Εμφάνιση μηνυμάτων

Αυτό το τμήμα σας επιτρέπει να δείτε όλα τα μηνύματα που στάλθηκαν από αυτόν τον χρήστη. Σημειώστε ότι μπορείτε να δείτε μόνο μηνύματα που στάλθηκαν σε περιοχές που αυτήν την στιγμή έχετε πρόσβαση.


Θέματα - ΔΙΟς ΑΕΤΟς

Σελίδες: [1] 2 3 4
1
ΖΑΛΜΟΞΙΣ...Ο ΘΡΥΛΟΣ ΤΩΝ ΘΡΑΚΩΝ

Ο Ζάλμοξις ή Σάλμοξις, ή Ζάμοξλις, ή Σάμοξλις, υπήρξε ένας θρυλικός κοινωνικός και θρησκευτικός αναμορφωτής, που αναγνωριζόταν ως ο μόνος θεός των Δακών της Θράκης (οι Δάκες αναφέρονται στα ελληνικά χρονικά και ως Γέτες).

«Σύμφωνα με όσα έμαθα από τους Έλληνες που κατοικούν στον Ελλήσποντο και στον Πόντο -λέει ο Ηρόδοτος- αυτός ο Ζάλμοξις ήταν ένας άνθρωπος που ζούσε στη Σάμο σαν σκλάβος. Ήταν δούλος του Πυθαγόρα του γιου του Μνησάρχου. Στην συνέχεια, κερδίζοντας την ελευθερία του, λέγεται ότι συγκέντρωσε μια τεράστια περιουσία και πλουτίζοντας, επέστρεψε στην πατρίδα του. Και καθώς οι Θράκες (Γέτες) διήγαγαν μια μίζερη ζωή και ήταν απαίδευτοι, εκείνος ο Ζάλμοξις, που ανατράφηκε στα ιωνικά ήθη και είχε μια μόρφωση πιο στέρεα από ότι εκείνη των Θρακών, λόγω του ότι ήταν σε επαφή με τους Έλληνες και ιδίως με έναν από τους πιο σημαντικούς Έλληνες φιλοσόφους, με τον Πυθαγόρα, έβαλε να του χτίσουν μια αίθουσα για την υποδοχή και την φιλοξενία των πιο επιφανών συμπολιτών του, όπου τους δίδασκε πως ούτε αυτός, ούτε εκείνοι, ούτε κανείς από όσους θα γεννηθούν ανάμεσά τους δεν θα χαθούν, αλλά θα πάνε σε ένα μέρος όπου θα ζούνε αιωνίως, απολαμβάνοντας όλα τα αγαθά. Όταν έκανε αυτές τις αποκαλύψεις και μίλησε έτσι, έσκαψε μια υπόγεια κατοικία και αμέσως μόλις την τελείωσε, έγινε άφαντος για τους Θράκες. Κατεβαίνοντας στην υπόγεια κατοικία, έμεινε κρυμμένος εκεί για τρία χρόνια. Οι Θράκες τον πένθησαν και τον έκλαψαν σαν νεκρό. Τον τέταρτο χρόνο όμως, τους επανεμφανίστηκε, επιβεβαιώνοντας έτσι τα λεγόμενα του. Αυτά τα έλεγαν οι Έλληνες". "Σε ό,τι με αφορά" προσθέτει ο Ηρόδοτος "εγώ ούτε τα θέτω εν αμφιβόλω, αλλά ούτε και πιστεύω εξ ολοκλήρου αυτή τη διήγηση του Ζάλμοξι και της υπογείου κατοικίας του. Η άποψή μου είναι πως ο Ζάλμοξις έζησε πολλά χρόνια προ του Πυθαγόρα. Και πιστεύω ότι είναι αρκετά τα όσα είπα, είτε στην περίπτωση που υπήρξε ένας άνθρωπος με το όνομα Ζάλμοξις, είτε ήταν μια γηγενής θεότητα των Γετών». Η εξήγηση του Ηροδότου, που γνώριζε καλά τους Γέτες αφού έκανε τον γύρο των ακτών του πόντου, συμπληρώνεται αργότερα από τον Στράβωνα με νέες λεπτομέρειες περί του Ζάλμοξι. “ Αυτός ο ηγέτης” λέει ο Στράβων, “δέχθηκε από τον Πυθαγόρα τις γνώσεις περί των άστρων, τις οποίες εμπλούτισε αργότερα στην Αίγυπτο, όπου διήγε βίο περιπλανωμένου. Όταν γύρισε στην πατρίδα του, έλκυσε την προσοχή του λαού και των ηγετών με τις μαντείες, τις οποίες έκανε από τα σημάδια και τα ουράνια φαινόμενα και έφτασε μέχρι να πείσει τον βασιλιά να μοιραστεί την εξουσία με έναν άνθρωπο όπως αυτός, που μπορούσε να διερμηνεύσει την θέληση των θεών. Έγινε έτσι ο μεγάλος ιερέας του θεού τον οποίον οι Γέτες σέβονταν ιδιαιτέρως, και μετά έφτασε να υπολογίζεται αυτός ο ίδιος ως θεός. Και βρίσκοντας σ’ ένα μέρος όπου ήταν δυσπρόσιτο μια βαθιά σπηλιά, μπήκε σ’ αυτήν, μη βγαίνοντας πια από εκεί παρά μόνο πολύ σπανίως και μη έχοντας επικοινωνία με κανέναν άλλον εκτός από τον βασιλιά και τους συμβούλους του”. Αργότερα θεωρήθηκε ιερό ακόμα και το σπήλαιο στο οποίο αποτραβήχτηκε ο Ζάλμοξις και ονομάστηκε" μας λέει ο Στράβων" ιερό βουνό, ενώ το αληθινό του όνομα, το οποίο έδωσε και σε ένα ποτάμι που κυλούσε στους πρόποδες του, ήταν Κογκαϊόνον. Από τον Στράβωνα επίσης γνωρίζουμε ότι ο μεγάλος ιερέας του Ζάλμοξι την εποχή του βασιλιά Βοϊρεβίστα, εναντίον του οποίου ο Καίσαρ ήταν έτοιμος να ξεκινήσει πόλεμο, ήταν ο Δεκένεος.

Η φήμη του θεού Ζάλμοξι, περί του οποίου ο Ηρόδοτος δεν ήξερε να πει εάν ήταν αληθινός θεός ή άνθρωπος, έφτασε, παρ' όλον τον ελληνικό σκεπτικισμό, μέχρι την Αθήνα, όπου η σοφία του ήταν δεδομένη σαν παράδειγμα και εξετάζεται με προσοχή όχι από οποιονδήποτε άλλον, παρά από τον ίδιον τον Πλάτωνα. Στον διάλογο του «Χαρμίδης», ο Πλάτων διδάσκει τους Έλληνες περί της υγείας του σώματος και της ψυχής και τους μιλά για τον Ζάλμοξι: «όπως γνωρίζεις και εσύ Χαρμίδη, -λέει ο φιλόσοφος- από τους έμπειρους γιατρούς που λένε, όταν τους ζητά κανείς κάποια συμβουλή για μια ασθένεια των ματιών, ότι τα μάτια δεν μπορούν να γιατρευτούν χωρίς να γιατρευτεί πρώτα το κεφάλι, ο νους, έτσι επίσης είναι παράλογο να ζητάς να γιατρευτεί ένα άρρωστο κεφάλι χωρίς να γιατρευτεί πιο πριν ολόκληρο το σώμα...έτσι είναι και με αυτόν τον εξορκισμό μας. Τον έμαθα στον στρατό από κάποιον από τη Θράκη, μεταξύ των γιατρών του Ζάλμοξι, περί του οποίου λέγεται ότι έκανε αθανάτους τους ανθρώπους...Ο Ζάλμοξις, ο βασιλιάς μας, που είναι θεός, - έλεγε αυτός ο θράκας "ισχυρίζετο ότι, όπως τα μάτια δεν μπορούν να γιατρευτούν χωρίς ολόκληρο το κεφάλι και ούτε το κεφάλι χωρίς ολόκληρο το σώμα, έτσι το ούτε το σώμα δεν μπορεί να γιατρευτεί χωρίς την ψυχή, αλλά αυτός είναι ο λόγος για τον οποίον οι περισσότεροι από τους Έλληνες γιατρούς αποτυχαίνουν σε σχέση με πολλές ασθένειες, επειδή δεν γνωρίζουν το όλον το οποίον πρέπει να γιατρέψουν, γιατί εάν δεν πάει αυτό καλά, ούτε τα μέρη δεν μπορούν να πάνε καλά". (Ο Χαρμίδης υπερηφανευότανε ότι ήξερε ένα γιατρικό και ένα ξόρκι εναντίον των πονοκεφάλων. Πλάτων, Χαρμίδης, 155 e).

Η τόσο υψηλή σοφία αυτού του πυθαγορικού θεού που λατρευότανε στις κορυφές των Καρπαθίων, κατόρθωσε να οργανώσει τις πολυάριθμες θρακικές φυλές των Γετο-δακών σε μια ενότητα, η οποία χωρίς την μεσολάβηση ενός φωτισμένου και δυναμικού ηγέτη, όπως συμβαίνει πάντοτε στην ιστορία, δεν θα μπορούσε να επιτευχθεί. Τους δίδαξε τις αγροτικές εργασίες και τους έμαθε να δημιουργούν κοινότητες και εγκαταλείποντας τον νομαδικό τρόπο ζωής τους, εγκαταστάθηκαν μόνιμα σε έναν τόπο. Ο Στράβων ένεκα τούτου τον ονομάζει «ιδρυτή πόλεων». Τις φυλές που εξουσίασε τις οργάνωσε σε μια βάση αλληλεγγύης, εθνικής ενότητος και δικαιοσύνης που παρήγαγε ομοφωνία και αδελφική αγάπη. Επίσης επέβαλλε ανοχή, που ηρεμεί τα ένστικτα και ενέπνευσε έναν πατριωτισμό. Αλλά κυρίως μέσα από μια βαθιά θρησκευτική πίστη, την οποία αναμόρφωσε και τελειοποίησε σύμφωνα με τα ορφικό-πυθαγορικά πρότυπα, επέφερε την φυλετική συνοχή που ήταν η κορωνίδα του αναμορφωτικού του έργου.

Εμφύτευσε στην ψυχή των Γετών την ιδέα της αθανασίας. Από τον Ηρόδοτο γνωρίζουμε επίσης αυτήν την ιδέα, καθώς και τις παράξενες πρακτικές που συνδέονταν με αυτήν. «Οι Γέτες δεν πιστεύουν ότι πεθαίνουν", λέει ο Ηρόδοτος "αλλά ότι εκείνοι οι οποίοι μακαρίζονται πηγαίνουν στον θεό τους Ζάλμοξι, τον οποίον ονομάζουν και Γκεμπελεϊση. Κάθε πέντε χρόνια αυτοί στέλνουν έναν δικό τους, επιλεγμένο στην τύχη, σαν απεσταλμένο στον Ζάλμοξι, εμπιστευόμενοι σε αυτόν όλα όσα ο καθένας είχε να ζητήσει.» Και ο ιστορικός μας λέει πως γινόταν αυτή η ασυνήθιστη ανάληψη αποστολής: «Κάθονταν" λέει "μια ομάδα από αυτούς στην σειρά και έπαιρναν ο καθένας από τρία ακόντια. Οι άλλοι, αδράχνοντας από τα χέρια και τα πόδια εκείνον τον οποίον αποφάσισαν να στείλουν, τον σήκωναν ψηλά και τον πετούσαν στις αιχμές των δοράτων. Εάν κατά την πτώση τρυπιόταν και πέθαινε, αυτοί πίστευαν ότι ο θεός είναι ευμενής. Εάν δεν πέθαινε, κατηγορούσαν εκείνον που στάλθηκε και έλεγαν ότι είναι κακός άνθρωπος. Αφού έριχναν την ενοχή απάνω σε αυτόν, έστελναν άλλον στην θέση του. Οι οδηγίες δίνονταν στο θύμα όταν ήταν ακόμα εν ζωή. Επίσης αυτοί οι Θράκες, - προσθέτει ο Ηρόδοτος - όταν αστράφτει και βροντά, πετούν τα δόρατα προς τον ουρανό για να φοβερίσουν την θεότητα, επειδή αυτοί δεν πιστεύουν ότι υπάρχει θεός άλλος από τον δικό τους.» Αλλά αυτός ο λαός, που λάτρευε τον θεό σε μοναχικές κορφές είχε μάθει να φυλάει τα μυστικά του σε τέτοιο μέτρο, τόσο που ούτε σήμερα οι ιστορικοί δεν μπορούν να κάνουν μια ευκρινή διάκριση μεταξύ του μύθου και της ιστορίας του. Ο ίδιος ο θεός του, μολονότι φωτεινός (θεός του ουρανού και της αθανασίας) παρέμενε κρυφός. Δεν γνώρισε ιερά ούτε μορφή. Σύμφωνα με κάποιους μαγικούς κανονισμούς, παριστάνεται όχι ως θεϊκή προσωπικότητα, αλλά ως η αντίθετη και ηττημένη αρχή, ως ένας δράκος με κεφάλι λύκου, που υπηρετεί, και προστατεύει, μολονότι κάποτε εξεγείρεται, και δίνει την μάχη του Ζάλμοξι στα σύννεφα. (Οι Δάκες έφτιαχναν αυτά τα είδωλα και τα λάτρευαν, αλλά έριχναν βέλη στον ουρανό όταν ξεσπούσε μια θύελλα). Αυτός ο δράκος υιοθετήθηκε σαν σύμβολο ενότητας στον ρωμαϊκό στρατό και λατρεύτηκε μέχρι την Ιταλία. Ο θεός αυτού του λαού απόκρυψε το πρόσωπο του και το όνομά του σε ό,τι αφορούσε την λατρεία. Τον ονόμασαν Ζάμολξι ή Ζάλμοξι, όμως κάποτε και Γκεμπελεϊση, ενώ αργότερα - ποιος θα το πίστευε; - σε μια γραφή, Iupiter Optimus Maximus Paternus Aepilofius. Η τελευταία ιδιότητα τον προδίδει: «θεός από βράχο». Πανούργος θεός. Βγήκε από την Δακία, υποκατέστησε άλλον και λατρεύτηκε μεταξύ των ξένων.

(πηγή http://aristide-kikonas.blogspot.com/2008/01/blog-post_27.html )

2
Χώρος κατάθεσης απόψεων μελών / Τσιπουράκια?
« στις: Νοέμβριος 27, 2011, 20:39:35 »
 ;D ;D ;D Πάω για τσιπουράκια θέλει να έρθει κανείς?

Τσίπουρο

Ουσία διπλής αποστάξεως.Ανήκει στην εκλεκτή και ευλογημένη οικογένεια των οίνο-πνευμάτων.
Είναι παράγωγο των τσάμπουρων (υπολείμματα) των σταφυλιών και έχει θεραπευτικές καθώς και μαντικές ιδιότητες επειδή η με μέτρο κατανάλωσή του ανοίγει το κανάλι της ενόρασης. 8) αλλά λένε οι παλιοί πως σκοτώνει και τα μικρόβια.....
Φυσικά στις κατάλληλες συνθήκες..... ;D ;D ;D

Παράγεται κυρίως στην Θεσσαλία-Μακεδονία,αλλά ασφαλώς το πιο φημισμένο είναι ανα τον κόσμο αυτό του Βόλου.
Συνοδεύεται συνήθως με ψαρομεζέδες και καλή παρέα.
Πίνετε Χειμώνα - Καλοκαίρι ώς απεριτίφ.(Προ του κυρίως φαγητού)

Προσοχή.Η Υπέρμετρη δόση μπορεί να προκαλέσει παραισθήσεις ή και λιποθυμία. :D

http://www.youtube.com/watch?v=9q1RY625jes&feature=related

3
ΑΠΟΣΤΑΣΙΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΛΥΤΕΡΑ....ΓΙΑ ΝΑ'ΧΩ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΜΟΥ ΥΣΗΧΟ...
έλεγε καθώς περπατούσε με τις σακούλες τα ψώνια στα χέρια και το κεφάλι σκυφτό..

ΟΛΟΙ ΛΑΜΟΓΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΗ ΣΗΜΕΡΟΝ..ΧΑ!!!ΣΑΜΑΤΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟΥς ΜΑΘΑΜΕ..
       ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥς ΤΡΩΜΕ ΣΤΗ ΜΑΠΑ..ΑΣΕ ΜΕ ΧΡΥΣΟ ΜΟΥ ΠΟΥ ΘΑ ΑΣΧΟΛΗΘΩ ΕΓΩ ΜΕ ΔΑΥΤΟΥς...
Ας ΠΑΝΕ ΟΛΟΙ ΤΟΥς ΝΑ ΚΟΥΡΕΥΟΝΤΑΙ..ΕΧΩ ΤΟΣΑ ΔΙΚΑ ΜΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΝΑ ΛΥΣΩ..
      ΘΑ'ΡΘΕΙ ΚΑΝΕΝΑς ΑΠ'ΑΥΤΟΥς ΤΟΥς ΑΛΗΤΕς ΝΑ ΜΟΥ ΧΤΥΠΗΣΕΙ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΚΑΙ ΝΑ ΜΟΥ ΠΕΙ ''ΠΩς ΖΕΙς''?
          ΕΧΕΙς ΝΑ ΦΑς? ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΟΥ ΕΧΟΥΝ ΓΑΛΑ? ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΣΑΠΙΟΚΟΙΛΑΡΑΔΕς ΤΡΩΝΕ ΚΑΙ ΟΙ 300 ΜΕ ΧΡΥΣΑ ΚΟΥΤΑΛΙΑ ΚΙ ΕΜΕΙς ΜΙΑ ΖΩΗ ΣΤΗΝ ΖΗΤΑ....ΑΣΕ ΜΕ ΑΠΟ ΚΕΙ...ΧΕΣ--ς ΟΛΟΥς ΤΑ ΚΑΘΙΚΙΑ!!!

συνέχιζε να προχωρεί φορτωμένη και να σκέφτεται και κούναγε το κεφάλι πότε πότε...με θυμό...

Στο σπίτι,όλα άνω κάτω..πιάτα άπλυτα,ρούχα άπλυτα κι άλλα ασιδέρωτα..τα δωμάτια θέλανε κι αυτά ένα χέρι...

ΝΑ ΚΑΝΩ ΚΑΤΙ ΠΡΟΧΕΙΡΟ ΓΙΑ ΒΡΑΔΥ,ΕΧΩ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΩ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ...σκεφτόταν καθώς συμμάζευε απο δω κι από κει διάφορα....

ΚΙ ΑΥΡΙΟ ΝΑ ΖΗΤΗΣΩ ΚΑΜΙΑ ΩΡΑ ΑΔΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΓΙΑΤΙ ΕΧΩ ΝΑ ΠΑΩ ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΑΙ ΝΑ ΠΕΡΑΣΩ ΚΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΦΟΡΙΑ....παραζαλισμένη ζούλαγε τα ρούχα στο πλυντήριο.....

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΖΩΗ ΑΥΤΗ...ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ....σκεφτόταν καθώς έπλενε τα πιάτα,και η γάτα μπλεκόταν στα πόδια της...
ΔΟΥΛΕΥΩ ΑΠ'ΤΟ ΠΡΩΙ Ως ΤΟ ΒΡΑΔΥ,Ο ΑΛΛΟς ΤΟ ΙΔΙΟ....ΕΧΩ ΝΑ ΤΟΝ ΔΩ ΜΗΝΕς..ΜΕ ΤΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ ΣΤΟ ΨΥΓΕΙΟ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΟΥΜΕ ΠΙΑ....

Κοίταξε με βαριεστημένη ματιά την πόρτα του ψυγείου και είδε το σημείωμα του Αντρα της..δεν το είχε προσέξει πιο πριν...
Α..ΝΑ...ΚΑΤΙ ΕΧΕΙ ΑΦΗΣΕΙ ΠΑΛΙ ΑΥΤΟς...


ΦΡΟΝΤΙΣΕ ΑΠΟΨΕ ΣΕ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΝΑ ΜΗΝ ΚΟΙΜΑΣΕ ΟΤΑΝ ΕΠΙΣΤΡΕΨΩ,ΘΑ ΓΥΡΙΣΩ ΝΩΡΙΣ ΟΣΟ ΠΙΟ ΝΩΡΙΣ ΜΠΟΡΕΣΩ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΓΚΗ ΝΑ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ ΓΙΑ ΚΑΤΙ ΣΟΒΑΡΟ.Π.


Μμμμ...ΣΟΒΑΡΟ ΕΧΕΙ ΝΑ ΜΟΥ ΠΕΙ Ο Π....ΚΑΛΛΑΑΑΑΑΑ...  :P ΘΑ ΧΑΣΩ ΤΟΝ ΥΠΝΟ ΜΟΥ ΚΑΙ ΚΑΜΙΑ ΧΑΖΟΜΑΡΑ ΘΑ'ΧΕΙ ΝΑ ΜΟΥ ΠΕΙ...ΤΕΛΟς ΠΑΝΤΩΝ....

Σκέφτηκε και ανέβηκε επάνω να τακτοποιήσει τα δωμάτια των παιδιών.....

Άνοιξε την ΤV και είχε ειδήσεις...''σε κρίση όλο και σοβαρότερη πέφτουν οι χώρες της ευρωζώνης'' έλεγε μια φωνή γυναικεία και ευχάριστη στα αφτιά....

ΚΑΙ ΤΙ ΜΑς ΕΝΔΙΑΦΈΡΕΙ ΟΛΟ ΑΥΤΟ ΕΜΑς..ΣΚΕΦΤΗΚΕ...ΕΔΩ Ο ΚΟΣΜΟς ΧΑΝΕΤΑΙ ΚΙ ΑΥΤΟΙ ΤΑ ΔΙΚΑ ΤΟΥς..ΕΧΩ ΨΟΦΗΣΕΙ ΑΠ'ΤΟ ΠΡΩΙ ΚΙ ΑΚΟΜΗ ΤΡΕΧΩ..ΑΥΤΟΙ..ΚΡΙΣΗ ΛΕΕΙ..ΝΑ ΔΟΥΝ ΤΙ ΚΡΙΣΗ ΠΕΡΝΩ ΕΓΩ...ΧΕ ΧΕΧΕ...

Συνέχισε να τακτοποιεί και τώρα στην δική της κρεβατοκάμαρη έστρωνε το κρεββάτι και μάζευε τα ρούχα του άντρα της.....

ΚΙ ΑΥΤΟς,ΤΩΡΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΤΟΝ ΒΛΕΠΩ ΚΑΠΩς...ΑΠΟΜΑΚΡΟ,ΑΔΙΑΦΟΡΟ...ΠΑΛΙΑ ΕΣΤΩ ΤΑ ΣΑΒ/ΚΑ ΚΑΘΟΤΑΝ ΣΠΙΤΙ..ΤΩΡΑ ΜΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ''ΚΡΙΣΗ'' ΟΛΟ ΠΙΟ ΣΠΑΝΙΑ ΚΑΘΕΤΑΙ..ΟΛΟ ΣΤΗΝ ΔΟΥΛΕΙΑ,ΣΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ..ΤΙ ΝΑ ΠΩ..ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΣΧΟΛΟΥΜΑΙ ΜΕ ΟΛΟ ΑΥΤΟ..ΕΙΜΑΙ ΑΠΟΣΤΑΣΙΟΠΟΙΗΜΕΝΗ ΚΑΙ ΔΕΝ ΑΓΧΩΝΟΜΑΙ ΓΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΕ ΑΦΟΡΟΥΝ!τελος!

Σκέφτηκε και χαμογέλασε ευχαριστημένη με τον εαυτό της.
Αρχισε να ψάχνει τα παντελόνια του για να μην έχει πράγματα στις τσέπες και τα βάλει καταλάθος στο πλυντήριο μαζί.......
Κάτι βρήκε,σε μια τσέπη του,κάτι βρήκε...ναι..μια φωτό με αφιέρωση...είναι μια ωραία γυναίκα με χτενισμένα υπέροχα μαλλιά που της χαμογελά ειρωνικά...και γράφει :Στον Π.τον αγαπημένο μου άγγελο...με αγάπη, Λ.

Την ξαναέβαλε μηχανικά μέσα στην τσέπη του παντελονιού του και κατέβηκε και το έριξε όπως ήταν στο πλυντήριο..μαζί με την φωτό....

ΤΟ ΒΡΑΔΥ,ΑΥΤΟς ΔΕΝ ΑΡΓΗΣΕ ΝΑ ΕΡΘΕΙ...ΗΡΘΕ ΝΩΡΙς...

ΞΕΡΕΙς...ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ...ΝΑ...Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ..ΤΑ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ...ΚΑΠΟΙΕς ΔΥΣΧΕΡΕΙΕς ΠΟΥ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΩ ΣΤΙς ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΕς ΜΟΥ....
Η ΓΕΝΙΚΟΤΕΡΗ ΚΡΙΣΗ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΧΑΝΤΑΚΩΣΕΙ ΤΗΝ ΑΓΟΡΑ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ..ΚΑΙ Η ΕΞΕΛΙΞΗ ΜΟΥ ΜΕΝΕΙ ΣΤΑΣΙΜΗ....
ΝΑ ΟΛΑ ΑΥΤΑ...
ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ ΚΙ ΕΣΥ..ΉΣΟΥΝ ΠΑΝΤΟΤΕ ΠΟΛΥ ΑΠΟΣΤΑΣΙΟΠΟΙΗΜΕΝΗ ΑΠΟ ΟΛΑ ΟΣΑ ΜΟΥ ΣΥΜΒΑΙΝΟΥΝ..
ΤΕΛΟς ΠΑΝΤΩΝ,ΝΟΙΩΘΩ ΚΟΥΡΑΣΜΕΝΟς,ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΚΑΛΗ ΜΟΥ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΩ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΓΙΑ ΕΝΑ ΔΙΑΣΤΗΜΑ ...ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΜΕΙΝΟΥΜΕ ΧΩΡΙΑ,ΝΑ ΣΚΕΦΤΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΕΠΑΝΑΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΟΥΜΑΙ ΤΗΝ ΦΥΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΕΙΔΟς ΤΗς ΣΧΕΣΗς ΜΑς.
ΒΑΣΙΚΑ ΑΥΤΟ ΑΠΟΦΑΣΙΣΑ.ΘΑ ΜΙΛΗΣΩ ΣΧΕΤΙΚΑ ΚΑΙ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ...ΑΣΦΑΛΩς ΘΑ ΣΑς ΣΤΗΡΙΖΩ ΑΜΕΡΙΣΤΑ,ΜΑ ΘΕΛΩ ΝΑ ΜΕΙΝΩ ΓΙΑ ΛΙΓΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ ΜΟΝΟς..
ΜΕ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙς ΓΛΥΚΕΙΑ ΜΟΥ..ΕΤΣΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ?

Εκείνη τον κοίταζε και δεν άκουγε σχεδόν....σκεφτόταν με 1.000 χιλιόμετρα την ώρα....και πριν αποστασιοποιηθεί ξανά,συνειδητοποίησε πως αυτό που καμάρωνε...η ''αποστασιοποίηση'' της....κατ'ουσίαν λέγετε εθελούσια τύφλωση. :-X

4
ΗΤΑΝ ΣΕ ΕΝΑΝ ΚΉΠΟ ΕΝΑ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟ...ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΙ ΕΝΑΝ ΚΑΙΡΟ...
ΠΟΥ ΞΕΧΩΡΙΖΕ ΑΠΟ ΟΛΑ ΤΑ ΑΛΛΑ ΑΔΕΛΦΙΑ ΤΟΥ..ΓΙΑΤΙ..ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΑΓΚΑΘΙΑ... :-[

ΟΛΑ ΤΑ ΑΛΛΑ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑ ΤΟ ΚΟΡΟΙΔΕΥΑΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΛΕΓΑΝ...

http://www.youtube.com/watch?v=syUtp0YQJlM&feature=related

5
Βότανα / ΣΤΥΡΑΞ (ΒΕΝΖΟΗ)
« στις: Νοέμβριος 20, 2011, 18:26:49 »
  
    Στύραξ (Βενζόη)

Στύραξ ο φαρμακευτικός

Βιότοπος – περιγραφή:
Η λατινική ονομασία του βοτάνου είναι STYRAX officinalis (Στύραξ ο φαρμακευτικός).
Ανήκει στην οικογένεια των Στυρακωδών. Το γένος περιέχει περίπου 130 είδη εκ των οποίων τα πλέον γνωστά είναι ο ρευστός Στύραξ (φύεται σε ΗΠΑ και Μεξικό), Στύραξ η βενζόη (φύεται σε Σιάμ, Ιάβα, Σουμάτρα και είναι η πλέον αρωματική) και Στύραξ ο φαρμακευτικός (φύεται σε Ευρώπη και Μικρά Ασία και η ρητίνη του ονομάζεται και καλαμιτάτη).
Στη χώρα μας το συναντούμε με τις ονομασίες Στύρακας, Στουρέκι, Αστύρακας, Αστέρακας, Αντίρακας, Στουρακιά , Σταυρακιά, Λαγομηλιά, Άγρια κυδωνιά (λόγω της ομοιότητας των φύλλων του).
Είναι δενδρύλιο ή δενδρώδης θάμνος το ύψος του οποίου κυμαίνεται από 2 έως 7 μέτρα ανάλογα με τον τόπο. Φύεται σε Μικρά Ασία, Λίβανο και Ελλάδα.
Φύλλα επαλλάσσοντα, ωοειδή ή προμήκη, ακέραια, στρογγυλεμένα στην άκρη, χνουδωτά στο κάτω μέρος.
Άνθη (ερμαφρόδιτα) σε βότριες, λευκά, εύοσμα σε ποδίσκο 1-2 εκατοστών. Στεφάνη 2 εκατοστών, κωνοειδής που καταλήγει σε 5-7 λογχοειδείς λοβούς. Κάλυκας κυπελλοειδής.
Καρπός καλυμμένος με λευκό πίλημα.
Του αρέσει το υγρό χώμα αλλά αντέχει την ξηρασία.
Από τομές του κορμού του δέντρου εκλύεται ρητίνη Benzoin . Συνήθως κυκλοφορεί η Benzoin του Σιάμ (S. Tonkinensis) ή της Σουμάτρας (S. Benzoin).
Η ονομασία Benzoin προέρχεται μάλλον από το αραβικό «ζαβαν». Παλαιότερα ονομαζόταν Γόμα Μπένζαμιν.
Όσον αφορά τις ιστορικές πηγές για την χρήση της ρητίνης υπάρχει μια μικρή αβεβαιότητα. Υπάρχει δηλαδή η πιθανότητα ο στύραξ που χρησιμοποιούσαν οι αρχαίοι έλληνες και οι ρωμαίοι να είναι το σημερινό Sweetgum που παράγεται στην νοτιοδυτική Τουρκία (Liquidambar orientalis) το οποίο στο εμπόριο ονομάζεται Στόραξ. Είναι μια ρητίνη που μοιάζει με τη ρητίνη του στύρακα. Ο στύραξ όπως φαίνεται εισήχθη στην αρχαία Ελλάδα από Φοίνικες εμπόρους και ο Ηρόδοτος (5ο αιώνα π.Χ.) αναφέρει ότι ένα νέο είδος Στόραξ εμφανίσθηκε στο εμπόριο εκείνη την εποχή.

Ιστορικά στοιχεία:
Σύμφωνα με τη μυθολογία ο στύρακας κατάγεται από την Κρήτη.
Πρωτοφυτεύτηκε στην Ηπειρωτική Ελλάδα στον Αλίαρτο, όταν ο κρητικός ήρωας Ροδάμανθης κατέφυγε εκεί για να αποφύγει τον ζηλόφθονο αδελφό του, βασιλιά Μίνωα.
Οι αρχαίοι έλληνες γνώριζαν την ρητίνη την οποία χρησιμοποιούσαν από τότε για κατασκευή αρωμάτων, ως θυμίαμα και για θεραπευτικούς σκοπούς.
Πλίνιος και τον Διοσκουρίδη αναφέρουν ότι η γόμα προέρχεται από τα δέντρα που φύονται στη Συρία και τις εγγύς περιοχές. Ο Διοσκουρίδης αναφερόμενος στο φυτό γράφει «Στύραξ δάκρυον εστί δένδρου ομοίου κυδωνιά». Το χρησιμοποιούσε για τον βήχα και το άσθμα. Ο Πλίνιος το πρότεινε κατά των στηθικών νοσημάτων και για την ευφωνία. Ο Πλίνιος αναφέρει ακόμη πως οι αρχαίοι Έλληνες της Κύπρου χρησιμοποιούσαν τις ναρκωτικές ιδιότητες των σπόρων των καρπών του φυτού για να πιάνουν ευκολότερα τα ψάρια και τα χέλια στα ποτάμια και τα έλη.
Η ονομασία Στύραξ δόθηκε από τον Θεόφραστο γιατί η γόμα του φυτού Styrax officinalis έμοιαζε με τη γόμα του Στόραξ. Ήταν επίσης γνωστό το φυτό και ως «Καλαμίτης» γιατί έφερναν την ρητίνη από την Ιταλία μέσα σε καλάμια.
Λέγεται πως όταν ο Μέγας Αλέξανδρος ήταν παιδί, έβαζε πολύ θυμίαμα να καίει προς τιμή των θεών. Οι ιερείς του ζήτησαν να βάζει λιγότερο και του είπαν πως αν ποτέ κατακτήσει τους τόπους που το παράγουν μπορεί να καίει όσο θέλει. Έτσι ο Μέγας Αλέξανδρος όταν κατέκτησε τη Ινδία απέστειλε στη Μακεδονία φορτίο μεγάλο με το θυμίαμα λέγοντας στους ιερείς πως τώρα μπορούν να καίνε όσο θέλουν γιατί οι τόποι αυτοί κατακτήθηκαν.
Από τον Μεσαίωνα ο Ασιατικός στύραξ εμπορευόταν σε υψηλούς ρυθμούς όπως και ο στόραξ της Μικράς Ασίας. Οι Άραβες από τότε το εμπορευόντουσαν στην Ευρώπη. Η συλλογή του βάλσαμου γινόταν στη Συρία και το έστελναν για εμπόριο στη Σμύρνη, τη Σύρο, την Κωνσταντινούπολη και την Αίγυπτο μέσα σε βαρέλια ή κατσικίσια τουλούμια. Στη συνέχεια το εμπόριο επεκτάθηκε σε Τεργέστη, Μασσαλία, Ινδίες και Κίνα.
Σήμερα το εμπόριο αυτό έχει μειωθεί σημαντικά λόγω της μείωσης του αριθμού των δέντρων. Παρά το γεγονός ότι οι Άραβες το χρησιμοποιούσαν για θεραπευτικούς σκοπούς και για να απομακρύνουν τα φίδια από τα σπίτια τους, απόφευγαν να ξαπλώνουν κάτω από αυτό το δέντρο γιατί όπως λέγανε «οι δαίμονες ξαπλώνουν κάτω από αυτό».
Ήταν σημαντικό φάρμακο στην ισλαμική λαϊκή ιατρική.
Ο Αβικέννα περιγράφει το styrax officinalis. Αναφέρει ότι η ρητίνη αναμειγνυόμενη με άλλες αντιβιοτικές ουσίες σκληρυνόμενη δίνει ένα καλό υλικό για οδοντικές επανορθώσεις.
Η γόμα του φυτού χρησιμοποιήθηκε στη Μέση Ανατολή και σε παρακείμενες περιοχές ως αναψυκτικό.
Η χρήση της ρητίνης ως θυμίαμα τα ιδιαίτερα τοξικά βενζόλιο και φορμαλδεύδη (όπως συμβαίνει με όλες τις οργανικές ουσίες). Όμως αυτά που παράγονται όταν καίμε ένα τέτοιο λιβάνι είναι λιγότερα από αυτά που παράγονται από πολλά σύγχρονα συνθετικά αναψυκτικά.
Στη λαϊκή ιατρική στην Ευρώπη χρησιμοποιούσαν την ρητίνη κατά των στηθικών νοσημάτων και το βάμμα εξωτερικώς κατά των ανώδυνων πρηξιμάτων και κατά των βλεννορραγιών.
Η Benzoin ήταν ένα από τα συστατικά Βενετσιάνικης συνταγής του 1686 που ονόμαζαν Theriaca Andromachi senioris.
Το βάμμα benzoin είναι ρητίνη που έχει διαλυθεί σε οινόπνευμα και χρησιμοποιήθηκε έντονα κατά τον 19ο αιώνα στην κατασκευή καλλυντικών και για οικιακές χρήσεις λόγω των αντιβακτηριακών ιδιοτήτων του.
Το θυμίαμα του Στύρακα χρησιμοποιεί ακόμη και σήμερα η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία.
Στην Κρήτη ονομάζουν το φυτό Αστύρακα ή Αστέρακα. Την ρητίνη που έσταζε από τα κλαδιά του την ονόμαζαν «το δάκρυο του αστέρακα» το οποίο οι Τούρκοι έλεγαν μπουχούρι (είδος λιβανιού) και θύμιαζαν στα τζαμιά τους. Οι Χριστιανοί της Κρήτης δεν το χρησιμοποιούσαν ως θυμίαμα «γιατί αυτό είναι λιβάνι του σατανά και δεν το φοβάται» - έλεγαν. Τη ρητίνη του φυτού στο νησί την αποκαλούμε όπως τα παλιά χρόνια αστερακόπισσα ή βρωμομελτζουβί. Με αυτό οι Κρητικοί έκαναν αλοιφή για τα κρυολογήματα και τους ρευματισμούς.. Επίσης ανακατεμένο με ασκελετούρα, ρίζα μολόχας, ρακί και αλάδανο έφτιαχναν μείγμα για επαλείψεις κατά της χρόνιας βρογχίτιδας. Με τα αστεροκοτσίκουδα (καρποί) τα παιδιά έφτιαχναν τις κολαίνες (περιδέραια) και οι καλόγεροι κομπολόγια. Οι βοσκοί με τα κλαδιά έκαναν τουπιά (τύπους) για το τυρί, επειδή οι κλάδοι είναι ευλύγιστοι και άθραυστοι. Επίσης έκαναν και κύρτους.

Συστατικά-χαρακτήρας:
Η χημική ουσία benzoin παρά τη συνωνυμία δεν περιλαμβάνεται στις ουσίες της ρητίνης. Περιέχει στυρένιο (υδρογονάνθρακας) που χρησιμοποιείται στην κατασκευή πλαστικών.
Η ρητίνη είναι ύλη φυραματώδης, ημίρευστη, πολύ ιξώδης και κολλώδης, εσωτερικώς φαιά και εξωτερικώς πολύ σκούρα. Έχει οσμή ισχυρή και βαλσαμική, πολύ ευχάριστη όταν είναι λίγο παλιά. Έχει γεύση αρωματική και λίγο δριμεία. Περιέχει 17-25% νερό. Είναι τέλεια διαλυτή σε αιθέρα και οινόπνευμα ιδίως στο θερμό με το οποίο μάλιστα την καθαρίζουν για να την απαλλάξουν από ξένα σώματα, όπως ξύλα, φλοιούς άμμο κ.λ.π. Αν θερμανθεί στη φωτιά και κρυώσει αφήνει λεπτά κρύσταλλα στυρακίνης και μεγάλα πρισματικά τεμάχια κινναμωμικού οξέως. Το στερεό μέρος της ρητίνης αποτελείται από μία ρητίνη (36% του συνολικού βάρους) που συνίσταται από ένα ρητινέλαιο (στορεζινόλη) , λίγη βανιλλίνη, αιθέριο έλαιο (στυρόλη) που είναι στυρολίνη, κινναμίνη, φαινολαιθυλίνη με διάφορους κινναμικούς αιθέρες.
Ο καθαρός Στύραξ περιέχει περίπου 47% κινναμικό οξύ.

Άνθιση – χρησιμοποιούμενα μέρη - συλλογή:
Το φυτό ανθίζει από Μάρτιο μέχρι Ιούνιο. Οι σπόροι του ωριμάζουν τον Οκτώβριο. Για θεραπευτικούς σκοπούς συλλέγεται η ρητίνη του φυτού με εντομές που γίνονται στον φλοιό των κλάδων.

Θεραπευτικές ιδιότητες και ενδείξεις:
Έχουν γίνει λίγες έρευνες σχετικά με τις θεραπευτικές ιδιότητες του φυτού. Όμως έχει χρησιμοποιηθεί ως θεραπευτικό μέσο για εκατονταετίες και προφανώς με θετικά αποτελέσματα.
Είναι αντισηπτικό και έχει επουλωτικές και παρασιτοκτόνες ιδιότητες.
Χρησιμοποιείται εξωτερικώς κατά των ατόνων ελκών, κατά της ψώρας, εξολοθρεύοντας το ακάρι και ιδίως κατά της φθειριάσεως του εφηβαίου, την αμηνόρροια, του υγρού άσθματος και τη φυματίωση.
Το βάμμα του χρησιμοποιείται σε διαλύματα για στοματικές πλύσεις και την αρωματοποιία σαν έκδοχο και συντηρητικό ορισμένων αρωμάτων.
Σήμερα το βάμμα benzoin χρησιμοποιείται συχνότερα στις πρώτες βοήθειες για μικρούς τραυματισμούς. Λειτουργώντας ως απολυμαντικό, επουλωτικό και τοπικό αναισθητικό.
Μπορεί να προστεθεί σε νερό που βράζει. Οι εισπνοές των ατμών έχουν κατευναστική επίδραση σε πνεύμονες και βρόγχους, βοηθούν στην αποκατάσταση από κρυολόγημα, βρογχίτιδα και άσθμα. Η ρητίνη benzoin και τα παράγωγά της χρησιμοποιούνται επίσης ως πρόσθετες ουσίες στα τσιγάρα λόγω της κατευναστικής επίδρασης που έχει.
Οι αντιβιοτικές ιδιότητες που έχει οφείλονται στο άφθονο βενζοικό οξύ και τους εστέρες βενζοικού οξέως που περιέχει.

Παρασκευή και δοσολογία:
Για εξωτερική χρήση αναμειγνύουμε τη σκόνη της ρητίνης με λάδι.
Εσωτερικώς το λαμβάνουμε σε χαπάκια και σε δόση 32-64 κόκκους την ημέρα.

Προφυλάξεις:
Δεν ξεπερνούμε κατά την εσωτερική λήψη την προτεινόμενη δοσολογία.

*Άρθρο του Σάκη Κουβάτσου στα Χανιώτικα Νέα
(πηγή http://www.herb.gr/index.php/news/STYRAX/)

6
Αποσυμβολισμός / Ας ΣΥΖΗΤΗΣΟΥΜΕ ΓΙΑ ΕΝΑ ΟΝΕΙΡΟ...
« στις: Νοέμβριος 20, 2011, 16:35:41 »
 :) Δεν συνηθίζω να δημοσιοποιώ πράγματα που ονειρεύομαι..εννοώ που βλέπω στον ύπνο μου,μα είδα κάτι που θεωρώ πως μπορεί να έχει κάποιο ενδιαφέρον και έτσι το καταθέτω.
Αν πάλι δεν έχει είναι πολύ απλό να διαγράψουμε την δημοσίευση καλή μου ROZE,Αγαπητέ μου Ορφέα....
Μα παρακαλώ θερμά,όποιος μπορεί,ας μου δώσει κάποιες ''εξηγήσεις'' εννοείτε από εσωτεριστικής πλευράς.

Είδα πως ήμουν σε μια ανοιχτή αγορά,σε κάποιο ''παζάρι''.
Σε έναν πάγκο πουλούσαν παπούτσια. Ειδα εκεί ένα ζευγάρι παπούτσια που μου άρεσαν και ήταν μόνο 1 τέτειο ζευγάρι δεν υπήρχε άλλο ίδιο.

Τα έπιασα στο χέρι μου να δω το νούμερο τους και μου φάνηκαν πολύ μικρά,σαν 35 νουμ. ας πούμε,με πλησίασε μια γυναίκα που ήταν εκεί στον πάγκο μα δεν με βοηθούσε δεν ήξερε να μου πει τι νουμ.ήταν....

Τα γύρισα ανάποδα και είδα να γράφουν τον αριθμό 59 (πράγμα αδύνατον για παπούτσια ) :-\

Τελικά,πλησίασε κοντά ένας άλλος άνθρωπος που δούλευε εκει στον πάγκο ένας Αντρας,σχετικά νέος ψηλός μα δεν θυμάμαι άλλα για αυτόν,να βοηθήσει.....

Και πήρε τα παπούτσια στα χέρια του..μα τότε άρχισε να τα ΨΗΛΑΦΊΖΕΙ διότι ήταν τυφλός!!!Και μετά,ενώ εγώ ένοιωθα μεγάλη έκπληξη,είπε:
MΑ ΚΑΛΑ ΔΕΝ ΤΑ ΒΛΕΠΕΤΕ? ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΧΑΡΑ ΣΤΟ ΝΟΥΜΕΡΟ ΣΑς ΑΚΡΙΒΩς! ΦΑΙΝΟΝΤΕ ΜΙΚΡΑ ΛΟΓΩ ΣΧΕΔΙΟΥ ΜΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ....!!! και χαμογέλασε κοιτώντας αλλού στο κενό με το βλέμμα των τυφλών...

Τα παπούτσια δεν τα δοκίμασα,ούτε είδα τελικά αν τα αγόρασα...μα νοιώθω περίεργα με αυτό το όνειρο..

Θέλει κάποιος να με βοηθήσει να το αναλύσουμε?

7
Αποσυμβολισμός / Ο ''ΙΕΡΟς ΣΚΑΡΑΒΑΙΟς''
« στις: Νοέμβριος 19, 2011, 19:07:03 »
ΕΝΑ ΣΚΑΘΑΡΙ ΟΔΗΓΕΙ ΤΟ ΧΡΟΝΟ

ΚΕΙΜΕΝΟ: ΝΙΚΟΣ ΖΕΡΒΟΝΙΚΟΛΑΚΗΣ

Ο Ιερός Σκαραβαίος του Τουταγχαμών, είναι το σώμα ενός γερακιού, που συμβολίζει τον Θεό Ώρο, προστάτη των Φαραώ.

Εδώ και χιλιάδες χρόνια, στη Μεσόγειο, ένα σκαθάρι οδηγεί το φως. Οδηγεί τον ήλιο της καινούριας μέρας, εμποδίζοντας τον «ουροβόρο όφι» να τον καταπιεί. Ένα σκαθάρι, κυλάει την αυγή με τα πόδια του τον ήλιο, στο ρείθρο της αυγής. Ανακατώνει την ελπίδα με το φως, στο θόλο της αιωνιότητας. Συντηρεί την ελπίδα της ζωής και σιγουρεύει το χρόνο που ανατέλλει.
Ο Ιερός Σκαραβαίος, είναι ένα αρχετυπικό σημάδι για τους ανθρώπους που κατοίκησαν στις ακτές αυτής της «αιώνιας» θάλασσας, με τους «αρχετυπικούς» πολιτισμούς, τη Μεσόγειο, με τα απέραντα όνειρα. Από τη Φαραωνική Αίγυπτο, μέχρι τη Μινωική Κρήτη, ο σκαραβαίος είναι ένα ιερό σύμβολο, που σημαίνει «καλή τύχη», «προστασία από το κακό», «πρόσβαση στην αιωνιότητα», «σιγουριά για την καινούρια μέρα».


Ψάχνοντας στις αρχές του 20ου αιώνα, ο Άρθουρ Έβανς, να βρει τα ίχνη της Κνωσού, που ο ίδιος ανάσκαψε λίγο αργότερα, άκουσε από γυναίκες της περιοχής του Ηρακλείου, μια ιστορία για κάποιες «γαλατόπετρες», που ήταν τότε περιζήτητες από τις λεχώνες, γιατί όπως πίστευαν, τις έκαναν να έχουν γάλα για να ταΐσουν τα μωρά τους. Ζήτησε να δει αυτές τις πέτρες και ενδιαφέρθηκε να αγοράσει μερικές από αυτές. Όταν τις είδε, διαπίστωσε ότι ήταν σκαραβαίοι, φτιαγμένοι από πέτρα ή από πηλό. Τον ίδιο, δεν τον ενδιέφερε αν αυτοί οι πέτρινοι σκαραβαίοι γέμιζαν με γάλα τους μαστούς των λεχώνων, ωστόσο, ήταν γι' αυτόν, ένα σημαντικό στοιχείο, ένα ίχνος από αυτά που έψαχνε, για να βρει την Κνωσό και τους Μινωίτες. Στα χέρια του Έβανς, αυτοί οι σκαραβαίοι, ήταν ένα σημαντικό κεφάλαιο στο «βιβλίο», που επρόκειτο να ανοίξει ο ίδιος, λίγο αργότερα, φέρνοντας στο φως, ανασκαφικά, την πρώτη μεγάλη απόδειξη, για την ύπαρξη ενός λαμπερού πολιτισμού, που περνούσε ,έτσι, με την ανακάλυψη της Κνωσού, από τη σφαίρα του μύθου, στην ιστορική αλήθεια.


Ο ΤΥΧΕΡΟΣ ΣΚΑΡΑΒΑΙΟΣ ΤΩΝ ΜΙΝΩΙΤΩΝ
Άλλοι από αυτούς τους σκαραβαίους, ήταν φανερό ότι είχαν φτάσει στην Κρήτη των Μινωικών χρόνων από την Αίγυπτο, ενώ υπήρχαν και σκαραβαίοι Κρητο-μινωικής προέλευσης. Ένα τέτοιο μινωικό σκαραβαίο, που τον γνώριζα καλά από τις φωτογραφίες των ευρημάτων της Κνωσού και κάποιων άλλων ανασκαφών στην Ανατολική Κρήτη, βρήκα μπροστά μου, ζωντανό, σε ένα αρχαιολογικό χώρο στην Τήνο, μια ανοιξιάτικη μέρα και τον φωτογράφησα. Ήταν ένα ζωντανό σκαθάρι, με ένα κέρατο πάνω από το ρύγχος του, που το έκανε να μοιάζει με ρινόκερο μινιατούρα, πανομοιότυπο με τα πήλινα μινωικά σκαθάρια που έχουν βρεθεί στην Ανατολική Κρήτη.
Για την ακρίβεια, πολλά πήλινα ομοιώματά του έχουν έρθει στο φως, από διάφορες ανασκαφές, Μινωικών Ιερών κυρίως, γεγονός που κάνει τους αρχαιολόγους να πιστεύουν, ότι πρόκειται για αναθήματα σε χθόνιες θεότητες.
Πολλά τέτοια σκαθάρια, έχουν βρεθεί σε υπαίθρια ιερά ή Ιερά Κορυφής, στην ανατολική Κρήτη, στην περιοχή της Σητείας. Στο Ιερό Κορυφής του Τραόσταλου Σητείας, έχουν βρεθεί πολλά ομοιώματα αυτού του σκαθαριού, που το επιστημονικό του όνομα είναι «Ρινόκερως Ορύκτης» και χρονολογούνται στην παλαιοανακτορική περίοδο (1800-1600)

Και σε ένα υπαίθριο ιερό, όμως, στην περιοχή του Πισκοκέφαλου Σητείας, έχουν βρεθεί, επίσης, πολλά τέτοια πήλινα ομοιώματα αυτού του σκαθαριού, που ανάγονται στην Νεοανακτορική περίοδο (1600-1500π.Χ.).
Μια πρώτη παρατήρηση, είναι ότι καθ' όλη τη διάρκεια των δυο αυτών περιόδων, είναι διαπιστωμένο, ότι η Κρήτη έχει επαφές με τη Φαραωνική Αίγυπτο. Μια δεύτερη διαπίστωση, είναι ότι οι όποιες δοξασίες αφορούν σε αυτά τα σκαθάρια, διατρέχουν όλη την περίοδο των Μινωικών χρόνων, από τα πρώιμα ακόμη χρόνια της, μέχρι και τα ύστερα.

ΡΙΝΟΚΕΡΩΣ ΟΡΥΚΤΗΣ
Το σκαθάρι «Ρινόκερως Ορύκτης», είναι πολύ διαφορετικό από το σκαθάρι που λατρεύεται στην Φαραωνική Αίγυπτο, ωστόσο, φαίνεται ότι η λατρεία των σκαθαριών, τόσο στην Αίγυπτο, όσο και στη μινωική Κρήτη, συνδέονται μεταξύ τους. Πολλοί Αιγυπτιακοί σκαραβαίοι, με Αιγυπτιακή Ιερογλυφική γραφή στην κάτω τους επιφάνεια, έχουν βρεθεί σε πολλές ανασκαφές στην Κρήτη. Όμως, εκτός από αυτούς τους εισηγμένους από τη Φαραωνική Αίγυπτο σκαραβαίους, έχουν έρθει στο φως και άλλοι, που προέρχονται από Κρητικά Μινωικά εργαστήρια και ορισμένοι από αυτούς είναι απομίμηση των Αιγυπτιακών σκαραβαίων, όπως βεβαιώνει η τεχνική της κατασκευής τους.
Το σκαθάρι Ρινόκερος, ωστόσο, δεν είναι απομίμηση κάποιου ιερού σκαθαριού από την Αίγυπτο. Είναι αυθεντικό δημιούργημα και όπως υποστηρίζουν οι αρχαιολόγοι, που έχουν φέρει στο φως ομοιώματά του, σχετίζεται με δοξασίες των κτηνοτροφικών κοινοτήτων των Μινωικών χρόνων. Είναι ένα έντομο που πιστεύεται ότι φέρνει «καλή τύχη», αλλά και ευγονία. Με αυτή την ελπίδα, φαίνεται ότι το αφιέρωναν οι Μινωίτες, στις θεότητες που λάτρευαν, προσδοκώντας να εισακουστούν.

πηγή http://www.os3.gr/arhive_taxidi/gr_taxidi_skathari.html

8
Ψυχολογία και εσωτερισμός / Ο ΔΙ____ΓΕΝΗς ΕΝΤΟς ΜΑς
« στις: Νοέμβριος 19, 2011, 17:58:51 »
ΤΗς ΨΥΧΗς ΤΑ ΠΕΡΑΣΜΑΤΑ,ΜΥΡΙΕς ΤΡΥΠΕς ΚΑΙ ΣΠΗΛΙΕς ΚΑΙ ΜΑΥΡΑ ΧΑΝΤΑΚΙΑ ΑΠΥΘΜΕΝΑ ΕΧΟΥΝ....

Ο ΔΙΓΕΝΗς ΕΝΤΟς ΠΟΡΕΥΕΤΑΙ ΚΑΙ ΠΑΕΙ ΜΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ''ΚΑΒΑΛΑ ΣΤ'ΑΛΟΓΟ''.....
ΣΑΝ ΞΕΠΕΖΕΥΕΙ...ΠΕΦΤΕΙ ΚΑΙ ΠΑΕΙ ΨΑΧΟΥΛΕΥΤΑ ΝΑ ΒΡΕΙ ΤΑ ΜΑΥΡΑ ΤΟΥ ΑΛΟΓΟΥ ΤΟΥ ΧΝΑΡΙΑ...

ΦΟΒΑΤΑΙ ΜΗΝ ΧΑΣΕΙ ΤΟ ΔΡΟΜΟ...ΚΑΙ ΠΕΦΤΕΙ ΣΤΑ ΓΟΝΑΤΑ ΚΑΙ ΛΥΣΣΟΜΑΝΑ ΝΑ ΜΗΝ ΤΥΧΟΝ ΧΑΣΕΙ ΤΟΝ ΝΤΟΡΟ

ΜΑ....ΔΙ_____ΓΕΝΗς  ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ...ΤΙ ΑΛΛΟ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ.

ΑΠΟ ΨΗΛΑ ΚΑΒΑΛΑ..ΠΟΤΕ ΧΑΜΗΛΑ ΝΑ ΞΕΠΕΦΤΕΙ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΚΑΒΑΛΑ ΝΑ ΚΑΘΕΤΑΙ...ΔΥΟ ΟΨΕΙς ΠΆΝΤΟΤΕ ΕΙΧΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΈΝΝΑ ΤΟΥ...Ο ΜΕΓΑς!!! ΚΑΙ ΤΡΑΝΟς!!! ΤΗς ΨΥΧΗς ΜΑς ΗΡΩς....(τι ειρωνεία αλήθεια...) ΑΛΛΟΙΏς ΜΟΥ ΤΑ ΛΈΓΑΝ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΆ...ΑΧ ΧΆΡΟΝΤΑ ΣΤΑ ΓΌΝΑΤΑ ΘΑ ΤΟΝ ΠΕΤΥΧΕΙς....ΦΤΟΥ!

ΚΑΙ ΝΑ..ΤΟ ΦΩς ΣΤΗΝ ΑΚΡΗ ΤΟΥ ΟΡΊΖΟΝΤΑ,ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΟΡΘΟς ΠΕΤΙΕΤΑΙ.
ΚΑΒΆΛΑ ΣΤΟ ΆΤΙ ΤΟΥ....Η ΣΚΎΛΑ Η ΨΥΧΉ ΠΊΣΩ ΔΕΝ ΚΆΝΕΙ! ΔΙ___ΓΕΝΗς ΓΕΝΝΉΘΗΚΕ ΚΙ ΈΤΣΙ ΘΑ ΜΕΊΝΕΙ.

ΚΆΠΟΥ ΣΤΟ ΤΈΡΜΑ ΤΗς ΠΟΡΕΊΑς ΚΑΒΆΛΑ ΠΗΓΑΊΝΕΙ..ΝΑΙ ΕΊΝΑΙ ΈΤΣΙ..ΤΟΝ ΒΛΈΠΩ...ΜΕ ΤΟ ΣΠΑΘΊ ΣΤΟ ΑΡΙΣΤΕΡΌ ΤΟΥ ΧΈΡΙ!!! ΑΝΆΠΟΔΑ ΚΡΑΔΑΊΝΟΝΤΑς ΠΡΌς ΤΑ ΟΠΊΣΩ.

ΠΊΣΩ ΚΑΙ ΘΑ ΣΚΟΤΏΣΩ ΌΛΑ ΤΑ ΠΊΣΩ!!!! ΦΩΝΆΖΕΙ ΚΑΙ ΟΡΜΆ....ΕΜΠΡΌς!!! ΚΑΙ ΠΊΣΩ ΈΡΕΒΟς ,ΚΑΙ ΠΊΣΣΑ, ΚΑΙ ΤΊΠΟΤΑ.

Τ'ΙΠΟΤΑ.

ΕΊΔΑ ΚΑΙ ΘΆΥΜΑΣΑ!

ΝΑΙ ΨΥΧΉ ΜΟΥ..ΕΊΠΑ ΜΈΣΑ ΜΟΥ.ΕΊΣΑΙ ΚΑΙ ΘΆ'ΣΑΙ.Ο ΜΈΓΑς .Ο ΈΝΑς.
 Ο ΜΌΝΟς .

Ο ΔΙ___ΓΕΝΉς.

Ο ΚΑΒΑΛΆΡΗς.


9
Η Στοά.΄. της Τέχνης / Τ'ΑΓΡΙΑ ΠΟΥΛΙΑ.
« στις: Νοέμβριος 17, 2011, 20:56:40 »
Τ'ΑΓΡΙΑ ΠΟΥΛΙΑ http://www.youtube.com/watch?v=ygTfciL87nM :)



Τα άγρια πουλιά : Βασίλης Σκουλάς
Στίχοι: Κώστας Φασουλάς
Μουσική: Γιάννης Νικολάου
Πρώτη εκτέλεση: Γιάννης Νικολάου

Τ' άγρια πουλιά τα ημερεύω,
όλο για σένα τούς μιλώ και τα μαγεύω.
Τ' άγρια πουλιά τα ημερεύω,
με τα σπασμένα μου φτερά τα συντροφεύω.

Όμως τι κρίμα, που δε μάγεψα κι εσένα,
τι κρίμα που δεν άγγιξα της τρέλας σου το αγρίμι,
κι έγινε η αγάπη, η αγάπη, ένα συντρίμμι,
σημάδι που χαράχτηκε στην πιο βαθιά μου μνήμη.

Τ' άγρια πουλιά ρωτούν τη νύχτα,
με ποιο τραγούδι να ξορκίζεται η πίκρα.
Τ' άγρια πουλιά στο πέταγμα τους,
αναστενάζουν μες απ' το κελάηδημα τους.

Όμως τι κρίμα, που δε μάγεψα κι εσένα,
τι κρίμα που δεν άγγιξα της τρέλας σου το αγρίμι,
κι έγινε η αγάπη, η αγάπη, ένα συντρίμμι,
σημάδι που χαράχτηκε στην πιο βαθιά μου μνήμη.

Όμως τι κρίμα, που δε μάγεψα κι εσένα,
τι κρίμα που δεν άγγιξα της τρέλας σου το αγρίμι,
κι έγινε η αγάπη, η αγάπη, ένα συντρίμμι,
σημάδι που χαράχτηκε στην πιο βαθιά μου μνήμη....

10
Καθόταν στην αυλή και έπαιζε ήσυχα.Πάντα ήταν ένα ήσυχο παιδί...
Πολλοί το έλεγαν ''μοναχικό''...μα αυτό ήξερε πως είχε φίλους,έβλεπε κι άκουγε συνεχώς διάφορα γύρω του.
Τι λέγαν τα πουλιά,τα σκυλιά,οι γάτες...μπά..μοναχικό..κάθε άλλο..μα οι άλλοι δεν ήξεραν.

Μεσημέρι ντάλα,καλοκαίρι Αύγουστος κι ο Ήλιος έψηνε αβγό στα λιθάρια...
Στην γή της Λαυρεωτικής όλα αναπαύονται και οι μεγάλοι κοιμούνται τον μεσημεριάτικο τους ύπνο.
Το παιδί εκεί στην αυλή μόνο ανάμεσα στα όνειρα του και στα παιχνίδια κάθετε χάμω και ξάφνου το άκουσε....

Ναι ναι...εκεί στο ψήλωμα.Ούτε εκατό μέτρα από το σπίτι..γύρισε τα μάτια και είδε..
Ο κοντινός ορίζοντας είχε γίνει νερένιος και σαν γυάλινος.Σαν μια τζαμαρία που τρέχει επάνω της νερό...

Και άκουσε καθαρά το βαρύ φτερούγισμα.

Η καρδιά του παιδιού φτερούγισε κι αυτή μια στιγμή..μια μόνο στιγμή...(μια αιωνιότητα κρατούν κάποιες στιγμές)

Και τότε το είδε.Το είδε με τα καθαρά παιδικά του μάτια να σηκώνετε έτσι μια στιγμή..εκεί στο πέρα ψήλωμα και να πέφτει ...μα που...να πέφτει..
Ανάμεσα στον ΝΕΡΕΝΙΟ ΤΟΙΧΟ....τον έσχισε με τις τεράστιες φτερούγες του το υπέροχο γκρίζο-καφέ πουλί και χάθηκε.

Το παιδί χαμογέλασε με μια όμορφη αίσθηση μέσα στην μικρή του ψυχή...
Ωραία .Σκέφτηκε....Το μεγάλο πουλί έφυγε..κι ο ουρανός απέναντι είναι πάλι ακίνητος...όλα είναι εντάξει.

Συνέχισε σκυφτό το παιχνίδι του χαμογελώντας και αναπολώντας το ταξίδι του πουλιού...που να πηγαίνει..που μένει άραγε...θα ρωτήσω τη μαμά. :)

Οι μεγάλοι ξύπνησαν και το παιδί βιαστικά και ενθουσιασμένα πήγε κοντά...

ΜΑΜΑ..ΜΑΜΑ....Είδα πριν που εσείς κοιμόσασταν ένα μεγάλο πολύ μεγάλο πουλί!!! Τόσο πολύ μεγάλο όσο το απέναντι σπίτι μαμά..έξι μέτρα..και ...ξέρεις μαμά?...δεν πέταξε στον ουρανό..έσχισε τον ουρανό και βγήκε έξω. :D

Η μάνα ταλαιπωρημένη και κουρασμένη γυναίκα του μεροκάματου...ταρακούνησε το παιδί από τους δυο ώμους και είπε αυστηρά:

TA BΛΕΠΕΙς?ΓΙ'ΑΥΤΟ ΣΟΥ ΛΕΩ ΝΑ ΚΟΙΜΑΣΕ ΤΑ ΜΕΣΗΜΕΡΙΑ.Ο 'ΗΛΙΟς ΣΕ ΧΤΥΠΗΣΕ ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΚΑΙ ΒΛΕΠΕΙς ΧΑΖΑ Ή ΚΟΙΜΑΣΕ ΟΡΘΙΟ..ΝΑ ΤΩΡΑ..ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΟΥΛΙΑ 6 ΜΕΤΡΑ..ΟΥΤΕ ΚΑΝ ΑΕΤΟΙ ΣΤΑ ΜΕΡΗ ΜΑς..ΑΛΛΗ ΦΟΡΑ ΘΑ ΠΕΦΤΕΙς ΚΙ ΕΣΥ ΓΙΑ ΥΠΝΟ. :o

Το παιδί δεν τον ξαναείδε από τότε...μα δεν τον ξέχασε ποτέ.
Ξέρει μόνο δυο πράγματα.
Πως αυτό που είδε υπάρχει.
Και πως έλεγε αλήθεια. :)

11
 :) Δεν ξέρω αν πριν από μένα την έχουν βρει κι άλλοι..πιθανόν..(δεν διεκδικώ την..μητρότητα της...)  :D μα κάποια στιγμή που ένοιωθα το πρόσωπό μου κουρασμένο κι ήθελα να κάνω ''κάτι'' γι'αυτό μα δεν είχα πολλά και σύνθετα υλικά έφτιαξα μια μάσκα έτσι στιγμής κι είδα ΦΟΒΕΡΑ!!! Αποτελέσματα!ΙΔΟΥ:

YΛΙΚΑ

1 κουταλάκι γλυκού μέλι.
1 μουταλάκι γλυκού ελαιόλαδο.
3 σταγόνες λεμόνι (για οξέα φρούτων μα και για απολύμανση)  ;)

Ζέστανα λίγο το μέλι διότι λόγω του ψύχους είχε γίνει σαν πέτρα..και μετά το ανακάτεψα καλά με το ελαιόλαδο και έριξα μέσα και τις 3 σταγόνες λεμόνι.

Απλώνουμε σε όλο το πρόσωπο και στην περιοχή των ματιών (εγώ τουλάχιστον έτσι έκανα) και του λαιμού...με ένα βαμβάκι...και μετά περιμένουμε ήρεμα και χαλαρά....
Εδώ προτείνω για καλύτερα αποτελέσματα να ανάψετε και ένα ωραίο κερί,να βάλετε χαλαρωτική μουσική και να διαλογιστείτε για λίγο...ή να αφήσετε τον εαυτό σας να ταξιδέψει σε ωραίες σκέψεις.

Μετά από τουλάχιστον μισή ώρα,αφαιρέστε την μάσκα με χλιαρό νερό,και βάλτε λοσιόν τριανταφυλλόνερο.
Θα δείτε ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ.
Το εγγυώμαι προσωπικά ΔΙΟς ΑΕΤΟς. :D

12
Καλλυντικά - Κοσμετική / ΓΙΑ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΑς...ΜΟΝΟ!!!! ;)))
« στις: Νοέμβριος 17, 2011, 15:52:53 »
ΣΠΙΤΙΚΟ ΛΑΔΑΚΙ ΓΙΑ ΤΙς ΡΥΤΙΔΕς ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΑ ΜΑΤΙΑ!!!  :-*

Η Βετιβέρια (Vetiver) είναι η κοινή ονομασία του φυτού Vetiveria Zizanoides. Το αιθέριο έλαιο της Βετιβέριας προέρχεται από απόσταξη των ριζών του φυτού και έχει ένα βαρύ δασώδες γήινο άρωμα.

Το αιθέριο έλαιο της Βετιβέριας χρησιμοποιείται σε περιόδους έντονου στρες, για την αϋπνία, τη νευρικότητα και την ένταση, για μυϊκούς πόνους και καλή κυκλοφορία του αίματος. Επίσης χρησιμοποιείται ως αντισηπτικό, τονωτικό, κατασταλτικό, αντικαταθλιπτικό, κατά της χρόνιας κόπωσης και ως αφροδισιακό. Το αιθέριο έλαιο της Βετιβέριας συνδυάζεται πολύ καλά με : sandalwood, ylang ylang, clary sage, lavender, patchouli, jasmin, rose
                                                                      


Mια καλή ιδέα λοιπόν είναι να τη συμπεριλάβουμε σε ένα  αντιρυτιδικό  λαδάκι ματιών που θα φτιάξουμε ως εξής ...
σε σκουρόχρωμο μπουκαλάκι βάζουμε
15 ml λάδι jogoba
15 ml λάδι νυχτολούλουδο
3-4 σταγ. αιθέριο έλαιο βενζόης (ιδανική για ξηρά και ευαίσθητα δέρματα)
3-4 σταγ. αιθέριο έλαιο Βετιβέρια

 Έτοιμο, με δυο τρεις σταγόνες κάνουμε κυκλικό μασάζ στη περιοχή  "πόδι της χήνας" και ετοιμαζόμαστε να υποδεχτούμε τον σκληρό ,αδέκαστο χιονιά χωρίς φόβο αλλά με πάθος :)

(ΠΗΓΉ http://aromacooking.blogspot.com/ )
                                                                            

13
ΙΣΩς Η ΑΠΟΥΣΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΟΥΣΙΑ .....(Ποίηση PABLO NERUDA )

http://www.youtube.com/watch?v=h9uL2s_rlU4&feature=related




Ένα ποίημα του Pablo Neruda από τα "Εκατό ερωτικά Σονέτα"
Μουσική από το 'IL POSTINO"
Εικόνες: Ζωγραφικοί πίνακες των: Dali, Van Gogh, Renoir, Da Vinci, Frida Kahlo, Egon Sichiele, Paul Klee

ΙΣΩΣ Η ΑΠΟΥΣΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΟΥΣΙΑ
Ίσως η απουσία σου είναι παρουσία, χωρίς εσύ να είσαι,
χωρίς εσύ να πας να κόψεις το μεσημέρι
σαν ένα γαλάζιο λουλούδι, χωρίς εσύ να περπατάς
πιο αργά ανάμεσα στην ομίχλη και στου πλίνθους,

χωρίς εκείνο το φως που κρατάς στο χέρι
που ίσως άλλοι δεν θα δουν να χρυσίζει,
που ίσως κανείς δεν έμαθε ότι βλασταίνει
σαν την κόκκινη καταγωγή του τριαντάφυλλου,

χωρίς εσύ να είσαι, επιτέλους, χωρίς να έρθεις
απότομη, ερεθιστική, να γνωρίσεις τη ζωή μου,
καταιγίδα από ροδώνα, σιτάρι ανέμου,

και από τότε είμαι γιατί είσαι,
και από τότε είσαι, είμαι και είμαστε,
και για χάρη του έρωτα θα είμαι, θα είσαι, θα είμαστε.

για μας  :)

14
Εσωτερισμός / Η ΣΒΑΣΤΙΚΑ
« στις: Νοέμβριος 14, 2011, 19:08:21 »
Η ΣΒΑΣΤΙΚΑ ΚΑΙ Η ΠΑΡΑΠΟΙΗΣΗ ΤΗς


Οι Ναζί Εγκληματίες Παραποίησαν Αρχαίες Ιδέες και Σύμβολα των Ανατολικών Φιλοσοφιών
 O Χοακίμ Σοάρες είναι Πορτογάλος συνεργάτης της Ενωμένης Στοάς των Θεόσοφων (United Lodge of Theosophists- ULT).

Είναι επίσης συνεκδότης των ιστότοπων www.Esoteric-Philosophy.com , www.TheosophyOnline.com   και του Πορτογαλικού μπλογκ www.VislumbresdaOutraMargem.com .

Το άρθρο αυτό δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στο www.Esoteric-Philosphy.com

.

Οι γνήσιοι σπουδαστές της θεοσοφίας πρέπει να πολεμούν προκαταλήψεις και ανακρίβειες, ιδιαίτερα όταν αυτές αφορούν το θεοσοφικό κίνημα και τις διδασκαλίες του.

Στο κείμενό του “Η Θεοσοφία και ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος” γράφει ο Κάρλος Καρντόσο Αβελίνε:


“Σε έναν κόσμο ο οποίος εν μέρει κυριαρχείται από φανατισμό και από θρησκείες που εστιάζονται στις τελετουργίες τους, είναι απολύτως φυσικό να δέχεται το θεοσοφικό κίνημα -  που έχει πρωτίστως σκοπό να διαλύει την πλάνη με μη βίαιο τρόπο – ποικίλες επιθέσεις, τόσο εσωτερικές όσο και εξωτερικές. Σαν παράδειγμα τέτοιων επιθέσεων έχουμε ένα πλήθος αβάσιμων κειμένων που κατηγορούν το θεοσοφικό κίνημα ότι διάκειται ευμενώς προς τον Ναζισμό ή τον Φασισμό. Υπάρχουν διάφορες πηγές παραπληροφόρησης πάνω στο ζήτημα της Θεοσοφίας και του Χιτλερισμού και θεωρούμε ότι είναι σωστό να παρουσιάσουμε ορισμένες αποδείξεις σχετικά με την πραγματική σχέση αυτών των δύο, περιλαμβανομένης και της περιόδου του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.” [1]

Οι σπουδαστές της θεοσοφίας γνωρίζουν την παραχάραξη και την εγκληματική χρήση που έχουν υποστεί τα ιερά Ινδικά σύμβολα από τον Ναζισμό. Όπως γράφει ο Αβελίνε:

“Οι ηγέτες των Ναζί εξασκούσαν ένα είδος αντι-ανθρωπιστικής μαγγανείας και είχαν πολλά κοινά με τον συγκαλυμμένο “μυστικισμό μίσους και βίας” που ανέπτυξαν επιμελώς οι Ιησουίτες και που, ήδη από τον 16ο αιώνα, χρησιμοποίησε το Βατικανό”. [2]

Ένα από τα πιο γνωστά παραδείγματα της χρήσης ενός ιερού συμβόλου για εγκληματικούς σκοπούς και μαγεία εναντίον της εξέλιξης είναι η χρήση του “σταυρού του Ζαϊνισμού” ή Σβάστικα.

Αυτό το αρχαίο και μυστικιστικό σύμβολο σχολιάζεται εκτενώς από την Ε. Π. Μπλαβάτσκυ στο έργο της “Η Μυστική Δοξασία”. Στην αρχαιότητα χρησιμοποιούνταν από πολλά έθνη σ' όλο τον κόσμο. Είναι ένα από τα πιο δημοφιλή θεϊκά σύμβολα στην Ασία, καθώς ανήκει τόσο στην Ινδουιστική όσο και στη Βουδιστική παράδοση.

Η Ε.Π.Μπλαβάστκυ λέει:

“Πολύ λίγα παγκόσμια σύμβολα είναι πιο μεστά πραγματικού αποκρυφιστικού νοήματος από την Σβάστικα. Συμβολίζεται με τον αριθμό 6. Γιατί δείχνει με την συγκεκριμένη παράστασή του, όπως άλλωστε ο αριθμός αλλά και το ιδεογράφημά του, προς το Ζενίθ και το Ναδίρ, τον Βορρά, τον Νότο, τη Δύση και την Ανατολή. Βρίσκει κανείς την μονάδα παντού, τη μονάδα που αντικατοπτρίζεται σε όλες τις μονάδες και σε κάθε μονάδα χωριστά. Είναι το έμβλημα της δράσης του Φοχάτ, της ασταμάτητης περιδίνησης των “τροχών” και των Τεσσάρων Στοιχείων, του “Ιερού Τέσσερα”, μέσα στο μυστικιστικό τους, κι όχι μόνο στο κοσμικό τους, νόημα. Επιπλέον, οι τέσσερις βραχίονές της, λυγισμένοι σε ορθές γωνίες, συνδέονται στενά, όπως φαίνεται και αλλού, με τις Πυθαγόρειες και Ερμητικές κλίμακες. Όποιος μυηθεί στα μυστήρια της έννοιας της Σβάστικας, λένε τα Σχόλια, “μπορεί να ανιχνεύσει σ' αυτήν, με μαθηματική ακρίβεια, την εξέλιξη του Κόσμου και όλης της περιόδου της Σάντυα (Sandya)”. [3]

Η Σβάστικα είναι το κατ' εξοχήν σύμβολο της κοσμικής εξέλιξης. Είναι μια απεικόνιση που απαντάται σε πολλούς ναούς της Ινδίας, του Θιβέτ, της Κίνας και άλλων χωρών Ινδουιστικής και Βουδιστικής επιρροής (και είναι το κυρίαρχο σύμβολο του εσωτερικού Βουδισμού). Επιπλέον, βρίσκεται στις παραδόσεις των Νορδικών λαών και της προκολομβιανής Βορείου και Νοτίου Αμερικής.

Όντας παγκόσμιο σύμβολο, ο σταυρός της σβάστικας είναι παρών και στο σύμβολο του θεοσοφικού κινήματος.

Πασίγνωστες είναι οι αναπαραστάσεις του Βούδα με τον σταυρό - Σβάστικα στο στήθος, που ονομάζεται “Σφραγίδα της Καρδιάς”. Η σβάστικα είναι ακόμη παρούσα σε πολλά αρχαία Χριστιανικά ευρήματα. Για τον παγκόσμιο χαρακτήρα της, γράφει η Ε.Π.Μπ.:

  • Αιγυπτιακός σταυρός Ανκχ ή Ταυ, ο Τζαϊνικός σταυρός ή Σβάστικα και ο Χριστιανικός σταυρός έχουν όλοι το ίδιο νόημα”. [4]


Παρόλα αυτά τα στοιχεία ή ίσως εξ αιτίας αυτών, οι Χριστιανοί ιεραπόστολοι προσπάθησαν να κατατάξουν την σβάστικα στα “διαβολικα” σύμβολα, επιχειρώντας έτσι να καταστρέψουν ένα από τα παλαιότερα ιερά σύμβολα, που βρίσκεται και στη ρίζα του “δικού τους” Χριστιανικού σταυρού. Αλλά αν αναγνώριζαν με εντιμότητα την εξέλιξη του σταυρού ως συμβόλου, θα ήταν σα να παραδέχονται ότι ο Χριστιανισμός υιοθέτησε με αθέμιτο τρόπο θρησκευτικές παραστάσεις που ανήκουν σε πολύ προγενέστερες παραδόσεις.

Τα εγκλήματα που διέπραξαν από τον 3ο και 4ο αιώνα φανατικοί Χριστιανοί και αργότερα, από τον 16ο αιώνα, Ιησουίτες, εντάθηκαν, κατά μία έννοια, στις πρώτες δεκαετίες του εικοστού αιώνα από τα Ναζιστικά και φασιστικά καθεστώτα.

Ο “Χριστιανικός” δεσποτισμός καθυπόταξε και καταδίωξε τα Χριστιανικά έθνη και προσπάθησε να καταπνίξει τον μυστικιστικό, αυθεντικό Χριστιανισμό εξαπολύοντας συγχρόνως πολέμους εναντίον άλλων θρησκειών. Οι Ναζί υιοθέτησαν την ίδια ασέβεια απέναντι στη ζωή.

Η προδοσία και η απάρνηση του Δασκάλου και της διδασκαλίας του συμβολίζονται στα  στα όσα περιγράφουν τα εδάφια της Καινής Διαθήκης που αναφέρονται στον Πέτρο και τον Ιούδα. Η προδοσία και η απάρνηση υλοποιήθηκαν και επιβεβαιώθηκαν με τη συμπεριφορά της Εκκλησίας της Ρώμης επί περίπου δύο χιλιάδες χρόνια. Είναι περισσότερο παράδειγμα αμαύρωσης των ιερότερων συμβόλων της Εσωτερικής Σοφίας. Ακολούθως, το Βατικανό έδωσε ανεπιφύλακτη πολιτική υποστήριξη στο Ναζισμό και στο Φασισμό. Όπως σημειώνει ο Κάρλος Αβελίνε:

“Βεβαίως, το Βατικανό ήταν πάντα εναντίον της Θεοσοφίας, γιατί η Θεοσοφία προτείνει την παγκόσμια αδελφοσύνη και αποκηρύσσει και καταπολεμά κάθε μορφή θρησκευτικού δογματισμού”. [5]

Το θεοσοφικό κίνημα αντιτίθεται σε κάθε ολοκληρωτική ιδεολογία και τρέφει συμπάθεια προς τις δημοκρατικές διαδικασίες. Η Θεοσοφία είναι μια απόκρυφη πηγή και έμπνευση κινημάτων που συμβάλλουν στην ειρήνη και την ενότητα μεταξύ των εθνών, όπως ο ΟΗΕ. Ο Καταστατικός Χάρτης των Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών σαλπίζει στο κείμενό του το ίδιο θεοσοφικό ιδεώδες της παγκόσμιας αδελφοσύνης. [6]

Ο όρος “Άριος”

Ο Ναζισμός παραποίησε τον όρο “Άριος”. Η λέξη σημαίνει “ευγενής” και χρησιμοποιείται στη “Μυστική Δοξασία” από την Έλενα Μπλαβάτσκυ για να προσδιορίσει το πέμπτο στάδιο της εξελικτικής διαδικασίας που εκτείνεται σε μια περίοδο πολλών εκατομμυρίων ετών. Η ιδέα της “Άριας φυλής” αναφέρεται στην πέμπτη φυλή και καλύπτει επτά υπο-φυλές πολυάριθμων εθνών που τα άτομα που τα απαρτίζουν έχουν διαφορετική φυσική εξωτερική εμφάνιση.

Από την άποψη της εσωτερικής φιλοσοφίας, αυτή καθαυτή, η αθάνατη ψυχή, η Θεία όψη κάθε ανθρώπινου όντος, περνά (ή ενσαρκώνεται σε) κάθε μία από τις διαιρέσεις των εξελικτικών κύκλων, περιλαμβανομένων των φυλών, των σφαιρών, των γύρων και των μανβαντάρα. Έτσι, δεν έχει νόημα να συσχετίζει κανείς τον όρο “Άριος” ή “Αρία” με κάποιο συγκεκριμένο κληρονομικό ή εθνολογικό χαρακτηριστικό ή με το χρώμα του δέρματος.

Η λέξη χρησιμοποιείται επίσης με την πνευματική έννοια και στο “Θεοσοφικό Γλωσσάρι” βρίσκουμε τον εξής ορισμό:

“Άρια” (“Αrya”), (Σκ.), Κυριολεκτικά, “ο άγιος”. Αρχικός τίτλος για τους Ρίσι, εκείνους που είχαν δαμάσει το “Αριασατυάνι” και πέρασαν στο μονοπάτι του Αριανιμάγκρα προς τη Νιρβάνα ή Moksha, το μεγάλο “τετραπλό” μονοπάτι. Τώρα, όμως, το ουσιαστικό έχει γίνει επίθετο μιας φυλής και οι Ανατολιστές μας, στερώντας τους Ινδο-Βραχμάνους από τα πρωτοτόκιά τους, ονομάζουν Άριους όλους τους Ευρωπαίους. Στον εσωτερισμό, καθώς στα τέσσερα μονοπάτια ή στάδια μπορεί να μπει κανείς μόνο χάρις σε μέγιστη πνευματική εξέλιξη και “εξέλιξη σε αγιότητα”, ονομάζονται οι “τέσσερις καρποί”. Οι διαβαθμίσεις της κατάστασης του Άρχατ (Arhatship) , που φέρουν τα αντίστοιχα ονόματα Σροταπάτι (Srotapatti), Σακρινταγκαμίν (Sakridagamin), Αναγκαμίν (Anagamin) και Άρχατ (Arhat), ή οι τέσσερις κατηγορίες των Αρίων (Aryas) αντιστοιχούν σε αυτά τα τέσσερα μονοπάτια και αλήθειες”. [7]


Ας δούμε τώρα τι λέει το Γλωσσάρι για το “Αριασατιάνι”, (“Aryasatyani”):

“Αριασατιάνι”(Σκ.). Οι τέσσερις αλήθειες ή τα τέσσερα δόγματα που είναι (1) η Ντούκα (Dukha) ή ότι η δυστυχία και ο πόνος είναι το αναπόφευκτο παρεπόμενο της αισθητικής (από εσωτερική άποψη, φυσικής) ύπαρξης. (2) η Σαμουντάγια (Samudaya), το αξίωμα ότι η δυστυχία εντείνεται με τα ανθρώπινα πάθη, (3) η Νιρόντα (Nirodha), ότι είναι εφικτή η συντριβή και εξάλειψη όλων αυτών των συναφών συναισθημάτων για τον άνθρωπο που “βαδίζει στο μονοπάτι” και (4) η Μάργκα (Marga), η στενωπός, ή το μονοπάτι που οδηγεί σε ένα τέτοιο ευλογημένο αποτέλεσμα”. [8]

Είναι προφανές ότι η λέξη “Άριος” ήταν ό τίτλος που αποδιδόταν σε εκείνο τον Σοφό που, έχοντας διανύσει το μονοπάτι της ύψιστης ηθικής και της ανιδιοτελούς προσφοράς προς την ανθρωπότητα, έφτασε τα θεσπέσια ύψη της Θείας Σοφίας και της Συμπόνιας.

Κάτι ανάλογο συνέβη και με τη λέξη “Βραχαμάνα” (“Brahamana”), που συνήθως χρησιμοποιείται για να υποδηλώσει μια κοινωνική κάστα της Ινδίας. Ο τίτλος του “Brahamana”, αρχικά απονέμονταν σε εκείνους που λόγω της προσωπικής τους αξίας και αγνότητας είχαν φτάσει στο επίπεδο του μυημένου ή “διπλογεννημένου” (“twice born”), που κατάφεραν να κατανικήσουν “κάθε τάση προς το κακό”. Ο ίδιος ο Βούδας αποκαλείται Brahamana. Αυτό το ιδεώδες “αρετής και γνώσης” περιγράφεται ωραιότατα στο τελευταίο κεφάλαιο του κλασικού Βουδιστικού κειμένου “Νταμαπάντα”. Εκεί βλέπουμε τον Φωτισμένο να διακηρύσσει, χωρίς να αναφέρεται σε κάποια κάστα ή άλλη μορφή κοινωνικής κατηγορίας, ότι:

“Αυτόν αποκαλώ Brahamana που είναι στοχαστικός, ατσάλινος, σταθερός. Που έκανε το καθήκον του και που εξάλειψε την φαυλότητά του. Που έφτασε στον ύψιστο σκοπό”. [9]

Υπάρχει άλλη μια ενδιαφέρουσα λέξη με πρόθεμα τη λέξη “Άρια”:

“Άριαβάρτα”, (“Aryavarta”) (Σκ.). Η “γη των Άριων”, ή η Ινδία. Είναι το αρχαίο όνομα της Βόρειας Ινδίας που πρωτοαποίκησαν οι Βραχμάνοι εισβολείς”. [10]

Οι Ναζί παραποίησαν τους όρους “Άριος” και “Άρια”, αποστερώντας το πραγματικό νόημά τους. Το ίδιο έκαναν κι οι Χριστιανικές εξουσίες με πολλούς άλλους όρους, ιερά σύμβολα και κατάλοιπα των αρχαίων παραδόσεων, περιλαμβανομένης και της Ιουδαϊκής παράδοσης. Η Θεοσοφία, αντίθετα, έχει βαθειά συγγένεια με την αδελφική, φιλειρηνική και ενάντια στη βία δράση των μυστικιστών και φιλοσόφων κάθε έθνους, θρησκείας και πολιτισμικής παράδοσης.


ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:

[1] Το κείμενο είναι εύκολο να αναζητηθεί στον Αλφαβητικό Κατάλογο Κειμένων ή στον Κατάλογο Κειμένων Κατά Συγγραφέα, στον ιστότοπο  www.TheosophyOnline.com .  Επίσης περιέχεται στο μπλόγκ  www.Esoteric-Philosophy.com   και στον ιστότοπο  www.FilosofiaEsoterica.com .

[2] Στο ανωτέρω κείμενο.

[3] “Η Μυστική Δοξασία”, Ε. Π. Μπλαβάτσκυ, Τόμ. ΙΙ, Θεοσοφική Εταιρεία, Λος Άντζελες, σ. 587.

[4] “Η Μυστική Δοξασία”, Ε. Π. Μπλαβάτσκυ, Τόμ. Ι, Θεοσοφική Εταιρεία, Λος Άντζελες, σ. 657.

[5] Βλέπε, “Θεοσοφία και ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος”, που αναφέρεται στη σημείωση [1], ανωτέρω.

[6] Βλέπε. “Η Μπλαβάτσκυ, τα Ηνωμένα Έθνη και η Δημοκρατία” του Κάρλος Αβελίνε Καρντόσο, στον ιστότοπο www.TheosophyOnline.comwww.Esoteric-Philosophy.com  και www.FilosofiaEsoterica.com

[7] “Θεοσοφικό Γλωσσάρι”, Ε. Π.Μπλαβάτσκυ,Θεοσοφική Εταιρεία, Λος Άντζελες, 1990, βλέπε, λ. “Arya”, σ. 32

[8] “Θεοσοφικό Γλωσσάρι”, Ε.Π.Μπλαβάτσκυ, βλέπε σ. 33

[9] “Η Νταμαπάντα”, Θεοσοφική Εταιρεία, Λος Άντζελες, 139 σσ., βλέπε, Κεφάλαιο 26, στίχος 386, σ.89

[10] “Θεοσοφικό Γλωσσάρι”, Ε. Π. Μπλαβάτσκυ, βλέπε, λ. “Αριαβάρτα”, σ. 33

15
Η Στοά.΄. της Τέχνης / ΤΗς ΑΡΝΗς ΤΟ ΝΕΡΟ
« στις: Νοέμβριος 14, 2011, 16:31:27 »
ΠΟΥ ΞΕΧΑΣΤΗΚΑΜΕ...ΚΑΙ ΠΕΡΑΣΑΝ ΟΙ ΜΕΡΕς..ΚΑΙ ΠΕΡΑΣΑΝ ΟΙ ΜΗΝΕς...ΚΑΙ ΠΕΡΑΣΑΝ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ...
ΠΟΙΟς ΜΑς ΠΟΤΙΣΕ ΑΠΟ ΤΗς ΛΗΘΗς ΤΗΝ ΠΗΓΗ...ΠΟΙΟς ΓΙΑ ΧΑΡΗ ΜΑς ΚΑΤΕΒΗΚΕ ΕΚΕΙ ΚΑΤΩ..
ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΛΙΓΟ ΝΕΡΟ ΣΤΗ ΧΟΥΦΤΑ..ΜΟΝΟ ΕΤΣΙ ΝΑ ΜΕΝΟΥΜΕ ΑΣΑΛΕΥΤΟΙ...
ΠΟΙΟς ΠΗΡΕ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΚΑΙ ΤΟ'ΚΑΝΕ ΠΑΡΟΝ,ΜΕΛΛΟΝ ΚΑΙ ΠΕΠΡΩΜΕΝΟ....
ΜΗΝ ΞΑΝΑΠΙΕΙς ΝΕΡΟ ΑΠΟ ΧΟΥΦΤΕς...ΜΗΝ ΞΑΝΑΠΙΕΙς ΝΕΡΟ ΤΗς ΛΗΣΜΟΝΙΑς.

http://www.youtube.com/watch?v=JSw6XjJxmAQ&feature=related


Της Άρνης το νερό

Μουσική Στίχοι Ερμηνεία
Σταύρος Σιόλας

Της Άρνης το νερό Της Άρνης το νερό
Της αρνησιάς Της αρνησιάς τη βρύση

Της Άρνης το νερό το ήπιες και...το ήπιες και μ' αρνήθης

Αχ, αγάπη μου, στα χείλη στάξε να το πιω
της Άρνης το πικρό νερό,
κι αν σε ξεχάσω, αν σ' αρνηθώ
και πάλι εσένα άμα σε δω
κι αν σε ξεχάσω, αν σ' αρνηθώ
και πάλι εσένα θ' αγαπώ

Της λήθης το στενό το πέρασες... το πέρασες κι εχάθης

Αχ, αγάπη μου, στα χείλη στάξε να το πιω
της Άρνης το πικρό νερό,
κι αν σε ξεχάσω, αν σ' αρνηθώ
και πάλι εσένα άμα σε δω
κι αν σε ξεχάσω, αν σ' αρνηθώ
και πάλι εσένα θ' αγαπώ

στα χείλη στάξε να το πιω
της Άρνης το πικρό νερό,
κι αν σε ξεχάσω, αν σ' αρνηθώ
και πάλι εσένα άμα σε δω
κι αν σε ξεχάσω, αν σ' αρνηθώ
και πάλι εσένα θ' αγαπώ...

Σελίδες: [1] 2 3 4