Αποδεχτείτε κάποιες παγιωμένες αλήθειες, οι τιμές θα ανέβουν, οι πολιτικοί θα ερωτοτροπούν, ακόμη κι εσείς θα γεράσετε και τότε θα θυμηθείτε πως όταν είσασταν νέοι θεωρούσατε πως οι τιμές ήταν λογικές, οι πολιτικοί ήταν ευγενείς και τα παιδιά σεβόντουσαν τους μεγαλύτερους...

Να σέβεστε τους μεγαλύτερους!

Μην περιμένετε να σας υποστηρίξει κάποιος. Μπορεί να έχετε ένα μεγάλο αμοιβαίο κεφάλαιο στην τράπεζα ή μία πλούσια σύζυγο αλλά δεν ξέρετε ποτέ αν κάποιο από αυτά κάποτε τελειώσει...

Μην ασχολείστε πολύ με τα μαλλιά σας, αλλιώς στα 40 σας θα φαίνονται σαν μαλλιά 85ρη...

Να είσαστε προσεκτικοί στο ποιά συμβουλή θα ακολουθήσετε και να είσαστε υπομονετικοί με αυτούς που σας δίνουν τη συμβουλή τους...

Η συμβουλή είναι μία μορφή νοσταλγίας. Το να τη διαδίδεις μοιάζει με το να ψαρεύεις από τα άχρηστα της ζωής, να τα καθαρίζεις, να βάφεις τα άσχημα μέρη και να τα ανακυκλώνεις με αξία περισσότερη από όση πρέπει...

Αλλά τελικά να ακούσετε τη συμβουλή μου για το αντηλιακό...

11
Μουσική και Εσωτερισμός / Μουσική και εσωτερισμός
« στις: Οκτώβριος 03, 2008, 16:20:36 »
Είναι δεδομένο πως η μουσική, σε οποιαδήποτε μορφή-είδος της, αποτελεί σημαντικό υποβοήθημα σε ειδικές συνειδησιακές καταστάσεις όπως η χαλάρωση, ο διαλογισμός, ένα τελετουργικό, μελέτη κειμένων κλπ. Θεωρώ λοιπόν πως ένα τέτοιο θέμα περί μουσικής, θα ήταν χρήσιμο προς όλους μας για να διευρύνουμε ή ακόμη και για να έρθουμε για πρώτη φορά σε επαφή με μουσικές που μας "αγγίζουν" διαφορετικά από οτιδήποτε άλλο ακούμε στην καθημερινότητά μας. 

Στο παρόν θέμα, προτείνω να παρατεθούν συγκεκριμένα μουσικά θέματα που μας έχουν κάνει εντύπωση ως υποβοηθητικό μέσο σε ενασχολήσεις που ανέφερα προηγουμένως αλλά και πρόσθετα σχόλια περί μουσικής και της επίδρασής της στον άνθρωπο.

"Μουσική είναι το κενό διάστημα από τη μία νότα στην άλλη..." (Claude Debussy)

12
Με αφορμή τα τελευταία δρώμενα στον εκκλησιαστικό χώρο (μεσιτικό γραφείο μονής Βατοπεδίου κλπ.), σκεφτόμουν όχι το πως συνέβησαν όλα αυτά αλλά το γιατί συνεχίζουν να συμβαίνουν, το γιατί χιλιάδες περιπτώσεις παράνομων δραστηριοτήτων στους κόλπους της εκκλησίας σε συλλογικό ή ατομικό επίπεδο συνεχίζουν να συμβαίνουν και μάλιστα κατά γενική ομολογία με ανυπαρξία ποινών στους εμπλεκομένους στις δραστηριότητες αυτές.

Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που υψηλόβαθμα στελέχη της εκκλησίας αλλά και απλοί ιερείς προέβησαν σε παράνομες πράξεις που πέραν του νομικού ζητήματος που προκύπτει, επιπρόσθετα, βρίσκονται σε πλήρη αντίθεση με τα όσα υποτίθεται πως διδάσκουν, προωθούν και υποστηρίζουν περί έντιμου, ηθικού και ταπεινού βίου... Το θέμα είναι πως από όλους αυτούς που κατά καιρούς εμπλέκονται σε τέτοιες υποθέσεις, ελάχιστοι είναι εκείνοι οι ιερείς και παράγοντες της εκκλησίας που τελικά οδηγούνται στη φυλακή ή τους ορίζεται συγκεκριμένη σημαντική ποινή. Σχεδόν όλοι οι "άγιοι και θεοφόροι πατέρες" που εμπλέκονται σε τέτοιες υποθέσεις, παραμένουν ατιμώρητοι και συνεχίζουν το "θεάρεστο" έργο τους υποστηρίζοντας πως οτιδήποτε συνέβη ήταν μία παρεξήγηση και προσπάθεια σπίλωσης του ονόματός των...

Πρόσφατα πληροφορήθηκα από άτομο που δουλεύει στο όρος (πρόσκαιρες οικοδομικές εργασίες σε μονή) πως το τελευταίο μεγάλο θέμα με τις "ιερές μεσιτείες" προέκυψε επειδή μονίμως ο προθυπουργός της χώρας μας, κατά τις επισκέψεις του στο "όρος", διέμενε συνεχώς στη μονή Βατοπεδίου (κατά τις υποδείξεις του κυβερνητικού εκπροσώπου) και ποτέ σε γειτονικές μονές που μάλιστα παρουσίαζαν πολύ πιο συνετό προφίλ δραστηριοτήτων. Έτσι, το θέμα ουδέποτε υπήρξε ανακάλυψη των δημοσιογράφων αλλά "έτοιμο φαγητό" προς αυτούς κατόπιν αποκαλύψεων από μοναχούς γειτονικών μοναστηριών που αποφάσισαν να ξεμπροστιάσουν τους γείτονες αδελφούς τους! Επρόκειτο δηλαδή για "διαμοναστηριακό" πόλεμο, συνέπειες του οποίου ήταν οι εν λόγω αποκαλύψεις...

Έρχομαι λοιπόν στο ζητούμενο που για άλλη μία φορά είναι ένα: Γιατί δεν συμβαίνουν ποτέ μαζικές συλλήψεις και απόδοση δικαστικών ποινών σε εμπλεκόμενους στην όποια υπόθεση ιερείς και γενικότερα ανθρώπους της εκκλησίας; Γιατί πάντοτε ανά τους αιώνες οι περιπτώσεις κάθειρξης ιερέων αποτελούν σταγόνα στον ωκεανό των όσων λυπηρών αντικρύζουμε καθημερινά στους κόλπους της εκκλησίας;

Από τον απλό και δύσμοιρο παπά που παρανόμως τα "παίρνει" για ένα τρισάγιο και μάλιστα ενώ ψέλνει κοιτά τι του έδωσε το προηγούμενο θύμα (βλ. 70χρονη χήρα...), μέχρι τον πονηρό ιερέα που ενώ κάνει έρανο για αγορά εκκλησιαστικών σκευών αξίας 300 ευρώ, ακόμη κι όταν το ποσό έχει συμπλήρωθεί (τα 300 ευρώ), εκείνος συνεχίζει τον έρανο με αιτιολογία τον ίδιο σκοπό, μέχρι τις περιπτώσεις παιδεραστίας ή ομοφυλοφιλίας-παρενδυσίας στις μονές, μέχρι το "top gun" των απατεώνων που είναι υψηλόβαθμα στελέχη της εκκλησίας που ενώ την Κυριακή στην εκκλησία ομιλούν από άμβωνος περί έντιμου και ηθικού βίου, τη Δευτέρα, μόλις ανοίξουν οι τράπεζες και τα χρηματιστήρια, αρχίζουν τις "ιερές" δοσοληψίες τους μέσω εικονικών εταιρειών, εταιρειών off-shore και τις συναντήσεις με πολιτικούς και κάθε λογής επιχειρηματίες, κατανοούμε πως για άλλη μία φορά, το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι... (αλλά το κεφάλι δεν είναι αυτό που φαντάζεστε!)

Οι συμπτώσεις είναι τόσες πολλές που εύκολα αναγνωρίζονται ως σύστημα που αποδίδει και πλέον ανάγονται στην κατηγορία των εκ προ μελέτης εγκλημάτων. Πολλοί υπέρμαχοι των απατεώνων αυτών (και θα σας εξηγήσω στη συνέχεια το ποιοί είναι αυτοί και γιατί), υποστηρίζουν πως ακόμη και οι παπάδες είναι απλοί άνθρωποι και ως εκ τούτου είναι πολύ πιθανό (έως και λογικό!) το να "εκπέσουν" στιγμιαία ή συστηματικά σε παράνομες και ανήθικες πράξεις. Το ζήτημα εδώ δεν είναι μόνον το γιατί κάνουν αυτές τις παρανομίες αλλά επίσης το τι επαγγέλονται αυτοί που επιδίδονται σε σωρεία παρανομιών. Ας μην ξεχνάμε πως είναι οι μοναδικοί κάτοικοι της χώρας αυτής που έχουν μετατρέψει τον ηθικό και άσπιλο βίο σε πραγματικό raison d'être. Ας μην ξεχνάμε πως επιχειρήματα του τύπου "μα εγώ κι εσείς ή οι πολιτικού είμαστε το ίδιο με τους παπάδες, όλοι είμαστε άνθρωποι και ως εκ τούτου είμαστε επιρρεπείς στην παρανομία και τον αήθη βίο" είναι καθημερινό φαινόμενο...

Ναι αλλά τέτοια επιχειρήματα καθίστανται αβάσιμα, καθώς εδώ όσο πουθενά αλλού ισχύει το γνωστό λαϊκό ρητό "δάσκαλε που δίδασκες και νόμο δεν εκράτεις..." Έχουμε δηλαδή να κάνουμε με μία κατηγορία ανθρώπων που όχι μόνον (υποτίθεται πως) ζούν για να διδάξουν την ηθική και την ταπεινότητα αλλά επιπρόσθετα πληρώνονται γι' αυτό που κάνουν! Επομένως το επιλήψιμο του θέματος είναι διπλό γιατί όχι μόνον επιτελούν κάθε λογής παρανομίες αλλά επιπλέον δρούν αντιδιαμετρικά έξω από όσα υποτίθεται πως προωθούν, υποστηρίζουν, διδάσκουν και διακονούν... Αν θέλουν, ας μας απαντήσουν οι υπέρμαχοι των όποιων απατεώνων κληρικών, τι σχέση έχουν τα όσα κάνουν με τις διδαχές του Ιησού, τις οποίες υποτίθεται πως διαδίδουν (με το αζημίωτο βέβαια ;))

Το ζήτημα λοιπόν που προκύπτει, είναι το γιατί όλες αυτές οι περιπτώσεις παρανομιών υπήρχαν πάντοτε, υπάρχουν και θα συνεχίσουν να υπάρχουν εις τους αιώνας των αιώνων (μη γένοιτο...). Η αιτία είναι μία και λέγεται αυτοφυής ροπή προς την παρανομία σε συνδυασμό με την ιερή προστασία που τους παρέχεται από το ίδιο το σώμα των λαϊκών (τους απλούς πιστούς). Τα συστατικά λοιπόν από τα οποία αποτελείται αυτή η ανίερη δραστηριότητα από τόσους πολλούς ανθρώπους της εκκλησίας εδώ και τόσα πολλά χρόνια είναι το να είναι ο παπάς από τη φύση του επιρρεπής στην παρανομία και το άλλο είναι η προστασία που του παρέχεται από το ίδιο το ποίμνιο, από το ίδιο το σώμα αυτό που κάποτε τον ανέβασε στην όποια εξουσία!

Θα μου πείτε, μα καλά το κράτος δεν λαμβάνει δράση; δεν υπάρχουν όργανα καταστολής αυτών των δραστηριοτήτων; Ναι υπάρχει αλλά όπως τα γεγονότα μαρτυρούν, στις περιπτώσεις που εμπλέκονται άνθρωποι της εκκλησίας τα όργανα αυτά κωφεύουν συστηματικά. Η αιτία; ας πούμε η δύναμη που έχουν οι άνθρωποι της εκκλησίας να ανεβάζουν και να κατεβάζουν κυβερνήσεις, να στηρίζουν ή να καταστρέφουν επιχειρήσεις, να συνάπτουν ή να καταλύουν επιχειρηματικές και πολιτικές συμφωνίες και φυσικά ας μην ξεχνάμε τις άμεσες δυσμενείς πολιτικές συνέπειες που θα υφίστατο ιδίως το κυβερνών κόμμα αν ποτέ επιχειρούσε να προχωρήσει σε μία εκ βαθέων εξυγίανση του εκκλησιαστικού χώρου. Αν αυτή η επιχείρηση λάμβανε χώρα, ασχέτως του αν είχε ή όχι επιτυχία, η τρέχουσα κυβέρνηση έπρεπε να θεωρήσει δεδομένη την αποχώρησή της από την εξουσία στις επόμενες εκλογές γιατί ας μην ξεχνάμε πως το 95% των ψηφοφόρων της χώρας μας, ανεξαρτήτως πολιτικών επιλογών, δηλώνουν (έστω και τύποις) χριστιανοί ορθόδοξοι και όλοι μας ξέρουμε πολύ καλά πως κανένας δεν θα ψήφιζε ένα κόμμα που βάλθηκε να εξοντώσει εκατοντάδες παπάδων ανά την Ελλάδα, όχι μόνον επειδή θεωρείται πράξη που δικαιούται να κάνει μόνον ο Θεός (...) αλλά και γιατί είναι χιλιάδες οι περιπτώσεις προσωπολατρείας, όπου παπάδες με έκλυτο βίο τυγχάνουν της υποστήριξης εκατοντάδων πιστών που είναι διατεθημένοι να προβούν ακόμη και σε πράξεις βίας προκειμένου να προστατέψουν τον "πανίερο" πατέρα τους.

Καταλήγουμε λοιπόν σε ένα θλιβερό, πλην όμως αληθέστατο συμπέρασμα: το ποίμνιο, οι λαϊκοί, οι άνθρωποι που ανέβασαν στην εξουσία τους απανταχού πατέρες της εκκλησίας είναι εκείνοι που τελικά προστατεύουν τους τελευταίους από την επιβολή ποινών και όχι μόνον αυτό αλλά οι λαϊκοί έχουν οι ίδιοι αφαιρέσει από τον εαυτό τους τη δύναμη που έχουν σε μία πιθανή απόπειρα εξυγίανσης του σώματος των κληρικών γιατί απλά δεν επιθυμούν να προβούν σε κάτι τέτοιο! Οι λαϊκοί ποτέ δεν ήθελαν, ούτε πρόκειται ποτέ να ζητήσουν συλλογικά την εξυγίανση στο σώμα του κλήρου γιατί θεωρούν κάτι τέτοιο ως αμαρτία (ασκούν κριτική σε ανθρώπους του θεού!) αλλά και γιατί διδάχθηκαν και πίστεψαν πως ο μόνος και υπέρτατος κριτής είναι ο ίδιος ο θεός! Έχουν λοιπόν αφαιρέσει διαπαντός το ύψιστο δικαίωμά τους να κρίνουν (προσέξτε τον όρο) τους παπάδες και στη συνέχεια να προβούν σε πράξεις κάθαρσης στο σώμα των κληρικών...

Άραγε πόσοι ήταν αυτοί οι λαϊκοί που ζήτησαν τα χρήματά τους πίσω για τα έξοδα που έκαναν για να πάνε να προσκηνύσουν το σκήνωμα του Βησαρρίωνα; Τα γεγονότα απέδειξαν πως το υποτιθέμενο θαύμα της αφθαρσίας του σκηνώματος ήταν (άλλη) μία απάτη αλλά κανείς από τους λαϊκούς δεν ασχολήθηκε με το πριν και το μετά του γεγονότος. Τους έσυραν από τη μύτη δίκην έκτακτου διαγωνίσματος απόδειξης της πίστης και της αφοσίωσης στο θεό και μετά τους πέταξαν στην άκρη με ένα "τελικά το σώμα έλιωσε κανονικά". Καμία συγγνώμη, καμία πράξη μεταμέλειας για αυτή την απάτη που γνώρισαν χιλιάδες πιστών που συνέρρεαν καθημερινά για να προσκυνήσουν το (ανύπαρκτο) θαύμα. Ποιός προστάτεψε τους παπάδες από αυτό το αποτέλεσμα; Οι ίδιοι οι πιστοί!

Άραγε πόσες περιπτώσεις έχουμε γνωρίσει όπου ενώ κατά γενική ομολογία ο τάδε παπάς κλέβει συστηματικά την εκκλησία του ή έχει έναν έκλυτο βίο (πχ παιδεραστία), κανείς δεν προβαίνει σε ένα απλό "ΟΥΣΤ ΠΑΠΑ από εδώ!";

Άραγε πόσες χριστιανές αρνήθηκαν να δώσουν φιλοδώρημα στον παπά για να τελέσει τρισάγιο στον τάφο του συζύγου τους; (σε χαρτονόμισμα παρακαλώ για να μη βαραίνει η τσέπη του παπά...)

Άραγε πόσοι πιστοί προσπάθησαν να ακυρώσουν τον (από πολλές απόψεις) αδικαιολόγητο de jure "θεσμό" του δίσκου μέσα στον ναό; (πάλι σε χαρτονόμισμα για να μην ακούγονται τα κέρματα μέσα στο ναό...)

Άραγε πόσοι πιστοί αρνήθηκαν και κατάφεραν να μην πληρώσουν τα "μαλλιά της κεφαλής τους" για να τελέσουν μία βάπτιση, ένα μνημόσυνο ή έναν γάμο στην εκκλησία της ενορίας τους και να μην παζαρεύουν την τιμή ανάλογα με το πόσους πολυελαίους θα ανάψει ο παπάς;

Άρα πόσοι (και για πόσο ακόμα) πιστοί θα συνεχίσουν να εξομολογούνται σε παπάδες αμφιβόλου ηθικής και επιπρόσθετα να τους χρίζουν ως πνευματικούς τους;

Άραγε πόσοι πιστοί αρνήθηκαν την (υποχρεωτική!) παρουσία παπάδων σε ευρείες κοινωνικές εκδηλώσεις τοπικού χαρακτήρα ως ανήκοντες στους επίσημους προσκεκλημένους, ακόμη και στις εθνικές παρελάσεις! (είναι αυτοί που αφόρισαν την επανάσταση του '21! οποία ειρωνεία!)

Άραγε πόσοι πιστοί αρνήθηκαν την αφή του αγίου φωτός στον προηγούμενο πατριάρχη Ιεροσολύμων, καθώς ήταν ήδη γνωστές οι παράνομες δοσοληψίες στις οποίες ήταν μπλεγμένος;

Άραγε μέχρι πότε οι πιστοί θα εθελοτυφλούν μπροστά στα χιλιάδες προκλητικά παραδείγματα χλιδής των κληρικών, ενώ την ίδια στιγμή πολλοί από τους πιστούς αυτούς ζουν στα όρια της φτώχειας ή και κάτω από αυτά;

Τελικά, μέχρι πότε ο πιστός θα προστατεύει όλες αυτές τις παράνομες και ανήθικες πράξεις και θα αποτελεί την αιτία διαιώνισης αυτών εις τον αιώνα τον άπαντα;

Για τους πιστούς, η (δίκαιη) κρίση των παπάδων και η απονομή δικαιοσύνης με κάθε νόμιμο τρόπο, θεωρείται έργο που μπορεί να επιτελέσει μόνον ο θεός! Αυτό σημαίνει πως κανείς από αυτούς τους ανόσιους εκπροσώπους του θεού επί της γης δεν πρόκειται να τιμωρηθεί σε αυτή τη ζωή! (το "ποιός είμαι εγώ ο αμαρτωλός που θα κρίνω τον παπά;" ζει και βασιλεύει...)

Το φαινόμενο της απροθυμίας επιβολής ποινών από τους ίδιους τους πιστούς θα ζει και θα βασιλεύει για δύο κυρίως λόγους:

α) Γιατί θεωρείται ως βλασφημία και πράξη απαράδεκτη το να κρίνουν κάποιον που ορίζεται (πάλι από τους πιστούς) ως μεσάζων και απαραίτητος κρίκος μεταξύ αυτών και του θεού.

β) Γιατί βαθιά μέσα τους, κανένας τους δεν θέλει να αναλάβει την ευθύνη μιας τέτοιας πράξης, γιατί βαθιά μέσα τους αισθάνονται όχι μόνον λίγοι και ανίκανοι να προβούν σε τέτοιες πράξεις αλλά επιπρόσθετα γιατί φοβούνται πως ίσως δεν τους κρίνουν δίκαια άρα ίσως αυτή τους η πράξη να είναι το εισιτήριο για την κόλαση!

γ) Γιατί αρκετοί από αυτούς τους πιστούς είναι τα ατράνταχτα παραδείγματα της προσωπολατρείας που τρέφουν στον τάδε παπά.

Το "μέμνησο πιστείν" σε όλο του το μεγαλείο...

Κατανοούμε λοιπόν πως από τη μία πλευρά, οι απλοί πιστοί που αν και αυτοί έχρισαν τους ανίερους παπάδες ως μεσάζοντες μεταξύ αυτών και του θεού δεν είναι διατεθημένοι να προβούν ατομικά η συλλογικά σε πράξεις εξυγείανσης του σώματος των κληρικών και από την άλλη πλευρά, η πολιτική και κρατική εξουσία επίσης δεν είναι διατεθημένη να τους ακουμπήσει γιατί οι "παράπλευρες απώλειες" μίας τέτοιας πράξης θα ήταν πολλές, δυσμενείς, βαθιές και προς πάσα κατεύθυνση...

Περαστικά μας λοιπόν ::)

*σημαντική σημείωση: Οι απόψεις που κατέθεσα είναι αυστηρά προσωπικές και σε καμία περίπτωση δεν αφορούν σε όλο (100%) το σώμα των κληρικών. Δεν αρνούμαι πως μεταξύ των κληρικών ή των μοναχών, υπάρχουν κι εκείνοι που απέχουν τέτοιων επιλήψιμων δραστηριοτήτων και ουδεμία σχέση έχουν με κάθε λογής "ιερές μεσιτείες". Αν και είμαι αντίθετος στην πτώση της χώρας μας γιατί ΟΛΟΙ ΤΟΥΣ έχουν γίνει κράτος εν κράτει, οι αγιορίτες φοροαπαλλάσονται, ανήκουν στο υπουργείο εξωτερικών, απαλάσσονται από τον στρατό, άλλοι είναι δημόσιοι υπάλληλοι, μας υποχρεώνουν να πληρώνουμε φόρους για να πληρώνονται άσχετα αν το επιθυμούμε ή όχι (ακόμη κι ο μουσουλμάνος της Θράκης πληρώνει φόρους για το μισθό του χριστιανού παπά! ;D) κλπ, όλα αυτά αποτελούν ξεχωριστό θέμα. Το εν λόγω θέμα κινείται σε άλλα πεδία, οπότε θα ασχοληθούμε μόνον με το γιατί συμβαίνουν τελικά όλα αυτά...

Θα δεχθώ με ιδιαίτερη χαρά την όποια αντίθετη γνώμη επί του θέματος, έτσι ώστε να το προσεγγίσουμε ακόμη πιο ολοκληρωμένα. Καμία γνώμη δεν απορρίπτεται και και καμία γνώμη δεν καταπνίγεται όπως αλλού... Το βήμα της ΑΜΡΑ είναι ανοιχτό προς ΟΛΟΥΣ!

13
Πρόκειται για μια πολύ συνηθισμένη ερώτηση, ειδικά σε χώρες ευρείας θρησκευτικότητας όπως η Ελλάδα. Σκέφτηκα να παραθέσω τις απόψεις μου για ένα τόσο κοινό και συνηθισμένο ερώτημα που όμως όπως θα κατανοήσετε, θεωρώ πως τελικά το να απαντηθεί είναι εντελώς ανούσιο τόσο για εμάς, όσο και για τον ερωτών :)

Με το παρόν θέμα (για το οποίο θα ήθελα και τις δικές σας απόψεις), ήθελα μόνον να καταδείξω πως η σχέση μας με τον θεό είναι κατά τη γνώμη μου το πιο προσωπικό και απερίγραπτο πράγμα που βιώνουμε. Κατά τη γνώμη μου, υπάρχουν τόσοι "θεοί", όσοι και αυτοί που τον αναζητούν και προσπαθούν να τον προσεγγίσουν με διάφορους τρόπους.

Πραγματικά το να δηλώσει κάποιος (όπως εγώ) "ένθεος" ή καλύτερα "θεϊστής" (που αποτελεί την πιο γενικευμένη αποδοχή της έννοιας του θεού και αποτελεί διαφορετική έννοια από τον "ντεϊστή"), δε σημαίνει πως απαραίτητα ενστερνίζεται τον τάδε ή δείνα θεό κάποιας γνωστής θρησκείας. Για πολλούς πιστούς και δη χριστιανούς, αν δεν δούνε την αποδοχή στον δικό τους θεό, αυτόματα ονομάζουν τον ομιλούντα άπιστο, άθρησκο, άθεο κλπ, χωρίς να γνωρίζουν καν το τι σημαίνουν αυτές οι έννοιες, όπως άλλωστε οι περισσότεροι από αυτούς δεν γνωρίζουν σε ποιόν θεό πιστεύουν (και το αποδεικνύω αμέσως παρακάτω). Το αναφέρω αυτό από προσωπική εμπειρία, γιατί όταν με ρώτησε κάποιος συνάδελφός μου αν πιστεύω στον θεό, εγώ του απάντησα, "νομίζω πως το να σου πω ότι είμαι θεϊστής είναι η πιο πλήρης απάντηση που μπορείς να λάβεις". Ξέρετε τι μου απάντησε; "αμάν! καινούργια αίρεση είναι αυτή;" :o Η άγνοια περί βασικών εννοιών και προσεγγίσεων του θεού είναι εκτεταμένη αλλά το κύριο χρέος σε αυτό το έχουν οι εκπρόσωποι κι όχι οι πιστοί του χριστιανισμού. Δεν πρόκειται για (άλλη) μια επίθεση στον χριστιανισμό αλλά περί προσωπικών βιωμάτων της Ελληνικής καθημερινότητας...

Οι μελετητές του χριστιανισμού έχουν προσθέσει στην προσέγγιση του χριστιανικού θεού και την έννοια του αποφατισμού, σύμφωνα με τον οποίο, δεν μπορούμε να γνωρίζουμε ακριβώς κι επαρκώς το τι είναι ο θεός. Φυσικά ο αποφατισμός έχει εφαρμογή σε όλους τους "υπερβατικούς" θεούς, ασχέτως θρησκείας...

Είναι σαφές πως η πραγματική Γνώση του θεού είναι κάτι πολύ δύσκολο και πολύ ιδιαίτερο ζήτημα. Κι επειδή ο ορισμός της γνώσης είναι "πληροφορία + εμπειρία", ακόμη κι αν η πληροφορία είναι σταθερή και δεδομένη για όλους, υπάρχει η εμπειρία, το βίωμα, το οποίο έχει τόσες παραλλαγές, όσοι και οι εμπλεκόμενοι σε αυτό... Επίσης, αν αναλογιστούμε τα επιστημονικά δεδομένα του φίλμ "What the bleep do we know!?" (δείτε περισσότερα ΕΔΩ), κατανοούμε πως τελικά διαφέρουμε ακόμα και ως προς την πρόσληψη κι επεξεργασία της πληροφορίας, ασχέτως του αν τη βιώσουμε ή όχι. Κατά συνέπεια, οι πιθανότητες κι αιτίες διαφορετικότητας την προσέγγιση της ουσίας του θεού είναι πραγματικά απεριόριστες.

Το κλειδί στο όλο ζήτημα δεν είναι να "καταφέρουμε" να ενταχθούμε σε κάποιο γνωστό ή όχι θρησκευτικό κίνημα ή απλώς να δηλώσουμε άθεοι αλλά να μπορέσουμε να ορίσουμε τη θέση μας και την ατομικότητά μας απέναντι σε αυτό το μείζον μεταφυσικό ζήτημα περί θεού. Πραγματικά ένα τέτοιο εγχείρημα συνδέεται με μεγάλη ευθύνη καθώς η στάση που θα κρατήσουμε και η άποψη που θα ενστερνιστούμε θα καθορίσει σε σημαντικό βαθμό την πορεία μας τόσο στον εσωτερισμό όσο και στην καθημερινότητά μας. Η γνώμη μου είναι πως τελικά το να δώσουμε μια συνολική και αποκρυσταλλωμένη απάντηση στο τι είναι τελικά ο θεός μας αποτελεί μακροχρόνια κι επίπονη νοητικά διαδικασία, ίσως ακόμα και δίχως οριστική απάντηση μέχρι το τέλος της ζωής μας! Θα έλεγα μάλιστα πως για τους "hard-core" του είδους, μία τέτοια ενασχόληση αποτελεί ένα πραγματικό raison d'etre... Όλα αυτά συμβαίνουν γιατί ουσιαστικά πρόκειται για ένα ταξίδι όπου η "Ιθάκη" μεταβάλλεται καθημερινά, καθώς η ουσία της ρυθμίζεται από τον βαθμό της κατανόησής μας σε αυτά τα ζητήματα. Όπως και να έχουν όμως τα πράγματα, πρέπει να ξεκαθαρίσουμε απέναντι στον εαυτό μας πως ο δρόμος που θα ακολουθήσουμε στην αναζήτηση της ταυτότητας του θεού μας (ίσως η καλύτερη "Ιθάκη" που μπορεί να ψάχνουμε ::)), αποτελεί καθαρά προσωπική υπόθεση και ως τέτοια πρέπει να την περιβάλλουμε με τη δέουσα σοβαρότητα κι ευθύνη. Δεν είναι ούτε ντροπή, ούτε ανικανότητα το να ομολογήσει κάποιος (κι εγώ το ίδιο ;)) πως ακόμα δεν έχει καταλήξει στο τι ορίζει πραγματικά ως τον θεό του.

Φυσικά, οι υποστηρικτές των μεγάλων θρησκειών θεωρούν σε μεγάλο βαθμό πως έχουν ήδη λύσει το ζήτημα κι έχουν έτοιμες και αποκρυσταλλωμένες απαντήσεις σε αυτό. Όμως, μία εκτενής συζήτηση πάνω σε αυτό το ζήτημα θα αποκαλύψει πως τελικά οι περισσότεροι δεν γνωρίζουν σε ποιόν θεό πιστεύουν και μάλιστα σε μερικούς το λάθος έχει φτάσει τόσο βαθιά που αναφωνούν πως "είναι δεδομένο πως δεν μπορώ να γνωρίζω σε πιόν θεό πιστεύω, ο θεός είναι ακατάληπτος"... :o Σωστό αυτό αλλά μετά; Δεν υπάρχει μετά; Τι κάνει ένας θρησκευόμενος όταν αναγνωρίσει πως τελικά η λατρεία που αποδίδει δεν έχει παραλήπτη; Μένει στην απλή αποδοχή της άγνοιάς του ή μήπως ψάχνει τρόπους να την καταπολεμήσει; Θα έλεγα πως συμβαίνει το δεύτερο και σ' αυτό τη μεγαλύτερη ευθύνη τη φέρουν οι ποιμενάρχες κι όχι το ποίμνιο το οποίο μεγάλωσε με αυτή τη νοοτροπία του "μη τα ψάχνεις αυτά τα ζητήματα". Προτιμούμε λοιπόν έναν (άγνωστο) θεό εξ αποκαλύψεως ή έναν (δικό μας) θεό εξ ανακαλύψεως;

Κατανοούμε λοιπόν πως το τελικό αποτέλεσμα που ονομάζουμε "θεός" είναι μοναδικό και ξεχωριστό για κάθε ζηλωτή του θεϊσμού, ανεξαρτήτως προσέγγισης. Κατά συνέπεια, ερωτήσεις του τύπου "πιστεύεις στον θεό;" είναι εξ αρχής άσκοπες γιατί πραγματικά δεν οδηγούνε πουθενά. Ακόμη κι αν υπάρχει απάντηση ως "ναι", αυτό θα ήταν απόλυτα άχρηστο για τους υπολοίπους γιατί τη δική μου κοσμοθέαση δεν υπάρχει λόγος και ουσία στο να την αποδεχτεί κάποιος άλλος κι επιπλέον μπορεί να κατανοήσει μόνον το πληροφοριακό κομμάτι της αλλά όχι το εμεπιρικό. Αυτό γιατί είναι κάτι απόλυτα προσωπικό, είναι δικό μου και δεν ταιριάζει σε κανέναν άλλο, όπως επίσης και η κοσμοθέαση κανενός άλλου δεν θα μου φανεί χρήσιμη γιατί σε όλες τις περιπτώσεις, ο παράγοντας "εμπειρία" είναι καθοριστικός και πιο πάνω εξήγησα το πως δρα η εμπειρία. Το μόνο που μπορούμε να ανταλλάξουμε είναι οι πληροφορίες περί θεού.

Όλα έχουν να κάνουν με την κοσμοθέασή μας. Υπάρχει το "στρατόπεδο" των θεϊστών με αμέτρητες υποδιαιρέσεις κι εκδοχές, το ακριβώς απέναντι "στρατόπεδο" τον άθεων και στη μέση το "στρατόπεδο" των αγνωστικιστών. Θεωρώ πως από τη στιγμή που κάποιος αναγνωρίσει μέσα του έστω και κάποιας μορφής θεό (όπως κι αν τον εννοεί), τίθεται στο στρατόπεδο των θεϊστών, παράλληλα όμως, το να πιστεύω σε έναν θεό διαφορετικό από τον θεό πχ ενός συναδέλφου μου, με τοποθετεί μεν κι εμένα στο "στρατόπεδο" των θεϊστών αλλά η ταύτιση υπάρχει μέχρι εκεί.

Το κακό με τις "ταμπέλλες" που φοράνε κάποιοι σε αλλόθρησκους κλπ. έχει να κάνει καθαρά με το μορφωτικό τους επίπεδο και την προσωπική τους κατανόηση σε θέματα θρησκείας και μεταφυσικής γενικότερα. Εν μέρει είναι υπεύθυνοι για την καταστασή τους αλλά το κύριο μερίδιο ευθύνης το φέρουν πάντοτε οι ηγέτες των θρησκειών αλλά και οι απανταχού εκπρόσωποί των, καθώς σε καθημερινή βάση επιδίδονται σε έναν αγώνα διάκρισης, γιατί θέλουν να αποδείξουν και να πείσουν (άρα τελικά να επιβάλλουν) τη θρησκεία τους ως την καλύτερη και ανώτερη όλων των άλλων, σε τέτοιο βαθμό που μπορεί να φτάσει και σε (καθοδηγούμενο) φονταμενταλισμό ή μισαλλοδοξία.

Το ανέφερα και αλλού αλλά θα το θυμίσω και πάλι: Οι περισσότεροι οπαδοί των μεγάλων θρησκειών ανήκουν σε μία από αυτές τις θρησκείες λόγω παράδοσης, από τυπολατρεία, γιατί δεν τους ενδιαφέρει και τόσο το ζήτημα ή γιατί φοβούνται τον κοινωνικό αποκλεισμό που θα επέφερε μία ανοιχτή δήλωση μη ένταξης στην επικρατούσα θρησκεία. Μιας και μιλάμε για την Ελλάδα, είναι πολύ λίγοι εκείνοι που επέλεξαν πχ τον χριστιανισμό κατόπιν ενδελεχούς έρευνας και σύγκρισης θρησκεών και εσωτερικών συστημάτων, έτσι ώστε να καταλήξουν συνειδητά και οικειοθελώς σε αυτόν. Αυτοί οι άνθρωποι είναι βέβαιο πως αν είχαν γεννηθεί στην Κίνα, τώρα θα ήταν πχ Ταοϊστές, είναι λοιπόν καθαρά θέμα συμπτώσεων το ότι τώρα δηλώνουν χριστιανοί... Μπορεί να γίνομαι σκληρός αλλά θεωρώ πως αυτή είναι η πραγματικότητα σε πολλές χώρες με έκδηλο το θρησκευτικό συναίσθημα και είμαι διατεθημένος να συζητήσουμε τις όποιες διαφορετικές απόψεις πάνω σε αυτό.

Από την άλλη πλευρά, από το "στρατόπεδο" της άλλης κοσμοθέασης, τα ποσοστά αλλάζουν αντιδιαμετρικά και οι περισσότεροι άθεοι, αγνωστικιστές ή ακόλουθοι ειδικών θρησκευτικών πεποιθήσεων, έγιναν τέτοιοι γιατί ερεύνησαν ενδελεχώς αυτά τα μεταφυσικά ζητήματα, γιατί έχουν άποψη κι επέλεξαν συνειδητά και οικειοθελώς αυτή τη στάση απέναντι στο ζήτημα του θεού. Καλύτερα λοιπόν άθεος από άποψη, παρά ένθεος από παράδοση...

Χωρίς να θέλω να σας κουράσω άλλο, νομίζω πως έχω δώσει μια καλή εικόνα της προσέγγισής μου στο σύνηθες ερώτημα του αν πιστευω στο "θεό" και γιατί τελικά τέτοιες ερωτήσεις δεν έχουν κανένα νόημα ούτε για εμάς που θα απαντήσουμε αλλά ούτε και γι' αυτόν που μας ρωτά :)

14
Ερμητική / Το Ερμητικό Κυμβάλειον
« στις: Απρίλιος 10, 2008, 21:36:16 »
"Τα χείλη της Σοφίας είναι κλειστά προς όλους, εκτός από τα αυτιά της Κατανόησης...", Κυμβάλειον

Το Ερμητικό Κυμβάλειον αποτελεί ένα σύγγραμμα που σε έντυπη μορφή εμφανίστηκε πολύ πρόσφατα (το 1908) από μία ομάδα ατόμων που αποκαλούνται "οι 3 μύστες". Είναι πολύ πιθανό αυτό το έργο να αποτελεί μέρος των Ερμητικών Κειμένων που αποδίδονται στον μεγάλο μύστη της αρχαιότητας, τον Ερμή τον Τρισμέγιστο, ο οποίος ονομάστηκε έτσι λόγω του ότι κατείχε τα τρία μέρη της κοσμικής σοφίας, δηλαδή της Αστρολογίας (εργασία της Σελήνης), της Αλχημείας (εργασία του Ήλιου) και της Θεουργίας (εργασία των Άστρων). Θεωρείται πως το Κυμβάλειον (ή ο Κυμβαλίωνας όπως ονομαζόταν από τους αρχαίους Έλληνες) είναι το μόνο από τα ερμητικά κείμενα που σώθηκε αυτούσιο μετά την πυρκαγιά στη βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας και φαίνεται πως αποδίδει με ολοκληρωμένο τρόπο το σύνολο της ερμητικής φιλοσοφίας.

"Οι Αρχές της Αλήθειας είναι 7. Εκείνος που τις γνωρίζει, μέσω της κατανόησης έχει στην κατοχή του το μαγικό κλειδί, στο άγγιγμα του οποίου, όλες οι Πύλες του Ναού ανοίγουν διάπλατα...", Κυμβάλειον

Το Κυμβάλειον αποτελεί την ανάλυση των 7 βασικών συμπαντικών νόμων ή Αρχών που ήδη έχουν ενσωματωθεί στα υπόλοιπα ερμητικά κείμενα και αποτελούν τη βάση της ερμητικής φιλοσοφίας. Αυτοί οι Συμπαντικοί Νόμοι ή Αρχές είναι οι εξής:

1. Η Αρχή της Νοητικότητας

2. Η Αρχή της Αντιστοιχίας (Αναλογίας)

3. Η Αρχή της Δόνησης

4. Η Αρχή της Πολικότητας

5. Η Αρχή του Ρυθμού

6. Η Αρχή της Αιτίας και του Αποτελέσματος (Αιτιοκρατία)

7. Η Αρχή της Γέννησης



Συνοπτικά, οι 7 Αρχές ορίζουν τα εξής:

1. Αρχή της Νοητικότητας: "Το Ένα είναι νόηση, το Σύμπαν είναι νοητικό"
Η Αρχή αυτή ορίζει πως τα πάντα στο σύμπαν δημιουργήθηκαν ως αντανάκλαση της παγκόσμιας και άπειρης Θείας Νόησης, πως το σύμπαν δηλαδή είναι στη βάση του Νοητικό. Η Αρχή αυτή, μέσω της ενσωμάτωσης της νοητικής φύσης του σύμπαντος, δίνει εξήγηση κι αιτία στα κάθε είδους πνευματικά και ψυχικά φαινόμενα που εκδηλώνονται στους ανθρώπους. Τέλος, αυτή η Αρχή, αναλύει την πραγματική φύση και υπόσταση της ύλης, της ενέργειας και της δύναμης που στο σύνολό τους αποτελούν διαβαθμισμένες μορφοποιήσεις της Θείας Νόησης.

2. Αρχή της Αντιστοιχίας (Αναλογίας): "Αυτό που βρίσκεται κάτω, είναι όμοιο με το πάνω και αυτό που βρίσκεται πάνω είναι όμοιο με το κάτω προς επιτέλεσιν των θαυμαστών του Ενός και Μοναδικού πράγματος"
Αποτελεί μία από τις πιο γνωστές αλλά και πιο σημαντικές Αρχές της Ερμητικής φιλοσοφίας και αναγράφεται στον Σμαράγδινο Πίνακα (κατά πολλούς το ευαγγέλιο της Αλχημείας). Στην ουσία η Αρχή αυτή σχετίζεται με τη σχέση του Μακρόκοσμου (σύμπαν) με τον Μικρόκοσμο (άνθρωπος) και πως όσα συμβαίνουν στο σύμπαν, αναλογικά συμβαίνουν και στον άνθρωπο ως κοσμικές αντανακλάσεις.

3. Η Αρχή της Δόνησης: "Τίποτα δεν είναι σταθερό, όλα κινούνται, όλα δονούν"
Σύμφωνα με αυτή την αρχή, που ομοιάζει με το "τα πάντα ρει" του Ηράκλειτου, κάθε κοσμική εκδήλωση βρίσκεται σε διαρκή κίνηση, άρα σε διαρκή αλλαγή και μεταβολή. Όλη αυτή η εκδηλωμένη κίνηση, στο σύνολό της αποδίδει την κοσμική Αρμονία που φτάνει να ταυτιστεί με την απόλυτη ισορροπία. Η ύλη, η ενέργεια, η νόηση, δεν είναι τίποτε άλλο από διαφορετικές κλιμακώσεις κοσμικών δονήσεων, ενώ τα 4 βασικά κοσμικά πεδία (φυσικό, αιθερικό, αστρικό, νοητικό) αποτελούν δονητικές διαβαθμίσεις με πιο έντονη δονητικά αυτή του νοητικού.

4. Η Αρχή της Πολικότητας: "Τα πάντα είναι διπλά. Κάθετί έχει το αντίθετό του. Στα άκρα συναντώνται όλες οι αλήθειες..."
Αποτελεί άλλη μία βασική ερμητική Αρχή, η οποία θα λέγαμε πως απαντάται σε μεγάλη έκταση στην καθημερινότητά μας. Συνηθίζουμε να λέμε πως "κάθε νόμισμα έχει 2 όψεις", πως "χωρίς τον διάβολο δεν υπάρχει θεός" κλπ και όλα αυτά αποτελούν δίπολα ως συνήθεις εκδηλώσεις του αρχετυπικού διπόλου "Καλό - Κακό". Αποτελεί βασικό εργαλείο στην κατανόηση του κόσμου μας, καθώς τα πάντα ορίζονται και κατανοούνται ολοκληρωμένα μόνον μέσω της σύνδεσης με το αντίθετό τους (concidentia oppositorum). Κατανοούμε λοιπόν πως κάθε εκδήλωση αποτελείται από δύο αντίθετες υποστάσεις.

5. Η Αρχή του Ρυθμού: "Όλα ρέουν, όλα δρουν με έναν ρυθμό έντονης εκδήλωσης και απόσυρσης..."
Η Αρχή αυτή αφορά στη ρυθμική εκδήλωση διαφόρων πραγμάτων, που σαν κοσμικό εκκρεμές ορίζονται από εντάσεις και υποχωρήσεις. Απαντάται στα φυτά, τα ζώα, τους ανθρώπους, τους πολιτισμούς με τις περιόδους άνθησης και παρακμής, στους γαλαξίες κλπ. Είναι ο νόμος της Ζωής, η εισπνοή και η εκπνοή του σύμπαντος...

6. Η Αρχή της Αιτίας και του Αποτελέσματος (Αιτιοκρατία): Κάθε αποτέλεσμα, έχει και μια αιτία. Κάθε αιτία, έχει κι ένα αποτέλεσμα"
Ως Αρχή θα λέγαμε πως δεν χρειάζεται μεγάλη εξήγηση, καθώς κι αυτή απαντάται σε μεγάλη έκταση στην καθημερινότητά μας ως το αποτέλεσμα που θα έχει μία πράξη ή εκδήλωση, κάθε δράση (αιτία) φέρνει και μία αντίδραση (αποτέλεσμα). Αποτελεί δε βασικό χαρακτηριστικό του νόμου του κάρμα που φυσικά τυγχάνει ευρείας αποδοχής, ενώ σε γενικευμένη μορφή απαντάται στην επιστημονική αρχή που ονομάζεται "φαινόμενο της πεταλούδας" (το πέταγμα μιας πεταλούδας στο Τόκιο, σταδιακά μπορεί να προκαλέσει τυφώνα στη Νέα Υόρκη)...

7. Η Αρχή του Γένους και της Γέννησης: "Η γέννηση υπάρχει παντού. Όλα έχουν τη δική τους αρσενική και θηλυκή αρχή. Η γέννηση εκδηλώνεται σ' όλα τα επίπεδα ύπαρξης"
Αποτελεί μία βασικότατη ερμητική Αρχή, καθώς αναφέρεται στην ενσωμάτωση της αρσενικής αρχής μέσα στη θηλυκή εκδήλωση και την ενσωμάτωση της θηλυκής αρχής μέσα στην αρσενική εκδήλωση. Μας δείχνει πως κάθετί στο σύμπαν γεννάται, εκδηλώνεται και ιδίως μικροκοσμικά (άνθρωπος) έχει μέσα του αρσενικά και θηλυκά στοιχεία με παραλλακτικότητα ως προς την ένταση της εκδήλωσής τους. Δεν είναι λίγες οι φορές που στον εσωτερισμό γίνεται αναφορά στο σημαντικό αυτό "δίπολο" που ως ολοκλήρωση υλοποιείται με την ισόποση κατανομή των δύο αυτών αρχών. Μάλιστα, στην αλχημεία, ο Ερμαφρόδιτος λέγεται πως συμβολίζει αυτήν ακριβώς την ολοκλήρωση, όπως άλλωστε και οι άγγελοι, οι οποίοι θεωρείται πως δεν έχουν φύλο... Πρόκειται για τον Ιερό Γάμο, την αρμονική ένωση του Animus με την Anima...

Αυτές είναι σε γενικές γραμμές οι 7 ερμητικές Αρχές, όπως έχουν ενσωματωθεί στο Κυμβάλειον. Στο σύνολό τους αποδίδουν με πληρότητα την ερμηνεία της δομής του σύμπαντος και των κοσμικών νόμων που αν και σε μια γενικότερη (μακροκοσμική) οπτική μπορεί να είναι δύσκολο να οριστούν, να ταυτοποιηθούν και να κατανοηθούν, πάραυτα, σε μικροκοσμικό επίπεδο (άνθρωπος), όλες αυτές οι Αρχές μπορούν να αποτελέσουν σημαντικά βοηθήματα και εργαλεία προς την αυτοβελίωσή μας και την υλοποίηση αυτού που ονομάζουμε γνώθι σεαυτόν...

15
Αποφάσισα να ξεκινήσω αυτό το θέμα με αφορμή ένα βιβλίο που μου χάρισε μια καλή μου φίλη. Το βιβλίο λέγεται "Το Μυστικό" ή αλλιώς "Το βιβλίο της Έλξης" και ήδη έχει γίνει best seller σε πολλές χώρες. Σαν συνολικό αποτέλεσμα, θα έλεγα πως το βιβλίο που μου χάρισε η φίλη μου, τελικά ήταν πιο χρήσιμο απ' ότι φανταζόμασταν και οι δύο και αμέσως πιο κάτω θα σας εξηγήσω το γιατί.

Αν και συνήθως οι αναλύσεις-παρουσιάσεις βιβλίων προκύπτουν κατόπιν θετικών εντυπώσεων που αποκομίζουμε από αυτά, εδώ θα αναιρέσω λίγο τη συνθήκη και θα σας δώσω μία σύντομη παρουσίαση και στη συνέχεια την ανάλυση ενός βιβλίου, του οποίου το αντικείμενο που πραγματεύεται θεωρώ πως δημιουργεί περισσότερο αρνητικά παρά θετικά αποτελέσματα. Φυσικά, όλα αυτά αποτελούν μόνον προσωπικές εντυπώσεις και δεν αναιρούν σε καμμία περίπτωση τη δεδομένη αξία ενός δώρου.

Σε γενικές γραμμές, το βιβλίο αυτό αναφέρεται σε κάποια βασικά ζητήματα της ζωής μας και κυρίως σε θέματα υγιούς (ποιοτικά αλλά και ποσοτικά) βιοπορισμού. Αναφέρεται σε κάποια τεχνική που όπως η συγγραφέας υποστηρίζει, έχει εφαρμογή σε θετικές εξελίξεις στους τομείς της υγείας, των επαγγελματικών, των οικονομικών, των αισθηματικών, των διαπροσωπικών σχέσεων κλπ, όλα αυτά ενδυόμενα ένα πέπλο από περίεργες συμπτώσεις και συγχρονικότητες αλλά και με κβαντική φυσική και αυτό που γενικότερα ονομάζουμε "δημιουργικός οραματισμός" και "θετική σκέψη". Ο νόμος έχει μία δομή που συνοψίζεται στο τρίπτυχο "ζήτησέ το -> πίστεψέ το -> λάβε το".

Σε καμμία περίπτωση δεν ξεκίνησα αυτό το θέμα για να "σταυρώσω" το βιβλίο (ή το σχετικό DVD), άλλωστε τελική άποψη πρέπει να σχηματίσει κάποιος μόνον αν και όταν διαβάσει το βιβλίο ή δει το DVD.

Ας δούμε λοιπόν όσο γίνεται πιο συνοπτικά τα όσα δεν μου άρεσαν σε αυτό το βιβλίο:

1. Η λύση του "αποκτώ χωρίς να κουράζομαι"
Σε μια μεγάλη πληθώρα προβλημάτων και αρνητικών ζητημάτων στη ζωή του ανθρώπου (όπως αυτά που ανέφερα πιο πάνω), η λύση που τελικά προτείνει το βιβλίο είναι η μη-δράση. Φαίνεται λοιπόν πως αρκεί η κατάλληλη και "δυνατή" σκέψη για να ενεργοποιηθεί η διαδικασία που μία επιθυμία υλοποιείται και γίνεται πραγματικότητα. Η εκπληκτική αυτή διαδικασία βασίζεται στον περιβόητο "νόμο της έλξης", ο οποίος εν συντομία ορίζει πως όταν σκεφτείς κάτι και πιστέψεις πως θα γίνει πραγματικότητα, τότε αυτό αργά ή γρήγορα (αλλά σίγουρα κάποτε) υλοποιείται...

Πολλές φορές θα έχετε ακούσει το γνωστό ρητό "όταν επιθυμείς κάτι πάρα πολύ, τότε ολόκληρο το σύμπαν συνωμοτεί για να το επιτύχεις". Αυτή η φράση είναι αληθέστατη αλλά μόνον κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις. Ξέρετε πόσοι άνθρωποι έχουν επιθυμήσει έντονα και διαρκώς όχι τα επιπλέον αλλά τα απολύτως απαραίτητα στη ζωή τους και δεν είδαν (ούτε θα δουν) ποτέ αποτέλεσμα; Ξέρετε πόσοι άστεγοι ή πεινασμένοι κλαίνε όλη μέρα και παρακαλούν το θεό ή αυτό το "κάτι" για να τους δώσει μία καλύτερη ζωή; Αν κοιτάξετε γύρω σας, αν διαβάσετε λίγα στατιστικά από την Alexa (www.alexa.com) και αν κάνετε μερικές συζητήσεις με ανθρώπους χαμηλότερου βιοτικού επιπέδου από το δικό σας, θα καταλάβετε τι εννοώ. Όλοι αυτοί οι δύσμοιροι άνθρωποι, στην ουσία δοκιμάζουν κάθε μέρα το "Μυστικό" απλά δεν το έχουν καταλάβει. Κάθε μέρα επιδίδονται σε δημιουργικούς οραματισμούς και θετικές σκέψεις, όμως η πραγματικότητα σταδιακά τους γονατίζει και η θέληση για αλλαγή γκρεμίζεται από μια δυσάρεστη πραγματικότητα που δεν έχει τέλος...

Εκτός από το παραπάνω ρητό που ανέφερα, υπάρχει και το ρητό "συν Αθηνά και χείρα κίνει", όμως φαίνεται πως το συγκεκριμένο βιβλίο μένει μόνον στην "επίκληση της Αθηνάς" (αλλά εις μάτην...) Όταν λοιπόν η μαγική συνταγή που προτείνει το βιβλίο είναι "ζήτησε, πίστεψε και θα σου δοθεί", τότε κάτι τελικά δεν πάει καλά. Όλα αυτά θεωρητικά ενδυναμώνονται από τη συνθήκη πως "εμείς δημιουργούμε τον κόσμο μας". Δηλαδή, το βιβλίο ισχυρίζεται πως όταν θέλουμε να μας πηγαίνουν όλα καλά στη δουλειά μας, πχ να είμαστε παραγωγικοί και εξελίξιμοι, τότε αυτό που αρκεί, είναι μόνον το να επιθυμήσουμε και να οραματιστούμε ένα "νέο" εργασιακό περιβάλλον. Ναι αλλά μήπως ξεχνάμε τους παράγοντες της διαύγειας πνεύματος; της συγκέντρωσης; της νηφαλιότητας; της ικανότητας κριτικής σκέψης; της ανελέητης προσπάθειας; της "τριβής" μέσα στο εργασιακό περιβάλλον, της ικανότητας εργασίας υπό πίεση, της ικανότητας ανάκαμψης από μία αποτυχία, των γνωριμιών και το να χτυπήσουμε την κατάλληλη πόρτα στην κατάλληλη στιγμή; Μήπως τελικά αυτά είναι που δημιουργούν τον δρόμο προς την επαγγελματική επιτυχία αλλά και πάλι χωρίς βέβαιο αποτέλεσμα; Καταλαβαίνουμε λοιπόν πως μία θετική επαγγελματική πορεία δεν θα προκύψει επειδή εγώ το οραματίστηκα ως νέες εργασιακές συνθήκες αλλά γιατί δούλεψα πάνω στην επιθυμία μου, γιατί "πόνεσα" για να αποκτήσω (τα καλά κόποις κτώνται...) τις νέες και ευχάριστες εργασιακές παροχές μου.

2. Το "μυστικό" είναι: Σου πουλάω αυτό που έχεις ανάγκη...
Όπως ακριβώς οι τράπεζες ξεφυτρώνουν εκεί που υπάρχει φτώχεια, έτσι ακριβώς κι ένα βιβλίο τέτοιου περιεχομένου (αλλά και μύρια άλλα) ξεφυτρώνει σε μια εποχή που ο μεσοαστός αλλά πλέον και ο άνθρωπος της υψηλής κοινωνίας έχει φτάσει στο "αμήν" της εξέλιξής του και δεν βλέπει "φως"... Αυτό το βιβλίο δεν απευθύνεται στα άτομα του τρίτου κόσμου. Όχι, γιατί αυτά τα άτομα είναι οι αδιάσειστες αποδείξεις πως το "μυστικό" τελικά ΔΕΝ λειτουργεί, ή αν θέλετε λειτουργεί σε επιλεγμένες διανοητικές προσωπικότητες, πολύ πιο εξελιγμένες από τις συνήθεις...

Αυτή τη στιγμή πιστεύω πως τόσο η μεσοαστική τάξη, όσο και οι ανώτερες κοινωνικές τάξεις, έχοντας μπει σε μία ατραπό του τύπου "ζω για να δουλεύω", χρειάζονται μία τόνωση, ένα μαγικό ραβδάκι που θα αλλάξει τη ζωή τους για πάντα. Ο μεσοαστός αγωνίζεται καθημερινά για να κάνει πράξη το "αμερικάνικο όνειρο", ενώ ο "ατσαλάκωτος" των υψηλότερων κοινωνικών στρωμάτων, επειδή πλέον τα έχει όλα και τα έχει δοκιμάσει όλα, έχει φτάσει σε σημείο να αδιαφορεί για τα πάντα και να έχει πλέον ανάγκη από κάτι νέο, από κάτι "δυνατό", από κάτι που θα δώσει και πάλι νόημα στην ανιαρή (πλην όμως υλικά πλουσιότατη) ζωή του.

Μέσα σε όλα αυτά, θεωρώ πως το "Μυστικό" συμβάλλει στην κατευθυνόμενη (άρα χειραγωγημένη) δόμηση αυτών που "πρέπει" να ορίζουμε ως πραγματικά αγαθά στη ζωή μας. Χωρίς να δίνει την πιθανότητα της ποικιλλομορφίας στην έννοια του αγαθού (υλικού ή πνευματικού), το βιβλίο μας δίνει πχ τον τρόπο του πώς να γίνουμε πλουσιότεροι αγνοώντας το ρητό που λέει πως "πλούσιος δεν είναι αυτός που έχει τα περισσότερα αλλά αυτός που χρειάζεται τα λιγότερα". Είναι πολλοί που πιστεύουν σε αυτό το ρητό (δεν εξετάζω αν έχει βάση) αλλά φαίνεται πως το "Μυστικό" δεν είναι για αυτούς τους "λίγους"...

3. Το αναπόδεικτο της θεωρίας της "έλξης"
Πραγματικά μου κάνει εντύπωση το γεγονός πως αψηφώντας αλλά και "τροποποιώντας" κάποιους νόμους της Φυσικής αλλά και κατάλληλα χειριζόμενη τα δεδομένα της κβαντικής Φυσικής, η συγγραφέας παραμελεί εντυπωσιακά κι επιδέξια να αποδείξει στο αναγνωστικό κοινό το πως τελικά αυτή η "ενέργεια" που στέλνει ένας άνθρωπος επιστρέφει τελικά σε αυτόν ως υλοποίηση.

Για παράδειγμα, μέσα στο βιβλίο προτείνεται στους αναγνώστες, αν θέλουν να αγοράσουν ένα καινούργιο αυτοκίνητο ή αν θεωρούν πως δεν τους αρμόζει το τρέχον οικονομικό επίπεδο, τότε αρκεί μία διαδικασία του τύπου "σκέφτομαι πως είμαι πλούσιος -> πιστεύω πως θα γίνω πλούσιος -> γίνομαι πλούσιος" ώστε να αλλάξουν όλα για αυτόν τον "έξυπνα" σκεπτόμενο άνθρωπο... Ως παραδείγματα για τέτοιες διαδικασίες, η συγγραφέας φέρνει κάποιους ανθρώπους που (λίγοι όντες) έχουν συγκεντρώσει τον περισσότερο πλούτο του πλανήτη και αυτό ισχυρίζεται πως δεν συνέβη λόγω των προσεκτικών βημάτων στην εξέλιξή τους αλλά ακριβώς στο "Μυστικό", δηλαδή όλοι αυτοί οι άνθρωποι κάποτε οραματίστηκαν τη ζωή που έχουν τώρα και σύμφωνα με τον νόμο της έλξης, η επιθυμία τους έγινε πράξη... Μάλιστα, θεωρεί πως ο μεγαλύτερος πλούτος είναι συγκεντρωμένος σε λίγα μόνον άτομα επειδή μόνον λίγοι (μέχρι τώρα) άνθρωποι έχουν χρησιμοποιήσει με επιτυχία αυτή τη διαδικασία του δημιουργικού οραματισμού και της θετικής σκέψης. Φυσικά δεν γίνεται λόγος για το background δραστηριοτήτων που όλοι αυτοί οι άνθρωποι ακολούθησαν προκειμένου να αποκτήσουν όλα αυτά τα χρήματα.

Σε όλα αυτά, η συγγραφέας θεωρεί πως επειδή σύμφωνα με την κβαντική Φυσική όλα συνδέονται, τελικά η σκέψη μας (που μεταφράζεται σε εκδηλωμένη ενέργεια), τελικά επιστρέφει σε εμάς ως υλοποίηση. Πουθενά όμως δεν αναφέρεται η διαδικασία του πως αυτή η σκέψη γίνεται πράξη. Πουθενά δεν διάβασα το πως συμβαίνει αυτή η "μεταστοιχείωση" της σκέψης, με τελικό αποτέλεσμα την επιθυμητή για τον "φωτισμένο" κατάσταση... Σαφώς και σύμφωνα με την κβαντική θεωρία όλα συνδέονται και μάλιστα αυτό ήδη έχει αναλυθεί πολλάκις αλλά και κάπως πιο συνοπτικά μέσα από μία μελέτη που σας παρουσίασα στο θέμα για το φιλμ "What the bleep do we know!?", όμως η ίδια θεωρία επισημαίνει πως τελικά αυτό που είμαστε "τώρα" είναι ήδη παρελθόν, πως αυτό το σύνολο που ονομάζεται Μαρία, Κώστας ή Αντώνης, διαρκώς μεταβάλλεται γιατί ούτε η πνευματική του φύση αλλά ούτε και η φυσική του υπόσταση παραμένει ποτέ σταθερή. Κατά συνέπεια, είναι πολύ μεγάλη η πιθανότητα αυτή η ενέργεια που στέλνουμε ως σκέψη, κατά την επιστροφή της τελικά να "αστοχήσει" και να μη μας βρει ποτέ... Αν λοιπόν δούμε το ζήτημα της "έλξης" έστω και από αμιγώς επιστημονικής-τεχνικής πλευράς, καταλαβαίνουμε πως δεν έχει πεδίο εφαρμογής.

Το βιβλίο λοιπόν, ενώ εστιάζει στην αρχή και το τέλος της διαδικασίας, αδυνατεί τεχνιέντως να αναλύσει-αποδείξει το ενδιάμεσο της διαδικασίας. Άρα λοιπόν, πρέπει να δεχτούμε αυτό που ευαγγελίζεται το βιβλίο ως απλή θεωρία κι όχι ως ένα ισχύον επτασφράγιστο μυστικό που κυκλοφορεί μόνον μεταξύ "μυημένων" ανά τους αιώνες... Σε αυτό το ζήτημα μου κάνει εντύπωση το πως και γιατί η συγκεκριμένη συγγραφέας έγινε ξαφνικά ο Προμηθέας αυτού του "Μυστικού", το οποίο ακόμα και ως τίτλος είναι λάθος, μιας και ένα μυστικό που γίνεται best seller, δεν είναι πλέον μυστικό. Αλλά και αν ήταν, όπως πολλές φορές μιλάμε για μυστική γνώση κλπ, τότε αναρωτήθηκε η συγγραφέας αν έπρεπε να το αποκαλύψει; Τι είναι αυτό που τη χρήζει αγγελιοφόρο αυτού του μηνύματος; Μήπως ο ανθρωπισμός; Μα χρειάζεται πολλά περισσότερα πέραν αυτού και μάλιστα χρειάζεται πολύ λιγότερες εισπράξεις...

4. Οι αρνητικές συνέπειες της θεωρίας της "έλξης"
Το θέτω απλά και άμεσα: Έστω ότι κάνω ό,τι λέει το βιβλίο. Έστω ότι ακολουθώ κατά γράμμα όλη τη διαδικασία του δημιουργικού οραματισμού και της θετικής σκέψης με ικανή προσήλωση και πίστη στο αποτέλεσμα. Κι αν τελικά αυτά που επιθυμήσω δεν γίνουν πράξη; Αν τελικά το μόνο αποτέλεσμα που είδα ήταν τα 25 ευρώ που λείπουν από την τσέπη μου; Μα ακόμη χειρότερα (και ρεαλιστικά), αν τελικά αυτό το όνειρο, η επιθυμία μου να αλλάξω τη ζωή μου, να επιτύχω επαγγελματικά, να πλουτίσω, να αγαπήσω και να αγαπηθώ, να αποκτήσω ένα νέο σπίτι ή ένα νέο αυτοκίνητο ή να βρω μια κενή θέση στο πάρκινγκ (ναι, το βιβλίο δίνει τη λύση και σε αυτό!), αν τελικά όλες αυτές οι μικρές ή μεγάλες προσδοκίες στη ζωή μου ΔΕΝ πραγματοποιηθούν, τότε ποιο θα είναι το τελικό αποτέλεσμα;

Εγώ προχωρώ λίγο την υπόθεση και παρατηρώ από τη μια μεριά τα παγκόσμια δεδομένα περί ευημερίας και από την άλλη μεριά τις πωλήσεις του βιβλίου (ήδη έχει ξεπεράσει τα 3,75 εκατομμύρια αντίτυπα σε μορφή βιβλίου και τα 1,1 εκατομμύρια αντίτυπα σε DVD, χώρια τα πειρατικά αντίτυπα που είναι τουλάχιστον άλλα τόσα...). Με βάση λοιπόν αυτά τα αδιάσειστα δεδομένα, βγάζω ένα συμπέρασμα και στην ερώτηση "τι άλλαξε στον κόσμο από τότε που κυκλοφόρησε το μυστικό;", η απάντηση είναι: ΤΙΠΟΤΑ... Οπότε οδηγούμαι σε κάποιες λογικές αιτίες: ή αυτοί που αγόρασαν το βιβλίο είναι ανίκανοι να κάνουν πράξη τα όσα διάβασαν, ή όσοι αγόρασαν το βιβλίο το παράτησαν στη μέση γιατί έχασαν το ενδιαφέρον τους, ή ήταν αγράμματοι και δεν ήξεραν να διαβάζουν ή τελικά ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΔΕΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ! Εγώ διαλέγω την τελευταία αιτία, ακριβώς ορμώμενος από τα δεδομένα που έχω γύρω μου κι όχι από τα δεδομένα που ευαγγελίζεται το βιβλίο πως θα συμβούν.

Μήπως ξαφνικά στους πλούσιους, στους επαγγελματικά επιτυχημένους, σε αυτούς που ερωτεύονται ή βρίσκουν κενή θέση στο πάρκινγκ ξαφνικά προστέθηκαν άλλα 5 εκατομμύρια και δεν το πήρα χαμπάρι; χμμ ::)

Ξέρετε όμως ποιό είναι το πλέον επικίνδυνο στην όλη υπόθεση; Το ότι αυτό το βιβλίο πουλά σε ανθρώπους απελπισμένους, σε αυτούς που τα έχουν δοκιμάσει όλα προκειμένου να δουν επιτέλους μια "άσπρη μέρα" και βλέπουν πως αυτή η μέρα, ακόμη και μετά από τις οδηγίες του βιβλίου εξακολουθεί να μην έρχεται! Ξέρετε πως κάποιοι από αυτούς τους απελπισμένους επίδοξους αναγνώστες βρίσκονται ένα βήμα πριν την αυτοκτονία ή τη διάλυση του σπιτιού τους; Ξέρετε πως κάποιοι από αυτούς τους απελπισμένους επίδοξους αναγνώστες είναι έτοιμοι να (ξε)φύγουν σε μοναστήρια ή άλλα περίεργα κοινόβια, παρατώντας οικογένειες και φίλους; Και βέβαια το ξέρετε γιατί τους βλέπετε γύρω σας καθημερινά. Αν λοιπόν αυτοί οι άνθρωποι έχουν φτάσει στο "αμήν" της υπομονής τους και των προσπαθειών τους και βιώνουν καθημερινά μία ανεκπλήρωτη επιθυμία για αλλαγή, τότε να είστε επίσης σίγουροι πως αυτό το βιβλίο που υπόσχεται τόσα όσα τελικά δεν πραγματοποιεί, θα τους χαρίσει ίσως άλλο ένα βήμα (ή το τελευταίο) προς την κατάθλιψη, τον κοινωνικό αποκλεισμό ή την αυτοαπόρριψη, θα τους αναγκάσει να χάσουν έστω κι αυτά τα ψίχουλα αυτοεκτίμησης που τυχόν έχουν γιατί είδαν πως ούτε και αυτή η μέθοδος δεν λειτουργεί επάνω τους...

Άλλοι σε μεγάλο βαθμό, άλλο σε μικρότερο βαθμό αλλά ευτυχώς όχι όλοι οι αναγνώστες του βιβλίου, θα ζήσουν τον νόμο της "αντιέλξης", δηλαδή, αυτό που οραματίζονται, τελικά θα τους επιστραφεί αλλά αντεστραμμένο...

5. Γενικά συμπεράσματα για το "Μυστικό"
Αν και κάποιοι θα σπεύσουν να συμπεράνουν πως είμαι υπερβολικός ή ότι κινδυνολογώ και θα υπερασπιστούν τα όσα το βιβλίο ευαγγελίζεται, σημειώνω και πάλι πως όλα τα ανωτέρω αλλά και άλλα που λόγω χώρου δεν παραθέτω, αποτελούν μόνον προσωπικές εντυπώσεις και σε καμμία περίπτωση δεν τα γράφω για να επηρεάσω υποχρεωτικά κάποιους άλλους ανθρώπους. Είμαι πρόθυμος να συζητήσουμε τους προβληματισμούς μου για το βιβλίο, άλλωστε γι' αυτό και άνοιξα αυτό το θέμα.

Το "Μυστικό" της αλλαγής, ή αν θέλετε, ο πραγματικός νόμος της έλξης, δεν βρίσκεται ούτε σε βιβλία, ούτε σε εύκολες λύσεις για τεμπέληδες (πραγματικά, είτε είσαι τεμπέλης, είτε εργατικός, το βιβλίο θεωρεί πως η "έλξη" θα λειτουργήσει χωρίς διάκριση και η επαγγελματική επιτυχία θα είναι δεδομένη και για τις δύο περιπτώσεις...). Θεωρώ πως δεν υπάρχει κάποιο μυστικό προς τη γενικότερη ευημερία γιατί η ζωή του καθενός είναι διαφορετική από κάθε άλλη και οι παράγοντες που μας οδηγούν στην επιτυχία ή στην αποτυχία είναι από πολλοί έως μη προβλέψιμοι για κάθε άνθρωπο. Αν το βιβλίο θέλει να με μετατρέψει σε "λευκό μάγο" που μέσω του οραματισμού και της διαδικασίας "ζήτησέ το -> πίστεψέ το -> λάβε το" θα μου λύσει τα προβλήματά μου, χωρίς εγώ να κάνω θυσίες και να μοχθήσω προς μία καλύτερη ζωή, αν το βιβλίο θέλει να μου δώσει μια λύση που είναι εντυπωσιακά αλλά και περίεργα απλή, εύκολη και ανέξοδη, τότε ευχαριστώ αλλά δεν θα πάρω...

Πολλές φορές μου έρχεται στο μυαλό το παράδειγμα της νύμφης που μέσα από την προσπάθειά της για να βγει από το κουκούλι, τελικά μετατρέπεται σε μια πανέμορφη πεταλούδα ικανή να πετάξει. Σε αυτό λοιπόν το παράδειγμα, αναφέρεται η αξία της προσωπικής προσπάθειάς μας ως ικανή και αναγκαία συνθήκη για αυτοβελτίωση κι εξέλιξη. Αν ανοίξουμε το κουκούλι όπου βρίσκεται η νύμφη και δεν την αφήσουμε να "ζοριστεί" για να βγει, τότε η νύμφη θα πεθάνει γιατί δεν ήταν έτοιμη να βγει στον κόσμο της πεταλούδας μη έχοντας τις απαραίτητες προϋποθέσεις επιβίωσης. Ροδοσταυρικά, κάποιοι λένε πως αν δεν υπάρξει "σταύρωση", τότε δεν ανθίζει το "ρόδο" κι έχουν απόλυτο δίκιο. Πραγματικά δεν υπάρχουν μαγικές συνταγές και σκέψεις των 10 δευτερολέπτων για να έχεις καινούργιο σπίτι, καινούργιο αυτοκίνητο, επιτυχημένη ερωτική ζωή ή πολλές πωλήσεις στη δουλειά σου. Το βιβλίο μου προτείνει πως για να γίνουν πολλές πωλήσεις χρειάζεται μόνον να σχηματίσω στο μυαλό μου αυτή τη νέα κατάσταση (να το δω λίγο στο "αστρικό πεδίο" το θέμα...) και αφού το πιστέψω μέσα μου πως θα γίνει πραγματικότητα, τότε η επιθυμία μου αυτή ως ενέργεια που εκπέμπεται θα επιστρέψει σ' εμένα υλοποιημένη πλέον... Όμως, το μυστικό για πολλές πωλήσεις αλλά και γενικότερα για μια επιτυχημένη επαγγελματική πορεία κρύβεται σε μία φράση: Στην αρχή δουλεύεις πολύ, μετά δουλεύεις πολύ κι έξυπνα και στο τέλος δουλεύεις μόνον έξυπνα... Αυτό ναι, είναι ένας νόμος και βγήκε μέσα από την πολύχρονη εμπειρία των επαγγελματικά επιτυχημένων ανθρώπων κι όχι από μία απλή ευχή.

Πραγματικά χρειάζεται να έχεις πολλά περισσότερα από το "Μυστικό" για να γίνεις ένας νέος Ωνάσης, ένας νέος Einstein (κι αυτός ήξερε το "μυστικό"...), ένας νέος Churchill, ένας νέος Hawking. Η ζωή μας είναι ένα χρηματιστήριο ιδεολογικών αξιών κι ευκαιριών εμπλουτισμένη από μία διανοητική "προίκα" που μας δώρισε η μητέρα Φύση (αν και άνισα). Όσο κάποιος από εμάς γίνεται "πλουσιότερος", τόσο κάποιος άλλος γίνεται "φτωχότερος" και όλα αυτά συμβαίνουν πλειοτροπικά. Κάποιοι ποτέ τους δεν θα γίνουν πλούσιοι, όπως και κάποιοι άλλοι ποτέ τους δεν θα αποκτήσουν ένα δικό τους σπίτι. Είναι όμως κρίμα που αυτό το βιβλίο δεν τους το λέει... Είναι ουτοπία να φανταζόμαστε πως όλα τα θετικά συμβαίνουν τόσο εύκολα και απλά. Αν και σέβομαι τη "Ροδοσταυρική Ουτοπία" ως διακήρρυξη, ως ιδέα, πάραυτα θεωρώ πως αποτελεί μια ιδεατή κατάσταση, γι' αυτό και ονομάστηκε "ουτοπία". Πάραυτα οι σκοποί και οι επιδιώξεις αυτής της ουτοπίας είναι άξιοι και η όλη διαδικασία πρις την υλοποίησή της εμπεριέχει κόπους, προσπάθειες, αποτυχίες αλλά και επιτυχίες. Η Ροδοσταυρική Ουτοπία είναι ένας φάρος πνευματικών και ανθρωπιστικών ιδεωδών, δεν μοιάζει όμως σε τίποτα με αυτό που θεωρητικά μπορεί να μετατραπεί η ανθρωπότητα μέσω του "Μυστικού", μια ανθρωπότητα που θα αποτελείται μόνον από πλούσιους, από επιτυχημένους επαγγελματίες, από ευτυχισμένους οικογενειάρχες και από άπειρες κενές θέσεις πάρκινγκ!

Κλείνω με το συμπέρασμα που εξέφρασα στην αρχή κιόλας της παρουσίασής μου. Συμπέρανα λοιπόν πως αυτό το βιβλίο που μου χάρισε μια καλή μου φίλη, είναι όντως αναπάντεχα χρήσιμο για εμένα και την ευχαριστώ πολύ γι' αυτό. Την ευχαριστώ γιατί μέσω αυτού του βιβλίου, μου έδωσε την ευκαιρία να δώσω για άλλη μια φορά αξία στον εαυτό μου και τα πιστεύω μου, να ανακαλύψω μέσα μου νέα αποθέματα θέλησης, δημιουργικότητας και μεθόδων προς αυτοβελτίωση και όλα αυτά μέσα από την υπενθύμιση πως είναι άσκοπο αλλά και χάσιμο χρόνου να αναζητούμε εύκολες λύσεις στη μεταστοιχείωση των καταστάσεων μέσα μας και γύρω μας. Δίνω μεγάλη αξία στην προσπάθεια και τη θυσία προς την επίτευξη κάποιου στόχου, στην "τριβή" με την καθημερινότητα, στην αξία των επιλογών μας, στην αναγνώριση των παθών μας και στην ελαχιστοποίηση των λανθασμένων αποφάσεών μας μέσα από την εμπειρία. Αυτό το βιβλίο υπήρξε μία άριστη αιτία για να φέρω όλες αυτές τις αξίες και πάλι στην επιφάνεια.

Ένα πραγματικά υπέροχο δώρο! :)

Σελίδες: [1] 2 3