Συζητήσεις: Θέματα Ροδοσταυρισμού, Φιλοσοφίας και Εσωτερισμού > Ροδοσταυρικές Διδασκαλίες και Τεχνικές
Μετενσάρκωση!
Avaris:
--- Παράθεση από: El Morya στις Ιουλίου 28, 2007, 19:17:02 ---
--- Παράθεση ---αν μόνον ο Μπραχμαν μπορεί να μετενσαρκωθεί, τότε θα πρέπει να βρούμε τι είμαστε όλοι εμείς οι υπόλοιποι (οι άνθρωποι) και τι κάνουμε εδώ στην γη.
--- Τέλος παράθεσης ---
Γιατί και τώρα αυτό δεν κάνουμε; :)
--- Τέλος παράθεσης ---
Σωστά!
Και που καταλήγουμε?
Τελικά βουτηχτήκαμε στο αίμα αρχαίων πολέμων?
Νοιώσαμε στα χέρια και τα πόδια μας τους χαλκάδες των σκλάβων ή αντίστοιχα τα μαστίγια των επιστατών τους?
Συμβάλλαμε στην άνοδο ή την πτώση του ανθρώπου με αρχαίες πράξεις ή μή-πράξεις μας?
Ή μήπως είμαστε απλώς παιδιά ενός Κατώτερου Θεού που μας στέλνει εδώ, για μια και μοναδική ζωή έτσι για να σπάσει την πλάκα του?
(Συνεπώς, είναι όντως ότι φάμε, ότι πιούμε...)
Άρα, για ποιό λόγο να υπάρχουν Νόμοι και Πολιτειακοί θεσμοί και δεν τα αφήνουμε να πάνε όλα στον διάολο μέσω κάποιων φινετσάτων πολέμων - σπονδή στον Άρη, τον μοναδικό αληθινό Θεό (όπως θα έχει αποδειχτεί μετά απο κάτι τέτοιο)?
Όχι τίποτε άλλο, αλλά έτσι για να την σπάσουμε κιόλας σε αυτόν τον Σαδιστή Κατώτερο Θεό που παίζει στέλνοντας Αδύναμες Ανθρώπινες σάρκες να παίζουν τους υποψήφιους δήθεν δίκαιους επίδοξους μικρούς Θεούς για μια και μοναδική ζωή....
Φοβάμαι πως αυτό είναι το κοινωνικοφιλοσοφικό τοπίο στην περίπτωση που δεν υπάρχει "άλλη ζωή" απο αυτήν που ξοδεύουμε σήμερα.
Patreas:
Ομολογώ πως εκτός από την πρώτη σελίδα δεν έκατσα να διαβάσω όλες τις άλλες δημοσιεύσεις.
Οπότε αν κάτι μου έχει ξεφύγει και επανέρχομαι σε σημεία που ήδη έχουν καλυφθεί τότε ας μου το υποδείξει κάποιος.
Νομίζω πως η μεταμψύχωση - μετανσάρκωση (τελικά ποιό είναι το σωστό?) είναι άλλη μια προσπάθεια του ανθρώπου να αντιμετωπίσει το αμείλικτο ερώτημα:
"Τι γίνεται μετά τον θάνατο"?
Αυτό το ερώτημα εκφράζει όλη την μεταφυσική αγωνία και φόβο του ανθρώπου απέναντι στο άγνωστο.
Πρώτα από όλα θέλω να καταθέσω την άποψη πως όποιος/α πει πως ξέρει στα σίγουρα τι γίνεται μετά τον θάνατο απλώς...μας δουλεύει.
Ουδείς ''πήγε'', ''είδε'' και ''επέστρεψε'' για να μας πει τι γίνεται.
Ιδιαιτέρως δε οι τρεις ''μονοθεϊστικές" εξ αποκαλύψεως θρησκείες...
Άρα όλες οι ''απόψεις'' είναι απλώς...''απόψεις''.
Το ίδιο συμβαίνει και με την ''μεταμψύχωση - μετανσάρκωση''.
Άποψη.
Σεβαστή και ελπιδοφόρα ίσως.
Απλώς άποψη όμως.
Επίσης κάπου διάβασα για ''υλισμό'' και ''ηδονή''.
Επειδή όπως έγραψα και αλλού στην εποχή που ζούμε, οι ''λέξεις'' και το νόημα τους έχουν κακοποιηθεί σκοπίμως και εντέχνως καλό θα είναι να διευκρινήσουμε τι σημαίνει η έννοια ''υλισμός'' και ''ηδονή''.
Αν σήμερα πεις σε έναν οποιονδήποτε άνθρωπο πως είσαι ''υλιστής'' και ''ηδονιστής'' θα καταλάβει ότι είσαι οπαδός της νεοβαρβαρίζουσας άποψης:
''Ότι φάμε, ότι πιούμε και ότι αρπάξει ο ..... μας'' (απολογούμαι για την έκφραση :-[).
Ειδικά εγώ δεν ξέρω τι σημαίνει ''υλισμός''.
Έχω ακούσει μόνο για ''υλοζωϊσμό'' και με ενοχλεί η με το ζόρι ταύτιση των εννοιών.
Επίσης κακώς η ''ηδονή'' ταυτίζεται μόνο και μόνο με την γενετήσια ορμή και διαδικασία.
Για να τελειώνω με την παρούσα δημοσίευση λέω το εξής.
Μήπως είναι καλύτερα (εγώ έτσι πιστεύω) να ασχοληθούμε με την παρούσα ζωή, αν προτιμάτε ύπαρξη?
Μήπως είναι καλύτερα να ασχολούμαστε με την βελτίωση του εαυτού μας και τους κόσμου που ζούμε?
Δεν είναι άραγε αρκετό αυτό προς το παρόν?
Όταν πεθάνουμε τότε ασχολούμαστε (αν εξακολουθούμε να υπάρχουμε ως οντόντητες όπως υπάρχουμε τώρα) με το τι θα κάνουμε.
Trithemius:
--- Παράθεση ---μετεμψύχωση - μετανσάρκωση (τελικά ποιό είναι το σωστό?)
--- Τέλος παράθεσης ---
Η μετενσάρκωση αφορά σε "μετανάστευση" της ψυχής από έναν άνθρωπο σε έναν άλλο. Η μετεμψύχωση αφορά σε "μετανάστευση" της ψυχής σε κατώτερο "ξενιστή" όπως ένα ζώο ή ένα φυτό. Κυρίως, όταν ασχολούμαστε με το συγκεκριμένο θέμα, αναφερόμαστε στη μετενσάρκωση.
--- Παράθεση ---Πρώτα από όλα θέλω να καταθέσω την άποψη πως όποιος/α πει πως ξέρει στα σίγουρα τι γίνεται μετά τον θάνατο απλώς...μας δουλεύει.
Ουδείς ''πήγε'', ''είδε'' και ''επέστρεψε'' για να μας πει τι γίνεται.
Ιδιαιτέρως δε οι τρεις ''μονοθεϊστικές" εξ αποκαλύψεως θρησκείες...
Άρα όλες οι ''απόψεις'' είναι απλώς...''απόψεις''.
--- Τέλος παράθεσης ---
Πολύ σωστά ;)
--- Παράθεση ---Ειδικά εγώ δεν ξέρω τι σημαίνει ''υλισμός''
--- Τέλος παράθεσης ---
Με απλά λόγια σημαίνει πως η μοναδική μας έννοια είναι η απόκτηση υλικών αγαθών και γενικότερα ένας αρεστός (κατ' εμάς) καθημερινός βίος, χωρίς να ασχολούμαστε καθόλου με άλλα ζητήματα όπως η μεταφυσική, η φιλοσοφία κλπ.
--- Παράθεση ---Μήπως είναι καλύτερα (εγώ έτσι πιστεύω) να ασχοληθούμε με την παρούσα ζωή, αν προτιμάτε ύπαρξη?
Μήπως είναι καλύτερα να ασχολούμαστε με την βελτίωση του εαυτού μας και τους κόσμου που ζούμε?
Δεν είναι άραγε αρκετό αυτό προς το παρόν?
Όταν πεθάνουμε τότε ασχολούμαστε (αν εξακολουθούμε να υπάρχουμε ως οντόντητες όπως υπάρχουμε τώρα) με το τι θα κάνουμε.
--- Τέλος παράθεσης ---
Αν ρωτήσεις αυτά τα πράγματα σε έναν υλιστή, σίγουρα θα συμφωνήσει μαζί σου ;) Από την άλλη μεριά όμως, κάθε άνθρωπος δεν είναι ίδιος με τον άλλο. Υπάρχουν άνθρωποι που σκέφτονται μόνον τα επι γης, άλλοι που σκέφτονται μόνον τα "μεταθανάτια" και άλλοι που βρίσκονται σε μια ενδιάμεση κατάσταση ενδιαφέροντος.
Εγώ πιστεύω πως η ενασχόληση με τα "μεταθανάτια" ζητήματα δεν μας είναι απόλυτα άχρηστη. Αυτά τα ερωτήματα αποτελούν λογική απόρροια μιας γενικότερης ενασχόλησης με τη μεταφυσική και θεωρώ πως η τριβή με τα ερωτήματα αυτά, σταδιακά θα λειτουργήσει "ωσμωτικά" στην καθημερινότητά μας και στον τρόπο που διάγουμε τον επίγειο βίο μας.
Στ' αλήθεια, όπως γράφεις, κανείς δεν "γύρισε" για να μας πει τι συμβαίνει μετά. Πάντως αν γυρίσει, πάει να πει πως όντως κάτι υπάρχει και αυτό είναι το σπουδαιότερο ;)
Η αλήθεια είναι πως όπως έχω αναφέρει και πιο πάνω, η μετενσάρκωση εντάσσεται στη γενικότερη ανάγκη μας για συνέχιση της ζωής και κυρίως καλύπτει ανάγκες αυτοβελτίωσης γιατί πιστεύουμε πως όντως υπάρχει ποιοτική εξέλιξη στην πορεία της ψυχής. Πάνω σε αυτό, από τη μια μεριά έχουμε τις απαντήσεις των οργανωμένων θρησκευτικών συστημάτων, όπου τα ερωτήματα αυτά απαντώνται ευκόλως και ως μέρος του δόγματος, είναι αδιαπραγμάτευτα... Έχουμε όμως από την άλλη τα ανήσυχα πνεύματα, δηλαδή τους κατ' εμέ (πιο) ενεργούς νόες, οι οποίοι αναλαμβάνουν με θάρρος να ερευνήσουν μόνοι τους το ζήτημα και να δώσουν στον εαυτό τους μία απάντηση, η οποία καλώς ή κακώς είναι πάντα πρόσκαιρη γιατί τέτοια ζητήματα ποτέ δεν απαντώνται με θέσφατα, έστω και αν αυτά εκφράζονται από αμιγώς μεταφυσική σκοπιά.
Πιστεύω πως το συγκεκριμένο ζήτημα χρήζει καθαρά προσωπικής προσέγγισης και ουδείς επιτρέπεται να σου πει πως αυτό που πιστεύεις είναι σωστό ή λάθος. Σίγουρα όλοι μας, όταν κλείσουμε για πάντα τα μάτια μας, θα μάθουμε την αλήθεια, όμως εγώ πιστεύω πως από τη στιγμή που η ενέργεια δεν μπορεί να εξαφανιστεί, αναγκαστικά υπάρχει κάποια συνέχεια. Όσο για την τελική απάντηση: Έσσεται ήμαρ...
Avaris:
Κι αφού "δεν ταξίδεψε" κανείς πίσω απο την "κουρτίνα" (δηλαδή, κανείς "δεν πήγε και ήρθε") , αναρωτιέμαι απο που άραγε εκπορεύτηκαν όλες αυτές οι χιλιάδες λεπτομέρειες που περιέχει κάθε Μυστική Παράδοση - όπου γης - γύρω απο το θέμα "Θάνατος - Ψυχή - Εσωτερικά Πεδία - Μετενσάρκωση"?
Ορφέας:
--- Παράθεση από: Patreas στις Νοεμβρίου 18, 2007, 19:27:33 ---
Μήπως είναι καλύτερα (εγώ έτσι πιστεύω) να ασχοληθούμε με την παρούσα ζωή, αν προτιμάτε ύπαρξη?
Μήπως είναι καλύτερα να ασχολούμαστε με την βελτίωση του εαυτού μας και τους κόσμου που ζούμε?
Δεν είναι άραγε αρκετό αυτό προς το παρόν?
Όταν πεθάνουμε τότε ασχολούμαστε (αν εξακολουθούμε να υπάρχουμε ως οντόντητες όπως υπάρχουμε τώρα) με το τι θα κάνουμε.
--- Τέλος παράθεσης ---
Όπως σε κάθε πτυχή διαπραγμάτευσης του Δυιστικού μας κόσμου, έτσι και στο παρόν θέμα διακρίνονται οι δύο διαμετρικά ατίθετες θέσεις που συνοπτικά υποστηρίζουν:
1. Βρισκόμαστε εδώ "εξορισμένοι" ή ακόμα και "φυλακισμένοι" (Σήμα - σώμα = τάφος, φυλακή της ψυχής κατά τον Πλάτωνα) και το μοναδικό που έχουμε να κάνουμε είναι να βρούμε τρόπο να διαφύγουμε και να ξαναγυρίσουμε στην τέλεια κατάσταση από όπου προερχόμαστε. (Η παραμυθολογία των χαμένων παραδείσων βρήκε άριστους συνήγορους μέσα σε τέτοιες αντιλήψεις).
Εκ των πραγμάτων λοιπόν, δεν αξίζει τίποτα σε αυτόν τον κόσμο και όλη μας η μέριμνα οφείλει να απαξιώνει τα του κόσμου αυτού και να αποστασιοποιείται ολοκληρωτικά από κάθε τι υλικό και από κάθε ευχαρίστηση - ηδονή που προσφέρει η ενασχόλιση με την ύλη. Μάλλιστα σε αυτήν την θεώρηση στήριξαν τα δόγματα την δαιμονοποίηση της ύλης, την Σατανοποίηση του υλικού κόσμου, ο οποίος μηχανεύεται συνέχεια πως θα μας εξαπατήσει με τα μύρια υλιστικά θέλγητρά του για να μας έχει μόνιμα εγκλωβισμένους μέσα του.
2. Η αντίθετη θέση αφορίζει κάθε μεταφυσική άποψη, υποστηρίζοντας κάθετα την μοναδικότητα του υλικού κόσμου και την συμπτωματικότητα της ύπαρξης της ζωής, η οποία απλά υφίσταται άπαξ για κάθε ζωντανό είδος και η μόνη μέριμνα που οφείλει να επιδείξει τι κάθε ζωντανό, είναι απλά να ζήσει την ζωή του και να επαναλάβει ουσιαστικά τις ενστικτώδεις ροπές και τάσεις που επιτάσσει η ίδια η ζωή. Στην καθαρά μηχανιστική αυτήν αντίληψη, δεν χωρά καμμία σκέψη ή θεώρηση που ξεφεύγει από τον φαινομενικό κόσμο και τον μόνο σκοπό που διακρίνει είναι η συνεχής βελτίωση των οχημάτων - σωμάτων (γιατί άραγε;).
Κάπου ενδιάμεσα των δύο άκρων κινούνται πάμπολλες επιμέρους θεωρίες και αντιλήψεις, δημιουργώντας έτσι μια μεγάλη γκάμα απόψεων, ώστε να μην αφήνουν κανέναν ανικανοποίητο.
Για την αρχαία Ελληνική σοφία, αξιωματικά θέτονταν η παραδοχή, "είμαστε παιδιά του Ουρανού και της Γης", "είμαστε Γήινα παιδιά της μητέρας φύσης, του κόσμου αυτού, όμως από την γραμμή του πατέρα μας, καταγόμαστε από τους θεούς" και εν τέλει, "οι άνθρωποι είναι θνητοί θεοί, οι δε θεοί αθάνατοι άνθρωποι".
Με το ισορροπημένο αυτό πνεύμα, η Ελληνική σκέψη διέπρεψε ισότιμα και στον μητρικό κόσμο της Ύλης, τον οποίον σεβάστηκε όσο αξίζει να σέβεται κάποιος την μητέρα του, αλλά και στον πατρικό κόσμο του Πνεύματος, τον οποίο προήγαγε σε δυσθεώρητα ύψη. Δισυπόστατο ον ο ίδιος, πολύ νωρίς κατάλαβε ότι όφειλε ισότιμα να αναπτύσσει και τους δύο κόσμους, μεταφέροντας και πραγματώνοντας τις ιδέες, τις αξίες και τα ιδανικά του πνευματικού κόσμου στο υλικό πεδίο και από την άλλη, εμπλουτίζοντας με νέες ιδέες τον πνευματικό κόσμο, ιδέες που γεννάει η υγιής δημιουργική δράση στον υλικό κόσμο.
Ήρθεμε για κάποιον σκοπό εδώ στον υλικό κόσμο, οπότε με βρίσκει θετικά διακείμενο το ερώτημα που θέτει ο φίλος μας από την μεγαλόνησο που γράφει: "Μήπως είναι καλύτερα (εγώ έτσι πιστεύω) να ασχοληθούμε με την παρούσα ζωή, αν προτιμάτε ύπαρξη?"
Να σχοληθούμε λοιπόν με την παρούσα ζωή, αφού για κάποιο λόγο ήρθαμε στην παρούσα ζωή. Ας βρούμε λοιπόν τι ήρθαμε να κάνουμε και ας το κάνουμε όσο καλύτερα μπορούμε. Ας προσπαθήσουμε τουλάχιστον να αφήσουμε τον κόσμο αυτόν λίγο καλύτερο από ότι τον παραλάβαμε, αναλογιζόμενοι πάντα ότι τον κόσμο αυτόν δεν τον κληρονομήσαμε από τους γονείς μας, αλλά τον δανειστήκαμε από τα παιδιά μας.
Έτσι φτάνουμε να συμφωνούμε σχεδόν απόλυτα και με το δεύτερο ερώτημα - θέση που θέτει ο φίλος patreas,
"Μήπως είναι καλύτερα να ασχολούμαστε με την βελτίωση του εαυτού μας και τους κόσμου που ζούμε?"
Μη λησμονώντας βέβαια ότι, η ενασχόλιση με την βελτίωση του εαυτού, ενέχει αναγκαστικά και την ενασχόλιση με τον πνευματικό κόσμο, καθότι ο "εαυτός" αποτελείται κατά το μισό και από "πνεύμα"....
Πλοήγηση
[0] Λίστα μηνυμάτων
[#] Επόμενη σελίδα
Μετάβαση στην πλήρη έκδοση